หมอนี่เขาตายหรืออะไร เพราะผมจะคลื่นไส้เอาได้
ถ้าเขาตาย คุณต้องรีบบอกผม
เพราะผมไม่อยากเข้าไปถ้าในนั้นมีศพ
ผมทํางานกับกลอนและหลอดไฟ ผมไม่ชอบเลือด
คุณเปิดได้หรือไม่ได้
ครับ ผมพยายามอยู่ แต่กุญแจมันไขไม่ได้
คนชื่อทรัมบูลล์นี่อยู่ตุลาการไหม
- ฉันไม่สามารถ... - ถ้าใช่ ผมต้องใช้กุญแจอีกชุด
เราค่อยกลับมาพรุ่งนี้ก็ได้...
- นี่วันหยุดเพื่อการให้อภัย... - มีวิธีเข้าวิธีอื่นไหม
- มี แต่ผู้พิพากษาเมโดว์ส... - นายอําเภอ เฮ้...
นี่คุณจะ... เดี๋ยวสิ คุณจะทํา...
ฝ่ายไอทีคงตัดไฟเร็วกว่าปกติ
อือ แต่ระเบียบการระบุให้จ่ายไฟ...
คุณไปที่ฝ่ายนั้นแล้วทําให้ไฟติดทีได้ไหม
- ได้ครับ - เยี่ยม
คุณสองคนไปดูห้องครัว ฉันจะไปดูห้องนอน
- ให้เราหาอะไร - อะไรก็ตามที่ดูแปลกๆ
ที่อาจบอกเราได้ว่าทําไมทรัมบูลล์ถึงฆ่ามาร์นส์
- เข้าไปในนั้นรึยัง - ยัง เจออะไรด้านหน้าไหม
ยังเลย
อะไรวะเนี่ย
- เจออะไรเหรอ - บอกตรงๆ ผมไม่รู้
แต่ว่า...
เราต้องใช้ถุงเก็บอนุสรณ์แล้ว
(อิงจากหนังสือชุดเรื่อง SILO โดย ฮิว ฮาววีย์)
ยิ้มเรื่องอะไร
คุณละมั้ง
รู้ไหมพวกเขาเรียกคุณว่าจอร์จคนประหลาด
พวกเขาขูดไว้ข้างๆ เครื่องกําเนิดไฟฟ้าด้วย
- ว่า "ระวังจอร์จคนประหลาด" - โอเค ก่อนอื่นนะ...
- "เขาประหลาดคน" - คุณเงียบเลย
- อย่าให้มีคนวาดกราฟฟิตี้ที่เครื่องกําเนิดไฟฟ้า - อือ ก็จริง
อีกอย่างนะ
ถ้าบอกว่า "หนุ่มคอมพิวเตอร์ประหลาด" ผมอาจจะเชื่อคุณ
อันที่จริง ถ้าจอร์จคนประหลาดมีจริงละก็
คงเป็นคนอื่นแล้วละ
นี่ฉันเป็นเพื่อนคนเดียวของคุณเหรอ ฉันรู้ว่าฉันเป็นเพื่อนคนเดียวของคุณข้างล่างนี่
แต่ฉันเป็นเพื่อนคนเดียวของคุณในทั้งไซโลรึเปล่า
เพราะมันน่าเศร้านะนั่น
ไม่เลย มันเยี่ยมต่างหาก
ถ้าผมต้องมีเพื่อนสักคนละก็นะ
อยากเก็บมันไว้ไหม
อะไร จะให้ฉันเสี่ยงติดคุก หรือถูกส่งลงไปอยู่ในเหมือง
เพราะของเล่นแปลกๆ ของคุณน่ะเหรอ ไม่ละ
เราเคยแอบเข้าไปในฝ่ายพัสดุด้วยกันแล้ว คุณถึงไปเอาเทปล้ําค่าของคุณได้
ไม่ใช่ ฝ่ายเครื่องจักรกลกับไซโล จะได้มีเทปที่จําเป็นต้องใช้
- ส่วนคุณไม่ได้ทําอะไรเลย - เฮ้ๆ
ไม่สิ คุณวาดแผนที่
แผนที่ห่วยแตกมาก ฉันต้องทําทุกอย่างด้วยตัวเองอยู่ดี
รวมทั้งโยนเบคอนล่อหมาแล้วเผ่นแน่บ
แต่ก็เพื่อเทปม้วนนึง
จอร์จ เทปนั่นช่วยชีวิตคนไว้ โอเคนะ
อาจไม่ใช่เพราะเทปห่วยๆ ของไอที
แต่เป็นสิ่งที่ฝ่ายเครื่องจักรกลทํา เพราะงี้ฉันถึงทําแบบนั้นไป
ฉันไม่ได้ยอมเสี่ยงเพื่อตัวเอง
ฉันทําเพื่อทุกคน
และของแปลกๆ พวกนี้ที่คุณมีอยู่
ไม่คุ้มที่จะเสี่ยงชีวิตเพื่อมันเลย
ยิ่งคุณไม่รู้ด้วยซ้ําว่ามันคืออะไร
ถ้าของพวกนี้ไม่คุ้มพอให้เราเสี่ยงชีวิต
ทําไมพวกเขาถึงทําให้การมีมันไว้ เป็นเรื่องเสี่ยงต่อชีวิตเรา
ฉันไม่รู้
ผมก็ไม่รู้
ใครบางคนเคยใช้ของพวกนี้เป็นเครื่องมือ เพื่อทําอะไรสักอย่างสักตอน
ผมจะใช้มันเป็นเบาะแส
งานอดิเรกงี่เง่าและอันตรายชะมัด
และไม่ใช่ของทุกชิ้นจะเป็นสิ่งผิดกฎหมาย
โอเค
นี่น่ะ...
อาจดูไม่มีค่าเท่ากับประแจกระบอกที่ขัดจนเงาวิ้ง
หรือโรแมนติกเท่ากับดอกไม้จากชั้นกลาง
แต่สําหรับผมแล้ว นาฬิกาเรือนนี้...
คือทุกอย่าง
และผมอยากมอบให้คุณ
จอร์จ มันพังนี่นา
ไม่ ฉันพูดจริง มันเหมือนที่ทับกระดาษ ที่ราคาถูกกว่ากระดาษที่เอามันไปทับซะอีก
มันคือของขวัญนะ
และในโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งที่เราไม่รู้จักเป็นล้านๆ ก็เป็นไปได้ว่านาฬิกานี้
กับอนุสรณ์บ้าๆ พวกนี้...
- จอร์จ - จะเป็นกุญแจไปสู่คําตอบ
- ต่อคําถามที่สําคัญที่สุดของไซโล - จอร์จ
ไม่ถามหน่อยเหรอ ว่าคําถามสําคัญที่สุดของไซโลคืออะไร
หยุดพูดเถอะน่า
ก่อนที่คุณจะทําทุกอย่างพัง
(วันหยุดเพื่อการให้อภัย)
(เนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นล่าสุด และเพื่อสร้างไมตรีจิต)
(ขอแนะนําให้ประชาชน ปล่อยวางความเศร้าในอดีต)
(เราจะก้าวต่อไปด้วยกัน)
(ฐานข้อมูลอนุสรณ์ เฉพาะผู้บังคับใช้กฎหมายเท่านั้น)
(สีเหลือง พลาสติก)
(มือจับสีฟ้า)
(กําลังรอผลลัพธ์)
(ข้อมูลไม่เพียงพอ)
บ้าฉิบ
คุณไม่ได้เอาไปให้ตุลาการเหรอ
เข้างานไวจัง
เป็นครั้งแรกที่คุณมาถึงก่อนผม
นั่นโน้ตของฉันเหรอ
คนส่งของเอามาจากฝ่ายรีไซเคิล
การครอบครองอนุสรณ์ผิดกฎหมายไว้ เกินกว่า 12 ชั่วโมงตั้งแต่พบเจอ
แล้วไม่เอาไปให้ตุลาการถือเป็นความผิดร้ายแรง
(ไม่เจอสิ่งที่คุณตามหา)
แม้แต่นายอําเภอก็ตาม
- รู้ได้ไงว่ามันผิดกฎหมาย - ผมรู้ว่าผมไม่รู้
อนุมาตรา 75 เอ 11 ระบุว่า การสืบสวนอนุสรณ์สามารถดําเนินการได้
โดยนายอําเภอหรือฝ่ายตุลาการ เมื่ออนุ...
เมื่ออนุสรณ์ที่เจอนั้น เกี่ยวข้องกับอาชญากรรมร้ายแรง
ฉันว่ามันเข้าข่ายกับการฆาตกรรม
ได้อ่านย่อหน้าถัดไปรึยัง มันต้องผ่านการอนุมัติจากตุลาการเท่านั้น
หมายความว่าไง
ถ้าคุณอยากสืบเรื่องอนุสรณ์ คุณต้องไปคุยกับผู้พิพากษาเมโดว์ส
ฉันได้ยินบ่อยแล้ว ทําไมพวกเขาไม่ฉีกหน้าอื่นๆ ออกจากกติกาสัญญา
เหลือไว้แค่หน้าที่บอกว่า "ต้องคุยกับผู้พิพากษาเมโดว์ส"
คุณคุยกับเธอแล้วใช่ไหม
เธอได้ดํารงตําแหน่งนี้ตอนที่ผมยังอยู่ฝ่ายตุลาการ
แต่สมัยนี้น่ะ ต่อให้คุณชนะการแข่งเรื่องกติกาสัญญา
คนที่มอบเข็มให้คือซิมส์อยู่ดี
มีการแข่งขันเรื่องรู้กติกาสัญญาด้วยเหรอ
ผมชนะสี่ครั้ง
- มากกว่าใครเลย - แหงละ
แต่ตอนนั้นผมอยู่ตุลาการเป็นปกติ
คุณเป็นนายอําเภอ
ถ้าคุณอยากเจอเมโดว์ส มันก็เป็นคนละเรื่องกันอย่างสิ้นเชิง
สุขสันต์วันหยุดเพื่อการให้อภัย วันนี้มีเพื่อความเป็นหนึ่ง ครอบครัว และเพื่อนฝูง
- สุขสันต์วันหยุดเพื่อการให้อภัย - อรุณสวัสดิ์
- บิลลิงส์ นายอําเภอ - ซิมส์
(ตุลาการ)
- เป็นไงบ้าง - ก็ดีครับ
- ตุลาการล่ะครับเป็นไงบ้าง - ดีทุกอย่าง
ผู้พิพากษาคะ
ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย รีบคุยให้จบเถอะ
ฉันมาคุยเรื่องสืบคดีทรัมบูลล์ค่ะ
- นึกว่ามันจบไปแล้วซะอีก - ใช่ครับ
รองบิลลิงส์เป็นคนเจอไอ้นี่ เมื่อประมาณสิบชั่วโมงก่อน
ตอนที่เราไปค้นหาร่วมกับรองแครินส์
ที่ไหน
อะพาร์ตเมนต์ของทรัมบูลล์ ในห้องน้ําครับ
ฉันอยากสืบเรื่องอนุสรณ์
เพื่อเป็นวิธีในการระบุตัวคนที่อาจเป็นคนร้าย อย่างเช่นทรัมบูลล์
ก่อนที่พวกเขาจะมีโอกาสลงมือ
ผู้พิพากษาคะ กติกาสัญญาระบุว่า วิธีการที่จะก่อให้เกิดอาชญากรรมยุ่งเหยิง
- มักเริ่มต้นจาก... - เอกสารและอนุสรณ์ที่ไม่ได้รับอนุญาต ฉันรู้
แต่อนุสรณ์ชิ้นนี้มันคืออะไร
ฉันไม่รู้ เพราะงี้ฉันถึงอยากสืบดู
นี่ไม่ใช่ของทรัมบูลล์
ผมไม่สนว่าคุณเจอมันที่ไหน มันไม่ใช่ของเขา
คุณก็รู้ว่าเรามีไฟล์ของอนุสรณ์ทุกชิ้น ที่พบเจอในช่วง 140 ปีที่ผ่านมา
ค่ะ แต่ฉันค้นฐานข้อมูลแล้ว และ...
ผมไม่ได้บอกว่า "เรา" ที่หมายถึงเราทุกคน แต่เป็น "เรา" ที่หมายถึงตุลาการ
เรามีบันทึกข้อมูลที่ละเอียดกว่ามาก
ตัวอย่างนะ นาฬิกาข้อมือที่คุณใส่อยู่
ในฝ่ายตุลาการ เรารู้ ผมรู้ ว่าของชิ้นนั้น
แม้จะอยู่ในความครอบครองของคุณ
แต่ปัจจุบันมันลงทะเบียน ในนามของจอร์จ วิลคินส์ที่เสียชีวิตไปแล้ว
คนที่คุณอ้างว่าถูกฆาตกรรม
อุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้
และนายอําเภอเบ็คเกอร์ทําให้ฉันรู้ว่า การตายของวิลคินส์คือหนึ่งในนั้น
เพราะงี้ฉันถึงอยากเริ่มการสืบสวนคดีนี้
เราจะได้รู้จักของพวกนั้น ที่ไม่ได้อยู่ในบันทึกของคุณ
อย่างข้อเท็จจริงที่ว่าดั๊กลาส ทรัมบูลล์ เพื่อนร่วมงานที่สนิทกับคุณมาก
- คือฆาตกร - นายอําเภอนิโคลส์
ผู้พิพากษา ผมขออนุญาตนะครับ
ฉันอนุญาต
รีบจบเรื่องซะที ฉันอยากกลับบ้านก่อนที่ต้องฝ่าคนออกไป
การสืบเรื่องอนุสรณ์เป็นการตัดสินใจที่ฉลาดมาก
ยิ่งวันนี้เป็นวันหยุดเพื่อการให้อภัยด้วยละก็
คนมีแนวโน้มจะที่มอบของมาให้มากขึ้น
โดยไม่ต้องเสี่ยงถูกลงโทษทางกฎหมาย เพราะงั้นผมไม่ว่าอะไร...
- โอเค - ตราบใดที่คุณพาพอลไปด้วย
คุณน่าจะรู้เรื่องกติกาสัญญาไม่ดีเท่าลูกผม
ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญไปกับคุณตลอดเวลา สร้างรายการขึ้นมา
การกระทําผิดทุกอย่าง อนุสรณ์ทุกชิ้น และรายชื่อว่าใครมีอะไรบ้าง
ได้ แน่นอนค่ะ
- แผนการคือยังไง - คุณกลับขึ้นไปได้เลย อีกชั่วโมงเจอกัน
นายอําเภอ ตอนนี้ซิมส์สนใจเรื่องนี้อยู่
ตุลาการจะจับตาดูคุณทุกที่ที่คุณไป ทุกชั้นเลย
ไม่ว่าจะเป็นคนของเขาหรือเพื่อนแห่งไซโล ที่คอยส่งข่าว มันอาจเป็นใครก็ได้
ไม่ว่าคุณจะชอบไม่ชอบ วันนี้ผมจะอยู่กับคุณตลอด
ฉันรู้จักคนที่ถูกจับ เพราะอนุสรณ์ และเขาติดค้างฉันอยู่
ไปกันเถอะ
- ให้ตายสิวะ คราวนี้ผมไปฆ่าใครอีก - ฉันอยากถามเรื่องอนุสรณ์
ถามคนที่อยู่ที่นี่เหรอ
จะออกมาเองหรือให้เราเข้าไป
นี่ ผมไม่รู้ว่ามาร์นส์บอกอะไรเกี่ยวกับผม แต่ผมเป็นแค่คนธรรมดา
ผมทาสีกําแพง ผมหากินด้วยวิธีนี้ ผมไม่ซื้อขายอนุสรณ์ที่ผิดกฎหมาย
ฉันต้องไปหาใครถ้าเป็นชิ้นที่ถูกกฎหมาย
ผมไม่รู้
ผมไม่ได้ซื้อขายอีกต่อไปแล้ว
ยิ่งของแบบนั้นด้วย
นาฬิกาเนี่ยนะ
- นาฬิกาที่ใช้งานได้ แกเป็นใครวะ - เฮ้ๆ
อย่างน้อยเจ้าหน้าที่คนเก่าๆ ก็ดีพอที่จะแนะนําตัวเอง
ผมคือรองบิลลิงส์ รองนายอําเภอคนใหม่
สนตายห่าละ
นายอําเภอ ผมไม่รู้ว่าคุณจะให้ผมทําอะไร
แต่ผมรู้สึกว่าไม่ว่าผมจะพูดหรือไม่พูดอะไร คุณก็จะจับกุมผมอยู่ดี
ไม่เลย ไม่ใช่ในวันหยุดเพื่อการให้อภัย
เหลวไหล คุณไม่จับผมตอนนี้
แต่คุณใส่ผมลงไปในรายชื่อของตุลาการคนนี้ แล้วไงต่อ
สักวันผมทําตัวถูกกฎหมายไป แต่จู่ๆ...
- เพราะคุณเป็นแค่คนธรรมดาสินะ - ใช่เลย
แล้วก็มีคนมาเคาะประตูบ้าน รู้อะไรไหม ไม่เอาหรอก
อาจจะเป็นนายอําเภอที่พกชะแลงมาด้วย
แล้วผมก็ถูกลากออกไปจากบ้าน เพราะสิ่งที่ผมไม่ได้ทํา
- เพราะงั้นก็ไม่ ผมไม่รู้จักใครทั้งนั้น - รู้อะไรไหม เคนเนดี
นายอําเภอคนนี้คือเหตุผลเดียวที่คุณไม่ได้ติดคุก
เห็นได้ชัดว่าคุณรู้สึกเสียดาย
นี่มันไม่เกี่ยวกับตัวคุณ เราสืบเรื่องอนุสรณ์อยู่
นาฬิกาเรือนนั้นเป็นอนุสรณ์ที่ประหลาดมาก ที่จะเอามาใช้สืบเรื่องอนุสรณ์ทุกชิ้น
และมันอยู่บนแขนคุณ ไม่ใช่ถุงเก็บหลักฐาน
ทําให้ผมเชื่อว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวสําหรับคุณ
และจากประสบการณ์ของผม
คนที่มีตราประจําตําแหน่ง มักทําสิ่งต่างๆ เพราะเหตุผลส่วนตัว
มีแนวโน้มจะทําให้คนอื่นเจ็บตัว
สรุปจะบอกชื่อให้เรารู้ หรือจะให้เรากลับไปพร้อมชื่อคุณแทน
เลือกเองนะ
เอางี้ดีไหม
คุณเอานาฬิกามาให้ผม ผมจะเอาไปขาย ถ้าผมขายได้
ผมจะบอกชื่อคนที่ซื้อไปให้คุณรู้
เอางี้ดีไหม
บ้าฉิบ นายอําเภอ
เฮ้ ก็ได้
ผมอยากให้คุณกับโฮลสตัน จูเนียร์ เลิกโผล่มาที่นี่ โอเคไหม
ฉันเห็นอยู่ว่านอกอะพาร์ตเมนต์คุณมีพื้นที่ตั้งกว้าง
มีพื้นที่พอสําหรับเตียงสองหลัง
- ใช่ - เราอยู่กันที่นี่ได้สบาย
- ย้ายมาอยู่เลยก็ได้ - กลับมาทุกวันเลยเนอะ
- ทุกวัน - หรือไม่ก็บอกชื่อเรามา
มีชื่อเดียวที่ผมบอกได้
โดยไม่ทําให้ชีวิตผมพัง
- ในฐานะช่างทาสีเหรอ - เปล่า
ในฐานะคนที่ครอบครัวถูกทําลาย เพราะเรื่องไร้สาระ
มีปากกาไหม คุณบิลลิงสลีย์
(เครื่องจ่าย ของเล่น สีส้ม)
(วัตถุ 1175 - ที่มา ยุคก่อนไซโล สถานที่ที่พบ - ไม่ทราบ)
ท่องไปทั่วไซโล วันนี้มีเพื่อความเป็นหนึ่ง ครอบครัว และเพื่อนฝูง
สุขสันต์วันหยุดเพื่อการให้อภัย สุขสันต์วันหยุดเพื่อการให้อภัย
ท่องไปทั่วไซโล สุขสันต์วันหยุดเพื่อการให้อภัย
รู้ไหม คนเรามักทิ้งร่องรอยไว้
ประวัติศาสตร์คือร่องรอยของคนจํานวนมาก
ผ่านช่วงเวลาอันยาวนาน
ทุกอย่างนับตั้งแต่เสื้อเชิ้ตที่ผมใส่อยู่ ไปจนถึงรองเท้าที่เราใส่
รู้ไหม ถ้าเราต้องการ เราสามารถระบุ ถึงสถานที่แบบเป๊ะๆ ที่มันถูกเย็บขึ้นมา
- หรือคนที่ใส่มันเป็นคนสุดท้ายได้ด้วย - จริงเหรอ
- เหมือนกันเป๊ะเลยเหรอ - ใช่ เหมือนกันเป๊ะ
- เอาชาไหม อือ - เอาจ้า
โทษที พูดต่อเลย
- แต่มันน่าทึ่งนะว่าไหม - อือ น่าทึ่งมาก
- คุณไม่ดีใจเหรอ - ดีใจสิ
คุณไม่เคยคิดถึงโลก ที่อยู่นอกเหนือไปจากไซโลบ้างเหรอ
ไม่ ทําไมฉันต้องเสียเวลาคิดเรื่องพวกนั้นด้วย
แม้แต่ตอนนี้ฉันยังห่วงอยู่เลย ว่าพวกงี่เง่าจะไขสลักผิดอัน
หรืออ่านวาล์วแรงดันผิด
นี่คุณกําลังมองหน้าหล่อๆ ของผม
แล้วคิดถึงคนงี่เง่ากับสลักแรงดันงั้นเหรอ
- วาล์วแรงดันต่างหาก - วาล์วแรงดัน
และใช่ เพราะหน้าคุณดูคล้ายๆ อยู่เหมือนกัน
ฟังดูเหมือนเป็นสิ่งที่ทั้งชายหญิง ในฝ่ายเครื่องจักรกลต้องการ
- วาล์วแรงดันน่ะ - เหรอ
แหงอยู่แล้ว
ระหว่างที่คุณอยู่ข้างล่างนี่ และเอาแต่ฝันถึงโลกอื่น...
- คุณคือคนที่ทําให้ผมรู้จักที่นี่เองนี่นา - ใช่
แต่ฉันเป็นคนในฝ่ายเครื่องจักรกล ที่ทําให้คนช่างฝันอย่างคุณมีชีวิตต่อไปได้
งั้นเหรอ
ใช่
เพราะฉันคือคนที่ทําให้สิ่งต่างๆ ใช้การได้
- คุณคงใช้เวลาซ่อมมันเป็นชั่วโมงแน่เลย - ใช่ เวลาที่ฉันไม่มีด้วย
แล้ว...
ทําไมถึงทําเหรอ
เพราะเวลาที่คุณพูดถึงของพวกนี้
มีบางอย่างจุดประกายในตัวคุณ และฉันเห็นมันจากสีหน้าของคุณเอง
และฉันไม่ค่อยเห็นใครเป็นแบบนี้
และไม่ว่าความรู้สึกนั้นมันคืออะไร
เวลาคุณรู้สึก ฉันก็รู้สึกถึงมันไปด้วย
และมันไม่ได้เกิดขึ้นแค่ตอนนั้นๆ
มันเกิดขึ้นหลังจากนั้นด้วย
มัน...
ที่ฉันจะบอกคือฉันซ่อมนาฬิกาคุณ เพราะเหตุผลที่เห็นแก่ตัวของฉัน
เพราะฉันชอบความรู้สึกของฉัน เวลาฉันทําให้คุณรู้สึกแบบนั้นได้เหมือนกัน
เฮ้ คุณซ่อมมันได้ยังไง
พอฉันสร้างเครื่องมือที่เหมาะสม มันก็ซ่อมได้ง่าย
- คุณสร้างเครื่องมือเองเหรอ - ใช่
จูเลียตต์ นิโคลส์
คุณนี่ช่าง...
โอเค แต่...
ยอดเยี่ยมจริงๆ
รู้แล้ว
เร็วๆ นี้แหละลูก
เรจินา แจ็กสันใช่ไหม
เข้ามาสิคะ
ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เห็นมันอีก
โทษค่ะ ว่าไงนะ
นาฬิกาเรือนนั้นน่ะ
คุณรู้จักมันด้วยเหรอ
รู้สิ มันเคยเป็นของแฟนฉันเอง
(ผิดกฎหมาย)
(บันทึกการสัมภาษณ์)
(จอร์จ วิลคินส์)
(สถานะปัจจุบัน: ย้ายฝ่าย ฝ่ายเครื่องจักรกล ผู้ช่วยด้านคอมพิวเตอร์)
ว่าแต่จอร์จเป็นไงบ้าง
เขาตายแล้ว
เขาตกบันไดเมื่อไม่กี่เดือนก่อน
คุณรู้จักจอร์จหรือว่าคุณไปเจอนาฬิกาเรือนนั้นเอง
เปล่า ฉันเคยร่วมงานกับเขา ก่อนมาเป็นนายอําเภอ
- ในฝ่ายเครื่องจักรกลเหรอ - ใช่
คุณแจ็กสัน คุณครอบครองอนุสรณ์อะไรไหม ทั้งที่ถูกกฎหมาย...
ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเขา นั่นคือที่ที่เขากําลังจะไป
ย้ายไปหาสิ่งใหม่ๆ
คนใหม่ๆ
ไม่ ฉันไม่มีอนุสรณ์อะไร ไม่มีอีกแล้ว
ทุกอย่างที่ฉันมี ซึ่งมีมากด้วย ฉันเอามาให้เขา
มีคนบอกชื่อฉันให้คุณรู้เหรอ
เกิดขึ้นบ่อยแหละ
แต่ฉันเองไม่ใช่คนซื้อขาย จอร์จให้ฉันไปซื้อสิ่งต่างๆ ให้เขา
ฉันมาจากครอบครัวใหญ่ มีลุงป้าน้าอาและญาติหลายคน
เขาคิดว่าการซื้อจะดูสมเหตุสมผล เผื่อว่าตุลาการมาสืบเรื่องนี้
เขาไม่มีใคร เลยใช้ฉันเป็นคนหาของพวกนั้น
- ของถูกกฎหมายหมดเลยไหม หรือมี... - ความสัมพันธ์ของคุณได้รับอนุญาตไหม
จอร์จไม่ชอบการคบกันแบบได้รับอนุญาต
คนงี่เง่าที่ไหนก็ดูออก ว่าเขาไม่ใช่คนที่เราจะใช้ชีวิตได้ด้วยตลอดไป
ถูกกฎหมายไหมน่ะเหรอ แน่นอน ฉันว่างั้นนะ แต่เราจะรู้ได้ไง
คุณต้องมาถาม
ฉันไปหาหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย
และถามว่าของที่ฉันครอบครองอยู่ตอนนี้ เป็นการครอบครองที่ผิดกฎหมายไหม
ดูเหมือนว่าฉันทําให้มันง่ายสําหรับพวกเขา
คุณเจอเขาหรือได้ข่าวจากเขา หลังจากที่เขาลงไปอยู่ฝ่ายเครื่องจักรกลไหม
คุณนี่ถามเยอะจริงๆ
ฟังนะ นายอําเภอ
จอร์จลงไปฝ่ายเครื่องจักรกล เพื่อตามหาสิ่งที่เขาเรียกว่า "คําถามสําคัญ"
คําถามที่ผิดกฎหมาย
เขาได้สิ่งที่ต้องการจากฉันแล้ว เขาเลยไม่ต้องการฉันอีกต่อไป เขาเลยจากไป
อาจจะไปตามหาคนใหม่ที่อยู่ชั้นล่าง ที่อาจช่วยเหลือเขาได้
คําถามผิดกฎหมายที่ว่าคืออะไรเหรอ
ฉันคุยเรื่องนี้กับตุลาการไปหลายรอบแล้ว
ลุงป้าน้าอาที่ฉันบอก พวกเขาก็เคยคุยเหมือนกัน
จอร์จกับอนุสรณ์พวกนั้นส่งผลเสียต่อฉันมาก
เขาเสียครอบครัวไป แต่เขาไม่คิดอะไร ที่จะแยกฉันออกจากครอบครัวฉัน
เขาเป็นคนคารมดี
ขอบคุณที่สละเวลานะครับ คุณแจ็กสัน
- ถ้าคุณมีคําถามละก็ เรา... - มีสิ
ตอนที่เขาบอกคุณว่าเขารักคุณ คุณเชื่อเขาไหม
ขอบคุณครับ
ผู้หญิงคนนั้นสติไม่ดีแน่ๆ
บ้านเธอเหมือนห้องเก็บขยะที่ฝ่ายรีไซเคิลเลย
ไหนจะกลิ่นอาหารแมวอีก
คุณโอเคไหม
อือ ฉันปกติดี
(ความจริง)
(สํานักงานนายอําเภอ นายอําเภอเบ็คเกอร์)
เราต้องใช้ห้องนี้
เร็วเข้า
มีการสัมภาษณ์ผู้ให้เบาะแสที่ถูกปิดเป็นความลับ
ซึ่งระบุว่าอนุสรณ์ที่คุณเอามาก่อนหน้านี้
เป็นการครอบครองที่ผิดกฎหมาย
ของจอร์จ วิลคินส์ เพื่อนร่วมงานของคุณ
ฉันไม่เข้าใจ
ตามบันทึกของตุลาการ
มีการค้นบ้านของวิลคินส์ก่อนเขาเสียชีวิต
ตอนค้นครั้งนั้น พวกเขาไม่เจออะไร
แต่เมื่อคืนนี้
จู่ๆ อนุสรณ์ของวิลคินส์ ก็ไปโผล่อยู่ในอะพาร์ตเมนต์ของทรัมบูลล์
ซึ่งเป็นผลมาจากการค้นบ้าน ที่คุณเป็นคนประสานงาน
ครั้งแรกที่ฉันเห็นอนุสรณ์ชิ้นนั้นคือเมื่อคืน ที่บ้านของทรัมบูลล์
- ตอนที่บิลลิงส์เอามาให้ฉันดู - เดี๋ยวนะ...
ซิมส์ จอร์จกับฉันเป็นเพื่อนกัน นอกเหนือจากนาฬิกานี้แล้ว...
นอกเหนือจากนั้นเหรอ
ฉันไม่เคยได้รับอะไรจากเขา
ยิ่งเป็นของที่ดูน่าขําแบบชิ้นนั้นด้วยละก็
ผมมีคําถาม
สําหรับคุณซิมส์
ในวันที่ตุลาการไปค้นอะพาร์ตเมนต์ ของจอร์จ วิลคินส์
ทรัมบูลล์เป็นสมาชิกในทีมค้นหารึเปล่า
นายกเทศมนตรีครับ ชื่อสมาชิกทีมค้นหา ของตุลาการถือเป็นความลับเข้มงวด
คุณก็รู้
ผมไม่จําเป็นต้องเปิดเผยข้อมูลนั้น
ให้สํานักงานนายอําเภอ หรือสํานักงานนายกเทศมนตรีรู้
แต่ถ้าทรัมบูลล์อยู่ในทีมค้นหานั้นด้วย
มันพอจะเป็นไปได้สักหน่อยไหมที่เขาคิดว่า
วัตถุนั้นคือของแปลกๆ ที่ไม่มีพิษภัย และตัดสินใจเอากลับบ้านไปเป็นของตัวเอง
คุณอยากให้ผมพิจารณาสมมติฐาน
- ผมไม่ทําแน่ - ในทางทฤษฎี มันเป็นไปได้ ถูกไหม
จากการค้นหาของคุณ คุณพบอะไรบ้างไหมที่อธิบายได้ว่า
ทําไมทรัมบูลล์ถึงอยากฆ่ามาร์นส์กับจาห์นส์
- ไม่ค่ะ ยังไม่เจอ ฉัน... - ไม่ เท่าที่ทุกคนรู้ตอนนี้
มาร์นส์กับจาห์นส์เสียชีวิตเพราะปัญหา เกี่ยวกับหัวใจที่เกิดจากการเดินไปทั่วไซโล
การสืบสวนเพิ่มเติมอาจเปิดเผยความจริง
และพิสูจน์ถึงความสั่นคลอนได้
ผมรู้ว่าไม่ใช่ทุกคนที่เชื่อแบบนี้
แต่ผมคิดว่าเงื่อนงําบางอย่าง...
ไม่ต้องไขให้กระจ่างจะดีที่สุด
คุณซิมส์
ขอบคุณที่ไม่บอกพวกเขาเรื่องฉันกับจอร์จ
คุณแอบยัดอนุสรณ์ชิ้นนั้นไว้ให้ผมเจอรึเปล่า
การตัดสินใจของคุณอาจทําให้ผมติดคุก หรือถูกส่งไปทําความสะอาด
ฉันไม่มีวันยอมให้เป็นแบบนั้น
คุณพูดชื่อผมทันทีที่พวกเขากล่าวหาคุณ
จูเลียตต์ ผมมีครอบครัวนะ ผมมีลูกมีเมีย
ผมรู้ว่าการมีรองนายอําเภอที่คิดเหมือนตุลาการ
และทําตามกติกาสัญญาทุกกระเบียดนิ้ว มันเป็นอะไรที่น่ารําคาญ
แต่คุณต้องพูดความจริงกับผมสิ
พูดความจริงราวกับว่า ไม่ได้มีแค่ชีวิตคุณที่ต้องพึ่งพามัน แต่มีชีวิตผมด้วย
ฉันจะพยายาม
- จะพยายามงั้นเหรอ - ใช่ ฉันทําได้
จูเลียตต์ คุณคือนายอําเภอของไซโล
และคุณซื่อสัตย์กับผมไม่ได้งั้นเหรอ
ให้ตายสิ คุณกับจอร์จนั่นน่าจะเป็นคู่ที่สมกันแล้ว
- อยากให้พูดตรงๆ ใช่ไหม - ใช่
ตอนที่คุณจับมือน่ะ คุณรู้สึกเจ็บแปลบ
นายอําเภอ...
เวลารู้สึกกดดัน คุณจะบีบมือแน่น
ฉันละแปลกใจที่นิ้วคุณไม่ร่วงมาจากมือ
คุณป่วยเป็นซินโดรม
และคุณปกปิดมันไว้ เพราะงั้นนะรองนายอําเภอ ที่ทําตามกติกาสัญญาทุกกระเบียดนิ้ว
รู้นะว่าสิ่งที่คุณทําคืออาชญากรรม ที่คุณไม่รายงานเรื่องตัวเอง
- รู้สิ - และตามกติกาสัญญา
คุณไม่มีคุณสมบัติที่จะอยู่ในตําแหน่งที่มีอํานาจ
ที่สามารถเข้าถึงอาวุธปืน
เพื่อจับกุมตัวอาชญากร หรือแม้แต่เป็นรองนายอําเภอในสํานักงานนี้
มันมีวิธีที่ทําได้
และสิ่งที่คุณทําอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่เลย
- คุณหาว่าฉันไม่ซื่อสัตย์ - ผมเปล่านะ
- เปล่าเหรอ - ใช่
ผมแค่ขอให้คุณพูดตรงๆ และถ้าคุณจะไม่ทําแบบนั้น
ก็ควรบอกให้ผมรู้ แทนที่จะจัดฉากให้ผมเป็นคนรับเคราะห์
ทุกคนในออฟฟิศพูดว่า สาเหตุที่ทําให้โฮลสตันกับมาร์นส์เป็นทีมที่ดีมาก
เพราะพวกเขาคอยดูแลกันและกัน
แล้วดูสิมันทําให้พวกเขาเป็นยังไง
ราตรีสวัสดิ์ นายอําเภอ
บ้าฉิบ
- เฮ้ สุขสันต์วันหยุดเพื่อการให้อภัย - เฮ้
สุขสันต์วันหยุดเพื่อการให้อภัย รองนายอําเภอ
วันนี้เป็นไงบ้าง
เคยเจอดีกว่านี้
คืนนี้ไม่มีแสงสว่างเหรอ
รู้ไหม แม่ผมมักบอกตอนที่ผมยังเล็กๆ ว่า เอิ่ม
เราไม่ควรยอมแพ้ให้กับวันหนึ่งๆ แม้จะหมดวันแล้วก็ตาม เพราะ...
แม่บอกว่าวันทั้งวันสามารถดีขึ้นได้ด้วยรอยยิ้ม
ลูคัส คุณไม่เคยมีแฟนใช่ไหม
มีเยอะแยะ
ไม่มีสักคน
มีเยอะจะตาย
ผมมีสาวชั้นเว้นชั้นเลยแหละ
นั่นด้วย เห็นไหม
เห็นอะไร
รอยยิ้มไง เหมือนที่แม่ผมบอก
ฉันไม่ได้ยิ้มไปกับคุณ ฉันยิ้มให้คุณต่างหาก
ผมก็จะรับไว้อยู่ดี
คืนนี้ไม่ได้พกกระดานมาด้วยเหรอ
คนงานในโรงอาหารชั้นที่ผมอยู่บอกผม
ว่าเย็นนี้จะมีเมฆหนา ผมเลย...
แต่คุณก็ยังขึ้นมาน่ะเหรอ
ใช่ ผมมาเพื่อเจอคุณ
ว้าว ไม่ได้เรื่องเลย
- ว้าว - ประโยคจีบนี้เด็ดจะตาย
ไม่คิดว่ามันจะแย่ไปกว่านี้ แต่คุณก็ทําจนได้
โอเค แต่คุณยังยิ้มออก เพราะงั้นก็ช่างมันสิ
โอเค ฉัน... ไปก่อนนะ
เจอกันพรุ่งนี้นะ นายอําเภอ
ที่รักเหรอ
ใครมาน่ะ ใครมา
ตายจริง
จ้ะ
- หวัดดี - เฮ
ดูลูกสิ
วันนี้เป็นไงบ้าง พ่อรักลูกนะ
คุณโอเคไหม ดูมือคุณสิ
- อือ ผมโอเค - ไปนั่งก่อน
- ที่รัก ไปนั่งก่อน - โอเค
จ้ะ
ถอดเสื้อสิ คุณได้กินรากขิงที่ฉันให้คุณไปไหม
ผมกินไม่ได้
วันนี้ทั้งวันผมไม่ได้อยู่คนเดียวเลย
เธอให้คุณอยู่กับเธอทั้งวันเลยเหรอ
ในที่สุดก็ไว้ใจคุณแล้วเหรอ
ผมว่าเธอไม่ไว้ใจใครง่ายๆ หรอก
เดี๋ยวเธอก็ไว้ใจน่า เธอควรรู้สึกเป็นเกียรติที่มีคุณอยู่
ที่รัก มันเกิดขึ้นรึยัง
อะไรเหรอ
เห็นสัญญาณอะไรในตัวแคลร์รึยัง
คุณก็รู้ว่ามันไม่ได้เป็นกันแบบนั้น
เพียงเพราะคุณเป็น ไม่ได้แปลว่าแกต้องเป็นด้วย
แต่ผมเป็นห่วงนี่
ฉันรู้
แต่ตอนนี้ห่วงแค่ทําให้คุณดีขึ้นก่อนดีกว่า
คุณจะได้นอนหลับพักผ่อนบ้าง
แคธ
- ที่รัก คุณไม่ต้อง... - ผมโชคดีจริงๆ ที่มีคุณกับแคลร์
ผมนึกภาพชีวิตตัวเองในไซโลไม่ออกเลย ถ้าผมต้องอยู่คนเดียว
จอร์จ
คําถามสําคัญคืออะไร
มีเยอะเลยละ
ข้างนอกมีอะไร
อะไรอยู่ไกลไปจากที่เซ็นเซอร์มองเห็น
ทําไมเราถึงอยู่ที่นี่
เราอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
เราเหลือเวลาอีกนานแค่ไหน
แต่คําถามที่สําคัญที่สุดคืออะไรล่ะ
ถ้าทุกอย่างที่เราคิดว่าเป็นเรื่องจริง
ทุกอย่างที่คนที่เรารักบอกเรามา...
แต่จริงๆ แล้วเป็นแค่เรื่องโกหกล่ะ
วอล์ก
เฮ้ มันดึกแล้วนะ
ค่ะ เงียบมากด้วย
ได้เวลากลับบ้านแล้ว
งั้นเหรอ
ค่ะ ตอนเช้าฉันจะทําตามที่คุณบอก
ฉันจะเอาตราไปคืนแล้วลาออก
รู้แล้วเหรอว่าเกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้ ไม่สนแม่งแล้ว
กลายเป็นว่าคนที่ฉันช่วย ไม่คุ้มค่ากับการให้ฉันต้องขึ้นๆ ลงๆ
สรุปคุณจากที่นี่ขึ้นไปอยู่ชั้นบนเพื่อเขา
หรือเพราะมันเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่ควรทํา
บ้าจริง เขาก็ตายไปแล้ว เขาไม่ได้ขอให้คุณขึ้นไปบนนั้นซะหน่อย
มันก็แค่... มันเสียเวลาเปล่า
เวลาเหรอ
คุณไม่เข้าใจเรื่องเวลาหรอก
คุณคิดว่าคุณเข้าใจ แต่เปล่าเลย
เพราะคุณมีอะไรรออยู่เบื้องหน้า มากกว่าเบื้องหลัง
เวลาสําหรับคุณก็เป็นแค่แนวคิดนึง
แต่สําหรับฉัน มันคือหลายปีที่ติดแหง็ก อยู่หลังบานประตูที่เต็มไปด้วยความทรงจํา
เพื่อนและคนรักทุกคนอยู่ข้างนอกนั่น
อยู่ที่อีกฟากนึง
ไว้คุณค่อยมาคุยเรื่องเวลากับฉัน
ตอนที่คุณไม่สามารถบังคับตัวเอง ให้ก้าวออกนอกประตูได้
ตอนที่วินาทีมันกลายเป็นปีๆ
เขาไม่ใช่คนอย่างที่ฉันคิด
แล้วคุณเป็นคนแบบไหนกัน
คนที่คุณรักถูกฆาตกรรม
และตอนนี้คุณมาบอกว่ามันเสียเวลาเปล่า ที่จะตามหาสาเหตุงั้นเหรอ
ฟังนะ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ตอนที่คุณไปจากที่นี่ ความรักทําให้คุณพยายามทําสิ่งที่ถูกต้อง
และตอนนี้ความโกรธทําให้คุณยอมแพ้งั้นเหรอ
ความกลัวมันทํากับฉันแบบนี้เหมือนกัน
นั่นแหละที่เสียเวลาเปล่า
ฉันยินดีต้อนรับคุณมาอยู่ที่นี่ด้วย
หรือคุณจะอยู่ในที่ที่คุณอยู่ตอนนี้
ปล่อยวางอะไรก็ตามที่รบกวนจิตใจ แล้วทํางานให้เสร็จซะ
คุณตัดสินใจเอง
ตอนนี้คุณต้องพูดกับฉันตรงๆ
ก่อนหน้านี้ฉันไม่เหรอ
คุณคือผู้ให้เบาะแสที่ถูกปิดเป็นความลับ คุณหักหลังแล้วฟ้องเรื่องจอร์จ
คุณคือคนที่บอกตุลาการเรื่องฮาร์ดไดรฟ์
เพราะคุณนั่นแหละ จอร์จถึงตาย เรจินา
- ขอเวลาแป๊บนึง - ขอเวลาแป๊บนึงงั้นเหรอ
คุณมาบ้านฉัน
- แล้วกล่าวหาว่าฉันหักหลัง - คุณฟ้องตุลาการเรื่องจอร์จ
- ไม่ ไม่ใช่พวกเขา - ไม่ใช่เหรอ
ตุลาการมาตอนกลางวัน พวกเขาถามคําถามง่ายๆ
แต่ชายคนที่รู้ทุกอย่าง เขามาตอนกลางคืน
ว่าไงนะ นี่คุณพูด...
มีอยู่คืนนึง ฉันตื่นมาเจอผู้ชายคนนึงอยู่ในห้องนอน
ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย โคมไฟถูกถอดปลั๊กออก
และเขาบอกฉันว่าอย่าขยับ
เขาอยากให้ฉันบอกเขาทุกอย่าง
- รายงานเรื่องทุกคน ไม่ใช่แค่จอร์จ - เรจินา นี่คุณ...
ทุกหนึ่งคําถามที่ฉันไม่ตอบ เขาจะข่มขู่ด้วยคนที่ฉันรักสองคน
คนที่ฉันรักสองคนเลยนะ ทั้งเพื่อน ทั้งครอบครัว
ถ้าฉันออกจากอะพาร์ตเมนต์
เขาจะโผล่มากลางดึก ยืนอยู่ปลายเตียงในความมืด
แล้วเขาจะพูดชื่อของทุกคนที่ฉันคุยด้วยในวันนั้น
ทุกคนที่ฉันคุยด้วยเลย
ถ้ามีคนมาหาฉัน...
ฟังนะ ฉันติดตั้งไอ้นี่ไว้เพื่อกันเสียง ฉันไม่รู้ว่ามันได้ผลไหม
- ถึงจะติดตั้งไว้ เขาก็อาจได้ยินทุกคํา - "เขา" คือใคร
เรจินา คุณพูดถึงใครอยู่
พวกเขารู้วิธีเล่นงานเรา พวกเขารู้ว่าเรากลัวอะไร
แม่ฉัน...
ทุกชื่อที่ฉันบอกชายคนนั้นไป เท่ากับอีกหนึ่งวันที่แม่ฉันไม่ต้องทนอยู่ในเหมือง
เพราะงั้นก็ใช่ ฉันบอกชื่อคนซื้อขายอนุสรณ์ทุกคนที่ฉันรู้จัก
เพราะงี้เคนเนดีถึงบอกชื่อฉันให้คุณรู้ เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าตุลาการมีชื่ออยู่ในมือ
หวังว่าพวกเขารู้กันหมดแล้ว จะได้ไม่มายุ่มย่ามแถวนี้อีก
- แต่ถ้าคุณห่วงจอร์จจริงๆ... - เขาห่วงแต่ตัวเอง
เฮ้ จอร์จตายเพราะคุณบอกชื่อเขาไป
เขาตายเพราะไม่ยอมมอบฮาร์ดไดรฟ์ต่างหาก
ฮาร์ดไดรฟ์เวรนี่อีกแล้ว
- เรจินา มีอะไรอยู่ในฮาร์ดไดรฟ์ - อย่ามาถาม
มีอะไรอยู่ในนั้น
ฉันไม่เคยเห็น
เขาไม่เคยห่วงฉันเลยจริงๆ
เขาใช้ฉันเป็นคนหามาให้เขา
เขาคงจะทําแบบเดียวกันกับคุณ
แสร้งทําเป็นรักคุณเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ
ฉันไม่ได้ให้เขา
แล้วเขาก็เอาของจากแม่ของเขามาให้ฉัน
สิ่งเดียวเกี่ยวกับแม่ที่เขาเก็บไว้
เขาให้อะไรคุณ
ของพวกนี้ วัตถุพวกนี้ ของ...
ทุกอย่าง
เพราะมัน ฉันถึงไม่เหลืออะไร
ไม่เหลือใครเลย
ฉันมั่นใจว่าฮาร์ดไดรฟ์ถูกทําลายไปแล้ว
ฉันคิดว่าพวกเขาคงไม่มารบกวนคุณอีก
ฉันก็เช่นกัน
เฮ้...
จอร์จยอมแลกอะไรเพื่อฮาร์ดไดรฟ์งั้นเหรอ
เขาบอกว่าเขามอบอะไรบางอย่างให้คุณ
มันคืออะไร
มันคือทุกอย่าง
ฉันว่าพวกเขาไม่รู้ว่ามันมีตัวตนอยู่
พวกเขารื้อค้นบ้านฉันจนทั่ว
พวกเขาดูใต้พรมด้วย แต่พวกเขาโยนไอ้ของชิ้นนั้นไปข้างๆ เฉยเลย
มันคืออะไร
นี่คือของขวัญจากแม่ของจอร์จ ป้ากลอเรียของเขาเป็นคนยกให้เขา
มันถูกส่งต่อและซ่อนไว้หลายชั่วอายุคน
มาจากยุคก่อนการก่อกบฏเหรอ
มาจากยุคก่อนที่จะมีไซโล ก่อนที่จะมีเหตุผลให้โกหก
พอคุณเห็นสิ่งที่กําลังจะได้เห็น อย่าพูดเสียงดังล่ะ
อย่าให้พวกเขาได้ยิน
มันจะทําให้คุณถูกฆ่าตาย
(การผจญภัยที่น่าอัศจรรย์ในจอร์เจีย คู่มือท่องเที่ยวสําหรับเด็ก)
(กลอเรีย - แอนน์ - จอร์จ)
(ป่าสงวนแห่งชาติแชตตาฮูชี ข้อมูลสั้นสุดๆ สี่อย่าง)
คุณต้องไปปลุกเขา
แต่นี่มันกลางดึกนะ
รู้แล้ว แต่เขาต้องมาดูนี่
เดี๋ยวนี้เลย
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี