Zostań.
Wrócę, kwiatuszku.
A tymczasem muszę ci coś powiedzieć.
Posłuchaj, Kayleth.
Słyszysz?
Wiatr?
Twoja moc.
Wsłuchaj się w to.
Wiatr, ogień...
Ziemia i woda.
Nigdy się nie cofaj. Proszę.
Widzisz?
Płomień bez powietrza nie istnieje.
A my jesteśmy Ashari powietrza.
Stworzeni, by przemierzać płomienie.
To nie boli?
Nie, chyba że na to pozwolisz.
Pora już na mamę.
Mogę iść z tobą?
Zawsze będziesz ze mną.
Aż pewnego dnia sama wyruszysz w podróż.
Musisz tylko słuchać.
LEGENDA VOX MACHINY
A potem zium!
I żyję.
Człowiek nabiera dystansu.
Czuję się jakby doroślejsza.
I tak też wyglądasz.
Jako dorosła kobieta potraktuję to jak komplement.
Vax to rozumie.
Prawda, bracie?
Jasne. Dystans i w ogóle.
Keyleth?
Keyleth!
Coś się stało?
Nie, skądże.
Tylko Pyrah było tak blisko.
To nie stamtąd pochodzisz?
Nie. Ja jestem Ashari powietrza.
Tam mieszkają Ashari ognia i strzeże Płaszczyzny Ognia.
Tam ostatnio widziano moją mamę podczas jej Aramenté.
Tak mi przykro.
Może odwiedźmy Pyrah, skoro to blisko?
Chciałbym, ale lud Tal'Dorei na nas liczy.
Masz słuszność.
Nie chciałam...
Pójdę po chrust.
Jak długo nie ma już Groga?
Dwójeczka tyle nie zajmuje.
Mówimy o Grogu.
Zobaczę co u niego.
Masz, dorzuć.
Tchórzliwe Ostrze?
Tak?
O, super, jesteś.
Łaknę.
No wiem, krwi.
Fajnie się kroi i ciacha, żeby cię nakarmić.
No latają członki jak marzenie.
Ale czy ty się nażresz wreszcie?
Do kloca gadasz czy co?
Tak, podkreślam swoją dominację.
Weź mi coś zagraj.
Bo już mnie to dudnienie męczy.
Jasne, granie do kupy.
Właśnie po to ćwiczyłem całe życie.
No, tego.
Na czym to ja?
Dość głośno?
Tak, superancko.
Co ty w ogóle z tego masz?
Krew twych wrogów stanowi mój pokarm.
Ma siła staje się twoją.
Oto warunki.
Tak? No bo mi odwala, jak tobą macham, ale to jakieś takie...
To bez znaczenia.
Liczy się jeno...
Sorki.
Łaknę bez ustanku.
No ja to akurat czaję.
Nie! Zostaw mnie!
W porządku, Vax?
Wybaczcie, odpłynąłem.
Myślałem, że widzę smoki.
Zastąpić cię?
Nie, wypoczywaj.
Rozciągnę się tylko.
No dalej. Dlaczego nie mogę cię zdjąć?
Zaśpiewajmy razem.
Wędrujemy górami i lasami
Na szczęście nie jesteśmy kutasami
Wędrujemy górami i lasami
-Tak! -Grog!
Soraweczka.
Uważaj, wielkoludzie.
Lepiej?
Będzie, jak dotrzemy.
Scanlan.
Znasz się na zaklęciach i w ogóle.
Rzuciłbyś okiem?
Zatrzymałaś to badziewie?
Volantire.
Ożeż w mordę. Jak to zrobiłeś? Co powiedziałeś?
Vertuna? Viridian? Voluptuous?
Wenera.
Kutas.
No to może tak.
Zdradzę ci zaklęcie za przysługę.
Jaką?
W tym rzecz. Nie powiem ci.
Musisz mi zaufać.
Już karaluchom bardziej ufam.
Volantire.
Scanlan, ty latasz!
Vex, tyle cię omija!
Tego trzeba spróbować, żeby...
zrozumieć...
Co...
Scanlan!
Klnę się na bogów,
zrobię ci z łoniaków struny do lutni.
Nie mamy na to czasu!
Widzę wulkan, i to bardziej nabzdyczony niż Vex.
Co? Miał być uśpiony.
No to nie jest.
Nie! Tam jest przejście do Płaszczyzny Ognia.
Jeśli wybuchnie, Pyrah...
Ashari ognia mają kłopoty.
Niech sami sobie radzą.
Przykro mi, Osysa wyraziła się jasno.
Vex?
Keyleth!
Kurde, gdybym tylko miał latającą miotłę.
Tal'Dorei jest w niebezpieczeństwie.
Nie możemy co chwilę zbaczać ze ścieżki.
To nie byle kto, tylko jej lud.
Keyleth rzuciłaby wszystko, by nam pomóc.
Zwłaszcza tobie.
Pomocy!
Już dobrze. Wracaj do rodziny.
Dziękuję.
Mamo!
Pyrah.
W porządku?
Nadchodzą kolejne.
-Potrzebujemy pomocy. -Tata?
Keyleth?
Nie wiedziałam, kiedy cię ujrzę.
Nie do wiary, jesteś.
Przybyłaś na swoją Aramenté?
Co spotkały Pyrah?
Tyle ofiar.
Otwarto przejście do Płaszczyzny Ognia.
Niemożliwe. Było bezpieczne od pokoleń.
To smok. Wyrżnął naszych.
Pamiętasz Cerkonosa?
Oczywiście. Niechaj wiatry cię strzegą.
I ciebie, Keyleth.
Przybyłem jak najszybciej,
ale naszych pobratymców już zdziesiątkowano.
Jeśli zaraz nie zamkniemy przejścia,
Domena Ognia pochłonie nasz świat i zostanie już na zawsze otwarta.
Musisz iść ze mną, Keyleth.
Przejście było zamknięte dzięki magnetytom.
Ale smoki je zniszczyły.
Bestie nadciągają falami,
a poskramiacze ognia walczą.
Jak zamknąć przejście?
Musimy we dwoje opanować płomienie.
Ale ja nie wiem, czy...
Mamy szczęście. Zakończyłaś już Aramenté.
Opanowałaś ogień jak nikt z nas.
No niby tak.
Poskramiacze potrzebują naszej magii.
Kolejni skurwiele!
Sprowadziłem pomoc.
Niemożliwe. Keyleth?
Kima! Allura!
Przecież zginęłyście.
Mamy się dobrze. Gdzie reszta?
Boże.
Co za masakra.
Widzi ktoś Keyleth?
O tak.
Wiecie, czym się zwalcza ogień?
Ogniem?
Mną.
Błyskotek, do dzieła.
Scanlan! Podaj to słowo!
Zgódź się na przysługę i podam.
Żebyś, gnoju, wpadł do lawy.
Nie odmawiasz.
Podkręćmy ogień
Scanlan.
Jeśli sprowadzimy twoich towarzyszy, dasz nam więcej czasu?
Spróbować można.
Coś przechodzi!
-Rośnie. -Trzymać.
Łaknę. Nakarm mnie.
No staram się,
ale oni flaków nie mają.
Co takiego?
Placka se lubię wszamać!
Co?
Kuźwa, łatwopalny jestem.
Co?
Allura, jebaniutka, Vysoren!
Nazwisko mam inne, ale też się cieszę.
Keyleth i jej ojciec potrzebują pomocy.
Co tu robisz? W Emonie...
Allura nas ocaliła.
W ostatniej chwili nas zabrała spod wieży.
Prawie się obsrałam.
Wiedzieliśmy, że Thordak oznacza otwarte przejście.
Thordak stąd wylazł?
Skąd wiecie, że to on?
Bo to przez nas uciekł.
Lata temu Kima i ja stawiłyśmy mu czoła u boku podobnych wam.
Pokonał nas.
W desperacji użyłyśmy starożytnego artefaktu,
Kotwicy Dusz,
by go spętać.
Wciągnęła go do Płaszczyzny Ognia niczym Nieprzenikniony Łańcuch.
Uwięziła go tam na zawsze.
Tak myślałyśmy.
Trzymaj się blisko.
Już czas, Keyleth.
Nie dam rady.
Dasz.
Jesteś silna jak twoja matka, a może i silniejsza.
Teraz.
Brawo, Keyleth.
O nie.
Ostrożnie!
Uwaga!
Szlag, powiększa się!
Łaknę!
No oni krwi nie mają!
Znajdź mi krew, ale już!
Muszę wejść wyżej!
No dobra, Volantire!
Volantire?
Lepiej.
Tracimy kontrolę.
Zbierzcie się!
Razem!
Tato!
Pike!
O nie. Jestem!
Wybacz mi, tato.
Nie ukończyłam prób.
Boję się, że nie jestem gotowa.
Posłuchaj, kwiatuszku.
Posłuchaj.
Za tobą! Vex!
Wsłuchaj się w swoją moc.
Jak jest Keyleth, Ashari wiatru,
jak niegdyś moja matka.
Co ty robisz?
Keyleth?
Urodziłam się, by pokonać ogień.
Keyleth!
Płaszczyzna Ognia.
Boli!
Jeśli pozwolę.
Słyszę.
Keyleth!
Nie!
Córeczko, myślałem...
Nic mi nie jest.
-Co? -Keyleth!
-Ty żyjesz! -Nie do wiary, żyjesz!
-Ale jazda. -Przyprawisz mnie o zawał!
To ci się przyda.
Keyleth z Ashari powietrza,
naznaczę cię błogosławieństwem Pyrah.
Czekają cię jeszcze próby wody i ziemi.
Opanowałaś jednak ogień.
Dziękuję, Mówco Płomieni.
Pragnę cię ostrzec.
Thordak zbiegł dzięki pomocy jednego z nas.
Otaczaj się tymi, którym ufasz.
Wiedz, czego pragną.
Powierzyłabym im życie.
Pięknie. Jak to zrobiłaś?
Gdy pochłonął mnie ogień,
poczułam więź między wymiarami.
Podróż międzywymiarowa.
Przyda się. Powtórzysz to?
Jeśli nie spróbuję, to się nie dowiem.
Trudno było wymarzyć sobie lepszą kompanię dla mojej Keyleth.
Uważajcie na siebie, proszę.
Zwłaszcza na niego.
Idziecie?
Jakaś rozpierducha jak za starych czasów?
Niestety.
Pomożemy w odbudowie Pyrah,
a potem udamy się do Whitestone. Musi wyzdrowieć.
No i zajrzymy do Syngorn.
Całę miasto zwiało na widok smoków.
Elfy. Tchórzliwe kmioty.
Scanlan!
Dzięki. To było miłe.
A co, znów miałem dać ci umrzeć?
A że dorosłam,
przyjmuję warunki.
Jestem ci winna przysługę.
Daj znać, a ureguluję ten dług.
No to będzie sztos.
Błyskotek, przetniesz?
No nie!
Futrzak zafajdany.
Wracaj tu.
Insekty!
Złoto nas raduje.
Na razie.
Stado będzie płacić daninę.
Na razie.
Zawsze.
Narody zadrżą w posadach
pod rządami Konklawe Chroma.
Krótkimi, niestety,
chyba że
wysłuchasz tego, co mam do powiedzenia.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski