Dokąd idziemy?
Niedaleko, Fasolko. Dobrze.
Miałaś być na czas.
I sama.
Moja córka dotrzyma tajemnicy.
Chyba że mam to dać komuś innemu.
Jeśli cię złapią, powiem, że go znalazłaś.
Nie złapią mnie.
Nie bądź taka pewna. Silos zawsze wygrywa.
Mogę to nieść.
Kupiłaś królika?
To nie zwierzątko domowe.
- Nie zjemy go. - Nie, nie zjemy.
Mało się rusza. Chyba jest chory.
O to chodzi, Fasolko.
Nie szukamy dziecka.
Proszę.
Jeszcze chwila.
Szybko, muszę już zasnąć.
Wiem.
Nie mogę tu zostać.
Pani Hildebrandt.
Nie współpracowała pani z moimi agentami.
Mam nadzieję, że ze mną będzie inaczej.
Jesteś tym od ochrony.
Twoja żona poroniła.
Ma pani dobrą pamięć.
To dobrze nam wróży.
Mieliście już zrezygnować z rodziny, ale wciąż został wam czas w loterii.
Wtedy załatwiłam wam k...
- Kwas foliowy. - Właśnie.
Jedna kropla co wieczór. Zadziałał?
Nasz syn za miesiąc skończy sześć lat.
Potrzebuję pomocy.
Jeśli powie mi pani to, co chcę wiedzieć,
gwarantuję, że nigdy już nie odbierzemy pani snów.
A jeśli nie?
Wyślesz starą kobietę do czyszczenia?
Nie.
Zostawię ją tu bez lekarstw,
żeby do końca życia wpatrywała się w te ściany.
Czemu mam ci ufać?
Bo dzięki pani mam syna.
Nie czerpię z tego żadnej przyjemności.
Ale to dla Silosu bardzo ważna sprawa.
Juliette Nichols złożyła pani wizytę.
Wyjęła coś z tego otworu.
Muszę wiedzieć co.
Torbę.
Schował ją tam szeryf Holston?
Tak.
Co w niej było?
Podawajcie jej codziennie mocne leki.
Ja autoryzuję każde wybudzenie.
Tak jest.
Dziękuję pani.
Za wszystko.
Naprawdę myślisz, że wygracie?
Musimy.
NA PODSTAWIE SERII KSIĄŻEK SILOS
SILOS
Kamery nagrały, jak schodzi po schodach,
ale potem ją straciliśmy.
Niżej Medycznego nie wszystko widać.
Kiedy ją znajdziecie, zatrzymajcie ją. Ma groźny relikt.
Nikomu nie wolno go tknąć.
Tak jest.
ODMOWA DOSTĘPU BRAK POZWOLENIA NA OTWARCIE DYSKU
Co teraz będzie?
Myślę, że ma w sercu małą dziurę.
- Taką jak Jacob? - Tak.
Zamierzam ją znaleźć i zaszyć.
- Jak ją zobaczysz? - Dzięki temu.
Dobrze, przynieś go tu.
Teraz będzie trochę strasznie.
- Na pewno chcesz zostać? - Tak. Chcę widzieć wszystko.
Dobrze.
Chcesz zobaczyć jego serce?
No to chodź.
Jest gigantyczne.
Moja Fasolko, to szkło powiększające.
Pierwsze w Silosie. Pod nim małe rzeczy wyglądają na duże.
Jeśli to zadziała, użyjemy go, by pomóc ludziom.
Billings do szeryfki.
O co chodzi?
Musisz przyjść do biura.
Hej! Co to ma, kurwa, być?
- Proszę poczekać, aż skończymy. - Nie. To nasze biuro.
Jak mogą to robić?
Meadows zarządziła poszukiwania niezarejestrowanych reliktów.
Co takiego?
To jakaś cholerna bzdura.
Prawdziwe pytanie brzmi dlaczego.
Co tak patrzysz? Nie wiem.
Sims wziął ostatni relikt. Nowych nie było.
Aha. Co zaszło wczoraj, kiedy ją odwiedziłaś?
Nic. Przyniosłam jej jajka i bekon.
Jest bardzo chora.
Hej! Ostrożnie, Howey.
Zdajecie sobie sprawę, że to jawne pogwałcenie Paktu?
Nie można przeszukiwać siedziby służb porządkowych bez wyraźnego powodu.
Słyszycie, co mówię?
Sprawdźcie pod podłogą.
Wiesz, jak pogubiona się czułam? To jedno mogłam zrobić.
Pomyśl, co by było, gdybyśmy mieli coś takiego dla Jacoba. Moglibyśmy...
Chcę tylko, żeby inne rodziny nie musiały przeżywać czegoś takiego.
Myślisz, że ja się nie pogubiłem?
Ale nie możesz robić nieautoryzowanych urządzeń.
Ono może pomóc leczyć wady serca. Ratować życie.
Czemu szkło powiększające jest nielegalne?
Nie wiem, ale są zasady.
Na pewno umiesz ich przestrzegać.
- Co to ma znaczyć? - Nikt o tym nie wiedział
poza tobą i Jules.
Myślisz, że powiedziałem Sądowym?
Na pewno Pakt mówi coś o donoszeniu na rodzinę.
Jak możesz to sugerować?
A skąd to niby wiedzieli?
Bo wszędzie są donosiciele! Specjalnie się z tym nie kryłaś.
Dostawa szkła i metalu, zabieranie córki na farmę po godzinach.
Proszę, Hanna. Daj im to, czego chcą,
zanim rozwalą nam całe mieszkanie.
Pokój Juliette... Proszę.
Mam nadzieję, że cokolwiek z tego masz, jest tego warte.
Przestańcie.
Dam wam to.
Wystarczy.
Co to ma być?
Nie!
A teraz zwierzę.
Powiedz, gdzie jest,
a wycofamy zarzuty wobec farmera.
Zmarło.
Zjedliśmy mięso i skompostowaliśmy resztę.
Wydział Sądowy dziękuję za współpracę.
Przysięgam, że to nie ja.
Nie trzeba. Ja to zrobię.
- Musimy to sprawdzić. - Nie ma szans.
Proszę o pomoc.
Ja pierdolę.
Dobra.
Już. Zadowolony jesteś, dupku?
Idziemy.
I ty z nimi pracowałeś?
W administracji, nie z tymi zakompleksionymi zjebami.
No co? Przeklinam.
Tak czy siak, to nie zwykła rewizja.
- Raczej... - Sprawa osobista.
Kurwa.
To nie Meadows za tym stoi.
- Podpisała nakaz. - Kiedy u niej byłam, coś mi nie pasowało.
Myślę, że to nie ona decyduje.
- A kto? - Sims.
- Robert? - Tak.
On egzekwuje Pakt. Nie dąży do...
Od samego początku chce się mnie pozbyć.
To dzisiaj to tylko rozgrzewka.
Nie ustąpi, póki nie trafię do celi albo za barierkę.
Kurwa.
To przeszukanie było nielegalne, tak?
Pominęli jakieś dziesięć kroków.
Powinno być powiadomienie, wniosek o dowód...
- Idziesz ze mną do Sądowego. - Po co?
Czy to ci wygląda na dysk?
Nie, proszę pana.
A to?
- Można to podłączyć do komputera? - Nie.
Czy nakaz mówił, żeby przynieść bezużyteczny biurowy szajs?
Tylko tyle tam było.
To za słabo szukaliście!
Nowy plan.
Znajdź każdego tragarza spomiędzy poziomu pierwszego i 50.
Dowiedz się, czy komuś coś dała albo z kimś rozmawiała.
Próbowałam ich powstrzymać.
Nie może pani tak tutaj...
- Aresztuję pana. - ...wpadać.
Chodzi o pani biuro.
- Mówiłem Meadows... - Walić ją.
Aresztuję pana za naruszenie protokołu.
- Wymyślamy przestępstwa? - Billings.
Ustęp 14, część trzecia, paragraf 12B.
- Nielegalne przeszukanie. - Ustęp 23, część 19, paragraf szósty.
Wszystkie te konkursy wygrane w dzieciństwie
w końcu się opłaciły, co, Paul?
Na to wygląda.
Nie miałem nic wspólnego z tym nakazem.
Ale odpowiada pan za swoich agentów.
Problem? Proszę to zgłosić Meadows.
Skuj go i zabierz na górę.
Na pewno chcesz to zrobić?
Nie mam wyboru. To moja szefowa.
Na razie.
Zanieście to z powrotem na miejsce.
Hej! Chcesz iść z szefem? Mam więcej kajdanek.
- Pożałuje pani tego. - Wątpię.
Świetnie. Mam nie zauważyć, że tam byliście.
OGRANICZONY DOSTĘP
WYNIK OBSERWACJI PODEJRZANEJ
Jules?
Wszystko dobrze?
Czemu nie chciałeś, żeby budowała to szkło?
Wiem, że masz wyraźne zdanie na temat...
Chcę wiedzieć, czemu się zabiła.
Wiem, że nie chciałam słuchać, ale już chcę.
Naprawdę muszę wiedzieć.
Nie chodziło o szkło.
Jak to?
Parę razy w roku
muszę przekazać młodej, szczęśliwej parze, że ich noworodek zmarł.
To moje zadanie.
Ale nie najtrudniejsze.
Najtrudniej jest spotkać ich po latach i widzieć, jak to na nich wpłynęło.
Strata różnie oddziałuje na ludzi.
Czasem kurczy ich świat, wciąga ich do wewnątrz.
Tak właśnie było ze mną po śmierci twojego brata.
Spędzałem więcej czasu tutaj,
choć powinienem był wspierać ciebie i mamę.
Zawsze będę tego żałował.
Przepraszam.
Ale twoją mamę...
rozpacz popchnęła do niebezpiecznych rzeczy.
Tak bardzo chciała poznać prawdę, że nie liczyła się z granicami.
Ale nadal chciała pomagać.
A ja chciałem pomóc jej. Ochronić ją.
Tylko na tym mi zależało. Nie na szkle ani niczym innym.
Ale to było za mało.
Mogłem ich powstrzymać...
Sądowych, kiedy przyszli do naszego mieszkania.
Mogłem coś zrobić, zamiast naginać się do ich woli.
Kiedy agenci roztrzaskali jej maszynę, razem z nią roztrzaskali jej duszę.
Próbowałem ją odzyskać, ale nie chciała mnie słuchać.
Poddałem się.
Zawiodłem ją.
Dlatego zostawiłem cię u Mechaników.
Pod wieloma względami przypominasz swoją mamę, Jules.
Kiedy tam odeszłaś, byłem załamany.
Ale tak było lepiej, choć mnie znienawidziłaś.
Wiedziałem, że tam
możesz użyć swojego talentu, by naprawiać prawdziwe, namacalne rzeczy,
zamiast szukać nierealnych odpowiedzi, jak twoja mama.
A jednak to robię.
Jednak to robisz.
Winiła ciebie, wiesz?
Myślała, że na nią doniosłeś. Ja też.
Wiem, ale przysięgam, że nigdy tego nie zrobiłem.
Wiem.
Sądowi obserwowali mamę przez czujniki w lustrach.
Znalazłam jej akta.
- Jak to? - Mają własne kamery.
I słuchają, nie tylko przez tragarzy i innych.
Mają urządzenia.
Stąd wiedzieli o szkle.
Stąd wiedzą wszystko.
Nigdy mi nie uwierzyła.
Wiem.
Ja ci wierzę.
Juliette.
Wiem. Bardzo cię przepraszam.
Wciąż bardzo za nią tęsknię.
Ja też.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Przyszedł konserwator.
- Po co? - Chce sprawdzić otwory wentylacyjne.
Bardzo na to nalega.
- Prosiłeś o to? - Nie.
- A ty? - Nie.
Może wrócić później?
Proszę.
Kiedy byliśmy tu z Glorią, mówiłeś, że nikt nie słucha.
- Aha. - Że nie ma kamer.
Przyszedł ją zamontować.
Teraz nie widzą tego miejsca.
- Co to? - Dysk twardy.
- Z czym? - Nie wiem.
Podłączyłam go tutaj, ale nie mogłam nic otworzyć.
Wymaga jakiejś autoryzacji.
Wezmę go do Walk. Jeśli ktoś ma dać radę, to ona.
Możesz jej przekazać, że przyjdę?
Powinnam być tam około 18.00.
Dobrze. Jules, uważaj na siebie. Proszę.
Dobrze.
Dokumenty. Następny.
No już.
- Dokumenty. Torba. - Szlag.
- Co się dzieje? - To pytanie do pani.
Może to pani przyspieszyć?
Spóźnię się do pracy.
Jasne, sprawdzę to.
Hej, Jerry.
- Tak? - Przyniósłbyś mi kawę?
Czarną. Bez cukru i mleka.
Dobrze.
Dzięki.
Mogę prosić cię o coś jeszcze?
Daj mi na chwilę swoje radio.
- Proszę pana... - Tylko jedno zgłoszenie.
Myślę, że powinniśmy zaczekać,
aż ktoś wróci.
Jeśli się pan zgodzi.
Pani szeryf? Albo Billings?
Tak, masz rację. Rozumiem.
Nie przejmuj się.
Nie będę miał ci tego za złe.
Hej.
- Znowu nie zdążyłem, co? - Właśnie ją położyłam.
Ciężki dzień?
Nawet sobie nie wyobrażasz.
Za chwilę kolacja.
W porządku?
- Przepraszam... - Nie szkodzi, posprzątam potem.
Drżenie się ostatnio pogorszyło.
Nic mi nie jest.
- Ta praca... - To nie przez nią.
Lubię ją, tylko...
Musiałem dzisiaj wybierać między szeryfką a Simsem.
- Jak to możliwe? - To skomplikowane.
Ludzie mówią, że szykuje kolejny bunt.
- Gdzie to usłyszałaś? - Wszyscy są nerwowi.
Ostatnie wydarzenia, wszystkie te śmierci.
Jeśli się o mnie martwisz...
Martwię się. Jak widać, stres pogarsza twój stan.
Skarbie, nic mi nie będzie, obiecuję.
UCIEKINIERKA BĘDZIE U CIEBIE OK. 18.00
Halo?
Halo? Jest tam kto?
Kurwa mać.
- Halo? - Walk?
Co się dzieje?
- Widziałaś Jules? - A powinnam?
Miała tu być godzinę temu.
- Dasz mi znać, jak ją zobaczysz? - Jasne.
Lukas Kyle?
Tak.
Do pana.
STOŁÓWKA NA POZIOMIE 1
MOGĘ WIEDZIEĆ COŚ O „W” I NIE TYLKO. POGADAMY TERAZ W 613?
Widzisz?
Widzę „W”.
Hej. Wchodź.
- Ktoś cię śledził? - Nie.
Za jakieś pięć minut przyjdą tu Sądowi.
Mamy trzy na rozmowę.
Czemu...
Słyszą nas. Przestań.
Nie rozumiem, co...
Mam coś takiego.
- Stary dysk twardy? - Muszę zdobyć dostęp,
ale wymaga jakiejś autoryzacji, której nie mam.
Dobrze, jakiej autoryzacji?
Sys... i coś dalej.
- SysOp? - Tak. Co to jest?
To zastrzeżone dla szefa IT, Sądowych.
- To nie... - I szeryfki?
- Tak. - Próbowałam. Nie działa.
Trzeba go podłączyć do komputera służbowego.
Nie, tam nie mogę.
Możesz to jakoś obejść?
Proszę.
Na tym dysku są odpowiedzi na wiele pytań.
Jakich pytań?
Dlaczego żona Holstona wyszła.
Co stało się z George’em. Czemu zabito Jahns i Marnesa.
- Zabi... Słucham? - Tak, zabito ich.
Dlaczego? I kim jest George?
Był moim przyjacielem.
Przyjacielem?
- To wiele wyjaśnia. - Nie mam na to czasu.
- By mnie wykorzystać? - Tak.
Wykorzystuję cię, bo nie mam innego wyjścia.
Powinieneś chcieć mi pomóc.
Siedzisz co wieczór w stołówce, zastanawiając się, co tam jest.
A jeśli odpowiedź na to też jest na dysku?
Nie powinienem próbować otwierać czegoś,
- do czego nie mam autoryzacji. - Ale ja mam.
Tak, ale zasady obowiązują wszystkich.
Kurwa.
Patrz na to.
Czujnik. Kamera.
Tak nas obserwują. Tak nas kontrolują.
- Są w naszych mieszkaniach? - Są wszędzie.
Jeśli nie odkryjemy prawdy, nikt jej nie odkryje.
Więc proszę, pomóż mi.
Proszę.
Nawet gdybym mógł, moja mama...
- Ma tylko... - Mama?
Tak, ma teraz tylko mnie.
Jeśli coś mi się stanie...
Koniec czasu. Lepiej też chodź. Ze względu na mamę.
Juliette.
Kurwa. Juliette.
Juliette Nichols. Otwierać na rozkaz Wydziału Sądowego.
Dokumenty i torba.
- Już sprawdzali. Śpieszę się. - Proszę.
Serio? Wie pani, kim jestem?
- Proszę. - To mój dokument.
- Torba. - Gdzie pani przełożony?
- Serio? - Nie będzie zadowolony.
To pani szeryf. Jest ze mną.
- Ale... - Teraz sprzeciwia się pani burmistrzowi?
Aresztowałaś Simsa. Teraz są kontrole.
- Co się dzieje? - Miałeś rację.
Sądowi chcą przejąć władzę, ale to nie Meadows,
- tylko Sims. - Niemożliwe.
Robert przestrzega zasad.
Nie możemy tu rozmawiać.
Wiem gdzie. To kawałek stąd.
Jesteśmy na tyle sami, na ile można być w Silosie.
Wyjaśnij mi to. Myślisz, że Sims potajemnie rządzi w Sądowym?
Tak. Na pewno nie sędzia.
- Czego Sims chce? - Nie wiem.
Kontrolować Silos? Zatuszować zbrodnię?
Nie wiem, ale chce się mnie pozbyć.
A potem mnie.
Nigdy nie chciałem tej roboty.
Czego oni szukają?
Jak to?
Przeszukali twoje mieszkanie. Teraz wszędzie są kontrole.
Co im tak zagraża?
Nie wiem, o co ci chodzi.
Czas ucieka, Juliette. Zostało już niewiele.
Jeśli masz dysk, to...
O kurwa.
Powiedziałem „dysk”.
Skąd wiedziałbym, że to dysk?
To ty.
Przepraszam, pani szeryf. Czyżby powiedziała pani, że chce wyjść?
Nie. Nie powiedziałam.
Wyraźnie słyszałem, że to pani powiedziała.
- Robercie, słyszałeś? - O tak.
Nie.
Dwoje szeryfów w dwa tygodnie.
Co się dzieje z tymi szeryfami?
To ty. Meadows nie boi się jego,
tylko ciebie.
Tak.
Założyciele wiedzieli, że ktoś będzie musiał podejmować trudne decyzje,
żeby Silos przeżył.
Osoba, która posiada wiedzę, inteligencję,
informacje o wszystkim, co się tu dzieje.
Farciarz ze mnie.
Czemu ich wszystkich zabiłeś? Nie rozumiem.
Na przestrzeni naszego istnienia
pojawiły się problemy, którymi trzeba się zająć.
Potrzeby licznych wymagają poświęceń nielicznych.
Za co?
Za dysk twardy i pieprzoną taśmę?
Nie chodzi o taśmę. Chodzi o przetrwanie.
A ten dysk zagraża życiu wszystkich.
A ty jesteś największym zagrożeniem dla naszego domu od 140 lat.
No, byłaś.
Gdzie są jej przyjaciele?
Jej siostra. Ciotka.
- Wiesz, że... - To tchórze.
To nie...
Gdyby zmarła na zawał, wszyscy by przyszli.
- Wiem, że trzeba było zrobić więcej, ale... - Ale nic.
Stchórzyli.
I ona też.
Jules.
No już, idź!
Idź, do cholery!
Mówiłem, że pożałujesz, że mnie aresztowałaś.
Wiesz to od Hanka?
Wszystkie posterunki dostały tę wiadomość.
To bez sensu. Szła tutaj.
- Kto był świadkiem? - Burmistrz.
Agenci z Sądowego.
Można im wierzyć. Nigdy nas nie okłamali.
Mówię ci tylko, co słyszałam.
Masz rację. Przepraszam, Shirley, po prostu...
Wiem.
Knox mówił, że w końcu ukarzą nas za bunt.
Zawsze myślałam, że oszalał.
To co? Co teraz będzie?
Czekaj, Paul. Proszę, posłuchaj mnie.
- Nie próbuję cię już zrozumieć. - Posłuchaj!
Mam egzekwować Pakt tylko wtedy...
- Nie. - ...kiedy ci pasuje?
- Nie mówiłam, że chcę wyjść. - Nie mogę.
- Słyszałem. - Nie.
Burmistrz i moi agenci też.
To dość dowodów, szeryfie Billings.
- Nie jestem szeryfem, póki... - Wrabiają mnie.
- Zamknij się! - Kłamiesz!
Jeśli zostałaś źle usłyszana, masz prawo do rozprawy.
Tak? Gdzie?
W Sądowym? To on!
Kazałem ci się zamknąć!
To było niepotrzebne!
Ostrzegałem ją. Uwzględnij to w raporcie.
Na co się gapicie?
O cholera.
Nie!
Napisy: Marzena Falkowska