Merhaba.
-Merhaba. -Teşekkürler.
Günaydın.
Merhaba.
Herkese çok teşekkürler. Sağ olun.
Birazdan, bu haftaki bölümde...
Bir süper araba yok yere sökülüyor.
Bir adam tişörtsüz geziyor.
Ve dilime bağırsak dolanıyor.
Dilime bağırsak dolanıyor.
Bunlar en önemli anlar.
-En iyi kısımlar. -Evet.
Gerçekten öyle.
Neyse, burada, batıda
360.000 sterlinlik bir Rolls-Royce Phantom'u
oldukça pahalı buluruz.
Ama bu hafta, The Grand Tour Çin'e gidiyor
ve orada işler biraz farklı.
Yakın geçmişte
Çin iki büklüm, bileklerine kadar çamurda çalışan, yaşlı,
pirinç çiftçisi kadınlarla doluydu.
Ama bugünlerde işler biraz değişmiş.
Daha 1980'lerde
burada insanlar gece gözlerini kırpmadan
bir katır alacak paraya sahip olmayı düşlüyorlardı.
Oysa şimdi, sadece 30 yıl sonra,
bir Hongqi alma hayali kuruyorlar.
Daha doğrusu bu Hongqi'yi, L5'ı.
Çincede "hongqi"komünizmin sembolü olan kırmızı bayrak anlamına geliyor.
Ama bu canavarın fiyatı komünizmi çağrıştırmaktan çok uzak,
tam 880.000 sterlin.
İçi zarif bir sanat eseri,
gül ağacı kaplama ve krem rengi deri kullanılmış.
Gösterge paneli ve ana konsol tamamen dijital.
Kapı kollarında zümrüt var, diğer yerlerde de
altın günebakanlar.
Bunu ilk kez az önce gördüm ve hemen âşık oldum.
Her kapının orta ölçekli bir dağ ağırlığında olmasına bayıldım.
Buradaki ve kaputtaki kırmızı bayraklara bayıldım.
Bayrak direklerine bayıldım. Tıpkı...
Çizgi filmlerdeki kötü adamların arabası gibi
çünkü gerçek hayatta kimse o kadar kötü olamaz.
Yani bu imkânsız.
Hongqi'de olmayan şey zırh kaplama.
Buna rağmen neredeyse 3,2 ton ağırlığında.
Bu muazzam ağırlığı hareket ettirmek için
altı litrelik V12 motor konmuş ve benzini adeta yutuyor.
Ama pek de rahat sayılmaz.
Özellikle koltuklar çok sert, direksiyon ayar düğmesi bozuk
ve bardak koyacak yer yok.
Ve kesinlikle hızlı değil.
Hatta Peugeot 308 dizelle aynı güç ve ağırlık oranına sahip.
Hongqi sıfırdan 100 kilometreye çıkış süresini belirtmiyor,
100'e hiç çıkmadığı için olabilir.
Ama hiçbiri umurumda değil
çünkü muhteşem ve çok fena.
Görkemli bir şekilde fena.
Bu kötücül havasına karşın fiyatı çılgınca.
May ve Hammond'ı aradım, aklımıza bir fikir geldi.
Çinli bir iş adamı veya iş kadınıysanız
ve statünüzü yansıtacak bir araba istiyorsanız
880.000 sterlin harcamanıza gerek yok.
Avrupa'ya gidip bunun gibi bir Mercedes S-Class alabilirsiniz.
Bunda altı litrelik V12 olduğu hâlde
sadece 8800 sterline mâl oldu.
Bir başka deyişle, bir Hongqi fiyatına bunlardan 100 tane alabilirsiniz.
Tam o sırada, arkadaşım Richard Hammond
bir arabayla çıkageldi.
Nedir o?
Bu bir Cadillac STS, çeneni kapatabilirsin.
Bir şey demeyecektim ki.
Güzel. Çünkü bunda tüm zamanların en iyi motorlarından biri var.
Çok yumuşak, 4,6 litre Northstar V8.
300 Amerikan beygir gücü üretiyor.
Bu motor saatte 160 km'ye kadar çıkacak şekilde tasarlanmış.
İçinde soğutucu yok,
V8'in bir bölümü soğuyana kadar kapatılıyor,
sonra öteki, sonra diğeri. Bu akıllıca.
-Ön teker çekişi? -Evet.
Bu lüks araba! Hangi tekerin ne zaman çektiği kimin umurunda!
İnsanlar yüksek torkta sağa sola çekiş,
ağırlık dağılımı, iyi mühendislik, düzgün işleme
-gibi şeyleri önemser. -Tamam.
Yazıldığım tüm pist günlerini iptal edip
lüks araba olarak bununla dolaşacağım.
Neyse, bu Mercedes S-Class, bildiğimiz gibi...
Örnek bir lüks araba ve arabalarda yeni olup da
birkaç yılda standart hâle gelecek
pek çok şeyin öncüsü. Mesela...
-İlk kez... -Yumuşak kapanan kapılar.
Kaç kilometrede?
290.000.
Evet, tahmin ederim.
Araban nereden geldi?
Almanya.
Alman mı?
Cadillac mı aldın?
Sonra Clarkson'ın bir BMW ile gelişiyle sohbetimiz bölündü.
Uzun araba almışsın.
Seninki de uzun.
1970'lerden mi ışınlandınız?
Uzun bir aks açıklığı var ve bu...
Uzun.
Bu BMW 750iL,
Yarın Asla Ölmez adlı Bond filminde Q öyle diyordu.
-Öyle mi? -Evet.
-Kimse ona söylememiş mi? -Sette kimse
"Desmond, öyle denmez." dememiş.
İnsan öyle sanıyor, değil mi? Neyse.
Filmde görünümü değiştirilmiş 740'ları kullanmışlar.
-Öyle mi? -Evet. Esas olay bu.
5,4 litre V12.
Üstelik bunun için sadece 8400 sterlin verdim.
Acayip bir araba.
Ben Cadillac'ıma sadece 3000 sterlin verdim.
O bir Cadillac.
Evet. Ama Almanya'da hangi sersem şöyle demiştir acaba,
"Audi var, BMW var, Mercedes var,
"ben Cadillac alayım."
Aslında biliyorum...
Kendini Cehennem Melekleri sanan Almanlar var ya?
Aslında dişçiler ama Harley-Davidson'ları var.
-Evet. -Oktoberfest'e gidip
Budweiser içerler.
Evet. O Almanları tanıyorum...
-Öyle. Bu... -Hayır. Yanılıyorsun.
Çünkü arabanın eski sahibi Almanya'da oturan Amerikalı bir generaldi.
-Öyle mi? -General mi?
Amerikalı generaldi ve onu alma sebebi
Cadillac'ın o araba ve Northstar motorla
Audi, BMW ve Mercedes'e meydan okuduğunun
farkında olmasıydı.
Evet. Bu konuda çok başarılı oldular.
Çünkü Avrupa Cadillac dolu.
-Evet, her yerdeler. -Hiç Audi yok.
Hep bu karşına çıkıyor.
Nadir ve kendine münhasır olmak lükstür.
-Seninkine bakalım. -Benimki çok iyi durumda.
-Kesinlikle çok iyi. -Gördüm.
-Neyi? Görecek şey yok. -Çift camı var
-ve bir terslik olmuş. -Bir dakika, hadi ama.
-Sorun ne? -James, camın arasında mı bu?
Evet, kabakulak olmuş.
Bu çok can sıkıcı...
İçi küf olmuş çift camlı pencere.
Ne oldu?
Pencerende küf var.
Peki, nerede?
-İşte! -Evet.
-Şey, bu... -Çok zavallıca.
Aman Tanrım!
Gözlerinizin önünde kayboluyor.
Bir Alman arabası nasıl... Gerçek mi?
Satın aldığında denizde miydi? Paslanmış.
Arabamdaki pasa takılmayalım.
Çünkü bildiğimiz gibi birçok Çinli bugünlerde Avrupa'da
Bicester Alışveriş Köyü'ne gidiyor.
Çinliler için İngiltere'de Buckingham Sarayı'ndan
daha önemli bir turizm merkezi.
Bunu moral bozucu bulan yok mu?
-Hem de çok. -Peki.
Çinliler Birleşik Krallık'a gelip
batılı sabunlar ve kıyafetler alıyorsa
neden batılı arabalar almasınlar?
Evet. Çünkü bu arabalar burada ikinci elden satılmıyor.
Hayır. Klasikler burada yok.
-Hayır. -Hayır.
Bu arabalar yeniyken Çin'deki herkesin...
-Bisikleti vardı. -Evet.
-Evet. Ama... -Öküz.
-Evet. -Dediğimiz şu,
bunlardan birini lüks bir Hongqi'den çok daha ucuza alabilirsiniz.
Çok, çok ucuza.
Bunu kanıtlamaya geldik Çin halkı.
Testimiz için daha iyi bir yer seçemezdik.
İnsanın aklını başından alan Çongçing şehri.
Size Çongçing hakkında bazı bilgiler vereyim.
Belediye sınırları içinde nüfus 30 milyon,
yani dünyanın en büyük şehirlerinden biri.
Burada 14 farklı araba imalatçısı var, yeni Çin'in Motor Şehri
ve Çin'in motosiklet endüstrisinin başkenti.
Geçen yıl burada 100 milyon dizüstü bilgisayar yapılmış.
Burası Leicester'ın kardeş şehri.
Diğer her şey bir yana, sebebini görüyorsunuz.
Bakın, tren binanın içinden geçiyor.
Tabii.
Müthiş görünen bir yer.
Dubai'liler bina dikmekte hızlı olduklarını sanabilirler
ama burada inşa edilen şeylere bakın.
Tabii bir şehir bu kadar hızlı büyürse
para kazanmanın pek çok yolu olur.
Çelik, cam ve beton.
Ama biri şöyle düşünmüş, "Bir dakika,
"bu binalardaki her odanın
"kapıya ihtiyacı olacak."
Dâhice.
Dragon's Den'de reddedilmeyecek fikir.
Öyle iyi bir fikirmiş ki şimdi arabayla girilen bir kapı fabrikası var.
Güvenlik kapıları,
ön kapılar, iç kapılar,
alengirli kapılar.
Süslemeli kapılar, banka kasası kapıları, araba kapıları!
Geçen yıl beş milyon satmış. Beş milyon kapı.
Pek de ilginç değil, değil mi?
Evet ama şimdi dünyanın en zengin adamı.
"Çalışan, fazla mesaide melekse maaş alırken şeytan olmaz."
Pek de iyi bir yazar sayılmaz
ama müthiş bir kapı imalatçısı!
Çongçing'deki en dikkat çekici şey
sıcaklık.
Buraya Çin'in fırını deniyor.
Bu mevsimde yani temmuz ortasında ortalama günlük sıcaklık
45 derece ve yüzde 80'lik bir nem oranı var.
Burası çok sıcak. Mega sıcak!
O kadar sıcak ve yapış yapış ki bir bina yükselir yükselmez
içinden orman fışkırıyor.
Klimalı bir BMW veya Cadillac'taysanız sorun değil.
Ne var ki...
Şunu söylemeliyim ki arabamda
klima çalışmıyor.
Lütfen, hayır. Burada olmaz.
Haberi duydun mu? James'in kliması.
Ne?
Eyvah!
Bunu hissedecek.
Klima meselesini bir yana koyarsak ikinci el batılı limuzinlerimizle
doğru bir şey yakalamış gibiydik.
Burada arabaların fiyatı vergiler
ve araba şirketlerinin kârı yüzünden
Birleşik Krallık'takinin iki katı.
Range Rover Velar kullanan birini görürseniz,
ki ben gördüm, burada 140.000 sterlin ediyor.
Evet, şu S-Class çok nefis bir araba.
Çin'de 300.000 sterline geliyor.
O yüzden bu BMW çok mantıklı.
Avrupa'ya gelip bunun gibi bir 750iL'i
8500 sterline alabilirsiniz. Çin'e nakil parasını
ve vergileri ödeseniz bile yine de bir Honda Civic'ten ucuza gelir.
Üstelik kötü durumda da değil.
İçinde bozuk tek bir şey yok.
Hongqi'dekinin aksine direksiyon ayarı çalışıyor.
Göstergeler, ışıklar, stereo, her şey çalışıyor!
Pencereler...
Kaset çalarım bile var. Buna ne buyurulur?
Benim de elektronik aksamım çalışıyordu.
Ama aslında bu aşırı sıcak şehirde
bir Cadillac satın almak için daha iyi bir sebep var.
Amerikalılar araba yaparken klimayla başlıyorlar
ve diyorlar ki, "Evet, buna bir araba uyduralım." Klima en büyük öncelik.
Yeri gelmişken...
Sevgili seyirciler, merak ettiyseniz,
buna buzlu havlu deniyor.
Suya batırınca iki saate kadar serin kalıyor.
Ekipten biri verdi. Müthiş bir şey.
Sonunda adını hiç duymadığınız en büyük şehrin merkezinden
ayrılmaya karar verdik.
Takım taklavata benzer bu kavşakta arabalarımızı denemeyi
aramızda tartışıyorduk ki
bir sorunla karşılaştık.
İÇ HALKADA KORNA ÇALMAK YASAK
Birkaç yüz metrede bir kameralar tüm şeritleri kontrol ediyor.
Her araba fotoğraflanıyor
ve her fotoğraf
bir memur tarafından incelenip
şoförün sigara içiyor olması garanti altına alınıyor.
Çünkü anladığım kadarıyla burada hâlâ mecburi.
Kontrol edilen diğer şeyler de emniyet kemerinin takılı olması,
cep telefonuyla konuşmamak ve...
Nasıl desem?
Kendinizi veya yolcunuzu ellemiyor olmanız.
Anlaşılan Çin'de öyle bir şey var. Epeyce insan uzun yolda
kendini veya başkasını tatmin etmekten mahkemeye düşmüş.
Evet. Ah, evet.
Ah, evet. Bu çok güzel.
Kahretsin, pervane aletime geldi.
Sonunda ilk testimizi yapacağımız yere geldik.
Burası Çongçing'de yeni yetmelerin trafikten uzakta
araba kullanmayı öğrendikleri 78 merkezden biri.
Ama bize bir yarış pisti gibi geldi,
ve az önce aklıma gelen manevra testi için
mükemmel bir yerdi.
Bunun için böyle dronlar kullanacağız.
Üzerilerine alev püskürtücüler takıldı.
Çin'de bunları elektrik kablolarına takılan pislikleri
temizlemekte kullanıyorlar.
Tamam. Arabalarımızın gücünü ve çevikliğini sınamak için
bu alev püskürtücüleri nasıl kullanacağız?
İyi soru. Gördüğün gibi arabalarımıza
üç sıra havai fişek yerleştirildi.
Biri kaputta, biri tepede, biri de bagajın üzerinde.
Siz burada özel bir parkurda giderken
havadaki alev püskürtücüler saldıracak. Parkuru bitirdiğinizde
patlamamış olan her bir hedef için puan kazanacaksınız.
İki meraklı milenyum çocuğuna karşı yarışırken
güçlü batılı binek arabaları sürecektik,
dolayısıyla dronları kolayca bertaraf edeceğimizi sanıyorduk.
Ama ne yazık ki bir katliam oldu.
Gökten ateş yağıyor!
Solumda bir dron var. İlki.
Tanrım!
Tanrım, bittim.
Her yer alev alev. Tanrım.
Saat on yönünde haydutlar.
Olamaz!
Kahretsin!
-Bu onu alarma geçirecek. -Evet.
-Köpekler havai fişek sevmez. -Hiç sevmez.
Tam bir cümbüştü.
-Dur biraz. -Uçan alev püskürtücülerden
kaçmaya çalışıyorduk. Harika bir öğleden sonraydı.
Evet, evet.
-Ne? -Dur biraz.
Evet?
Tamamen faydasız bir testti.
Neden?
Çinli iş insanlarını ikinci el limuzinlerimizin
iyi bir fikir olduğuna inandıracak bir şey yapmadık ve sıfır çektik.
Evet, üstelik boyayı da mahvettik.
Evet ama hallolur.
-Olmaz. -Olabilir.
Neyse, bunu sonra konuşuruz.
Ama şimdi Muhabbet Sokağı'na düşen sohbet yağmurunun bıraktığı
gevezelik birikintilerini sıçratma vaktimiz geldi.
MUHABBET SOKAĞI
Bunu sevdim.
-Evet. Bence de. -Bunu sevdim.
Çin'le devam edelim.
Çin'de araba sürmemize izin çıkması için
direksiyon sınavına girmemiz gerekti.
Dünyanın her yanında direksiyon sınavı gördük.
Hindistan'da bir kadının geçtiği bir sınavı hatırlıyorum.
O arkada oturuyordu,
sınavı yapan kişi de arkada başka bir arabayla takip ediyordu.
Evet. Mısır'da iki metre ileri, sonra da iki metre geri gidince
sınavı geçiyordunuz.
Hepsi o kadar.
Bunu yapamayan birini görmek isterdim.
Evet. Neyse, Çin'de direksiyon sınavının
kolay olacağını sanıyorduk.
Ama bizi bir sürpriz bekliyordu.
Hammond'ın sınavının çekimleri var.
Görmek ister misiniz?
-Evet! -Öyle mi?
Kalitesi kötü, telefonumla çektim ama işte geliyor.
Sınav merkezi.
Yumruklarını sıkıp
çömelmesi gerekiyor.
İşte.
Sonra tartıya çıkıyor.
Gerilimli anlar.
Hâlâ öyle.
Geçtin. Hammond geçti!
Cidden.
-Aferin. -Hepsi buydu!
Evet. Önemli değildi. Kolay gösterdim.
Gördüğüm en kolay direksiyon sınavıydı.
Evet. Ellerimle böyle yapabildiğimi ve yer çekimine tabi olduğumu
kanıtlayarak geçtim.
-Hepsi bu. -Evet.
Bence bu test, köpek değil de insan olduğunu saptamak için.
-Çünkü onlar bunu yapamaz. -Hepsi buydu.
Sonrasında bir tür seminer salonuna alındık,
bir adam bize Çin'deki yolların tehlikelerini anlattı.
Dedi ki, önümüzde yola çıkabilecek
bazı şeylere dikkat etmeliymişiz, mesela,
ben... Alıntı yapıyorum.
Siz de destekleyin. Şöyle dedi,
"Köpekler, çocuklar ve kadınlar."
Öyle dedi! Bunu söyledi.
Dikkatli olun, yola çıkarlar.
Sağları solları belli olmaz.
#MeToo hareketinin henüz Çongçing'e ulaştığını sanmıyorum.
Affedersin ama dünyada milyarder olmuş 78 kadın var,
bunların 49'u Çinli.
Daha çok olabilirmiş ama birkaçı ezilmiş.
Neyse, biraz Hongqi'den söz edelim mi?
Bunu konuşmak isteyeceğini biliyordum. Tipik sen.
Çok ilginç.
-Tipik sen. -Üzerinde yazıyor.
Ama maalesef kahverengisi yok.
-Neden bunu isteyeyim? -İstersin!
Kahverengi araba seviyorsun!
Senin arabaların gri ve koyu yeşil.
Benimkiler mavi metallik, kırmızı ve turuncu.
Seni anlayamadım.
Tanrı biliyor, anlamak da istemem.
Ama biliyorum ki James May bu akşam uyurken
kahverengi bir Hongqi sürüyor olacak.
Bu... Öyle.
"Kahverengi araba sevmem." "At severim." demesi gibi.
Doğru olmayan şeyler.
Kahverengi araba sevmem.
Doğru olmayan şeyler. Sen kahverengi araba seversin.
Hiç kahverengi arabam olmadı ve Hongqi'yi merak ediyorum,
anlatsana.
Filmde söylemediğim ilginç bir şey var,
onlardan sipariş ettiğinizde iş yerinize
bir terzi gönderip takım elbise ölçünüzü alıyorlar,
sonra arabayı teslim alırken onu giyiyorsunuz.
-Sahi mi? -Evet.
Hongqi'ni teslim alırken giyeceğin takımı diken
terzi olmak isterdim.
Üzerinde bir şey yazardı.
-Öyle mi? -Çince değil.
-Dur, bu... -İngilizce.
Kıyafeti taşıyanı anlatan bir şey mi?
-Evet, öyle. -Evet.
Bunu söylemen ilginç çünkü Çin'de insanların
üzerinde İngilizce kelimeler yazılı şeyler giyme eğilimi var.
Ne anlama geldiğini bilmiyorlar tabii.
Bir gün orada trafikte kalmıştım,
otobüste yanımda bir kadın vardı.
50 küsur yaşlarında, saygıdeğer bir hanımdı, belli ki
ofisteki işine gidiyordu.
Kırmızı çiçekli beyaz bir bluz giymişti.
Bir fotoğraf çektim. İşte.
Üzerinde şöyle yazıyor, "Götün tekiydi."
Biri ona bluzunda yazan şeyin anlamını söylediğinde
yüzünün ifadesini görmek isterdim.
Müthiş olan ne, biliyor musun?
Hongqi takımına ben de aynı şeyi yazacaktım.
İşte. Kadın işi biliyormuş.
Biliyormuş.
Şimdi arabalara dönmek istiyorum.
Çünkü Çin'deki arabalarla ilgili şaşırtıcı istatistikler var.
Küresel araba üretimiyle ilgili bir grafiğimiz var.
2017'de Binek Araba Üretimi (milyon)
Birleşik Krallık onuncu sırada. 2017'de 1,67 milyon araba yapmışız.
Japonya 8,35 milyon,
Çin'i koyalım.
Akıllara zarar! İnanılmaz!
Orada 24,8 milyon araba yapılmış.
Olağanüstü olan şey şu, araba satın alıp kullanamıyorsunuz,
bunun için bir devlet piyangosuna başvurup
plaka almanız gerekiyor. Şöyle bir şey var.
Geçen yıl Pekin'de
satın alma niyetinde oldukları arabanın plakası için başvurmuş
her bin kişi içinden
kaçı alabilmiş dersiniz?
-500. -200.
600.
-300 mü? -Üç.
-Ne? Üç mü? -Üç kişi mi?
Başvuran her bin kişinin sadece üçü
bir plaka edinip araba satın alabilmiş.
Bu iyi muhabbet oldu. Çok ilginç.
2017'de Çin'de en çok satan araba hangisi, tahmin etmek ister misiniz?
Volkswagen uzun zamandır orada, Passat diyeceğim.
Ben orta büyüklükte, kutu gibi bir Hyundai derim.
İkiniz de yanılıyorsunuz. Wuling Hongguang.
-Ne? -Evet, işte orada.
Çin'de en çok satılan araba bu mu?
2017'de Çin'de bunlardan yarım milyon satmışlar.
-Sahi mi? -Yarım milyon mu?
Yarım milyon, evet.
Ne, yarım milyon...
-Wuling Hongguang. -İşte o.
Ford Focus'tan fazla.
Evet ve unutmayın, Ford Focus dünya çapında satılıyor.
Bu sadece Çin'de satılmış.
Dikkatimi çeken bir Çin arabası Bestune T77'dı.
Tanıdık geldi mi?
-Bestune... Hayır. -Hiç duymadım.
Aynen. Bir fotoğrafı var.
Biraz geçen haftaki Lamborghini'ye, Urus'a benziyor.
Ama çok daha küçük, 1,2 litrelik SUV, her şeyi normal.
Sadece yanında gösterge paneli asistanı veriyorlar.
Çağırdığında ortaya çıkan küçük holografik figür
navigasyon sistemini kurmana, telefon etmene falan yardım ediyor.
-Yüksek teknoloji. -Evet.
Ne var ki bu holografik figür Japon kız öğrenci görünümünde.
Sonra mini eteğinin rengini falan seçebiliyorsun.
Uydurmuyorum. Bir fotoğrafı var.
Pek emin olamadım.
Ben de öyle ama şu var James,
bizim ne düşündüğümüz Çinlileri ırgalamıyor.
Bizim ineklere baktığımız gibi bakıyorlar bize.
Etrafta duran saçma şeyleriz sadece.
Süt yerine bavul ve saat veriyoruz.
Böylece Muhabbet Sokağı'nı bitiriyoruz.
Ama Çin mevzusu bitmedi
çünkü geçen gün Nio adlı Çinli bir araba imalatçısı aradı.
"Çok hızlı, tamamen elektrikli bir süper araba yaptık,
"denemek ister misiniz?" dediler.
Çok hızlı, tamamen elektrikli bir süper arabayla
bir İsviçre tepesine yaptığı kaçamaktan sonra
Richard Hammond bu iş için
uygun olmadığını söyledi. Ancak,
arabanın sadece bir gün müsait olduğu anlaşıldı
ve maalesef o gün bizim eve şofbenci gelecekti.
Evet. Benim de diş randevum vardı.
-Dişçi. -Diş randevusu. Evet.
Evet! Bilin bakalım, ne oldu?
İşte burada.
Adı EP9.
Nissan Leaf olmadığı çok açık.
Çünkü Leaf'te sert virajlarda yer çekimi kuvvetinin
boynunuzu koparmasını önleyecek dev koltuk başlıkları yok.
HOŞ GELDİNİZ
Bu daha başlangıç.
Burada Nio EP9 ile İsviçre'de bir dağdan indiğim
Rimac Concept One arasında bir karşılaştırma var.
Evet, Rimac Concept One'da
güç, 1207 fren beygir gücü.
Bu Nio'da, 1341 fren beygir gücü.
Rimac'taki güç ve ağırlık oranı ton başına 652 fren beygir gücü.
Bu Nio'da, ton başına 773 fren beygir gücü.
Güzel.
750 VOLT YÜKSEK VOLTAJ DEVREDE
Baskı yok.
Evet. Yüksek voltaj sistemi etkin,
başlıyoruz. Harekete geçmesi için viteste olmalı.
Sol ayak frende. Sağ ayak gazı köklüyor,
sağ elle şunu çek, bir, iki, üç, dört, beş, freni bırak.
Vay canına!
Çılgınlık bu.
Sıfırdan 100 kilometreye 2,7 saniyede çıkıyormuş.
Yedi saniyede sıfırdan 200 kilometreye çıkıyor.
Yedi saniye!
Elektrikli süper arabalarda elde edilen doğrudan güç
hiçbir şeyle kıyaslanamaz.
Bir an buradayım, sonra... oradayım!
Jet motoru kullanmak gibi
veya kötü anılarım olan başka bir şey gibi.
Burası çok fena.
Benim gibiler için de iyi bir haber var.
Frenler.
Her şey yerli yerine döndü.
Gözlerim dışarı çıktı, ciğerlerim tekrar öne geldi.
Şimdi, bu olağanüstü hızı bizzat deneyimlemek isterseniz
iki şeye ihtiyacınız olacak.
Birincisi çok para çünkü fiyatı 1,15 milyon sterlin.
İkincisi bir yarış pisti.
Çünkü Ferrari FXX gibi, arabayı satın aldığınızda
destek ekibiyle birlikte bir piste getiriyorlar.
Bir tur atıp altınıza ediyorsunuz.
Sonra götürüp temizliyorlar.
Bu araba elektrikli olduğu için mesafesini merak ediyorsunuzdur.
Tabii pistte tüm gücüyle kullanırsanız
aküleri hemen bitirirsiniz.
Ama iyi yanı, sadece 45 dakikada şarj olmaları.
ELEKTRİK KAYNAĞI NEXTEV
Kötü yanıysa bunu yapmak için aküleri çıkarmak gerekmesi.
Her biri 317 kilo olduğu için
tek başınıza yapamazsınız.
Yani bir kutu benzine göre
biraz daha zahmetli.
Ama elektrikli araba meraklısıysanız ve Nio sizi cezbettiyse
bir silsilesi olacağını bilmek ilginizi çekebilir.
Bu arabanın arkasındaki insanların
işlerini bildiği belli.
Bir kere, EP9'ı yapanlar bir Formula E takımı kurmuş.
2015'teki ilk şampiyonayı da kazanmışlar.
Kısa süre öncesine kadar Nürburgring'de tur rekoru EP9'daymış,
altı dakika 45,9 saniye gibi müthiş bir zamana imza atmış.
Yani sadece düz bir hatta hızlı gitmiyor.
Aktif süspansiyonu, aktif aerodinamiği,
tork yönlendirmesi var ve tüm bunlar şu anlama geliyor:
Yol tutuş!
Dört tekerindeki birer monitör
dört çekişli sistemin, arabanın beyni tarafından
sürekli kontrol edilmesini sağlıyor.
Geniş kanattaki aktif aerodinamikle
araba boyunca uzanan difüzör de buna eklenince
bir F1 arabasından daha fazla yere bastırma gücü üretiyor.
Tanrım!
Bir ahtapot sürmek gibi.
Hiç şüphesiz ki Nio bir mühendislik eseri olarak
fazlasıyla etkileyici.
Mancınık yapalım!
Ama onun en sevdiğim yanı şu, olağanüstü yol tutuşu sayesinde
bütün gün pistte zorladım,
yine de bana mısın demedi.
Ve benden duyacağınız
en büyük iltifat budur.
Teşekkürler.
Ne zevk ama.
Neyse. İyi ki beni zorlamışsınız.
Aslında... Çok ilginç.
Bunu izleyince hayatım boyunca
elektrikli araba almayacağıma ikna oldum.
Neden?
Çünkü bir yere gitmek istediğimde neden koca bir ekip
ve forklift ayarlamam gereksin?
Evet, haklısın. Ama ben dâhil
birçok kişi senden daha aydınlanmış durumda. Hammond...
Evet?
Söylesene, Rimac'a kıyasla nasıl?
-Kimse ilgilenmiyor. -İlgileniyorlar, sus.
Nio'da her şey daha fazla.
Daha çok güç, yol tutuş ve hız var.
Doğrusu o araba can yakacak kadar hızlı görünüyordu.
-Öyle. -Gerçekten.
Şaşırtacak denli hızlı. Ama henüz yeni.
Müthiş, güçlü ve hızlı ama yine de yeni bir şey.
Ve onunla yolda gidilemeyeceğini açıkça belirtelim.
-Yol arabası değil. -Yok, Rimac'ın farkı
yolda sürülebilmesi, o yüzden müthiş
ve yakında yeni bir Rimac çıkıyor,
1900 küsur beygir gücünde olacak.
Ama 1900 beygir gücü elde edecek
içten yanmalı motorun büyüklüğünü düşünün.
Devasa olurdu. O yüzden geleceğin süper arabaları elektrikli olacak.
-Öyle. -Ne?
-Öyle. -Hiç de bile!
-Öyle. -Öyle.
Öyle olacak, gidişat öyle.
Pekâlâ. Bakalım sevgili Nio'n
Eboladrome'da ne kadar hızlı.
Çamaşır makinesi sesiyle yola çıktı.
Yarış arabası süspansiyonları üzerinde yaylanarak
Olmayan kısmına giriyor.
Heyecan verici. Bir yükselişten sonra tekrar hız kazanıyor.
Oldukça hızlı.
Tamam. Şimdi Buraya Bakarlar'a geldi.
Arka difüzörden kıvılcımlar saçıyor. Tork yönlendirme burada
arabayı yerinde tutmak için gerekeni yapıyor.
Şimdi de çılgın bir vınlamayla tam voltaja geçip Olmayan'a geri dönüyor.
Şimdi bir Zanussi'den çok jet savaş uçağı gibi ses çıkarıyor.
Pekâlâ, Kocakarının Evi'nde sert fren.
Biraz da sütçü kamyoneti sesi çıkarıp Trafo'ya giriyor.
Burada kaza yapsa çok kıvılcım çıkar.
İki viraj kaldı.
Orayı çok temiz geçti, son olarak Koyun Otlağı var.
Düzgün bir şekilde çizgiyi geçiyor!
-İyi görünüyordu. -İyi iş çıkardı.
-Sürücü iyiydi. -Çok iyiydi.
Sesler heyecan verici.
Sesleri seviyorum.
-Ne? O sesleri... -Yok...
Yepyeni sesler var sersem şey.
-Peki. -Gelecek bu.
Peki, bakalım senin şık isimli N10...
-Hayır, Nio EP9. -Nio. Evet.
Kaç yapmış? İşte geliyor.
GT TUR TABELASI
-İlk on. -Hadi. İşte.
Evet! İşte bu!
-Evet! -Hadi!
Evet!
Bu...
Aston Martin Vulcan'dan hızlı.
Çok haklısın Hammond. Çok etkileyici bir araba
ve Vulcan'dan hızlı.
Ama benzinli McLaren Senna'dan yavaş,
ki o yola çıkabilir, yani benzin bir.
-Evet. -Elektrik sıfır.
Tamam, mimik yapma!
-Hayır! Yapma. -Kendini beğenmiş surat.
James, çabuk devam et.
Evet, bu bölümde Çin halkına
yeni lüks arabalara tonlarca para vermek yerine Avrupa'dan
çok ucuz ikinci el araba alabileceklerini anlatmaya çalışıyoruz.
Şimdiye dek şehirde ve otoyolda araba sürdük
ve Jeremy'nin tasarladığı çok manasız bir manevra testi yaptık.
Şimdi de bir ralli ortamına gidip
gece aklına gelen başka bir teste katılmamız gerekiyordu.
Neyse, tamam. Alev püskürtücülerle
manevra testi yaptığımız sınav merkezinden ayrılmadan önce
bitişikteki Zunyi Konferans Merkezi adında bir yere uğradık.
Başkan Mao 1935'te burada
ülkesinin geleceği hakkındaki planlarını açıklamıştı.
Yani burası Çin'de komünizmin doğduğu yerdi.
Bugün de antikapitalist bir mabet olarak duruyor.
Doğal olarak doğruca hediyelik eşya dükkânına gittik.
Ah, bu nefis.
Evet, Başkan Mao'lu bir kar küresi alacağım.
Şunu.
Bakın!
Bunlar kaç para?
230 mu?
Bu Donald Trump.
Açlıktan ölüyorum.
Evet, ben de.
-Bu pratik! -İş görür.
Komünizme saygılarımızı sunduktan sonra
alev hasarlı arabalarımızla tekrar yola koyulduk.
James hâlâ sıcaklıktan yakınıyordu.
Klima o kadar bozuldu ki düşük seviyeye getirip
her düğmeye basmama rağmen sürekli sıcak.
Bu konuda yapabileceğim tek bir şey vardı.
Onu görmezden gelmek.
Tanrım. Şuna bakın.
Vadinin diğer tarafında viyadükler
ve tünellerle başka bir otoban yapıyorlar.
Bir otoban mevcut zaten, ötekine ne gerek var?
Yine de tüm bu otoyollar sayesinde arabalarımızın uzun mesafe performansını
kanıtlayabilecektik.
Bu arabanın içinin yıpranmış olmasına göz yumarsanız
rahatlığı beni şaşırtıyor.
Her santimi Cadillac.
Sürekli değişken
yol algılama süspansiyonu denen bir şeyi var.
Veya sadece süspansiyon.
Dahası da var.
Britanya'da bu araba şaşırtıcı derecede güvenilir olarak tanımlanmış,
ben demiyorum, RAC diyor. Kraliyet Otomobil Kulübü.
Bizzat Kraliçe bu arabayı güvenilir olarak tavsiye etmiş sayılır.
Bu arada, takılmış plak gibi...
Güzel motor. Yağ gibi gidiyor, koltuklar rahat.
Klima dışında her şey çalışıyor.
Benzinim bitiyor.
Çok ani oldu.
Ben May, benzininiz ne durumda?
Bende çeyrek depo kadar var.
Daha fazla gerekecek. Güçlü Northstar benzini içmiş.
Neyse ki kısa sürede benzin istasyonu tabelası gördük.
Bu harika, paniğe kapılmaya başlıyordum.
Küçük bir sorun var.
Burası açılmamış.
Biz de bir sonrakine gittik.
Şükürler olsun.
Nerede?
Benzin nerede?
Tamamlanmamış.
Bunlar içeri girmeyi bekleyen yakıt tankerleri olabilir.
Biz de bir sonrakine gittik.
Lütfen bu açık olsun.
Ama onda da benzin yoktu.
Benzin istasyonlarına kaç para harcıyorlar?
Çok ama hiç kazanamıyorlar, o kadarını söyleyebilirim.
Çin'deki sorun şu, otoyolları o kadar hızlı yapıyorlar ki
otoyoldaki arabalara benzin temin edecek
benzinlikleri yapanlar bu hıza yetişemiyor.
Dostlar, benzinim bitmek üzere.
Tamamlanmamış iki benzin istasyonu daha geçtikten sonra
nihayet şans yüzümüze güldü.
Çok şükür.
Rahatladım.
Ne var ki sorunlarımız daha bitmemişti.
Benzin mi dizel mi bu?
Ne? Nedir bu? Bu.
Yeşil, benzin mi yoksa dizel mi demek?
Şey, orada...
Hangisi hangisi nasıl anlaşılıyor?
Bilmiyoruz. Kadın geliyor... Az önce benimkine de öyle yaptı.
Bunu dayadı, "Benzin mi?" dedim.
Her neyse onu koyuyor.
Şanslı bir şekilde depoyu doldurduktan sonra yola çıkmaya hazırdık.
Ama RAC'nin onayladığı Cadillac'ta...
Arabam çalışmıyor. Akü bitmiş.
Yoksa depoya üzüm suyu mu doldurdun?
Çin'de herkes bu tamamlanmış tek benzinliği kullandığından
Hammond'ı pompaların oradan iterek uzaklaştırmam gerekti.
Çinlilere, arabalarımızın arıza yaptığı mesajını
vermek istediğimiz söylenemez.
Amelelik yapıyorum. Aküyü buldum.
Oldu!
Hammond. Bir sürü Çinli bakıyor.
Takviye kablosu testi tamam. Gerekirse diye takviye kablosunu
-test ettik. -Evet.
Çin malı takviye kabloları...
-Harika. -...harika.
Gerektiğinden değil tabii.
Yola çıktığımızda tek sorunun akü olmayabileceğinden şüphelendim.
Paneldeki Almanca iletileri anlayamıyorum
ama motor ikaz ışığı yanıyor.
Muhteşem Northstar motorum iflas ederse hüsrana uğrarım.
İflas etmeyecek, sağlam o.
Düzelecek.
Aslında hepimiz sorun yaşıyorduk.
En önemlisi de yol tabelalarını anlamaktı.
SİSLİ KISIM YAVAŞLAVEIŞIKTADÖN
"Araba kllmyın..." Ne?
UYKULU ARABA KLLMYIN
"Uykulu araba kllmyın." Kllmyın.
"Makul uzunluk fazlası."
"Aşırı hız yasağı."
Yine "Uykulu araba kllmyın."
Bir sürü "Uykulu araba kllmyın." var.
Bir sorun daha vardı. Yollarda drenaj yoktu.
O yüzden, yağmur yağınca...
Şuna bakın!
Diğer taraftaki arabalar bunun üzerine su püskürtüyor.
Islak yolda kayma.
Eyvahlar olsun.
Adam kaskını düşürdü, başından çıktı.
Hava kararınca durum daha da kötüleşti.
Bu kameralar adamı sara hastası yapar.
Sürekli yanıp sönüyor.
Bu uzun ve zorlu yolculuktan sonra gece kalacağımız yere ulaştık.
Burada leziz yiyeceklerle rahatlamayı umuyorduk.
Amanın, çok acı!
Nasıl... Eyvah.
Ne?
Kaz bağırsağı.
Kaz bağırsağı. İster misin?
Köpeğimin kıçına yapışmış bok bile bundan iştah açıcıdır.
-Plastik hortum... -Evet.
...hem de napalm kaplı. Hay içine...
Ağızlarımız yanarken aklıma gelen başka bir konuyu açtım.
Aslında arabaların arkasında oturmalıyız.
Çünkü...
Katılıyorum. Evet.
Çinli bir iş adamıysan arabayı sen sürmezsin.
750iL'in veya Cadillac'ın arkasında oturursun.
Hatta burada daha da geçerli.
Çünkü insanlar böyle şeyleri önemsiyor.
-Tek önemsedikleri bu. -Arka koltuk. Bacak mesafesi.
Jaguar, Audi, Mercedes ve BMW
bilhassa Çin piyasası için uzun arabalar yapıyor.
Bakın biz... Bunu yapabiliriz.
Yerli şoförler tutalım,
onlar arabalarımızı sürerken biz arkada oturalım.
Yapmamız gereken bu, değil mi?
Evet. Onları değerlendirmek için doğru yer.
İyi fikir. Şuna ne dersiniz? Bir adım daha ileri gidelim.
Bu gece arabalarımızı modifiye ettirip
Çinli iş insanları için daha uygun
ve lüks bir hâle getirelim.
Tamam. Hazır başlamışken
ikiniz serseri gibi değil de ticaret yapan beyefendiler gibi giyinirseniz
Çin'deki hanımlar ve beyler bizi daha ciddiye alabilir.
Yani kıyafet mi değiştirelim?
-Evet. -Pardon.
Dilime bağırsak dolanıyor.
Ertesi sabah kendimize takım elbiseler satın alıp tekrar buluştuk.
Amacımız, önemli kişiler olduğumuz mesajını verip
sözlerimizi dinletmekti. Ben başardım.
-Bence iyi gidiyoruz. -Hayır, ben başardım.
Sen keman kutusunda yarı otomatik silah taşıyor gibi görünüyorsun.
Bu sabah James'i gördün mü?
Hayır, ne yaptı bilmiyorum. Ama açıkçası...
-Kahverengi. -Evet. Bu...
Kahverengi olacak.
-Kahverengi, kasvetli, ciddi. -Orası kesin. Evet.
Kahverengi değil.
Bu...
Günaydın Vietnam!
Çok cesurca.
Kasten yaptığını saklama.
-Dürüst olayım mı? -Evet.
Telefondaki bir çeviri uygulamasıyla sipariş ettim.
Ve yeşille griyi karıştırdın.
Ben mi karıştırdım onlar mı yoksa çalışmıyor mu, bilmem.
Ama "açık" virgül "gri" dedim. Yani hafif, gri.
Ama yeşil geldi.
Gülünç görünüyorsun,
kimse senin dediklerini dinlemeyecek.
Ama sonuçta hepimiz takım elbiseliydik.
Ve modifiye arabalarımızın arkasına kurulmamızın vakti gelmişti.
Nedir o?
-Modifikasyonlarımdan biri. -Giovanni bu.
Kato. Ondan bir şey istiyorum,
kayak kapağından uzatıyor.
Dâhice.
Barbarca.
Uşak fikrimin müthiş olduğunda uzlaştıktan sonra
şoförlerimizle tanışıp yola koyulduk.
Benim şoförüm mükemmel Bay Hu.
Aslında doktor mu acaba?
Doktor Hu pek uzun bir adam değil ama yine de
S-Class'ın arkasındaki mesafe müthiş.
Bacaklarımı uzatabiliyorum. Koltuğu ayarlayabiliyorum.
Biraz kaykılabiliyorum. Biraz daha dik durabiliyorum.
Oldukça sıcak. Klima hâlâ çalışmıyor.
Doktor Hu'yu bu konuda uyarmalıydım.
Doktor, kusura bakma. Klima bozuk.
Doktor, üniversitedeki saç konuşulmadı.
Tabii arabalarımız üretildiğinde
Bluetooth ve internet bağlantısı icat edilmemişti.
Ama sorun değil çünkü böylece
arkadaki vaktinizi ilginç bir şey yaparak
geçirmek durumunda kalıyorsunuz.
Ben CNN'in Donald Trump hakkında homurdanmasını izlemek
veya NASDAQ hisse fiyatlarına bakmak yerine
kibrit çöpünden Eyfel Kulesi'nin modelini yapacağım.
Arkadaşlarım da arka koltuğu bir öğrenme
ve kendini geliştirme mekânı olarak kullanıyordu.
Bu programda pek çok kez
fırında fasulye dışında bir şey pişiremediğimi söylemiştim.
Ama bu yolculuğu fırsat bilip
şu basit ocağı, derin tavayı ve bu malzemeleri kullanarak
çorba pişirmesini öğreneceğim.
Aşçılık kitabım yanımda.
Börülce ve acı biber soslu solinya buğulama.
Bu arada ben de resimdeki el becerimi denemeye karar vermiştim.
Burası ideal bir stüdyo çünkü pencereden göreceğim şeylerin
resmini yapabilirim.
Çin'de şoförlü bir yolculukta görülecek tipik yol kenarı manzaralarının
bir nevi montajı olacak.
Bakalım, burada ve şurada ağaçlar var.
Çok hoş.
Şimdi değil Kato. Burada oturup bütün gün yapacak
daha iyi bir işi olmayan anlamsız insanlardan gelen
anlamsız e-postaları yanıtlayabilirim. Şimdi değil Kato.
Ama hayır. Faydalı bir şey yapıyorum.
Keyif veren bir şey. Zevkli bir şey.
Şimdi değil... Hayır Kato. Bu hiç uygun değil.
Evet ya.
Su teresi.
Biraz şundan.
Lüks arabanızın arka koltuğunda yeterince vakit geçirirseniz
yarı zamanlı profesyonel bir şef olabilirsiniz.
Kendimizi geliştirebiliriz.
Bu arada BMW'de...
Kato, takımım! Takım elbisemin ceketi!
Kato, yangın söndürücü. Kato, hemen!
Sağ ol. Evet.
Çoğu yangınsız geçen birkaç kilometreden sonra durup eserlerimizi karşılaştırdık.
-Görebilir miyiz... -Evet.
E-posta cevaplamak yerine neler becerdin?
Çok çocuksu.
Annen veya baban olsam bunu buzdolabının kapağına asardım
ve seninle gurur duyardım.
Evde duvara asılacak.
Çorbanı tadabilir miyiz?
Kravatımı emmen gerekecek.
Hepsi burada çünkü.
Kendini tutuşturarak zihnini mi açıyordun?
Hayır. Kibritler yüzünden.
Biri kaydı ve yenime girdi.
Güzelim takımı mahvetmişsin.
-Ne yaptığını görelim. -Evet.
Aslında biraz utanıyorum.
Yanmış bir enkaz, değil mi?
En iyi çalışmam değil.
Doğum günü hediyen olacaktı.
Madem beğenmedin vermeyeceğim.
-Pardon. -Lütfen gülmeyin.
Pekâlâ.
-Bunu sen yaptın. -Sahi mi?
Arabanın arkasında.
Pahalıya patladı.
Evet.
Yolculuğumuzun sonraki ayağında arabalarımız
modern ticaret dünyasına uysun diye
yaptırdığımız değişiklikleri denedik.
İş insanları uçakta her zaman düz yatak ister.
Arabada neden istemesinler?
Bunu elde etmek çok kolay.
Ön koltuğu indirip bir şilte koyun.
Yorgan, yastık.
Ceketinizden geri kalanı çıkarıp yatın.
Karanlık oldu. Güzel.
Cadillac'taki Hammond biraz daha hırslı çıktı.
İş insanlarının gittiği bir otel söyleyin ki spor salonu olmasın.
Evet. Hepsinin var. O yüzden Cadillac'ıma
bu kürek çekme aletini yerleştirdim.
Böylece yolda giderken form tutabiliyorum.
Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur.
Arabanda hayat nasıl gidiyor Bay Hammond?
Muhteşem, sağ ol. Seninkinde?
Şekerleme yapıyorum.
Tünele girince gece gibi oluyor. Çok hoş.
Ama bir sorum var. James ne yaptı? Onu göremiyorum.
Kömürün üzerine biraz daha serpelim.
Farkındayım, aptalca bir fikir gibi görünüyor.
Arabam zaten sauna gibiydi, ben de içine sauna yaptım.
Ama diyelim ki Çin'in kuzeyindesiniz.
Diyelim ki kış. Şu kapıdan bu tarafa geçip
bir sauna keyfi yaşayabilir,
sonra arabanıza dönüp tablonuza devam edebilirsiniz.
Ama planımın küçük bir kusuru vardı.
Şoförüm aynalardan bir şey göremiyordu.
Saçma.
Tamam, tamam.
Doktor Hu homurdanıyor. Biliyorum. Buğulandı. Bekle.
Tamam, tamam.
GUIZHOU'NUN İKİZ TEPELERİ
Çok güzel.
Harika.
Bu çok hoş, harika.
Daha değil Kato.
Her arabaya sauna, spor salonu ve yatak gerektiğini kanıtlamıştık,
ertesi sabah şoförlerimizi yollayıp son mücadeleyi vereceğimiz
yere doğru yola çıktık.
Ne var ki USS Norman Schwarzkopf'ta...
Ne demek o?
Bu hiç iyi değil.
Bir tane daha... Bu uyarının da anlamını bilmiyorum.
Tanrım. Ölüyor.
Yağ kaybediyor.
Ne oldu?
Bir sürü uyarı verdi. Sonra güç kaybetti.
Emniyet şeridine geçtim ve durdu.
Eyvah. Takviye kablolarım
bunu çalıştırır mı, bilmiyorum.
-Hayır. -Bakın.
-Eyvah. -Patlamış, değil mi?
Her yanından yağ çıkıyor.
Acil servis numarası biliyor musun?
Bilmiyorum.
"Cadillac'ım arızalandı." nasıl denir, biliyor musun?
Hangi kavşakta olduğunu biliyor musun?
Hayır.
-Eyvah. -Ben de bilmiyorum.
-Sen? -Bilmiyorum.
Hadi, daha yolumuz uzun.
Çok dil bilen Birmingham'lıyı Çinli tamircilerle baş başa bırakıp...
GUANYINYAN TÜNELİ 425 m
...James'le birlikte, kısa sürede
dünyanın sekizinci harikası hâline gelen
Çin'in otoyol ağına döndük.
1988'de Çin'de hiç otoyol yoktu.
30 yıl sonra bugün 135.000 kilometrelik otoyolu var.
Dünyadaki herhangi bir ülkedekinden fazla.
Ve henüz hız kesmediler.
2011'den beri her yıl 9600 kilometrelik otoyol yapıyorlar.
Yılda 9600 kilometre!
İnanılacak gibi değil, üstelik arazi şartları zorlu.
Ama burada ne yüksek dağlar
ne derin vadiler durduruyor onları.
Mesela bu köprü
55 kilometre uzunluğunda.
Sonra şu var. Duge-Beipanjiang Köprüsü.
Altına iki tane London Shard gökdeleni sığar.
Demedi demeyin, Britanya'da bitmişiz biz.
Bitmişiz.
Ama biz eski bir yola gidip
henüz denemediğimiz bir şeyi deneyeceğiz.
Ve Çin'de en önemli şey bu.
Mesele şu ki, lüks iyi hoş ama Çin'de
araba kullanmak görece yeni bir şey.
İnsanlar ancak 30 yıldır araba kullanıyor.
Tüm yeni şeylerde olduğu gibi
bu da eğlenceli olmalı.
Sonunda ikimiz seçtiğimiz yere vardık.
Buraya 24 Virajlı Yol deniyor.
Çünkü 24 eğlenceli virajı var.
ÇİNGLONG'DAKİ 24 VİRAJLI JAPON SAVAŞI YOLU
1935'te ABD askerî teçhizatını Çin'e taşımak için inşa edilmiş.
O zamandan beri de bakımı yapılmamış.
Yani yüzeyi gevşek ve çukurlarla dolu.
Çok eğlenceli olacak gibi görünüyordu.
Çin'in o zamanki başkentiyle Hindistan ve Burma'yı birleştiren
tek yolun parçasıymış burası.
Daha önce tüm mallar hava yoluyla Himalayalar üzerinden geliyormuş,
ki 1930'larda bu çok tehlikeliymiş.
Bence Amerikalılar...
Böldüğüm için özür dilerim. Şu aptalca şeyi görüyor musun?
Onu boş ver. Sürdüğü şeye bak.
Ne, Hammond mı o?
Galiba Cadillac iyice arızalandı.
Güzel.
Fulu'ma bakın.
Neden bunu aldın?
Bütün eğlenceyi size mi bıraksaydım?
Evet ama... Neyse, neden bunu aldın?
Çeviri cihazım bir yere kadar iş görüyordu.
İşte ancak bu kadar.
Ne... Biri sana araba bulmuş.
-Tekerlekleri var. Üç tane. -Motoru ne?
588 cc, çift silindirli, iki zamanlı.
Arkada.
Şuna bakın.
Aslında kendi hava filtresinden daha küçük.
Mercedes'imdeki şarj dinamosu bundan büyük.
Neyse, dinleyin.
-Şöyle yapacağız. -Evet.
Bu bir hız testi. Saate karşı yarışıyoruz.
-Bunu unutmayın. -Peki.
Aynı zamanda da dayanıklılık.
Bu yolu ta tepeye kadar
en hızlı şekilde tırmanacaksınız
ve bu sırada arabanız dağılmayacak.
Richard'la ben James'in başlaması gerektiğini düşündük.
Görüntüye bakmazsak tıpkı bir yarış sürücüsü gibisin.
Yarış soytarısı.
Başlayalım mı? Burası çok sıcak.
Penceren açık mı gidiyorsun?
-Açık. -Çok taş var.
Açık mı?
Taş çarpması riski küçük.
Sıcaktan ölme riski daha fazla.
Tamam. Ona söyleyeceğimiz başka bir şey var mı?
-Evet, hadi. -Zihnen kendini hazırla
ve iyi düşün. Parkuru hayalinde canlandırdın mı?
-Hayır. -Tamam.
-Pek de aksi. -Evet.
-Üç, iki, bir, başla! -Hadi!
Yürü.
Tanrım, ben... Saunam yüzünden sağa dönüşleri göremiyorum.
Orada devasa bir çukur var.
Şunu fark ettim, bu yolculukta
sadece 20 dakika rahat etmişim.
Arabam da takım elbise de terletiyor
ve bu yol çok zorlu.
Bozuk çekiş kontrolünden gıcırtı geldi.
Bitiş çizgisi.
Başardım.
Sırada ben vardım.
Pekâlâ, kapitalizmin sallabaş sembolünü buraya koyuyorum,
bu tehlikelerle dolu sınavda bana uğur getirsin.
Hazırsan...
-Evet. -Beş!
Dört! Üç!
İki!
Bir! Başla!
Tahminimce James May temkinli davranmıştır.
Ben öyle yapmayacağım.
Çünkü hız ve güç istiyorum
ve BMW'nin kalitesine güveniyorum.
Kapitalizmin sallabaş sembolü düşmek üzere.
Bu...
Tanrım, arka taraf fena kaydı.
Evet ya.
Şurayı atlatalım.
Evet.
Ne oldu?
Evet.
-Abarttın, değil mi? -Evet.
Yani ben kazandım.
Daha bilmiyoruz. Sürene bakmadık.
Aynen aktarıyorum, şöyle dedin,
"Dayanıklılık testi ve zamana karşı."
Araban bozuldu.
-Bozulmadı. Lastik patladı. -Bozuldu.
Başlangıç çizgisinde başlama sinyalini bekliyordum.
Küçük bir göz.
Richard Hammond.
Merhaba. Evet.
Üç, iki, bir, başla.
Hadi ama. Ben... Tamam. Geliyorum.
Yola çıktık. Tanrım.
Güç fazla değil.
Azami hız saatte 63 kilometre.
Buraya hava ambulansı çağıramayız, değil mi?
Belki uzun bir vinç vardır.
Uçurum, bu hoşuma gitmedi.
Bugünlerde tırmanışlarda geriliyorum.
Çizgi. Çizgim nerede?
Aman Tanrım.
Eyvah.
Tanrım.
Kimse...
-Bu o muydu? -Kaza mı yaptı?
Bu bir kaza mıydı yoksa arkada...
Evet. Bak, oradan düşmüş.
İşte böyle.
Maalesef Richard Hammond'ın şansı sonunda ters döndü.
Büyük bir üzüntüyle
James ve ben, Richard'ın aramızdan vakitsizce...
Ben iyiyim.
Yine mi?
-Bunu nasıl yapıyor? -Bilmiyorum.
Bu korkunç hayal kırıklığıyla çadıra dönüyoruz.
Tanrım, yüzüm.
Ben iyiyim. İyiyim.
-İyiyim. -Kendini beğenmiş surat.
Merak etmeyin.
Kendimi beğeniyorum çünkü ben kazandım.
Hayır, kazanmadın.
Kazandım. En hızlı bendim ve bu eğlenceli bir test olacaktı,
oysa sen yukarı çıkarken hep söylendin.
Dayanıklılık testi olacaktı, sen tekerlek değiştirdin,
bunun neresi eğlenceli?
Arabasına sauna koyan budala ben değilim.
Saunanın nesi var?
Her otelin saunası olduğu için koridorlar
ayaklarına uymayan terlikler giymiş ıslak gerzeklerle dolu olur.
-Alo? -Efendim?
Sonunda büyük bir kaza yaptım. Düşündüm ki...
Bunun kayda değer bir yanı yok, değil mi?
-Hayır. -Şey...
Kaza yapma sebebin... Kifayetsizsin işte.
Ama aynı zamanda senin Cadillac'ın arızalandı, senin Mercedes'in de
fazla nemliydi, dolayısıyla tüm bu maceranın galibi kesinlikle
BMW 750i... Ne?
Hayır. Açıkçası tüm bu maceranın gerçek galibi
Çin'e ikinci el limuzin satmakla ilgili parlak fikrimizdi.
Bu konuda çok haklı çünkü bu onları mutlu ediyor,
bizim de geçinmemize yardımcı oluyor.
Herkes kazanıyor.
-İyi bir fikirdi. -Evet.
Küçük bir ayrıntı dışında.
Bu program dünyanın her ülkesinde izleniyor.
Biri hariç.
Hangisi?
Çin.
Yani bu bölüm tam bir vakit kaybıydı.
Hayatınızın bir saati boşa gitti.
Bu korkunç hayal kırıklığıyla bitirme vakti geldi.
Gelecek hafta tekrar havaya gireceğiz.
İskoçya'da bir Alfa Romeo GTV6 kullanacağım.
Çok mutlu oldum. Görüşmek üzere. Kendinize iyi bakın. İyi geceler.
-İyi geceler, görüşürüz. -Hoşça kalın!