ไม่ อย่าไป
เดี๋ยวแม่ก็กลับมา ดอกไม้น้อย
แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น เจ้าต้องรู้บางสิ่ง
ลองฟังสิ คีย์เลท
เจ้าได้ยินไหม
สายลมเหรอ
พลังของเจ้า
ทีนี้ลองฟังมันดู
ลม ไฟ...
กับแผ่นดินและน้ำ
อย่ากลัวเจ็บ ดูนี่
เห็นไหม
เปลวไฟจะอยู่ไม่ได้ถ้าขาดอากาศ
และเราคือเผ่าอาชารีแห่งอากาศใช่ไหม
เราถูกสร้างมาให้ก้าวผ่านไฟได้
ท่านแม่ไม่เจ็บเหรอ
ก็ต่อเมื่อเจ้ายอมมัน
ได้เวลาที่แม่ต้องไปแล้ว
ข้าไปด้วยได้ไหม
เจ้าจะอยู่กับแม่เสมอ
และวันหนึ่ง เจ้าจะพร้อม สำหรับการผจญภัยของตน
เจ้าเพียงแค่ต้องฟัง
ตำนานยอดนักรบ
จากนั้นก็ตูม
ข้ากลับมามีชีวิตอีกครั้ง
นั่นทำให้เข้าใจชีวิตได้ชัดเจนขึ้นเลย
ข้ารู้สึกว่าเติบโตและเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
เจ้าดูเป็นผู้ใหญ่จริงๆ แหละ
จะถือว่านั่นเป็นคำชม เพราะข้าเป็นผู้ใหญ่แล้ว
แวกซ์เข้าใจเรื่องนี้
ใช่ไหม พี่ชาย
แน่นอน เข้าใจใหม่หมดเลย
คีย์เลท
มีอะไรรึเปล่า
ไม่ ไม่มีอะไร
ก็แค่... เราอยู่ใกล้กับไพราห์มาก
ใช่ที่ที่เจ้าจากมารึเปล่า
เปล่า ข้าเป็นเผ่าอาชารีแห่งอากาศ
เผ่าอาชารีแห่งไฟอาศัยที่นั่น คอยปกป้องรอยแยกสู่ที่ราบแห่งเพลิง
มันเป็นหนึ่งในสถานที่สุดท้ายที่มีคนเห็น แม่ของข้าตอนที่นางออกไปทำอริยจาริก
คีย์เลท ข้าเสียใจด้วยจริงๆ
ถ้าเราอยู่ใกล้กับไพราห์ เราก็น่าจะไปที่นั่น
ข้าก็อยากนะ แต่ชีวิตของชาวทาลโดเรขึ้นอยู่กับเรา
ไม่ต้องหรอก เจ้าพูดถูกแล้ว
ไม่เป็นไร ข้าไม่ได้จะ...
ข้าจะไปเก็บไม้มาเพิ่ม
กร็อกหายไปนานแค่ไหนแล้ว
ไปทิ้งทุ่นไม่น่าจะนานขนาดนั้นนี่
นี่เราพูดถึงกร็อกอยู่นะ
เดี๋ยวข้าไปดูเขาเอง
นี่ เอาไปก่อไฟ
เครเวน เอดจ์
ว่ายังไง
อ้อ ดีเลย เจ้ายังอยู่
ข้าหิว
ใช่ หิวเลือด
ฟังนะ ข้าก็ชอบเฉือนร่างคนอื่น มาให้เจ้ากินเลือด ใช่ไหมล่ะ
ตอนพวกนั้นร่างขาดออกจากกัน อย่างกับฝันเลย
แต่ข้าถามหน่อย เจ้าอิ่มเป็นไหม
กร็อก เจ้าคุยอยู่กับอึตัวเองเหรอ
ใช่ แค่ยืนยันว่าใครเป็นคนคุมเฉยๆ น่ะ
เจ้าช่วยเล่นเพลงให้หน่อยสิ
แบบว่า ข้าแค่ไม่อยากให้คนอื่น ได้ยินเสียงตอนข้าทิ้งระเบิดน่ะ
เอาสิ เออ เพลงประกอบตอนอึ
มันเป็นสิ่งที่ข้าฝึกมาทั้งชีวิตอยู่แล้ว
อ้อ งั้น
ถึงไหนแล้วนะ
นี่ดังพอให้เจ้ารึยัง
ใช่ๆ เยี่ยมเลย
ข้าอยากรู้ แบบว่า เจ้ากินเลือดไปทำไม
เลือดของศัตรูเจ้าเป็นอาหารให้ข้า
ความแข็งแกร่งของพวกมัน กลายเป็นของเจ้า
นั่นคือการแลกเปลี่ยนของเรา
งั้นเหรอ ข้ากลายเป็นบ้าตอนที่ใช้เจ้า แต่รู้สึกเหมือน...
นั่นไม่สำคัญหรอก
สิ่งที่สำคัญคือ...
โทษที
ข้าหิวเสมอ
พวก ข้าก็เห็นใจเรื่องนั้นนะ
ไม่ อย่ามายุ่งกับข้า
แวกซ์ เจ้าโอเคไหม
โทษที ข้าคงเผลอหลับไป
ข้าฝันเห็นมังกร
ให้ข้าเฝ้ายามต่อไหม
ไม่ พักผ่อนเถอะ
ข้าแค่ต้องไปยืดเส้นหน่อย
ออกสิ เวรเอ๊ย ทำไมถึงถอดแกไม่ได้ล่ะ
ร้องเพลงกับข้าเร็ว คู่หู
ถนน ถนน เราอยู่บนถนน
โชคดีที่ข้ากับเจ้าไม่ใช่ไอ้จ้อน
เราอยู่บนถนน
- ใช่ - กร็อก
โทษที
ระวังหน่อย เจ้าเด็กตัวโต
รู้สึกดีขึ้นไหม
จะดีขึ้นถ้าเราไปถึงที่นั่นแล้ว
นี่ สแกนแลน
เจ้ารู้เรื่องเกี่ยวกับพวกคาถาวิเศษดี
ดูนี่ให้หน่อยได้ไหม
อะไร เจ้ายังเก็บไว้อยู่อีกเหรอ
โวแลนเทียร์
สุดยอด เจ้าทำ... เจ้าทำได้ไง เจ้าพูดว่าอะไรนะ
เวอร์ทูน่า วิริเดียน ยั่วยวนงั้นเหรอ
กามโรค
ไอ้เวร
โอเคๆ เอางี้ไหม
ข้าจะบอกคาถากับเจ้า โดยต้องมีข้อแลกเปลี่ยน
แลกเปลี่ยนอะไร
อืม ข้ายังไม่บอกเจ้าหรอก
เจ้าต้องเชื่อใจข้า
ข้าเคยเจอแมลงสาบ ที่น่าไว้ใจกว่าเจ้ามาแล้วเสียอีก
โวแลนเทียร์
สแกนแลน เจ้าบินอยู่
เว็กซ์ เจ้าน่ะพลาดแล้ว
เจ้าต้องได้สัมผัสมันเป็นคนแรกเพื่อจะ...
เข้าใจใน... ใน...
อะไรน่ะ...
สแกนแลน
ข้าสาบานต่อพระเจ้าเลย
ข้าจะขึงสายลูทของเจ้าใหม่ ด้วยขนหมออ้อยของเจ้าเอง
เราไม่มีเวลาเล่นแล้ว
พวก มีภูเขาไฟตรงนั้น และมันเดือดยิ่งกว่าเว็กซ์เสียอีก
ว่าไงนะ ภูเขาไฟควรจะสงบอยู่สิ
ใช่ แต่มันไม่น่ะสิ
ไม่นะ รอยแยกสู่ที่ราบแห่งเพลิงอยู่นั่น
ถ้ามันปะทุ งั้นไพราห์ก็...
เผ่าอาชารีแห่งไฟอาจจะเจอปัญหาอยู่
งั้นพวกนั้นก็ต้องแก้ปัญหากันเอง
ข้าขอโทษ คีย์เลท แต่คำสั่งโอซีซ่าชัดเจนมาก
เว็กซ์
คีย์เลท
พวก เจ้าควรจะตามนางไป ถ้าเจ้ามีไม้กวาดเหาะได้นะ
ทั้งทาลโดเรกำลังตกอยู่ในอันตราย
เราจะเสียเวลาไปทุกๆ ที่ ที่คนอื่นมีปัญหาอยู่ไม่ได้
นี่ไม่ใช่แค่ "คนอื่นมีปัญหา" เป็นคนของเธอต่างหาก
พี่ข้า คีย์เลทคงยอมสละทุกอย่าง เพื่อช่วยพวกเรา
โดยเฉพาะกับเจ้า
ช่วยข้าด้วย
ไม่เป็นไร ไปหาครอบครัวเจ้า
ขอบคุณ
ท่านแม่
ไพราห์
เจ้าเป็นอะไรไหม
พวกมันกำลังมาเพิ่ม
- เราต้องการความช่วยเหลือ - ท่านพ่อ
คีย์เลท
ข้าไม่รู้เลยว่าจะได้เจอท่านอีกเมื่อไหร่
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเจ้าอยู่นี่
เจ้าคงมาเพราะอริยจาริกของเจ้าสินะ
ข้า... เกิดอะไรขึ้นกับไพราห์
มีคนตายเยอะแยะเลย
รอยแยกสู่ที่ราบแห่งเพลิงถูกฉีก
เป็นไปไม่ได้ มันถูกปกป้องมาหลายชั่วอายุคน
เป็นฝีมือของมังกร มันฆ่าคนของเรา
เจ้าจำเซอร์โคนอสได้ไหม
แน่นอน ขอสายลมคุ้มครองท่าน หัวหน้า
เจ้าก็เช่นกัน คีย์เลท
ข้ามาเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
แต่พี่น้องของเราก็ถูกสังหารไปเสียแล้ว
ถ้าเรายังหาทาง ปิดรอยแยกไม่ได้โดยเร็วละก็
อำนาจแห่งไฟจะกลืนกินเรา และมันจะเปิดไปตลอดกาล
คีย์เลท ข้าอยากให้เจ้ามากับข้า
ปกติแล้วก้อนแม่เหล็กจะปิดผนึกประตูไว้
แต่เมื่อมังกรทำลายมัน รอยแยกก็ถูกฉีกออก
อสูรพวกนั้นเข้ามาเป็นระลอกๆ
ขณะที่พวกผู้ควบคุมไฟของเรา ต้านพวกมันให้กลับไป
เราจะปิดรอยแยกได้ยังไง
ด้วยการควบคุมเปลวเพลิง โดยเราทั้งคู่
ท่านพ่อ ข้า... ข้าไม่รู้ว่าข้าจะ...
เราโชคดีที่เจ้ามา เจ้ากำลังอยู่ระหว่างอริยจาริก
ความเชี่ยวชาญด้านไฟของเจ้า ต้องเหนือกว่าของพวกเราเป็นแน่
ท่านพ่อคงคิดอย่างนั้นสินะ
พวกผู้ควบคุมไฟต้องการเวทมนตร์ของเรา เพื่อผนึกมัน
ไอ้เวรพวกนี้มาไม่หยุดเลย
ข้าพาคนมาช่วย
ไม่จริงน่า คีย์เลทเหรอ
คีมา อัลลูรา
แต่พวกท่านตายไปแล้วนี่
ยังมีชีวิตอยู่ต่างหาก แล้วพวกเจ้าที่เหลือล่ะ
โอ้ พระเจ้า
นี่มันสังหารหมู่ชัดๆ
มีใครเห็นคีย์เลทบ้างไหม
ใช่เลย
เจ้ารู้ไหมว่าต้องใช้อะไรสู้กับไฟ
ไฟเหรอ
ข้าไง
ทริงเค็ต ได้เวลาออกโรงแล้ว
สแกนแลน ขอคาถาหน่อย
แค่ตอบตกลงเรื่องนั้นก่อน แล้วมันจะเป็นของเจ้า
ขอให้เจ้าตกลาวาตายซะ ไอ้บ้า
นั่นไม่ใช่การปฏิเสธ
มาเล่นให้สุดเหวี่ยงกันดีกว่า
สแกนแลน
คีย์เลท ถ้าเราไปรับเพื่อนของเจ้า เจ้าช่วยยื้อเวลาให้หน่อยได้ไหม
ข้าว่าลองดูก็ได้
มีบางคนกำลังมา
- มันกำลังขยาย... - ทนไว้
ข้าหิว ให้ข้ากิน
ก็พยายามอยู่
แต่ไอ้พวกนี้ไม่มีเลือดเลย
พูดอะไรน่ะเพื่อน
ข้าแค่บอกว่าชอบกินพายบลูเบอร์รี่น่ะ
อะไรนะ
เวรเอ๊ย เสื้อข้าติดไฟง่ายมาก
ว่าไง
เดี๋ยว อะไรเนี่ย
อัลลูรา ไวซอเรน หนังเหนียว
นั่นไม่ใช่ชื่อข้า แต่ก็ดีใจที่ได้เจอพวกเจ้าเช่นกัน
เร็วเข้า คีย์เลทและพ่อของนาง ต้องให้เราไปช่วย
พวกท่านมานี่ได้ไง ที่เอม่อนเราเห็นว่า...
อัลลูราช่วยพวกเราไว้
ตอนที่หอคอยถล่ม นางพาเราออกมาได้ แบบเส้นยาแดงผ่าแปด
เกราะข้าเกือบจะแตก
เรารู้ว่าถ้าธอร์แด็กเป็นอิสระ แปลว่ารอยแยกถูกเปิดออก
เดี๋ยวก่อน ธอร์แด็กมาที่ไพราห์เหรอ
แล้วท่านรู้ได้ไงว่าเป็นมัน
เพราะเราเป็นต้นเหตุให้มันหนีไปได้
หลายปีก่อน คีมาและข้าสู้กับธอร์แด็ก ด้วยกันกับกลุ่มที่คล้ายพวกเจ้า
แต่เราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน
ด้วยความพยายามที่สิ้นหวัง เราได้ใช้สิ่งประดิษฐ์โบราณ
สมอแห่งจิตวิญญาณ
และได้ผูกธอร์แด็กไว้กับมัน
มันเป็นเหมือนเชือกแห่งเวทมนตร์ ที่ล่ามธอร์แด็กไว้กับที่ราบแห่งเพลิง...
และจองจำมันไว้ที่นั่นชั่วนิรันดร์
แต่ก็แค่ในความคิดเรา
มาเร็ว อยู่ใกล้ๆ กันไว้
เอาละ คีย์เลท ตรงนี้แหละ
ไม่ ข้า... ทำไม่ได้ ข้าทำไม่ได้
เจ้าทำได้
เจ้าแข็งแกร่งเหมือนกับแม่ของเจ้า อาจจะแกร่งกว่าด้วยซ้ำ
ตอนนี้ละ
ยอดเลย ทำได้ดีมาก คีย์เลท
โอ้ ไม่นะ
ระวัง
บ้าเอ๊ย มันกว้างขึ้นแล้ว
ข้าหิว
อะไรเล่า พวกนี้มันไม่มีเลือดนี่
งั้นก็หามาให้ข้า เดี๋ยวนี้
ข้าต้องการที่ที่สูงขึ้น
โอเค ก็ได้ มันคือ โวแลนเทียร์
โวแลนเทียร์ เหรอ
ต้องแบบนี้สิ
เรากำลังเสียการควบคุม
ทุกคนมารวมกันเร็ว
พร้อมกัน
ท่านพ่อ
ไพค์
ไม่นะ ข้าจัดการให้
ข้าขอโทษ ท่านพ่อ
ความจริงคือข้ายังไม่สำเร็จการทดสอบ
ข้า... ข้ากลัวเกินไป ข้ายังไม่พร้อม
ดอกไม้น้อย จงฟัง
จงฟัง
ข้างหลังเจ้า เว็กซ์
ฟังเสียงของพลังเจ้า
ข้าคือคีย์เลท เผ่าอาชารีแห่งอากาศ
เหมือนกับแม่ของข้า
คีย์เลท เจ้าทำอะไรน่ะ
คีย์เลท
ข้าถูกสร้างมาให้ก้าวผ่านไฟได้
คีย์เลท
ที่ราบแห่งเพลิง
เจ็บ
ก็ต่อเมื่อข้ายอมมัน
ข้าได้ยินมันแล้ว
คีย์เลท
ไม่
ลูกข้า ข้านึกว่า...
ข้าไม่เป็นไร ท่านพ่อ
- ได้ไง - คีย์เลท
- คีย์เลท เจ้าไม่โดนเผา - พระเจ้าช่วย เจ้าไม่เป็นอะไร
- แม่เจ้าโว้ย เจ๋งชะมัดเลย - เจ้าทำข้าหัวใจจะวาย
คิดว่าเจ้าต้องใช้นี่นะ
คีย์เลทจากเผ่าอาชารีแห่งอากาศ
นับแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าได้รับพรจากไพราห์
บททดสอบแห่งน้ำและดินของเจ้า ยังรอเจ้าอยู่ในอริยจาริก
แต่จงมุ่งหน้าต่อไป รู้ไว้ว่าเจ้าเป็นเจ้าแห่งไฟแล้ว
ขอบคุณ ตัวแทนแห่งไฟ
และคำเตือนเรื่องการเดินทางของเจ้า
ธอร์แด็กหนีไปได้ด้วยการช่วยเหลือ จากใครบางคนที่แฝงตัวในหมู่พวกเรา
จงมั่นใจว่าคนรอบข้างเจ้านั้นเชื่อใจได้
และเจ้ารู้จักตัวตนที่แท้จริงของพวกเขา
ข้าไว้ใจพวกเขาด้วยชีวิต
ดูดีเลยนี่ บอกเราได้ไหมว่า เจ้าทำแบบนั้นได้ไง
ตอนที่ไฟแผดเผาข้า
ข้าสัมผัสได้ถึง ความเชื่อมโยงระหว่างที่ราบ
เดินทางระหว่างสองที่งั้นเหรอ
นั่นน่าจะมีประโยชน์นะ เจ้าคิดว่าทำอีกครั้งได้ไหม
มีทางเดียวที่จะรู้ได้
ข้าคงไม่อาจหาสหายที่ดีกว่านี้ ให้กับคีย์เลทลูกรักของข้าได้แล้ว
จนกว่าเราจะพบกันอีก ดูแลกันและกันด้วย
โดยเฉพาะคนนี้
นี่ พวกท่านจะมากับเราไหม
วิ่งเข้าใส่การทะเลาะวิวาท เหมือนวันเก่าๆ ไง
เกรงว่าคงไม่
เราจะช่วยสร้างไพราห์ขึ้นมาใหม่ เท่าที่เราทำได้
จากนั้นก็มุ่งหน้าไปไวต์สโตน เราจะได้รักษานางได้
อีกอย่าง เราต้องไปดูด้วยว่า เกิดอะไรขึ้นที่ซิงกอร์น
คนทั้งเมืองหายไปตอนที่มังกรโผล่มา
เอลฟ์ พวกขี้ขลาด
นี่ สแกนแลน
ขอบคุณสำหรับก่อนหน้านี้ เจ้านี่ใจดีจริงเชียว
แล้วจะให้ข้าทำไง ปล่อยให้เจ้าตายไปอีกรอบเหรอ
และเพราะตอนนี้ข้าเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ข้ายอมรับข้อแลกเปลี่ยนของเจ้า
ข้าติดหนี้เจ้าอย่างนึง ทำอะไรก็ได้
ทุกเวลาที่เจ้าเรียกร้องเลย
มันต้องสนุกแน่ๆ
ทริงเค็ต ช่วยทำสัญญานี้ให้ทีได้ไหม
ไม่เอาน่า
เกลียดเจ้าหมีนี่
กลับมานี่นะ
พวกแมลง
ใช่ ทองนี่ทำให้เราพอใจ
สำหรับตอนนี้
และเราจะมอบเครื่องบรรณาการต่อไป
สำหรับตอนนี้
ต้องตลอดไป
ทั้งประเทศจะต้องสั่นคลอน
ภายใต้รัชสมัยของโครมาคอนเคลฟ
รัชสมัยอันน่าเศร้าที่แสนจะสั้น
เว้นเสียแต่ว่า
เจ้าจะยอมฟังที่ข้าพูด
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปลวิสาขา ภูริไกร