Okłamują nas.
- Wszyscy muszą to zobaczyć. - Jak to?
Wszyscy.
Można to pokazać na każdym komputerze?
Nie.
- Co? - To znaczy, nie jest to niemożliwe.
Ale wszystkie kontroluje IT.
Chcesz się tam włamać.
Co 30 poziomów są wzmacniacze sygnału.
Gdzie jest najniższy?
Muszę unikać góry i środka.
Jeden jest na 126.
- To idziemy. - Nie, czekaj.
Na każdym poziomie jest ochrona.
I wszyscy szukają ciebie.
- Nie da się. - Damy radę.
Daj mi zegarek.
- Idziesz z nami. - Akurat.
Prosiłaś o komputerowca i ci go załatwiłem.
Choć jest dobry, to Bernard jest lepszy i nas tu wyśledzi.
Chcesz zostać?
- To prawda? - Tak.
Kurwa mać.
Danny... No super. Dobra. Kurwa.
Mam go.
- Gdzie jest? - Na 22 poziomie.
- W czyim mieszkaniu? - Patricka Kennedy’ego.
Wszyscy agenci na 22.
- To jej znajomy? Miałeś sprawdzić... - Nie.
Ale uratowała mu życie.
Wszyscy agenci na 22.
Rozwal je.
NIE OTWIERAĆ
- Kurwa. Musimy iść. - Nie! Jest czerwone światło!
- Idą. - Szlag.
Idź!
Dobra.
Zamknij właz.
Jak...
Idź.
D, musisz iść. Dawaj.
Przeszukali poziom. Nie ma jej tam.
Byłoby ją widać na schodach. Gdzie ona jest?
Panie Sims?
Przyszła wiadomość od jednego z agentów.
NOWA WIADOMOŚĆ
BILLINGS CHCIAŁ WEJŚĆ DO MIESZKANIA NICHOLS.
NIE WPUŚCILIŚMY GO.
Zastępco. To wszystko moja wina.
Kiedy wysłałem cię do domu, myślałem, że to jasne, że masz tam zostać.
- Nie wyraziłem się jasno? - Wyraziłeś się.
Poszedłeś do mieszkania Nichols.
Myślałeś, że agentka mi o tym nie powie, bo uczyłeś ją Paktu?
Nie.
Po co tam poszedłeś?
Może gdybym dowiedział się, czemu powiedziała, że chce wyjść,
mógłbym ją znaleźć.
Znalazłeś cokolwiek, co nasunęło ci jakiś pomysł?
Nie.
Znalazłeś cokolwiek, co mogłoby wytłumaczyć,
czemu kazała ci mnie aresztować...
albo czemu się na to zgodziłeś?
A co mogłoby wytłumaczyć, czemu poszła do mojego mieszkania
i groziła śmiercią mojej żonie i synowi?
Zastępco, nie mogłem nie zauważyć, co robisz z rękami.
Trzymasz prawą w lewej.
Dlaczego?
Musimy tu wejść, Danny.
Idź.
Szybko.
Wszystko gra?
Prawie mnie trafiło!
- Dobra, gdzie to jest? - Tam.
Tutaj.
- Cholera. - Odsuń się, ja to zrobię.
WZMACNIACZ SYGNAŁU
Daj mi dysk.
Hej, czy to kamera?
Tak.
- Prawdopodobnie. - Daj mi młotek.
Nie. Jeśli kamera padnie, prędzej wyślą agentów.
I tak ich wyślą.
Daj mi chwilę. Dobra.
Dysk pojawił się na 126.
- Gdzie? - W naszym hubie.
Idź po Simsa.
Tam.
Znaleźli nas.
No dobra.
Wezwałem Karins. Będzie tam za pięć minut.
- Szlag. - Co?
Łączą ekrany.
No już.
Dobra.
Zamknąć oczy! Już! Obrócić się i zakryć twarze.
- Słuchaj go! - Odsuń się.
Ty też, Robert.
WYŁĄCZANIE
Co się stało? Wyłączyło się? Co?
BRAK SYGNAŁU
- Wyłączyli wszystko. - Co? Kurwa!
To koniec. Musisz iść. Już.
- Idź z nim. - Nie. Hej!
- A zegarek? - Chyba, kurwa, żartujesz.
Kurwa.
O tym, co widzieliście...
musicie zapomnieć.
Tu Karins z 126. Mamy dwóch mężczyzn.
A co z Nichols?
Zamknęliśmy cały poziom. Znajdziemy ją.
- Już to słyszeliśmy. - Jest sprytna. I odważna.
Nie jest już na 126.
- A gdzie? - W zsypie.
Tak się przemieszcza.
- Cholera. - Widzę ją.
- Wyszła? - Nie.
Idź po ciężkie rzeczy.
Nichols, wyjdź następnym włazem!
Kazali mi cię zrzucić z zsypu.
- Trafiłaś ją? - Nie jestem pewna.
To się upewnij.
Łap ją! O Boże. Wyciągaj ją.
NA PODSTAWIE SERII KSIĄŻEK SILOS
SILOS
- Mogłaś mnie spytać. - I co byś zrobił?
- Nie zabierał jej tutaj. - A gdzie?
Nie wiem, ale...
Sądowi tu są.
Co? Skąd wiedzieli, że tu jest?
Ja im powiedziałem.
Nie moglibyśmy jej nigdzie ukryć.
Przetrząsnęliby cały wydział.
Wszyscy w głębinach by za to zapłacili.
Ty dupku.
Nie. Ma rację.
Dam radę.
Zanim ich wpuścicie, potrzebuję chwili z Walk.
Spróbuję.
W sumie lepiej byłoby, gdybyś została na środku z tatą,
kiedy miałaś 13 lat.
Walk, posłuchaj. Muszę ci coś powiedzieć.
Minuta, proszę.
Nigdzie nie idzie.
Nie.
Na zewnątrz. Proszę wyjść.
- Czekaj. Ona nie może wyjść. - Zamknij się.
- Nie wychodziła od 25 lat. - Masz się zamknąć.
Rob.
Proszę iść tam, już.
Gdybyśmy byli sami, to by wyglądało zupełnie inaczej.
Nie skrzywdziłabym ich.
Mój syn ciągle pyta, czy ta straszna pani wróci.
A ile rodzin mówi to samo o tobie?
- Wiesz, co ja robię? - Rob!
Poczekaj na zewnątrz ze swoją ekipą.
Gdybyś dała radę zrobić to, co chciałaś,
- zabiłabyś tu wszystkich. - Ludzie poradzą sobie z prawdą.
Chciałbym podzielać ten optymizm.
- Muszę założyć ci kajdany. - Żebym znów nie uciekła?
Raczej na pokaz.
Mam dla ciebie propozycję. Układ.
Żeby zapobiec buntowi i poważnym Sądowym reperkusjom
dla twoich przyjaciół stąd,
musisz przestać mówić, że nie prosiłaś o wyjście
i zrzec się z prawa do rozprawy.
Powiedz, co stało się z George’em.
Jeśli będziesz współpracować, zrobię nawet więcej.
Mogłam jej to odradzić.
Co takiego?
Kradzież tej kijowej taśmy.
Tym ich tam na górze wkurzyła.
Na pewno mają długą listę rzeczy, którymi ich wkurzyła.
Lepiej wrócę do sterowni
i będę dalej ignorować Knoxa.
Shirley.
Wydał Jules.
Ty byś przynajmniej kazała tym dupkom jej szukać.
Tak, bo taka ze mnie bohaterka.
Boję się nawet stąd wyjść.
Knox nie miał wyboru.
Miał. Wszyscy mieliśmy wybór.
No już.
Zmuś się, ty głupia starucho. Ma tylko ciebie.
Nie umrzesz. Tak ci się tylko wydaje.
Walker, co ty wyprawiasz?
Przewietrzam się.
Dobrze. Chwila.
Czekajcie...
Potrzebuję napić się wody. Mogę?
Spokój, psy!
Carla.
Martha.
Dobrze wyglądasz.
Kiedyś nie kłamałaś.
Nie spodziewałam się, że znowu cię tu zobaczę.
Witaj w klubie.
No to... jak tam sprawy w Zaopatrzeniu?
Co? Czekaj, czy to ma związek z Nichols?
Chodzi o tę pieprzoną taśmę?
Tak.
Ten jej wybryk sprowadził tu Sądowych
i tego dupka, szefa IT,
który został burmistrzem.
Czemu im tak na tym zależy? Wasza taśma jest o wiele lepsza niż ich.
Wiem. To nie ma żadnego sensu. Chyba że właśnie ma.
Stać. Rozkujcie ją.
I nas zostawcie.
Jeśli komuś powie, będziemy musieli go zamknąć.
Nie powie. Zawarliśmy umowę.
Co to jest? Co my tu robimy?
GRAFIK
Panie Sims.
Wiem, że to narusza protokół,
ale robię dla pani szeryf wyjątek, zanim wyjdzie.
Znajdźcie nagranie z Wilkinsem na schodach.
Nigdy nie mieliśmy szansy.
Nie.
- Co pokazać? - Kiedy się zatrzymali.
Dźwięk.
- Idź. - Muszę się napić.
Myślimy, że celowo zatrzymał się przed kamerą.
Wiedział już, jak wyglądają.
Nie bądź głupi.
- Jeszcze krok... - Zbliż.
...a będę bardzo głupi.
- Czego chcesz? - Miałeś mnie pojmać żywcem?
- Tak. - Żeby mnie torturowali,
aż oddam dysk i wydam współpracowników.
- Nie. Chcą tylko porozmawiać. - Nie umiesz kłamać.
No cóż.
Nie!
Jak dziś idzie?
Wszędzie jest spokojnie.
Nie było tak spokojnie od wyjścia Holstona.
Rob,
pośpieszyłem się, mówiąc, że mam obawy co do ciebie jako cienia.
Jutro, kiedy Nichols wyjdzie, wrócimy do tematu, dobrze?
Pomyślałem, że nie masz jedzenia, więc coś ci upiekłem.
Nie trzeba. Nie mam za bardzo apetytu.
Pamiętasz, co mówiliśmy, kiedy byłaś mała?
- „Chociaż jeden gryz”. - Tak.
Mama to robiła.
Tato...
przepraszam, że cię winiłam.
Nie. Już dawno powinniśmy byli o tym porozmawiać.
Jules, kochanie, czemu powiedziałaś, że chcesz wyjść?
- To przeze mnie? - Nie...
Nie wiedziałam, że tak dobrze gotujesz.
Nieźle jak na starszego pana, co?
Wejść.
Możesz iść.
Lukas, częściowo dzięki twojej współpracy
aresztowaliśmy Juliette Nichols.
Co z nią będzie?
Bardziej bym się martwił, co będzie z tobą.
Pomogłem panu.
Tak. I w podzięce za to nie wyślemy cię do czyszczenia.
Nie. Pójdziesz do kopalni.
Na dziesięć lat.
Szkoda,
bo dysponujesz dużym talentem.
Intelektualną ciekawością.
Siedziałeś noc w noc sam w stołówce,
obserwując światła na niebie.
W kopalni ich nie zobaczysz.
Ale może dziesięć lat wydobywania rudy żelaza cię naprostuje.
WEŁNA DO CZUJNIKÓW
Świetnie pachnie.
Ale każdy przynosi mi jedzenie, Shirl, więc... Nie jestem głodna.
Walk mówi, że jeśli to zjesz, może nie zmieścisz się w kombinezon.
Spróbuj choć jednego.
- Nie... - Prosiła, żebyś wzięła całe pudełko...
na szczęście.
Dobrze.
W porządku?
Hej. Tak, wszystko w porządku.
CELA 3
„Chciałaś znać prawdę. Prawda jest taka, że cię kocham.
Nie bój się, ci z Zaopatrzenia są dobrzy”.
Hej. Właśnie ją położyłam.
Kat, muszę ci coś powiedzieć.
Co?
Sims wie, że mam Syndrom.
Co to oznacza?
Zwolnili cię? Musimy się przeprowadzić?
Nie musimy. I nie zwolnili mnie.
Burmistrz i Sądowi zrobią dla mnie wyjątek.
Dziękuję, szeryfie.
Da nam pan chwilę?
Jeśli mogę prosić,
- póki nie jest to oficjalne... - Wiem.
Straszny z niego służbista. Nie mogę go oficjalnie zaprzysiąc, póki...
Póki żyję?
Będzie świetnym szeryfem. Powinien być nim pewnie od początku.
Żałujesz, że się zgodziłaś?
Ani trochę.
Mogłabyś wciąż dłubać w Mechanicznym przy generatorze.
Chcę ci powiedzieć,
że nie czerpię z tego żadnej przyjemności.
No to zrezygnuj.
Myślę o tym przynajmniej raz dziennie.
Ale nie chcę obarczać cię moimi problemami.
Kiedyś mnie spytałaś, kiedy zaczęły się twoje problemy.
Kiedy ukradłam tamtą taśmę.
Nie. Kiedy zostałaś poczęta.
Twoi rodzice nie powinni byli mieć dzieci.
Ale wypadki się zdarzają.
A moje wyjście to próba ich naprawy?
Skądże.
Każde życie ma wartość.
Bardzo przysłużyłaś się Silosowi.
Ale kiedy zostałaś szeryfką i zaczęłaś węszyć w sprawie Wilkinsa...
Przestałam być przydatna.
Stałaś się śmiertelnym zagrożeniem dla naszego przetrwania.
Naszego przetrwania?
Jeśli to miejsce potrzebuje śmierci George’a,
Jahns, Marnesa, szeryfa i jego żony,
to jest z nim coś nie tak.
I wiesz co?
Już nie chcę się mu przysługiwać.
Byłaś mechaniczką. Przez całą dobę obserwowałaś mierniki.
Jeśli ciśnienie było zbyt wysokie lub niskie,
regulowałaś je,
bo gdybyś tego nie zrobiła... bum.
Ja też jestem mechanikiem.
Ale nie dbam o bezpieczne działanie generatora, tylko Silosu.
Kiedy Allison Becker i George Wilkins otworzyli ten dysk,
to gdybym nie wprowadził regulacji,
tylko kwestią czasu byłoby, zanim wszystko by wybuchło.
Moją mamę też musiałeś wyregulować?
To była jej decyzja.
Ale ty wiesz, że ekran jest kłamstwem.
Czemu więc nie powiesz ludziom, że można wyjść na zewnątrz?
I co z drzwiami?
Wielkimi, stalowymi, na dnie Silosu, które znalazł George.
Czemu nie powiesz o tym ludziom?
Założyciele zostawili nam wiele tajemnic.
Czas, żebyśmy oboje odpowiednio się ubrali.
Gratulacje, tak w ogóle. Przyciągnęłaś największą publikę z dotychczasowych.
Większą nawet niż Holston.
Nie będę czyścić.
Nikt nie zamierza, ale każdy zawsze to robi.
Założyciele, w swej mądrości, o tym wiedzieli.
À propos...
spełniono twoje ostatnie życzenie.
PRAWDA
Panie zastępco!
„Juliette Nichols, została pani oskarżona i skazana
za naruszenie podstawowego prawa naszej społeczności.
Każdy słowny wniosek o wyjście rozpatrujemy pozytywnie,
ale nie można go wycofać.
Poproszono panią o czyszczenie
za pomocą dostarczonych materiałów.
Ale nie możemy pani do niego zmusić.
Kiedy opuści pani śluzę powietrzną, będzie pani poza prawem.
Nie wiemy, czemu tu jesteśmy.
Nie wiemy, kto zbudował Silos.
Nie wiemy, czemu wszystko poza Silosem jest takie, jakie jest.
Nie wiemy, kiedy bezpiecznie będzie wyjść.
Wiemy tylko, że nie dzisiaj.
Juliette Nichols,
w imieniu mieszkańców Silosu wyrażam nadzieję, że będziesz czyścić,
żebyśmy lepiej widzieli prawdziwy świat na zewnątrz naszego azylu,
co przypomni nam, że tu jest bezpiecznie,
a tam nie”.
Juliette Nichols, jakieś ostatnie słowa?
Nie boję się.
Ekran jest kłamstwem.
Co robimy?
Jeszcze tylko chwila.
Umrze, zanim dojdzie do drzewa.
Zgodnie z planem.
Ona wie.
O czym?
Ci z Zaopatrzenia są dobrzy.
SERWEROWNIA
Napisy: Marzena Falkowska