Τα αγαθά που μου προσφέρετε γίνονται όλο και λιγότερα.
Ελπίζω να συγκεντρώσατε και τον υπόλοιπο θησαυρό του Εμόν.
Όπως μας διέταξες, Θόρντακ. Στη διάθεσή σου, μέχρι τελευταίας ουγγιάς.
Και το Γουέστραν βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, βασιλιά μου.
Θ' ακολουθήσουν κι άλλες πόλεις.
Κι αφού τακτοποιηθούν τα πάντα, όλη η επικράτεια θα τρέμει τη σκιά μας.
Όσο για το σινάφι σας,
τα άχρηστα μπιχλιμπίδια σας μου είναι πλέον περιττά.
Τρέξτε!
Ο ΘΡΎΛΟΣ ΤΩΝ VOX MACHINA
-Είσαι καλά; -Όχι.
Οι δράκοι μετακινούνται. Εξαπλώνονται σε όλο το Ταλ'Ντόρεϊ.
Τους είδες στο μυαλό σου;
Μου ήρθε ένα όραμα από το Παντοτινό Φως.
Τον κόκκινο, οι άλλοι τον φωνάζουν Θόρντακ.
Έτσι απλά, τους έκανε σκόνη.
Κι εγώ, δεν μπορούσα να τους σώσω.
Ξέρω ότι καταγόμαστε από διάφορα μέρη,
αλλά το Εμόν ήταν το πρώτο που μας αποδέχτηκε.
Το ένιωθα σαν πατρίδα μας.
Μας έδωσαν και τίτλο.
Τον οποίο θα τιμήσουμε, όταν βρούμε τον τάφο
και μαζί εκείνο το απομεινάρι.
Έχω καλά και κακά νέα σχετικά μ' αυτό.
Εντάξει. Πες πρώτα τα καλά.
Βρήκα τη λίμνη που μας είπε η Οσίσα πέρα απ' το διπλανό φαράγγι.
-Φανταστικά. Πάμε. -Στάσου. Και τα κακά νέα;
Δεν υπάρχει τάφος.
Ούτε ναός, ούτε ερείπια... Τίποτα.
Κι ούτε πρόκειται για οφθαλμαπάτη. Η σφίγγα μάς είπε ψέματα;
Θα είναι πέρα από τη λίμνη.
-Για πού το 'βαλες εσύ; -Να φτάσουμε προτού νυχτώσει.
Μιλάμε για Απομεινάρι του Διαχωρισμού.
Δεν θα μας περιμένει σε συσκευασία δώρου.
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί εδώ γύρω. Όλοι μας.
Μη σκάτε. Θα γλιστρήσω απέναντι, να ρίξω μια ματιά.
Ναι!
Ωραία η ποδολαγνεία, μα...
Παιδιά, αυτό εδώ τα σπάει!
Κάτι κουνήθηκε κάτω από τον πάγο.
Παράξενο.
Σκάνλαν! Τι συμβαίνει εκεί;
Μια χαρά όλα! Είμαι σίγουρος ότι αυτός ο πάγος είναι πολύ γερός.
Ας ξανακάνω το κολπάκι μου.
Κρατήσου, Σκάνλαν!
Σκατά! Μπορείς να μεταμορφωθείς σε πουλί ή κάτι τέτοιο, Κίλεθ;
Πουλί; Πώς θα βοηθήσει αυτό;
Κανείς σας;
Παραλίγο. Ποιος απ' όλους σας μ' έσωσε;
Μάλλον εμείς.
-Γεια χαρά. -Κας; Ζάρα; Τι γυρεύετε...
Η Οσίσα σκέφτηκε πως θα χρειαζόσασταν τη βοήθειά μας. Και είχε δίκιο.
-Τι γενναιόδωρο... -Υπερβολικά γενναιόδωρο.
Τουλάχιστον, η κερατούλα χαίρεται που με βλέπει. Σωστά;
-Ναι, δηλαδή... -Τι ήταν αυτό που με άρπαξε;
Αντάρο. Ψαράνθρωποι. Κυνηγούν το σούρουπο. Θα ψάξουμε για τον τάφο αφού ξημερώσει.
Ξέρετε για τον τάφο;
Έχουμε ένα σωρό μυστικά.
Που μετά χαράς θα μοιραστούμε μαζί σας, αφού μας ανάψετε μια ωραία φωτιά.
Ο τάφος χτίστηκε για την Κορακίνα,
τη θεά του Θανάτου.
Εκεί είναι θαμμένος ο παλιός πρωταθλητής της,
ο διοικητής του τάγματός της, που έσπερνε τον φόβο στους εχθρούς της.
Τον έλεγαν Περβάν.
-Όπως λέμε "Διαστροφέας"; -Και το επίθετο; "Παιδόφιλος";
Σίγουρα, έχει μια διαστροφή η όλη φάση.
Απίστευτο. Είστε απαράδεκτοι.
Γελάτε, αλλά ο Περβάν Σουλ έδωσε τα πάντα για τη θεά του.
Δεν θα εγκαταλείψει εύκολα τους θησαυρούς της.
Μιλώντας για θησαυρούς, πού το βρήκες αυτό το ωραίο κομμάτι;
Τούτο δω λες; Χρειάστηκε να σκοτώσω έναν δαίμονα για να το πάρω. Μη ζηλεύεις.
Καθόλου. Μάλιστα, φέραμε μαζί μας ένα σωρό μαγικά αντικείμενα.
Έτσι δεν είναι, Σκάνλαν;
Τι; Τη σαβούρα που σηκώσαμε από του Γκίλμορ εννοείς;
Ναι, προφανώς αυτά εννοώ.
Μια σκούπα! Υπέροχα. Κόβει το μάτι σας από αντικείμενα αξίας.
Σκάσε, Ζάρα.
Πολύ ενδιαφέρουσα και φαρδούτσικη ζώνη. Τι κάνει;
Κάτσε να τη βάλω.
Έβγαλα μούσι!
Αυτό μόνο;
Έ-βγα-λα μούσι!
Εντάξει... Φοβερό είναι.
Τέλος πάντων. Η Σπείρα των Σφαγέων υπέθετε ότι ο τάφος είχε καταστραφεί αιώνες πριν.
Απ' ό,τι φαίνεται, είναι ακόμα εκεί.
Φαντάζομαι θα τσαντιστήκατε που η Οσίσα το είπε πρώτα σ' εμάς.
Δεν πέρασε από τον νου μου.
Μας ακολούθησαν. Προφανώς, δεν μπορούμε να τους εμπιστευτούμε.
Τη Ζάρα και τον Κας; Όχι.
Και δεν γίνεται να το ρισκάρουμε αύριο.
Αδελφούλα, μην απομακρυνθείς από μένα.
Όλη μας τη ζωή το λες αυτό. Μια χαρά θα είμαι.
Πέσε κοιμήσου.
Είναι κακή ιδέα.
Κάνε γρήγορα. Μπορεί να έρθει ο μπαμπάς.
Είναι πανέμορφο!
Τι κάνεις εκεί;
Κατά λάθος έγινε. Ήθελα μόνο...
Αυτό το κειμήλιο περνούσε από γενιά σε γενιά στα ευγενή ξωτικά.
Συγγνώμη, πατέρα...
Βεβαίως, εσύ και ο αδύναμος αδελφός σου δεν καταλαβαίνετε την κουλτούρα μας.
Δεν γεννηθήκατε σ' αυτήν.
Είστε απλώς ένα σφάλμα.
Φτάνει! Πώς τολμάς να της μιλάς έτσι;
Βεξ, μάζεψε τα πράγματά σου.
-Όχι, δεν είναι ανάγκη να... -Ναι, είναι.
Αντίο, πατέρα.
Μη βάλεις να μας μας ακολουθήσουν.
Γεια, χαμογελαστή φατσούλα.
Σαχλαμάρες.
Αυτό το πήραμε από το αρχείο της Σπείρας.
Προσπαθήστε να δώσετε προσοχή. Λίμνη... Τάφος.
Ο χάρτης σου είναι λάθος. Κοίτα, ο τάφος είναι ανάποδα.
Η Οσίσα είναι πιο παλιά από τον χρόνο. Δεν κάνει λάθη.
Ίσως δεν είναι ανάποδα ο τάφος.
Είναι μες στο νερό.
Μάλιστα. Πάρτε όλοι από έναν κουβά, κι ως την άνοιξη θα την έχουμε αδειάσει.
Βασικά, λέγαμε μήπως μπορεί να βοηθήσει η "Γη, Αέρας και Φωτιά".
Εγώ;
Δεν τα πάω καλά με το νερό ακόμα.
Δεν πειράζει, αξιοποίησε τον αέρα.
Θα βάλω κόντρα. Έτοιμη;
Πολύ ωραία φάση!
Τρέξτε όλοι κάτω, αμέσως!
Μουσάτε; Απλώς τράβηξέ την.
Μετά από σας.
Μυρίζει ψαρίλα και θάνατο.
Ο Περβάν.
Χαριτωμένο.
Γιατί είπε σ' αυτούς η Οσίσα για τον τάφο, αφού εμείς είμαστε τα τσιράκια της;
Τα απομεινάρια ανήκουν στη Σπείρα, κι όχι σ ένα μάτσο τουρίστες.
Δεν θα δυσκολευτούμε να τους το κλέψουμε.
-Μα τους αφήνουμε να προπορευτούν. -Είσαι βέβαιος;
Ή μήπως τους αφήνουμε να υποστούν πρώτοι τις συνέπειες;
Τα μάτια σας δεκατέσσερα. Θα υπάρχουν θανατηφόρες παγίδες.
Όσο πιο θανατηφόρες, τόσο μεγαλύτερη η ανταμοιβή.
Μην απομακρύνεστε.
Δεν θέλω να πατήσω εδώ.
Βρήκα μια παγίδα!
Γεια. Είσαι τυχερή που σ' έπιασα.
Ναι, είμαι... Ήμουν. Τυχερή.
Θέλω να πω, εγώ... Ναι.
Ανόητε.
Τι...
Μάλλον εγώ φταίω γι' αυτό.
Όχι!
Βεξ! Μ' ακούς;
Άδικα φωνάζεις. Θα βρούμε άλλο πέρασμα. Έλα.
Βεξ, μείνε εκεί που είσαι. Έρχομαι!
Ας μη χάνουμε άλλο χρόνο εδώ.
Μάλλον τη φορτωθήκαμε.
Καλύτερα να γυρίσουμε πίσω.
Προτιμώ να πεθάνω από την πείνα στο δάσος.
Αν έδινες στον πατέρα μια ευκαιρία, θα έβλεπες...
Θα έβλεπα αυτό που έχω δει χίλιες φορές ως τώρα.
Ό,τι κι αν κάνουμε, δεν θα ικανοποιηθεί εξαιτίας αυτού που είμαστε.
Θα μπορούσες να προσπαθήσεις έστω. Κοίταξέ μας. Δεν έχουμε τίποτα.
Έχεις εμένα. Το ξέχασες;
Δεν μ' αφήνεις να το ξεχάσω. Μπορώ και μόνη μου.
Δεν είμαι άχρηστη.
Βεξάλια, φυσικά και δεν είσαι. Απλώς, δεν είναι ανάγκη...
Σταμάτα να μιλάς για τις ανάγκες μου. Δεν έχω ανάγκη να σωθώ.
Ούτε έχω ανάγκη εσένα!
Σταθείτε.
Το νερό είναι... κάπως ψηλά.
Ανέβα πάνω, Πάικ.
Να πάρει, κούκλος είμαι!
Έτσι μπράβο.
-Ναι! Σφίξε μπράτσα! -Κοίτα δω! Ναι!
Αυτό δεν είναι αρχαίο.
Μάλλον κάτι μετακόμισε στον τάφο μετά από τη βύθισή του.
Γκρογκ, την αμόλησες;
Για πότε μιλάμε;
Πάικ;
Κι άλλοι Αντάρο!
Καλή αρκούδα.
Να πάρει! Είναι παντού!
Να χαρώ εγώ αρκούδα!
Όχι το μούσι.
Ναι. Κι άλλο αίμα.
Παραλίγο, αγάπη.
Όχι και τόσο.
Ναι.
Γκρογκ;
Τρίνκετ!
Έχουν και μάγο.
Ο τελευταίος είναι πάντα ο πιο ζόρικος. Αλλά μην ανησυχείς, θα σε σώσω.
Μπούρδες. Εγώ θα σώσω εσένα.
Βεξάλια!
Σκατά! Ανεβείτε!
Ναι, έπεσε μέσα.
Εμπρός, χαζονερό!
Όλος δικός σου, Τρίνκετ.
Δίκιο έχεις. Τίποτα χειρότερο από το χαλασμένο ψάρι.
Βεξ! Χτύπησες;
Πάψε ν' ανησυχείς για μένα. Καλά είμαι.
Γκρογκ! Είσαι καλά, φίλε;
Νομίζω πως έπεσε ένα ταβάνι πάνω μου.
Ναι, αλλά...
Θέλω να πω... Όταν πολεμούσες πριν αυτά τα πλάσματα, φάνηκες...
Πάικ, ας μη χρονοτριβούμε. Μπορεί να υπάρχουν κι άλλα.
Σταθείτε. Πού είναι ο Κας κι η Ζάρα; Δεν μπορούμε να φύγουμε χωρίς αυτούς.
Μη μου πεις!
Μας παράτησαν.
-Δεν ήταν ανάγκη να το κάνουμε αυτό. -Διαφωνώ.
Το απομεινάρι βρίσκεται στη σαρκοφάγο του Περβάν.
Και φυσικά, υπάρχουν έξι σαρκοφάγοι. Ποια είναι η δική του;
Βλέπεις; Δεν είσαι η μόνη που βρίσκει πράγματα.
Εντυπωσιάστηκες; Θα 'πρεπε, διάολε.
Ναι, είσαι πολύ έξυπνος.
Μοιάζει με όργιο ψαριών.
Το δοκίμασα. Καλό είναι.
Αγνοήστε τους. Πάμε να βρούμε το απομεινάρι.
Στάσου. Κάτσε να ρίξω μια ματιά πρώτα.
Γκρογκ! Κόφ' το πια!
Τι είν' αυτό;
Όχι.
Μην κουνηθεί κανείς.
Μην πατήσετε τίποτα, μην τραβήξετε τίποτα, μην κάνετε τίποτα.
Τουρσάκι, χρειάζομαι το φως σου.
Κάτι υπάρχει εκεί κάτω.
Μην κρατήσεις όλη τη λεία για τον εαυτό σου.
Δεν υπόσχομαι τίποτα.
Αυτό το μέρος έχει καθαριστεί.
Η δεύτερη σφίγγα.
Βρήκες κάτι, Τρίνκετ;
Τι έχουμε εδώ;
Πέρσι, τη βρήκες!
Τι λες, πάμε να δούμε;
Καλύτερα όχι.
Δεν θα το ενέκρινε με τίποτα ο αδελφός σου.
Μια ματιά στα γρήγορα, ίσως.
Εντάξει φαίνεται.
Η Στολή του Χαροδιαβάτη.
Υπέροχα.
Βαξ;
Βαξ.
Σταμάτα.
Να περιμένουμε τον αδελ...
Όχι!
Βαξ! Έλα γρήγορα επάνω!
Μισό λεπτάκι έλειψα. Τι διάολο έγινε;
Βεξ!
Τι έγινε; Τι έπαθες;
Με παράτησες.
Ένιωσα χαμένος.
Αδελφέ μου, συγγνώμη. Δεν φαντάστηκα...
Όχι, δεν καταλαβαίνεις.
Δεν έχεις ανάγκη εσύ εμένα. Εγώ έχω ανάγκη...
Μην απομακρυνθείς από μένα.
Δεν πρόκειται. Ορκίζομαι.
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια: Παναγιώτης Καρούσος