Wciąż ma swój mundur i odznakę. Nie będzie jej trudno gdzieś wejść.
Proszę wrócić do środka.
Dziękuję.
Wszystko jest w porządku.
Paul.
Jak mogła uciec?
Myślisz, że ją puściłem?
- Czemu miałby? - Nie wiem.
- Wysłałem go do domu. - Gdzie ona jest?
Ekipa Amundsena szukała wszędzie,
w mieszkaniach, szafach, pod łóżkami...
Potrafi robić się niewidzialna?
Chętnie bym się tego nauczył.
Mogła pójść dookoła
albo na górę czy dół szybu.
- Przeszukaliście poziom? - Tak.
Ściągnąłem też wszystkich obserwatorów. Śledzimy każdy ekran.
Niech sprawdzą, gdzie była wczoraj. Może to nam coś powie.
Musimy założyć, że jakoś zeszła z tego poziomu,
może na schody.
Amundsen porozmawia z każdym, kto mógł ją ukryć.
Rob, mam nadzieję, że rozumiesz, z czym się tu mierzymy.
Idź.
Pogadaj z jej bliskimi. Sprawdź, czy ktoś ją ukrywa.
Potrzebuję eskorty.
Paul.
Kochanie.
Nie umiem chwytać.
- To nie twoja wina. - Nie.
Właśnie że moja.
Pytasz, jak się czuję. Dobrze.
Fizycznie czuję się normalnie, ale popatrz na to.
Nawet teraz trzęsą mi się ręce.
Wszystkie te leki i zioła...
Wolałbym już, żeby wiedziano o moim Syndromie,
niż miano mnie za amatora.
Nie jesteś amatorem.
Ciężko na to pracowałeś.
Ale może już czas.
- Na co? - Powrót do Sądowego.
Byłeś tam lubiany.
Dobrze ci szło i tyle od ciebie nie wymagali.
Nie wrócę do Sądowego.
Chcesz powiedzieć im o Syndromie w nadziei, że zignorują Pakt?
To nie było na serio, Kat. Mówiłem tylko, co myślę.
Skłamałeś, Paul.
Tak, zasłużyłeś na to stanowisko, ale nie powiedziałeś im o swojej chorobie.
Więc jeśli powrót do Sądowego pozwoli ci
- się rozwinąć... - Potrafię to robić.
Nie mówię, że nie!
Ale szeryfa wysłali już na zewnątrz, a teraz to samo czeka szeryfkę,
a żadne nie miało dzieci!
Kiedy więc myślisz o swoim sekrecie i o swojej dumie,
wyobraź sobie, że twoja córka dorasta bez ciebie. Pomyśl o tym.
Kat, to nie fair.
Taka jest prawda.
Kiedy miałem 17 lat, znałem chłopaka, Justina Carlsona, który też miał Syndrom.
Większość dzieciaków nie wiedziała, ale ja tak.
Widziałem, jak próbuje to ukryć, tak jak i ja.
On też wiedział, że ja to mam.
Pewnego dnia podszedł do mnie i spytał o to,
jakby próbował się zaprzyjaźnić.
Uderzyłem go tak mocno, że wybiłem mu ząb.
Powiedziałem, że jeśli komuś powie albo odezwie się do mnie jeszcze raz,
uderzę go mocniej.
Tak ważne było dla mnie zachowanie tajemnicy,
żeby ludzie nie wiedzieli, że mam jakiś defekt
i że Pakt pozwala mi na tylko jedną pracę
bez fizycznych wymogów, bo jestem inny.
Nie ogranicza mnie cudze zdanie.
- Mam prawo... - Skarbie.
...popełniać błędy.
Mam prawo popełniać błędy.
Co robisz?
Złapię osobę, którą wypuściłem.
Naprawię to.
- Hank. - Walker.
Chodzi o Jules?
Mówiłem im, że działamy tu jak naoliwiona maszyna
dzięki pracowitym obywatelom, którzy dbają o bezpieczeństwo Silosu.
A jednak przyszli.
Tak.
No cóż, wchodźcie.
Niczego nie ukrywam.
Nie obudziła się na karmienie o 5.00.
Jestem wykończona.
Obudziłam się dopiero o 6.00 i...
Denise, spokojnie.
- Jestem złą matką. - Wcale nie.
Jesteś tylko wyczerpana.
Patrz. Claudii nic nie jest.
- Co robicie? - Peter Nichols.
- Jestem w trakcie... - Wie pan, gdzie jest pańska córka?
- Obudzicie dziecko. - Wie pan?
Nie. Proszę wyjść.
Myślę, że powinieneś go posłuchać.
Jeśli obudzisz dziecko, ta biedaczka może cię zabić.
Pamiętam, kiedy uśpienie syna było największym osiągnięciem dnia.
Czego pan od niej chce?
Panie doktorze.
Domyślam się, że Juliette jest dla pana najważniejszą osobą na świecie,
ale dla dobra wszystkich w Silosie
musi mi pan powiedzieć, gdzie jest.
Jest dla mnie najważniejsza,
ale nie wiem, jak myśli ani gdzie mogła pójść.
Widziałem ją pierwszy raz od 20 lat.
- Co się stało? - Powiedziała, że chce wyjść.
Teraz szuka jej cały Silos.
Lepiej żeby nie znalazł jej jakiś nadgorliwy agent.
Jeśli to ostrzeżenie, to go nie potrzebuję. Dobrze je znam.
Domyślam się.
W połowie pierwszego poziomu jest na balkonie miejsce,
w którym barierka jest gładka,
bo ludzie przed skokiem tak mocno ją ściskają.
Nie sądziłem, że moja żona też to zrobi.
Ale dzięki waszym agentom została mi tylko Jules.
Proszę mi powiedzieć, czy na moim miejscu
pomógłby pan tropicielom swojego dziecka?
Pomógłbym,
bo żadna osoba nie jest ważniejsza niż 10 000 lub tysiące kolejnych.
Nie mam pojęcia, gdzie jest.
Czemu zamknęli szkołę?
To taki specjalny dzień. Ja też nie muszę iść do pracy.
Spędzimy go razem. Zrobimy sobie tosty z serem.
Tatuś wróci do domu?
Będzie dziś bardzo zajęty.
Zrobiłem coś dla niego.
Śliczne.
A dla mamy nie zrobiłeś?
Też zrobiłem.
- Pani Sims? - Tak?
Pani mąż wysłał nas, żeby eskortować was do domu.
Spóźniliście się.
- To nasze drzwi. - Przepraszamy.
Możemy poczekać, aż wejdziecie?
Dobrze.
Weszliśmy.
- Możemy sprawdzić w środku? - Nie ma mowy.
Zameldujcie wykonanie zadania.
- Ale... - Byłam agentką 12 lat,
zanim przeszłam do IT. Umiem o siebie zadbać.
Tak, ale byłoby lepiej...
Przyciągnęliście uwagę, wołając mnie po nazwisku.
Czy mój mąż byłby zadowolony?
Dobrze. Chodź.
O tak.
Wszystko w porządku?
Tak.
Tak, kochanie. Wszystko dobrze.
Zostań tu i odrób lekcje. Zrobię ci coś do jedzenia.
- Dobrze. - Słucham?
Dobrze, mamusiu.
Nie zrobię ci krzywdy, chyba że będę musiała.
NA PODSTAWIE SERII KSIĄŻEK SILOS
SILOS
Śliczne.
MAMUSIA
Możesz mi to przechować?
Tak jest.
Zamknę drzwi, ale wszystko jest dobrze.
- Muszę tylko porozmawiać z kimś z pracy. - Tak jest.
- Umiesz tego używać? - Nie bardzo.
Przy takiej odległości to nieważne.
Ma tylko jeden nabój.
A ile trzeba?
Nie chcę cię skrzywdzić.
- Mówiłaś już. - Powtarzam to.
- To moje? - Tak, twój mąż zabrał moje.
Przykuj się w łazience.
Nie.
Jeśli strzelę, nieważne, czy cię trafię,
twój syn będzie miał koszmary do końca życia.
Tego chcesz?
Nie pójdę tam, gdzie nie będę widzieć ciebie i drzwi do jego pokoju.
Do kuchni. Już.
Serio?
Mnie by tyle wystarczyło. Z tego co słyszę, tobie też.
PAKT
Co ty robisz?
SKANOWANIE DYSKU ZEWNĘTRZNEGO
Nie może pan wchodzić.
Sędzia zezwoliła tylko na obecność Sądowych.
Jako p.o. szeryfa muszę przeprowadzić śledztwo
w sprawie każdego, kto chce wyjść.
A ja mam rozkaz aresztować każdego, kto chce wejść.
Nie wiem, czy mnie pan pamięta, ale uczył mnie pan w tamtym roku Paktu.
- Jean? - Robinson.
Gdybym mogła, to bym pana wpuściła. Ale nie mogę.
Jak pan wie, muszę wykonywać rozkazy.
- Zostawiła jakiś list? - Nie. Okropny tu bałagan.
Może gdybym dowiedział się, dlaczego powiedziała, że musi wyjść,
domyśliłbym się, gdzie jest.
Nie wiem.
Ale powinien pan iść.
To przez kogo miałaś koszmary?
Nie mówiłabyś tak, gdybyś ich nie miała.
Byłaś agentką, tak?
Kiedy byłam w wieku twojego syna, tacy jak ty rozwalili nasze drzwi.
Zniszczyli moje mieszkanie, rodzinę.
Tacy są Sądowi. Pracowałaś dla nich ty i pracuje dla nich twój mąż.
On pracuje dla dobra Silosu.
- Czyli wierzysz w dobro Silosu? - Tak.
Ale nie na tyle, żeby wpuścić agentów tam, gdzie śpi twój syn.
Mimo że wysłał ich twój mąż.
Mój mąż nie kontroluje wszystkiego, co się dzieje.
Na pewno nie odpowiada za to, co stało ci się w dzieciństwie.
Nie masz pojęcia, za co odpowiada.
Jak myślisz, co będzie, kiedy dowie się, gdzie jesteś?
Proszę.
Rozmawiałem z jej ojcem. Ekipa z głębin sprawdziła jej znajomych.
Nigdzie jej nie ma.
Wysłałeś ekipy gdzieś jeszcze?
Na razie tylko tam.
Wiemy, gdzie była wczoraj.
Poszła do dyspozytorni na dziesiątym.
- Wynajęła tragarza, by zaniósł wiadomość. - Wydział szeryfa ma własnych.
Wiem. Wysłałem agenta, żeby to sprawdził.
Wiadomość dostał ktoś w stołówce.
Pracownik?
Nie. Ktoś, kto tam tylko siedział.
Lukas Kyle. Pracuje w IT.
Nie wiemy, co przekazała, ale wiemy, co zrobił, kiedy to dostał.
Poszedł do jej mieszkania.
MIEJSCE ZBRODNI
WSTĘP WZBRONIONY Z ROZKAZU SĘDZI MEADOWS
NIEPRAWIDŁOWA KOMENDA
BIBLIOTEKA
OTWÓRZ KATALOG „BIBLIOTEKA”
PRZYGODY W GEORGII PRZEWODNIK DLA DZIECI
Uważa się pan za osobę ciekawą świata?
Nie...
To znaczy, nie bardziej niż każdy.
Ale z tego, co wiem, lubi pan przychodzić w nocy do stołówki
i sporządzać mapę świateł na niebie, prawda?
To tylko takie hobby.
Powiedziałbym, że jestem bardziej analityczny niż ciekawy.
Analityczny?
Dlatego lubię pracować w IT.
Mogę tutaj używać...
Ma pan jakiekolwiek pojęcie, czym są?
Te światła.
Nie, proszę pana.
Jakieś pomysły?
A pani szeryf?
Ma pojęcie, czym są te światła?
Wczoraj, kiedy dostał pan od niej wiadomość,
poszedł pan do jej mieszkania, gdzie odbyliście rozmowę.
Trudno było ją usłyszeć, bo puściła wodę z kranu.
Potem rozbiła lustro,
niszcząc monitor jakości powietrza.
To przestępstwo.
A w dodatku pokazała panu dysk twardy.
Zastrzeżony.
A co pan zrobił?
No, nic. Nie zrobiłem nic.
Właśnie.
Szeryfka pokazała panu zastrzeżony, groźny relikt,
a pan nikomu nie powiedział.
Ekipa agentów z Sądowego przyszła nawet do jej mieszkania,
dając panu szansę na zgłoszenie,
a pan czmychnął.
Nie wiedziałem, że to był groźny relikt.
Ma pan analityczny umysł.
Jak więc pan sądzi, jakie konsekwencje powinna mieć taka bierność?
Konsekwencje?
No już. Jest pan inteligentny. Inaczej nie pracowałby pan w IT.
Jeszcze wczoraj nie wiedziałem, jak pan wygląda,
ale znałem już pańskie wyniki, które są dość wysokie.
A zatem konsekwencje.
Może śmietnisko?
Kopalnia?
Przy zdradzie takiej wagi
być może bardziej odpowiednie byłoby czyszczenie.
Panie Holland, proszę...
Mimo że los 10 000 współobywateli zależał od pańskiego rozsądku,
pan przymknął oko.
Dlaczego?
Z powodu... zauroczenia?
Raczej nie widzę dla pana innego wyjścia...
chyba że pomoże nam ją pan znaleźć.
Nie mam pojęcia, gdzie jest.
Czego chciała od pana?
Pomocy z dyskiem, ale jej nie udzieliłem.
Proszę mi go opisać. Ten dysk.
- Był stary... - Co jeszcze?
Zdezelowany.
Miał numer seryjny?
- Nie przyjrzałem się. - Akurat!
Kłamie pan. Co jeszcze?
Był na nim numer.
Nie numer seryjny, tylko...
Tak. Jaki numer?
To była liczba 18.
Wsadźcie go gdzieś. Niech z nikim nie gada.
- Co jest? - Chodź ze mną.
Wyszukajcie dysk twardy.
Numer seryjny 18.
Numery seryjne mają dziewięć cyfr.
Ten ma dwie. Jedynkę i ósemkę, inaczej znane jako 18. Znajdźcie go!
Dobrze się czujesz?
Nie zadbałem o to, żeby wyznaczyć sobie kogoś na cień.
Wiem, że myślisz, że powinieneś być nim ty,
ale kazałeś dziś Amundsenowi wysłać agentów,
żeby eskortowali twoja żonę i syna.
Stoimy w obliczu zagłady,
a ty przedkładasz bezpieczeństwo rodziny nad Silos.
Przypuszczam, że to całkowicie zrozumiałe.
Ale teraz się zastanawiam, czy mianowanie cię moim cieniem
byłoby fair wobec ciebie, twojej żony, twojego syna i Silosu.
Mam go.
Dysk jest podłączony do komputera na poziomie 17.
- Siedemnastym? - Tak. Mieszkanie 114.
Ja pierdolę.
Oczyścić schody do poziomu 17!
Ściągnąć wszystkich agentów z przyległych poziomów.
ZACZNIJ TUTAJ
Za mną!
- Hej, Jules. - Co?
Szaleństwo, nie? To jest wideo.
A przynajmniej tak to kiedyś nazywano.
Nagrywam je na starej kamerze, którą znalazłem.
Prawie się rozpadała, ale ją naprawiłem, bo jestem geniuszem.
Mam nadzieję, że oglądasz to przy mnie,
a ja obserwuję twoją reakcję.
Ale jeśli oglądasz to beze mnie...
Po pierwsze, oznacza to, że znalazłaś wszystkie tropy, które zostawiłem.
Ale jeśli oglądasz to sama, oznacza to też,
że Sądowi dowiedzieli się, że mam dysk
i sprawy potoczyły się inaczej, niż chciałem.
Wiedz, proszę, że nigdy nie miałem zamiaru narazić cię na niebezpieczeństwo.
Ale na tym dysku są rzeczy, które ludzie muszą zobaczyć.
Prawda.
Przestań.
Musisz też wiedzieć, że...
Podłączając dysk, ujawniłaś swoją lokację.
Możesz teraz uciec albo oglądać dalej i zginąć.
- Idziemy. - Szybko!
O cholera.
Boczne kamery też padają.
Czekaj.
Hej, nic wam nie jest?
Anthony, wszystko gra?
Czemu ciągle nam ucieka?
Następny.
- Ograniczenia ruchu pozostają w mocy. - Jestem z IT.
Czy ta podróż jest dziś konieczna?
Dla mnie nie, ale dla mojego szefa tak.
Dziękuję.
- Hej. - Oby to było coś ważnego.
Musiałem kłamać w punktach kontroli.
Czy wydałbym kasę na wiadomość, gdyby nie to było ważne? Nie. Właź.
No chodź.
Obiecałem szefowi, że będę pracował w weekendy, żeby...
Co tu robi szeryfka?
- Raczej była szeryfka. - Co ważniejsze, co robię tutaj ja?
Hakujesz sieć bezpieczeństwa
i sprzedajesz kradzione z rynku towary.
- Ty zdradziecki chuju! - Powiedziałem, że jesteś najlepszy.
- Pomagasz glinie? - Ocaliłam mu życie.
Lubi myśleć, że to dlatego, ale robię to dla tego zegarka.
Mam dla ciebie robotę.
- A masz dla mnie zegarek? - Nie.
- To nie jestem zainteresowany. - Jesteś.
- O kurde. George Wilkins. - Tak.
Muszę obejrzeć jeden plik.
- Po co ci jestem? - Potrzeba autoryzacji SysOp,
a nie dadzą go kryminalistce.
To niełatwe, ale znajdę sposób.
Szukają tego dysku, więc kiedy go podłączysz, wpadną tutaj.
- To trochę trudniejsze, ale wykonalne. - Trzymaj.
Mogę sprawić, żeby myśleli, że jest gdzieś indziej.
Chcesz wysłać gdzieś agentów?
Do byłego chłopaka? Szefa?
Może do tego dupka z 98?
Tego, co na ciebie doniósł?
Spoko.
Latami próbowałem go złamać. Potem sprzedałem go Reginie.
Zbierał tylko kurz, kiedy złożyła mi ofertę.
Dała go George’owi. Zrobiła to żona Holstona?
Tak.
Odzyskiwanie danych. Nic dziwnego, że wyszła.
Rozwiązała problem z katalogami. George nie dał rady.
Rany. Jest tu wiele tysięcy plików. Skąd mam wiedzieć, od czego zacząć?
Może tutaj?
Tak, to dość pomocne.
Hej, Jules. Szaleństwo, nie? To jest wideo.
Co to, kurwa, jest?
Mam go. Jest na 98.
Była na 17. Jak dotarła na 98?
Prawda. A skoro mówię już szczerze,
powinnaś też wiedzieć, że przeniosłem się do Mechaników,
żeby znaleźć kogoś, kto posłużyłby mi za przewodnika.
Szybko się zorientowałem, że najwięcej wiesz tu na dole ty.
Planowałem wyciągnąć od ciebie całą wiedzę, jaką posiadasz,
a potem cię zostawić.
Ale potem stało się coś wkurzającego.
Zakochałem się... w tobie.
Tak czy siak...
chciałem powiedzieć ci dzisiaj
na przyjęciu Coopera, że znalazłem te drzwi, których szukałem.
Są wielkie, prawie na pięć metrów. Metalowe.
Może tobie uda się je otworzyć.
Pewnie się zastanawiasz, co zrobiłem z wodą.
Cóż, okazało się, że nie było się o co martwić.
Ale najważniejsze, Jules, jest to, że drzwi tam są.
Musisz je znaleźć.
PAKT MIĘDZY ZAŁOŻYCIELAMI A OBYWATELAMI
Nagrywam to wideo na wypadek, gdybym nie przeżył,
ale ludzie muszą wiedzieć, czemu Allison Becker wyszła czyścić.
Pamiętasz, co wtedy powiedziała?
Poszukaj na tym dysku pliku o nazwie „Jane Carmody czyszczenie”.
Zrozumiesz powód.
Żałuję, że nie dotarłem tu wcześniej.
Dobrze się stało. Puściłam ją, Rob.
Co takiego? Czemu to zrobiłaś?
- Posłuchaj. - Czego?
Była tutaj, a ty ją puściłaś?
Wiedziałam, że wpadniesz tu z uzbrojonymi agentami.
- Zakazałem im strzelać. - Wydawano mi takie rozkazy.
Wiem, co może się stać.
Mamy jeden cel, jedno dążenie i nie stracimy go z oczu.
- Co? - Bernard.
Dowiedział się, że wysłałem do was eskortę
i teraz się zastanawia, czy nadaję się na jego cień.
Co dokładnie powiedział?
Teraz nie mogę. Muszę wracać.
Tato.
Kochanie, miałeś nie wychodzić.
Wszystko jest już dobrze, synu. Obiecuję.
Tatuś nie pozwoli, żeby coś ci się stało.
Chcesz, żeby tata nas ochronił?
Ja też. Musimy go puścić, żeby mógł to zrobić.
Wyślesz tę panią do czyszczenia?
- Zobaczymy. - Mam nadzieję.
Nie chcę, żeby tu kiedyś wróciła.
Muszę schować ten dysk i wracać.
Ostatnia rzecz, zanim pójdę.
Cieszę się, że miałem to cholerne szczęście
być w tym pojebanym miejscu z tobą.
Na wypadek, gdyby nie było to jasne, kocham cię, Juliette Nichols.
Kocham cię.
- Jak Camille i twój syn? - Przestraszeni.
Podobno dysk jest na 98.
Nie. Znalazła kogoś, kto przekierował adres.
Są dobrzy, ale ja jestem lepszy. Znajdziemy go i ją dorwiemy.
JANE CARMODY CZYSZCZENIE 13 WRZ, 97 ROK W SILOSIE
Ojej.
- Ale tu... - Musicie to zobaczyć.
Ale tu pięknie.
Czy ktoś mnie słyszy?
Ekran w stołówce...
Ludzie muszą wiedzieć. Muszą zobaczyć.
Allison miała rację.
Ekran to kłamstwo.
Napisy: Marzena Falkowska