Alice nadal jest wściekła.
Wiem, padaka.
Chce z nim utrzymywać kontakt? Spoko. Przeżyję. Ale to nie znaczy, że ja muszę.
Wiem, masz moje pełne wsparcie.
Doceniam, ale ty uwielbiasz Alice. Zdołasz mnie wspierać przy niej?
Oczywiście, żaden problem.
Czego ona oczekuje?
- Żebyś się bardziej postarał. - Powinieneś.
Widzę, że Louis nadal sobie na radzi. Pomagasz wszystkim. Dlaczego nie jemu?
Ki chuj, Jimmy?
Miło, że wpadłaś.
No, pora na mnie.
Jeśli tak mu ciężko, powinien z kimś pogadać.
Wiesz, że rozmowa z tobą znaczyłaby dużo więcej.
Mama by mu pomogła.
Ale nie ja!
- Okej. - Możemy się nie wydzierać?
I wiem, że tylko ja się wydzieram, więc przestanę.
Nieważne.
Jestem bardziej smutna niż zła.
Nie rób tak, proszę.
Nie jesteś tym, za kogo cię miałam.
Sorry, że tak szybko wymiękłam.
Poważnie, Liz?
O kurwa!
Widziałyśmy się na weselu twojej córki.
- Pamiętasz? - Tak.
Co to była za impreza.
- Cześć. - Hej.
A co tu się odbywa?
Jakiś konkurs piękności?
Co to za zbiegowisko?
Kiedy postanowiliśmy razem zamieszkać, wiedziałeś, że mam znajomych?
Tak, ale wolałem nie uwierzyć.
Zapomniałeś wziąć leki?
Wziąłem, ale nie działają już tak długo, jak kiedyś.
Sykes nie ma wolnych terminów, więc wpadnę niezapowiedziany. Uwielbia to.
Serio uważasz, że ma do ciebie słabość?
W końcu to kobieta, tak?
Miło was widzieć.
Dzięki.
- Pa. - Pa.
Nie cierpię ich.
No dobrze.
Przykro mi, że Ava was nie wybrała. Jak się macie?
Charlie bardzo to przeżywa.
Ja zachowuję spokój.
- Pokazałeś to nie raz i nie... - Nigdy nie znajdziemy dziecka!
...dwa. Chciałem powiedzieć „dwa”.
Nie chcę już tego.
Znalazłem go po spotkaniu, ale jest splamiony odrzuceniem.
Możesz jej go oddać albo spalić.
Wisi mi to. Niech wie, że nie chowamy urazy.
Ale spal go i wyślij jej prochy.
Dbam o to, by wasza broszura trafiała do wielu innych matek.
Jedna spodziewa się bliźniąt.
Możemy wziąć oboje, a po roku zdecydować, które zatrzymamy?
Nie. To niedorzeczne pytanie.
Jest też 38-letnia kobieta...
Babcine dziecko. Super.
Co ono je?
Kurz?
- Hej. - Cześć.
Dzięki Bogu już jesteś.
- Wybacz spóźnienie. - No coś ty.
Na ciebie warto czekać.
Szmata.
Bez kitu, wszędzie te dzieci.
- Na poprawę humoru. - Dzięki.
O cholera, muszę iść.
Zamknij wóz, to jesz za friko.
Czemu ludziom się wydaje, że jestem pomocny?
Pojęcia nie mam. Dokąd lecisz?
Spotykam się z kimś. Bez zobowiązań.
Jest zawalona pracą, więc jak ma chwilę, staram się dopasować.
O raju, jesteś jej zabawką!
Nie da się ukryć, że ostatnio promieniejesz.
Szamochód zarabia.
Na terapii wymiatam.
Tylko słabo, że musimy chodzić do niej. Nie mogę jej zaprosić do siebie.
Myślałeś o wyprowadzce?
Byłoby super, ale trudno znaleźć coś z basenem
za 65 dolców miesięcznie.
Liczy ci tylko 65 dolców?
Tyle płacę za dodatek do masażu. Twój czynsz to lawendowy peeling.
Zamkniemy. Leć do swojej lubej.
Dzięki. Klucze są w środku.
Brian, rozpuszczę wici, że uwielbiasz pomagać innym.
Obyś nie podołał.
Seksualnie!
Domyśliłem się.
Pora tabletkowa.
Czas wziąć leki. Przyniosę wodę.
- Dziękuję, aniele. - Drobiazg.
Podoba mi się ta „pora tabletkowa”.
Nikki sprawia zaczepiste wrażenie.
Jest aniołem. Jak córka, której nigdy nie miałam.
Pyta jedna z córek, które masz: przyszłabyś w czwartek do mnie na kolację?
Może podam indyka, bo to Święto Dziękczynienia.
Courtney będzie. Zależy mi, żebyś też przyszła.
Jak sama powiedziałaś, jestem dużo szczęśliwsza w moim domu,
blisko moich przyjaciół i mojego życia.
Myślę, że zajmę się właśnie tym.
Dziękuję, skarbeńku.
Smacznego indyka.
A bądź sobie uparta!
Złamię cię.
Nie złamię jej fizycznie. Złamię ją emocjonalnie, jak konia.
To nie lepsze.
W każdym razie dzięki za pomoc.
Wiem, że bywa trudna.
Właściwie uważam, że bardzo dobrze znosi
porzucenie przez córkę.
- Słucham? - Wybacz.
Jestem na to wyczulona, bo moja mama nie żyje,
a ja się nią nie zajęłam, choć powinnam.
Bardzo mi przykro.
Podpuszczam cię.
Mama mieszka ze mną, bo jestem dobrym człowiekiem.
Doktorka Sykes, hej.
Co pan tu robi?
Byłem w gabinecie
i asystentka powiedziała, że urwała się pani na drinka.
Nie powinna była.
Na jej obronę powiem, że podałem się za pani ojca.
Dobrze. Co to z nagła sprawa?
Zauważyłem, że moje leki nie powstrzymują już drżenia tak dobrze,
jak wcześniej.
Martwię się, że przestają być skuteczne.
Nie zakładajmy najgorszego scenariusza. Może chodzić o coś innego.
Niedobór snu, lęki.
Stresuje się pan czymś ostatnio?
Moja była neurolożka się do mnie wprowadziła
i powiem pani w zaufaniu,
że ona ma znajomych, o czym nie miałem pojęcia.
Proszę przyjść jutro na normalną wizytę.
Dzięki.
Siema, Paul.
Skoro nie może mieć mnie... To by miało sens.
TERAPIA BEZ TRZYMANKI
I tak właśnie wyleciałam z grupowej konwersacji,
ale w zasadzie zmierzam do czegoś, co było gorsze od incydentu w sklepie.
Czy ty mnie w ogóle słuchasz?
Nie, przepraszam.
Zajmują mnie pewne prywatne sprawy.
Ale wracam w tryb terapeuty za trzy, dwa, jeden, już.
Teraz za bardzo się skupiasz, więc to wypośrodkuj.
- Lepiej. - Super.
Mojemu sąsiadowi uciekł pies, Bandzior. Smutna sprawa. Rozwiesił ogłoszenia.
Na szczęście go znalazłam.
Ale czekając, aż Jack wróci do domu, zaczęłam się z nim bawić,
a potem zabrałam go do parku i się polubiliśmy.
Ostatecznie go nie oddałam.
I to było kiedy? Wczoraj?
Dziewięć dni temu i pewnie powinnam o tym wspomnieć na ostatniej sesji.
Mieliśmy tylko godzinę.
Co mam zrobić?
Oddać psa, Wally.
A jest druga opcja?
Tak, jest. Oddaj psa. Obie opcje są dobre.
Dobra. Ale ominie go zabawa z bardzo uległym corgim,
a trudno takie znaleźć.
Chodzi o seks?
Żebyś wiedział.
Poza tym nadal nie potrafię jeść sama w restauracji.
Ktoś to porównał do publicznego wypróżniania się...
- Wiesz, co jest najgorsze w dzieciach? - Jak umrzesz, zgarniają po tobie kasę.
Czemu to ma być złe?
Chodziło mi o to, że mają niezwykłą zdolność
zadawania bólu i zlewania sprawy.
Chcę tylko ponarzekać na Alice.
Odpuść sobie patrzenie w okno i filozoficzne gadki.
Myślałeś kiedyś o tym, że świat celowo łączy pewnych ludzi?
To ty ciągle powtarzasz, że jesteśmy tacy podobni.
I może masz rację.
Oddaliłem się od Meg,
bo nie mogłem sobie wybaczyć, że w przeszłości dałem ciała,
tak jak ty nie możesz sobie wybaczyć, że zawiodłeś Alice.
No cóż, robię postępy.
Bynajmniej.
Dzięki Alice zwolnił mi się termin.
To nie terapia, a pogawędki w parku.
Przynieś mi Fun Dip i nowy kapelusz.
Doceniam ofertę, ale podziękuję.
- Wiesz, co jest walnięte? - Co, Paul?
Przytrafiło ci się najgorsze z możliwych.
Nie poprosiłeś o pomoc. Otępiałeś się tylko prochami i alkoholem,
zakopywałeś się w pracy.
Jasne, niektórzy pomagali ukradkiem.
Liz zajęła się Alice. Ja wrobiłem ją w terapię.
Mówiłeś, że to pogawędki.
Joł! Gotowy na rozmowę?
Sekundkę.
Wiesz, co cię różni od naszych pacjentów?
Samym przyjściem tutaj pokazują, że mają odwagę poprosić o pomoc.
Przy okazji, mamy sztamę?
Tak, mamy sztamę.
Jak ci nie wyjdzie z moją lekarką, możesz puknąć dentystę Jimmy’ego.
- Tak? - To nie dentysta.
Dostajesz parę dolców, żeby mógł pogmerać ci w ustach.
Coś ci nie styka.
Mają nadejść upały,
więc myślimy o wypadzie do parku wodnego w Palm Springs.
- Piszecie się? - Park wodny?
Nie przepadam za pływaniem w czyimś moczu.
Moja siostrzenica złapała tam syfilis.
Nie bujaj. Laska jest niewyżyta.
Jedno nie wyklucza drugiego. Bzykała się w leniwej rzece.
Nas zbliżyło bycie badziewiakami.
Rejsy, skarpety do sandałów, wrestling.
Badziewia nigdy za mało.
Wczoraj na kolację było Taco Bell, seksik, i znowu żarcie.
Nazywamy to „bzyko-burrito”.
Tak.
Z chęcią bym wypróbował.
Na słowo „chalupa” robię się sucha jak pieprz.
Przekonałaś mamę do wspólnych świąt?
- Jeszcze nie. - W końcu się zgodzi.
A wy jakie macie plany?
Myślałem, że wiesz...
Spędzimy ten dzień z naszymi chłopcami, napychając ich pochrzynami.
Dziwnie to ująłeś, ale bawcie się dobrze.
- Będę uciekał. Pa. - Okej.
Miłego dnia.
Wzajemnie.
Nie cierpię tego spojrzenia. Wiesz, że od kłamania mam zgagę.
- Ją ochrzań. - Sorki. Nie wiem, czy go zaprosić.
Dość tego!
Pora zrobić listę plusów i minusów.
No dobra. Plusy: rozśmiesza mnie,
zna słowa do „Tubthumping” i przy nim mogę być sobą.
I świetnie masuje kark.
To lista Gaby.
- No tak. - Dobra, minusy.
Jest tak seksowny, że skupi na sobie całą uwagę.
Odwagi. On jest darem, który odbierzesz nam wszystkim.
- Hej. - Cześć.
Gotowy?
- Tak. - Gaby wyjaśnia,
czemu nie może zaprosić Derricka.
- Hotówa skradnie całą uwagę. - On to rozumie.
Tchórze. Chodź, idziemy.
- Pa. - Pustak.
Rany.
Seksiła się w leniwej rzece?
- W dmuchanym kole. - Jakim cudem?
- Wypięła poślad? - Tak wyglądało na fotce.
- Miała fajkę nurkową? - Nie widziałam twarzy.
To budynek mojego kumpla, Toma.
Myślę, czy nie kupić mieszkania pod inwestycję.
- Co sądzicie? - No, miejscówka pierwsza klasa.
Świetna lokalizacja, dużo światła.
Kup je.
Ze względów podatkowych muszę je potrzymać przez rok,
więc pomyślałem, że mógłbyś tu zamieszkać.
Trzeba je trochę podrasować.
Mógłbyś nadzorować prace i płacić mi stówę miesięcznie.
Tyle kosztuje peeling solny i zwalenie konia.
Ale nie łączcie tego.
- To zbyt hojna oferta. - Zrobiłbyś mi przysługę, serio.
Patrz na to.
Marmurowe blaty.
Orzeźwienie dla tyłka seks partnerki.
Jest też odźwierny i altanka.
- Naprawdę przyjemnie. - No.
Co ty na to?
Przepraszam.
Muszę iść.
Dogadzanie innym ludziom jest bardziej uciążliwe, niż sądziłem.
NA SPRZEDAŻ
Ludzie zwykle zaczynają od:
„Jak leci?”, a nie: „Wybaczyłaś już sobie?”.
Dziękuję za przyjście.
Z zakupu nici, bo mnie rozproszyłeś.
Mówiłaś, że zamordowano tam parę.
Tak, ale nie że seryjny zabójca, tylko syn.
- Nie wróci. - Racja. Wyprztykał się z rodziców.
I przecież by się tu nie ukrył. To byłoby głupie.
A w zasadzie przebiegłe.
Cholera.
Wiem, że dziwnie zacząłem, ale jeśli zdołałaś sobie wybaczyć,
to chciałbym wiedzieć jak.
Z czasem jest łatwiej,
ale wciąż miewam bezsenne noce, kiedy się tym zadręczam.
Moja znajoma mówi, że Donny niezupełnie sobie radzi.
Żeby nie było, to padalec, ale byłoby mi lżej, gdyby odzyskał siły.
Powalone, co?
Nie.
- Żałuję, że nie mogę pomóc. - No, ja też.
Pa.
Raz, dwa,
- nie odpuszczaj, trzy... - Umiem liczyć. Zamkniesz się w końcu?
Cześć, wesołku.
Kurwa mać.
Przyjechałem z Gaby,
bo chciałem wziąć kogoś, z kim pani nie sypia.
Daj nam się lepiej poznać.
Biorąc pod uwagę wstępne wyniki,
obawiam się, że pańskie leki powoli tracą skuteczność.
Niestety bierze pan maksymalne dawki.
Rozumiem.
Możemy jednak zmodyfikować dietę i ćwiczenia fizyczne...
Jasne. Ile mam czasu,
zanim leki w ogóle przestaną działać i zacznę się trząść jak galareta?
Zależy od pacjenta, ale tak od sześciu miesięcy do roku.
Chujnia z grzybnią.
Tak.
- Chcesz o tym pogadać? - Ani trochę.
Wychodzimy.
Dziękujemy.
Gdybym miał cię scharakteryzować,
powiedziałbym, że kawał z ciebie gnoja.
Nie patrz tak, na bank już to słyszałeś. Ile razy dzisiaj?
- Pięć. - Pięć. Dobrze liczysz.
Między nami nie było kolorowo. Ty mi wtłukłeś.
Ja nazwałem cię paszczurem. Nie wprost, ale już wiesz.
Myślisz, że kazałem twojej żonie zepchnąć cię z klifu, bo to zrobiłem.
O co ci biega?
Jest ci ciężko, a ja mogę ci pomóc.
I naprawdę uważam, że możesz zmienić się tak,
że nawet Grace cię nie pozna.
- Okej. - Ja pikolę, serio?
Super. Nawet nie wiesz, jak mnie to cieszy.
Dobry plan.
- Odzyskam Grace. - To nie tak.
- Ona zleje siostrunię... - Nie.
...i wtedy się zemszczę.
Żegnaj, Donny.
Co za skurwiel.
Chcieliśmy ci powiedzieć, że to mieszkanie to nie był mój pomysł,
więc nie bądź na mnie zły.
Przysięgam, że to nie była propozycja z litości,
więc jeśli zrobiłem coś nie tak, to przepraszam.
Nie o to chodzi. Pieprzony Paul każe mi przeżywać uczucia.
No bo tak. Serio mówiłem, że wszystko zaczęło mi się układać.
Więc czemu boję się stąd wynieść?
Rozejrzyjcie się. Chcielibyście tu zostać na zawsze?
Przytulnie.
Możesz gotować i sikać w tym samym czasie.
Po prostu nie czuję się gotowy.
- Co jest ze mną nie tak? - Nic.
Opowiem ci historię.
W młodości byłem świetnym zawodnikiem piłki wodnej.
W drugiej klasie byłem już gwiazdą drużyny.
Trener zapytał, czy chcę zostać kapitanem.
- To historia o tym, jaki jesteś super? - Jak dotąd tak.
Ale odmówiłem.
Nie byłem gotów rozkazywać starszym.
Padło na Erica Watermana, który był do kitu.
Ale miał świetne nazwisko.
Myślałem, że moja szansa na zostanie kapitanem przepadła na wieki.
Ale się tym nie zadręczałem.
Skupiłem się na tym, żeby zostać lepszym zawodnikiem
i kolegą z drużyny.
Po roku trener znów mnie o to zapytał.
Wygraliśmy lokalne zawody,
bo trafiłem trzy razy od poprzeczki i raz z kozła w róg.
Nie będę ściemniał. Nie znam się na piłce wodnej.
Jeśli nie czujesz się gotowy, to w porządku.
Kiedy już będziesz gotowy, wszechświat da ci kolejną szansę.
Zaufaj mi.
Równy z ciebie gość.
Najlepszy.
Napiję się. Komuś browarka?
- Uważaj, gorące. - Jak wam idzie?
Pozwolił mi robić wzorki na mleku.
Jest tragiczny.
Dylan wydaje się miły. To glina pod przykrywką?
Wiem, wygląda na 40 lat.
Ale kupuje nam alko, a ludzie mówią mu na pan.
- No. - Posłuchaj,
wciąż nie jestem pewien, czy powinnaś tu być. To dobrze,
- że tata cię chroni... - Walić go.
Sprawdzam, jak się trzymasz.
Zbliża się Dzień Dziękczynienia, a święta potrafią zdołować.
Ale ja nawet tego nie obchodzę.
Brytyjczycy nie świętują okradania ludzi z ziemi.
Dla nas to codzienność.
Poza tym Eddy zaprosił mnie na...
Jak to nazywasz?
Święto Przyjaźnienia.
Widzisz? Mam się dobrze.
Idę na Święto Przyjaźnienia i przynoszę spotted dick.
Zapewniał, że to rodzaj deseru.
To nic smutnego.
Cieszę się.
Ja też.
Może odpuść trochę swojemu tacie.
Nie patrz na mnie. Ja ukarałabym wszystkich ojców.
I to nie w fajnym sensie.
Tata przegrał moją urodzinową kasę, więc wyniosłam się na pięć dni.
Wspaniała historia.
- Co cię tak bawi? Z chęcią się pośmieję. - Widziałem się z Donnym.
Toksycznych narcyzów nie wyleczysz, ale i tak czasem się łudzę.
Beznadziejny żart.
- No. - To...
niech zgadnę.
Wracasz do szukania pacjentów,
żeby mieć chwilową podjarkę, bo „zrobiłeś coś dobrego”?
Szkoda, że nie jesteś wampirem.
Bo nie mógłbyś tu wejść bez zaproszenia.
No i spłonąłbyś, gdyby musnęło cię słońce.
Powiedziałem Seanowi coś, co sam powinieneś usłyszeć.
Nie uciekniesz przed traumą. Jeśli nie rozliczysz się z przeszłością...
Niezłe bum.
Dzięki.
Świetnie.
Alice zatrzyma się u Gaby.
„Potrzebuję przestrzeni, alfonsiaku”. Zdaje się, że Summer to pisała.
Trzymasz się?
Czy się trzymam? Tak. Nie pierwszy raz będę sam w domu.
Miałem kiepski poranek, więc nie jestem w nastroju.
Spodziewałem się tego, odkąd tylko tu przyszedł.
Tyle dzieli cię od załamania.
A kiedy do tego dojdzie, lepiej do mnie zadzwoń,
bo masz tylko dwa wyjścia.
Pierwsze: zgłosisz się po pomoc.
Albo drugie: wrócisz do stanu, w którym byłeś po śmierci Tii.
A to mnie przerażało.
Zwykle powiedziałbym to, co chcesz usłyszeć,
ale nie mam ochoty na bzdety.
Nie zadzwonię. Poradzę sobie.
Więc co zamierzasz?
Znajdziesz innego pacjenta, żeby poprawić sobie nastrój?
Bo szukasz ulgi, a w tym widzisz lekarstwo.
Ale ja dobrze wiem, że leki w końcu przestają działać.
I uśmiech, który wcześniej utrzymywał się przez dwa tygodnie,
przetrwa zaledwie dwie minuty.
A wtedy masz przejebane.
Chyba nie mówimy już o mnie.
I wiesz co? Wcale nie szukam ulgi.
Aż tak źle nie jest.
- Cześć, Wally! - Cześć.
- To nie jest Bandzior. - Cześć, Bandzior.
Tak, kłamczucha z niej.
Dobry Bandzior.
Jak to się stało, że w ogóle spotkałeś Louisa?
Dobra.
A niech mnie.
Przyszedł tu, więc mówię: „Zostaw tę rodzinę!”. A on, że przeprasza.
Nie ma mowy, skończ.
Dobra, drogie ludki.
Taco Bell przyjechało.
Tu jest sos.
Super.
Derrick. Chalupa. Pustynia.
Chalupa. Stoi.
- Dobra. - Hej.
Nie zdradź nigdy mojej mamie, że z chęcią pozwoliłam ci tu nocować.
Nawet jej nie znam.
Ani żadnej czarnej kobiecie po sześćdziesiątce.
One są głęboko powiązane. Taka trochę Kolej Naziemna.
To Dylan.
Jest fajny, ale...
Fajny, ale? Już po nim.
Pa, pa, Dylan.
Opowiedziałam mu o akcji z tatą i próbuje się poprzez to zbliżyć.
Dosłownie napisał: „Przejdziemy przez to”.
Wrzucił cię do wora „my”?
- Do wora? - Do wora.
Nikt nie może wrzucać cię do wora bez pozwolenia.
Żadnego wora bez pozwolenia.
- Starczy. - No co?
- Wiesz, co robisz. - Okej.
Nigdy dotąd z nikim nie zrywałam.
Nie chodziliśmy ze sobą z Connorem, więc...
Mój biedny kwękacz.
Jak mam z kimś zerwać, żeby nie czuć do siebie wstrętu?
Ja powiedziałem dziewczynie, że chcę sypiać z facetami.
Nie ma za co. Halo?
- Pomocne. - Ja swojej powiedziałem,
że co na nią patrzę, to widzę swoją kuzynkę.
Poprosiła o fotkę?
Pokazałem niewyraźną fotkę jej samej. Łyknęła to.
Zrywanie z kimś jest do kitu.
Ja staram się być szczera.
A w najgorszym wypadku tak się dystansuję, że łapią aluzję
i sami zrywają.
Na pewno chcesz podjąć decyzję na podstawie czegoś takiego?
To dla mnie wiele znaczy, że jesteś taki życzliwy.
Jestem życzliwy.
Poza tym ta druga para ma świra na punkcie bajek Disneya.
Chcieli, żebym rodziła w wodzie i nazwała dziecko Ariel.
Ohyda. Nie ma mowy. Pewnie zakładają wielkie uszy do seksu.
Myszka Miki. Potem wam wyjaśnię.
Daj ją na głośnik.
Będę kończył. Muszę zadzwonić do Charliego.
Obłęd w ciapki.
Dziękuję.
Będziemy rodzicami.
- Będziemy mieć dziecko! - O jeżu!
- Jestem z ciebie taka dumna. - Dziękuję.
Gratuluję.
Będziecie razem szczęśliwe. Gratki.
- Nie ma go. - Minęło pół sekundy.
Szlag.
A niech mnie! Bandzior.
O rany. Tęskniłem. Chodź do środka.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Znaleźliśmy go dosłownie 15 minut temu.
Może 20. No, 25 maks.
Gdzie?
W studni.
- Studni? - Poszliśmy tam wypowiedzieć życzenie.
Żeby znaleźć Bandziora.
I okazuje się, że studnie życzeń działają.
- Kto by pomyślał? - Magia.
To cienkie ściany. Tydzień temu mówiłaś: „Nie liż mi ust i nie rób kupy na łóżko”.
Mówiłam do siostrzeńca.
Braydona. Ma 11 lat.
- Za duży na kupę w łóżku. - To mu powtarzam.
A pamiętasz, jak kiedyś zapytałem, dlaczego masz tyle sierści na ciuchach?
Powtórzę: uczę się na barberkę.
To koniec.
Przypadkowo porwałam twojego psa.
To taki kochany psiak.
Bardzo cię przepraszam.
- Jack? - No.
Posłuchaj, chciała od razu go oddać.
Ale się przywiązała.
- Nie wnoś zarzutów. - Nie wiedziałem, że mam taką opcję.
Żartuję. Nie masz. Pójdę już.
- Bierz pudła, bo muszę się przeprowadzić! - Wally, weź głęboki oddech.
Odpuść sobie. Nie poprawisz sytuacji.
- Jestem z ciebie dumny. - Spiłeś się.
Pracujemy razem od dwóch lat. Zobacz, jak daleko zaszłaś.
- Masz nerwicę natręctw. - Tak.
Wpuściłaś psa –
zwierzę, które ma wyłącznie strój wyjściowy –
do swojego domu.
Owszem, technicznie to przestępstwo.
Ale też wielki postęp.
No nie wiem.
Ma rację. Wydajesz się innym człowiekiem.
Wywiewka dobrze mówi.
Wpuściłaś Bandziora do łóżka.
A ma robaki.
Wiesz co, Jack? Może ja będę mówił.
- Jasne. - Dzięki.
Wszystko gra?
Będę tęsknić za tym robaczywym futrem.
Jack, jednak się dołącz.
Może czasami weźmiesz go na spacer?
Z wielką chęcią.
Super. Jak stoisz z czasem?
We wtorki po 18.00 jestem wolna...
Wiecie co? Później sobie dokończycie beze mnie.
- Spoko. - Dzięki.
- Jest ze mną lepiej? - Z każdym dniem.
Dziękuję.
Na imprezie z okazji dziecka zaprezentuję więcej cyca,
- bo dzieci je lubią. - Słyną z tego.
Szybkie pytanko o harmonogram. Kiedy mam skumać bazę i z tobą zerwać?
- Co? - Tylko sprawdzam.
No co ty? Wiesz, że mi się podobasz.
To dziwne. Pierwszy raz widzę, żebyś stracił pewność siebie.
No, to coś nowego.
- Nie podoba mi się. - Mnie też nie.
Dobra, inne pytanie.
Czemu nie spędzisz świąt ze mną? Robię okropnie suchego indyka.
Chciałabym się nim z tobą zapchać, ale nie mogę.
Czemu? Mama się na ciebie wypięła. Nie powinnaś być sama. Chodź ze mną.
Idę do cioci, a ona nie ma nic przeciwko.
Nie zaprosiłaś tylko mamy.
Nie.
Derek i Liz z synami przychodzą?
Jimmy, Alice, Brian, Charlie? Przychodzą?
Musisz znów przytaknąć. Tamto pokrywało poprzednią grupę.
No tak.
Ktoś jeszcze?
Parę osób.
- Moja siora. - No.
Kumpela Alice, Summer.
Marszandka, która chodziła z moim byłym,
aż przejrzała na oczy.
- Musiałaś ją zaprosić. - No ba! Jest naprawdę świetna.
Pospawało cię?
Myślałem, że dobrze nam razem.
- Masz rację, powinnam cię zaprosić. - Nie rób tego.
- To słabe. - Wiem.
Przepraszam. Po prostu...
Kiedy chcę zrobić kolejny krok, panikuję i się zamykam, nie wiem czemu.
- Wszystko gra? - Tak.
Tak, jasne.
Bo to nie ja mam problem.
Dla lepszego efektu powinieneś wyjść.
Czekam, aż dotrze.
Dotarło.
Tu jesteś.
Brian i Charlie będą rodzicami. Idziemy świętować do baru.
Super. Widzimy się na miejscu.
- Spoko. - Spoko.
O rany, cześć. Kopę lat.
Co tam?
Nie wiem. Numer sam się wybrał.
- Masz jakieś plany? - Już się tym nie zajmuję.
Ale mogę ci kogoś znaleźć.
Zadzwoń za parę minut.
Chociaż liczę, że tego nie zrobisz.
Jakby tego było mało, jest prześliczna.
Będę dumnym ojcem dziecka o pięknych rysach twarzy.
- Cudnie. - Wiesz, co ważne.
Przebiorę je w strój krewetki i zostanie maskotką szamochodu.
Świetny pomysł.
Zatwierdzamy krewetkowe dziecko.
- Jest! - Wznoszę toast
za najprzystojniejszych ojców świata.
- Dziękuję. - Mów mi tak jeszcze.
Wszystko gra?
Możesz się rozkleić.
Chodź tu, kocham cię.
Kakao!
Kiedyś powiem dziecku, że ja to zacząłem!
Bujasz!
- Wcale nie. Ja to wynalazłem. - Nie wynalazłeś gry w kakao.
HEJ, JIMMY. BĘDZIESZ?
Z drogi!
Spierdalaj!
Hej.
To ja.
Mówiłem, że zadzwonisz.
Nie radzę sobie, Paul.
No już.
Napisy: Daria Okoniewska