Merhaba!
Tekrar merhaba!
Çok teşekkürler.
Teşekkürler. Sağ olun!
-Merhaba! -Çok teşekkürler.
Sağ olun.
Ve hoş geldiniz! Bugünkü bölümümüzde müthiş konular var.
Neil Armstrong ayda yürüyor.
Bisikletçiler öfkeleniyor.
Ve ben pencereden sandviç atıyorum.
Hepsini...
Hepsini izleyeceğiz.
Ama önce, Aston Martin yeni bir araba piyasaya sürdü.
Ve Richard Hammond bize ondan söz edecek.
Bu, yeni V8 Vantage.
Çirkin bir araba sayılmaz, değil mi?
Bu renkten pek emin değilim,
çişiniz bu renk çıksa doktoru arardınız
ama biçimi şaşırtıcı.
Bu, arkasında şaşkın bakışlar
ve cep telefonu flaşları bırakarak geçen süperstar arabalardan biri.
Ve Aston silsilesindeki en küçük, en etkileyici, en spor araba.
Üstelik hızlı da.
3,5 saniyede sıfırdan 100 kilometreye çıkıyor.
Yani 911 Carrera sizi utandırmayacaktır.
Azami hızı saatte 314 kilometre.
Ama asıl mesele şu.
Astonlar hep güzel ve düz çizgide hızlı olmuştur.
Ama bir spor arabada işin kolay kısmı bu.
Ne var ki görünüşün altında yatan kısmı kurcaladığınızda
geçmişte bunlar pek parlak değildi.
Şirket, hiçbir zaman Porsche veya Ferrari'nin parasına
veya iş gücüne sahip olmamıştı ve arabalarında bu hissediliyordu.
Bazı rakipleri kadar iyi imalat veya iyi mühendislik eseri gibi durmuyorlardı.
Yani çoğunlukla akıllarından çok
kalplerinin sesini dinleyenler onları satın alıyordu.
Çünkü aklınız "O kapı düzgün oturmuyor." dese bile
yüreğiniz "Bir Aston istiyorum." der.
Ama 2018 yılındayız.
Parçalar elinizde kalıyorsa güzel görünüm ve hız yeterli olmuyor.
Bu arabanın sürüşü "bir Aston olarak" iyi olamaz.
"Bir Aston olarak" iyi yapılmış olamaz.
İyi olmalı, o kadar.
İçiyle başlayalım.
Normalde burası verilen tavizlerin hemen anlaşıldığı yerdir.
Burada haberler iyi.
Gördüğünüz her şey yepyeni.
Eski bir modelin tekrar sunulması değil.
Ve düzgün bir şekilde bir araya getirilmiş.
121.000 sterlinlik bir arabada da öyle olmalı.
Elektrikli yükseklik ayarını indirdiğinizde
sürdüğüm tüm arabalardan daha alçak bir sürüş pozisyonuna sahip.
Ben uzun biri sayılmam ama bu çok alçak.
Yedi yaşında gibiyim.
Sonra motora geliyoruz. Dört litrelik V8.
Çift turbolu. 510 beygir gücünde ve...
Alman. Mercedes'in AMG bölümünden.
Brexit'ten yana olanların
biraları boğazlarında kalabilir. Ama şöyle bakın.
Muhteşem bir tane alabilecekken neden olmayan paranızı
vasat bir motor geliştirmek için harcayasınız?
Hem orada şöyle bir plaka var,
"Aston Martin'de çalışan biri tarafından teftiş edildi."
Muhtemelen sallapati Alman mühendislerin
işi düzgün yaptığından emin olmak için.
Ama Vantage'ın ciğerleri Alman olsa da,
mühendisler onun Aston sesi çıkarmasını sağlamışlar.
Evet, bir AMG'de bu motor bu sesi çıkarmaz.
Mercedes'te ses pestir.
Oysa Aston Martin karışıma Britanya çeşnisi eklemiş.
Yani bu yakışıklı, hızlı, güzel sesli ve iyi yapılmış.
Ama asıl sınava geldik. Bakalım Vantage virajlarla nasıl başa çıkıyor.
En azından kâğıt üstünde durum ümit verici.
Yepyeni bir şasisi var, DB11'dekinden
daha kısa bir versiyon ve elektronik diferansiyelli
ilk Aston Martin,
bu çok pahalı ama çok da değerli bir silah.
Bakalım durum ne.
Evet, işe yarıyor.
Gücünü kontrol edebiliyor.
Gerçekten öyle.
Süspansiyon ustası Lotus'ta çalışan biri tarafından hazırlanmış.
Belli de oluyor.
Muhteşem bir his.
Ne olmak istediğini biliyor.
DB11'deki gibi yumuşak bir GT modu yok.
Başlangıç seviyesi ayarı Spor.
Sonra Spor Plus ve Pist seviyesine geçiyor.
İstediğim bu, spor araba! Sulandırılmış ayar istemem.
Evet, bu süper.
Tabii yine de küçük bir Britanya firmasının arabası.
Yani birkaç sorunu var.
Görüş pek iyi değil. Burada otururken arabayı
kalabalık bir asansörün arkasından sürer gibiyim.
Torpido gözü yok.
Göstergelerin sesini sevmedim.
1980'lerin Casio klavyeleri gibi. Dinleyin...
Fazla Alcantara var. Yeniyken sorun değil
ama ikinci el satın alırsanız
başkasının fanilesini kullanmaya benzer.
Yine de büyük planda bunlar ufak şikâyetler.
Çünkü genel olarak Vantage çok keyif veren bir araba.
Geçmişte Aston alıp beğenebilirdiniz
ama içten içe 911'in daha iyi olduğunu bilirdiniz.
Bu yeni Vantage ile o uçurum kapanmış,
aradaki fark da önemli değil.
Bir Aston Martin için muhteşem olmakla kalmıyor,
muhteşem, o kadar.
Aferin.
Bu iyi bir araba.
Ben dışarıyı görebiliyorum.
Öyle mi? Gerçekten mi?
Gerçekten.
Sana katılıyorum. Muhteşem bir araba
ama şunu söylemeliyim ki içindeki teknik özellikler...
-Evet. -Bunlar Mercedes'e ait
ama son kuşak Mercedes'e.
Yine de Aston'un eskiden kullandıklarından iyi.
-Doğru. -Değil mi?
Yok, doğru. Öte yandan AMG motoru olmasına
-şaşırdın. -Evet.
Unutmayın, yıllarca kullandıkları Aston V12
-Alman. -Almanya'da yapıldı.
-Evet. -Alman sayılır, değil mi?
Hayır. Hayır, hayır!
Tasarlanıp geliştirildiği yer önemli.
Yok, o haklı.
Yani öz geçmişini Almanya'da bastırmış olabilirsin
ama yine de korkunç olurdu
çünkü sen tasarlayıp gerçekleştirmiş olurdun.
Buna karşı çıkamam. Öyle olurdu.
Neyin Alman olup neyin olmadığına takılmayalım.
Mesele şu, tamam, daha önceki Vantage'ların aksine
bu, güzel olmanın çok ötesinde.
Hem de çok. Ama bakalım
Abbie Eboladrome'da ne kadar hız yapacak.
Ve biraz patinajla tura başlıyor.
Güç altında biraz sarsılsa da Abbie hakimiyet sağlıyor
ve doğruca Olmayan'a giriyor.
Orada sıra dışı ve açıkçası aptalcasına katı direksiyonla uğraşıp
Buraya Bakarlar'a giriyor.
Bu tam çekişli bir kaydırma mıydı?
Bir tane daha ve şimdi sert fren...
Şuna bakın, iyi dönüyor, hızlı da görünüyor.
Orada biraz canlı görünüyor,
turboşarjerli tork arkayı biraz savuruyor.
Abbie gece sürüyor olsaydı
sorun yaşardı çünkü Vantage'ın farları fena.
Ama hız açısından şikâyet edilemez, orası kesin.
Tamam, Kocakarının Evi'ne geniş bir açıyla giriyor
ama orayı iyi kıvırıyor
ve şimdi Trafo'ya doğru kısa bir sıçrayış geliyor.
Frenle süzülerek ani bir hamleyle atılıyor, sadece Koyun Otlağı kaldı.
Şaşırtıcı biçimde kaymadan çizgiyi geçiyor!
Heyecan verici görünüyor!
-Öyle. -Çok canlı.
-Eski usul yarış arabaları gibi... -Evet.
...hareket ediyor.
-Eski günler. -Güzel bir tur olmuş.
Evet. Bakalım tur tabelamızda nerede yer alacak.
Hadi bakalım.
GT TUR TABELASI
-Hiç fena değil. -Bakın.
911 GT3 RS ile aynı hızda.
Aston'un arkada dev bir kanadı olmadığı
düşünülürse bu oldukça etkileyici.
Çok etkileyici.
Evet ama onu boş verin de bakın, BMW M5'ten daha hızlı değil!
Evet ama bence bu, M5'in cidden hızlı olduğunu söylüyor James.
-Evet, oldukça. -Evet.
O şeyin hızını unutuyorsunuz.
Gerçekten hızlı ama şimdi Muhabbet Sokağı'nda
sohbetlik içki dükkânından
bir kasa gevezelik alma vakti geldi.
MUHABBET SOKAĞI
-Bunu hatırladım. -Hatırladın.
Çok keyif almıştım.
Neyse, Volkswagen yeni, özel bir yarış arabası çıkarmış.
Tam elektrikli, dört çekişli, adı da I.D. R.
Burada bir fotoğrafı var.
Bunda ilgimi çeken şu iddia,
virajda o kadar güç üretiyormuş ki sürücü bayılabilirmiş.
Bu iyi bir fikir mi? Sürücüsünü bayıltan bir araba.
Ben inanmıyorum. Kimi Raikkonen bayılıyor, biliyorum
ama yarıştan sonra otel barında bayılması normal.
-Evet, o sayılmaz. -Evet.
Bu, Kimi'nin sorunu.
Öteki sorun şu, bayıltan kuvvet
yanal kuvvet, yandan yana yer çekimi kuvveti değil.
-Doğru. -Asıl mesele bu değil.
Arabada yanal kuvvet oluşur. O zaman kan böyle giderken
sadece böyle... Ben genişim ama ancak bu kadar gidiyor.
-Evet, doğru. -Yani başın
bir kısmı biraz dönüyor ve gözün kararıyor
ama başının öteki tarafı çok zinde çünkü kan dolu.
Daha da ilginç çünkü başın farklı yerleri
farklı şeyler yapar. Yani bu tarafla
"Kesin ve bilimsel olmak istiyorum." dersin,
bu tarafla ise yaratıcı olursun.
"Resim yapmak istiyorum." Cebir. "Şarkı söylemek istiyorum."
Motor yarışı yorumcuları hep şöyle der,
"Bu araba beş G var."
-Sadece beş yanal G olabilir. -Evet.
Savaş uçağındaki beş G ile aynı değil,
orada kan başının tepesinden ta ayağının dibine iner,
ki bu çok uzun bir yol.
Başın boşalır, o zaman bayılırsın.
Evet. Douglas Bader'ın Hurricane ile diğer pilotlardan
daha dar dönüşler yapabilmesini bacaklarının olmamasına
ve kanın aşağıya inmemesine bağlarlar. Kan gövdede kalıyordu.
-Bilmiyorum. -Evet. Öyleymiş.
Yani kamışı sertleşiyordur.
Şey...
Tüm bunlar yüzünden... Bilim bu! Tıp bilimi.
Haklı.
Kanı oraya gidiyordu.
Britanya Savaşı sırasında lakabı Douglas Dikkamış'mış.
Adam...
Kumanda kolum bozulmuş... Yanlış şeyi tutmuşum.
İt dalaşını severim.
Devam edebiliriz.
Rolls-Royce Cullinan'ı, onların yeni süper lüks SUV'unu
neden göstermediğimizi merak edebilirsiniz.
Sebebi, Rolls-Royce'un bize bir tane ödünç vermekten kaçınmasıydı
çünkü çirkin olduğunu söylememizden çekiniyorlardı.
Bunu da nereden çıkarmışlar?
Gördükleri için olabilir mi?
Cullinan'ın bir fotoğrafı var. İşte.
-Evet. -Evet.
-Pardon. -Evet.
İlginç bir araba tabii,
sürmesi ve içinde oturması çok hoştur, eminim.
Ama görüntüsü iğrenç.
-Öyle. -En önemlisi bu.
Bunu düşünüyordum. Bunu sürmek ya da almak isteyebilirsiniz
ama bir noktada evden çıkıp
ona yürümeniz gerekir. Onu göreceksiniz.
Belki mahzeninizden bir tünel kazıp
tam altına çıkabilirsiniz.
-Böylece bakmanız gerekmez. -Doğru!
Durun! İçine girmek için Rolls-Royce'un altına delik açmak gerekir
ama kimse bunu yapmaz.
Cullinan'ı şeyle donatsanız... Doğru açıdan bakınca
netleşen sihirli camla.
Ama başka açıdan bakınca
buzlanıyor, görünmüyor...
İşe yaramaz.
Ne biliyorsun?
Çünkü bende var, hem de
Londra'daki evimin banyosuna koydum.
-Evet. -Altı yıldır
pencerenin yanında duş yapıyorum,
edep yerlerimi özenle temizliyorum,
-bazen de çabucak... -Peki.
Ve...
"Umarım uyduruyorsundur." diyorlar.
Ev, kaldırımdan altı kat aşağıda.
"Ben göremiyorum, kimse de beni göremez." diyorsun.
Ama geçen gün bir arkadaş gelip "Haberin var mı,
-"sokaktan görünüyorsun." dedi. -Tanrım!
Cidden.
Duştayken dışarıyı görmüyor musun?
Hayır! Dedim ya.
Camı ters koymuşlar.
-Öyle olmalı. -Sana oyun etmiş.
Bence Rolls-Royce için tek çare...
Durun. Şey duydum... Orada bir telefon mu var?
Yok, yine inme geçirdin.
Telefon duyduğuma eminim. Bir dakika.
Okul alarmımdı, üzgünüm.
-Siz miydiniz? -Alarmdı, özür dilerim.
-Ne alarmı? -Okul alarmı.
Çocukları okuldan almam için.
Şey, bu... Berbat bir ebeveyn!
Hanımlar ve beyler, işte ebeveynlik sanatı.
Ben de onu diyecektim. Çocuk Esirgeme'yi arayacağız.
Kaç yaşındalar?
On bir...
Tanrı aşkına!
Hâlâ orada duruyor!
-Bir şey olmaz. -On bir, dokuz, sekiz ve üç.
O kadar da merak etmemiştim.
30'larında olmasınlar da diyecektim.
-Bu arada... -Tamam. Evet.
Tek yönlü olmayan tek yönlü camın işe yarayacağını sanmam.
Bence Rolls-Royce'un o yeni arabayla ilgili tek umudu
bu kadar zevksiz olacak
çok sayıda zengin bulmamaları olur.
Tek çareleri bu.
Öyle insanları nereden bulacaklar ki?
-Şey, Cheshire var. -Evet.
-Dubai. -Solihull, Monako, Moskova.
-Beverly Hills. -Evet.
-Milyonlarca satacaklar. -Evet.
Çok tutacak.
Nottingham'da bir adam ev yapmış ve planlamacılara
dışarıda çok büyük boş bir alanın
kendi kendine giden uçan elektrikli araba için iniş pisti olduğunu söylemiş.
Evet, sanki helikopter pisti yaptırmış.
Evet, öyle. Ona benziyor.
Evet. Tabii oraya yeni Aston Martin uçan arabasını park etmeyi planlamıyorsa.
-Havalı. -Hayır Hammond.
Bu, uçan araba değil,
olmayacak bir şeyin çizimi.
Olmaz.
Ama sahiden uçan araba yapmışlar.
-Fotoğrafı da var. Bu... -Çok pratik.
Çok tatsız, değil mi?
Yolda bununla gidilmez ki.
Çünkü kente götürsen ve biri katlanmış kanadın altına
azıcık zarar verse uçamazsın.
Kimse darbe almış uçakta uçmaz.
Evet. İnsanlar ne zaman anlayacak,
uçan araba, uçaktır.
Evet.
Çünkü araban uçuyorsa neden onu trafikte süresin?
Saçmalık bu.
Daha fenası, hiç utanmadan onu M25 otobanında sürüyorsun,
önünde trafik sıkışmış, kanatları indireyim,
200, 250 km'lik kalkış hızına çıkayım mı diyeceksin?
Polis "Sen ne yapıyorsun?" diyecektir.
-Evet, bir şey söylerler. -Evet.
Hem onu sürmek için pilot lisansı gerekir,
bunu almak da aylar sürer.
Sonra gerzek gibi konuşmayı öğrenmen gerekir.
Hayır, havada iletişim kurmayı...
Evet ama ikiniz havalanınca İngilizce konuşmuyorsunuz.
Çabuk ve anlaşılır şekilde
bilgi aktarmayı sağlayan bir dil var.
Alfabeyi neden öğrendin madem?
Hep şöyle, "Cevap ver,
"üçten dörde giderken alfa vektöründen mi geçtin..."
"Kuleye çıkıp şey dedim..."
Kontrollü hava sahası.
"Mum, parça, papaz, Oscar."
Neden her harf için bir kelime var?
Harfler anlaşılsın diye çünkü cızırtılı bir telsizde
-P ve B birbirine benzer. -Evet.
O yüzden mi ona sürekli abdal diyorsun?
Evet.
Anlaşılsın diye.
Yeni bir habere göre İskoçyalılar
dünyanın en iyi sürücüleriymiş.
Düşünecek olursanız, Jim Clark, Jackie Stewart,
-David Coulthard... -Hayır.
-Franchitti. Allan McNish... -Hayır, bu...
-Ne? -O açıdan değil.
En güvenli sürenler. Kastedilen bu.
En güvenli sürenler en iyi sürücüler değildir.
Bir nevi öyledir.
Hayır. Çünkü bu doğru olsa, düşünsene.
Ben Jackie Stewart'tan daha iyi bir sürücü olurdum
çünkü daha az kaza yaptım.
-Yani... -Daha iyi değilim.
-Hayır, değilsin. -Doğru.
Ama dedikleri şu, İskoç sürücülerin %51'i
hiç kaza yapmamış. %51.
O kadar da iyi değil.
Yani İskoçların %49'u kazaya karışmış.
-Neredeyse yarısı. -Evet.
Ama "hiç" kelimesi önemli, değil mi?
Yani asla. Burada hiç kazaya karışmamış kim var?
Bu epey... Asla mı?
Ne zamandır araba kullanıyorsunuz?
Bir aydır.
Tamam canım.
Aferin sana!
Böyle devam et.
-İşte. -Devam et.
Tamam, bu senden iyi.
Bir rekor.
-Ben... -36 saate
arabamdaki tekerler fırlamıştı.
Boş verelim. Umduğum kadar
iyi gitmedi.
Muhabbet Sokağı burada bitiyor.
Evet.
Çok teşekkürler.
Çok hoş.
Bu yıl, Ay'a ilk kez ayak basılmasının 50. yıl dönümü.
Ben de bu tarihî olaya saygı duruşunda bulunayım
diye düşündüm.
James, bu programda aklına eseni yapamazsın, biliyorsun, değil mi?
Biliyorum ama söz veriyorum bu filmde arabalar olacak.
Er geç.
Bence bu ülke kendini, bu on yıl bitmeden bir insanı Ay'a gönderme
ve sağ salim Dünya'ya döndürme hedefini
başarmaya adamalıdır.
Başkan Kennedy 1961'de Kongre'de bu konuşmayı yaptığında
NASA'daki bilim insanlarına büyük bir sorumluluk yüklemişti.
Bu sorumluluğun büyüklüğünün anlaşılmasına yardımcı olayım.
Kennedy bu sözleri sarf ettiğinde Amerika'nın uzay deneyimi
yörüngede 15 dakikalık uçuşa tekabül ediyordu.
Ve bu, Dünya'dan sadece 187 kilometre yüksekte gerçekleşti.
APOLLO PROJESİ: AY'A İNSANLI YOLCULUK
Oysa Ay'a yolculuk 383.000 kilometre sürecekti
ve astronotları oraya götürecek kadar güçlü
bir roket mevcut değildi.
Hedeflerine ulaşsalar bile
onları tekrar eve döndürmek büyük bir zorluktu.
ASTRONOTLAR İÇİN OTOPARK
Şimdi şu basketbol topunun Dünya olduğunu düşünelim.
Bu durumda Ay yedi metre ötedeki bir beyzbol topuyla temsil edilebilir.
İşte orada. O zamana dek gerçekleşen
uzay keşfi, Merkür kapsülleri, Sovyet çalışmaları,
hepsi şurada meydana geldi.
Bu kâğıdın kalınlığı
astronotların eve salimen dönmek için uçmaları gereken
koridoru temsil ediyor.
Bunu yapmak için yanınızda bir rehber bilgisayar olmalı.
Ancak o sırada bilgisayarlar o kadar büyük ve ilkeldi ki
kendi binaları vardı.
Başkan tüm bunların on yıl içinde yapılmasını istiyordu.
Onun deli olduğu düşünüldü.
Ne var ki NASA'dakiler kafa kafaya verdi ve 1960'lar süresince
bu dev problemi çözecek roketi ve teknolojiyi
geliştirip denemeye koyuldular.
Ancak tek başına makineler yeterli değildi.
Uzay programının başarısı için astronotlar da aynı derecede önemliydi.
Bu adamlar genelde belli bir tipteydi.
Savaş ve test pilotlarıydı
ve yüksek hızda hareket etmeye çok alışıktılar.
Bu filmde araba olacak demiştim,
yeryüzünde hareket etmeye gelince
diğerlerinden çok tercih ettikleri bir araba vardı.
Corvette. Amerika'nın bir numaralı spor arabası.
Amerikalı astronotlarla Corvette arasındaki
muhteşem uyum, 1961'de uzaya giden
ilk Amerikalı olan Alan Shepard'la başladı.
Dünya'ya salimen döndüğünde
General Motors ona bir Corvette hibe etti.
Bir tür ülkeye hizmet madalyasıydı bu.
Ancak Shepard, Amerikan halkı tarafından
konfeti yağmurlu bir hoş geldine layık görülse de
NASA onun gibi astronotları hükûmet çalışanı olarak görüyordu,
dolayısıyla hediye kabul etmeleri yasaktı.
JOHN F. KENNEDY UZAY MERKEZİ
Florida'da Cape Kennedy Uzay Merkezi'ne yakın bir Corvette bayii
zekice bir fikir ortaya attı.
Astronotlara özel bir anlaşma teklif etti. Bir Corvette'i
bir dolar gibi muazzam bir tutara kiralayacaktı.
NASA bundan şikâyet edemezdi
çünkü arabalar bedava değildi. Karşılıkları ödeniyordu.
Astronotlar bu teklife atladı.
Uzaya çıkan ikinci Amerikalı Gus Grissom bir tane aldı.
Kalkışı beklerken fırlatma rampasında uyuklayacak kadar soğukkanlı olan
Gordon Cooper da.
Meşum "Houston, bir sorunumuz var."
Apollo 13 görevinin kahramanı Jim Lovell...
O da bir Corvette adamıydı.
60'lı ve 70'li yıllarda Cape Kennedy ve etrafındaki yollar
bir dolarlık Corvette'ler kullanan astronotlarla doluydu.
Ama Shepard, Cooper ve Grissom'dan oluşan Kutsal Üçlü
gerçek araba meraklılarıydı.
Onların şansına Kennedy'deki uzay merkezi
geniş, düz yollarla bezeliydi,
NASA mühendisleri bu yollarda roket falan gibi şeyler taşıyordu.
Ama söz konusu üç kişi için burası
cennet gibi bir yerdi.
İşten sonra böyle yerlere gidip
arabalarıyla kısa mesafeli yarışlar yapıyorlardı.
Sonra onları modifiye ettirip biraz daha yarışıyorlardı.
Gordo Cooper'ın arabasını saatte 290 km yapacak şekilde modifiye ettirdiği,
hatta Gus Grissom'la birlikte hafta sonları izinli olduklarında
bir yarış takımının pit ekibine girdikleri söylenir. Arabaları seviyorlardı.
Sonra astronot John Glenn vardı,
Dünya'yı çepeçevre dönen ilk Amerikalı.
JET REKOR KIYIDAN KIYIYA 3 SAAT 23 DAKİKA
Test pilotu olarak Amerika kıtasını
ses üstü hızla geçen ilk kişi oldu.
Elbette gazı köklemekten hiç gocunmuyordu.
Ne var ki sürdüğü araba Corvette kadar spor değildi.
Ses üstü hızda uçuş rekorları kırıp dünyanın çevresinde tur atan
ilk Amerikalı olan John Glenn bunu kullanıyordu.
Adı Prinz.
Uzun zaman önce kapanan Alman araba imalatçısı NSU yapımı
ve mikroskobik bir ekonomi arabası.
600 cc'nin biraz altında, iki silindirli bir motoru var.
Sıfırdan 100'e 35 saniyede çıkıyor.
Ama Glenn sakin tempo için endişelenmiyordu.
Banliyöde oturuyordu. Cape Kennedy'ye kadar uzun bir yolu vardı
ve benzini yutmayan bir araba istiyordu.
Biraz zorlayalım, bakalım ne yapacak.
İşte bunu yapacak.
ŞEHİR MERKEZİ COCOA BEACH'E HOŞ GELDİNİZ
Aman!
Astronotların, roket fırlatma hakkında
anlattıklarını okudum.
Bol gürültü, bol patırtı, bol çatırtı.
John Glenn buna hazırmış.
1969'da, Kennedy'nin verdiği süre içinde,
NASA Ay'a insan indirmeyi denemeye hazırdı.
Seçilen astronotlar Corvette kullanan Buzz Aldrin,
Corvette kullanan Neil Armstrong
ve Vosvos kullanan Mike Collins'ti.
Muhtemelen onu kumanda modülünde bırakıp
Ay'da yürümesine izin vermemelerinin sebebi buydu.
Onları oraya götüren roket, Satürn V,
gelmiş geçmiş en karmaşık makinedir.
Üç milyon parçadan oluşmuştu,
hepsi de en düşük fiyatı veren tarafından sağlanmış,
bu da astronotlar arasında şaka konusu olmuştu.
30 katlı bir bina yüksekliğindeydi.
Ateşleme sekansı başlıyor.
Altı, beş, dört, üç, iki, bir, sıfır.
Tüm motorlar çalışıyor. Kalktı. Kalkış gerçekleşti.
Saat başını 32 dakika geçti. Apollo 11 havalanıyor.
Fırlatma sırasında bu beş motor
33,3 milyon Newton'luk itme kuvveti üretti.
İlk aşamadaki yanma sırasında roket bütün New York'u
75 dakika aydınlatacak gücü üretti.
Yakıtını saniyede 20 tonluk bir hızla yakıyordu
ve fırlatmadan 2,5 dakika sonra tamamı tükenmiş,
geriye ancak üç astronotu Ay'a götürüp geri döndürmeye
yetecek kadar kalmıştı.
Amerika'nın en parlak 411.000 zihni
üç kişiyi Ay'a götürüp geri döndürecek
bu riskli girişime tam anlamıyla katılmış olsa da
yine de günün teknolojisiyle kısıtlıydılar.
Ford Fiesta'nız varsa
arabanızdaki motor yönetim sistemi
onların elindeki bilgisayar kapasitesinden 10.000 kat güçlüdür.
Kartal, Houston. Sizdeyiz. Duyuyor musunuz? Tamam.
Gayet net.
Astronotlar nihayet Ay'ın yüzeyine yaklaştıklarında
iniş sırasında dram eksik olmadı.
Tüm uçuş kontrol aygıtları inişe hazır.
Hedeflenen yer kraterle doluydu.
Houston konuşuyor. İnişe başlayın.
Armstrong manuel olarak uçup
inecek başka bir yer bulmak zorunda kaldı.
Dört ileri, biraz sağa.
Tamam, motorlar duruyor.
Mod kontrol otomatikte. İniş motoru komuta sıfırlama etkisiz.
Anlaşıldı Kartal.
Houston, burası Sükunet Üssü. Kartal indi.
Nihayet indiklerinde 20 saniyelik yakıtları kalmıştı
ama önemli değildi,
Ay'a inmişlerdi.
Bir insan için küçük,
insanlık için dev bir adım.
Dünya'da bir kahraman karşılaması onları bekliyordu.
Eve döner dönmez birçok astronot gibi Armstrong da
uzay aracındaki koltuğunu Corvette'in koltuğuyla değiştirecekti.
Corvette dediğimde
bu Corvette'i kastediyorum.
Bunu. Bu onundu.
Tanrım.
Evet, uzay mekiği pistinde gidiyorum.
Beş kilometre uzunluğunda.
Uzay mekiğinin tekerleklerinin bıraktığı dev kayma izleri var.
Ama bu, Neil Armstrong'un Corvette'i.
Onun elleri buradaydı, cihazlara böyle bakıyordu.
Buna dokunuyordu.
Neil Armstrong,
Dünya'dan başka bir yere ayak basmış olan ilk kişi.
Dünya nüfusunun yaklaşık dörtte biri onu canlı izledi.
Bu arabanın sahibi, bulduğu şeyin ne olduğunu fark ettiğinde
onu onarmamaya karar verdi. Olduğu gibi bıraktı.
Sadece onu yürütecek kadarını yaptı. Boyatmadı.
Parçalarını değiştirmedi. Onu aynen bu şekilde bulmuştu.
Kaputta pas var. Kapısı biraz yıpranmış.
Bu gerçek.
Merhaba devir sayacı. Neil Armstrong sana baktı, değil mi?
Galiba bir Huey geliyor.
İşte Bay Huey, onu anımsatan ses bu.
Bunlar 60'lı yılların iki sesi. Bu ses
ve Neil Armstrong'un Ay'dan seslenişi.
Neil Armstrong'un Chevrolet Corvette'i.
Bayıldım.
Bu ne şeref.
Bu pistte altı kere kalkıp inebilirim.
Kolayca.
Teşekkürler.
Bir dakika.
Astronotlara ne oldu?
Artık Ay'a gitmiyorlar.
Hayır, hayır. Onlar rock ilahlarıydı.
Düşünecek olursanız, Corvette'leriyle
kente gidip sarhoş oluyor, klamidya kapıyorlardı.
Ertesi sabah da bir yıldız gemisinde baş aşağı duruyorlardı.
Geçenlerde biriyle tanıştım, uzaydaki uzay istasyonuna
bir uzay mekiğiyle kenetlenen ilk astronotmuş.
Bordo bir Toyota Camry ile röportaja geldi.
Polo yaka tişörtünü pamuklu pantolonunun içine sokmuştu.
Polo yaka tişörtle anlatmak istediğin şey ne?
Çok basit.
Uzay istasyonundan gelen fotoğraflara bakın.
Instagram'dan takip ediyorum. Bakın.
Kusura bakmayın.
Seyyar tuvalet kiralama şirketi çalışanı gibi görünüyorlar.
NASA ile görüşmeye gidiyorsunuz.
Corvette'inizle şık bir hareket yaparak
otoparka girmiyorsanız işi alamazsınız.
Uzay programının matematiğini alıp
yerine biraz fantezi koymanız gerekir.
Uzayda olmak için biraz matematik lazım.
Hayır. Eğlenceli olmalılar.
Çocuk eğlendirenlerden söz ediyor olmalısın Jeremy.
Astronotlardan değil.
Buzz Aldrin gösterişli adamdı, böyle gömlekler giyerdi.
-Tanıştık. Gömleği harikaydı. -İşte.
Çok da espriliydi. Buzz Aldrin'le ilgili güzel bir hikâye.
Ay'daki ikinci adam. Filminde ondan söz ettin.
Ay'a inişten yıllar sonra onunla röportaj yapılmış.
Gergin bir röportajcı... Canlı röportaj.
"Şimdi canlı yayına geçiyoruz." diyorlar. Yönetmen
"Beş, dört..." diyor.
Üç deyince Buzz Aldrin eğilip
"Ay hakkında konuşmak yok, tamam mı?" diyor.
"Elimde bir tek bu vardı."
"Başka sorum yok. Hiçbir şey yok."
Peki, bu kadar uzay yeter. Devam edelim.
Geçen gün ofise geldim
ve bu ikisine kullandığım Citroen C3 Aircross'un
çok iyi olduğunu söyledim, itiraz ettiler.
Çünkü değil.
Öyle ve bunu kanıtlamaya karar verdim.
Bu tür bir arabada önemli olan
her şeyi ele aldığımız kapsamlı bir teste tabi tutacağım onu.
Dur, bir arabanın kendisinden daha hızlı
gidip gitmediğini sınadığın saçma testlerle dolu
aptalca filmlerden biri mi olacak?
Hayır.
Söz konusu araba bu.
Beş koltuklu, önden çekişli bir hatchback.
Fiyatı 14.720 sterlinden başlıyor ve oldukça değişik görünüyor.
Bazı kısımları turuncu boyanmış.
Dışarıyı görmek de kolay çünkü pencereler camlı
ve tüm kontrollere hâkim olmak kolay çünkü ya gösterge panelindeler
ya da direksiyonda, bagajda halının altında değiller.
Ama arabayı özel kılan şeyi merak ediyor olabilirsiniz.
Bunu ortaya çıkarmak için testi iki kısma bölmeye karar verdim.
Böylece tüm önemli sorular cevap bulabilecek.
KENDİSİNDEN DAHA MI HIZLI?
Testimiz için buraya geldik.
Bedfordshire'daki meyilli Millbrook Bowl'dayız.
Citroen, Aircross'un bu versiyonundaki oldukça küçük, 1,2 litrelik
üç silindirli motorun turboşarjerli olması sayesinde
128 beygir gücü ürettiğini söylüyor.
Şimdi azami hız açısından bunun ne anlama geldiğini görelim.
Başlıyoruz.
Tabii meyilli bir pistte düz bir pistteki kadar
hızlı gidemezsiniz.
James May'e bunun sebebini soracaktım
ama cevap verebilir diye korktum
ve sormadım.
Saatte 160 kilometre. Beşinci şeride çıkıyorum.
Dehşet şeridi.
183 kilometre, işte.
Sanırım hepsi bu. Azami hız... 185 oldu.
Bu küçük arabada dahası da var.
Sanırım bu arabanın
Millbrook Bowl'daki azami hızının
saatte 185 km olduğunu kanıtladık
ve bu, sıradan kullanımda bir litre benzinle 21 kilometre gidebilen
pratik, başarılı bir aile SUV'u için hiç fena değil.
Ama daha iyi olabilir mi?
Şimdi yaptığım şey bir Bentley Bentayga'nın
arkasına takılmak. Bu araba
saatte 290 kilometrelik hıza ulaşabiliyor.
Havada benim için bir hava tüneli açıyor,
ben de hava boşluğunda gidiyorum.
Böylece daha hızlı gitmem gerekir. Bakalım öyle mi.
Kolayca 185'e ulaştım.
186,5.
188.
Ayrıca daha az benzin harcıyorum ki bu, çevre için de iyi.
191,5. Şu anda 193 kilometrede.
195.
Uçuyor.
Saatte 196 kilometre! 198!
Şu anda Citroen C3 Aircross'un kendisinden daha hızlı
gidebileceğini kanıtlıyoruz.
200!
Vallahi Bluebird'de olmak gibi.
Tek endişem şu, az önce bir saksağan gördüm
ve bugün cuma, ayın 13'ü.
Yani bu tehlikeli durumdan sıyrılacağım.
PARK ETMESİ KOLAY MI?
Alan Aircross'tan daha küçükse cevap hayır.
Ama daha büyükse cevap evet.
Bunu hallettikten sonra sıra,
küçük bir arabanın karşılaşabileceği en önemli testlerden birinde.
13.000 TONLUK BİR GEMİYİ ÇEKEBİLİR Mİ?
Bunu anlamak için Southampton limanına geldim.
Tabii kask takmam gerekti, belki bir gemi
kafama düşebilir diye.
Neyse, görebileceğiniz gibi küçük araba
bir halatla dev otomobil nakliye gemisine bağlanmış durumda.
Az önce fark ettim ki, geminin yüzü var. Boaty McBoatface bu.
İcat ettiğim testle, bir tonluk C3'ün
13.000 tonluk gemiyi
25 metre çekip çekemeyeceğini anlayacağım.
Evet, şimdi meslektaşlarım May ve Hammond'ın
bunu aptalca bulduğunu söyleyeyim.
Aircross'un sadece 151 tork ürettiğini
ve bunun orta boy bir çocuğu çekmeye yetmeyeceğini söylüyorlar.
Ama ben buna katılmıyorum.
Hadi bakalım!
Tanrım, halat esnek.
Hey.
Neden geri gidiyor?
Bu fena.
O gemi... Gemi geri gidiyor.
Bakın!
Gemi geri gidiyor.
Durum fena.
Çekme halatını yeniden bağlarken neyin ters gittiğini merak ediyordum.
Şaka olsun diye motorlarını geri vitese mi taktı?
Kaptan Yunan.
Biz Alman değiliz, ekonominizi biz batırmadık.
Halat bağlanınca teste yeniden başladık.
Hadi bakalım.
Debriyaj kayması.
Debriyaj yüzünden. Debriyaj.
Çekiş kontrolü kapalı. Tek çare bu.
Bir dakika, galiba gemi hareket ediyor.
Her çekişte biraz daha ilerliyoruz.
Hadi Boaty. Kıpırdasana rezil gemi.
Biraz sağ sol yapalım.
Bu nasıl bir makine!
Citroen'in gücü, kuvveti.
Bu...
Boaty McBoatface yenilgiyi kabul ediyor.
Bunu hallettikten sonra sıra C3'ün pratikliğini ele almaya geldi.
ANGELINA JOLIE'NİN ÇOCUKLARI İÇİN YETERİNCE BÜYÜK MÜ?
Bunlar aslında Angelina'nın çocukları değil.
Çok daha ucuza geldiler. İsimlerinizi alalım.
-Seninle başlayalım. -Mukavva.
-Memnun Müşteri.
Memun Müşteri.
-Keçi. -Keçi mi?
-Çıkık Dirsek. -Çıkık Dirsek.
Pardon?
Doğru mu? Yanlış telaffuz etmeyeyim.
-Ya sen? -Vauxhall.
Vauxhall. Tamam, gelin, bakalım kaçınız Citroen'e sığacaksınız.
Emniyet kemerim nerede?
Durun, Vauxhall'ın bir sorunu var. Ne oldu Vauxhall?
-Emniyet kemeri yok. -İşte.
Hayır, yok!
Vauxhall, hayır, olmalı.
Bak, işte. Burada bir yerde.
-Hayır. -Bulmamız lazım.
Arabayı kim kullanacak peki?
Anneniz herhâlde.
Babanız Fransız bir kadınla kaçtı.
Benim babam Amerika'da.
Brad Pitt olan. Asıl baban değil.
Sizi marketten falan getirmişler.
Buldum! Bak.
Çok garip!
Hadi Vauxhall. Düzgün otur.
Hepsi içeride.
Maalesef size yer kalmadı. Şanssızlık işte.
Bagajda oturabilir miyim?
Orada mı? Olmaz çünkü annen
kente veya Afrika'ya gidip engelli bir çocuk satın alırsa
tekerlekli iskemlesini nereye koyacak?
BAGAJA AT SIĞIYOR MU?
Açıkçası şaşırdım. Atlar daha büyük oluyor sanıyordum.
Neyse, bakalım seni içeri sokabilecek miyiz.
Hadi. Çık.
Çık hadi. Aferin. Çık bakalım.
Evet ya.
Citroen bunun, kendi türünün en büyük bagajlı arabası olduğunu söylüyor.
FRANSIZ POLİSİNİN İŞİNE YARAR MIYDI?
Bu soruyu yanıtlamak için Fransa'ya geldik.
Burada bir silahlı soygun yapılıyor.
BİR FRANSIZ BANKASI
FRANSIZ POLİSİ
POLİS TELSİZİ
Korkunç suratlı İngiliz soyguncular şimdi
1972 model kırmızı bir De Tomaso Pantera GTS ile kaçıyor.
Pekâlâ.
Hadi bakalım!
Dünyanın her yanında polis kuvveti normalde güzel arabalara sahiptir.
Amerikalılar Crown Vic,
Almanlar BMW, İtalyanlar Alfa kullanır
ama Fransa hep biraz soyguna açık olmuştur
çünkü peşinize ancak dizel Renault Megane kullanan
Müfettiş Clouseau'nun düşeceğini bilirsiniz.
Ama bugün değil.
Çünkü Aircross kullanıyorum ve bıyığım var.
İşim biraz zorlaşsın diye hırsızlar standart bir Pantera kullanmıyordu.
Alüminyum yedi litrelik V8'i vardı
ve 550 beygir gücündeydi.
Benimkinden dört kat fazla.
Kısa sürede onlara yetiştim.
Ama öne geçmek için...
İNŞAAT ALANI TEHLİKELİ
...kestirmeden gitmeye karar verdim.
İş makinesi. Beceri kullan.
Beceri kullanıldı.
Yükseltilmiş süspansiyonlarım sayesinde yavaşlamaya gerek yok.
Hadi azimli Citroen.
De Tomaso'yla bunu yapamazdınız.
Nerede o?
Duyabiliyorum. Avustralyalı gibi.
Siz onu görmeden sesi geliyor.
Evet. Yolunu keseceğim.
Yakaladım.
Nereye gittiğini biliyorum, önce ben varacağım.
Harika.
Lanet olsun.
İşte orada!
Bu kadar ciddi bir durum olmasa çok keyifli olurdu.
De Tomaso Pantera tam bir kötü adam arabası tabii.
Hatta armasında Arjantin bayrağı var.
Beceri kullanılıyor!
Başarılı... Olamaz. Başarılı değil.
Pardon, benim hatam!
Olamaz. Sağa gidiyor!
Galiba birine çarptım.
Öyle mi? Hayır.
Tamam. Şimdi hepsini düşürdüm.
Hadi, kovalamacaya dön.
Ödeştik!
Biraz engebeli.
Araba orada!
Tüm çabalarıma rağmen Pantera'yı yakalayamayacağım
anlaşılmaya başlamıştı.
Ama sonra, tam her şey bitti derken Citroen kozunu oynadı
ve arıza yapmadı,
oysa Pantera aslına döndü ve arızalandı.
Hadi evlat.
Tanrım.
Saç boyası kullanmış.
Neyse, şimdi sıra son testte. Büyük test.
Bana günde beş, altı kez sorulan şey.
TUNUSLU BİR GENERAL ONUNLA İTALYA'YI İSTİLA EDEBİLİR Mİ?
FRANSA İTALYA
İtalya istila edilmesi zor bir ülke
çünkü üç tarafı denizle,
dördüncü kenarı da dağlarla çevrili.
Dağlar bunlar.
Alpler.
Ama İÖ 218'de
Hannibal adında Tunuslu bir general teçhizatını fillere taşıtarak
o dağları aştı.
Merak ettiğim şey şu, fil yerine Aircross kullanabilir miydi?
Tabii ki Aircross bebek İsa'dan 200 yıl önce icat edilmemişti
ama öyle olsa onu kullanabilir miydi?
Citroen'in güçlü ve torklu olduğunu biliyoruz.
Ama böyle bir iş için asıl önemli olan çekiştir.
İşte burada şu düğme devreye giriyor.
Yol tutuş kontrol sistemi denen bir şeyi devreye sokuyor
ve alengirli gelse de öyle değil.
Geçen kış Britanya'ya bir iklim bombası düştü
ve "Doğulu Canavar" olarak anıldı.
Her şey durdu, hiçbir şey yerinden oynamıyordu,
Aircross'umla ben hariç.
Gerçekten inanamadım. Kar moduna aldım
ve kapı kollarına kadar gelen kar birikintisinin içinden geçti.
Pist bitip de sürüş zorlaştığında
bakalım aynı numarayı burada da çekebilecek mi.
Evet! Küçük Citroen'e bakın. Tırmanıyor.
Hiçbir fil bunu yapamazdı.
Hızla çıkıyorum.
Tanrı bilir bilgisayarlar böyle gitmemi sağlamak için
nasıl bir büyü kullanıyor ama işe yarıyor.
Şimdi bir iniş var, iniş kontrolünü devreye sokuyorum.
Ayağınızı debriyajdan ve frenden çekin.
ABS'nin çalıştığını duyabilirsiniz.
Beni kontrol altında tutuyor,
arkanın kaymasını ve hızlanmayı engelliyor.
Böyle küçük bir arabada bu çok akıllıca.
Ama tırmanış devam ettikçe sürüş epey zorlaştı.
Hayır.
Şimdi şeye geçelim...
Çamur modu.
İşte. Oldu.
Hadi küçük araba.
Duyduğunuz gibi araba zıplıyor, yalpalıyor,
iyi haber şu ki motor hâlâ içinde.
Navigasyon sistemi İtalya'ya üç kilometre kaldığını söylerken
ben başka bir yol bulmuştum.
Burada 2000 metreyi geçtim.
Tanrım, burada uçurumdan düşersem...
Nihayet sınır göründü.
Hadi küçük Aircross.
Aferin sana. Akıllı araba!
İşte sonuna geldik. Test pistinde kendisinden hızlı,
bir gemiyi çekecek kadar güçlü,
içine Jolie ailesini ve bir atı sığdıracak kadar büyük
ve İtalya'yı istila etmekte bir filden daha iyi.
Gerçekten mi?
Harika bir araba. Rahat, küçük.
İyi misin sen? Kafan yani?
Ne demek o?
Hiçbir şey öğrenmedik.
Öğrendiniz. Dört çekişli olmadığı hâlde
o dağa tırmanabileceğini öğrendiniz.
Evet ama ya böyle bir araba alanlar için önemli olan şeyler?
Ya bagaj içi genişliği...
Bagajı sınadım!
Tamam, güvenlik, sigorta grubu. Tüm bunlar.
Biraz sıkıcı.
Küçük Fransız hatchback'inin modifiye De Tomaso Pantera'yı
bir dağ yolunda yakalayacağına inanacağımızı mı sandın?
Altın Göz adlı Bond filmini hatırlarsın.
Bond, Aston DB5'te Ferrari 355'i takip ediyordu. Ona yetişti.
Sonra bir Bond filmi daha var. Neydi?
Quantity of Porridge gibi bir şey.
Bond, Aston DBS'te, İtalyan polisi... Dizel Alfa 159 ile
ona yetişiyor. Sorun yaşamadan.
Onlar belgesel değil ki.
The Rock vardı. Hummer ve yine Ferrari.
Bakın. Bundan işe yarar bir bilgi çıkarmayı deneyebilir miyiz?
Gerek yok.
Var. O Citroen temelde,
Vauxhall Crossland'la aynı araba değil mi?
-Öyle. -Evet. İyi bir nokta.
Mesela Citroen yerine onlardan birini alır mıydın?
Vauxhall'da yol tutuş kontrol sistemi yok,
yani fil olarak işe yaramaz.
Hayır, fil testinin bir anlamı yok.
Bir şey... Tamam, Vauxhall...
İçinde elektrikli süpürge yapmak kolay mı? Al bakalım.
Bundan söz edeceğini biliyordum, o yüzden Vauxhall'ı
elektrikli süpürgeden anlayan birine,
bizzat Sör Dyson'a götürdüm.
Şurayı da alabiliyor musunuz?
-Oldu mu? -Harika.
-Öyle mi? -Çok kolay. Çok iyi.
Sör James Dyson.
Bizim için önemli bir test yaptı.
O gerçekten James Dyson'dı.
-Bir dakika. -Ne?
Sör James Dyson yeni bir akü geliştiriyor,
geleceğin küresel kişisel ulaşımı üzerinde çalışıyor...
-Evet. -Ve sen ona Vauxhall'ın içini süpürterek
tüm öğleden sonrasını ziyan ettin.
Evet.
Resmen dünyanın sonunu hızlandırdın.
Evet, doğru. Ve bu korkunç hayal kırıklığıyla bitirme vakti geldi.
İzlediğiniz için teşekkürler. Görüşürüz. Hoşça kalın.