Juliette, weź tlen.
Zostań z nami. No już, oddychaj. Dobrze.
- Trzymaj. - Mam.
Dobrze, znajdź puls.
Licz uderzenia.
- Sto jeden, sto dwa... - Dobrze.
...sto trzy...
Twoje tętno musi się uspokoić.
- ...sto siedem... - Źrenice reagują.
Tętno spada.
Dobrze, skup się na mnie. Jak masz na imię?
No już, skarbie. Jak masz na imię?
Już dobrze. Dochodzi do siebie.
Jak masz na imię?
Jacob.
Zgadza się.
A kim ja jestem?
- Mamą. - Dobrze.
A kto to jest? Jak ma na imię twoja siostra?
Kretynka.
Przepraszam panią.
- Juliette Nichols? - Tak.
Całe szczęście. Zdarzył się wypadek.
Rozumiem cię, Sam. Naprawdę.
BURMISTRZYNI
Prosimy tylko o dyskrecję.
Dyskrecję?
Bernard ma rację.
Będzie źle, kiedy wyda się, że nie żyje,
a morderstwo doleje oliwy do ognia.
- Ludzie potrzebują otuchy. - Jeśli to otuchy chcecie,
to załatwcie mi sądową listę wszystkich przestępców
z 25 poziomów po obu stronach środkowego posterunku.
Z 50 poziomów? W jakim celu?
Myśli, że zatruł ją ktoś ze środka.
To trutka na szczury. Już ją widziałem. Nie ma smaku ani zapachu.
Ktoś to zrobił wczoraj, kiedy byliśmy na posterunku.
Ktoś się włamał?
Poszliśmy na spacer. Wtedy morderca zatruł nasze butelki.
Butelki? Było ich więcej?
Kiedy ostatnio chodziłeś z kimś po Silosie?
W ogóle po nim nie chodzisz, nie?
Pije się z butelki towarzysza, bo to łatwiejsze, niż sięgać po własną.
A gdyby butelka Ruth nie przeciekała,
ja też bym leżał na tej podłodze.
Mówisz, że to nie ona była ce...
Nie mów „ona”! Nie mów o niej „ona”!
To pani burmistrz Ruth Jahns!
Od 40 lat głosowali na nią ludzie z wszystkich poziomów!
Każdy, od dołu do góry, ją kochał.
Każdy, kogo poznała...
Bo widziałem... Była... Właśnie.
Kurwa.
Do rana dostaniesz tę listę.
Prosimy tylko, żebyś działał po cichu.
Pani Nichols.
A co ty tu, kurwa, robisz?
Posłałem po panią Nichols. Wkrótce będzie naszą szeryfką.
Nie będzie.
Nie będzie, póki jej nie zaprzysięgną.
Jestem tego świadomy,
ale zważywszy na powagę sytuacji,
uznałem, że powinna tu być.
Jakbyś miała, kurwa, jakiekolwiek pojęcie, co tu robić.
Pani Nichols, jestem Bernard Holland, szef IT.
Wiem, kim pan jest.
Zgodnie z Paktem jestem teraz tymczasowym burmistrzem.
Przynajmniej do czasu wyborów.
Po swoim zaprzysiężeniu przyjdę zaprzysięgnąć również panią.
Proszę udać się do biura szeryfa.
Musimy jak najszybciej panią wdrożyć.
NA PODSTAWIE SERII KSIĄŻEK SILOS
SILOS
Musisz zjeść dzisiaj na stołówce albo w szkole, skarbie.
Muszę znów iść wcześnie do kliniki.
Naprawisz jej krzesło?
Chyba się nie da, skarbie.
Musisz coś dla mnie zrobić.
Rzeczy mamy i Jacoba już dawno powinny trafić do Recyklingu.
Jeśli będziemy się opóźniać, przyjdą tu i... nie chcemy tego, prawda?
Nie.
Weź po szkole trochę skrzynek i pozbieraj ich rzeczy.
Wszystkie?
Nie możemy trzymać rzeczy, które przydadzą się komuś innemu.
Bierz swoją torbę.
Odprowadzę cię kawałek.
Pani Nichols?
Tak.
Pani klucze.
Jeden do głównych drzwi, drugi do biura.
Trzeci do mieszkania Holstona.
Proszę zapisać wymiary i rozmiar buta. Do jutra załatwię pani choć jeden mundur.
Będzie przesiąkał cały tydzień pani potem i krwią,
więc radzę go nie brudzić.
Dobrze.
To Holstona.
Tak.
Może mi ją pani dać. Dostanie pani swoją.
Nie, zachowam ją.
Jest coś do jedzenia?
Stołówkę otwierają o 5.00.
A teraz?
Bierzemy na wynos trzy poziomy niżej.
Zaopatrzyłam lodówkę w mieszkaniu, ale nie wiem, co jecie tam w głębinach.
Głównie dzieci. Czasem siebie nawzajem.
Co tu jest?
- Broń. Zastrzeżona. - Akta?
Niektóre.
A kombinacja?
Po zaprzysiężeniu.
Nie wiem, czy ma pani problem ze mną, czy każdym z 50 dolnych poziomów, ale to...
Które akta?
- Pytała pani o akta. - Tylko jedne.
George Wilkins. Wydział Mechaniczny.
Proszę posłuchać. Pani burmistrz poleciła mi
opróżnić biuro Holstona, bo przyjdzie Nichols.
Nie wiem, kim pani jest i co tu...
- Nie pytała pani. - Mam to gdzieś!
Przetrwałam ten tydzień tylko dlatego, że przestrzegałam instru...
Jestem następczynią Holstona, co chyba znaczy, że jestem pani szefową?
Tak, pochodzę z głębin. Jem to samo co wy, może tylko bardziej słone.
Wystarczy?
Świetnie. Mogę więc prosić o akta Wilkinsa?
Może pani zamknąć drzwi?
Holston zawsze miał otwarte.
CELA 3
NOWY LOKATORZE, WYŚLIJ NIECHCIANE RZECZY DO RECYKLINGU.
POZIOM 61
- Robisz to sama? - Tak.
Hej. Pokażcie mi to.
Za dużo wyrzucacie do zsypu.
Mechanicy znów narzekają, że 90% z tego dałoby się naprawić.
To dużo rzeczy, ale muszę sprawdzić.
Przejrzyjcie to znowu.
- To wszystko twoje, młoda damo? - Mojej mamy. Już tego nie potrzebuje.
- Tak? - Reszta jest brata.
Ile ma lat?
Miał 11.
Część możesz zatrzymać, jeśli chcesz. Oni nie będą wiedzieli, co z tym zrobić.
A twój ojciec? Nie ma go?
Pracuje.
Nie powinnaś robić tego sama. Nie w twoim wieku.
Cześć, kochanie.
Juliette.
Cholera! Co ty wyprawiasz?
- Zgłodniałam, a ciebie nie było. - I wznieciłaś pożar?
Naprawiałam krzesło.
Nie da się go naprawić.
Mnie się udało!
Zaniosłam też sama rzeczy mamy i Jacoba!
Skarbie, przepraszam.
- Tak już teraz jest. - Przez ciebie!
- Nie, Jules. - Nie powinnam tego robić!
Ja też nie.
Jaki mamy wybór?
Jules?
Kochanie?
Kochanie!
Umarli i nie mogę tego naprawić.
Nie wszystko da się naprawić. Jules?
- Dzień dobry. - Dobry.
Mogę?
Oczywiście.
Przepraszam. Może pani spać w takim hałasie?
Nie mogę spać bez niego.
Jeśli chce to pani naprawić, radzę wezwać konserwatorów.
Mają silne poczucie własnego terenu, ale znają się na rzeczy.
Dam sobie radę.
Jak pani woli.
Narobi sobie pani wrogów, ale pozwolę pani samej się z tym uporać.
Przyszedłem panią zaprzysiąc.
- Mam świadkinię i pani mundur. - Dzięki.
Co panią śmieszy?
Że będzie mnie pan zaprzysięgał,
a to pan oskarżył mnie o kradzież taśmy.
Pani Nichols,
ukradła ją pani?
Wzięłam ją, bo była nam potrzeba.
Nie ja wybrałem panią na to stanowisko.
Ale zważywszy na ostatnie wydarzenia,
chyba lepiej zapomnieć o urazach, prawda?
Oczywiście.
Proszę położyć dłoń na Pakcie i powtarzać za mną.
Potrzebuję pani podpisu.
Na czym?
Jak pasuje?
Dobrze. Dzięki.
To ustalenia w sprawie pogrzebu Jahns.
Zajmę się tym. Wystarczy pani podpis. Proszę.
Mam to przeczytać czy...
Przygotowywała pani ceremonialny pochówek?
- Nie. - No to zna już pani odpowiedź.
- Jest Marnes? - Nie.
Sądowi mówią, że nie mają akt Wilkinsa.
Ale Holston zostawił coś dla pani. No, nie dla pani, po prostu dla następcy.
Jest tu na górze.
Środek do centrali.
DWA RAZY WIĘCEJ KWIATÓW PRZY LUSTRZE
Środek do centrali.
Środek do cen...
Nie słyszy pani?
- Myślałam, że pani się tym zajmie. - Chodzi o Marnesa.
Gadaj.
Skąd wziąłeś truciznę?
- Nie wiem, kurwa. - Marnes.
- Pogadajmy. - Nie!
Skąd wziąłeś truciznę?
Nie wiem, o co chodzi.
Straszysz ludzi. Dzieci patrzą.
Co one tu robią?
- Macie być w szkole! - Jest obiad.
- Już dobrze? - Tak, dobrze.
Może w inny sposób dowiesz się, co stało się z Jahns?
Noszę odznakę od 30 lat, a ty od pół dnia.
Nie będziesz mnie uczyć, jak to robić.
Wiesz, że o to nie prosiłam.
Czemu zmieniłaś zdanie?
- Nie znałam Holstona tak dobrze jak ty... - Delikatnie mówiąc.
Skoro mnie chciał, to powinnam.
Bzdura.
Co mu tam zrobiłaś? Co powiedziałaś?
- Co zrobiłam? - Co powiedziałaś?
O co chodzi z tym gościem, którego pobiłeś?
Rok temu Franky zatruł dwa poziomy zepsutym alkoholem.
- To nie trutka na szczury. - To trucizna.
Czy tylko mnie obchodzi tu, kurwa, prawda?
Nie tylko ciebie.
- Chcesz wiedzieć, co mu powiedziałam? - Tak.
Że powinien był słuchać żony,
bo wtedy wciąż mogłaby żyć.
Co takiego?
Powiedziałam, że kogoś zamordowano. Udowodniłam mu to.
Wiedząc o tej możliwości,
i tak musiał powiedzieć Sądowym, że to wypadek.
Miał wysłać znak, jeśli czegoś się dowie, więc czekałam.
Potem zobaczyłam już tylko, razem z resztą,
jak wychodzi czyścić.
A potem burmistrzyni dała mi to.
SZERYF BECKER
„Prawda”.
Myślisz, że to znak?
Nie wiem.
Dlatego chcesz akt George’a Wilkinsa.
Wiem od Sandy. Naprawdę cię nie lubi.
I się z tym nie kryje.
Czego chcesz ode mnie?
Pomóż mi znaleźć zabójcę George’a.
Niby dlaczego?
Pomogę ci wyjaśnić śmierć burmistrzyni.
Musisz stać tak daleko?
Gdybym ostatnio się nie uchylił, dostałbym w oko.
Co ty tu, kurwa, robisz?
- Witaj, Patrick. Pani szeryf i ja... - Chwila, kto to jest?
No tak. Nowa szeryfka. Bo twój kumpel tuli się na zewnątrz ze swoją ślubną.
Panie Kennedy, przyszliśmy porozmawiać z pańską żoną.
Nie?
- To cię śmieszy? - Tak.
- No to pukaj. Będzie ciekawie. - Dlaczego?
Z paru powodów. Na przykład takiego, że od roku nie żyje.
Ciekawe, że nie byłeś na pogrzebie, skoro to przez to, że ją wrobiłeś.
Patrick, wiadomo, że czekał ją ten los, odkąd cię poznała.
Sukin...
Będę musiał sprawdzić tego Kennedy’ego, nie?
Bo złamał ci nos?
Bo ma na koncie napad, wymuszenie i zatarg z Sądowymi przez relikty.
Widziałeś kiedyś dysk twardy w sejfie albo mieszkaniu Holstona?
Sprawdź w Recyklingu. Twardy dysk i rzeczy osobiste Holstona
trafiłyby po jego wyjściu tam.
No tak.
Szukasz na tym dysku jakiegoś znaku od Holstona,
który doprowadziłby cię do prawdy na temat George’a Wilkinsa?
- A jeśli go nie znajdziesz? - Muszę spróbować.
Prawda i próbowanie były też ważne dla Allison i dla Holstona.
Może się nad tym zastanów.
Skąd wiedziałeś, że to ty byłeś celem, a nie Jahns?
Przez 40 lat była burmistrzynią i nie wkurzyła żadnej osoby?
Nie tyle co ja.
Słuchaj, w Wydziale Mechanicznym
zawsze ktoś ma teorię, czemu jakaś maszyna się psuje.
Mnie obchodzą fakty. Jahns została zatruta, co znaczy...
Jahns nie była maszyną. Była osobą...
i to wyjątkową.
To co z umową?
Ty pomożesz mnie, a ja tobie.
Potem mogę wrócić do Mechaników.
Dasz tę pracę komuś innemu,
a sam przeżyjesz resztę życia w spokoju.
Zastanowisz się?
W międzyczasie spróbuj nie wyważać już żadnych drzwi.
Dobrze.
Postawimy na zewnątrz zastępcę? Wkurzyłeś dziś sporo ludzi.
Mam strzelbę.
Strzelba nie jest najlepszym rozwiązaniem niektórych problemów.
Poradzę sobie.
WYDZIAŁ MEDYCZNY
Dzień dobry.
„Droga pani Walker,
piszę, żeby przedstawić pani moją córkę, Juliette Nichols”.
Juliette Nichols?
Tak, proszę pani.
Co to za imię, do cholery?
Ze sztuki.
„Chciałbym, by była cieniem u Mechaników. Podpisane: dr Peter Nichols”.
- To mój ojciec. - Domyśliłam się.
Nie chciałaś być jego cieniem?
Na widok krwi mam mdłości.
Tu jest jej pełno.
Hanna Nichols to twoja rodzina?
Tak. Była moją matką.
Rzadko odwiedzają nas ludzie z góry.
A już na pewno nie dzieci z listami od tatusiów lekarzy.
- Na co nam się przydasz? - Umiem naprawiać.
- Mama mnie nauczyła. - To nie jest sklep z zabawkami.
Jeśli to wszystko, to muszę cię odesłać.
Nie wrócę.
Posłuchaj mnie, mała naprawiaczko. To nie jest miejsce dla ciebie.
Tutaj błędy przypłaca się życiem. Ucząc się podczas pracy, narażasz innych.
To jak się uczycie?
- Od rodziny. - To tak jak ja.
Jaka matka, taka córka.
Hej, Knox?
Knox?
Powiedz Shirley, żeby zabrała ją do śmieciarzy.
- Mają pięć minut. - To szaleństwo.
Każda z 12 stacji Recyklingu ma inny harmonogram.
Każda zrzuca co godzinę o tej samej porze.
Przy 12 stacjach oznacza to, że co pięć minut spada coś innego.
Powinni wyrzucać tylko to, czego nie da się naprawić,
ale się lenią, więc to odsyłamy albo naprawiamy tu sami.
- Kto chce tu pracować? - Nikt. To przestępcy.
Co zrobili?
Zabili wiele osób.
Ukradli coś albo kogoś pobili.
Nie wiem. Rzeczy spadają, oni je biorą, my je sortujemy i naprawiamy, co się da.
Zbędne śmieci trafiają do pieca.
Najlepsze kąski idą do Walker. Ma listę. Jeśli coś z niej znajdziesz, zanieś jej.
Nigdy nie opuszcza warsztatu.
Najwyższa pora, żeby ktoś z głębin awansował.
To daje wszystkim z dołu nadzieję,
że może się tu poprawić.
W czym mogę pomóc?
Szukam czegoś, co mogło przyjść
z mieszkania szeryfa Holstona.
Byłam przy jego opróżnianiu. Wylano przy nim wiele łez.
Czego konkretnie pani szuka?
Metalowej skrzynki takiej wielkości. Może być dyskiem twardym.
Szukam też około dziesięciu arkuszy pokrytych ręcznym pismem.
Zapamiętałabym taką ilość papieru, ale nie przypominam sobie nic takiego.
- Spytam innych. - Nie.
Proszę dać znać, jeśli coś się pojawi.
- Pokryję koszty. - Nie ma sprawy.
Wołała mnie pani?
Hej, Jules.
Wejdź. Zamknij drzwi.
Podrabiając list, powinnaś sprawdzić pisownię.
Mechanicy pisze się przez „ch”.
Wysłałam tragarza, żeby powiedział twojemu tacie, gdzie jesteś,
żeby nie zastanawiał się,
czy nie wpadłaś do zsypu.
Nie wracam na górę.
To nie twoja decyzja.
Masz 13 lat.
Jesteś tu szczęśliwa?
Zaczynam pracę kilka godzin przed cyklem dziennym.
Jem obiad na stojąco i mam najwyżej pół godziny przerwy.
Co noc padam z nóg.
Zasypiam, zanim się położę.
Czy jesteś szczęśliwa, Juliette?
Tak, bo nie mam czasu myśleć o mamie i Jacobie.
Ani o mnie?
Nie powinnaś.
Wydział Mechaniczny nie potrzebuje uciekinierek.
Potrzebuje robotnic,
z oddaniem zapewniających innym warunki do życia.
Polega na nas cały Silos, więc jeśli się nie poświęcisz,
możesz iść, bo nie będziesz tu potrzebna.
- Ale jestem. - Co jesteś?
Tu potrzebna. Jestem w tym dobra.
Dobrze.
Od teraz będziesz cieniem Knoxa.
Tak jest.
Kto tam?
Rob.
Chwila.
Rany. Świetna stylówa.
Spierdalaj.
To od nowej szefowej?
Od gościa nazwiskiem Patrick Kennedy. Pamiętasz go?
Sprzedawał nielegalne relikty.
Popełnił też inne zbrodnie.
Czemu cię uderzył?
Poza tym, że ogólnie się o to prosisz.
Poszedłem do jego żony, Doris.
Parę razy poważnie mi groziła,
ale na szczęście dla Silosu droga Doris nie żyje.
Ten fakt nie trafił na listę od ciebie.
Wiesz, co mówią.
Jeśli chcesz coś zgubić, daj to ludziom od danych.
Zapomniałem, jak ludzie cię nie lubią. Kto cię ochrania?
Zgłaszasz się na ochotnika?
Mam dobre wieści.
Sędzia Meadows może odwołać nową szeryfkę.
Papiery są gotowe. Wystarczy podpis twój i burmistrza-tyczki
i rano Billings będzie mógł przejąć stanowisko.
No tak... może lepiej z tym poczekać.
Dlaczego?
Holston wskazał Nichols. Myślę, że ma prawo sama ponieść porażkę.
Wie, że jest niemile widziana. Długo nie wytrzyma.
Jeśli odeślemy ją wściekłą, podburzy mechaników i...
Twoja decyzja, ale Meadows chce zastąpić Nichols Billingsem.
A wiesz, że jeśli coś jej przesz...
Nie pracuję dla niej.
Ale wszyscy pracujemy dla dobra Silosu.
Masz rację. Za dobro Silosu.
Teoretycznie mam jeszcze minutę przed zamknięciem stołówki.
Pani szeryf... Przepraszam.
Lukas.
- Juliette. - Juliette?
Jak w tej sztuce.
- Tak. Słyszałeś o niej? - Oczywiście.
Choć już jej nie wystawiają, prawda?
Nie wiem.
Niektórzy mówią, że napisał ją buntownik.
Powiedziałem coś, za co można mnie aresztować?
Nie wiem.
Dobrze, może więc wrócę i wezmę swoje...
Tak, minuta już chyba minęła.
- Dobranoc. - Dobranoc.
ZAKAZ WSPINANIA SIĘ I TRZYMANIA PRZEDMIOTÓW ZA BARIERKĄ
Rozważasz odejście?
Czemu nie?
Może otworzę stoisko
obok jakiegoś gościa, który rysuje.
Wiesz, że nie szłam tyle tylko po to, żeby ją poznać.
Chciałam spędzić z tobą czas.
Ich wspaniałe zwycięstwo powinniśmy świętować, trąbiąc.
Walk?
Walker, jesteś tam?
- To ty, Naprawiaczko? - Tak.
Hej. Jestem tutaj.
Jak praca?
Może nie będę działać sama.
Czyli są postępy?
Tak, może.
Masz sojusznika?
Może.
- Jutro będę wiedzieć więcej. - Tu też są postępy.
To w sumie coś, co wymagałoby twojej opinii.
Dobrze, zobaczę, co się da zrobić.
Dobrze. Dzięki.
Dobranoc.
Kurwa.
DANE OBYWATELA
PODANIE IMIĘ I NAZWISKO
ŚWIADECTWO SZKOLNE
MIEJSCE ZAMIESZKANIA
Napisy: Marzena Falkowska