Synu. Nie!
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Czegoś ci trzeba?
Powiedziano mi, żebym poszukał Royala Abbotta.
To Cecilia.
- Jak ci na imię? - Ben Younger.
Cokolwiek tu robisz, nie pozwolę na to.
Amy, moja rodzina codziennie jadła każdy posiłek razem,
bo tak robią rodziny, jasne?
Co to, kurwa, było?
Coś, przez co uważam, że jesteś Amy.
Kiedy wróciła Rebecca?
Była z Amy i pędziły jak wicher.
Widziałaś je?
Mamo? Dokąd jedziemy?
W wyjątkowe miejsce.
- Byłeś w śpiączce. - Zabawne. Jakoś nie poczułem.
Twój brat jest właśnie operowany. Chodź.
- Joy się odzywała? - Dzwoniłam, ale nie odebrała.
Nie odpowiada.
Stój!
Nie jestem waszym wrogiem!
W tym naszyjniku jest jakiś kamień. Dość niezwykły.
Skąd pan to ma?
To z publicznej księgi urodzeń.
- 1878? - Wtedy się urodziłem.
Nie ma, kurwa, żadnego sensu.
Słyszę cię. Twoje słowa. Ale to tylko słowa.
Nie widzę otchłani.
To ta sama zwykła ziemia, jaką znam od urodzenia.
To, że czegoś nie widzisz, nie znaczy, że tego nie ma.
Mogłeś powiedzieć wcześniej.
Wiem.
Wiem, że to dla ciebie trudne.
Ukryłem to przed tobą.
O to mi chodzi.
Poszukam Amy.
Przed wyjściem porozmawiaj z Autumn.
Może dzięki niej lepiej to zrozumiemy.
Niech zgadnę.
Nie możesz znaleźć pracy
i próbujesz ponownie.
Brandon, tak?
Ben. Tak, to ja.
Słuchaj, Ben...
Już ci mówiłem, ale powtórzę.
Nie mam dla ciebie pracy.
A teraz, jeśli pozwolisz, mamy sobotnią promocję.
Czyli mam wolne
i wolałbym nie być zadręczany.
Tak naprawdę
nie przyszedłem cię nękać.
Szukam swojej żony.
Uciekła i...
próbuję ją odnaleźć.
Taka ładna kobieta jest zwykle łatwa.
Zawsze szuka czegoś lepszego.
Rok 1981.
Jeździłeś w Red Rock.
- Jeździsz? - Nie.
Zostawiłem to bratu, Rhettowi, oraz mojemu ojcu.
Powinienem go znać?
Tak.
Nazywa się Royal Abbott.
Trafiłem tu przez tę samą dziurę, co ty.
Zgadza się.
PERYFERIA
Świat wydaje się nie mieć wzorców.
Życie na pierwszy rzut oka jawi się jako przypadkowy ciąg zdarzeń.
Znany świat może się nam wymknąć
w ciągu jednej nocy.
Ale świt zawsze nadchodzi.
A Bóg nie używa słowa przypadek.
On zaplanował każdą chwilę.
Dlatego właśnie musimy zachować wiarę.
Amen.
Zanim skończymy, Cecilia Abbott chciała powiedzieć
kilka słów o swojej wspaniałej wnuczce Amy.
Jak zapewne wiecie,
moja wnuczka Amy wczoraj zaginęła.
Była miłością mojego życia, naszego życia.
Zrobiłam ulotki, licząc,
że pomożecie mi je roznieść.
- Najpierw matka, teraz córka. - Okropne.
Mój numer jest pod jej zdjęciem.
- Jej syn zabił Tillersona. - Była w niebieskim płaszczu.
Słyszę każde twoje słowo.
Nie bądź prukwą.
Autumn, proszę.
Wiesz w ogóle, przez co Abbottowie przechodzą?
To przez was wszystkich
Jezus powywracał wszystko w kościele.
Wolał spędzać czas z trędowatymi i prostytutkami.
Ta rodzina jest w potrzebie.
- Możecie im pomóc albo nie... - Autumn!
...ale nie bądźcie dupkami.
Autumn!
Dziękujemy, Cecilio. I dziękujemy też jej nowej znajomej.
Hej.
Banda świętoszkowatych kanalii.
Co ty wyrabiasz?
Stawiam tych ludzi do pionu.
Wiesz co?
Boże błogosław, Cecilio.
Nie musisz mnie bronić.
Ale chcę móc tam wrócić i nie czuć się bardziej osądzaną
niż obecnie.
Po co chcesz tam wracać?
Możesz tu ze mną być, o ile obie się zgodzimy,
że jesteś tu nowa.
Ale jeśli nie możesz, lepiej zniknij.
Rozumiesz mnie?
- Tak czy nie? - Tak.
Tak?
- Tak. - Dobra.
Kiedy drogę mą spowijał mrok
On świecił najjaśniej
Gdy próbowałem przybyć do ciebie
Słyszę światło.
Mizernie wyglądasz.
Czuję się dobrze.
Nic mi nie jest.
- Nic. - Na pewno, synu?
Nie musisz tu być. Jedź do domu i odpocznij.
Oby to była najlepsza sala. Z widokiem na jebany ogród.
Nie mamy tu ogrodu.
Jasna cholera.
Szatan przysłał swego wysłannika.
Cześć, mamo.
Wyglądasz jak krowie z gęby wyjęty.
Mamusia już jest, skarbie.
Jestem.
Jestem tu. Kochanie?
Obudź się. Mam coś dobrego.
Tylko się obudź.
W środku też szukaliście?
Tak. Wszystko wyglądało normalnie.
Frank to wariat. Wszyscy to wiedzą.
W razie czego się przyjrzyj.
Właśnie dlatego dzwonię.
Pozwala nam szukać na jego ziemi.
Pomyślałem, że chciałabyś tam być.
Chodźcie.
Podejdźcie tu. Dziękuję.
Dziękuję.
Każdy z zastępców ma mapę.
Będziemy koordynować poszukiwania naszej Joy.
Trzymajcie się razem, dobrze? Tak.
Zatem do roboty!
Idziemy.
Obszar pierwszy, ze mną.
Tam są skały, więc uważajcie.
Dobra. W porządku.
Ciekawe, co tu mamy.
Tutejsze kobiety nie chodzą tak ubrane z bronią przy biodrze.
Chcą wiedzieć, skąd jesteś.
A ja chcę wiedzieć z kiedy.
Gdzie ja jestem?
Jesteś w 1882 roku.
Nie.
Jak?
Mnie spotkało to samo.
Czy to Zeppelin?
Kashmir to moja ulubiona piosenka.
Przebyłam czas i przestrzeń.
Dah Zee Youmb Bike, Spadająca Gwiazda.
To nie moje miejsce.
Załóż to. Poczekaj tu na mnie.
Mówię poważnie, zostań.
Zaczekaj.
Hej!
Czekaj.
Skoro nie słuchasz, nie ma sensu ci mówić,
żebyś nas nie zdradziła.
Przepraszam. Po prostu...
Chodźmy.
Co? Dokąd jedziemy?
Ale zmiana.
Stój. Nie.
Ja pierdolę.
U siebie nie jeździsz?
Levon, masz imbus?
W lewej kieszeni.
Dobra.
Cześć.
Levon pożyczył mi narzędzia.
To bardzo miło z twojej strony.
- Whitefish. - Co?
Whitefish w stanie Montana.
Nie wiem, czy właśnie tam zostaniemy,
ale tam chcę zacząć.
Będziemy musieli przejechać przez Wabang,
- jeśli mamy tam jechać. - Dobra.
O ile będę z tobą.
Serio?
No pewnie.
Serio.
Na żebra?
Nie, na głowę.
Od kiedy?
Odkąd skończyłem dziesięć lat. Od matki.
Więc była dziwna?
Tak.
Skąd jesteś?
Nie wiem.
Zostałam adoptowana.
Ciągle pytałam matkę: „skąd pochodzę?”.
Nigdy nie odpowiadała.
To mnie denerwowało,
a ona próbowała mnie uspokoić w ten sposób.
WYDZIAŁ GEOLOGII
Substancja ulega degradacji pod wpływem analizy spektralnej...
Proszę pana, tu nie można wchodzić.
Potrzebuje pan przepustki.
Jeśli poczeka pan w holu, poinformuję dr Bintu.
A może zostanę tutaj? Zdaje się, że już kończy.
Zakładam, że to pani.
Czego pani chce?
I proszę mówić tak, bym zrozumiał.
Panie Abbott, jestem naukowcem.
Jesteśmy ludźmi. Więc proszę mówić po ludzku.
Skoro czegoś pani ode mnie chce.
Nie od pana. Od ziemi.
- Mojej ziemi. - Naprawdę?
O ile się nie mylę, należy do rodziny pańskiej żony.
Żona wie, że pan tu jest?
Dobra, spytał pan, czego chcę,
ale powinien był pan najpierw zapytać:
„Co znajduje się pod ziemią?”.
Nie pytam, bo pani tego nie wie.
Zgadza się. Ale mam pytania.
Wiele pytań.
Dlaczego kombinacja elementów, które nie powinny istnieć, istnieje?
Albo czemu mój sprzęt się psuje, gdy próbuję ją zbadać?
Mówić dalej? Mam ich jeszcze 83.
Osiemdziesiąt trzy? Bardzo konkretnie.
Istnieje teoria, że struktura czasu i przestrzeni jest płynna,
że można ją określić ilościowo. Jak wodę.
To nadaje znaczenie zdaniu: „czas płynie”.
Uważam, że właśnie to płynie pod ziemią.
Czas.
Nauka nie ma sensu, póki go nie nabierze.
I nic z tego nie będzie miało sensu, dopóki ktoś, najlepiej ja,
nie odkryje, co to naprawdę jest.
Zostawiła mi coś pani.
To i ja zostawię coś pani.
Nie chcę już pani widzieć.
Wskoczyłeś do dziury, bo tak zrobiła twoja żona?
Tak.
Sięgniesz do schowka i podasz mi moją...
Dobra, mądralo.
Dlaczego tam wskoczyła?
Nie wiem, czy to zrobiła.
- To znaczy? - Zniknęła. Bez śladu.
Jakby zapadła się pod ziemię.
- Kiedy pokazałeś mi dziurę... - Chwila.
Jak to pokazałem ci dziurę?
- Pokazałeś. - I kazałem do niej wskoczyć?
- Nie. - Dzięki Bogu.
Jednak na starość nie zgłupiałem.
O reszcie porozmawiamy później.
- Tato... - Jeszcze nie.
Uda mi się wrócić?
Myślisz o tym, co oznaczał ten skok?
Jak zmienił twoje życie?
Może odnajdziesz żonę.
A jeśli nie?
Jeśli nie zobaczysz już tej dziury?
Jeśli tu utkniesz?
Moja córka jest w dobrych rękach.
Nie mam tratwy ratunkowej.
O ile wiem, ta dziura była zamknięta od mojego przejścia
do czasu, gdy do nas podszedłeś.
Mama o niej wie?
Nie jestem żonaty.
Nie jesteś mężem Cecilii?
Jego Wysokość we własnej osobie?
- Royal Abbott. - Cześć.
Cole. Jak twoje mendy?
- Skaczą po twojej starej. - Domyślam się.
- Myślałem już, że nie dotrzesz. - Tak, wiem.
Ben.
Chłopaki, to Ben.
Ben, chłopaki.
Ten zjeb to Cole Hendricks.
Dalton Lyle, Ace Webb, Ty Riggins, Jack Kester.
Powiedz, Ben.
Co sprawiło, że się z nim wozisz?
- Szuka roboty. - Niech spyta Tillersonów.
Chodzi o prawdziwe ranczo, nie jakiś zmechanizowany kojec.
- Skąd jesteś? - Z Billings.
Billings. Startowałeś w Big Timber?
Wolę twardo stać na ziemi.
Kto z Billings nie jeździ?
Mówi, że tego nie robi.
Po co miałby kłamać?
Wszyscy kłamią, Royal.
Tak czy siak, Bushwhacker już czeka.
Jesteś tu od 14 lat?
Tak.
Z którego roku pochodzisz?
Z 1972.
Znaleźli mnie tu myśliwi.
Uznali za wiedźmę.
Przez ubranie, tatuaże.
Ledwie mówiłam po szoszońsku.
Mieli już mnie zabić, ale wkroczyła ona.
Miała wizję, że wysłano mnie z pomocą.
W tym samym roku podpisali traktat,
a ja mogłam tłumaczyć i negocjować za kulisami.
Nadal to zresztą robię.
- Byłaś jakąś prawniczką? - Nie.
Nie. Pielęgniarką.
Znam się na triażu.
A ty co robisz?
Jestem szeryfem w Wabang.
Do wyboru nowego.
I białym to nie przeszkadza?
Niektórym tak.
Sumner, możesz zejść.
- Co tak późno? - Wybacz, Gwiazdo. Późno wyjechaliśmy.
Pana Sumnera dopadło coś, czego nikt nie jest w stanie kontrolować.
Natura.
Zebrał dobry plon.
O ile jest tam dziesięć worków.
Ustalił, że gdy będzie lepiej,
dostaniesz pozostałe pięć.
Prawda, panie Sumner?
Trzymam za słowo.
Royal!
Royalu Sumnerze, rusz ten chudy tyłek.
Podsadź go tutaj.
Usiądź, Royal.
Przesuń się i usiądź. Rusz tyłek.
Dziękuję.
O co chodziło?
To człowiek wykręcający się od płatności.
Żyją na skraju naszej ziemi.
Płaci nam dobrami, by móc tam zostać.
Jak tu trafiłaś?
Przez ogromną, czarną dziurę pośrodku pola.
A ty jak?
Chyba szłam po śladach.
Zabierzesz mnie?
Do tej dziury?
Zniknęła.
A możesz ją przywołać?
To chyba tak nie działa.
Mam żonę. I córkę.
Tak to już bywa.
Naucz się to akceptować.
Żegnaj, sklepie przemysłowy.
W którym Thad Reston pchał się z łapami.
TAJEMNICZA BUDKA
Żegnaj, kino, w którym zwalono mi konia.
Co?
Thad złapał cię za tyłek.
- Mówiłam, że próbował. - Dobra, chwila...
Wszystko w porządku?
To auto twojego brata, prawda?
- Chcesz zajrzeć... - Tak. Mogę tam wejść
i się z nim pożegnać?
Pewnie.
Zaraz wracam.
Nawet nic nie wypiję.
I zostawimy Wabang za nami.
ZAGINĘŁA
Co to ma być?
Amy zaginęła wczoraj wieczorem.
Na rodeo.
Czemu nie dzwoniłeś?
Bo ponoć nic nie powstrzyma cię przed wyjazdem.
Chryste, tato.
Mogłeś zadzwonić.
Dzwoniłem. Nie odebrałeś.
Miałem nadzieję, że wyjechałeś.
Bo teraz już ci się nie uda.
Usiądź i napij się, synu.
Co to znaczy?
Mocno biorą się za naszą ziemię.
A twój brat zniknął.
Perry zniknął.
Jak było?
Amy zaginęła.
- Boże. - Tak.
Porwano ją, gdy była z moją mamą na rodeo.
Nie mogę wyjechać.
Rozumiem.
To ma dla ciebie jakiś sens?
Wierzę w wiele rzeczy, które nie mają sensu.
Nakryjesz do stołu?
Opowiedz mi coś o twojej rodzinie.
Bardzo bogata.
I, jak powiedziałaś, dziwna.
Na resztę potrzeba dużo więcej czasu.
Cześć.
Hej, Royal.
Pomożesz?
Nie sądziłem, że cokolwiek może mnie zaskoczyć.
Wtedy zjawiłeś się ty.
Tak, mnie też to zdziwiło.
Rozumiem twój ból
z powodu zniknięcia żony.
Ale żeby skoczyć przez to do dziury?
Nie dostrzegam w tym sensu.
Jest jeszcze gorzej?
Zabiłem faceta
podczas bójki.
To był wypadek.
A może wcale nie.
Odczuwałem gniew.
Kto to był?
Syn Wayne'a Tillersona.
Nie mów mi, że się przyjaźnicie.
Nie znoszę skurwiela.
Od zawsze.
Dam ci robotę,
ale zatrzymasz to dla siebie. Jasne?
Jasne.
Dobrze.
Chodźmy na kolację.
Chcę ci coś pokazać.
Wybaczcie spóźnienie.
Nie. Jesteś tylko wcześnie na jutrzejszą pracę.
Royal.
Co on tu robi?
- Proszę pani. - Co? Tylko bez takich.
Uspokój się.
Wczoraj szukałeś pracy, a dziś szukasz jedzenia?
Coś w tym stylu. Przyda mi się pomoc.
- Jakoś to będzie. - To nie zależy od ciebie.
Porozmawiamy o tym po kolacji.
Obiecałem mu kawałek placka twojej siostry.
Co to ma być, „pomoc bliźniemu”?
Nagle się nawróciłeś?
Nie daj mu się w nic wplątać.
Tak, proszę pani. Tak, Ceci.
Panno Abbott.
Dalej, łap za talerz.
Proszę, tatku.
Proszę.
Cześć.
Jest moja słodziutka przekąska.
Chodź do mnie.
Czy to...
Wayne Tillerson?
Mówiłem, że coś ci pokażę.
Jasna cholera.
Jestem głodny.
Royal, pewnego dnia zamienisz swojego konia
na taką kobietę jak Ceci.
A może i nie,
znając ciebie.
Chodź.
Nie znoszę typa. Zjedzmy coś.
Podróżowałem przez góry
Przez doliny czasem też
Tak nocą, jak i dniem
Całą drogę przyszło mi biec
Gdy próbowałem przybyć do ciebie
Gdy twój list miłosny przeczytałem
Zaśpiewało me serce
Billy?
Szmat drogi dzielił nas
Dobrze.
Lecz nie znaczyło to nic
Mamo, tato?
- Hej. - Billy!
Spokojnie. Nic nie mów.
Skarbie, zostałeś postrzelony.
Słyszysz mnie, kochanie? Tak?
Jak to się stało? Kto to zrobił?
Powiedz matce. Dalej.
Jezu.
Niezły zwrot akcji.
Co z tym zrobisz, Wayne?
„Gdy miecz błyszczący wyostrzę
i wyrok wykona ma ręka,
na swoich wrogach się pomszczę...”
Księga Powtórzonego Prawa,
rozdział 32,
wers 41.
Może zgłosimy to szeryfowi Wabang.
Nie. Tym razem złamię Royala Abbotta,
w starotestamentowym stylu.
- Gówno prawda. - Nie.
Zrobimy, jak chce tata.
Tak, jak on chce.
Luke. Nie uczyłam cię, że masz sikać na siedząco.
Wychowałam cię na mężczyznę.
- Miałeś mnie poprzeć. - Słuchaj, mamo.
Czego? Twoich nędznych przeprosin? Tak?
Popatrz trochę szerzej.
Po co, to jakaś gra?
Udajesz przed nim, że się ode mnie odwracasz?
No co?
To nie jest gra.
Sprawa jest bardzo poważna.
Po prostu widzę teraz wszystko
trochę inaczej.
A ty musisz mi zaufać.
A nie po mnie jeździć.
Dobrze, chodź do mnie.
Ty bierzesz odpowiedzialność.
Wiem.
I jeśli mam go urobić i załatwić sprawę z Billym,
musisz jechać do domu.
Jedź do domu.
Zrobisz to dla mnie? Ufasz mi?
Dobrze.
No i proszę.
Właśnie na to czekałam.
Zgadza się.
WYŁĄCZANIE...
Nie.
Nie wrócę do domu, prawda?
To może nie jest dom. Ale...
To dobre miejsce.
To moje ulubione zdjęcie z tobą.
Pamiętasz, kiedy je zrobiono?
Macie coś?
Nie.
W porządku.
Nie wiesz tego. Nikt nie wie.
Mamo, spójrz. To mama Joy. Zobacz.
Rose, proszę, nie teraz.
Rose, dajmy mamie chwilę spokoju.
Chodź, skarbie.
Rodzina nie wpoiła ci manier, co?
Matka uważała, że każdy powinien być unikalny.
To czyni grupę silniejszą.
Kojarzy mi się z sektą.
Lub z twoim kościołem.
Kiedy ostatnio jadłaś domowy posiłek?
Dawno temu.
Może nawet zbyt dawno.
To miłe.
Inne.
Powiedz, co wiesz
o tej całej dziurze Royala?
Nie jest Royala.
Należy do wszechświata.
A do czego według ciebie służy?
Wciąż to sprawdzam.
Czuję, że ma coś wspólnego z tą rodziną.
Jestem wykończona. Pójdę na górę poczytać.
Macie coś przeciwko?
Mogę pożyczyć twoją Biblię?
Jasne. Zaraz wracam.
Skąd to nagłe zainteresowanie?
Jak mówiłam, lubię się uczyć.
Nowa wiedza nie zaszkodzi.
W Biblii są raczej stare rzeczy.
Czas nie ma początku ani końca. Po prostu jest.
Należała do mojego taty.
- Dbaj o nią, proszę. - Dzięki. Dobrze.
Gdzie jest wasz syn?
Perry?
Załatwia sprawy, które tego wymagają.
Rebecca?
Tak.
Widzisz w niej coś z Amy?
Nie wiem, Royal.
Wiem tylko, że Amy wciąż gdzieś tam jest.
A chociaż się przydała?
Nie, zwyzywała całą parafię.
Byłem dziś u geolog z uniwersytetu.
Dr Nii Bintu.
Zebrała kilka próbek na zachodnim pastwisku.
- Jak? - Bez pozwolenia.
Dowiedziałem się o tym za późno.
Chcesz wiedzieć, co jest pod ziemią jej zdaniem?
Wiem wszystko, co powinnam wiedzieć.
- Dobra. - Dobra.
Rebecca wróciła.
To ona zabrała Amy.
Są na to świadkowie.
Amy nie zaginęła. Została zabrana.
A to moja wina.
Groziłam jej.
Powiedziałam, że jeśli zrani Perry'ego,
zrobię wszystko, by temu zapobiec
i nie pozwolę jej zabrać Amy.
Przepędziłam ją. I nie powiedziałam ci o tym.
Miała romans z Lewisem Maysem.
- O czym ty... - Tak.
- Co... - Nie mogłam ci powiedzieć.
Zachowałam to w tajemnicy.
I musiałam z tym żyć.
Przepraszam.
Więc to tak się czujesz?
Tak.
„Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu”.
Ale wybierzcie zdolnych ludzi spośród ludów bogobojnych...
Wierzysz w przeznaczenie?
Coś mnie tu sprowadziło.
Niby co takiego?
To właśnie pomożesz mi ustalić.
Boże, Royal. Odbyłeś podróż w jebanym czasie.
Widziałeś mnie?
Ale wśród was będzie inaczej. Ktokolwiek chce być przywódcą,
pośród was musi wam służyć
Trudno naprawdę poznać inną osobę, prawda?
Nieważne, jak długo się ją zna.
Trudno jest poznać samego siebie.
„Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili,
i wy im czyńcie,
albowiem to właśnie jest Prawo i Prorocy”.
Napisy: Grzegorz Marczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski