W POPRZEDNICH ODCINKACH
Już obserwujemy wspaniałe rezultaty.
Wyleczyłeś ją. Umiesz leczyć.
Nie uwierzycie, co się stało...
Do magazynów. Marco rozmieścił je na całym Pasie.
Przy obecnym poziomie konsumpcji
Ceres wystarczy jedzenia i powietrza na jakieś trzy tygodnie.
Nie robię nic złego.
Gdzie twoja reporterka?
Wolę zginąć, niż żyć na waszej smyczy.
Kurwa, próbowaliśmy. Strzelam.
GŁOWICA: ROZBROJONA AUTORYZACJA: HOLDEN, J
To twoja wina. Nie musieliśmy zabijać Jamesa Holdena.
Jesteś zwolniony ze służby!
Moje kondolencje.
Dzieci z klasy Xana go uwielbiały.
Jeśli możemy jakość pomóc, dajcie znać.
Pojazd za szybko wjechał w zakręt i się przewrócił.
Biedny Xan. Co będzie z kierowcą?
A jak myślisz?
To był wypadek.
To chyba nie ma znaczenia.
Żołnierz mówił coś o egzekucji.
Mieliście być w Paryżu.
Twoi rodzice mieli zostać tam przeniesieni.
Na Ziemię, do instytutu w Paryżu,
żeby przeanalizować zebrane tutaj dane.
Nie miało was tu być.
Nigdy nie byłam na Ziemi.
Ja też nie. Wychowałem się na Marsie.
Masz prawo do swoich emocji.
Wiem, że mogę być smutna.
Żałoba to dziwna rzecz.
Z wiekiem coraz trudniej ją znieść,
więc oszukujemy się, że to po prostu smutek.
Oszukujemy samych siebie.
W jaki sposób?
Mówimy, że będzie dobrze.
Że będziesz bezpieczna.
Chcemy tego, próbujemy,
ale życie tak nie działa.
To przerażające mieć coś, co kochasz i nie możesz
tego ochronić.
Twoje dziecko umarło?
Nie.
Straciłem miejsce.
Było dla mnie bardzo ważne.
Myślałem, że będzie istnieć wiecznie.
To nieprawda, ale tak sądziłem.
Tak jak ty myślałaś, że Alexander będzie żył.
Nie sądziłem, że to miejsce upadnie.
A tak się stało.
Byłem smutny i bardzo, bardzo zły i przerażony.
Byłem w podobnej sytuacji co ty
i nie chciałem, żeby to była bezsensowna śmierć.
Uznałem to za poświęcenie. Wiesz, czym jest poświęcenie?
-Oddaniem czegoś? -Tak.
Ale to coś więcej.
To rezygnacja z czegoś
dla większego celu.
Gdy tak o tym pomyślisz, niczego to nie zmienia,
ale strata mniej boli.
Twój brat, mój marsjański sen,
nadal mają znaczenie.
Robimy tu coś dobrego. To ważne.
A jeśli wygramy,
to było warto.
Nawet dokonać tylu poświęceń.
Nie chcę go poświęcać.
Przez Pierścienie
rzuciliśmy się na wszechświat jak twój brat na drogę.
Nikt nie mógł nas powstrzymać,
więc trzeba było nas chronić.
A przynajmniej próbować.
Nie wiem, czy nadal potrafię.
A jeśli nie,
i tak już nic nie ma znaczenia.
-Próbuj. -Admirale?
Admirał Duarte jest pilnie potrzebny.
-Dziękuję. -Admirale!
Admirale.
Przykro mi, że nie zobaczyłaś Paryża.
Może kiedyś zbudujemy własny.
Coś się stało?
Mój nowy protokół wykrył spójny wzorzec.
Pokaż.
Chyba mogę to włączyć.
Rozumiem wasz gniew i strach,
ale nie mogą was oślepić!
To nie czas sprzedawać naszą przyszłość za pustą obietnicę bezpieczeństwa.
Nie wiemy, kto wysadził zbiorniki,
ale wiemy, kto buduje przyszłość Pasa.
Wewnętrzniaki proszą nas, żebyśmy wzięli ich stronę.
Nie wkładajcie sobie na powrót ich jarzma.
Nie zaprzepaśćmy naszej przyszłości dla łyka wody.
Nie mogą nas pokonać.
Ale jeśli stracimy wiarę, pokonamy samych siebie.
Wewnętrzniaki mieli zagwarantowany pokój, jeśli zostaną u siebie.
Ale przybyli tutaj.
Znów będziemy mieć pokój, gdy oni odlecą!
To ewidentnie Inaros podłożył pasiarskie ładunki górnicze.
Jeśli upublicznimy dowody...
Sanjrani nazwie to kolejnym oszustwem Wewnętrzniaków.
Potrzeba więcej, by zwrócić ich przeciwko Marcowi.
Z całym szacunkiem, ale jesteśmy marynarką, a nie policją.
Z flotą, która jest zbyt słaba, by zmienić losy tej wojny
bez sojuszników w Pasie.
Nie żyje 15 żołnierzy NZ i 27 Marsjan.
Pasiarze też zginęli.
Dwie nowe fregaty zniszczone.
I po co?
Nie chcą nas tutaj, w porządku.
Dowództwo floty FWMRF sugeruje, by połączone oddziały
ruszyły w stronę Pierścienia, maksymalny ciąg.
Nasze okręty zniszczą statki zwiadowcze Marca,
osłabią Medinę i przejmą kontrolę
zanim Wolna Flota bardziej się obwaruje.
Parcie na oślep, by ocalić dumę
i udowodnić, że mamy jaja... Właśnie tego chce Marco.
Nie wydam zgody na taki atak.
SEKRETARZ NZ NIE WESPRZE ATAKU NA MEDINĘ
WIADOMOŚĆ WYSŁANA
ADM. PRESTON FLOTA FWMRF GOTOWA RUSZYĆ SAMA
Cieszę się, że nic wam nie jest.
„Darcy Okuda, wschodnioazjatycka strefa handlowa”.
Słyszałam, jak rozmawiała z sierżant Ebron.
Obie były pływaczkami.
Kiedyś się ścigały
na Morzu Arabskim.
Kłóciły się o to, kto wygrał.
-Nagrywa to pani? -Tak.
-Proszę przestać. -Miałam mieć pełen dostęp.
To prawda.
Ma pani.
ROCINANTE - W DRODZE NA CERES
Połączona Flota ma nasz plan lotu.
Będą nas namierzać aż do Ceres.
Oby nie było więcej niespodzianek.
Byłoby miło.
-Wciąż pracujesz nad oceną szkód? -Jest gotowa. Amos ma listę.
A co robisz?
Przeglądam logi ze starcia.
Zebraliśmy sporo danych o Pelli,
sygnatury napędu i profil kadłuba.
Skompiluję to i wyślę do całej floty.
Ktoś znajdzie ten statek.
Dobra. Wyślij wąską wiązką.
Z kadłubem nie ma tragedii, ale coś się wbiło
w wahacz DOK-4.
Trzeba to wyjąć i wymienić hydraulikę.
Robota dla dwóch osób.
Chętnie pomogę.
Dobra. Brakuje nam odpowiednich tłoków,
ale może uda mi się coś wykombinować.
Daj znać, wyłączę ciąg.
Dobra.
Kurwa!
Nadal jesteś wkurzona o Pellę?
Ty nie?
To muzyka Alexa.
Cały czas ją puszczał na Razorbacku.
Mówił, że na pokładzie nie ma innej muzyki.
-Pewnie kłamał. -Pewnie tak.
Tutaj też cały czas to puszczał.
Musisz coś zobaczyć. Jestem w ładowni.
Dobra, już idę.
Co tam?
Przeprowadziłam pełną diagnostykę torped.
Wszystkie pociski są sprawne.
To po co mnie wołałaś?
Niewypał też był wcześniej sprawny,
więc pomyślałam, że to jakiś błąd systemu.
Przejrzałam logi telemetryczne broni
i znalazłam to.
GŁOWICA: ROZBROJONA AUTORYZACJA: HOLDEN, J
Za wysokie progi. Nie mnie go oceniać.
Zajmę się tym.
PELLA - W PASIE
Próbujemy ocalić z Laubera, co się da,
ale to wrak. Musimy go porzucić.
Załoga Laubera uruchomiła statek naprawczy
i lecą w waszą stronę, przyspieszą naprawy.
Przynajmniej tyle, po tym, jak spisali się w bitwie.
Mam rację?
Jak już zakończą odzysk,
wyrzuć w przestrzeń dwóch najstarszych oficerów Laubera.
Tak jest.
Granicus, bez odbioru.
To przeciwskuteczne...
Jeśli kapitan Granicusa będzie chciał, żebyś namówiła mnie do zmiany zdania,
jego też wywal.
-Oye. -A ty gdzie byłeś?
Masz szczęście, że skiff jeszcze nie dotarł.
Przepraszam...
Nie chciałem cię obrazić, myślałem...
Nowy technik napraw.
Zostałem przeniesiony.
Jasne.
-Od czego zaczynamy? -Nie wiem.
Nigdy nie naprawiałem kadłuba.
Ty tu rządzisz. Mów, co mam robić.
Dobra.
Umiesz obsługiwać skiff serwisowy?
Nie.
Na pewno szybko załapiesz.
Po wszystkim, co robiłeś, to będzie łatwizna.
Filip.
-Nadal jesteś zły? -Niby czemu?
Twój ojciec nie miał prawa tak mówić. Dzielnie walczyłeś.
Ale trwa wojna, a on jest naczelnym dowódcą.
Musi się skupić na walce. Nie możesz go rozpraszać.
Musisz to naprawić.
Mam go przeprosić?
Wiem, że trudno to pojąć, bo ludzie go uwielbiają.
Ale jest samotny.
Jesteś jego jedyną rodziną.
Potrzebuje cię, żebyś go wspierał i mu radził.
-Nikt inny mu tego nie da. -Myślisz, że znasz mojego ojca?
Że znasz mnie?
Co by zrobił, gdybym strzelił ci w głowę?
Nie wiem.
Poczułby się winny
i wysłał pieniądze mojej rodzinie i nazwał to skruchą?
Statek naprawczy Lauber-1 ląduje.
Personel doku w gotowości, by zmniejszyć ciąg.
Mam coś do zrobienia.
Gotowy?
Ujdzie, ale daleko temu do wytycznych Mela.
Przestrzelajmy działko i znowu sprawdźmy.
Boję się pęknięć skrętnych.
Dobra, wpisałem w grafik.
Amos, wszystko w porządku?
Gadasz jeszcze mniej, niż zwykle.
Jak chcesz, odsunę cię od sterowania uzbrojeniem.
Ta torpeda, którą wystrzeliliśmy w Pellę,
to nie był niewypał.
No.
W tym problem.
Ufam, że podejmiesz dobrą decyzję.
-Wierzę w twój osąd. -Ale?
Mieliśmy okazję zabić Marca.
A ty się wstrzymałeś.
Nie umiem zrozumieć, czemu tak postanowiłeś.
Musiałem decydować szybko i tak zrobiłem.
Musisz mi to wyjaśnić.
Bo jeśli nie próbujemy wygrać, to nie wiem, co tutaj robię.
Ja tu dowodzę. Nie muszę się, kurwa, tłumaczyć.
Wkurza cię moje pytanie?
Czy to, że nie masz odpowiedzi?
Wciśnij mocno nową płytkę
i zrównaj ją z pozostałymi, inaczej spaw będzie za słaby.
Dobra.
Teraz ty spróbuj.
Już?
Mamy sporo dziur do załatania.
Dobrze.
Kontynuuj.
Całkowita liczba ofiar wzrosła do 970...
-Tymczasem... -Cholera! Tadeo.
Mamy problem, płyta odpadła.
Nie mamy zapasowych płyt pyłowców.
-Nie możemy żadnej stracić. -Rozproszyłeś mnie!
Złapałem.
Musiałeś teraz słuchać wiadomości?
Mój brat jest dokerem na Ceres.
Nie odzywa się od wybuchu zbiornika.
Martwię się. To się nie powtórzy.
Twój statek, twoje zasady.
Jesteś blisko
ze swoim bratem?
Tak. Ja i Mas...
-Mass? -Mas. Masan.
Mamy tylko siebie.
Nasi rodzice pewnego dnia nie wrócili ze skały.
Mas wziął mnie do siebie na Ceres.
Miałem siedem lat.
Pamiętam, że się zdziwiłem,
bo wcześniej był gównianym bratem.
Okradał maszyny do pachinko, kradł skrubery,
sprzedawał wodę na czarnym rynku.
Kradł wszystko, co dało się sprzedać.
Przez chwilę myślałem, że sprzeda też mnie.
Wiem. Chronił mnie.
To taki typ, który umie zadbać o innych,
ale sam ciągle pakuje się w kłopoty.
To dlaczego nie ma go tu z tobą?
Nie zaciągnął się?
Nie toleruje próżni.
Na pewno jest Pasiarzem?
Jest chory. Dostaje zawrotów głowy.
Kiedy wychodzi w próżnię, kręci mu się w głowie,
mdleje, wymiotuje w hełmie.
Żartuje z tego, ale zawsze mu to przeszkadzało.
Gdyby nie to, pewnie dawno temu opuściłby Ceres.
A ja siedziałbym w więzieniu.
Oby nic mu nie było.
ANALIZA - KORELACJA ZDARZEŃ
Filip jest podobny do ciebie.
Kiedy wezwałem Marca do poddania się, na ekranie zobaczyłem Filipa.
Ja też.
Leciały na nich nasze pociski. Był przerażony.
Dlaczego mi to mówisz?
To nie był niewypał. Rozbroiłem pocisk.
Nie oszalałem.
Tak, wiem, ale nie mogłem zabić twojego syna.
Jeśli Marco ucieknie, bo nie chciałeś zranić moich uczuć,
to będę odpowiedzialna za śmierć jego kolejnych ofiar.
Nie będziesz.
To nie próbuj odpowiadać za moje decyzje.
Niemal położyłam abordaż,
a ty się przejmujesz moimi emocjami. I przeze mnie
pozwoliłeś uciec flagowemu okrętowi Wolnej Floty?
Nie chcę specjalnego traktowania.
Przestań udawać, że to, co czujesz, się nie liczy.
Widzę, że to, co przeszłaś na Pelli,
sprawia, że każdy atak na statek Pasiarzy cię boli.
Dusisz to w sobie, a to dusi ciebie!
-Jeśli Filip skrzywdzi więcej ludzi... -Nie chodzi o Filipa.
Chodzi o nas. Nie mogę zabić twojego syna.
Nieważne, że trwa wojna, a on jest po drugiej stronie.
Będziesz się budzić obok mordercy twojego dziecka.
-Jim... -Nie chcę tego.
Nie umiem tego zrobić.
Próbowałam ratować Filipa,
ale się nie udało.
Jeśli wygramy,
on może umrzeć,
-wiem o tym. -Świadomość to za mało.
Mogłam zostać na Pelli, być matką-męczenniczką,
ale zdecydowałam się tego nie robić.
A próbowałam.
Nie odbieraj mi tego.
Nic więcej mi nie zostało.
Pashang, mogłem zabrać siatkę.
Zaczniemy od najgrubszej sprawy.
W porządku.
-Spójrz na to. -Nieźle.
-Co tu mamy? -To głowica.
FWMRF
To atomówka.
Niewypał.
-Gdyby wybuchła... -Nie byłoby nas tutaj.
Marco Inaros to szczęściarz.
-Co robisz? -Muszę sprawdzić, czy jest uzbrojona.
-To kiepski pomysł. -Pomóż mi.
Nie, odsuń się!
-Ręka mi utknęła. -Nie ruszaj się.
-Wyciągnij mnie. -Nie ruszaj się.
Co? Ja pierdolę.
GŁOWICA - ROZBROJONA
Ma zabezpieczenia.
Musiał wystąpić jakiś błąd.
-Wiesz, jaką miałeś minę? -Dupek z ciebie.
Chodź, zabierzemy to.
Drobnicą zajmiemy się później.
Tyle zapasów, a Marco pozwala, by Pas głodował.
Marco bogaci się na tej rewolucji.
Zamknijcie się.
Pierwszy zespół ze mną.
Przygotować haki.
Ognia.
Pierwszy zespół na miejscu. Wchodzimy na stację.
Na radarze czysto, ale pospieszcie się.
Pierwszy zespół w środku.
Drugi zespół przy drugim klastrze. Wchodzimy.
Przygotujcie się na odbiór ładunku.
Po co mają tu powietrze?
Przez żywą glebę?
Wypatrujcie więźniów.
Marco nie żąda okupów.
Ja to robiłem w jego imieniu.
Porwania to brudna robota.
Ale raczej nie ma tu więźniów.
-Bo? -Nie ma szpar na żarcie w drzwiach.
Ten jest ciepły.
Cholera.
Camina!
-W porządku? -Tak.
Dobra.
Ilu?
Przynajmniej dwójka.
Za wami!
Jeszcze dwóch!
Osłaniam!
-Czysto. -Nie żyją.
Kolejne nacięcie na pasku Marca.
Cztery osoby, nie żyją.
Też przyszli po zapasy?
Nie widzieliśmy statków.
Czyli to strażnicy.
Po co zostawił strażników?
Lepszy do obrony byłby statek na zewnątrz.
Potrzebujesz nowego hełmu.
Zbierali zapasy.
Szykowali się do odbioru.
-Tynan, przeskanuj otoczenie. -Coś się stało? Na teleskopach czysto.
Sprawdź ponownie! Ktoś jest w drodze.
Michio. Sprawdź jeszcze raz.
-Żadnych statków, kapitanie. -Ktoś nadlatuje?
Nie czekajmy na spotkanie.
Bierzcie, co się da, i wracamy na statki.
Macie godzinę.
Camina!
Walker! Do mnie!
Co się dzieje?
Josep został przygnieciony.
Musimy zdjąć z niego skrzynię.
Nie ruszaj go, wykrwawi się.
Tynan, podchodzę!
Co ty robisz?
Próbuję uwolnić rękę.
Zabijesz go.
Ucisk tamuje krwawienie.
Nie przeciągnę opaski.
Bez tego się wykrwawi.
Podnieś, na mój znak.
Teraz!
-Spróbujmy jeszcze raz. -Nie ma czasu. Trzymaj go.
Kocham cię. Przepraszam.
Za co?
-Ja pierdolę. -Nie!
Ciągnij.
Dobra robota.
Wkurza mnie to, że to był cud, szansa jeden na milion,
że natrafiliśmy na Pellę,
że pokonaliśmy trzy statki,
i że trafiliśmy na niewypał \przy ostatecznym strzale.
Ile to daje razem?
Coś w stylu jeden do tryliona.
Idę na siłownię.
Nie ma sensu jej mówić.
Nie martw się, nic nie powiem.
Amos powiedział ci, o czym rozmawialiśmy.
Nie brzmiało to jak dyskusja.
Ale raczej to ja powiedziałam jemu.
Nie wspomniał o tym.
Chciał mnie chronić.
Wiesz, kiedy zdałam sobie sprawę, że nie chcę cię zabić?
-No? -Na Behemocie.
Szedłeś z Naomi nieuzbrojony
przy nie wiem ilu działach Ashforda.
Powiedziałeś: "Uciekamy się do przemocy.
"Choć raz spróbujmy czegoś innego."
A my nadal walczymy o lepsze jutro, siejąc śmierć.
Nikogo nie przekonałem.
Zabiłam wielu ludzi.
Niektórzy zasłużyli, większość pewnie nie.
Ale nie o to chodzi.
Wszyscy ciążą mi na sumieniu.
Zabicie kogoś jest straszne.
Nie da się tego cofnąć.
Nie miej wyrzutów sumienia, że kogoś nie zabiłeś.
To dobra rada.
Dziękuję.
Dużo soli.
Tak lubię.
SEKRETARZ GENERALNY ONZ DO UŻYTKU WEWNĘTRZNEGO
To twój kot?
Tak.
Moja "Fartowna Ziemniaczka".
Jest gruba i leniwa, daję jej wszystko, czego chce.
Urodziłem się na Ceres.
To jest mój dom.
Nikogo nie nienawidzę.
Chcę tylko powietrza, wody i wolności.
Dobrego życia dla moich dzieci.
To nie walka Wewnętrzniaków z Pasem.
To starcie ludzi siejących nienawiść z tymi, którzy chcą po prostu żyć.
Jestem zmęczony nienawiścią.
Po prostu zmęczony.
Nie mogę nawet umyć rąk.
Nie ma wody.
Fartowna Ziemniaczka.
Wyszliśmy na słabych.
Wszyscy wyszliśmy na słabych.
Dlatego to działa.
Jeśli wróg ma w was zobaczyć ludzi, też musicie widzieć w nich ludzi.
Wątpię, żeby Pasiarze tak pomyśleli.
Nie wiem, czy to w nich tkwi problem.
Hej. Spójrz na mnie.
Będzie dobrze.
Ładunki gotowe?
Statki gotowe, czekamy na znak.
Otwórzcie komunikację. Szerokie pasmo.
-Ale... -Nie każ mi powtarzać.
Walker, powiedziałam coś.
Mówi Camina Drummer.
To wiadomość do zdrajcy
i tchórza, Marca Inarosa.
Polowałeś na mnie i moich ludzi, ale przetrwaliśmy.
Nieugięci, niezłomni, niezwyciężeni.
A ty?
Jesteś nikim.
I nici z anonimowości.
Proszę.
Granicus niedługo do nas dołączy.
Dowódca i operator uzbrojenia Laubera zostali wyrzuceni.
Kapitan Granicusa prosił o litość?
Tak.
-Też trafił w próżnię? -Nie.
To...
niesubordynacja.
Byłeś wzburzony. Uznałam, że tylko tak mówisz.
Nie.
To uznajmy to za nieporozumienie.
Kara nie była uzasadniona.
Wyszedłbyś na przestraszonego i słabego. A jesteś miłosierny.
Myślisz, że masz prawo tak do mnie mówić?
Ktoś musi.
Inni, którzy się odważyli, nie żyją
albo zbierają śmieci pod pokładem.
Przegraliśmy potyczkę.
Szkoda, że nie wygraliśmy, ale trudno.
Jeśli załoga zobaczy, że to cię wzburzyło, stracą wiarę w ciebie.
Przecież wielki Marco Inaros
nie wie, co to porażka.
Po tym, co zrobiła mi matka Filipa,
co zrobiła naszej rodzinie,
zasłużyli na śmierć.
Jeśli nam się uda, będą mogli zrobić tyle, co martwi.
Czego oczekujesz od zwycięstwa?
Gubernatorstwa Mediny.
Kontroli nad skrzyżowaniem imperiów?
-To wszystko? -Czuję, że na to zasługuję.
Jakieś wieści o bracie?
Nie. Dzięki, że pytasz.
Mogę do ciebie dołączyć?
Proszę.
Technik mówi, że głowica jest sprawna.
Włączamy ją do arsenału.
Darmowa atomówka, nieźle.
Dlaczego nie wybuchła?
Technik mówi, że ktoś ją rozbroił przed uderzeniem.
Ktoś ją rozbroił?
Kto by to zrobił?
To musiała być usterka.
Mamy szczęście, że żyjemy.
Oye, daj to na ekran.
Mówi Camina Drummer.
To wiadomość do zdrajcy
i tchórza, Marca Inarosa.
Polowałeś na mnie i moich ludzi, ale przetrwaliśmy.
Nieugięci, niezłomni, niezwyciężeni. A ty?
Jesteś nikim.
Okradałeś własnych ludzi.
Oddałeś Ceres Wewnętrzniakom i skazałeś Pasiarzy na głód.
Nazwałeś się naszym liderem, a uciekasz.
Śmiało, zwiększ nagrodę.
Wytrop mnie i zabij, jeśli potrafisz.
To już nie ma znaczenia.
Na zawsze pozostanę tą, która odebrała ci skradziony łup.
Camina Drummer ci to zrobiła.
Żyj w hańbie i zgiń w zapomnieniu.
Przynajmniej to nie Wewnętrzniaki nas okradli.
-Po czyjej jesteś stronie? -Ja tylko...
Drummer to nasz wróg!
Tak jak Wewnętrzniacy i każdy, kto się nam sprzeciwia.
To jest wojna.
I się nie skończy, póki nie umrzemy lub zwyciężymy.
Inaczej wszystko, o co walczyliśmy,
krew, którą przelaliśmy,
bracia, których straciliśmy,
to wszystko pójdzie na marne! Nie ma już odwrotu!
Napisy: Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Opieka kreatywna