W POPRZEDNICH ODCINKACH
Co miałaś nadzieję osiągnąć?
Chcę pomagać ludziom.
Wróć, gdy nauczysz się służyć.
Perry Abbott łamie warunki zwolnienia.
Akt własności zostanie skonfiskowany.
Jeśli coś się stanie, możesz nigdy nie wrócić do swojego czasu.
Znam innego Royala.
Próbuje być dobry.
Nie tak jak twój ojciec.
W moim kraju takich ludzi się zamyka.
Dalej, Royal.
Wiedz to.
Twoja śmierć będzie dla rodziny świętem.
Royal!
Royal! Czekaj!
Royal?
Joy?
Joy.
Robiłeś przy dziurze?
Co mówisz?
Co robiłeś przy tej dziurze?
Kto cię postrzelił?
Joy, kto cię postrzelił?
Mocno krwawisz.
Wdała się infekcja. Zabiorę cię...
Royal...
Co robiłeś przy dziurze?
To moja ziemia. A co ty tam robiłaś?
Joy, nic ci nie będzie. Znajdę dla ciebie wodę.
Oddychaj.
Już dobrze.
W porządku.
Niech to szlag!
PERYFERIA
- Po raz pierwszy. - Nie.
Po raz drugi.
Sprzedane.
Próba mikrofonu. Raz, dwa. Jest włączony?
Nie.
To wazon mojej babci! Co ty wyprawiasz?
Kto by pomyślał, że to będzie tyle warte?
Nie!
CZY NIE MA BOGA
Ranczo nabywa Dawn Rivers za 500 000 $.
AKT PRAWNY
To jest mój dom.
Mój dom.
To mój dom.
Nie! To mój dom. Należy do mnie.
Cecilio.
Co?
Darłaś się jak opętana.
- Przyniosę ci wody. - Nic mi nie jest.
Co ci się śniło?
- Dzwonił Royal? - Nie.
O Boże.
Nie wiem, co robić.
Kiedy musisz zacząć się pakować?
Boże. Dobra.
Ile mamy czasu?
Nie wiem!
Przestań. Daj mi chwilę.
Dobra. Ja nie...
Nie chcę się pakować. Nie chcę sprzedawać domu.
Chcę odzyskać wnuczkę i syna!
Tego właśnie chcę!
- Musisz się wynieść. - Nie...
Zamknij się!
Proszę.
Zaraz wracam.
Wyobraź sobie, że leżysz martwy W ramionach wroga
Wyobraź sobie pokój na tej Ziemi Gdy nie ma smutku
Wyobraź sobie smutek na tej Ziemi Gdy nie ma pokoju
Tak
W twych oczach widzę strach I słyszę ostatni oddech twój
Ile jeszcze potrwa Zanim to się skończy?
Całkowita ciemność i swoboda w jednym...
Przepraszam.
Ile?
Proszę.
Dziękuję.
Pan Abbott.
Syn Earla Chinlunda. Jess.
Witam. Co u staruszka?
W porządku.
Artretyzm i takie tam, ale dobrze.
- Pozdrów go ode mnie. - Pewnie. Panie Abbott?
Tak?
Przykro mi, że macie kłopoty.
Perry. Wnuczka.
Doceniam to.
Całe Wabang stanęło na głowie.
A szeryfa wciąż nie ma.
Trzymaj się.
Stoi tam jeden z twoich ludzi. Chinlund.
Drugi siedzi za kierownicą.
Wypij.
Nie, całą butelkę.
Niech to szlag.
Co?
Jadą za nami.
Nie przyspieszaj.
Jak się czujesz?
Chujowo.
Chcesz, żeby oni cię dalej wieźli?
Jedź do rezerwatu.
Do Wind River?
Przecież tam nie wpuszczają obcych.
Właśnie.
Ci dwaj nie wjadą.
Będą mieli mnóstwo pytań.
A ja nie jestem na nie gotowa.
Nie musisz przechodzić przez to sama.
Nigdy w życiu nie czułam się
taka bezradna.
Cecilio?
Przechodząc przez to sama, nie stajesz się silniejsza.
Dobra.
Chodź ze mną.
Chodź.
Koleś stoi tam z gołą dupą.
Nie żartuję. Żadnych gatek, niczego.
Rozmawiał ze starszyzną o podróżach w czasie.
Że jest z roku 1972, tego typu teksty...
Z 1972?
Z 1982. Cholera!
Kiepsko, prawda?
Nie, jest dobrze.
Fabuła posuwa się do przodu. Wierzę ci.
Kurde. Masakra, brachu.
Nieznajomy w pobliżu.
Do roboty.
Może pan opuścić szybę?
Mam tu ranną kobietę.
Edgar, to twoja kuzynka Joy.
- Ręce na kierownicę. Już. - Co? Dobra.
- Joy, co się, kurwa, dzieje? - Wiezie mnie do szpitala.
Co tu robią twoi ludzie? Szukają cię?
Zatrzymaj ich, dobra?
- Dan, ugość naszych przyjaciół. - Jasne.
Wróć na drogę. Szpital jest kilka kilometrów stąd.
Dobra.
Autumn.
- Autumn. - „Nic, co zakryte,
nie zostanie ujawnione, nic, co ukryte, poznane”.
Pamiętasz słowa pastora?
Jeśli boisz się tam wejść, przemyśl Boga.
Chodź, Cecilio.
Pomóż jej!
Zamiast zrzucać wszystko na Boga,
- sam się tym zajmij. - Autumn.
Wprowadzasz tylko ludzi w błąd.
Zmarnują sobie całe życie tym zwodniczym oszustwem
i złudzeniem wiary.
- Co ty wyprawiasz? Cecilia! - Potrzebuje pół miliona dolarów
albo na zawsze straci swoje ranczo.
Czy to prawda?
Cecilio.
Znajdź pieniądze, pomóż jej.
Nie mamy pięciuset tysięcy dolarów.
Kościół nie ma takich pieniędzy. To jest prosty kościół.
To miasto bogatych starców.
Moja parafia zrobiłaby wszystko, by pomóc, ale tyle nie mamy.
Czemu nie powiedziałaś mi, że chciałaś zrobić to?
Bo wiedziałam, że byś nie przyszła.
Prosisz ludzi z tej parafii o pieniądze,
których nie mają, kiedy twoja rodzina jest bogata. Dlaczego?
Bo chcę zobaczyć, jacy naprawdę ci ludzie są,
kim naprawdę są.
Więc daj im dobry przykład.
Zadzwoń i poproś swoją rodzinę.
Święta racja.
MAMA
Przepraszamy.
Wybrany numer został odłączony lub nie istnieje.
Dziwne. Ja...
Siostra mi powie, gdzie ona jest.
Przepraszamy.
Wybrany numer został odłączony lub nie istnieje.
Strzeżcie się fałszywych proroków wołających o cuda,
podczas gdy jesteś karcony za swoją próżność.
Ponieważ widzę cię, jaką jesteś, filozofem za trzy grosze.
Świętoszkowatą handlarką bez wartościowego towaru.
Rodzina pewnie porzuciła cię dawno temu.
Pastorze, ty tak oceniasz?
- To nie po chrześcijańsku. - Cecilio, odpuść.
Nie wszystkich można uratować.
Skąd wiesz, jeśli nie spróbujesz?
Dziś ona próbowała.
Cecilio...
- W porządku? - Tak.
Zaskoczyłaś mnie.
W jaki sposób?
Gdy w coś wierzysz, nic cię od tego nie odwiedzie.
Taka po prostu jestem.
Ja też.
Ale zapomniałam o tym. Aż mi przypomniałaś. Dziękuję.
- Myślałam, że będziesz zła. - Bo jestem.
Znam tylko jedną osobę, która się tak złości.
- Kogo? - Amy.
Tak się martwię, że przegapiłam to, kim jestem.
Pozostaję ślepa na tak wiele rzeczy.
Jak my wszyscy.
Jak wszyscy.
Pierwszy raz tutaj?
Tak.
Mogę o coś spytać?
Właśnie zapytałeś.
Gdzie znalazłeś Joy?
O co naprawdę pytasz?
Powiedziałem przecież.
Powiedzmy, że zrobiłem coś twojej kuzynce.
I po tym przywiózłbym ją tutaj?
Słuszna uwaga.
Często się tak dzieje.
- Była już postrzelona? - Tak.
A ty pomogłeś jej z dobroci serca?
Do sedna.
Czy tknąłeś, kurwa, moją rodzinę?
Tylko by ją tu przywieźć.
Dalej, Royal. Przyceluj, jak cię uczyłem.
Nie staram się być dupkiem.
Po prostu uważam, że w nic mi nie uwierzysz.
W porządku?
Tak. Nic mi nie jest.
Dobra.
Zobaczę, co u Joy.
Zastępca szeryfa hrabstwa Amelia, Jess Chinlund.
Czego chcesz, zastępco Chinlund?
- Jak masz na imię? - Daniel.
Posłuchaj, Dan...
Coś mnie niepokoi.
Nasza szefowa jest teraz na waszym terenie.
- I? - I muszę wiedzieć, czy nic jej nie jest.
No więc zastępco szeryfa...
Będziesz musiał zaczekać w aucie.
Wszystko z nią w porządku?
Joy się obudziła. Chce pana widzieć.
Jest pani pewna?
Powiedziała „białego”.
Dziękuję.
Wciąż jest do dupy?
Tak jakby.
Dziękuję. Ponownie.
Ty zaczniesz czy ja?
A co zaczynamy?
Dobra.
Byłam na twoim pastwisku, bo odbyłam podróż w czasie przez dziurę.
Bez owijania w bawełnę.
To nie było pytanie.
Tak.
Przez cztery lata żyłam w latach 80. XIX w.
Poznałam Szoszonów. Polowałam z nimi.
Zaprzyjaźniłam się.
Przyjęli mnie.
Kiedy tam byłam, poznałam chłopca imieniem Royal,
który ocalił mi życie.
Założę się, że on to ty.
Dlaczego tak sądzisz?
Powiedziałam ci o podróży w czasie, a ty nawet nie drgnąłeś.
Milczałeś jak grób.
Chłopiec zastrzelił ojca.
By mnie uratować.
- Ciebie? - Tak.
Mógł tego nie robić.
Ścigali mnie i inną dziewczynę.
Zawsze wierzyłem, że to był wypadek podczas polowania.
Wskoczyłem do tej dziury
w nadziei, że zniknę.
Ja widziałam tam coś innego.
Byłaś tam cztery lata?
Lata? Zaginęłaś kilka dni temu. To wszystko.
To nie tylko kilka dni.
Mamy pewne opowieści.
Stare.
Stare opowieści, które...
Jak myślisz, co to jest?
Ta dziura.
Nie wiem.
Zanim to wszystko się wydarzyło, było mnóstwo znaków.
Jakich?
Harlan mówił o dinozaurach w jaskiniach.
Aresztowany przeze mnie facet powiedział o znikających ludziach.
Tamta góra zniknęła i na powrót się pojawiła.
Masz z kim porozmawiać?
Porozmawiać?
To będzie cię zżerać od środka.
Mam Marthę.
To dobrze.
Bo ja spędziłem
ostatnie 50 lat, okłamując
cały świat.
Mówiłem, żeby nikomu nie mówić.
Mojej rodzinie.
Wielu rzeczy nie wyjaśnię.
- Spróbuj. - Staram się.
Najtrudniej jest zacząć.
Potem jest łatwiej.
A teraz moja rodzina przez to cierpi.
Powiedz prawdę.
Zanim będzie za późno.
Coś mi się wydaje, że jeszcze
sobie o tym porozmawiamy.
Odpocznij trochę.
Jestem Royal.
A ja Ceci Abbott.
Royal?
- Panie Abbott. - Zastępco.
Dlaczego pan uciekł?
Jechałem tam, gdzie mi kazała.
Earl dobrze cię wychował.
Jeszcze się spotkamy.
Z pewnością.
Co to za miejsce?
Muszę tu coś naprawić.
Nie wysiadaj z auta.
- Bez względu na wszystko. - Dobra.
Lewis?
Tu Cecilia Abbott.
Czego, kurwa? Na ziemię. Już.
- Autumn, zostań tam. - Po kiego tu wracałaś?
Mógłbyś odłożyć broń? Proszę.
Prosisz? Przyszłaś do mojego szałasu, grożąc mi strzelbą.
- Nie. - Jeśli ją tkniesz...
To co? Kto tu ma broń?
Ani drgnij. Każ jej się uspokoić.
- Spokój. - Poradzę sobie.
Spokojnie, Autumn.
Co ty tu w ogóle robisz?
Przyszłam przeprosić. Za strzelbę.
Za wyżycie się na tobie.
Kazałem ci się nie ruszać!
Rozwalę jej łeb!
Lewis. Chciałam cię przeprosić.
Po to tu jestem.
Chcę przełamać swój ból w związku z moją wnuczką. Tak?
Bo to, że cierpię, nie daje mi prawa zadawania cierpienia.
To nie w porządku. Dlatego przepraszam.
Ja pierdolę.
- Halo? - Tak. To ja.
Cecilia?
Znowu tu jest.
Poważnie?
Tak. Posłuchaj.
Daj małą do telefonu.
Nie.
Daj Amy do telefonu, Rebecco. Mam dość tego gówna.
Kurwa. Dobra.
Dziękuję. Halo?
Masz minutę. Amy, to twoja babcia.
Amy, jak tam?
Dlaczego kłamałaś? Mama powiedziała mi wszystko.
Przegnałaś ją.
Amy, wszystko wyjaśnię.
Nie chcę z tobą gadać.
Nigdy więcej tu nie wracaj.
Dwóch waliło amoniakiem. Pewnie wzięli metę.
Nie wiedzieli, że porwali szeryfa. Inteligenci, nie?
A wszystko, bo kupiłam gumę w niewłaściwym sklepie.
Myśleli, że szybko go obrobią.
Wszystkim odbiło, łącznie ze mną.
Dokąd cię zabrali?
Nie jestem pewna.
Przyłożyli mi, wrzucili do bagażnika. Obudziłam się w jakiejś chacie.
Może kilka minut albo godzin...
Czas dziwnie wtedy płynie.
Tak.
Ale wróciłaś.
Tylko to się liczy.
Dobrze jest wrócić.
Najpierw przyślę do ciebie Betsy.
Może ich naszkicuje. Będziemy ich szukać.
- FBI zechce pogadać. - Nie znajdziemy ich.
Może. A może znajdziemy.
Nie wywiną się z tego.
Nie ma opcji.
Całe biuro się za to weźmie.
Kurde, Matt był wstrząśnięty.
Jest gotowy prosić FBI...
Jess. Chcę mieć to za sobą.
- Rozmawiałaś już z żoną? - Nie.
Rozwalili mi telefon.
Pożyczysz na chwilę?
- Proszę. - Dziękuję.
Zostawię cię samą.
Wydajesz się jakaś inna.
- Nie wiem, te włosy, coś... - Zaraz skończę.
Dobrze.
Halo?
Martha.
Joy?
To ja, kochana.
Kochanie?
- Tak. - Gdzie jesteś?
To Luke Tillerson? Nie mam sił na te bzdury.
Chyba przyjechał do mnie.
Naprawdę?
To skomplikowane.
Dopilnuj, by stąd zniknął, zanim wróci Royal.
To nie potrwa długo.
Co ty tu robisz?
Przywiozłem ci coś.
Co z tobą, Luke?
Znalazłem trochę tego minerału
w pokoju Billy'ego.
Chciałem wszystko zatrzymać dla siebie.
Ale uznałem, że powinnaś to zobaczyć.
Co takiego?
Siebie.
Połknij. A potem
powiedz, co widzisz.
Dobrze?
PANIE, OBJAW SIĘ NAM.
Cześć.
Wróciłeś.
To mój dom.
Przepraszam za to, co powiedziałam.
Musiałaś to powiedzieć.
A ja usłyszeć.
Wróciła.
Musisz sama ją zobaczyć.
Dobrze.
Kiedy ty i Casey mnie znaleźliście, dopiero co wyszedłem z dziury.
Gdyby nie wy,
nie wiem, co by się stało.
Jak przeżyłeś tyle lat, z nikim nie rozmawiając?
Nie rozmawiałem z tobą,
ale zawsze przy mnie byłaś.
Chcę, by tak pozostało.
Oczywiście.
Napisy: Grzegorz Marczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski