W POPRZEDNICH ODCINKACH
Całkiem niezłą masz tę ziemię.
Tu jest coś niezwykłego, wiesz?
Kurwa!
Zachodnie pastwisko będzie moje.
a władze stanu Wyoming to potwierdzą.
-Czemu zachodnie? -Ty mi powiedz.
-Za co sprzedałbyś to ranczo? -Nie sprzedałbym.
...mój ojciec chce twojej ziemi...
Zabierzemy ci wszystko.
Dobry Boże,
prosimy cię, żebyś wskazał nam drogę, ponieważ mamy kłopoty.
Gdzie jest ciało?
Ciało już nie ma, więcej nie musicie wiedzieć.
Tu się coś dzieje. Coś większego niż my.
Zginąłeś dwa lata temu.
Najpierw była burza węgla i stopionej skały,
która stworzyła granit i glebę.
Potem ziemia zatrzęsła się, pękła i zaczęła rosnąć ku niebu.
Lasy urosły i zginęły, a potem urosły kolejne sto razy.
Ludzie narodzili się i umarli, i rodzili się kolejne sto razy.
Były burze i pory roku, płoty i krew,
zachwyt i zemsta, i żal.
A ziemię i niebo gówno to obchodziło.
PERYFERIA
Hej.
Nie mogę spać.
Chodź.
Wiesz, nie jadłem lodów, póki nie skończyłem...
Dziesięciu lat. Wspominałeś o tym kilkaset razy.
Przepraszam. Tak robią starzy ludzie, prawda?
Powtarzają się.
Nie jesteś taki stary.
Jasne.
Tamtego poranka, przy śniadaniu, dlaczego leciała ci krew z nogi?
Zraniłem się o ogrodzenie.
Nie wierzę.
D-Money o poranku.
Mam dość tego tematu, ale nie da się go uniknąć.
Rozgrywający Denver Broncos po raz kolejny
ściąga zespół na dno.
Jedno wam powiem, prędko z tego nie wyjdą.
Bądźmy szczerzy...
Dzień dobry, Gladys.
Wspominałaś, żebym przyniosła jeden, więc proszę.
Dzięki.
Wszystko w porządku, Gladys?
-Tak. -To dobrze.
Słuchasz czasem w radiu tego D-Money, co nawija o Broncos?
Gada tak, jakby znał przyszłość.
Na pewno wszystko w porządku?
Hej! Dobra, uspokój się.
-Ma broń. -Wiem.
Rzuć ją.
Dobra, mam ją!
Puszczaj mnie!
-Złamię ci rękę. -Już to widzę!
Złamię ci rękę!
Pierdol się!
Przecież ci mówiłam, prawda?
To jakieś bzdury. Przecież nie okradłem tego sklepu.
Dlatego nazywają to „usiłowaniem nieudolnym”.
Powinniście się martwić prawdziwym problemem.
Czyli czym?
Ludzie po prostu... Bach! Znikają.
Jak pół roku temu, mój kuzyn. Po prostu zniknął.
Na sześć sekund.
Był tam, a potem go nie było.
A był może fanem metamfetaminy jak ty?
Nie.
Ale słyszałem, że jakiś gość na ranczu Tillersonów
też zniknął. W zeszłym tygodniu. Jakiś Trevor.
Dzięki za cynk.
Dzień dobry.
Zajmij się moim przyjacielem. Ostrożnie z ręką.
I nie pozwól mu zniknąć.
Dzień dobry.
Słyszałem o twojej heroicznej akcji na stacji paliw.
Dzień dobry. Dzięki.
Zadzwoń do Luke'a Tillersona i spytaj o Trevora.
Jasne. Ale też...
I do laboratorium w sprawie sprzączki.
Dobrze. Tak czy siak, Trudy Cole...
Obracają się i widzą tuzin radiowozów goniących ich psa,
który pędzi w ich kierunku z parasolem komendanta w pysku.
Mój psi plan jest trochę inny, lecz konieczny.
Szef policji w Lander gości u nas w Wabang.
Joy, miło cię widzieć.
I co? Jak plan Trudy'ego wypada w porównaniu z moim?
Możecie odpowiedzieć. To wolny kraj, jeszcze, ledwo co.
Cóż, oba są całkiem dobre.
Słyszysz, Trudy? Mark woli mój plan. Dzięki, Mark.
Masz chwilę, żeby pogadać?
Daj spokój,
nie pierwszy raz nie wiadomo, gdzie przebywa Trevor.
Jasne. Ale najwyraźniej Luke i Billy pojechali
do Abbottów po tym, jak byli w barze.
Jestem na bieżąco z teorią Luke'a.
Jeśli chcesz szukać Trevora w Lander, proszę bardzo.
Informuj mnie. Ja zrobię to samo.
I bez urazy, dobra?
Naprawdę nie mogę się doczekać naszej współpracy, kiedy wygram.
Niech ci będzie.
To mi tylko ułatwia sprawę.
Trzymaj się, Joy.
Trudy to babskie imię.
Cztery dni, tato. Minęły cztery dni.
Operator mówi, że od tamtej nocy nie korzystano z jego telefonu.
Dzwoniłem do ludzi od kart kredytowych...
Trevor nie jest dzieckiem.
Więc poluzuj na chwilę gatki, dobra?
Luke ma rację, że się martwi.
Coś tu nie gra.
Więc złóż Royalowi ofertę za jego pastwisko.
Ofertę?
Sędzia zdecyduje na naszą korzyść, dostał już kasę.
-Po co składać mu... -Zaoferuj mu milion.
Milion dolarów? Rozprawa jest za miesiąc.
Rozprawa, słyszę cię.
Wiesz, które zwierzęta mają najlepszy słuch? Nietoperze i ćmy.
Odbijają dźwięk od ścian i siebie nawzajem. Echolokacja.
I łączą się w pary. Ultradźwiękowa komunikacja seksualna.
To wyjątkowe stworzenia. Wyjątkowe.
Nic. Nie usłyszałbyś tego nawet z...
Szlag! Billy, jak to się nazywa?
-Megafon? -Tak.
Złóż mu ofertę.
Chcę mieć tę ziemię.
Dlaczego?
Jezu! Mówisz zupełnie jak twoja matka.
Billy, idź powiedzieć Carol, żeby zrobiła mi drinka. Zabierz brata.
Ten sukinsyn troszczy się bardziej o bezwartościowe pastwisko niż o syna.
Coś czuć musi.
Przykro mi, Luke.
Gówno mu zaoferuję.
Przepraszam. Przyszłam po receptę na nazwisko Autumn Rivers.
Chodzi o lamotryginę. Ktoś miał dzwonić.
Tak. Mam ją.
Brała to pani wcześniej? Bo jeśli nie, muszę...
Zażywałam już ten lek. Muszę się jakoś trzymać.
APTEKA WABANG
BAR PRZYSTOJNY HAZARDZISTA
Czy przypadkiem jest tu Royal Abbott?
Widziałam na zewnątrz jego auto.
Jestem Perry Abbott. Royal to mój tato.
Cześć. Jestem Autumn. Biwakuję na waszej ziemi.
Właśnie. Tak. Tata wspominał o tobie.
Fajne miejsce na piwko w środku dnia.
Święta prawda.
-To samo, co on. -Już się robi.
Więc...
Jak długo zamierzasz zostać w okolicy, na naszej ziemi?
Nie jestem pewna. Przynajmniej jeszcze nie.
Dlaczego?
Wciąż czekam na mój znak.
Cóż, chodzi o to, że...
Chodzi o to...
-Cóż, moja rodzina... -Jak długo byłeś żonaty?
Zauważyłam na palcu obrączkę.
Nieco ponad dziesięć lat.
To niesamowite.
Zaginęła. Moja żona.
Dziewięć miesięcy temu.
Nikt nic nie wie.
Perry, chcę ci coś powiedzieć.
Wiesz, bardzo długo czułam się, jakbym była w ciemnym pokoju.
Macałam rękami po ścianach, szukając włącznika,
i zaczynałam myśleć, że żadnego nie ma.
Ale wtedy...
Znajdowałam go.
Miło się z tobą rozmawiało, Perry.
Pozdrów ode mnie tatę.
Cześć, Amy. Podwieźć cię?
Chcesz?
Nie. Dzięki.
Może Trevor jest gdzieś z twoją mamą.
To znaczy?
Mówisz, że pragniesz wolności
Kimże jestem, by cię zatrzymywać
Jedynie słuszne jest Żebyś grał tak, jak czujesz
Ale wsłuchaj się uważnie w dźwięk
Swojej samotności
Jakby bicie serca Doprowadzało cię do szaleństwa
Pani Abbott!
Chwileczkę. Zapomniała pani.
-Dzięki. -Nie ma za co.
Rebecca?
Cholera.
W porządku?
Nic mi nie jest.
Kurwa!
-Na pewno w porządku? -Na pewno.
Martw się o siebie, o dzisiejszą jazdę.
To ostatnia szansa. Zachowaj świeży umysł.
Świeży umysł?
-Słucham? -A co z tobą?
Przenosisz bydło bez żadnego powodu.
Wybacz, teraz ty podejmujesz decyzje?
-A Perry? -Co z nim?
Wyduś to. Bo jeśli będziesz tak gadać przy nim albo przy mamie...
Jasne, nie mogę zranić jego uczuć, jest w końcu taki kruchy.
Skończyłeś?
Twój brat nie jest kruchy.
Po prostu jesteście różni.
Ty bardziej przypominasz mnie.
Hej.
Gotowa?
Ja... modliłam się za Rhetta.
Za wieczór.
Nie mogłam tego zrobić. Nigdy wcześniej się tak nie czułam.
Dobra.
Słyszałeś, co powiedziałam?
-Przykro mi. -„Przykro”?
Może podjąłeś decyzję w kwestii Boga dawno temu,
ale czy to możliwe, że wciąż nie rozumiesz, że dla mnie...
Byłam dzisiaj w sklepie i myślałam, że zobaczyłam Rebeccę.
To nie była ona, ale samo to... Wszystko.
To wszystko... Czuję się jak...
Co mam ci powiedzieć?
Po drodze widziałem córkę Ricarda Olivaresa, Marię.
Wróciła do miasta, co?
Chyba tak.
Chyba?
Zawsze jeździłem lepiej, gdy twoja matka patrzyła.
Myślałem sobie, że jak wygram...
-Boże. Przestań. -No co?
Niezły widok.
Dwa pokolenia najlepszych zawodników hrabstwa Amelia.
Wybacz, Royal, mogę pogadać z Rhettem na osobności?
-A nie możesz po jeździe? -Tak...
Chodzi o Trevora.
W końcu się znalazł? Gdzie, w Vegas?
Muszę pogadać z Rhettem, jeśli nie masz nic przeciwko.
Zaraz będzie jechał.
I wypadnie świetnie. Tamten stary byk to był zwykły pech.
Tylko kilka słów, obiecuję.
No dobra.
Dobrze się czujesz?
Tak.
To dobrze.
-W porządku. -Okej.
Co się dzieje?
Na parkingu przed barem znaleziono sprzączkę Trevora.
Była na niej krew. Zbadaliśmy ją i wyszło, że jest twoja.
Co? To... Jak to w ogóle...
Twoje DNA jest w systemie po jeździe pod wpływem.
Domyślasz się, czemu się tam znalazła?
Nie wiem, co powiedzieć.
Naprawdę. To znaczy, byłem tam tamtej nocy, ale to wszystko.
Dobrze.
Dzięki.
I powodzenia.
Znaleźli sprzączkę Trevora.
Była na niej moja krew.
A teraz pora na naszego Rhetta Abbotta.
Zajmuje 4 miejsce.
-na objęcie pierwszej pozycji. -Naprzód, wujku!
Chodź, Rhett.
To niezwykły zawodnik. Obserwuję go od bardzo dawna.
-Wszystko dobrze? -Tak.
W porządku?
Dobra.
Trzymaj się!
Będzie dobrze, trzymaj się!
Niesamowity wynik 82,5 punktu.
Zuch chłopak!
Dlaczego rzuciłaś studia?
Nie byłam tak skupiona, jak powinnam. Nie tak, jak na studiach.
Mama nie daje mi luzu, to na pewno.
Myśli, że jeśli wiecznie będzie suką,
wrócę tam, żeby stąd uciec.
Jeśli o mnie chodzi, powinnaś zostać tam, gdzie jesteś.
Naprawdę?
Nie wiem, czy się z tobą zgadzam.
No cóż, dojrzejesz do tej myśli.
Poproszę jeszcze dwa.
Co tam masz?
Leki przeciwbólowe. Najlepsi przyjaciele jeźdźca rodeo.
Na pewno. Musisz z tym uważać.
Tak, wiem.
Dlaczego nie zaprosiłeś mnie w liceum na randkę? W sumie nigdy?
Nie sądziłem, że się zgodzisz.
Nie zgodziłabym się.
Chcesz ze mną zatańczyć?
A umiesz?
Cóż, nie jestem pijany.
Chodzi o to, czy umiesz tańczyć? Nawet trzeźwy?
Trzeźwy na pewno nie jestem.
Przepraszam.
Hej. A ty dokąd? Chyba jesteś komuś winny przeprosiny.
W porządku. Nic mi nie jest.
Wyświadcz sobie przysługę i usiądź, synu. Przeprosiłem ją.
Powiedz to jeszcze raz.
Nie lubię się powtarzać.
No to zmieńmy to.
Daj mi chwilę. Zaczekaj momencik. Czekaj.
W porządku?
Zaimponowałem ci już?
Zawiozę cię do domu.
-Chodź. -Zawieź mnie do domu.
Jeśli to ma jakieś znaczenie, załatwiłbym tego gościa.
Tak, wszyscy to widzieli.
Zadzwonić jutro?
BAR PRZYSTOJNY HAZARDZISTA
Dobrze. Czekaj, czekaj, czekaj.
Dobranoc, Rhett.
No dobra.
-Pa. -Pa.
Co, do diabła?
Szczasz na moje auto, Rhett.
Cholera, przepraszam, nie wiedziałem.
Więc przestań szczać.
Nie tak łatwo zakręcić kranik po jeździe na bykach.
Myślisz, że to zabawne?
Daj spokój, trochę tak.
Jutro rano muszę jechać do Franka Harlana.
O rety. Po co?
Muszę pokłonić się izbie handlowej, jeśli chcę wygrać wybory na szeryfa.
Myślisz, że daliby mi wtedy nowe biurko?
Witam.
Poświętowałeś sobie dzisiaj, co?
I to wymagało odlania się na radiowóz Marka?
To był przypadek.
To było głupie.
Ale skoro tak dobrze dziś jechałeś, przymknę na to oko.
Dzwoniłeś już po kogoś?
Tak.
Oto jak będzie, Rhett.
Od jutra będziemy rozmawiać ze wszystkimi, którzy byli wtedy w barze.
I wierz mi, kiedy mówię,
że jeśli pamięć miałaby ci się poprawić,
byłoby znacznie lepiej, gdyby stało się to właśnie teraz.
Bo, wierz mi,
cokolwiek się wydarzyło, wypłynie.
Zawsze wypływa. Zawsze.
Dobra.
Dobrze, Rhett.
Okej, słuchaj.
Poszarpaliśmy się trochę z Trevorem na parkingu.
Był pijany, szukał zaczepki. Rozkwasiłem mu nos i tyle.
Stał i krzyczał na mnie, gdy wracałem do baru.
To wszystko.
Dlaczego nie powiedziałeś tego od razu?
Bo Luke wariuje z tego powodu od samego początku.
Powiedział ci, że przyjechał do nas i wjechał w ogrodzenie?
Powinienem był ci powiedzieć.
Przyjechał Royal.
Niech czeka na zewnątrz.
Ktoś jeszcze widział tę bójkę?
Czy na parkingu był ktoś jeszcze?
Nie.
Tylko ja i Trevor.
Zaczekaj tutaj. Joy poszła po Rhetta.
FORMULARZ ZWOLNIENIA ARESZTANTA
-Cześć, Royal. -Joy.
Jest twój.
Szczęściarz ze mnie.
Chodź.
Chcę ci coś powiedzieć.
Ale nie mów nikomu.
Dobrze.
Zawsze mówiłem tobie i każdemu, że moi rodzice zmarli, gdy byłem mały.
To nie jest cała prawda.
Tata umarł. Ale nie mama.
Po śmierci taty byłem bardzo przygnębiony.
I odszedłem. Uciekłem.
Nigdy nie wróciłem.
Nigdy nie widziałem już matki.
Ani siostry.
Bo wiesz, miałem siostrę.
Młodszą.
Nigdy więcej ich nie widziałem.
No więc taka jest moja gadka.
Twoja co?
Dlaczego startuję na szeryfa.
Wiem, że zawsze wspierałeś Burta, liczę, że mnie także wesprzesz.
W zeszłym tygodniu jeden z pracowników
był na południowym końcu mojej ziemi, na górze na wysokości około 500 metrów.
Tam są takie jaskinie.
Tak czy siak, był tam
i usłyszał dziwny hałas.
Jakby jakieś zwierzę.
Poszedł sprawdzić
i usłyszał dudnienie.
Dochodziło z jednej z tych jaskiń.
Wyciągnął latarkę i wszedł tam.
Oświetlił wnętrze
i zobaczył...
Co?
Mastodonta.
Prehistorycznego słonia, w zasadzie.
Zamieszkiwały ten obszar w późnym pliocenie, aż do wyginięcia
pod koniec plejstocenu.
To są epoki.
I to nie był pierwszy raz, kiedy jakiegoś tutaj znaleziono.
Łowcy futer ciągle je znajdywali.
Także myśliwi i, oczywiście, Indianie
znają mnóstwo historii, znalezisk.
Więc jeśli zostaniesz szeryfem...
co zamierzasz z tym zrobić?
Zastanawiałem się, czy nie moglibyśmy zacząć od początku.
Oczywiście. Bardzo chętnie.
Wiesz, tamtej nocy, w stodole,
mówiłaś, że nie pamiętasz niczego sprzed czasu, gdy miałaś dziewięć lat.
Dlaczego?
Jako dziecko brałam udział w jakimś wypadku.
Obudziłam się w szpitalu w Jackson. Pamiętałam jedynie swoje imię.
Dlaczego mnie tam wepchnęłaś?
Może ja tylko...
musiałam sprawdzić, co się stanie.
Przepraszam, Royal.
Cieszę się, że wróciłeś. Naprawdę.
Masz mi coś obiecać.
Że nikomu nic o tym nie powiesz.
O tej dziurze, o wszystkim.
I że będziesz się trzymać z dala od mojej rodziny. Oni o niczym nie wiedzą.
Jeśli to zrobisz, możesz zostać.
Doceniam to. Naprawdę.
Ale to dla mnie za mało.
Muszę wiedzieć, co ci się tam wydarzyło.
Posłuchaj mnie, dobra?
Bo to prawda.
To nie jest coś, co się jakoś rusza albo bada...
Dlaczego nie, do diabła?
Dokąd się udałeś?
Co widziałeś?
Widziałem to miejsce.
I?
-Było inne. -Jak inne?
W innym czasie.
Co to znaczy?
To była przeszłość.
Albo przyszłość.
Ja pierdolę.
Boże, Royal.
Odbyłeś podróż w jebanym czasie?
Widziałeś mnie?
Nie gadaj o tym, co widziałaś, a możesz zostać.
My z kolei wciąż będziemy o tym rozmawiać.
Daję ci słowo.
Dobrze, Royal.
Dobrze.
Mastodont.
Coś się stało?
Nie.
Co...
O PANIE, UJAWNIJ SIĘ NAM.
Babciu, idę się przejść.
I jak poszło z Frankiem?
Dobrze. Dziwnie.
Tak. Tutaj też.
Nie uwierzysz. Dostajemy telefony od ludzi,
którzy widzieli, jak zniknęła góra.
Że co?
Joy!
Musimy pogadać.
Czyja to krew?
-Wciąż czekamy na... -Gówno prawda!
Wiem, że Rhetta Abbotta. Ty też to wiesz.
Znalazłam Trevora. Na górze.
Na szlaku. Chyba nie żyje.
Za co mam go aresztować?
Prowadzimy śledztwo, a ta sprzączka...
Do jasnej cholery, to krew Rhetta!
Joy, mówi Royal.
Amy poszła się przejść. Znalazła Trevora.
On nie żyje.
Co?
Napisy: Grzegorz Marczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski