KSZTAŁCENIE KKULBEE
KARETKA
Witaj w domu, synu.
Dziękuję, że przyszedłeś.
Idę, mamo.
Niedługo cię odwiedzę.
DOM POGRZEBOWY IEUN
O nie.
To niemożliwe.
Nie…
Niemożliwe.
POKÓJ NUMER DWA
Mają państwo akt zgonu?
- Słucham? - Proszę.
AKT ZGONU
IMIĘ I NAZWISKO ZMARŁEGO: LEE EUN-OK
Z której gałęzi rodziny?
- Z gałęzi? - Tak, proszę.
Do której gałęzi rodziny Lee należała?
Wiecie?
Potrzebujemy tej informacji.
Proszę odwiedzić rano ośrodek pomocy społecznej…
To gałąź z Inczonu.
Proszę pani.
Tak?
Potrzebuję nazwisk głównych żałobników.
Jestem jedyną…
Jest jedyną główną żałobniczką.
Rozumiem. Myślałem, że jesteście małżeństwem.
Proszę zapisać tylko mnie.
Jestem Son Hae-yeong.
Najlepiej najpierw wybrać ołtarz.
Dobrze.
Wezmę najładniejszy.
Mamy duży wybór całunów.
- Jest taki i… - Co wy na to?
To będzie dobre.
Czym się różnią?
Tutaj widać…
BOK GYU-HYUN
PREZES BOK GI-HO SIEROCINIEC HANBYEOL
KSZTAŁCENIE KKULBEE
PIENIĄDZE KONDOLENCYJNE
Proszę pożegnać się ze swoją matką i życzyć jej spokoju w zaświatach.
Tylu głównych żałobników.
Nie potrzeba więcej.
GŁÓWNI ŻAŁOBNICY:
GŁÓWNA ŻAŁOBNICZKA: SON HAE-YEONG
To dopiero pierwszy dzień.
Kiedy przybędą inni, nie zdołasz odpocząć.
Daj odpocząć stopom.
- Hae-yeong. - Hae-yeong.
Szkoda, że ciocia nie została z nami dłużej.
- Hae-yeong - Cześć.
Jesteście obaj. Szybciej, niż myślałam.
Hae-yeong.
Prawie zapomniałem.
Chcę zostawić jej ulubionego papierosa.
Ale ona nigdy nie paliła.
Nie wiedziałaś, prawda?
Dużo paliła.
Obiecałem, że zabiorę jej sekret do grobu.
To znaczy, że powinieneś zabrać go do swojego grobu.
Naprawdę? O nie.
Rety.
Chodźcie jeść.
Dobrze.
Chodźmy.
Tutaj.
Wezmę to.
Jedzmy.
Dziękuję.
Hae-yeong, wiedziałaś o tym?
Ciocia starła się ze szkolnym łobuzem, kiedy byłem w liceum.
- Co? - Starcie?
Z kim?
Jeden gość się na mnie uwziął. Gdy tylko się dowiedziała,
zawołała go i wyzwała do walki.
Co stało się potem?
Czy to nie oczywiste? Znasz ją tak dobrze, jak ja.
Przestraszony dzieciak zdołał tylko ustawić się w pozycji obronnej.
Ciotka nawet nie drgnęła. Powiedziała:
„Dawaj. No chodź”.
- Nie bądź śmieszny. - Mówię prawdę.
- Kłamiesz, prawda? - Nie, to prawda.
- Mówię poważnie. - Jedz.
- O rety. - Zjedz z nami.
Bądź silna.
Jak na pierwszy dzień przyszło sporo ludzi.
Mama chyba dobrze traktowała bliskich.
- Zatrzymał mnie parking. - Tak, co 30 minut…
To samo mogę powiedzieć o tobie.
Wielu przyszło do ciebie.
Może i przelewałam pieniądze na śluby,
ale na pogrzeby chodziłam.
Dobrze, że się odwzajemniają, prawda?
Dobrze się pani czuje?
- Tak. - Kiedy przyjdzie pan Yun?
Nie przyjdzie.
Nie powiedziałam mu, więc go nie obgaduj.
Dlaczego?
Zerwaliśmy.
- Słucham? - Co?
Zerwałam z nim.
To nie było w porządku.
Podjęłaś dobrą decyzję.
Nie chciałaś ani dziecka, ani małżeństwa.
Ja to dziecko…
urodzę.
- Cha Hui-seong. - Hae-yeong.
Chcę żyć długo.
Chcę żyć wiecznie jak mama.
Może i odeszła…
ale wciąż jest z nami.
Widzę ją w twojej twarzy,
wyczuwam ją w twoim charakterze
i słyszę w twoim głosie.
Mamy nigdy nie umierają.
Mimo to…
Hej, Hae-yeong.
Zostawmy jednego papierosa.
Mam z sześcioma miligramami smoły.
Idź do domu. Dosyć już wypiłeś.
Nie ma mowy!
Zostanę tu na noc i będę przy jej ubieraniu.
Hae-yeong, wrócimy tu rano.
- Wrócimy. - Nie odsyłaj mnie.
Nic mi nie jest.
- Chodź. - Ale ciocia…
Nie zapomnij coś zjeść.
Dziękuję.
GŁÓWNA ŻAŁOBNICZKA: SON HAE-YEONG
Proszę pani.
Wzięłaś udawany ślub z udawanym panem młodym.
Dopisz udawanych żałobników.
GŁÓWNI ŻAŁOBNICY: SON HAE-YEONG, YANG DONG-SEOK, WOO JI-WON…
Mamo.
Kiedyś myślałam,
że całe życie ponosi się straty,
ale chyba się myliłam.
Spójrz na wszystkie swoje dzieci.
…CHA HUI-SEONG, NAM JA-YEON, KIM JI-UK
Jestem tu najmłodszy.
Nie chciałam cię wpisywać jako jej zięcia.
Na długo przed tym,
gdy się o tym dowiedziałam, zawsze byłeś synem Lee Eun-ok.
Dziękuję, Ji-uk,
że dotrzymałeś jej towarzystwa.
Dziękuję, że tak to widzisz.
Odtąd nie będę cię w żaden sposób oszukiwać.
Obiecuję.
ODCINEK FINAŁOWY
Tato.
Mama tu jest.
Za wcześnie, prawda?
SON MYUNG-SOO, LEE EUN-OK
Trzymajcie się razem i nie kłóćcie się.
Jesteś tu pierwszy raz?
Tata na pewno się cieszy.
Przychodźmy częściej.
O rety.
Mama może teraz cieszyć się pięknym widokiem
i odpoczywać z tatą.
Ma też przyjaciółkę.
Tam.
KIM GEUM-DUK
Nie wiedziałam, że ona tu jest.
Gdy moja babcia zmarła,
twoja mama wybrała to miejsce za mnie.
Myślę, że mama zaplanowała sobie starość…
To znaczy, życie pozagrobowe.
Nie będzie się nudzić.
Nie zaprzyjaźniłybyśmy się, gdybyśmy były w podobnym wieku.
Nigdy się nie zgadzałyśmy.
Poznajmy opinię mamy na ten temat.
Ona też nie zaprzyjaźniłaby się z tobą.
Tak myślisz?
LEE EUN-OK
Może dlatego byłyście matką i córką.
Ludzie, którzy nie mają ze sobą nic wspólnego,
mogą kochać się jako rodzina.
Przepraszam, że nie dotrzymałem swojej obietnicy.
Ale obiecuję przy niej zostać.
Będę trzymał ją za rękę i nigdy nie puszczę.
Obiecałem twojej matce
trzymać cię mocno za rękę.
To było ostatnie życzenie babci.
Wychowała mnie. Dla jej dobra
kazała mi żyć samemu.
Milczałem, bo złożyłem obietnicę.
Skoro tak, to czemu zniknąłeś?
Bałem się, że nie dotrzymam obietnicy złożonej twojej mamie.
Ji-uk.
Nie obowiązują cię już obietnice.
Odzyskałeś wolność.
Nie martw się chronieniem innych
i dotrzymywaniem obietnic.
Skup się na sobie.
Co chcesz powiedzieć?
Całe swoje życie żyłeś
dla swojej mamy, babci i mojej mamy.
Wstrzymywałeś się, by zobaczyć mamę w Kanadzie
i tłumiłeś uczucia do mnie.
Teraz zrobisz to samo dla mnie.
Chroniąc mnie
i dotrzymując złożonej mi obietnicy,
dalej będziesz przeczył samemu sobie.
Ale…
każdy by tak zrobił…
Przykro mi,
ale nie chcę być powodem
i celem twojego życia.
To byłoby…
zbyt uciążliwe, Ji-uk.
To zbyt ciężkie brzemię.
Dlatego…
Ji-uk.
Jeszcze raz.
Pomóż mi
ten ostatni raz…
abym pozostała wierna sobie.
Chwila, dlaczego jest sama?
Hae-yeong!
KIM GEUM-DUK
Nie mogłaś zaczekać?
Twój mąż…
To znaczy, Ji-uk też ciężko zniósł śmierć mamy.
Gdybym się wtedy nie pożegnała,
nigdy bym tego nie zrobiła.
Chciałabym, żeby zawsze
mnie pocieszał i wspierał.
Więc zróbcie to razem.
Czemu ty zawsze tak komplikujesz sprawy?
Nie próbował cię powstrzymać?
Po prostu to zaakceptował?
Niektóre dzieci bywają trudne.
Jak te, które kładą się na podłogę
i wrzeszczą.
Robią to tylko dlatego, bo wiedzą…
że nie zostaną zostawione…
bez względu na to, co się stanie
lub cokolwiek zrobią.
Ale Ji-uk…
On nigdy nie…
KSZTAŁCENIE KKULBEE
Proszę zrobić dobre zdjęcia.
Pierwszy Popcornowy plac zabaw…
Uczcijmy otwarcie pierwszego Placu Zabaw z Popcornem SI!
PSZCZOŁY DLA KWIATÓW KKULBEE DLA DZIECI
Gratulacje.
Czas na pamiątkową sesję zdjęciową.
Dzieci, chodźcie na przód.
- Tak. - Dobrze.
Zapraszam na przód. Zrobimy wspólne zdjęcie.
- Uśmiech! - Uśmiech!
Dzieci.
Ten pan podarował nam szczodry prezent.
Brawa dla pana Bok Gyu-hyuna, prezesa Kształcenia Kkulbee…
Proszę pana.
Kiedy pogramy w piłkę?
Oby to była piłka. Nie grajcie w zbijaka za moimi plecami.
Dziękuję, panie Bok. Brawa!
- Dobra robota. - Dziękuję, panie Bok.
Co za irytujący dupek.
Raczej dupek mający farta.
To nie jego pomysł.
Powiedziałam to?
Głośno i wyraźnie.
Naprawdę jesteś świętą kobietą, co?
Na twoim miejscu modliłabym się o jego porażkę.
I nie pomagałabym w tym wydarzeniu.
To niesprawiedliwe, ale co mam zrobić?
Aby przetrwać w biurze,
muszę robić, co mi każą.
Dziękuję za ciężką pracę.
Dziękuję, że znalazł pan czas.
Dziękuję, pani Gong i pani Son…
Pani Son, co pani tu robi?
Nieważne, co mówią inni, projekt bazował na moim pomyśle.
- Chciałam dopilnować… - Nie.
Nie jest pani na lotnisku?
Ji-uk dziś wylatuje.
Więc wyjeżdża dzisiaj?
Proszę jechać ze mną.
Wspierał panią nawet po rozwodzie.
Nie pożegna się pani?
- Goń się. - Słucham?
Może i jestem chłopakiem Ja-yeon,
ale należy okazywać szacunek…
Gonię do pani dyrektor Nam!
Proszę do bramki piątej.
Dziękuję.
Proszę o uwagę.
Lot 574 do Hongkongu
- wkrótce odlatuje. - Kim Ji-uk!
Prosimy pasażerów lotu…
Naprawdę wyjeżdżasz?
Dlaczego?
Przecież mi groziłeś.
Jak to szło?
„Samo twoje istnienie
- jest dla firmy tykającą bombą”. - Ji-uk.
Wiele się od wtedy między nami wydarzyło.
Sądziłem, że widać moją zmianę…
Bardziej było cię jednak słychać.
Pracownicy lokalnego oddziału będą na pana czekać.
Przygotowaliśmy zakwaterowanie, ale w razie czego…
Martwi się pan nie tym, co trzeba.
Proszę na siebie uważać.
Powiedz mi.
Dlaczego wyjeżdżasz?
Cóż…
Tak po prostu.
Przekaże pan wiadomość prezesowi?
Powie mu pan, że doceniam jego troskę.
Bezpiecznej podróży.
Wrócisz, prawda?
To zależy.
A pozwolisz mi, bracie?
Daj spokój. Nigdy nie chciałem…
„Bracie”?
Pójdę już.
No i? Chyba miał dla mnie wiadomość.
Mam panu przekazać,
że przez resztę życia powinien się pan lepiej starać.
Jeśli pozwolisz, pójdę już.
Czym zajmujesz się po zwolnieniu?
Sprzątam po koniach.
Ale to bezsensowna robota.
Lepsza niż sprzątanie po kimś innym.
- Hae-yeong - Hej.
Ji-uk właśnie wsiadł do samolotu.
Dobrze.
KIM JI-UK
Gratulacje z okazji ślubu, pani Son Hae-yeong.
Denerwujesz się?
Nie.
To trzymaj się mocno, bo ja tak.
Świat, w którym nie ponosiłabyś strat z powodu bycia niezamężną
albo faktyczne małżeństwo z prawdziwą miłością byłoby lepsze.
Kocham cię.
Kocham cię, Hae-yeong.
Ale wszyscy podejmujemy decyzje, by znaleźć szczęście.
Jeśli udawany ślub zapewni ci prawdziwe szczęście,
to tylko to się liczy.
Obyś znalazła szczęście we wszystkich wyborach.
Jako twój udawany tymczasowy mąż
z całego serca życzę ci wiecznego szczęścia.
Ji-uk,
mam nadzieję, że moje wybory przyniosą szczęście także tobie.
Życzę ci tego z całego serca.
Dzidziu.
Zostańmy przyjaciółkami.
6 MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Jeong-a, prosiłem cię tyle razy o nową pokojówkę.
W moim wieku znajdę co najwyżej nowego mężczyznę.
Prezesie Bok.
Co?
KKULBEE W DRODZE NA SZCZYT
Dotrzymałem swojej części umowy.
- No i? - Zgodnie z umową
poślubię kobietę, którą wybiorę.
Może zjemy dziś rodzinny lunch?
Uczcimy twój sukces.
Co się stało? Masz coś przeciwko?
Nie, skądże.
Zarezerwuję restaurację, którą lubisz.
Smacznego śniadania.
Co ty knujesz?
Nie pozwolę, by przyprowadził mi pisarzynę za synową.
Synowa pisarzyna?
TEMAT: ODCINKI 199 I 200 (FINAŁ)
E-MAIL WYSŁANY
REDAKTORKA
Dzień dobry.
Dziękuję. Doceniam pani ciężką pracę.
Tak.
Dzisiaj?
Dobrze.
Do zobaczenia.
STUDIO SOLI
Udawało mi się go unikać.
Skąd ta nagła zmiana studia?
Niezręczność mija po chwili,
ale słodka zapłata pozostaje na zawsze.
Hui-seong.
- Kopę lat… - Co ci się stało?
Otyłość prowadzi do groźnych chorób.
Powinieneś ćwiczyć.
Dobrze.
Szefowo.
Nadal będziesz tak zarządzać firmą?
Sekretarzu Yeo.
Może zmienisz w końcu ten ton?
Żaden sekretarz!
Tylko główny deweloper Yeo.
Pamiętasz, jak namawiałaś mnie do odejścia z Kkulbee
i dołączenia do start-upu?
- Ahn Woo-jae! - Ahn Woo-jae!
3 MIESIĄCE TEMU
- Ahn Woo-jae! - Ahn Woo-jae!
ŻYCZYMY POMYŚLNYCH WIATRÓW GRATULUJEMY NAGRODY
Przysięgam…
odejdę z tej firmy,
założę własną
i odniosę sukces.
A potem co?
Zmiażdżę Kkulbee.
Z wielką chęcią bym odszedł i tworzył kod.
Sekretarz…
Deweloperze Yeo Ha-jun.
Ja, laureatka Konkursu Pomysłów na Świetlaną Przyszłość,
mam jeszcze lepszy pomysł na biznes.
I?
Dołącz do mnie, a będziesz musiał tylko pisać kody.
Dotrzymałam słowa. Piszesz kod.
Ale kluczowym słowem było „tylko”.
Nie rozumiesz?
Obiecano mi pełne skupienie.
Chciałem rzucić sekretarstwo i poświęcić się programowaniu.
Nigdy nie mówiłem, że będę robił obie te rzeczy.
Sekretarzu Yeo.
Nie masz znajomych pracujących w start-upach?
Nic ci nie powiedzieli?
Jest ciężko, ale gdy zdobędziemy fundusze…
Nie jestem sekretarką.
Tylko głównym programistą.
Dobra. Fundusze.
Kiedy w końcu je zdobędziesz, jakimi środkami i od kogo?
Ktoś z chęcią wkrótce zaoferuje nam fundusze.
Szefowo, mam lepszy pomysł.
Może poprosimy o pomoc Kij ci w bok?
Sekretarzu Yeo.
Kim my jesteśmy?
EDUKACJA PSZCZELE MLECZKO
Nie upadniemy tak nisko, by zadawać się z tamtą pszczołą.
Witam, panie Bok.
Moi rodzice nie przyjechali?
Słucham?
Nie. Proszę za mną.
Panie kierowniku.
Proszę usiąść. Nie chcę tego przeciągać.
Kim pani jest? Znamy się?
Bok Gyu-hyun, prezes Kształcenia Kkulbee.
A co do mnie…
Znasz Eom So-hye, dyrektorkę Galerii Sztuki Chaeum?
Eom Ji-hye, jej młodsza siostra.
Młodsza siostra dyrektor Eom?
To nieślubne dziecko, które pojawiło się w wieku 20 lat…
W porządku. To teraz popularne, prawda?
W twojej rodzinie też jest.
Kto tak mówi?
Dlatego umówili nas na randkę w ciemno.
Nasze rodziny mają po równo dzieci z nieprawego łoża.
Randka w ciemno?
Randka w ciemno?!
Dziękuję.
Przepraszam, że tak nagle się spotykamy.
Nie szkodzi.
Chciałam osobiście przedstawić propozycję
i przedstawić stażystę.
Rozumiem.
Dzień dobry, jestem Yeon Bo-ra.
Miło mi.
Jestem Min Ju-won.
Cieszę się na współpracę.
Słucham?
Jestem pani fanem.
Rozumiem.
Wrobili nas, nie pytając o zgodę?
Musi pan zapamiętać trzy rzeczy.
Nie mam zamiaru brać ślubu.
Nie mam najmniejszego zamiaru brać ślubu z panem.
A trzecia rzecz do zapamiętania?
Chyba były tylko dwie.
Pyskata smarkula.
Mam wygłosić wykład na uniwersytecie?
Na pewno słyszała pani
o Wydziale Powieści Internetowych i Komiksów w Pusanie.
Od roku nas błagali, żeby wygłosiła pani dla nich wykład,
a ja obiecałam, że porozmawiam z panią po zakończeniu serii.
Wiem, że nie bywa pani na publicznych wydarzeniach…
Widzi to pani?
PROFESOR YOO UNIWERSYTET SANYEONG
Przepraszam.
Dzień dobry, profesorze Yoo. Tak.
Przepraszam, muszę iść do toalety.
Oczywiście.
Co?
Szwagier?
Zaraz wracam.
Dziękuję.
Przepraszam. Czemu zabierasz bukiet, który sam kupiłem?
Trzecia rzecz do zapamiętania.
Uwielbiam kwiaty.
Spójrz w obiektyw.
Zaczynamy. Raz, dwa, trzy.
Raz, dwa, trzy.
Po co nam zdjęcie?
Czyli to twój pierwszy raz.
Powiedz mamie, że nasza dzisiejsza randka była…
Przyjemna? To wystarczy.
Że była przyjemna. Chyba że chcesz więcej.
„Randka”?
- Ja-yeon. - Ty draniu!
Jak śmiesz mnie zdradzać?
Wyszłam za takiego biedaka, myśląc, że mnie kochasz.
Dzielisz się swoją miłością z nią?!
Musisz tak wrzeszczeć, kochanie?
Nie wiesz wszystkiego…
Zwariowała czy co?
Hej!
A czego nie wiem?
No gadaj! Chodź tu!
Jeong-a.
Zadzwoń do pani Eom i spytaj o randkę Gyu-hyuna.
Nie mogła się udać.
Jej młodsza siostra tak robi jej na przekór,
że posunie się do wszystkiego.
Co?
Czemu nie powiedziałaś tego wcześniej?
Wszyscy wiedzą,
że sprzeciw rodziców i ustawiona partnerka
podsycają romans z mężczyzną z konglomeratu.
Jest tak nie bez powodu.
Nie rozumiem.
Nie musisz.
#WSPÓŁCZESNY #ROMANS #ODWAŻNY…
„Mój szef hejter”?
Będziesz miał dwie pisarzyny, synową i żonę.
Wyczekuj tego, Gi-ho.
Coś jest nie tak.
I to bardzo nie tak.
Po wysłaniu ostatecznej wersji miała pani spać przez dziesięć godzin.
Nie pisałam, bo nie chciałam przeszkadzać
w lunchu z matką.
Kim był ten facet?
To nie była moja randka.
Była pani w jego ramionach zrelaksowana.
Że też pan zauważył, robiąc sobie miłe selfie na randce.
„Wilk! Zjawił się wilk!”
„Po raz kolejny chłopiec krzyknął, by mieszkańcy go usłyszeli”.
„Rety. Znowu kłamie”.
„Tym razem pojawił się prawdziwy wilk. Pomocy!”
„Myślałeś, że znów nas nabierzesz?
Ty wstrętny kłamczuchu!”
„Nikt z mieszkańców nie przyszedł mu na ratunek.
W końcu wszystkie owce padły ofiarą wilka”.
- Dobra robota. - Dziękuję wszystkim.
- Świetnie. - Uważaj na siebie.
Hui-seong.
Głowiłem się nad tym. Ty jesteś tą jedyną.
- Co w niego wstąpiło? - Co on powiedział?
- O rety. - Co to?
- Sztuczny brzuszek? - Na to wygląda.
O rany. On tak na serio?
W końcu mu odbiło.
Nie potrafiłbym być tobą, choćbym nie wiem, jak się starał.
Mimo moich wysiłków ja też nie potrafiłem przestać cię kochać.
Więc proszę,
wybacz mi.
Wielkie nieba.
- Zbierajmy się. - Chodźmy.
To nie twoje dziecko.
Widziałam USG w 3D. Nie jesteście podobni.
Nie kochałem cię,
bo widziałem w tobie matkę mojego dziecka.
Zakochałem się w osobie, którą jesteś.
Obiecuję kochać wszystkich twoich bliskich.
Twoje dziecko, przyjaciół,
Ja-yeon.
Hae-yeong…
Spróbuję pokochać Hae-yeong.
Dlatego proszę…
daj mi jeszcze jedną szansę.
Tae-hyeong.
Mamy tylko jedną szansę na bycie dobrym rodzicem.
Ty już ją schrzaniłeś.
Tae-hyeong.
Wiem, że to jest przyjemne.
Przeszedłem symulację ciąży
i uczyłem się być dobrym ojcem.
Dlatego proszę.
Yun Tae-hyeong.
Nikt nie ma wspomnień sprzed urodzenia.
Że co?
Daj spokój, Hui-seong.
Cha Hui-seong.
Nie przyjmuj go.
Czemu nie?
STO LAT WITAJ, MALEŃSTWO
Nie masz go dość?
PRZYSZŁA MAMA
W tym problem.
Nadal mnie rozśmiesza.
Co w nim takiego zabawnego? Wcale nie jest zabawny.
Dobra.
Zaczynamy.
- Życzymy łatwego porodu - Życzymy łatwego porodu
- Najdroższa Hui-seong - Najdroższa Hui-seong
- Życzymy łatwego porodu - Życzymy łatwego porodu
Proszę.
- O rety. Dziękuję! - Otwórz.
Urocze, prawda?
Załóż to. I śpiewamy.
- Sto lat - Sto lat
- Niech nam żyje - Niech nam żyje
- Droga Hae-yeong - Droga Hae-yeong
Dzięki.
Niech Edukacja Pszczele Mleczko zdobędzie fundusze.
Proszę.
Bardzo proszę.
Przepraszam, Hae-yeong. Szkoda, że wykład odbędzie się w twoje urodziny.
Daj świetny wykład.
Taki prezent chcę na urodziny.
Nie. W ramach prezentu zainwestuję w twoją firmę.
- Ile potrzebujesz? - Już zainwestowałaś.
Dam znać, jeśli będę zdesperowana.
Dobrze.
Splajtuj sama. Nie wciągaj w to Ja-yeon.
A to prezent ode mnie.
Wybrane z każdego kontynentu.
- Świat na leżąco… - Przestań.
Pomóż ciężarnej.
Serio?
Masz drugie pudełko?
Oszalałaś.
Są urocze!
Prześliczne.
Dzięki.
- Ładne, prawda? - Tak.
Poprosiłam Ji-uka, żeby je zdobył.
Jak mogłaś?
Prosiłaś go, żeby kupił prezent…
Utrzymujecie kontakt?
Nie mówiłam ci?
Niedawno wysłał mi nawet prezent ciążowy.
Ty też?
Nie.
Nie nazwałabym tego kontaktem.
Ale czasem wysyłam mu zdjęcia Dzidzi.
Rozumiem.
Czyli nawet Dzidzia wie, co u niego.
Byłam niedawno w hotelu i szwagier…
Ji-uk?
To znaczy, usłyszałam ten szlagier…
Gyu-hyun miał randkę w ciemno.
Randkę w ciemno?
Oszalał czy co?
Zerwij z nim!
Daj jej skończyć. Musiał mieć powód.
Ale był w hotelu. Cholerny drań.
- Może razem pracują? - Wybacz, maleństwo.
No tak.
Więc Ji-uk odwiedził te wszystkie kraje?
I ma kontakt ze wszystkimi poza mną.
Wciąż jest dobry
w dotrzymywaniu obietnic.
Biuro Nieruchomości City.
Jutro zwiedzam z klientami domy.
Proszę przyjść i przedstawić ofertę.
Mamo.
Chyba nie będziesz zła?
Uznaj to za inwestycję we mnie.
Podoba mi się tu.
Widziałeś jesienne liście?
Co?
Nie, gdzie są?
Tam. Są takie ładne.
Proszę dzwonić.
- Odezwiemy się. - Dziękuję.
Proszę pana!
Spóźniła się pani. Klienci właśnie odjechali.
To był potencjalny kupiec?
Tak.
Czy przypadkiem zna go pani?
Czemu pan pyta?
Jego towarzyszce dom się podobał,
ale on się upierał, że nie mogą go kupić.
Ji-uk, co się stało?
Coś cię trapi?
Chyba
widziałem po drodze zbyt wiele opuszczonych domów.
Nie spałaś całą noc?
Co się dzieje?
Chodzi o stary dom mamy?
- Mogłabym to zdjąć z twojej… - Ja-yeon.
Rano mam spotkanie z potencjalnym inwestorem.
Zdobędę te fundusze.
Czemu wstałaś tak wcześnie?
Po południu mam wykład.
Przestań. Nie przejmuj się.
Wybierz jedną osobę z tłumu
i miej ją na oku. Rozumiesz, co mam na myśli?
- Tak. - To dobrze.
Wszystkiego najlepszego.
Dziękuję.
Sekretarzu Yeo.
Czy to dobra decyzja?
Znów zły tytuł.
Główny programista Yeo.
Ponoć Kkulbee planuje agresywną ekspansję
po zajęciu czołowego miejsca na rynku edukacji.
Są gotowi sypnąć kasą.
Mimo wszystko.
Nie chcę nawet oddychać w ich kierunku.
To małostkowe i paskudne miejsce.
Ale wszystko jest uzasadnione w nagłych przypadkach.
Chodźmy i oskubmy Bok Gyu-hyuna.
Dobrze.
KOCHAMY PANA, PANIE BOK GYU-HYUN
Na co patrzę?
Na zdrajcę numer jeden
i numer dwa?
To pokazuje, co jest największą wartością, która odróżnia nas od konkurencji.
W naszej firmie
chcemy promować komunikację.
Pisząc piórem SI Gangnaengyi w naszych zeszytach ćwiczeń…
Jego połączenie z telefonem przetworzy dane i wyśle wiadomość
na podany numer.
SEKRETARZ NA ZAWSZE
Zachowany jest szczery, oryginalny charakter pisma.
Powiedzmy, że nie zainwestuję.
Co zrobicie?
Jayeon, co znaczy natura, powinna być chroniona, prawda?
Jayeon jest naprawdę cenna.
Chwila…
Życzę wam powodzenia, zdrajcy numer jeden i dwa.
Chwileczkę…
NOWA WIADOMOŚĆ OD PREZESA BOK GYU-HYUNA
Za tydzień spotkanie z zespołem planowania strategicznego.
Przygotujcie porządną ofertę.
Szefowo!
Udało się!
ZAWIADOMIENIE RÓWNE ŚWIADCZENIA PRACOWNICZE
NIEZALEŻNIE OD STANU CYWILNEGO
Wcześniej nie mogli?
Ji-uk wrócił do Korei.
Na ślub, prawda?
Zaraz potem wyjeżdża, więc spotkajmy się wcześniej.
- Dobra. - Brzmi nieźle.
Świetnie.
UNIWERSYTET SANYEONG
Pani Yeon Bo-ra?
Dzień dobry. Profesor Yoo, prawda?
Tak.
Dziękuję, że się pani zgodziła.
Studenci są bardzo podekscytowani.
- Naprawdę? - Tak.
- Tędy, proszę. - Dobrze.
KOLEGIUM SZTUK PIĘKNYCH
Ilu będzie studentów?
WYKŁAD AUTORKI YEON BO-RY
Proszę wejść.
Nie przejmuj się.
Wybierz jedną osobę z tłumu
i miej ją na oku.
Powodzenia na wykładzie, Ja-yeon.
Zadzwoń, jak skończysz.
Co to?
Nadal jest zły?
PISARKA YEON BO-RA
Wybierzmy kogoś.
UZNANA PISARKA YEON BO-RA
Dzień dobry.
Yeon Bo-ra, autorka Co jest nie tak z panem Kimem?,
Biurowego swatania i Podkręćmy naszą miłość.
Jesteście ciekawi, w czym tkwi sekret pisania odnoszących sukcesy powieści?
- Tak! - Tak!
Więc nie powinno was tu być! Powinniście pisać przy biurkach!
Osobiście uważam, że kluczem jest wyobraźnia.
- Dziękuję za zaproszenie. - Z przyjemnością.
- Ależ skąd. - Pani Yeon!
- Pani Yeon!
Mogę prosić o autograf?
Świetny wykład.
- Jestem fanką! - Ja też!
- Zatrzymam to na zawsze. - Dzięki!
- Bardzo dziękuję. - Proszę tu wrócić.
- Jest pani niesamowita. - Dzięki.
To był niesamowity wykład.
Zapraszamy ponownie.
Dziękuję za obecność.
Co to?
Bok Gyu-hyun, prezes firmy edukacyjnej.
Przygotowanie to podstawa.
Wybieraj. Pojedziemy, dokąd chcesz.
W takim razie
chcę iść tu, tu, tu, tu,
tu i tu.
- Nie możemy? - Nie o to chodzi.
Czy my…
nie wracamy dziś do domu?
Co?
Jeśli mamy odwiedzić te wszystkie miejsca,
jeden dzień nie wystarczy.
Może zostańmy tu na noc…
Co ty sobie myślisz?
Miałem na myśli to, że będziesz zmęczona!
Ja-yeon!
Ja-yeon, zaczekaj.
- Czemu? - Idziemy w dobrą stronę.
Chodźmy.
- Pięknie. - Pięknie.
Skucha.
Na zdrowie.
Gorące. To za karę?
Ale gorące.
- Dobrze, Ja-yeon. - Jak to zrobić?
Spójrz na środek.
Trafiłaś!
Nie jest ci zimno?
- Ładnie, prawda? - Poczuj rytm fal.
Niesamowity widok.
Podoba mi się.
Mnie też.
- Ja-yeon? - Tak?
Może zrobimy jeszcze jedno zdjęcie?
Dobrze.
Raz, dwa, trzy.
Jeszcze jedno.
Raz, dwa, trzy.
Chcę złapać więcej widoków.
Chwileczkę.
Dobrze.
GYU-HYUN
UZNANA PISARKA YEON BO-RA
Chciałbym nosić z tobą takie same pierścionki.
Podobają ci się?
Tak.
Będziesz go ze mną nosić?
Następny rozdział naszego życia
będzie jeszcze bardziej ekscytujący i szczęśliwy.
Już jestem nieziemsko szczęśliwa.
I?
Nadal jesteśmy
rodziną!
ZAWIADOMIENIE O ZAMKNIĘCIU
DZIĘKUJĘ ZA DOTYCHCZASOWE USŁUGI
ŻELKI PANG PANG
WYJDŹ ZA MNIE
Jeśli się zgodzisz,
otrzymasz ostatnią partię musztardowych żelków.
I mnie w bonusie.
Czy mam to podliczyć, klientko?
Płaczesz?
Dlaczego płaczesz?
Zamknęli ten sklep.
Gdzie mam kupować drinki i papierosy?
Jesteś taką lojalną klientką.
Nie wiem, jak ci dziękować.
To niewiele, ale weź te drinki, które jeszcze zostały.
Ji-uk. Możesz już iść do domu.
Dziękuję, że przyszedłeś.
Na pewno przyjdę na ślub.
Dziękuję. Dobrej nocy.
Dzięki.
Czyżbyś…
wróciła do nałogu?
Próbowałaś innych żelków…
Zatem się żenisz?
Co?
Słyszałam, że wróciłeś na swój ślub.
Och.
Masz ładną dziewczynę.
Byłam wczoraj w domu mamy.
Zastanawiałam się, czy się przywitać,
ale chyba dobrze zrobiłam.
Gratulacje.
To wszystko, co powiesz…
wiedząc, że się żenię?
Chcesz kopertę?
Sama nie mogę przyjść.
Mogę poprosić Bok Gi-una…
To też byłoby dziwne.
Pozostaje mi życzyć ci szczęścia.
Nie chcę tego od ciebie.
To cześć.
Ji-uk.
Pamiętam osobę, która nauczyła mnie palić.
Co?
Pierwszy raz kupiłam papierosy
w pierwszą rocznicę śmierci taty.
Ale bez zapalniczki.
Postanowiłam, że spróbuję,
jeśli pożyczę zapalniczkę od przechodnia.
Gdybym nie zdołała,
to bym zapomniała o fajkach.
Hej.
Masz zapalniczkę?
Jak nie masz, spadaj.
Ty pewnie wcześnie zaczęłaś,
skoro jesteś taka niska.
Wiesz co?
Nigdy nie zapomina się osoby, która cię tego uczy.
Nie możesz pić!
Czemu mi to powiedziałaś?
Wiesz, że się żenię.
Dlaczego powiedziałaś, że to byłem ja?
Sam…
- twój widok… - Więc to znaczy, że nie zapomnisz o mnie
i że za mną tęskniłaś?
Czy to nie znaczy…
że żałujesz, że mnie puściłaś?
Bardzo za tobą tęskniłam
i pewnie cię nie zapomnę,
ale nie żałowałam, że cię puściłam.
Dlaczego?
Ji-uk.
A jak było u ciebie?
Jak żyłeś
po uwolnieniu od zobowiązań?
Było miło.
Cieszy mnie to.
Ale…
żadne łóżko na świecie
nie było wygodniejsze od tego od ciebie.
Bardzo tęskniłem.
Ji-uk.
- Nie powinieneś. - A właśnie.
Proszę.
Przyszedłem ci to dać.
Masz dziś urodziny, prawda?
Sarah jest ładna, co?
Ma to po mojej mamie.
Jej ojciec… Nie, źle.
Mój ojczym i ja…
zbliżyliśmy się.
Na tyle blisko, że poprosił,
żebym znalazł dom i poszedł w jego imieniu na ślub krewnej.
Nie żenię się.
Wróciłem tam, gdzie zostawiłem serce.
Więc…
musisz to znieść.
Nie mogę być aż taki ciężki.
Ji-uk.
Nie ważę tak dużo.
Jesteś pijany?
Oczywiście, że nie.
Jak mówiłem, nie jestem ciężki.
Wcale a wcale.
Ciężki jesteś!
Co?
To twój pokój.
Ale cieplutko.
Ji-uk.
Kim Ji-uk.
Hej!
Gdzie byłeś?
Poszedłem po zupę z wodorostów.
Wczoraj raczej jej nie jadłaś.
Myślałam, że znowu zniknąłeś.
I ukradłem obrączkę?
Obrączkę?
Witaj w domu, Ji-uk.
Chroniłeś mnie,
a teraz możesz się wesprzeć na mnie.
Kocham cię.
Bez żadnych kalkulacji
kocham…
Kocham cię, Ji-uk.
PODZIĘKOWANIA DLA JOO HYUN-YOUNG I SHIN HYEON-SEUNGA
Napisy: Grzegorz Marczyk