-O nie. -Co z resztą?
-Nie wiem. -Gdzie Pike?
-Jak to nie wiesz? -Oddychaj.
Powiedz nam, co pamiętasz.
Próbowałam nas zabrać do kolejnego artefaktu.
Umbrasyl zakłócił zaklęcie.
My trafiliśmy tutaj, ale reszta mogła wylądować gdzie indziej.
Przynajmniej jesteśmy razem.
Niepotrzebnie próbowałam rzucić to zaklęcie.
Gdybyś tego nie zrobiła, już by nie żyli.
-Ale Pike. Była... -Z Grogiem i Scanlanem.
Pozostaje wierzyć, że nic im nie jest.
Nie tylko oni zaginęli.
Gdzie my, do diabła, jesteśmy?
Chciałam dotrzeć do artefaktu.
No to ci się udało. To tutaj.
Gdzieś.
Hej, słodziaku.
To najśliczniejsza ptaszyna, jaką...
Przyjaciele, witajcie w Krainie Baśni.
LEGENDA VOX MACHINY
Bez Pike nie mamy uzdrowiciela.
A bez Groga nie mamy barbarzyńcy.
A bez Scanlana mamy...
Mniej żartów o kutasach.
Kręci mi się w głowie od tej trawy.
Patrzcie.
Scanlan mówił, że wizja była niemal narkotyczna.
I że Łuk Fenthrasa był w powykręcanym drzewie na bagnach.
Mówił też, że owcze mleko to świetny lubrykant.
Sprawdźmy tamten łańcuch górski.
Bagna leżą zwykle u stóp gór.
Jak daleko to jest?
Coś popsułam?
Cóż, Kraina Baśni ma poczucie humoru.
I to chore.
Coś tu jest takie, jakie się wydaje?
W młodości fascynowała mnie ta kraina.
Tajemnice, niebezpieczeństwo.
Przeczytałem każdy tekst na jej temat, jaki wpadł mi w ręce.
Bez obaw. Chodźcie za mną, a wszystko będzie dobrze.
Chyba musimy przez to przejść, cokolwiek to jest.
Jak to się nazywało?
Zbudzony Zagajnik.
Otoczenie może reagować na nastrój.
Wystarczy myśleć pozytywnie, to nic nam nie zrobi.
Patrzcie.
Co za głupota...
Vax!
Szlag.
Czas na inne podejście.
To rośliny. Nie możesz ich kontrolować?
Chyba mnie nie rozumieją.
Nie wierzę, że marnuję to na roślinę.
Nic nie zrobi?
Dziwne, to nie powinno się wydarzyć.
-Nie rozumiem. -Nic nowego.
Chodźcie, już prawie.
Wybacz. Księgi nie wspominały, że to mięsożerny las.
Vax? Vex?
Gdzie są wszyscy?
Kuźwa. Ja pieprzę, Pike.
Pike!
Tak mi przykro, Pike.
-Co ja zrobiłem? -To był wypadek.
Zrób coś dla mnie i to odłóż.
Powoli. Nie ruszaj się.
Muszę się uleczyć.
Pike, przestałaś przeciekać?
Pracuję nad tym, chłopaki.
Rana nie chce się zasklepić.
Co?
Wiedziałem. Ten miecz jest kurewsko zły.
Wcale, że nie.
Daje mi siłę. To nic złego.
Wchłaniał jej krew.
To coś prawie ją zabiło!
To nie wina miecza!
W sensie, najwyżej mnie trochę podpuścił.
Podpuścił?
Kolego, musisz się go pozbyć.
Oni nie rozumieją.
Popatrz, jaki jesteś silny.
Grog, proszę...
To coś należało do Sylasa Briarwooda.
Beze mnie jesteś niczym. To zawiść przez nich przemawia.
Masz rację.
Są zazdrośni.
To on do ciebie mówi?
Nie wiem, co gada ten miecz...
Łaknę.
Grog?
Co ty wyprawiasz?
Stary. Nie rób tego.
Kogo posłuchasz?
Miecza czy mnie?
Zabij. Łaknę.
Co ty robisz?
Nie posłucham. Wybacz.
Głupcze. Nie niszczysz mnie, niszczysz nas.
Zróbcie to.
Jeśli to koniec, zabiorę cię ze sobą.
Nie!
Chyba już tu byliśmy.
Dla niewprawnego obserwatora Kraina Baśni stanowi wyzwanie.
Wygląda znajomo, bo teren się zmienia.
Jesteś pewny?
Idziemy już jakiś czas, a słońce jest w tym samym miejscu.
Można to wyjaśnić.
Czas płynie tu nieco inaczej.
Hej, co robisz?
Budzi się.
Grog? Żyjesz?
Nie wiem, co mnie trafiło.
Ja wiem. Już dobrze.
Na pewno?
Myślałem, że go uzdrowiłaś.
Próbowałam.
Nie potrafię odwrócić działania Tchórzliwego Ostrza.
Moje mięśnie! Gdzie się podziały?
O nie!
Bogowie, jestem wątły jak Vax!
Spokojnie, kolego.
Dobrze tak wyglądasz.
Nadal masz brodę.
Poza tym Pike mówi, że istnieje eliksir, który przywróci ci mięśnie.
Upichcisz mi go?
Nie bez składników.
Ale wiem, gdzie znajdziemy pomoc.
Naprawdę?
Gdzie w ogóle jesteśmy?
Po wzgórzach sądzę, że w Tal'Dorei.
Keyleth, ogarnij się z tymi czarami.
Grog, obiecuję. Naprawimy cię.
Zacznij mówić.
Dlaczego nas szpiegujesz? Kim jesteś?
Nikim.
-Odstawisz mnie? -Chętnie.
Jeszcze raz.
Kim jesteś i dlaczego nas śledzisz?
Prostym wędrowcem, poszukiwaczem wrażeń.
Mówcie mi Garmelie.
Co czytasz?
Nic. Żadnego czytania. Nie umiem czytać.
-To... -Nie.
Ciekawski. Robiłeś notatki?
Nie otwieraj tego. Nie.
To nie moje rysunki.
Ożeż...
Chyba że się podobają.
Podobieństwo nie jest takie złe.
Dlaczego mam trzy penisy?
Sztuka jest subiektywna.
Nie złośćcie się.
Garmelie zaprowadzi was tam, dokąd musicie dotrzeć.
Skąd wiesz, dokąd chcemy iść?
Nie powiedziałem, dokąd chcecie iść.
Powiedziałem, dokąd musicie iść.
Księgi były pełne takich stworzeń.
Zignorujmy go.
Księgi na razie nic nam nie dały.
Percy chce tylko pomóc.
Tak. Już to słyszałem.
Skoro wkurzającego rysownika już nie ma,
skupię się na nawigacji...
Oczywiście.
Na pewno nie potrzebujesz pomocy?
Dam sobie radę.
Siła mi wraca, czuję to.
Minutkę.
Daj sobie trochę pomóc.
Nie.
Trochę.
Dobra, bierzmy olbrzyma.
Za nami drogi kawał już
Przed nami jeszcze więcej
Nie jest lekko Doskwiera burdeli brak
Na naszej drodze
Kamieni pełne drogi i rzeki
Wiją się po tej krainie
A na nich dwoje wędrowców I wielki tłuk
Na magicznej dłoni
Drogę znajdę tu
Ze szczytu gównianej góry
Na dno cholernej zatoki
Drogę znajdę tu
Wolałbym balować Ale ciągnąć muszę
Jego cielsko kolejny dzień
Drogę znajdę tu
Powoli. Jestem.
Nie mogę nawet pić.
To jest gorsze niż śmierć.
Bywało z tobą lepiej.
Na szczęście wciąż możesz się przydać.
Do czego?
Możesz być odbojnikiem, przyciskiem do papieru.
Fajnym dywanikiem.
Dywanikiem?
Żartuję, stary.
Siadaj. Mam cię.
Nie chcę ci poplamić klatusi.
-Powiedziałem coś nie tak? -To słodkie.
Kpisz ze mnie.
Skądże. Nie spodziewałam się, że okażesz komuś troskę.
To nic złego.
Jeśli cię to kręci,
przebiorę się za seksowną pielęgniarkę.
Pike, zaczekaj.
Boże. Jaki dureń.
-Scanlan. Pomożesz? -Co?
Bogowie.
Sio mi stąd.
Złaźcie z niego!
Przed nami jest woda.
Chyba udało się znaleźć cel.
Witajcie w Krainie Baśni.
Garmelie służy pomocą.
Widzę nasze bagno, dziękuję bardzo.
Znalazł się wszechwiedzący.
No dobrze.
-O tym też czytałeś? -Oczywiście. To...
Nazywają się...
Dobra, nie wiem. Garmelie...
-Znów zniknął. -Cóż, ładne.
Czyli pewnie zabójcze.
Cokolwiek to jest, powinniśmy iść dalej.
Znowu ja?
Żartowałam, nie miały być zabójcze.
Mamy problem.
Uwaga.
Vax, spójrz!
To rośnie?
Co jest?
To amalgamat. Trzeba to rozerwać.
Kurwa mać.
Bez jaj, tutejsze rośliny są okropne.
Chyba się wystraszyło.
A jednak nie.
Błyskotek.
Wytrzymaj!
Załatwię go.
Nie.
Ściga mnie.
Jasne. Chodź, brzydalu.
Keyleth. Vex'ahlia.
Całę szczęście. Martwiłem się, że te zarodniki...
was zaraziły.
Vex'ahlia?
Wszystko gra?
Kurde, stara.
Poskładało cię jak chuj.
Inaczej sobie wyobrażałam twój głos.
No nie?
Byłam dla was taka podła.
Nie walczmy już. Kocham was.
My też cię kochamy.
Co?
Matrona.
Vax!
Leci!
Ruchy!
-Co tu robisz? -Przecież cię nie zostawię.
Musi mieć jakiś słaby punkt.
Woda.
Na mój sygnał. Postawimy mu drinka
Ładunek.
Chwileczkę.
Percy?
Przeklęta dyplomacja.
No działaj, cholera!
Teraz!
Nie chciałem twojej pomocy.
Taka jest szlachta. Jesteśmy uparci.
Popełniłem błędy.
Ale wiem, jak to jest nosić w sobie mrok.
Zawsze będę cię wspierał.
To stworzenie.
Lgnęło do mnie.
Ty też je widziałeś.
Wszystko tak się zachowywało.
Jakby kraina była przeciwko tobie.
To przez zbroję. Matronę.
Nie wiem, co się dzieje, ale mam wrażenie...
że zmierzam w innym kierunku niż wy.
Dziękuję za wsparcie, Percivalu.
Ale tam, dokąd idę, nie możesz mi towarzyszyć.
Zupełnie jakbym miała kaca, ale bez imprezy wcześniej.
Ja nie. Niesamowite uczucie.
Zupełnie jakby mój umysł nawiązał duchową relację z przyrodą.
Teraz rozumiem.
Jesteśmy jedynie więźniami własnych lęków.
Szukamy relacji w tym...
O kurde.
Czuję smak kolorów.
To będzie niezła akcja.
Zakładam, że to twoja sprawka.
Mylisz się.
Jestem tu jeno napotkanym podróżnikiem.
Przed wami Mroczne Bagna.
-Mroczne Bagna? -Wasz łuk.
Na bagnach rośnie wasze drzewo.
Zapewniliście mi rozrywkę, więc Garmelie was zaprowadzi.
Przyjmiecie pomoc?
Ty jesteś specjalistą.
Zbiegli.
A ty skupiasz się na byle artefaktach.
To Artefakty Dywergencji.
A to jeden z wielu.
Nie obchodzą mnie ludzkie błyskotki.
Thordaku, one mogą nasycić Konklawe olbrzymią mocą.
Zapewnimy sobie władzę.
Ona już jest pewna!
Jesteś lojalny, Umbrasylu.
Szukaj tych artefaktów, skoro mogą nam pomóc.
Ale nie zaniedbuj mych bogactw.
Głupiec może stać się bogiem, jeśli wyposaży czempionów w artefakty.
Ale jemu tylko złoto w głowie.
Kiedyś poznamy plany Thordaka.
Wtedy wszyscy będziemy bogami.
Jestem bezużyteczny.
Równie dobrze można mnie zastąpić trupem.
Martwym trupem.
Nie martw się, Grog.
Doprowadzimy cię do porządku i poszukamy reszty.
Everlight, miej ich w opiece.
Gdziekolwiek są.
Słuchajcie.
Jesteśmy.
Jak?
Miasto.
Garmelie zapomniał o tej wioseczce.
Dziwne. Nawet jak na to miejsce.
Miałeś nas zaprowadzić na bagna.
No tak.
Miasto pewnego dnia pojawiło się znikąd.
Musimy przez nie przejść.
Wygląda na elfickie.
Bo tak jest.
To Syngorn.
Byłaś tam już?
Mieszkaliśmy tam.
Z ojcem.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski