DETROIT - STANY ZJEDNOCZONE
MORZE KARAIBSKIE - WENEZUELA GUJANA - BOGOTA - KOLUMBIA - PERU
PEKIN - CHINY - CHONGQING
UŁAN BATOR - MONGOLIA
MORZE KASPIJSKIE - GRUZJA - TBILISI AZERBEJDŻAN - BAKU
PARYŻ - FRANCJA - BOURG-SAINT-MAURICE
WIELKA BRYTANIA - OXFORDSHIRE - LONDYN
WALIA - LONDYN
SZKOCJA
SZWECJA - OSLO - SZTOKHOLM
Witamy.
-Witam. -Dziękuję.
Dzień dobry.
Witajcie.
Dziękujemy bardzo.
W dzisiejszym programie...
Bez powodu rozbierzemy supersamochód.
Pokażemy faceta bez koszuli.
A mój język zaplącze się w jelicie.
Cały język mam w jelicie.
To były najciekawsze momenty.
Najsmakowitsze kąski.
W rzeczy samej.
Nam, ludziom Zachodu, wydaje się,
że cena 360 000 funtów
za Rolls-Royce'a Phantoma jest wysoka.
W tym tygodniu nasza ekipa skoncentrowała się na Chinach,
a tam sprawy mają się nieco inaczej.
Jeszcze do niedawna
Chiny kojarzyły się głównie ze starszymi kobietami na polach ryżowych,
zanurzonymi po kostki w błocie.
Jednak wiele się tu zmieniło.
Już od lat 80. Chińczycy
nie mogli spać po nocach,
marząc o kupnie własnego muła.
Jednak trzydzieści lat później
marzą o kupnie hongqi,
zwłaszcza tego modelu, L5.
Po chińsku „hongqi” to „czerwona flaga”, symbol komunizmu.
Jednak nie ma nic komunistycznego w cenie tej bestii,
czyli 880 000 funtów.
Jej wnętrze to istne dzieło sztuki.
Palisandrowe panele i kremowa skóra.
W pełni cyfrowa deska rozdzielcza i konsola centralna.
W klamkach umieszczono jadeity, a złocone słoneczniki
w innych miejscach.
Po raz pierwszy widzę to auto na własne oczy i jestem zauroczony.
Kocham to, że drzwi ważą tyle, co średniej wielkości góra.
I te czerwone flagi na masce.
Kocham maszty na flagi.
To jak wóz złoczyńcy z komiksu,
bo w rzeczywistości nikt nie jest aż tak zły.
To niewykonalne.
Hongqi nie ma jedynie pancernej karoserii.
Mimo to waży niemal 3,2 tony.
Do przemieszczania takiej masy
w aucie zamontowano sześciolitrowy silnik V12, który zmienia paliwo w ciszę.
Samochód nie jest jednak zbyt komfortowy.
Fotele są twarde, regulacja kierownicy nie działa,
nie ma też uchwytów na napoje.
Auto nie jest też szybkie.
Ma taki sam stosunek mocy do masy, jak dieslowa wersja Peugeota 308.
Producenci nie chwalą się, jak szybko rozwija on prędkość 100 km/h,
ale podejrzewam, że po prostu nie wyciąga takiej prędkości.
Ale wiecie co? Mało mnie to obchodzi,
bo jest imponujący i złowieszczy.
Wcielone zło.
Mimo wszystko jego cena to jakieś szaleństwo.
Skontaktowałem się z Mayem i Hammondem i wpadliśmy na pewien pomysł.
Jeśli jesteś chińskim biznesmenem lub bizneswoman
i potrzeba ci auta, które podkreśla status,
nie musisz wydawać 880 000 funtów.
Wystarczy odwiedzić Europę i kupić takiego mercedesa klasy S.
I chociaż ma sześciolitrową jednostkę V12,
wydałem na niego zaledwie 8800 funtów.
Innymi słowy, możesz mieć 100 takich aut w cenie jednego hongqi.
W tym momencie nadjechał Richard Hammond
w czymś takim.
Co to ma być?
To cadillac sts i możesz się zamknąć.
Nie chciałem nic mówić.
I dobrze. Ten wóz ma jeden z najlepszych silników wszech czasów,
komfortowy 4,6-litrowy Northstar V8,
który generuje moc 300 amerykańskich koni mechanicznych.
Ten silnik jest w stanie pracować przez 150 km
bez żadnego płynu chłodzącego
poprzez zamknięcie jednego rzędu, aż się wychłodzi,
a potem drugiego na tej samej zasadzie. Sprytne.
-Przedni napęd? -Tak.
To samochód luksusowy! Kogo obchodzi, jaki to napęd!
Kogoś, kto interesuje się nadmiernym skręcaniem opon,
rozłożeniem masy, przyzwoitą inżynierią.
Dobra, dobra,
pominę wszystkie jego testy na torze
i będę go prowadził jak luksusowe auto.
To mercedes klasy S, który jak wiemy...
jest wzorem luksusowego auta,
pionierem w wielu aspektach, ma rozwiązania,
które stały się później standardem.
-To pierwsze auto... -Z cichym domykaniem.
Jaki ma przebieg?
Prawie trzysta tysięcy kilometrów.
Tak myślałem.
Skąd pochodzi twój?
Z Niemiec.
Od Niemca?
Kupił cadillaca?
Rozmowę przerwał nam przyjazd Clarksona w bmw.
Kupiłeś długi wóz.
Twój też jest długi.
Przysłali was z lat 70.?
Ma długi rozstaw osi i sam jest długi.
No jest.
Oto BMW 750iL,
jak nazwał je Q w Jutro nie umiera nigdy.
-Serio? -Tak.
-Nikt go nie poprawił? -Nikt z planu nie powiedział:
„Desmond, to nie tak się wymawia”.
Kto by pomyślał. No proszę.
W filmie używano siedemset czterdziestek z innymi znaczkami.
-Naprawdę? -Tak. To autentyk.
5,4-litrowy silnik V12.
Dałem za niego tylko 8400 funtów.
A to kawał auta.
Za mojego cadillaca dałem 3000.
A to cadillac.
Tak, ale zastanawia mnie, co za kretyn z Niemiec stwierdził:
„Jest audi, jest beemka, jest merol,
„biorę cadillaca”.
Nawet wiem...
Są Niemcy, którzy myślą, że są gangiem harleyowców.
Tak naprawdę to dentyści z harleyami.
-Tak. -Jadą nimi na Oktoberfest
i żłopią budweisery.
Znam ten typ Niemców...
-No właśnie... -Ale mylisz się.
Poprzednim właścicielem był amerykański generał mieszkający w Niemczech.
-Tak? -Generał?
Amerykański generał, a kupił go,
bo znał plany Cadillaca co do tego modelu,
czyli wygryzienie konkurencyjnych audi, bmw i mercedesów
dzięki silnikowi Northstar.
To był ogromny sukces.
Europa aż roi się od cadillaców.
-Są po prostu wszędzie. -Zero audi.
Potykasz się o te fury.
Wyjątkowość i niedostępność to właśnie luksus.
-Przyjrzyjmy się twojemu. -Mój jest jak nówka.
-Mucha nie siada. -Widziałem.
-Niby co takiego? -Podwójne szyby
-ze skazami. -Zaraz, co to jest?
-Co to za defekt? -To między szybami?
Ma plamy.
To najbardziej przygnębiająca...
Podwójna szyba z pleśnią.
O co chodzi?
Masz pleśń między szybami.
Niby gdzie?
-Tutaj. -No.
-To tylko... -Paskudne.
Boże!
Rozpada się w oczach.
Jak niemieckie auto może... To na pewno autentyk?
Był zaparkowany w morzu, gdy go kupowałeś? Ruina.
Nie skupiajmy się na rdzy mojego auta.
Wielu Chińczyków przyjeżdża do Europy,
by odwiedzić centrum handlowe w Bicester.
To teraz większa atrakcja turystyczna dla Chińczyków
niż Pałac Buckingham. Takie są fakty.
Nie wydaje się to wam smutne?
-Bardzo. -Dobra.
Jeśli Chińczycy przyjeżdżają do Wielkiej Brytanii
po zachodnie mydło i szlafroki,
dlaczego nie mają kupować przy okazji zachodnich aut?
Bo u nich nie kupisz takich wozów.
Tego rocznika nie znajdziesz.
-Nie. -Nie.
Bo kiedy te wozy były nowe, Chińczycy jeździli...
-Rowerami. -Właśnie.
-Ale... -Wołami.
-Tak. -Chodzi o to,
że można je kupić dużo taniej niż luksusowe hongqi.
Wiele taniej.
To właśnie chcemy pokazać, ludu Chin.
Nie mogliśmy wybrać lepszego miejsca do naszego testu.
Oszałamiające miasto Chongqing.
Przytoczę parę faktów i liczb na jego temat.
Populacja w obszarze miejskim wynosi około 30 milionów mieszkańców,
jest to więc jedno z największych miast na świecie.
Siedziby ma tu 14 producentów samochodów, czyli to chińskie Detroit
i tutejsza stolica branży motoryzacyjnej.
W zeszłym roku wyprodukowano tu 100 milionów laptopów.
To chyba bliźniacze miasto Leicester.
Oto dlaczego. Nic więcej ich jednak nie łączy.
Proszę, pociąg wjeżdża do budynku.
Po prostu.
Co za nieziemskie miasto.
Dubajczycy chyba najszybciej stawiają budynki,
ale popatrzcie na to.
Kiedy miasto rozrasta się w takim tempie,
pojawia się wiele sposobów na zarobek.
Jest stal, szkło i beton.
Jednak ktoś pewnego razu pomyślał:
„Każde z pomieszczeń w tych budynkach
„potrzebuje drzwi”.
Genialne.
Nic tylko wchodzić w taki biznes.
Pomysł był tak dobry, że biznesmen ma teraz fabrykę drzwi drive-through.
Drzwi bezpieczeństwa,
frontowe, wewnętrzne,
luksusowe.
Drzwi zdobione, do skarbca, samochodowe!
W zeszłym roku w sumie pięć milionów drzwi.
Nic ciekawego, prawda?
Ale to on jest najbogatszym człowiekiem świata.
„Jeśli pracownik to anioł po godzinach, nie będzie diabłem przy wypłacie”.
Talentu do sloganów może nie ma,
ale za to jakie robi drzwi!
To, co daje się tu zauważyć najbardziej,
to wieczny upał.
Miasto nazywają piecem Chin.
Średnia temperatura o tej porze roku, czyli w środku lipca,
to czterdzieści pięć stopni Celsjusza przy 80-procentowej wilgotności.
Żar leje się z nieba!
Jest tu tak gorąco, że w parę minut po wzniesieniu budynku
zarasta go roślinność.
I wszystko pięknie, gdy siedzisz w klimatyzowanym bmw czy cadillacu.
Gorzej, jeśli...
Muszę się przyznać, że klimatyzacja
w moim wozie nie działa.
Błagam. Tylko nie tutaj.
Słyszałeś już o klimie Jamesa?
Co?
O rany!
To będzie bolało.
Mniejsza jednak o klimatyzację. Zdaje się, że wpadliśmy na pewien trop,
jadąc swoimi używanymi limuzynami.
Auta kosztują tutaj
dwa razy więcej niż w Anglii z racji podatków
i prowizji salonów samochodowych.
Jeśli więc widzisz kogoś w range roverze velarze,
jak ja przed chwilą, jest on wart tutaj 140 000 funtów.
Albo ta S klasa, ładny egzemplarz.
To w Chinach koszt 300 000 funtów.
I dlatego takie bmw ma tu sens.
Przylatujesz do Europy, bierzesz sobie takie 750iL
za 8500 funtów. Opłacasz transport do Chin,
wszystkie podatki i wciąż wydajesz mniej niż na hondę civic.
A nie jadę jakimś trupem.
Nie ma tu nawet jednej niesprawnej części.
Regulacja kierownicy, w przeciwieństwie do hongqi, działa.
Kontrolki, światła, system stereo, wszystko bez zarzutu!
Szyby...
Mam nawet magnetofon. Co wy na to?
Moja elektronika też działała.
Ale w tym piekielnie gorącym mieście
jest jeszcze jeden powód, by kupić cadillaca.
Kiedy Amerykanie budują samochód, zaczynają od systemu klimatyzacji,
a potem mówią: „Dopasujmy resztę do niego”. To główny priorytet.
A skoro o tym mowa...
Jeśli nie wiecie, co mam na głowie,
to tak zwany lodowy ręcznik.
Moczycie go w wodzie i chłodzi was przez jakieś dwie godziny.
Pożyczyłem go od naszej ekipy. Wspaniała rzecz.
W końcu zdecydowaliśmy się opuścić centrum największego miasta,
o którym dotąd nie słyszeliście.
W tym celu pokonaliśmy tę falliczną trasę,
by sprawdzić nasze auta na autostradzie.
I od razu pojawił się problem.
ZAKAZ TRĄBIENIA NA WEWNĘTRZNEJ PĘTLI
Co kilkaset metrów stoją bramki z fotoradarami nad każdym pasem.
Każdy samochód jest fotografowany,
a każde zdjęcie analizowane
przez oficjela w biurze,
który upewnia się, że kierowca pali w aucie.
Bo o ile mi wiadomo, palenie jest tu nadal obowiązkowe.
Poza tym sprawdzają, czy macie zapięte pasy,
nie rozmawiacie przez telefon i nie...
Jak to ująć?
Nie dotykacie siebie ani pasażera.
Ponoć to w Chinach niedopuszczalne. Sporo osób oskarżono
o wzajemne dogadzanie sobie podczas długich podróży.
O tak.
Bardzo przyjemnie.
Szlag, dmuchnąłem się w wacka.
W końcu dotarliśmy na miejsce naszego pierwszego testu.
To jeden z 78 ośrodków w okolicy Chongqing,
w których nastolatkowie mogą uczyć się jazdy z dala od dróg.
Nam ośrodek przypominał tor wyścigowy,
dlatego wydawał się idealnym obiektem naprędce wymyślonego przeze mnie
testu sterowania.
Do testu użyjemy takich dronów,
na których zamontowano miotacze płomieni.
Używają takich w Chinach do usuwania śmieci, które przyczepiły się
do przewodów sieci elektrycznej.
Jak zamierzamy użyć tych latających miotaczy płomieni,
by przetestować moc i zwrotność naszych aut?
Dobre pytanie. Każdy z samochodów, jak widać,
ma trzy pasy z petardami.
Jeden na masce, jeden na dachu, jeden na bagażniku.
Jedziesz naszym specjalnym torem, będąc pod ostrzałem
naszych elektrycznych smoków. Dostajesz jeden punkt
za każdy cel, który nie wybuchł.
Ponieważ mieliśmy walczyć z dwoma jajogłowymi milenialsami,
prowadząc potężne zachodnie sedany,
uznaliśmy, że walka z dronami będzie małym piwem.
Niestety był to nasz pogrom.
Ogień nade mną!
Widzę dron po lewej. Pierwszy.
Boże!
Załatwiony.
Wszędzie ogień. Boże.
Bandyci na dziesiątej.
O nie!
Cholera!
-Najadł się trochę strachu. -Na pewno.
-Wiesz, że psy nie lubią petard. -Nie znoszą ich.
To była świetna zabawa.
-Moment. -Wygłupy
z miotaczami płomieni. To był fajny dzień.
Tak.
-Co jest? -Chwila.
Tak?
Ten test był bez sensu.
Dlaczego?
Nijak nie przekonaliśmy chińskich biznesmenów,
że nasze używane auta to dobry pomysł. Nie zdobyliśmy żadnych punktów.
Zniszczyliśmy też lakier.
Naprawimy.
-Nie da rady. -Być może.
Wrócimy do tego później.
Przyszła bowiem pora, by rozbryzgać kałuże gadulstwa,
jakie zostawiła po sobie mżawka debaty siąpiąca nad Aleją Pogawędki.
ALEJA POGAWĘDKI
To było niezłe.
-Tak. Wiem. -Podobało mi się.
Zostaniemy jednak przy Chinach.
Zanim dostaliśmy pozwolenie, by jeździć tam samochodami,
musieliśmy przejść chińskie egzaminy.
Widzieliśmy różne egzaminy tego rodzaju.
Pamiętam ten z Indii. Kobieta zdała go,
mimo że siedziała z tyłu auta,
a jej egzaminator śledził ją, siedząc w innym samochodzie.
Kiedyś w Egipcie trzeba było przejechać dwa metry do przodu,
a potem dwa do tyłu. I zdawałeś egzamin.
I tyle.
Ciekawe, kto go oblał.
Wydawało nam się, że zdanie chińskiego egzaminu
będzie raczej proste.
Czekała nas jednak niespodzianka.
Mam materiał z egzaminu Hammonda.
Chcecie zobaczyć?
-Tak! -Tak?
Zdjęcia są kiepskiej jakości, nagrywałem telefonem.
Ośrodek egzaminacyjny.
Musiał zacisnąć pięść,
zrobić przysiad.
Jakoś poszło.
Potem musiał się zważyć.
Dramatyczna chwila.
Presja rośnie.
Zdałeś. Hammond zdał!
Poważnie.
-Dobra robota. -To wszystko!
Prosta sprawa. Dla mnie pestka.
To był najłatwiejszy egzamin na prawo jazdy, jaki znam.
Zdałem, bo pokazałem, że mam sprawne ręce
i działa na mnie siła grawitacji.
-Tyle. -Tak.
To chyba weryfikacja, czy jesteś istotą ludzką,
-a nie psem. Nie mieli pewności. -Otóż to.
Potem zabrano nas jednak do sali wykładowej,
a pewien mężczyzna opowiadał nam o zagrożeniach na drodze.
Mówił, że trzeba uważać na wiele niebezpieczeństw,
które mogą się pojawić przed autem,
w tym, i nie żartuję... To cytat.
Potwierdzicie. Powiedział dosłownie:
„W tym psy, dzieci i kobiety”.
To właśnie powiedział. Naprawdę.
Uważajcie, bo wbiegają na drogę.
Są nieprzewidywalne.
Chyba ruch #MeToo jeszcze nie dotarł do Chongqing.
Przy okazji, na świecie jest 78 miliarderek,
a 49 z nich to Chinki.
Byłoby ich więcej, ale część przejechano.
Możemy porozmawiać chwilę o tym Hongqi?
Wiedziałem, że do niego wrócisz. Cały ty.
Jest ciekawy.
-Cały ty. -To coś właśnie dla niego.
Ostrzegam, nie mają ich w brązowej wersji.
-Myślisz, że chciałbym taką? -Na pewno!
Uwielbiasz brązowe auta.
Twoje to szarzyzna i ciemna zieleń.
Moje to metaliczny błękit, czerwień i pomarańcz.
Nie siedzę w twojej głowie.
I może niech tak zostanie.
Ale wiem, że gdy będziesz dziś zamykał oczka,
pojawi się tam brązowy hongqi.
Tak po prostu będzie.
„Nie lubię brązowych aut”. To jakbyś ty mówił: „Kocham konie”.
To kłamstwo.
Nie lubię brązowych aut.
Nieprawda. Uwielbiasz je...
Nigdy nie miałem brązowego, ale ciekawi mnie ten Hongqi.
Powiedz coś o nim.
Nie powiedziałem tego w materiale,
a to ciekawe. Gdy zamawiasz swój egzemplarz, wysyłają krawca
do twojego miejsca pracy, a on robi przymiarki do garnituru,
w którym masz odebrać ich samochód.
-Poważnie? -Tak.
Chciałbym być krawcem, który szyje taki garnitur
dla ciebie.
Miałby napis.
-Tak? -Nie po chińsku...
-Może... -Po angielsku.
Jakiś treściwy opis właściciela?
-Otóż to. -Tak.
To zabawne, bo w Chinach panuje moda
na ubrania z napisami po angielsku.
Jestem przekonany, że nie mają pojęcia, co oznaczają.
Pewnego dnia siedziałem w korku,
a w autobusie obok siedziała kobieta.
Zadbana 50-latka, zapewne w drodze
do biura.
Miała na sobie białą bluzkę w czerwone kwiaty.
Zrobiłem fotkę. Oto ona.
Napis brzmi: „Był strasznym dupkiem”.
Chętnie zobaczyłbym jej reakcję po wyjaśnieniu,
co ma na bluzce.
Wiesz, co jest w tym najlepsze?
Właśnie to chciałem umieścić na twoim gajerze.
No widzisz. Wiedziała.
Wiedziała.
Wróćmy może do samochodów.
Zebrałem niesamowite dane na temat samochodów w Chinach.
Oto skala produkcji samochodów na świecie.
Auta osobowe w 2017 (w mln)
Wielka Brytania na dziesiątym miejscu. W 2017 wyprodukowaliśmy 1,67 mln aut.
Japonia - 8,35 miliona.
Pokażmy Chiny.
Jestem w szoku!
Wyprodukowano tam 24,8 mln samochodów.
A co ciekawe, nie można tam ich po prostu kupić i używać.
Trzeba zapisać się do państwowej loterii,
by wygrać tablicę rejestracyjną. I teraz tak.
W zeszłym roku w Pekinie
na tysiąc osób, które zapisały się na tej loterii,
na tysiąc osób biorących w niej udział,
jak sądzicie, ile wygrało tablicę?
-Pięćset. -Dwieście.
Sześćset.
-Trzysta. -Trzy.
Trzy osoby?
Na tysiąc uczestników loterii zaledwie trójka wygrała
tablicę rejestracyjną, która pozwala na kupno auta.
Ciekawy wątek. Fascynujące.
Spróbujcie zgadnąć, jaki samochód był najbardziej popularny w Chinach w 2017?
Volkswagen jest tam od zawsze, więc stawiam na Passata.
Myślę, że jakiś nie za duży Hyundai, jakiś kanciasty model.
Obaj się mylicie. To Wuling Hongguang.
-To coś? -Zgadza się, ten sam.
To rekordzista sprzedaży w Chinach?
Sprzedano ich tam w 2017 roku pół miliona egzemplarzy.
-Powaga? -Pół miliona?
Tak, pół miliona.
Sprzedali pół miliona jakichś...
-Wulingów hongguangów. -Właśnie.
Więcej niż Ford Focus.
A focusy sprzedaje się na całym świecie.
Ten sprzedają tylko w Chinach.
Przyznam, że chińskie auto, które wpadło mi w oko, to Bestune T77.
Znacie może?
-A, ten... Nie. -Pierwsze słyszę.
Tak myślałem. Mam tu zdjęcie.
Przypomina nieco lamborghini urusa z poprzedniego programu.
Jest jednak dużo mniejsze, ma silnik 1,2 litra, żadnych rewelacji.
Ma natomiast tak zwanego asystenta deski rozdzielczej.
To holograficzna postać, która wyskakuje na komendę
i pomaga ustawić nawigację czy połączenia.
-Wyższa technika. -Tak.
Tyle że ta postać to japońska uczennica.
Można wybrać kolor jej minispódniczki.
Nie zmyślam. Zobaczcie.
Sam nie wiem.
Ja też nie. Ale szkopuł w tym,
że Chińczycy nie dbają o nas.
Patrzą na nas tak, jak my na krowy.
Jesteśmy tylko tępymi klocami, które się gapią.
Tyle że zamiast mleka my dajemy im bagaże i zegarki.
To już koniec Alei Pogawędki.
Nie zamykamy jednak tematu Chin,
bo skontaktował się z nami chiński producent samochodów Nio.
Powiedzieli tak: „Mamy piekielnie szybki, elektryczny supersamochód,
„może chcielibyście go przetestować?”.
Po jego wyprawie na szwajcarskie wzgórze
w piekielnie szybkim elektrycznym supersamochodzie
Richard Hammond uznał, że nie jest chyba
najlepszym kandydatem do tego zadania.
Auto było jednak dostępne tylko jednego dnia,
a ja akurat miałem wtedy zaplanowaną naprawę bojlera.
Tak. A ja wizytę u dentysty.
-Dentysty. -No właśnie.
Zgadnijcie, co stało się dalej.
Oto i on.
Ma oznaczenie EP9.
Od razu widać, że to nie Nissan Leaf.
Leaf nie ma ogromnych zagłówków, które amortyzują wstrząsy
i chronią kark przed złamaniem na ostrych zakrętach.
WITAJ
A to dopiero początek.
Mam tu porównanie tego Nio EP9 oraz Rimaca Concept One,
którym sturlałem się ze szwajcarskiego zbocza.
Sprawdźmy Rimaca Concept One.
Moc - 1207 BHP.
Nio - 1341 BHP.
Stosunek mocy do masy Rimaca to 652 BHP na tonę.
Nio - 773 BHP na tonę.
No pięknie.
750 WOLTÓW WYSOKIE NAPIĘCIE WŁĄCZONE
Zero presji.
System wysokiego napięcia aktywny,
więc ruszamy. Włączam jazdę do przodu.
Lewa stopa na hamulcu. Prawa na pedale gazu,
przytrzymuję, raz, dwa, trzy, cztery, pięć, zwalniam hamulec.
Matko przenajświętsza!
To jakiś obłęd!
Ponoć rozpęd do 100 km/h zajmuje 2,7 sekundy.
Do 200 km/h - siedem sekund.
Siedem sekund!
Błyskawicznej mocy, którą zapewniają elektryczne supersamochody,
nie da się z niczym porównać.
W jednej chwili jestem tutaj, a w drugiej już tam!
To jak lot odrzutowcem,
zresztą wolę sobie tego nie przypominać.
Znalazłem się w złym miejscu.
Są jednak i dobre wieści dla takich jak ja.
Hamulce.
I wszystko wraca do normy.
Oczy wyszły już z czaszki, a płuca zza pleców.
Jeśli chcecie doświadczyć tej niebywałej prędkości,
potrzeba wam dwóch rzeczy.
Po pierwsze, fury kasy, bo jego cena to 1,15 miliona funtów.
Po drugie, toru wyścigowego.
To jak z Ferrari FXX. Kupujesz samochód,
dostarczają ci go na wybrany tor, zapewniając ekipę techniczną.
Robisz rundkę, robisz w gacie.
Ekipa zabiera wóz i myje go do czysta.
Ponieważ to samochód elektryczny, ciekawi was na pewno jego zasięg.
Jeśli śmigasz nim sobie po torze,
akumulatory szybko się wyczerpią.
Plusem jest jednak to, że ładowanie zajmuje tylko 45 minut.
ZASILANIE NEXTEV
Minusem natomiast to, że trzeba wyjąć w tym celu akumulatory.
A ponieważ ważą po 317 kilogramów,
nie zrobisz tego w pojedynkę.
To nieco bardziej skomplikowane
niż baniak z benzyną.
Jeśli jednak jesteś maniakiem aut elektrycznych i podoba ci się Nio,
zapewniam cię, że jest to pełnoprawny samochód.
Nietrudno zauważyć, że producenci tej maszyny
znają się na rzeczy.
Po pierwsze, ekipa, która tworzy EP9, ma własny team w Formule E.
Wygrał on inauguracyjne mistrzostwa w 2015 roku.
A do niedawna rekord okrążenia na torze Nürburgring należał do niego,
wynosił sześć minut i 45,9 sekundy.
Nie jest to zatem tylko auto do szybkiej jazdy po prostej.
Ma aktywne zawieszenie, aerodynamikę
oraz system torque vectoring, a to oznacza jedno.
Przyczepność!
Każde z czterech kół tego auta
z napędem 4x4 można monitorować i kontrolować
za pomocą komputera pokładowego.
Do tego dochodzi aktywna aerodynamika ogromnego spojlera
i dyfuzor biegnący przez całą długość samochodu.
Daje to większy docisk niż w bolidzie F1.
Jezu!
Jakbym prowadził ośmiornicę.
Jako dzieło inżynierii bez wątpienia
Nio robi ogromne wrażenie.
A teraz rura!
Jednak w tej superprzyczepności najfajniejsze jest to,
że możesz szarżować po torze cały dzień
i nigdy się nie pogubisz.
A dla mnie
to najlepszy komplement dla auta.
Dziękuję.
Ależ bryka.
Dzięki, że daliście mi ją testować.
To ciekawe.
Po obejrzeniu tego materiału
wiem już, że nie kupię nigdy elektryka.
Bo co?
Po co miałbym wynajmować ekipę mechaników
i kupować wózek widłowy przed każdą jazdą?
To zrozumiałe. Ale wielu ludzi
jest bardziej otwartych niż ty. Powiedz, Hammond...
Tak?
Jak wypadł w porównaniu z Rimakiem?
-Nikogo to nie obchodzi. -Bzdura, zamilcz.
Nio ma przewagę we wszystkim.
Moc, przyczepność, prędkość.
Prędkość zrobiła na mnie ogromne wrażenie.
-Właśnie. -Naprawdę.
Jest niemożliwie szybki. Ale to cacko.
Niesamowite, mocne i szybkie, ale wciąż tylko cacko.
Nie można nim jeździć po publicznych drogach,
-prawda? -Tak. W przeciwieństwie do Rimaca,
to wielki plus tego ostatniego.
Zresztą niebawem wychodzi nowy Rimac,
z mocą ponad 1900 koni mechanicznych.
Wyobraź sobie rozmiary silnika spalinowego,
który miałby wygenerować taką moc.
Byłby gigantyczny. Dlatego przyszłością supersamochodów są napędy elektryczne.
-To fakt. -Co?
-Tak jest. -Nieprawda!
-Tak. -Tak.
Taka jest nieuchronna kolej rzeczy.
No dobra. Sprawdźmy więc, jak twój cudowny nio
poradzi sobie na Eboladrome.
I wystartował, brzmiąc jak włączona pralka.
Balansuje na swoim wyścigowym zawieszeniu
i wjeżdża w Nieprosty.
Co za emocje. Wyjście z zakrętu i odzyskanie prędkości.
Bardzo zwinnie.
I dojazd do Twojego Własnego.
Iskry buchają zza tylnego dyfuzora. System torque vectoring
powinien się tu aktywować, by utrzymać auto na torze.
I powrót do pełnego napięcia po nawrotce do Nieprostego.
Brzmi teraz bardziej jak odrzutowiec niż pralka Zanussi.
Mocne hamowanie przy Domu Starszej Pani.
Więcej kojących dźwięków i sprint do Stacji Pośredniej.
Jak przygrzmoci tutaj, będzie mnóstwo iskier.
Zostały dwa zakręty.
Pierwszy bardzo czysto, jeszcze tylko Owcza Łąka.
Gładko poszło. Mamy finisz!
-Nieźle. -Dobrze sobie poradziła.
To prawda.
Te dźwięki były niesamowite.
Lubię takie hałasy.
-Jak można je... -Po prostu...
To cała paleta nowych dźwięków, ty młotku.
-Dobra. -To przyszłość.
Przekonajmy się zatem, jaki miał czas twój wdzięcznie brzmiący n10...
-Nie, nio ep9. -Tak. Nio.
Spójrzmy na tabelę.
-Pierwsza dziesiątka? -Jedziemy.
O tak!
-No, no. -Ja cię kręcę!
Był szybszy niż Aston Martin Vulcan.
Masz rację, Hammond. To imponujący samochód,
wyprzedził Vulcana.
Jest jednak wolniejszy niż spalinowy McLaren Senna,
którym można jeździć, gdzie chcesz. Paliwo wygrywa.
-Tak. -Elektryczność do piachu.
Nie rób tej miny. Mówię ci!
Tylko nie ten uśmieszek.
James, zaczynaj.
W tym programie wyjaśniamy mieszkańcom Chin,
że nie muszą wydawać bajońskich sum na nowe luksusowe auta,
bo dużo taniej mogą kupić używane w Europie.
Mieliśmy już jazdę po mieście, po autostradzie,
do tego bezsensowny test sterowania autorstwa Jeremy'ego.
W tej części postanowiliśmy pokonać odcinek rajdowy,
który Jeremy wymarzył sobie podczas kolejnej nocy walki z zapaleniem płuc.
Niech ci będzie. Zanim opuściliśmy ośrodek egzaminacyjny,
w którym nakręciliśmy test z miotaczami płomieni,
wpadliśmy do pobliskiego Centrum Konferencyjnego Zunyi.
To w tym miejscu w 1935 roku towarzysz Mao
ujawnił plany dotyczące przyszłości swojego kraju.
To kolebka chińskiego komunizmu.
Dzisiaj jest świątynią antykapitalizmu.
Nasze kroki od razu skierowaliśmy do sklepu z pamiątkami.
Przepiękne.
Koniecznie muszę kupić przewodniczącego Mao w śniegu.
Tamten.
Spójrz!
Ile kosztują?
W sumie 230?
To Donald Trump.
Umieram z głodu.
Ja też.
-Sprytnie! -Może być.
Po oddaniu czci komunizmowi
wróciliśmy na trasę naszymi osmalonymi maszynami.
James nadal jojczył na problemy z temperaturą.
Klimatyzacja jest tak zrąbana, że mam tu ukrop,
nawet jak ograniczam klimę i wciskam każdy przycisk z automatyką.
Stwierdziłem, że można zrobić tylko jedno.
Olać go.
Jezu. Patrzcie.
Po drugiej stronie doliny
budują kolejną autostradę z wiaduktami i tunelami.
Jeśli macie już jedną autostradę, po co wam druga?
Tak czy owak, wiedzieliśmy już, że nasze auta sprawdziły się
w roli długodystansowców.
Jeśli przyjrzeć się standardowi nieco zużytego wnętrza tego auta,
to zdumiewające, jaki oferuje ono komfort.
Cadillac w każdym calu.
Wyposażono go w system
„zawieszenia stale dopasowującego się do warunków drogi”.
Takie zawieszenie.
To nie wszystko.
W Anglii ten wóz uznano za niezawodny,
tak przynajmniej twierdzi Królewski Klub Motorowy.
Jego solidność zyskała uznanie samej królowej brytyjskiej.
Tymczasem w krainie nudy...
Wspaniały silnik, gładko chodzi. Fotele są wygodne.
Wszystko działa, poza klimatyzacją.
Kończy mi się paliwo.
Coś szybko.
Tu May, jak stoicie z wachą?
Mam jakieś ćwierć baku.
Muszę zatankować. Ten Northstar wszystko wyżłopał.
Na szczęście niedaleko była stacja paliw.
Doskonale, zaczynałem panikować.
Mamy problemik.
Zamknięta.
Ruszyliśmy do następnej.
Dzięki Bogu.
No i gdzie?
Gdzie paliwo?
Nieskończona.
To chyba nawet pełne cysterny.
Pojechaliśmy więc do następnej.
Oby była otwarta.
Ta również nie miała paliwa.
Ile oni wydają kasy na te stacje?
Sporo, ale zarabiają na nich marnie, to pewne.
Problem w Chinach jest taki, że kładą drogi tak szybko,
że firmy, które budują stacje paliw,
zwyczajnie nie nadążają.
Jadę na resztce oparów.
Po kolejnych dwóch nieskończonych stacjach
w końcu udało się.
Dzięki Bogu.
Co za ulga.
To jednak nie był koniec naszych zmartwień.
To benzyna czy ropa?
Co to ma być? To.
Zielony to benzyna czy ropa?
O, jest...
Jak pani to rozróżnia?
My nie wiemy. Tak zrobiła też z moim.
Zaczęła tankować, nim spytałem, czy to benzyna.
Coś tam wlewa.
Po szczęśliwym tankowaniu byliśmy gotowi do drogi.
Jednak cadillac z rekomendacją klubu motorowego...
Mój wóz nie chce ruszyć. To akumulator.
A może zatankowałeś multiwitaminę?
Całe Chiny chciały skorzystać z tej jedynej otwartej stacji,
dlatego musiałem odciągnąć Hammonda od dystrybutorów.
Nie chcemy dać Chińczykom wrażenia,
że nasze samochody się zepsuły.
Odwalę brudną robotę. Znalazłem akumulator.
Sukces!
Hammond. Chińczycy patrzą.
Sprawdziłem kable.
Na wszelki wypadek.
Te chińskie kable były...
Znakomite.
Nie to, że były potrzebne.
Po powrocie na drogę zastanawiałem się, czy akumulator to już wszystko.
Nie rozumiem niemieckich ostrzeżeń na wyświetlaczu,
ale kontrolka silnika się świeci.
Będę bardzo zawiedziony, jeśli mój Northstar się podda.
Da radę, jest twardy.
Będzie dobrze.
Niestety wszyscy mieliśmy problemy.
Przede wszystkim nie rozumieliśmy znaków drogowych.
ZAMGLENIE ZWOLNIJIZAWRÓĆNAŚWIATŁACH
„Nie zspiaj za kierow...” Co?
NIE ZSPIAJ ZA KIEROWNICĄ
„Nie zspiaj za kierow...” Zspiaj.
„Nadmiar długości zjazdu”.
„Zakaz nadmiernej prędkości”.
Znowu „Nie zspiaj”!
Dużo nie „zspiania” za kierownicą.
Był też inny problem. Drogi nie miały systemu odwodnienia.
A więc kiedy zaczęło padać...
Patrzcie na to!
Samochody z drugiej strony zalewają mnie wodą.
Akwaplanacja.
Rany Julek.
Temu motocykliście właśnie spadł kask.
Na szczęście po zmroku zrobiło się jeszcze gorzej.
Dostanę padaczki od tych fleszy.
Ciągle dają po oczach.
Po długiej i żmudnej podróży dotarliśmy do wieczornego schronienia.
Liczyliśmy na relaks przy smakowitym jedzeniu.
Ja pierniczę, ale ogień!
Jak... Jezu.
Co?
To gęsie jelito.
Jelito gąski. Masz ochotę?
Widziałem bardziej apetyczne rzeczy wystające z tyłka mojego teriera.
-Gumowy wąż ogrodowy... -Tak.
...w polewie z napalmu. Ja p...
Gdy nasze usta palił żywy ogień, wpadłem na kolejny pomysł.
Powinniśmy siedzieć z tyłu naszych wozów.
A to dlatego...
Zgadzam się.
Jeśli jesteś chińskim biznesmenem, nie prowadzisz auta
typu 750iL czy Cadillac, siedzisz z tyłu.
To ma tutaj szczególne znaczenie.
O to właśnie im tu chodzi.
-Tylko o to. -Siedzenie z tyłu. Miejsce na nogi.
Teraz Jaguar, Audi, Mercedes i BMW
robią długie samochody specjalnie z myślą o chińskim rynku.
To się da zrobić.
Wynajmijmy lokalnych szoferów,
by prowadzili za nas, a my będziemy siedzieć z tyłu.
Tak to powinno wyglądać.
To właściwe miejsce, by sprawdzić auta.
Dobry pomysł. A może tak. Pójdźmy dalej.
Może odpicujemy dziś nasze auta,
żeby wyglądały bardziej luksusowo
dla chińskich biznesmenów?
To może w takim razie
wy ubierzcie się jak przystało na ludzi interesu, a nie włóczęgów,
a chińskie kobiety i mężczyźni zaczną nas traktować poważniej?
Sugerujesz, że mamy się przebrać?
-Tak. -Wybacz.
Cały język mam w jelicie.
Po nabyciu strojów biznesowych rano spotkaliśmy się ponownie.
Powinniśmy wysyłać komunikat, że jesteśmy ważni,
a ludzie powinni słuchać, co mamy do powiedzenia. Tak też zrobiłem.
-Chyba nam się udało. -Mnie tak.
Ty wyglądasz, jakbyś miał thompsona w futerale po skrzypcach.
Widziałeś już dziś Jamesa?
Nie, nie mam pojęcia, co wybrał. Ale bądźmy szczerzy...
-Brąz. -Tak. To właśnie...
Będzie brązowy.
-Brązowy i przygnębiający. -Brązu możemy być pewni.
Nie jest brązowy.
To nie jest...
Dzień dobry, Wietnamie!
Śmiały wybór.
Nie udawaj, że kupiłeś go celowo.
-Mam być szczery? -Tak.
Zamówiłem go, używając translatora w telefonie.
I pomylił zielony z szarym.
Nie wiem, po czyjej stronie leży wina.
Mówiłem „lekki”, przecinek „szary”. Czyli szary na lato.
Dostałem zielony.
Tak, wyglądasz idiotycznie,
nikt cię nie będzie słuchał.
Jak by nie patrzeć, wszyscy byliśmy wyszykowani.
Mogliśmy zatem wskoczyć do naszych ulepszonych limuzyn.
Co to ma być?
-To jedno z naszych usprawnień. -Giovanni.
To Kato. Gdy go o coś poproszę,
poda mi go przez otwór na narty.
Genialne.
Barbarzyńca.
Po uzgodnieniu, że mój służący był znakomitym pomysłem,
przedstawiliśmy się naszym szoferom i ruszyliśmy dalej.
Moim kierowcą jest wspaniały pan Hu.
Ciekawe, czy jest doktorem.
Doktor Hu nie należy do najwyższych, ale mimo wszystko
miejsce z tyłu tej S klasy to istna bajka.
Mam miejsce na nogi. Mogę regulować siedzenie.
Mogę się odchylić do tyłu. Mogę się wyprostować.
Jest dość ciepło. Klimatyzacja nie działa.
Powinienem ostrzec o tym doktora Hu.
Doktorze, przepraszam. Klimatyzacja nie działa.
Doktorze, włos w college'u nie przemówił.
Rzecz jasna, nasze auta stworzono
przed erą Bluetooth i Internetu.
Ale to nic, bo to znaczy,
że wolny czas na tylnym siedzeniu
musimy zająć sobie czymś ciekawym.
Zamiast gapić się na serwis CNN z powtórkami przemówień Trumpa
czy sprawdzać kursy giełdowe,
zrobię model wieży Eiffla z zapałek.
Moi koledzy także postanowili przekształcić swoje siedzenia
w oazę nauki i samorozwoju.
Mówiłem już wielokrotnie w naszym programie,
że nie umiem gotować niczego poza fasolką.
Wykorzystam więc tę podróż,
tę prostą kuchenkę, ten wok i te składniki,
by przyrządzić kolację z prawdziwego zdarzenia.
Mam tu książkę kucharską.
Wędzone małże nożeńce z czarną fasolą i sosem chili.
Tymczasem ja postanowiłem spróbować swoich sił w malarstwie.
To idealna pracownia, bo mogę malować wszystko,
co widzę za szybą.
Taki kolaż stworzony z widoków,
jakie przewiną się podczas podróży.
Namaluję drzewka, tutaj i tutaj.
Wspaniale.
Nie teraz, Kato. Mógłbym siedzieć tak
cały dzień, odpowiadając na nieistotne maile
od nudziarzy... Nie teraz, Kato.
Ale wybrałem coś pożytecznego.
Coś radosnego. Przyjemnego.
Nie teraz... Nie, Kato. To nie na miejscu.
O tak.
Rukiew wodna.
Tyle wystarczy.
Wystarczy spędzić trochę czasu z tyłu luksusowego wozu,
by zmienić się w szefa kuchni na pół etatu.
Można poprawić...
Tymczasem w bmw...
Kato, mój garnitur! Moja marynarka!
Gaśnica, szybko!
Dziękuję.
Po chwili spokoju zatrzymaliśmy się, by porównać nasze dzieła.
Jamesie May, zobaczmy,
co osiągnąłeś, nie odbierając e-maili.
Trochę dziecinne.
Gdybym był twoim ojcem, przyczepiłbym to na drzwiach lodówki
i byłbym z ciebie dumny.
To trafi na ścianę w domu.
Możemy spróbować twojej zupy?
Będziesz musiał wyssać ją z krawata.
Tu właśnie się znalazła.
A ty poszerzałeś horyzonty, podpalając garnitur?
Nie. To przez zapałki.
Jedna się złamała i wylądowała na mankiecie.
Zniszczyłeś ten piękny garnitur.
Chcę zobaczyć, co zrobiłeś.
Trochę się wstydzę, szczerze mówiąc.
Zostały ci zgliszcza?
Tworzyłem lepsze dzieła.
To twój prezent urodzinowy.
Ale teraz nic nie dostaniesz.
-Daruj. -Nie śmiejcie się.
No jasne.
-I sam to zrobiłeś. -Serio?
Na tylnym siedzeniu auta.
Dużo mnie to kosztowało.
W następnej części naszej podróży sprawdzaliśmy modyfikacje,
jakimi ulepszyliśmy nasze auta,
by lepiej pasowały do współczesnego świata biznesu.
Biznesmeni zawsze chcą rozkładane fotele w samolotach.
Dlaczego nie mieć ich w samochodzie?
To bardzo proste.
Odchylasz przedni fotel i rozkładasz materac.
Kołdra, poduszka.
Zdejmujesz pozostałość po marynarce i wskakujesz do łóżka.
Ściemniło się. Przyjemnie.
Hammond w swoim cadillacu był nieco bardziej ambitny.
Podajcie choć jeden hotel dla biznesmenów, który nie ma siłowni.
Właśnie. Wszystkie je mają. Dlatego w swoim aucie zamontowałem
ten ergometr wioślarski.
Dzięki niemu mogę dbać o swoją kondycję w trasie.
W zdrowym ciele zdrowy duch.
Jak tam życie w pańskim aucie?
Wspaniałe, dziękuję. A u pana?
Właśnie przysypiam.
Po wjechaniu do tunelu wydaje się, jakby zapadła noc. Super.
Mam pytanie. Co z Jamesem? Nie widzę go.
Jeszcze trochę na węgielki.
Wiem, że to może wyglądać idiotycznie.
W moim aucie była już sauna, a ja zbudowałem kolejną.
Wyobraźcie sobie jednak, że jesteście na północy Chin.
Jest środek zimy. Można wejść z tamtej strony,
przez te drzwi, by rozkoszować się sauną,
wrócić do auta i dokończyć swój obraz olejny.
Był jednak pewien mankament.
Mój kierowca nie widział lusterek.
Cholera.
No już.
Doktor Hu dostaje ochrzan z prawej. Wiem, szyby zaparowały. Chwila.
Dobra, dobra.
DWA SZCZYTY-PIERSI GUIZHOU
Pięknie.
Cudownie.
Bosko.
Jeszcze nie, Kato.
Rano, bogatsi o wiedzę, że auta muszą mieć sauny, siłownie i łóżka,
zwolniliśmy szoferów i ruszyliśmy w stronę
naszego ostatniego wyzwania.
Jednak na okręcie Norman Schwarzkopf...
Co to ma niby znaczyć?
Nie jest dobrze.
O, następne. Też mi to nic nie mówi.
O rany. Zdycha.
Cieknie mu olej.
Co się stało?
Wyświetliło się mnóstwo ostrzeżeń. A potem stracił moc.
Dojechałem tutaj i kipnął.
O rany. Nie sądzę, żeby moje kable
na coś się tu przydały.
-Nie. -Patrz.
-O rany. -Padł na dobre, co?
Olej cieknie zewsząd.
Masz telefon do pomocy drogowej?
Nie.
Wiesz, jak powiedzieć: „Mój cadillac się zepsuł?”.
Wiesz, na jakim jesteś skrzyżowaniu?
Nie.
-O rany. -Ja też nie.
-A ty? -Też nie.
Chodźmy, mamy jeszcze sporo drogi.
Zostawiwszy naszego poliglotę na łaskę chińskiej pomocy drogowej,
TUNEL GUANYINYAN
James i ja wróciliśmy na, już niebawem,
ósmy cud świata.
Chińska sieć drogowa.
W 1988 roku Chiny w ogóle nie miały autostrad.
A już 30 lat później mają ich 135 000 km.
Żaden inny kraj nie ma ich więcej.
A dopiero się rozkręcają.
Od 2011 roku budują rocznie 10 000 km autostrad.
Dziesięć tysięcy rocznie!
To niewiarygodne, a teren nie należy do łatwych.
Jednak dla Chińczyków nie ma takiej góry
ani doliny, która stanowi przeszkodę nie do pokonania.
Ten most na przykład
rozciąga się na 55 kilometrów.
Albo ten. Most Duge-Beipanjiang.
Zmieściłyby się pod nim dwa wieżowce London Shard.
Mówię wam, Anglicy. Już po nas.
Po nas.
My jednak zmierzaliśmy w stronę starej drogi,
by przetestować na niej jeszcze jedno.
W Chinach ma to największe znaczenie.
Luksusowe samochody są w porządku, ale w Chinach
jazda samochodem to coś względnie nowego.
Prowadzą tu samochody od 30 lat.
A wszystkie nowości
powinny sprawiać frajdę.
W końcu dotarliśmy do wybranego przez nas miejsca.
Nazywają je „Drogą 24 zakrętów”.
Z racji jej 24 zabawnych zawijasów.
DROGA 24 ZYGZAKÓW
Wybudowano ją w 1935 roku, by przetransportować amerykańską broń.
Od tamtego czasu właściwie jej nie remontowano.
Nawierzchnia jest zatem nierówna i dziurawa.
Wyglądała na idealną trasę rozrywkową.
To był odcinek jedynej drogi, która łączyła ówczesną stolicę Chin
z Indiami i Birmą.
Tak. Wcześniej transporty do Chin musiały być wysyłane
samolotami przez Himalaje, co było bardzo ryzykowne.
Amerykanie stracili jakieś...
Wybacz, że przerywam. Widzisz to ustrojstwo?
Mniejsza o to. Czym on jedzie?
Co, to Hammond?
Najwyraźniej cadillac rozkraczył się na dobre.
Pięknie.
Spójrz na moje fulu.
Skądś to wytrzasnął?
Tylko wy mieliście mieć frajdę?
Jasne, ale co to w ogóle ma być?
Mój translator nie działał najlepiej przy bramkach poboru opłat.
Jak widać.
Ktoś załatwił auto za ciebie.
-Ma koła. Wszystkie trzy. -A silnik?
588 centymetrów sześciennych, dwucylindrowy dwusuw.
Jest z tyłu.
Sam popatrz.
Mniejszy niż filtr powietrza.
Mój alternator w mercedesie jest większy.
Słuchaj.
Robimy tak.
To test prędkości, bo nie mamy już czasu.
-Pamiętaj o tym. -Dobra.
Do tego test wytrzymałości.
Musisz wjechać tą drogą na samą górę,
jak najszybciej się da,
nie niszcząc przy tym samochodu.
Zdecydowaliśmy, że James powinien startować pierwszy.
Jesteś jak rasowy kierowca rajdowy, nie licząc wyglądu.
Rajdowiec klaun.
Możemy już zacząć. Gorąco tu.
Opuścisz szybę czy nie?
-Tak. -Tu są kamienie.
Opuścisz?
Ryzyko trafienia kamieniem jest niskie.
A ryzyko uduszenia wysokie.
Dobra. Mamy coś jeszcze do dodania?
-Tak. „Ruszaj”. -Przygotuj się
psychicznie i przemyśl wszystko. Zwizualizowałeś sobie trasę?
-Nie. -Dobrze.
-Wygląda niemrawo. -Faktycznie.
-3-2-1-start! -Poszedł!
Wio.
Boże, nie widzę nic z prawej strony przez tę saunę.
Duża wyrwa.
Doszło do mnie, że czułem się dobrze
przez góra 20 minut całej wyprawy.
Moje auto jest nagrzane, garnitur parzy,
a droga jest wyboista.
Nieznaczny pisk z powodu zepsutej kontroli trakcji.
Meta.
Dałem radę.
Przyszła kolej na mnie.
Dobra, przyczepiam drgający symbol kapitalizmu,
by przyniósł mi szczęście w tym karkołomnym teście.
Gotowy...
-Tak. -Pięć!
Cztery! Trzy!
Dwa!
Jeden! Start!
Podejrzewam, że James May wolał tu być ostrożny.
Ja nie mam zamiaru.
Chodzi mi o prędkość i moc,
a do tego po prostu ufam jakości BMW.
Mój symbol kapitalizmu podryguje.
Nie...
Jezu, ale mi tył odskoczył.
O tak.
Damy tu gazu.
O tak.
Co jest?
Tak.
-Przeholowałeś, co? -Tak.
Czyli wygrałem.
Nie wiadomo. Nie znamy twojego czasu.
Sam mówiłeś,
że to test wytrzymałości i nie mamy czasu.
Masz rozwalony wóz.
-Nie rozwalił się. Opona siadła. -Rozwalił się.
Ja tymczasem czekałem na sygnał startu.
Skryteczka.
Richard Hammond.
Halo. Tak.
Trzy-dwa-jeden-start.
Bez takich. Przecież... Dobra, jadę.
Ruszyłem. Chryste.
Mam ograniczoną moc.
Prędkość maksymalna to 63 km/h.
Nie da rady ściągnąć tu śmigłowca?
Musiałaby mieć bardzo długą linę.
Duże spadki, nie podoba mi się to.
Jestem już na to za stary.
Meta. Gdzie jest meta?
O Boże.
Rany.
Boże.
Słyszeliście...
-To był on? -Miał wypadek?
To wypadek czy tylko zniknął za...
Tak. Tam spadł.
Tak to wygląda.
Obawiam się, że szczęśliwa passa Richarda Hammonda się skończyła.
Dlatego z wielkim bólem i żalem
musimy ogłosić przedwczesną śmierć...
Nic mi nie jest.
Znowu to samo.
-Jak on to zrobił? -Nie wiem.
Szkoda. W tej sytuacji wracamy do namiotu.
Moja twarz.
Jestem cały.
-Nic mi nie jest. -Uśmiech.
Bez obaw.
Cieszę się, bo wygrałem.
Wcale nie.
Byłem najszybszy. Mieliśmy testować frajdę z jazdy,
a ty przez całą trasę jęczałeś.
To miał być test wytrzymałości, a musiałeś zmienić koło,
co to za frajda?
To nie ja zrobiłem w aucie saunę.
A co ci w niej nie pasuje?
Bo w każdym hotelu, który ma saunę, korytarze są pełne
mokrych bałwanów z niedobranymi klapkami.
-Halo? -Tak?
Miałem poważny wypadek pod koniec. Pomyślałem...
Nie ma w tym nic wyjątkowego.
Nie.
Powód twojego wypadku to twoja niezdarność.
Ale ponieważ twój cadillac się zepsuł, a w twoim mercedesie
było za wilgotno, zwycięzcą jest oczywiście
BMW 750i... Tak?
Nie. Tak naprawdę zwycięzcą okazał się
nasz wspaniały pomysł sprzedania używanych limuzyn Chińczykom.
Tu ma rację, bo to ich uszczęśliwi,
a nam pomoże pokryć koszty.
Wszyscy wygrali.
-To był dobry pomysł. -Tak.
Jest tylko jeden szkopuł.
Ten program pokazują we wszystkich krajach.
Poza jednym.
Którym?
Poza Chinami.
Tak więc zmarnowaliśmy czas.
Godzina życia z głowy.
I tym pesymistycznym akcentem kończymy program.
W przyszłym tygodniu wracamy na stare tory.
Będziemy w Szkocji, a ja dostanę alfę romeo gtv6.
Może być wesoło. Widzimy się za tydzień. Trzymajcie się.
Dobranoc, do zobaczenia.