Wrócimy do tego jutro.
Bogowie.
Stado.
Upuścić im krwi!
Trzeba to naprawić...
Maruderzy! W nogi!
Nie!
Brać go.
Dobra robota, chłopcze.
Stado jest z ciebie dumne.
Bierz, co chcesz.
Niech imię Grog Silnoszczęki wzbudza lęk.
LEGENDA VOX MACHINY
Żadnych strażników. Żadnego ruchu.
Na pewno to jest miejsce, które pojawiło się w wizji?
Na stówę. Dziesiątki razy tu występowałem.
Oszczędzają na napiwkach, ale klasykę potrafią docenić.
Zawsze kończyłem kawałkiem Gdy łysol...
-Scanlan. Skup się. -Jasne.
Grawer pokazał mi miasto rządzone przez półgigantów jak Grog.
W sensie, normalny Grog.
Jakiś nabity koleś miał kamienne rękawice, świecące.
Artefakt.
No to chyba się wynieśli.
Wracajmy do Wilhanda, zanim zacznie nas szukać.
Ci ludzie mogą nas potrzebować.
Puśćcie mnie!
Wszystko już oddałem, nic nie mam!
Mój mały kumplu, jak nie masz nic do oddania,
to żeś bezwartościowy, co?
Tak, jestem bezwartościowy.
Zejdź mi z oczu.
I módl się o szczęście.
Dziękuję.
Głaz, pergamin, ostrza!
-Nie! -Co?
Tylko dwóch, damy radę.
Chyba że jest z nimi Stado. Oni są twardzi.
Niezły rzut.
Widać za słabo się modlił.
To Kevdak.
-A to kto? -Ich przywódca.
Mój wuj.
Ja i Kevdak pokłóciliśmy się.
Poza tym ma prawdziwy artefakt.
Tak, ale nie wiedziałem, co to jest.
Mówił, że to Tytanowe Knykcie.
Zawsze je nosi.
Dają mu ogromną siłę.
Ilu członków liczy to całe Stado?
Nie wiem, nikt w sumie nie liczył.
Ale coś kojarzę, że mówili o setkach.
-To dużo? -Dobra.
Czyli jeśli mamy zdobyć artefakt, musimy załatwić wielkich Grogów,
a potem odebrać go Grogowi gigantowi.
-Czas na zwiad. -Nie.
Lepiej, żeby mnie tak nie oglądali, co nie?
Zaczekajmy na kumpli, co?
Co by tu z tobą zrobić?
Topór chyba utrzymasz, co?
Nie nastawiałbym się.
A ty, Scanlan?
Potrafisz być podstępny. Ruszysz przodem?
Pike,
będziesz pod wrażeniem, jeśli sam
zinfiltruję Westruun i ogarnę artefakcik?
To by była najodważniejsza rzecz, na jaką się przy mnie zdobyłeś.
No to już się robi.
Jeśli Scanlan Rewolucjonista nie wróci w ciągu godziny,
obiecaj, że pokochasz innego.
Postaram się.
Nie wiedziałam, że Stado tak cię stresuje.
Nie stresuje.
Wstydzę się.
Zanim mnie przygarnęliście, moje życie było...
Wilhand wiedział, że lepiej nie pytać.
Nie musisz mi mówić, jeśli nie chcesz.
Ale może poczujesz się lepiej.
W Stadzie robiłem różne rzeczy.
Bardzo złe rzeczy.
Dalej!
Nie polubiłabyś mnie.
Dla nas liczyła się tylko przemoc.
Brałem, co chciałem, bez namysłu.
Nikt nie mógł mnie powstrzymać.
Aż do dnia, w którym go poznałem.
Nie. Bierz, co chcesz!
Błagam, oszczędź mnie.
Mam rodzinę!
Dziadek Wilhand?
Ten smok tu zrobił niezły rozpierdziel.
Ani śladu Umbrasyla.
Coraz mniejsze łupy.
Jeśli nie znajdziemy czegoś, zapłacimy głową.
Nie pisałam się na służbę u cholernego smoka.
Co myślisz, Zanrorze?
Sadzę, że ktoś musi się postawić mojemu ojcu
i odzyskać Stado.
To tylko szczur.
-Kim do... -Jesteś jednym z nich?
Brakuje mi do tego koło metra wzrostu.
-Kim jesteście? -Pechowcami.
Rolnikami. Sklepikarzami.
Gdy smok zaatakował,
ukryliśmy się i czekaliśmy.
A jak tylko odleciał,
pojawili się ci maruderzy.
-Kurde. Ile tu tkwicie? -Tydzień. Może dwa.
Wypatrywaliśmy okazji do ucieczki, ale...
Jak znalazłeś się w tym piekle?
Cóż, jestem poszukiwaczem przygód. Przywódcą rebeliantów. Muzykiem.
Dla niektórych nawet filozofem. Zwą mnie Scanlan.
Jak Scanlan Shorthalt?
Mogłem go zabić.
Ale gdy twój prapraprapra...
Tylko dwa „pra”.
...dziadek spojrzał na mnie...
Sam nie wiem.
Wszystko się zmieniło.
Co tu mamy, Grog?
Znalazłeś pupilka?
Zanrorze, czekaj. On nie jest wojownikiem.
To tylko dziadek.
Ty.
Tylko żeby mój ojciec się nie dowiedział, że robisz się miękki.
Uwielbia zabijać starców.
Mówi, że wyświadcza im przysługę.
Co, do...
Wybacz, kuzynie.
Chodź.
Zanim zobaczą.
Dziękuję, wielkoludzie.
Mam nadzieję, że kiedyś ci się odwdzięczę.
Silnoszczęki!
Zdradziłeś mojego syna, własnego kuzyna, dla tego czegoś?
Daj mi głowę tego gnoma albo stracisz swoją.
Nie.
Uciekaj!
Zdrajca!
Obaj hańbicie nas swoją słabością.
Powinienem był dostrzec, że jesteś dla nas zbyt słaby.
Brak ci determinacji jak twojemu ojcu.
Co za buta.
Nie zostaniesz nawet w połowie takim wojownikiem jak ja.
Grogu Silnoszczęki, zostajesz wydalony ze Stada Burz.
Zostawcie go padlinożercom.
Powinienem był wtedy umrzeć.
Szybko! Spróbuj go uleczyć.
Everlight, błagam.
Dziękuję za uratowanie dziadka.
Wykazałeś się wielką odwagą.
Tak. Odwaga.
Cały ja.
Chodź, wielkoludzie.
Ogrzejemy cię.
Nie miałam pojęcia.
Zabijaliśmy, czasem bez powodu.
Byłem zbyt słaby, by to powstrzymać.
Nie ma co wracać do przeszłości.
Już taki nie jesteś.
Zmieniłeś się.
Zostałeś moim najlepszym kumplem.
No tak.
To bez znaczenia dla maluchów, którym pozwoliłem umrzeć.
Co on tu robi?
Śledzi nas?
Moment. Kurwa, gdzie Scanlan?
Słyszałaś o mnie?
A i owszem.
Kaylie jest w moim zespole.
Wędrowna trupa dr. Dranzela.
Do usług.
Nie jesteśmy stąd.
Po prostu źle trafiliśmy.
Ale owszem, słyszeliśmy o tobie.
Opowieści o magicznej muzyce Scanlana Shorthalta znane są wszędzie.
Czekaj. Jestem sławny?
Nie prosimy o autograf.
Ci ludzie nie mają jedzenia i wody.
Stado chodzi od drzwi do drzwi, żądając lojalności i złota.
Kto nie ma, ginie.
-A smok? -Pracuje z nimi.
Musisz nas stąd wydostać. Natychmiast.
Co? Momencik.
Ja się tylko rozglądam. Nawet nie mam lutni.
Gdybym znalazł przyjaciół, może...
Przyjaciół? Ich tu nie ma. Ty jesteś.
Jednego się nauczyłam. Kto odejdzie, już nie wróci.
Scanlanie Shorthalt.
Na co jesteś gotów?
-Oczyścić plac! -Wrócił!
Wołaj Kevdaka!
Kevdak!
Pokaż się, Kevdaku.
Czas zapłacić dziesięcinę.
Grawer Mitów.
Wydaje mi się czy dają coraz mniej?
Choć wszystko blednie w obliczu artefaktu.
Mógłbym przysiąc, że znam ten głos.
Dlaczego mu go nie zabierzesz?
Ci padlinożercy są przydatni.
Tracę przez ciebie czas na ochłapy, podczs gdy sam nosisz to, czego pragnę.
Umowa pozostaje w mocy.
Miasto ma coraz mniej z każdym dniem,
ale zdobędziemy złoto dla Konklawe.
Nawet kosztem większego wysiłku.
Dopilnuj tego.
Pożeracz Nadziei nie daje wam Westruun za darmo.
Jestem zawiedziony.
Wrócę za trzy dni, Kevdaku.
Jeśli nie przyniesiesz mi złota Thordaka, jako zapłatę odbiorę ci broń.
Dość kulenia się w kącie.
Zbierzcie grupy poszukiwawcze
i znajdźcie każdą uncję złota w mieście.
Zajrzyjcie w każdy kąt, smok to wasze najmniejsze zmartwienie.
Jak długo będziemy to znosić, ojcze? Zrobili z nas sługi.
Pilnuj się.
Ten sojusz daje nam miasto.
-Nasze przetrwanie... -To nie przetrwanie!
Powinniśmy zapolować na te smoki, wywołać w nich strach.
A przez twoją słabość płaszczymy się...
Mam dość tego biadolenia.
Myślisz, że poprowadziłbyś to stado?
Wiem, że tak.
Nie odbierzemy mu artefaktu.
Czy ktoś z was popiera mojego syna?
Nie, panie.
Rządzę Stadem, a ono rządzi Westruun.
A teraz zabijcie miejscowych i zabierzcie wszystko, co mają.
Rozejść się.
Musimy natychmiast ruszać.
Scanlan może mieć kłopoty. Chodź.
Oszalałaś? Zobacz, jaka ze mnie chudzina.
Nie mam już nawet Tchórzliwego Ostrza.
-Co, jeśli Kevdak... -Dobra, dobra.
Wkradniemy się, zgarniemy go i spadamy.
Jak?
Twoja zbroja hałasuje.
A mnie widać z daleka.
W takim razie musimy mieć coś do zaoferowania.
Głaz, pergamin, ostrza!
Pieprzyć to.
Ta zasrana gnomica okradła Kevdaka.
Sam żem ją dopadł.
Znam cię, chudzielcu?
No raczej. Jestem krewnym Kevdaka.
A on nie lubi czekać, wąsaczu.
Niezły plan, Pikey.
Czemu tak mnie nazwałeś?
Przepraszam. Wiesz, grałem.
Żartuję. Świetnie się spisałeś.
A teraz znajdźmy Scanlana, zanim stracę przytomność.
Szlag, sorki. Mam świńską krew w oku.
Pełno tam tych istot.
Posłuchaj, przyprowadzę grupę ratunkową.
No weź.
Bez obaw, panienko, mam swoje sztuczki.
Nie martwię się o ciebie, kutasie. Z tego co słyszałem, lubisz uciekać.
Dobra, zapraszam ze mną.
Ale będzie niebezpiecznie.
Jeśli ma się udać,
potrzebuję czegoś od ciebie.
Daj flet.
-Ruchy. -Robi się.
Ziarnko do ziarnka.
Trzymajcie się blisko.
Kurwa, faktycznie masz te sztuczki.
Dopiero się rozgrzewam.
Scanlan! Tak się martwiliśmy.
Hej, ten uścisk naprawdę zabolał!
Trochę.
Nieźle!
Cieszysz się na mój widok?
Raczej nie.
Nie chcę przerywać.
No tak.
Bez obaw.
Ten morderczy półgigant jest po naszej stronie.
Cudnie. Bardziej przypakowanych nie było?
Zabolało.
Nie przejmuj się nią.
Przeraża ją współpraca twojego wujka ze smokiem.
Co takiego?
-Spieprzajmy stąd. -Tą samą drogą.
Kevdak gromadzi Stado.
Do margrabiów.
To nasza szansa.
Idźcie za Grogiem.
Jak znajdziecie się za bramą, biegnijcie w stronę lasu.
Proszę.
Pójdziemy przodem. Grog, osłaniaj tyły.
Nie idę.
W sensie?
On tak serio? Jesteśmy wolni.
Kaylie, zabierz ich. Dogonimy was, obiecuję.
Grog, kocham cię, ale co ty wyprawiasz?
Boją się mnie. Takich jak ja.
To się nie zmieni, póki ktoś nie załatwi Stada.
Póki nie pokonam Kevdaka.
Kevdaka? W tym stanie?
Wyglądasz, jakby to pas cię nosił.
Powinniśmy trzymać się razem.
Nie tym razem.
Muszę to zrobić sam.
Grog, posłuchaj.
To samobójstwo. Tego chcesz?
Powiedziałaś, że jestem inny.
Jeśli ucieknę, będę słaby. Taki, za jakiego mnie miał.
Przemoc i mięśnie nie czynią nikogo silnym.
To obrona słabszych daje moc.
Właśnie to mnie od nich odróżnia.
Ale...
A jeśli będę cię potrzebować?
Stado Burz przestrzega kodeksu.
Przetrwanie bierze się z siły, a siła z władzy.
Kto kwestionuje władzę, spotka się z odpowiedzią.
Nawet mój rodzony syn.
Mówi, że są wśród was tacy, który wróciliby do dziczy.
A ja na to, droga wolna.
Natomiast nie zniosę kwestionowania mojego przywództwa.
Jeśli ktoś sądzi, że byłby lepszym wodzem,
niech wystąpi.
Teraz.
Nikt nie rzuci wyzwania Władcy Piorunów?
Tak myślałem.
Kevdaku!
Pamiętasz mnie?
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski