(กุลบี เอดุเคชัน)
อ้อ ว่าไงจ๊ะ
เราคงเป็นจีอุค หลานชายของคึมด็อกสินะ
ใช่ครับ
ฉันชื่ออึนอ๊กนะ
แม่ใหญ่ แม่ ป้า คุณอึนอ๊ก
เรียกได้ตามสบายเลย เว้นยายไว้สักอัน
คุณยาย…
หมายถึงยายของผมน่ะครับ คึมด็อก
ยายบอกว่าที่นี่เป็นบ้านเด็กกำพร้า
จริงๆ เลยเชียว
ก็บอกแล้วว่าไม่ใช่บ้านเด็กกำพร้า
จะให้หลานตัวเอง เป็นเด็กกำพร้าให้ได้เลยเนอะ
เข้าบ้านกันเถอะ
ฮึบ
เดี๋ยวก่อนนะ
ยินดีต้อนรับนะ ลูกชาย
ขอบใจที่มานะจ๊ะ
ตอนนี้มีจีอุคอยู่ด้วยแล้ว คงอุ่นใจน่าดูเลย
ว่าแต่ จีอุครักษาความลับเก่งไหมลูก
ผมค่อนข้างรักษาสัญญาเก่งอยู่ครับ
ถ้างั้น สัญญาอะไรสักอย่างได้ไหม
อะไรเหรอครับ
แม่มีลูกสาวอยู่หนึ่งคน ชื่อซนแฮยอง
เราต้องปิดเป็นความลับจากแฮยองนะ
อย่าให้เขารู้ว่าจีอุคอาศัยอยู่ที่นี่
แปลว่าเขาไม่ได้อยู่ด้วยเหรอครับ
อือ
ถ้าเกิดผมทำให้ลำบาก…
เขาคงไม่มาหรอก
แต่ยังไงก็เผื่อเอาไว้ก่อน
มั่นใจไหมว่าจะไม่ถูกจับได้
ครับ
เราให้สัญญาแล้วนะ
ฉันถามนายอยู่นะ
จีอุคที่เขียนอยู่ในนี้
ใช่นายไหม คิมจีอุค
นายเคยอยู่บ้านหลังนี้เหรอ
ครับ
นายเป็นลูกอุปถัมภ์ของแม่ฉันเหรอ
ครับ
ฉันเป็นใคร
นายก็รู้อยู่แล้วเหรอ
ครับ
ผมอธิบายได้ครับ
ไปให้พ้น
คุณลูกค้า
ไปให้พ้น นายมันน่าขนลุก
- ผมขอโทษครับ - ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ
บอกให้ออกไป
คุณแค่…
โกรธผมเลยไม่ได้เหรอครับ
ถ้าคุณพูดว่าไปให้พ้น ออกไป
แล้วผมจะไปได้ยังไง
งั้นฉันจะไปเอง
ผมให้สัญญากับแม่คุณไว้ ก็เลยบอกไม่ได้ครับ
ผมสัญญาไว้ว่าจะไม่บอกคุณลูกค้า ไม่สิ จะไม่บอกลูกสาวคุณแม่ว่า
ผมเข้ามาเป็นลูกอุปถัมภ์ที่นี่
ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเราจะลงเอยแบบนี้
ผมเข้าใจที่คุณโกรธผมนะ แต่คุณแม่ก็คงมีเหตุผล…
มีเหตุผลเหรอ
ฉันมันต้องเลวทรามต่ำช้า เห็นแก่ตัวมากแค่ไหน
ถึงได้ปิดเป็นความลับจากฉัน
- ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น - แต่คนเห็นแก่ตัวจริงๆ คือใครรู้ไหม
แม่นั่นแหละ
- แม่ฉัน - คุณลูกค้า
ฉันไม่เคยยินยอมเลย
พื้นที่ในบ้านที่ฉันควรได้ใช้
ความรัก ความสนใจจากแม่ที่ฉันควรได้รับ
ฉันบอกไปเป็นสิบๆ ร้อยๆ ครั้งว่า ไม่อยากแบ่งให้ใคร
แต่แม่ก็ไม่เคยฟังฉันสักครั้ง
แต่แล้ว
แต่แล้วพ่อก็…
แต่แม่คงไม่เคยเสียใจเลยสินะ
ทั้งที่พ่อตายเพราะแม่แท้ๆ
แต่ทำไมแม่ถึงได้…
ทำไมถึงรับนายมาอีก
หมายความว่ายังไงครับ
ทำไมพ่อคุณถึงตายเพราะแม่
แม่ไม่ได้บอกนายเหรอ
คุณลูกค้า
- ไปศูนย์พักฟื้นที่พาจูค่ะ - ครับ
คุณจายอน
คุณจายอนรู้ใช่ไหมครับว่า เกิดอะไรขึ้นกับพ่อคุณลูกค้า
คะ
เอ่อ
คือฉัน…
คุณไม่อยากพูดถึงพ่อเหรอครับ
อือ อยู่บ้านฉันห้ามพูดถึงพ่อ
ช่างมันเถอะครับ
พี่เขยเป็นลูกอุปถัมภ์คนสุดท้าย ของแม่เหรอคะ
ครับ
โล่งอกไปทีนะคะ
ที่ได้รู้ว่าแม่ ไม่ได้อยู่บ้านหลังนี้ตามลำพัง
โล่งอกไปทีค่ะ
เดี๋ยวพี่เขาก็รู้ค่ะ
ถึงอาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย
คนขับ ขอโทษนะคะ แต่ฉันขอกลับดีกว่า
ไหนว่าจะไปพาจูไงครับ
มันสายไปแล้วค่ะ
ต่อให้ไปตอนนี้
ก็คงไม่ได้คำตอบอะไร
ไง
- มาแล้วเหรอ - ฮาจุนมา
- เฮ้ย - ยอฮาจุน
- มาให้มันไวๆ หน่อยสิ - โทษที
- ให้ตาย - ขอไปทักทายก่อนนะ
- ทำอะไรมาเหรอ - เดี๋ยวรินให้นะ
ไง มาแล้วเหรอวะ
เอาเหล้าข้างนอกมาเปิดได้ใช่ไหม
นี่ ออกไป
ฉันเห็นว่าจัดงานเลี้ยงรุ่น เพื่อนสมัยม.ปลาย
เลยให้ใช้สถานที่ แถมให้บริการอีก
อย่างน้อยแกก็น่าจะช่วย เพิ่มยอดขายเหล้า…
(วาสทาลัน 30)
ถ้ามาแบบนี้คดีก็พลิกสิ
โห ยอฮาจุน
พอเป็นทาสรับใช้บริษัทใหญ่ แล้วกลายเป็นคนใหญ่คนโตนะเรา
ฮาจุน เดี๋ยวเพื่อนไปเอาแก้วมาให้นะ
- มา ดื่มๆ - จัดไป
- ชน - ชน
ฉันเพิ่งไปเยี่ยมโรงเรียนคารัมมา
- ไปกับใคร - กับนัมจา…
หมายถึงผู้ชายอะนะ
งั้นไม่ต้องเล่าหรอก
เปล่า หมายถึงนัมจายอน
เป็นเด็กสายศิลป์ แต่ย้ายไปก่อนเราขึ้นม.หก
- จำไม่ได้เหรอ - นัมจายอนเหรอ
จายอนนี่ใครนะ
ยัยนั่นไม่ใช่เหรอ ที่อาศัยอยู่บ้านคนอื่นน่ะ
ไม่ใช่สถานรับเลี้ยง เขาเรียกว่าไงนะ
ครอบครัวอุปถัมภ์เหรอ
เออ นั่นแหละ
เออ พอพูดเรื่องนั้นแล้วฉันถึงนึกออก
บ้านอุปถัมภ์นั่นเคยเกิดคดีฆาตกรรมไง
ฆาตกรรมเหรอ
เรื่องนั้นไง ที่คนร้ายมันถูกเมียทิ้ง
แล้วลูกก็ไปอยู่ กับครอบครัวอุปถัมภ์นั่น
มันคงไปหาลูก
แล้วโวยวายถามว่าแม่อยู่ไหน ถึงได้เป็นเรื่องขึ้นมา
เด็กนั่นคือนัมจายอนปะ
- นางถึงได้ย้ายโรงเรียนไป - เรื่องนี้เกิดตอนไหนเหรอ
สมัยเราอยู่ม.หกไง ฉันจำได้แม่นเลย
นี่ สมัยเราอยู่ม.หก จายอนย้ายโรงเรียนไปแล้ว
อีกอย่าง ถ้าพ่อเขาทำแบบนั้น เขาจะอยู่บ้านหลังนั้นได้ไง
อ๋อ
แล้วเป็นไง นัมจายอนน่ารักไหมวะ
รู้ไว้แค่ว่า
แกได้กินเหล้าขวดนี้เพราะจายอนก็พอ
มา ชนแก้ว
ดีใจที่ได้เจอนะเว้ย ดื่มๆ
(6 ปีก่อน)
จายอน
แม่ใหญ่
ไม่คิดถึงแม่เหรอ
แม่…
คิดถึงจายอนนะ
ขอโทษนะ
ตอนนั้นแม่ไม่น่าโทรไปหา
แล้วโทษว่าเป็นความผิดหนูเลย
แม่พูดจาร้ายๆ กับหนูไปเยอะมาก
ขอโทษนะ
อภัยให้แม่เถอะนะ
ไม่หรอกค่ะ
ไม่ใช่ค่ะ เป็นเพราะหนูเอง
คุณลุงเสียก็เพราะหนู
ไม่ใช่นะ ไม่ใช่ความผิดหนู
หนูก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน
ตอนนั้นแม่เสียสติไป
ก็เลยทำแบบนั้น เพราะต้องการโทษใครสักคน
มันไม่ใช่ความผิดหนูนะลูก
ความผิดหนูเองค่ะ
ทุกอย่างเลย
หนูขอโทษนะคะ
หนูขอโทษค่ะ
ขอโทษค่ะ
จายอน
แม่ป่วยนิดหน่อย
คะ
เขาว่าเป็นโรคความจำเสื่อม
เพราะงั้น ความทรงจำแย่ๆ ทั้งหมดของแม่จะหายไป
และเหลือไว้แต่ความทรงจำดีๆ
แม่คะ
ทีนี้ก็จะไม่มีใครรู้เรื่องนั้นแล้ว
แม่ไม่เคยบอกใครว่า เด็กที่หมอนั่นมาตามหา
คือจายอน
แม้แต่กับแฮยอง
คุณลุงเขา
ย้ำจนวินาทีสุดท้ายว่า
อย่าทำให้จายอนของเรา
กลายเป็นลูกของฆาตกร
จายอน
เรื่องที่ไม่มีใครจำได้
ก็คือเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้น เข้าใจไหม
มันไม่เคยเกิดขึ้น
จากนี้หนูก็ลืมมันไปเถอะนะ
ลืมมันไปซะ
ลืมมันไปเลยก็ได้
มันไม่ใช่ความผิดของหนู เข้าใจไหม
พี่
ถ้าตอนนั้นฉันเจ็บปวดแทนแม่ได้
ไม่สิ ถ้าฉันตายแทนคุณลุงได้
ฉันคงจะทำทุกวิถีทาง
แต่สิ่งที่ฉันทำได้ก็มีแค่นี้
พี่
ถ้าหากพี่ไม่รู้
พี่แฮยอง
ฉันเอง จายอน
ถ้าพี่ไม่รู้จริงๆ
ว่าฉันคือสาเหตุที่ทำให้คุณลุงต้องตาย
นัมจายอนเหรอ
ฉันหวังจริงๆ ว่าพี่จะไม่รู้
ไม่เจอกันนานเลยนะ
สบายดีไหม
พี่
ขอโทษนะ
ขอโทษเรื่องอะไร
ขอโทษ
เธอไม่ได้ล้างตู้เย็นเหรอ
- ฮะ - พรุ่งนี้ทำซะนะ
อือ
พี่ ฉันจะทำตัวดีๆ
ฉันจะดีกับพี่ให้มากๆ
ให้เหมือนกับคุณลุงและแม่
อภัยให้ฉันหน่อยนะ
(ตอนที่ 11)
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
จีอุค
อ้อ พี่
ผมมีเรื่องอยากรบกวนหน่อย
ช่วยดูให้หน่อยได้ไหมว่า หัวหน้าทีมซนอยู่บริษัท…
ฉันคิดถึงนายมากเลย
- ฮะ - สบายดีไหม
พี่ เราแชตคุยกันแทบจะทุกวัน…
แค่นั้นมันพอที่ไหนวะ
แล้วนายล่ะ
คุณคิมจีอุคเหรอ
อุ๊ยตาย เธอจ๋า
พอลาออกไปแล้ว หน้าตายิ่งสดใส…
น้อยลงนะ
เกิดอะไรขึ้นจ๊ะ
หน้าตาเหมือนคนไม่ได้นอนเลย
นั่นสิ
การออกจากงานคือยาครอบจักรวาล
การหย่าคือยาอายุวัฒนะ
หรือว่า มาหาหัวหน้าทีมซนเหรอคะ
- ครับ - วันนี้หัวหน้าทีมซนน่าจะลานะ
อะไรนะครับ
อ๋อ
ครับ งั้นผมขอตัวก่อน
พี่ ไว้เจอกันคราวหน้านะ
คราวหน้าเหรอ
สายตาเขาไม่เหมือน คนเพิ่งหย่ามาเลยว่าไหมคะ
คุณบกคีอุนคิดว่าเหมือนอะไร
เหมือนจะกลับมาคืนดี
หัวหน้าทีมซนถึงได้หลบงี้เหรอ
จีอุคของผมไม่ดีตรงไหนครับ
เปล่า ฉันไม่ได้ว่าคุณจีอุคไม่ดี
แต่สามีที่ดีคือสามีใหม่จ้ะ
เลขายอ ติดต่อพัคอินฮาจากคิวทีเทเลคอม
กับอียูยอนจากยูเคเทเลคอม แล้วเช็กดูว่าสถานีฐานมีปัญหาหรือเปล่า
อ้อ แล้วก็คิมแทจิน จากโอควังอิเล็กทรอนิกส์ด้วย
ต้องมีเหตุให้เรียกคืนมือถือแน่ๆ
เลขายอ ตอบมา
เลขายอ ทำไมไม่ตอบล่ะ
เลขายอ
ปัญหาคืออะไรครับ
สถานีฐานและโทรศัพท์มือถือประเทศเรา…
ปัญหาจริงๆ น่ะครับ
ฉัน…
คงเผลอระเบิดอารมณ์
ใส่คุณนักเขียนไป
กล้าที่จะ ถึงขั้นระเบิดอารมณ์เลยเหรอ
คุณนักเขียนเขา…
ไม่รับโทรศัพท์ฉัน
ฉันจะทำยังไงดี เลขายอ
ท่านประธาน
ต่อให้สถานีฐานถล่ม โทรศัพท์มือถือทลาย
แต่ถ้าคนที่ชอบโทรหา
ยังไงเขาก็รับครับ
หมายความว่ายังไง ฮะ
เลขายอ
ถ้าคนคุยไม่รับโทรศัพท์
ก็แปลว่าเขาไม่อยากคุยแล้วไงครับ
ถูกบล็อกไง
บล็อกเหรอ
ถูกบล็อกเหรอครับ
ลูซิเฟอร์ก็…
โทรไป 17 สายแล้ว
ของฉัน 29 สาย
ให้มันพอดีๆ หน่อยสิครับ
สิบสาย ไม่สิ
ถ้าโทรเกินห้าสาย มันจะกลายเป็นน่าขนลุกครับ
ไปให้พ้น นายมันน่าขนลุก
มองจากดาวอังคารก็รู้ว่า จบเห่แล้วทั้งคู่
จบปิ๊งไม่อิงนิยาย
นี่คือแฮปปี้เอนดิ้งของเราค่ะ
ห้ามพูดคำว่า "จบ" หรือ "เอนดิ้ง" ต่อหน้าฉัน
คำว่า "ขนลุก" ก็ห้ามครับ
ลูซิเฟอร์
น่าจะลองติดต่อหาคุณแม่ ของหัวหน้าทีมซนดูสิ
ผมลองแล้ว แต่ว่า…
หรือไม่งั้น บางที…
เขาอาจจะไปเยี่ยมคุณพ่อที่เสียไปแล้ว
คนที่เสียชีวิตในคดีนั้น คือพ่อหัวหน้าทีมซนสินะ
"คดีนั้น" เหรอครับ
ไม่รู้เหรอครับ
ไม่นานมานี้ผมไปงานเลี้ยงรุ่นมา
แล้วมีเพื่อนที่เคยอาศัยอยู่ย่านนั้น
คดีอะไรเหรอครับ
คือ…
รู้เรื่องที่พ่อแม่หัวหน้าทีมซน…
เป็นครอบครัวอุปถัมภ์ใช่ไหมครับ
พ่อแท้ๆ ของเด็กที่รับอุปการะมา มาตามหาเด็ก…
แล้วฆ่าเขา
แต่แม่คงไม่เคยเสียใจเลยสินะ
ทั้งที่พ่อตายเพราะแม่แท้ๆ
แต่ทำไมแม่ถึงได้…
ทำไมถึงรับนายมาอีก
เพราะแบบนั้นนี่เอง
ท่านประธานลองโทรสิครับ
หัวหน้าทีมซน ต้องรับสายท่านประธานอยู่แล้วนี่
ใช่อยู่ ต้องรับอยู่แล้ว…
ถ้าช่วยถามว่าคุณลูกค้าอยู่ไหน
ผมก็จะโทรถามคุณจายอนให้ว่า บล็อกท่านประธานหรือเปล่า
(หัวหน้าทีมพัฒนาธุรกิจใหม่ ซนแฮยอง)
ค่ะ ซนแฮยองพูดค่ะ
ค่ะ ฮัลโหลคะ
รีบคุยสิครับ
หัวหน้าทีม เอ๊ย ผู้จัดการซน
ตอนนี้อยู่ไหนครับ
อ๋อ วันนี้ฉันลาหยุด
ไม่ได้อยู่ที่บริษัทค่ะ ท่านประธาน
นี่คุณลาหยุดไปไหนครับ
พอดีฉันมีธุระ เลยแวะมาต่างจังหวัด
(ต่างจังหวัด ที่ไหน)
ตามจังหวะ ที่ไหน
(ต่างจังหวัด ที่ไหน)
ต่างจังหวัด ที่ไหน
อ๋อ ที่นี่…
ว่าแต่ถามทำไมเหรอคะ
ผมนึกถึงขนมปังจากซกโช อุลซาน คยองจู และชอนจูที่กินที่บ้านคุณ
เลยอยากรู้ว่ารอบนี้เป็นขนมปังเมืองไหน
ของขึ้นชื่อเมืองนี้คือขนมวอลนัต ไม่ใช่ขนมปังค่ะ
ขนมวอลนัตเหรอ
งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะครับ พร้อมกับขนมวอลนัต
ค่ะ เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
บ้าเปล่าวะ
โอ๊ย ประสาท
เรียบร้อย
เอาล่ะ ทีนี้ลูซิเฟอร์โทรหาคุณนักเขียน แล้วถามเขาว่า…
ดื่มนี่นะครับ อร่อยครับ
ลูซิเฟอร์
เลขายอ ไล่มันออก
จะไล่พนักงาน ที่ลาออกไปแล้วได้ยังไงครับ
ไล่ออกซ้ำไม่ได้สักหน่อย
บ้าเอ๊ย
(บทดัดแปลงเรื่องเมนูแซ่บท่านประธาน)
ครู มาได้จังหวะพอดีเลยค่ะ
บทละครเสียงมาแล้ว อยากอ่านด้วยกันไหมคะ
ฉันก็ว่าจะมาพูดเรื่องนั้นพอดี
ฉันคิดว่าแกควรได้รู้ ก่อนเอาไปบอกบริษัท
ขอโทษนะ แต่ฉันคงทำไม่ได้หรอก
ทำไมคะ
นักเขียนมินจี
เขาต้องเลิกกับพี่แทฮยองเพราะฉัน
เพราะจิตสำนึกมั้ง
ไม่ก็มารยาท
อีกอย่าง อาการแพ้ท้อง ก็หนักขึ้นเรื่อยๆ แล้วด้วย
ครู
หรือว่า…
อือ
ฉันกับพี่เขาตัดสินใจร่วมกัน
ช่วยเป็นกำลังใจให้ฉันได้ไหม
ฉันจะเป็นกำลังใจให้สุดชีวิตเลยค่ะ
แต่ครูคะ
ครูเชื่อไหมคะ
ในตัวยุนแทฮยองน่ะเหรอ
ในความรักน่ะค่ะ
ความรักที่สามารถเข้าใจ
และยอมรับทุกอย่างได้
ความรักแบบนั้นจะมีจริงไหมคะ
คนที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยัง…
จายอน
รู้จักการทดลองแมว ของชเรอดิงเงอร์ใช่ไหม
การทดลองทางฟิสิกส์ควอนตัม ที่มีแมวอยู่ในกล่องและไม่รู้ว่า
มันอยู่หรือตายน่ะเหรอคะ
ฟิสิกส์ควอนตัมอะไรฉันไม่รู้หรอก
แต่ฉันคิดว่า
คนที่จะเปิดกล่องนั้น มีแค่คนที่เชื่อว่าแมวยังมีชีวิตอยู่
เราต้องเชื่อว่ามีความรักแบบนั้นอยู่ ถึงจะมีความรักแบบนั้นได้นะ จายอน
แป๊บนะคะ
(เกรียนคีย์บอร์ด)
อ้อ ฉันมาหาจายอน กำลังจะกลับแล้ว
รออะไร ฉันไปหาหมอคนเดียวก็ได้
แล้วอีกอย่างนะพี่ ถ้าบังเอิญเจอแฮยองจะทำยังไง
ถ้ายังไงก็ต้องโดนต่อยอยู่แล้ว
รีบๆ โดนไปให้จบจะดีกว่าไหม
อ้อ เอาเป็นว่า เดี๋ยวเจอกันที่โรงพยาบาลนะ ฮีซอง
อือ
เจอกันที่โรงพยาบาลนะ
จะเลิกกับฉันงั้นเหรอ
เพราะเด็กที่ไม่รู้ว่า ใครเป็นพ่อด้วยซ้ำน่ะนะ
มินจี
- ครั้งเดียวจะพอเหรอ - คิดว่าตัวเองเหมือนคนคลั่งรักใช่ไหม
แต่ที่พี่ทำแบบนี้ ไม่ใช่เพราะรักพี่ฮีซองหรอก
พี่ก็แค่หลงตัวเอง คิดว่าทำแบบนี้แล้วดูเท่ต่างหาก
เธอจะทำร้ายพี่ หรือด่าพี่ก็ได้
แต่ระบายความรู้สึกของเธอก็พอ
ส่วนความรู้สึกพี่ พี่จะตีความเอง
- มั่นใจเหรอ - อือ
ตอนนี้ก็คงมั่นใจอยู่หรอก
เพราะยังไม่เห็นกับตา
แต่พอเด็กเกิดมาล่ะ
"เด็กนั่นมันได้ใครมานะ"
"ลูกฉันไม่น่าเป็นแบบนั้นสิ"
โจมินจี
เชื่อเหรอว่าตัวเองจะไม่คิดแบบนั้น
ฉันรับประกันได้เลย ไม่มีผู้ชายหน้าไหนไม่คิดแบบนั้นหรอก
และอีกอย่างนะคะ คุณโปรดิวเซอร์
คุณไม่ใช่คนวิเศษวิโสอะไรหรอก
คุณลูกค้า
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
อะไรกัน
นายมาที่นี่ได้ยังไง
- คือ… - นายเคยมาที่นี่กับแม่ด้วยเหรอ
โอ๊ย เจ็บหัว
ไม้ที่ยังไม่แห้งจะไม่ค่อยติดไฟ
มีแต่ควันเยอะเฉยๆ ครับ
ใกล้ๆ นี้มีร้านขายฟืนอยู่…
นายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่
ขนลุกชะมัด
ผมเป็นห่วงครับ
ถ้าคุณไม่สบายใจที่ผมอยู่ด้วย
ผมก็จะไปครับ
ทำไมที่นี่ถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
ฉันนึกว่าอย่างน้อย ก็น่าจะมีสมุดบันทึกอยู่บ้าง
แม่อยากสะสางทุกอย่างด้วยตัวเอง ก่อนไปเข้าศูนย์พักฟื้นครับ
แม่บอกว่ามันเป็นของที่ ใช้มาตั้งแต่สมัยแม่ของแม่
ถ้าเหลือทิ้งไว้มันจะกลายเป็นภาระ
แม่มาที่นี่ทำไมเหรอ
ตัวเองจำอะไรได้ไม่สมบูรณ์ด้วยซ้ำ
แม่อ่านหนังสืออะไรสักอย่าง
เขาว่าถ้าผู้สูงอายุ อยู่ในสภาพแวดล้อมที่เคยอยู่ 20 ปีก่อน
ร่างกายจะอ่อนเยาว์ลงครับ
แม่บอกว่า
ถ้าได้อยู่ในบ้านที่เคยอยู่ตอนเด็กๆ
อาการป่วยก็อาจจะทรุดช้าลงครับ
แม่มาที่นี่ ดูละครที่เคยดูสมัยสาวๆ
แล้วก็ฟังเพลง
แม่คุณ
รับอุปการะผม
ก็เพราะยายของผมครับ
เพราะยายผม
ดึงดันมาก
แม่เลยไม่มีทางเลือก
แม่จำนายได้ไหม
คงจำลูกอุปถัมภ์คนสุดท้าย ได้อยู่แล้วล่ะ
ต่อให้จำลูกสาวตัวเองไม่ได้
ผมมีอะไรอยากให้ดูครับ
ห้องน่าจะอุ่นขึ้นแล้วล่ะครับ
เข้าห้องเถอะ
แม่ เด็กคนนี้คือใครนะครับ
ลูกสาวแม่เอง แฮยอง
แฮยองจ๊ะ
แม่คงเอ็นดูฉันที่สุด ตอนที่ฉันพูดไม่ได้สินะ
แม่ เด็กคนนี้คือใครนะครับ
ลูกสาวแม่เอง แฮยอง
แม่ เด็กคนนี้คือใครนะครับ
ลูกสาวแม่เอง แฮยอง
ดูตรงนี้
ตรงส่วนที่เป็นสีดำๆ คือถุงน้ำคร่ำค่ะ
ส่วนที่เห็นเป็นสีขาวๆ คือเด็กค่ะ
เห็นส่วนที่เคลื่อนไหวอยู่ ตรงที่ฉันใช้ลูกศรชี้ใช่ไหมคะ
- ครับ - ค่ะ
ส่วนนี้คือหัวใจของเด็กค่ะ
ลองฟังเสียงหัวใจเต้นดูนะคะ
ตอนนี้ก็คงมั่นใจอยู่หรอก
เพราะยังไม่เห็นกับตา
แต่พอเด็กเกิดมาล่ะ
คุณหมอ เราจะรู้เพศลูกตอนไหนเหรอครับ
พี่ก็
สามารถระบุเพศเด็กได้ ตอนอายุครรภ์ 16 สัปดาห์ค่ะ
จะได้รู้ว่าเด็กเป็นลูกชายเหมือนพ่อ หรือลูกสาวเหมือนแม่
"เด็กนั่นมันได้ใครมานะ"
"ลูกฉันไม่น่าเป็นแบบนั้นสิ"
เชื่อเหรอว่าตัวเองจะไม่คิดแบบนั้น
ฮีซองของเราเหนื่อยแย่เลยใช่ไหม
แพ้ท้องกินอะไรไม่ได้ทั้งวัน
ไม่หรอก ฉันโอเค
อยากกินอะไรไหม หือ
กินได้นิดเดียวก็ไม่เป็นไร ขอแค่บอกมา เธอควรกินอะไรบ้างนะ
อือ
ฉันขอกลับบ้านเลยดีกว่า
จอดให้ลงข้างหน้านี้หน่อย
พูดอะไรของเธอ ฉันต้องไปส่งถึงบ้านสิ
พี่ต้องกลับห้องอัดนี่
ไม่เป็นไรหรอก
พี่ต้องเห็นฮีซองกินอะไรสักหน่อย แล้วกลับบ้าน พี่ถึงจะสบายใจ
- พี่ - หือ
พี่จอดรถหน่อย
ทำไม คลื่นไส้เหรอ
บอกให้จอดรถไง
ฮีซอง
ฮีซอง โอเคไหม ถ้ารู้สึกอยากอ้วก…
พี่ไม่เป็นไรเหรอ
ฉันเหรอ
ฉันทำไม
พี่โอเคกับเรื่องของเราเหรอ
เราทำไม
ฉันกับลูกน่ะ
พี่โอเคกับเราจริงๆ เหรอ
ฮีซอง เป็นอะไรของเธอ
แค่เห็นแววตาพี่ฉันก็รู้แล้ว
พี่ปิดอะไรฉันไม่ได้หรอก
เพราะงั้นบอกมาตอนนี้แหละ
บอกอะไร
พี่เสียใจเหรอ
ที่พูดว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของเรา
- ฮีซอง - ใช่ไหม
ฉันชอบที่พี่ตรงไปตรงมา
แต่ถ้าพี่ไม่พูดกับฉันตรงๆ ตอนนี้
พี่จะต้องฝืนพยายามไปตลอด
ส่วนฉันก็ต้องระแวงอยู่ตลอด เหมือนที่เราเป็นเมื่อกี้
เพราะงั้นตอบฉันมา
พี่เสียใจเหรอ
ใช่จริงๆ สินะ
แวบเดียว แค่แวบเดียวจริงๆ
ถึงจะแค่แวบเดียว
แต่พี่ก็เสียใจจริงๆ นี่
แค่แวบหนึ่งมันก็ไม่แปลกนี่ น่าจะเข้าใจกันได้ไม่ใช่เหรอ
ฉันเข้าใจ
พี่ก็เข้าใจฉันหน่อยนะ
ฮีซอง
ไม่เอาแบบนี้สิ
ฉันชอบที่พี่เป็นคนตรงๆ
และรักที่พี่เคารพในคำพูดฉันเสมอ
ไม่ต้องตามมานะ
คุณลูกค้า
ผมเข้าไปนะครับ
คุณลูกค้า เมื่อไหร่…
จีอุค
ทุกครั้งที่ฉันกลับบ้าน นายไปอยู่ที่ไหนเหรอ
ฉันรู้สึกว่ากลับไปหลายครั้งอยู่นะ
แต่ทำไมไม่เจอนายสักครั้งเลย
ถ้าคุณแม่ติดต่อมาบอกก่อน
ผมก็จะไปอยู่ตามห้องสมุด หรือไม่ก็ร้านอินเทอร์เน็ต
แล้วก็
เราเคยเจอกันอยู่ครับ
หนึ่งครั้ง
ตอนไหน
ตอนครบรอบวันตายปีแรกของพ่อคุณลูกค้า
จริงสิ วันนี้เขาจะมานี่
เกือบซวยแล้วไหมล่ะ
(การฟังเพื่อจับใจความ)
มองอะไรไม่ทราบ ไอ้เปี๊ยกนี่
เป็นเด็กเป็นเล็ก ถ้าหัดสูบบุหรี่จะไม่สูงนะ
นี่
มีไฟแช็กปะ
ไม่มีก็แล้วไป
หัดสูบมาแต่เด็กสินะ
ถึงได้ตัวกะเปี๊ยก
นั่นนายเองเหรอ
คนที่ให้ไฟแช็กฉัน
คือนายเหรอ คิมจีอุค
แล้วนายพกไฟแช็กทำไม
มันเป็นของยายผมครับ
วันนั้นผมไปหายายมา
นายเองหรอกเหรอ
ทำไมครับ
แต่ว่าตอนนั้น
ตอนหลังจบงานแต่งงาน
ทำไมนายหายไปปุบปับ ไม่บอกไม่กล่าวสักคำเลยล่ะ
เป็นเพราะผม…
เริ่มชอบคุณลูกค้า
ชอบแล้วทำไมหายตัวไปล่ะ
เพราะผมกลัวว่าจะกลายเป็นแบบนี้
กลัวว่าจะรักษาสัญญา
ที่ให้ไว้กับแม่ไม่ได้
เพราะสัญญาที่นายให้ไว้กับยาย
นายเลยต้องอดทนเก็บความคิดถึงแม่เอาไว้
และเพราะสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ฉัน
เลยต้องอดทน เก็บความชอบที่มีต่อฉันไว้สินะ
คุณลูกค้า
เรากลับกันเถอะ
(เมนูแซ่บท่านประธาน ตอนที่ 157 ยอนซอ…)
(ฮาจุน…)
คุณเป็นนักเขียน ไร้ความรับผิดชอบแบบนี้เหรอ
แบบนี้มันไม่ใช่ตอนจบ ก็แค่การเทเรื่องไปกลางคันครับ
แฮปปี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย
เลขายอ
นายกลับเลย ฉันจะขับรถกลับบ้านเอง
ถ้างั้นผมจะเปิดประตูรถให้นะครับ
ท่านประธาน เดินทางปลอดภัยนะครับ
ไอ้เบรกเกอร์เวรนั่น
หนูน้อย แกก็ตกใจใช่ไหม
เดี๋ยวพี่จะ…
นั่นใครคะ
- คุณ… - จายอน
นี่พ่อเอง
นัมจายอน
แกน่าจะทักทายสิ
เวลาเจอพ่อ
พ…
พ่อ
ยืนขึ้นดีๆ
มีมารยาทหน่อย
นังนัมจายอน
นัมจายอน
เวรเอ๊ย
เปิดประตู
จะไม่เปิดเหรอวะ
แก นัมจายอน
นังหนูสกปรก
ซ่อนเหรอวะ
นัมจายอน นังสารเลว
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
ทำไมไม่รับสายล่ะ
ไม่ใช่ว่าหลับแล้วเหรอ
จายอนไม่เคยเมินสายฉัน
ต่อให้หลับอยู่ แกก็ลุกมารับ
แกไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะ
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
(ฮีซอง)
ไม่มีสัญญาณตอบรับ จากเลขหมายที่ท่านเรียก…
แล้วยัยนี่ทำไมปิดมือถือ ให้ตาย
ทำไมกังวลขนาดนั้นล่ะครับ
นัมจายอน
ไปซ่อนอยู่ไหนวะ นังสารเลว
เปิดประตู
นัมจายอน บอกให้ออกมาไงวะ
เปิดประตู
ยังไม่ออกมาอีกเหรอวะ
ออกมา
นัมจายอน
บอกให้เปิดประตูไงวะ
เปิดประตู
นี่ นังคนไร้ยางอาย
แกคิดยังไงถึงได้มามุดหัวอยู่ที่นี่
คนบ้านนี้ตายก็เพราะแกนะ ฮะ
- ไม่ใช่นะ - ถ้าไม่ใช่เพราะแกหนีฉัน
ผู้ชายคนนั้นมันก็คงไม่ตายหรอก
ที่มันตายก็เพราะแก
ไม่ใช่นะ ไม่จริง
มีเรื่องอะไร
ที่ผมไม่รู้อยู่หรือเปล่าครับ
คุณลูกค้า
ฆาตกรถูกปล่อยตัวแล้ว
คนที่…
ฆ่าพ่อฉัน
เปิดประตูสิวะ
ฉันบอกให้เปิดประตู
เฮ้ย
คิดว่าคนร้ายจะกลับมา
ที่บ้านคุณลูกค้าเหรอครับ
เพราะคนที่มันตามหา
อยู่บ้านฉัน
จายอน
ไม่ได้คุยกันตั้งนาน วันนี้มาคุยกับพ่อหน่อยไหม
เรื่องแม่แกน่ะ
(หัวหน้าทีมพัฒนาธุรกิจใหม่ ซนแฮยอง)
- หัวหน้าทีมซนเหรอ - ผมคิมจีอุคนะครับ
นี่จะโทรมาอวดว่าคืนดีกันแล้ว…
ท่านประธาน
ช่วยไปบ้านหัวหน้าทีมซนตอนนี้ทีครับ
- อะไรนะ - ด่วนครับ
เวรเอ๊ย
จายอน
แกไม่สงสารพ่อบ้างเลยเหรอ
เมียฉันหอบเสื้อผ้าหนีตามผู้ชายไป
ลูกก็ยังมาทิ้งฉันอีก
ฉันก็แค่
จะมาถามว่าแม่แกอยู่ไหน
แต่เพราะไอ้ผู้ชายบ้านนี้มันเข้ามาแส่ ฉันเลยเสียเวลาในซังเตไปตั้งหลายปี
จายอน
ฉันเองก็อยากใช้ชีวิต
กับแม่แกอย่างมีความสุข ก่อนจะสายไปเหมือนกัน
เพราะงั้นตอบฉันมา
แม่แกอยู่ไหน
ไม่รู้ค่ะ
ฉันจะถามอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้ายนะ
แม่แกอยู่ไหน
พ่อยึดติดกับแม่เพราะอะไรรู้ไหมคะ
เพราะในโลกนี้ มีแค่แม่คนเดียวที่กลัวพ่อไง
พ่อคือไอ้ขี้แพ้ ที่แข็งแกร่งแค่เวลาอยู่ต่อหน้าแม่…
ให้ตายสิวะ
โอ้โฮเฮ้ย
พี่สาวคนนั้นใกล้กลับมาแล้วนี่
ซนแฮยองใช่ไหมนะ
- หุบปาก - จะมีคนบริสุทธิ์ตายเพราะแกอีก…
- หุบปาก - นังนี่
บอกมา
ถ้าแกไม่บอก
ฉันจะฆ่าซนแฮยองให้ตายเหมือนพ่อมัน
เอาให้แกเห็นต่อหน้าต่อตา
- คุณนักเขียน - อะไรวะ
คุณนักเขียน
คุณจายอน
เวรเอ๊ย
คุณจายอน
ไอ้เวรนี่
แกเป็นใครวะ
ไอ้เวรเอ๊ย
แกเป็นใคร
อ๋อ แฟนจายอนเหรอ
แหงล่ะ
ถ้ามันได้แม่มา
มันต้องบ้าผู้ชายอยู่แล้วล่ะ
ไม่มีทาง
ที่มันจะไม่บ้าผู้ชาย
ลูกเขย
ดีใจที่ได้เจอนะ
คุณคยูฮยอน
หยุดนะเว้ย
คุณคยูฮยอน
คุณจายอน
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ค่ะ
ไม่เป็นไรแน่นะครับ
ค่ะ
ไม่เป็นไรนะครับ
ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ
ไม่เป็นไรนะ
ไม่มีอะไรแล้วจริงๆ ครับ
ขอบคุณครับ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
แค่ถากๆ นิดหน่อย
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ครับ ผมไม่เป็นไร
ผมจะรีบถามสักสองสามข้อนะครับ
- นี่คืออาวุธที่คนร้ายพกมา - ครับ
แล้วไอ้นี่คืออะไรเหรอครับ
เอ่อ มันคือ…
สิ่งที่ผมใช้ป้องกันตัว
อ๋อ
ไอ้ผมก็นึกว่าคนร้ายเอามาด้วย
นี่ครับ
จายอน
พี่คะ
เวรเอ๊ย ก็บอกว่ามาหาลูกสาวไงวะ
พ่อมาหาลูกสาวที่บ้าน มันจะเป็นการบุกรุกได้ยังไง
ฮะ บุกรุกงั้นเหรอวะ
นี่ จายอน แกบอกไปสิ
ฉันเป็นใคร
ฉันเป็นพ่อแกไง
อะไรกันน่ะ
แกมีสิทธิ์อะไรมาเรียกตัวเองว่าพ่อ
ไม่มีพ่อที่ไหนทำให้ลูกตัวเอง เลือดตกยางออกหรอก
พ่อแบบนั้นมันไม่จำเป็น
เห็นใช่ไหมครับ นังผู้หญิงคนนี้มันทำร้ายผม
นัง…
พาตัวไป
โธ่เว้ย
พี่รู้อยู่แล้วเหรอ
ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
พี่รู้อยู่แล้วเหรอ
งั้น…
ทั้งที่พี่รู้
ทั้งที่รู้แต่ทำไม…
เพราะฉันไม่อยากสูญเสีย
ตอนนั้นที่เธอมาหาฉัน
ฉันรู้สึกว่านั่นอาจจะเป็น…
ครั้งสุดท้ายที่ได้เจอเธอ
พี่
หน้าตาที่บ่งบอกว่า การมีชีวิตอยู่นั้นยิ่งกว่าตกนรก
พี่แฮยอง
ฉันเอง จายอน
เธอกำลังกรีดร้อง
ขอให้ช่วยชีวิต
มันทำให้ฉันมีความคิดอวดดีขึ้นมา
ฉันคิดว่าถึงช่วยพ่อไว้ไม่ได้
แต่ฉันน่าจะช่วยเธอได้
นัมจายอนเหรอ
ถ้าจะเกลียดเธอ ฉันอาจจะเกลียดเมื่อไหร่ก็ได้
แต่ถ้าจะช่วยชีวิตเธอ
บางทีนั่นอาจจะเป็นโอกาสเดียว
ไม่เจอกันนานเลยนะ
สบายดีไหม
ฉันไม่อยากเสียเธอไปอีกคน
ฉัน…
ฉันไม่ได้รู้อะไรเลย
แต่จายอน
บางครั้งฉันก็เสียใจมากเลย
ไม่รู้ว่าฉัน
ทำให้เธอใช้ชีวิตอยู่ในขุมนรก ที่ทุกข์ทรมานกว่าเดิมหรือเปล่า
ฉันรอดมาได้ก็เพราะพี่
ฉันมีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะมีพี่อยู่
ค่อยยังชั่วหน่อย
พี่คะ
พี่คะ ฉันขอโทษ
ท่านประธานไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
จะไม่เป็นไรได้ไง โดนมีดแทงนะ
แต่ยังไงฉันก็ฟาดมันไปเยอะกว่า
ว่าแต่
ทำไมถึงมีไอ้นั่นอยู่ในบ้านเหรอ
ไอ้นั่นน่ะ
เอ่อ ท่านประธานไปโรงพยาบาลดีกว่าครับ
ทำไมถึงได้มีเยอะแยะขนาดนั้นล่ะ
โธ่ คงเจ็บน่าดูเลย
แบบนี้ต้องรีบเย็บนะ ไม่งั้นจะมีแผลเป็น
- เออๆ - ไปส่งเขาที่โรงพยาบาลหน่อยนะครับ
ขอบใจนะ
ที่โทรมาบอกฉัน
ที่ทำให้ฉันช่วยคุณจายอนเอาไว้ได้
ขอบใจนะ
จีอุค
คุณจายอน
คุณจายอน ทางนี้
ทางนี้ครับ
ประตูเละเทะหมดเลย
เพิ่งติดตั้งใหม่ได้ไม่นานเอง
ทำไมเหรอ
กลัวเหรอครับ
กลัวที่ไหนล่ะ
ถ้างั้น
ให้ผมขึ้นห้องไหมครับ
ประตูหน้าบ้านล่ะ
ซ่อมเสร็จแล้วเหรอ
ครับ
โอเค นายก็คงเหนื่อยแย่แล้ว
รีบขึ้นห้องไปนอนเถอะ
ให้ผมนอนค้างไหม
ที่โซฟา โซฟาตัวนั้นน่ะ
ไปนอนเตียงสบายๆ เถอะ
ได้เหรอครับ
หมายถึงเตียงนาย
พักผ่อนเถอะครับ
เชิญครับ
คุณนักเขียน
ยังไม่นอนสินะครับ
ฉันขอเข้าไปได้ไหมคะ
พี่เขาฝากมาขอบคุณท่านประธานน่ะค่ะ
ฉันก็รู้สึกว่ายังไม่ได้ขอบคุณดีๆ เลย
วันนี้คุณช่วยชีวิตฉันไว้
ขอบคุณจากใจจริงๆ ค่ะ
และที่คุณบาดเจ็บเพราะฉัน
ฉัน…
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
เดี๋ยวสิ
ขอบคุณปากเปล่าเหรอ
- คะ - คุณชอบคำนวณอะไรเป๊ะๆ ไม่ใช่เหรอ
ต้องชดใช้ให้เหมาะสมสิครับ
คะ
นี่คือการชดใช้อย่างเหมาะสมเหรอคะ
ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
ผมปกป้องคุณนักเขียนเอาไว้
คุณนักเขียนก็ต้องปกป้องผมสิครับ
จากฝันร้ายน่ะ
คือ…
เป็นเพราะคนคนนั้น กับหัวหน้าทีมซนเหรอครับ
ที่ทำให้เรื่องราวของเรา หยุดอัปเดตตอนใหม่
ถ้าผมรู้เร็วกว่านี้
ผมก็คง…
ไม่ชอบคุณนักเขียนแบบนั้น
ขอโทษที่บอกไม่ได้นะคะ
ถ้าผมรู้เร็วกว่านี้
ผมก็คง…
ชอบคุณจากใจ อย่างจริงจังมากกว่านี้ไปแล้ว
ผมไม่มีทางเอาชนะได้เลยนี่ครับ
ความสัมพันธ์ระหว่างคุณจายอน กับหัวหน้าทีมซน
แต่ยังไง
ผมก็จะลองดูสักตั้งครับ
ผมจะใช้ทรัพย์สินทั้งหมด
และอำนาจทุกอย่างที่ผมมี
- เพื่อเอาชนะหัวหน้า… - คุณคยูฮยอน
ยังชอบฉันอยู่เหรอคะ
ทั้งที่รู้ทุกอย่างแล้ว
ครับ
ทั้งที่คุณรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉันแล้ว
แต่ก็เข้าใจฉัน ยอมรับฉัน
รักคุณ
และรักมากยิ่งขึ้น
เมี้ยว
อะไรครับ
เมื่อกี้ใจฉันมันร้องเมี้ยวค่ะ
เจ็บน่าดูเลย
(แม่)
คะ
จีอุค
จีอุค ตื่นเร็ว
คิมจีอุค
มีอะไรเหรอครับ
นายต้องตื่นแล้วล่ะ
เขาบอกว่าแม่เสียแล้ว
อะไรนะครับ
เมื่อกี้ศูนย์พักฟื้นโทรมา บอกให้ฉันไปเดี๋ยวนี้
ว่า…
ว่าไงนะครับ
เขาบอกว่าแม่เสียแล้ว
- คุณลูกค้า - รีบลุกได้แล้ว
คุณลูกค้า
ไม่มีเวลามาทำแบบนี้นะ
เราต้องรีบไปหาแม่สิ
ซนแฮยอง
จีอุค
ครับ
เขาบอกว่าแม่ฉันตายแล้ว
แม่ฉัน…
ตายจากฉันไปแล้ว
แม่ฉัน…
แม่ทิ้งฉันไปแล้ว
ผมสัญญากับแม่เอาไว้ครับว่า
จะจับมือคุณลูกค้าไว้แน่นๆ
วางแผนอะไรอยู่
จะปล่อยเอาไว้แบบนั้น ให้มันคว้านักเขียนมาเป็นสะใภ้ไม่ได้
จากนี้ไม่ต้องรักษาสัญญาอะไรแล้วก็ได้
ฉันไม่อยากเป็นเหตุผล และความหมายในการมีชีวิตของนาย
อะไรแบบนั้นไม่จำเป็นหรอก
มันหมายความว่าคุณจะไม่มีวันลืมผม มันหมายความว่าคุณเสียใจนี่
ขอแค่ครั้งเดียว
ช่วยปกป้องฉันอีกสักครั้ง เป็นครั้งสุดท้ายที
ฉันจะได้เป็นตัวของตัวเองได้
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม