SZERYF BECKER
Nie wiemy, czemu tu jesteśmy.
Nie wiemy, kto zbudował Silos.
Nie wiemy, czemu wszystko poza Silosem jest takie, jakie jest.
Dzień dobry, szeryfie.
Hej, Sam. Obudziłaś się już?
Połowicznie.
Nie wiemy, kiedy bezpiecznie będzie wyjść.
Wiemy tylko...
że nie dzisiaj.
DWA RAZY WIĘCEJ KWIATÓW PRZY LUSTRZE
Ranny ptaszek.
Nie mogłem spać. Cholerne skurcze nóg.
Kiedy zrobisz kawę, przyjdź do trójki.
Do trójki?
CELA 3
Chcesz kawy?
Co robisz?
- Chcę ją zobaczyć. - Nie, szeryfie.
Powinienem był to zrobić trzy lata temu. Ale nie umiałem słuchać.
Hej, przestań.
Wyjdź stamtąd. Pogadajmy o tym.
Podjąłem już decyzję.
Przykro mi, Sam.
Powiesz mi to po tym wszystkim, co przeszliśmy?
Mam poczekać na Sandy?
Nie chcę, żebyś to mówił.
Proszę, szeryfie. Nie mów tego.
- Zastępco Marnes... - Proszę.
Chcę wyjść.
Przygotuj wszystko, a ja się położę.
NA PODSTAWIE SERII KSIĄŻEK SILOS
SILOS
Robisz kawę?
MOJE TEŻ MOJE
Tak!
Dobrze. Ja poproszę z mlekiem. Albo nie. Nie...
Nie chcę mleka. Nie.
Chodź, już prawie 8.00.
- Proszę. - Idę.
Dzięki.
Nie wiem, po co to robimy. Nie uda się. Próbowaliśmy już dwa razy.
NOWA WIADOMOŚĆ - OTWÓRZ
PRZYZNANO ZGODĘ NA REPRODUKCJĘ GRATULACJE
Nie wierzę.
- Do trzech razy sztuka. - Cieszysz się na codzienny seks.
Możesz zajść za miesiąc.
Proszę, oby później.
I tak będę cię kochał.
Cicho bądź. Robimy to. Chodź.
Allie, on otwiera dopiero za godzinę.
Tak. Możemy zjeść śniadanie.
Pogadać o imionach.
Oczywiście tylko kurtuazyjnie,
bo jeśli mam urodzić tę istotkę,
to nazwę ją jak tylko chcę.
MOŻLIWOŚĆ ZAJŚCIA W CIĄŻĘ 364 DNI 23 GODZ. 59 MIN.
- Powodzenia. - Dzięki.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Dzięki.
Cześć. Gratki.
Cześć.
Nienawidzę tego.
Cieszą się naszym szczęściem.
Wolałabym, żeby nikt nie wiedział.
O kurde.
Panie szeryfie, pani Becker.
Nie chcę przeszkadzać.
To proszę odejść.
Oto pańska słynna bezpośredniość. Dlatego wszyscy pana lubią.
Inaczej byłbym kiepskim szeryfem.
Pani mąż może nie chcieć tego słyszeć...
Chcę natomiast,
- żeby dała nam pani spokój. - Holston.
Nie wiem, co pani powiedział, ale doradzam w sprawie płodności...
Czyżby? W jaki sposób?
Pani mąż czeka, aż powiem coś,
czego prawo zabrania mi mówić.
- Czyli? - Sprytne.
Nie marzę o zsyłce. Dziękuję, szeryfie.
Jeśli ma pani otwarty umysł, to zapraszam.
Wszystkiego dobrego.
Co ona dokładnie robi?
Prawie obiecuje ludziom dziecko,
jeśli jej posłuchają, a to oszustwo, i to okrutne.
Znieczulimy.
Po usunięciu środka antykoncepcyjnego trzeba poczekać dwa-trzy tygodnie,
aż hormony się zresetują, choć niektóre kobiety zachodzą w ciążę
już po paru dniach.
Ale i tak już to wiecie.
To wasz... drugi raz?
- Trzeci. - I ostatni.
Mam prawie 38 lat.
Czujesz to?
Tylko ucisk.
Mimo znieczulenia uczucie i tak będzie dziwne.
Wszczepiamy kapsułkę na tyle głęboko,
żeby nie przeszkadzała.
Już niedługo, bo właśnie skończyłem.
Proszę bardzo.
Usunąłem antykoncepcję.
Możecie mieć dziecko.
Dziękuję, pani Flores.
Przysięgam, jeśli jeszcze jedna osoba nam pogratuluje...
Zapłodnij mnie. Już.
Tak jest.
- Czekaj. - Co?
Pamiętasz ostatni raz?
W pewnym momencie to zacznie przypominać pracę.
Najlepszą na świecie.
MOŻLIWOŚĆ ZAJŚCIA W CIĄŻĘ 364 DNI 17 GODZ. 35 MIN.
MOŻLIWOŚĆ ZAJŚCIA W CIĄŻĘ 342 DNI 22 GODZ. 14 MIN.
Próbowaliśmy cztery razy, zanim nam pozwolili.
Teraz czas na was.
Oby.
UKRADZIONE SZERYFOWI
Moja kuzynka
kazała zafarbować mężowi interes na niebiesko.
Zadziałało?
Zaszła.
Ale na pewno nie dzięki niebieskiej fujarze.
Robiła go tylko w wała. Takie to małżeństwo.
- Cześć, Bernard. - Dobry, Bernard.
Karen. Allison.
Opublikowałaś artykuł
w naszym systemie o odzyskiwaniu usuniętych plików.
- Tak. - Wiesz, że przed rozpowszechnieniem
muszę zatwierdzić wszystkie treści.
Pomyślałam, że ludzie będą rzadziej dzwonić,
jeśli nauczą się coś robić sami.
Zdjąłem go. Twój artykuł.
Nie wątpię, że miałaś dobre chęci,
ale po coś mamy strukturę podległości służbowej.
Jasne.
Jebany dupek.
- Wiedziałaś, że łamiesz zasady? - Nie. Może. W pewnym sensie.
Jest ich za dużo.
Chciałaś pracować w IT.
Tak jest nie tylko w IT. Tak jest wszędzie.
Winimy buntowników za wymazanie naszej historii, tak?
Tak.
Dlaczego więc nie możemy o nią pytać?
I jeśli utrata historii jest taka zła, czemu pałkarze z Sądowego
wysyłają nas do kopalni, jeśli mamy relikt z dawnych czasów?
Allison.
Serio?
Mówisz do mnie tonem szeryfa?
Skarbie, Pakt jest naszą jedyną historią.
A jeśli grupa mącicieli zechce sprawdzić, jak jest na ziemi?
Jeśli jakoś otworzą te drzwi, będzie po nas.
Moje zadanie to do tego nie dopuścić.
157 DNI 22 GODZ. 14 MIN.
5 MAJA ’26
Dostałam okres.
Wiem. Wciąż mamy czas.
Czego się tak boisz?
Że jakiś pijany, młodociany piroman z petardą
zaprószy ogień, który wywoła popłoch.
Skończyłaś? Mogę już mówić?
Odkąd ty nosisz wstęgę, a my odznakę,
Dzień Wolności przebiega gładko, a to już cholernie długo.
Wzmocnimy patrole i ustawimy strażaków na co dziesiątym poziomie.
Z każdym miesiącem mniej widać.
Długie przerwy w czyszczeniu to dobre wieści.
Nikt nie chce czyścić,
ale ludzie muszą widzieć, jak tam jest.
Pani Becker.
Szukałam pani.
- Jest pani w ciąży? - Jeszcze nie.
Ale nie będę potrzebować pani usług.
- Do widzenia. - Nie.
Nie dlatego pani szukałam. Chciałam spytać o coś na osobności.
Nie cierpię tej nazwy, „Dzień Wolności”. Bardzo upraszcza.
Bardziej pasowałby „Dzień Stłumienia Buntu”.
Chciała mnie pani o coś spytać.
- Czemu to pani zrobiła? - Żeby nie słyszeli.
Kto?
A kto podsłuchuje?
Wydział Sądowy?
Zastanawiała się pani kiedykolwiek, co było na serwerach, które wyczyścili?
W książkach, które spalili? Czy to w ogóle sprawka buntowników?
- Muszę wracać do pracy. - Proszę.
Po coś tu panią zaprosiłam.
Słyszałam, że pani również...
zastanawia się.
Od kogo?
Czemu żyjemy pod ziemią?
Co tak naprawdę się tam stało?
- Pójdę już. - Ostatnia sprawa.
Naprawdę pani myśli, że chcą, żeby taka osoba miała dzieci?
Trzy razy i nic?
Powiedziała, że to zaczęło wyglądać na celowe.
Dobra. Oficjalnie awansowała z ekscentryczki
na kompletną wariatkę.
- Może wyślę do Glorii psychologów. - Nie wysyłaj. Ona tylko...
Tylko co? Powiedziała coś niepokojącego?
Nie mogła mieć z mężem dzieci. Chce, żebyś dowiedział się dlaczego.
Usunęli ci środek antykoncepcyjny.
Mamy taką samą szansę na dziecko jak wszyscy, którzy dostali pozwolenie.
To cię nie ucieszy.
George wysłał kolejne zgłoszenie. Zgadnij, czyja teraz kolej.
To programista ze środka. Prowadzi punkt naprawy.
- Czemu ty musisz iść? - Każdy świętuje Dzień Wolności.
Ty pracujesz, więc zgłosiłam się na dyżur.
Ale mam tam być wcześnie rano,
więc muszę zejść dzisiaj i spać w hostelu.
To znaczy też, że ominie nas dzisiejsza rozrywka.
- Skarbie. - Wiem. Będę cicho.
- Nie tutaj. - Tutaj.
- Ale Marnes... - Zróbmy to szybko.
Spokojnie.
O rany.
Jeśli po tym nie zajdę, to nie zajdę już nigdy.
Popędzimy na szczyt i otworzymy drzwi na zewnątrz,
wpuszczając do Silosu całą truciznę!
Nie tak szybko!
W imię Założycieli!
NAPRAWA KOMPUTERÓW
- Allison Becker? - Tak. A pan to...
Od dawna chciałem panią poznać.
Przepraszam, że panią tu dziś ściągnąłem.
Mam dyżur. Mój mąż pracuje, więc...
Tak myślałem. Jest szeryfem. Dlatego skorzystałem z okazji.
Nie rozumiem. Jak mogę panu pomóc?
Czytałem pani artykuł o odzyskiwaniu plików.
Coś czułem, że za długo nie powisi, więc go wydrukowałem.
- Musiał pan słono zapłacić. - Było warto.
Bardzo mi pomógł.
Ale musiałem się z panią zobaczyć, więc wysłałem zgłoszenie,
licząc na panią.
Oczywiście wysyłają wszystkich innych, ale jest święto i...
Czemu nie poprosił pan o mnie?
Nie chciałem wzbudzać podejrzeń.
- Czyich? - Kto decyduje w sprawie reliktów?
Martwi się pan o Sądowy?
Jak każdy.
Chodzi o relikt?
Rzecz w tym, że nie wiem.
Jakiś facet przyniósł mi to
mniej więcej rok temu.
Mówił, że znalazł go pod dywanem w szafie.
Podłączyłem go i wyglądał na pusty.
Potem użyłem pani metody...
i byłem w stanie sprawdzić pamięć.
SKANOWANIE
Większość dysku jest w użyciu, ale nie mogę znaleźć żadnych plików.
Coś tu jest, tylko nie wiem, jak do tego dotrzeć.
To mogą być stare rodzinne przepisy.
W takim razie bardzo stare.
Sprawdziłem rejestr.
Ten numer w nim nie figuruje.
Oczywiście rejestr zaczyna się po buncie.
Myśli pan, że ten dysk ma ponad 140 lat?
To niemożliwe. Podczas buntu zniszczono wszystkie.
To może być błąd zapisu.
Albo nie.
Może wystarczy tylko odkryć nazwę katalogu.
Mogę?
Mógłbym jakoś po...
Najlepiej nic nie mówiąc.
- Wesołego Dnia Wolności. - Nawzajem, pani burmistrz.
Miło was widzieć.
Wie pan, co może znaczyć 18?
- Ma pan szkło powiększające? - Tak.
Sześć minut
i sześć sekund
po godzinie szóstej
tego dnia
sto czterdzieści lat temu.
W tamtym momencie odzyskaliśmy naszą wolność.
Zebraliśmy się z okazji tej rocznicy,
żeby przypomnieć sobie terror buntu.
Gdyby buntownikom się powiodło
i otworzyliby drzwi na zewnątrz,
nikogo z nas dziś by tu nie było.
Nie powiodło się im, dzięki Założycielom.
Ale zdołali zabrać nam historię.
Ma pan coś mocniejszego?
Mocniejszych już nie ma.
To litery, ale...
BIBLIOTEKA
To chyba „biblioteka”.
Zniszczyli nasze dyski
i dokumenty, a także spalili wszystkie książki w naszych bibliotekach.
SZUKANIE „WIELKA TAJEMNICA”
NAZWA URZĄDZENIA: 18 - TYP: DANE LICZBA PIKÓW: 269
PROJEKT SILOSU 12 PAŹ, ROK 98
Zostali jednak powstrzymani.
Nasi dzielni przodkowie zwyciężyli.
POZIOMY 1-20 ŁADOWANIE GÓRNYCH POZIOMÓW...
Proszę popatrzeć.
Nie zamierzam.
Panu też nie radzę.
Powinien pan to ukryć.
Ukryć? Serio? To świetne...
To relikt. Samo posiadanie go jest wbrew prawu.
Ale to może być klucz do wszystkiego.
- Musimy... - Mogą pana wysłać do czyszczenia.
Zamierza pani powiedzieć o tym mężowi?
Proszę się tego pozbyć.
Ich wspaniałe zwycięstwo powinniśmy świętować, wiwatując.
Powinniśmy świętować, trąbiąc.
A to dokąd prowadzi?
I powinniśmy wspominać je w ciszy.
Wsłuchaj się w ten dźwięk
On wzywa nas
Do służby naszej prędko
Wsłuchaj się w ten śpiew
Głośny i dumny
Chwali wolności piękno
Spójrz, jak światła wznoszą się
Długa noc, powstań...
Przepraszam, po prostu...
Jestem wykończona po tej wspinaczce.
Może gdybym cały dzień nie siedziała, byłabym sprawniejsza.
W porządku.
- Jestem po prostu zmęczona. - Tak.
Zmęczona po 70 poziomach
czy po prostu...
zmęczona?
Wciąż mamy trochę czasu.
Na pewno już cię to nie cieszy.
Nie chodzi o uciechę.
Chcę mieć dziecko.
Ja też chciałam.
Jak było u George’a?
Nie mogłam mu pomóc.
Chyba jest po prostu samotny. Chce pogadać z innymi geekami.
Nie wiem, czy coś zjadłam,
czy coś mnie łapie, ale nie czuję się za dobrze.
Idź do domu. Powiem Bernardowi.
Dzięki.
Życzę ci zdrowia.
Proszę wejść.
Liczyłam, że pani wróci.
Czemu nie chcą, byśmy mieli dzieci?
- Bernard jest grzeczny? - Nie widziałam go.
Wezmę chyba jutro wolne. Pójdę na rynek.
Czego potrzebujesz? Wyślę tragarza.
Chcę się tylko rozejrzeć.
Trochę się poruszać.
Przestać myśleć o...
Pewnie. Rozumiem.
To dobry pomysł.
Chcę zobaczyć wszystko.
Mózg mi się zlasował.
Rzecz jasna nie powinniśmy nikomu mówić.
Rzecz jasna.
Kiedy możesz wrócić?
Nie wiem.
Co to jest?
Nie wiem.
Ostatni?
JANE CARMODY CZYSZCZENIE 13 WRZ, 97 ROK W SILOSIE
Trzymaj się prawej.
- Już późno. - Straciłam poczucie czasu.
Zaszalałaś? Wydałaś wszystkie pieniądze?
Jasne, chciałabym. Następnym razem.
Dostałem wiadomość od lekarza.
Może nas przyjąć tylko o 11.00.
Ale nigdy nie wiadomo. W zasadzie wciąż mamy parę godzin.
Nie szkodzi.
Trochę sobie pośpię, więc spotkamy się na miejscu.
Hej. Wszystko jest w porządku?
Nie.
Ale będzie.
MOŻLIWOŚĆ ZAJŚCIA W CIĄŻĘ 00 DNI 07 GODZ. 44 MIN.
- Hej, Karen. - Hej.
Gdzie Allison?
Wysłała wiadomość przez tragarza, że źle się czuje.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Musimy porozmawiać.
- Co się dzieje? - Usiądź.
- Nic ci nie jest? - Usiądź, proszę.
Chciałam powiedzieć ci wczoraj, ale nie byłam pewna, czy mnie wysłuchasz.
Nie zawsze słuchasz, skarbie.
O co ci chodzi?
- Zawsze... - Mówienie to nie słuchanie.
Ponieważ jesteś stróżem prawa, uznałam, że muszę dać ci jakiś dowód.
Dowód na co?
Nie mogę powiedzieć, skąd wiem, ale...
nigdy nie pozwoliliby nam na dzieci.
- Co? - Nie...
Nie chcą, żeby osoby takie jak ja miały dzieci.
Kto?
Egzekutorzy Paktu.
Chcą uległych, posłusznych ludzi.
Widziałem, jak dr Leonard wyjął ci kapsułkę.
- Nie widziałeś. - Byłem tam.
Był za zasłoną.
- Nie widziałeś, co robi. - Allison...
Zapewniam cię,
że jej nie wyjął.
Skąd wiesz?
Bo sama to zrobiłam.
Coś ty zrobiła?
Naciskaj na ranę i się nie ruszaj.
- Chodźmy. - Co?
Chodzi o Allison.
- Szeryfie! - Nie mogę. Allison jest ranna.
Allison jest w stołówce.
Nic z tego nie jest prawdziwe. Widzicie?
Chcą was tu zatrzymać, więc was okłamują.
Na zewnątrz jest zielono. Są zielone drzewa. Niebieskie niebo.
W powietrzu coś lata.
Nikt mnie nie słucha?
Trzymają nas tutaj.
- Ten ekran to kłamstwo. - Allison.
- Allison. Chodź ze mną. - Oni chcą, żebyśmy... Nie.
- Posłuchaj. - Próbowaliśmy
- trzy razy. Wiem, że to trudne. - Nie oszalałam!
- Czemu traktujesz mnie jak szaloną? - Skąd.
Allison, miałem paru pacjentów z załamaniem.
Nie mam załamania.
Krwawisz.
- Musisz przyjść... - Nie!
Nie. Po prostu... Dużo o tym myślałam.
Proszę. Wiedz, że nie ma innego sposobu.
Przykro mi, skarbie.
Już dobrze.
- Już dobrze. - Chcę wyjść!
Chcę wyjść.
O Boże.
- Coś musi być. - Nic nie ma.
Powiemy, że była wyczerpana, pomyliła się albo ludzie źle ją usłyszeli.
Ludzie tam byli. Usłyszeli, co usłyszeli.
- Może... - Możemy ich przekupić, zabić.
Nie, do cholery.
Pakt zezwala na rozprawę, jeśli ktoś sądzi, że został źle usłyszany.
Allison tak nie sądzi.
- Nie chcesz przynajmniej tego rozważyć? - Pewnie, że chcę!
Myślisz, że tego nie przeanalizowałem? Nic nie mogę zrobić.
Sprowadzając Pakt do jednej zasady,
nie wolno mówić, że chce się wyjść, bo trzeba będzie, kurwa, wyjść.
Czy ktokolwiek odegrał w tym rolę? Wpłynął na nią?
Rozmawiała z doradczynią ds. płodności z 17 poziomu, Glorią Hildebrandt.
I co powiedziała?
Przyznaje, że zasugerowała jej,
że mogą nie chcieć, żebyśmy mieli dzieci.
Kto?
Nie wie.
Jest po prostu zła, że sama nie mogła mieć dzieci.
Powie pani na posterunku.
Ściągnęliśmy też faceta z rynku, George’a Wilkinsa.
Prowadzi punkt naprawy komputerów.
Allison pomagała mu w dniu święta.
Wczoraj poszła na zakupy. Myślałem, że może go odwiedziła.
Ale powiedział, że nigdy nie wróciła.
Sądowi przeszukali jego stoisko, ale nic nie znaleźli.
Więc czemu?
Allison mocno przeżywa różne rzeczy.
Ale niemożność zajścia w ciążę...
myślę, że to było dla niej po prostu za dużo.
Holston, nie musisz być obecny przy dalszej części.
Jestem szeryfem.
Nie chcesz zrezygnować?
- Złożyłem przysięgę. - Wiem, ale każdy...
Co to za przysięga przestrzegana tylko, gdy jest łatwo?
Dwa dni wolnego.
Pokoje na górze dla gości.
Spodziewamy się większej widowni niż zwykle, a trochę czasu już minęło.
Urządzimy loterię dla chętnych.
Przykro mi.
Mnie też.
Nie oszalałam.
Wycięłaś coś z siebie nożem.
Tak, i to cholernie bolało.
- Oddałem kapsułkę dr. Leonardowi. - Tak? I co powiedział?
Miała trzymać miejsce, zapobiegać zakażeniu.
Coś takiego, nie?
To nieważne.
Muszę ci coś powiedzieć.
Ale musisz usiąść bliżej.
- Żeby nikt nie słyszał. - Jesteśmy sami.
Proszę.
Po pierwsze, kocham cię.
- To jest najważniejsze. - Czyżby?
Wiem, że jesteś zły. Ja też bym była.
Gdybym mogła cofnąć czas i nie wiedzieć tego, co wiem, zrobiłabym to.
Bez wahania.
Ale dowiedziałam się, że to, co nam mówią, to nieprawda.
Dlaczego tu jesteśmy, co stało się 140 lat temu,
kto i czemu może mieć dzieci... a to nie wszystko.
No i?
- No i? - Z czymś takim
przychodzisz do mnie, burmistrzyni Jahns, Wydziału Sądowego.
Mówisz wszystkim w Silosie.
Ale nie wypowiadasz słów, przez które trafisz na pewną śmierć.
Ale tego się właśnie dowiedziałam. Nie umrę na zewnątrz.
Mają możliwość zmiany tego, co widzimy na ekranach.
Na stołówce, w Silosie, wszędzie.
- Co ty gadasz? - Biorą obraz
i w jakiś sposób go zmieniają.
Widzimy coś, czego tam nie ma.
Chcą tylko, żebyśmy myśleli, że tam jest.
- Co to jest? O tam. - Holston.
I tam.
Ostatnia trójka czyścicieli.
A może wcale nie.
- Może są tam tylko skały i krzewy? - Wiem, co widzę.
Nie, jeśli to tylko obraz pokazywany przez komputer.
- Po co niby to robią? - By nas tu trzymać.
Jeśli tam jest tak cudownie, czemu nie chcą, żebyśmy wychodzili?
Nie wiem.
- Nie wiem. - No dobrze.
Ale się dowiem. Przepraszam.
Wciąż to powtarzasz.
Zadam ci ostatnie pytanie, a potem idź się przespać.
Nie ruszam się stąd.
Dlaczego ludzie czyszczą?
Wycierają z czujników kurz i brud,
- żebyśmy widzieli. - Nie.
Czemu się na to decydują? Większość przysięga, że tego nie zrobi.
Kiedy aresztowałeś Brenta, powiedział, że musiałbyś go zastrzelić
i zrzucić ze schodów, bo nie będzie czyścił.
- A potem co zrobił? - Wyczyścił.
Myślę, że ludzie to robią, bo mają nadzieję,
że pokażą innym prawdę. Że tamto jest kłamstwem.
Kiedy wyjdę, jeśli naprawdę tak jest, nie będę czyścić.
Pomacham ci, bo będzie to największy błąd w moim życiu.
Ale jeśli mam rację
i jest tam zielono, bujnie i pięknie,
wyciągnę wełniany pad i zacznę czyścić. Wtedy będziesz wiedział.
Potem przejdę na drugą stronę wzgórza i dowiem się, co się dzieje.
A potem po ciebie wrócę.
„Allison Becker.
Została pani oskarżona i skazana za naruszenie
podstawowego prawa naszej społeczności.
Każdy słowny wniosek o wyjście rozpatrujemy pozytywnie,
ale nie można go wycofać.
Po wypowiedzeniu wchodzi w życie.
Poproszono panią o czyszczenie za pomocą dostarczonych materiałów.
Ale nie możemy pani do niego zmusić.
Kiedy opuści pani śluzę powietrzną, będzie pani poza prawem”.
„Nie wiemy, czemu tu jesteśmy.
Nie wiemy, kto zbudował Silos.
Nie wiemy, czemu wszystko poza Silosem jest takie, jakie jest.
Nie wiemy...
kiedy bezpiecznie będzie wyjść.
Wiemy tylko, że nie dzisiaj.
Allison Becker.
W imieniu mieszkańców Silosu wyrażam nadzieję, że będziesz czyścić,
żebyśmy lepiej widzieli prawdziwy świat na zewnątrz naszego azylu,
co przypomni nam,
że tu jest bezpiecznie, a tam nie”.
Jakieś ostatnie słowa?
Kocham cię.
DWA LATA PÓŹNIEJ
Musisz coś zobaczyć.
George Wilkins, ten z rynku, któremu pomagała Allison.
- Ściągnęliśmy go i... - Tak, wiem.
W tamtym roku przenieśli go do mechaników.
Nie żyje. Wypadł za barierkę w okolicach 120 poziomu.
Wypadek? Samobójstwo?
Nie wiem.
- Co mówi Hank? - Niewiele.
Nikt nie widział, jak wypada.
Przejdź do tego, czego mi nie mówisz.
Jedna mechaniczka twierdzi, że to morderstwo.
Gdzie mechaniczka?
Nie mogła przyjść.
Szliśmy tu cały dzień. Mogła znaleźć dla nas czas.
Coś wypadło.
Spotkanie z nami nie jest opcjonalne.
Twierdzi, że go zamordowano. Musimy z nią pomówić.
Co wypadło?
Generator. Sprawia jej problemy.
Czym się zajmuje?
W zasadzie utrzymuje wszystkich przy życiu.
To ona.
- Jak się nazywa? - Co?
Jak się nazywa?
Juliette. Juliette Nichols.
Co między wami zaszło?
Przez dwa lata byłeś w środku martwy.
Potem poznałeś Juliette Nichols.
- W końcu zacząłem słuchać. - Kogo?
Allison. Tego, co próbowała mi powiedzieć.
Nie powiem ci, co to było.
Musisz tylko wiedzieć, że ją znajdę.
Chcesz ją znaleźć?
Jest o tam.
Przykro mi.
Chociaż cię kocham, ty stary draniu,
Allison kocham bardziej.
Niezależnie od tego, czy to ona, czy nie,
dla mnie to koniec.
Muszę poznać prawdę.
Napisy: Marzena Falkowska