Czyli mówisz, że...
Że ja...
Chciałeś przespać się z własną córką.
Nie, w sensie...
Tak daleko bym się nie posunął.
Czekaj! Nie miałem pojęcia, że istniejesz.
Ale teraz poznaję twoje oczy,
uszy i włosy.
Masz je po matce.
Nigdy jej nie zapomnę.
To było jak grom.
Rozmawialiśmy do świtu o muzyce, rzucając sprośne żarty,
o nadziejach i obawach.
Każda chwila z nią na nowo uczyła mnie szczęścia.
Całe życie poszukiwałem przyjemności.
Nie sądziłem, że znajdę miłość.
Otworzyła moją duszę.
Ale ledwo się zaczęło...
a świat stanął nam na drodze.
Nigdy nie przestałem kochać Lei.
Zawsze miałem nadzieję,
że nasza miłość mogłaby jakoś przetrwać wieki.
To nie moja mama.
-Na pewno? -Ty pieprzony dupku.
Czekaj.
Phoebe. Janet. Burt?
LEGENDA VOX MACHINY
Christy? Clara? Coriander?
Imię chyba zaczynało się na „c”.
Miała na imię Sybil. Zostawiłeś ją bez mrugnięcia okiem.
Kolejny z twoich podbojów.
Sama mnie wychowywała.
Z trudem wiązała koniec z końcem.
Zasłużyła na więcej.
Ale dostała ciebie.
Samolubnego gnoma, który nie pamięta jej imienia.
Naprawdę jestem okropny.
Nie próbuj sztuczek.
Nie, masz rację.
Popełniłem masę błędów i nie wiem, dlaczego taki jestem.
Ale serce mi pęka, że cię nie znałem.
Śmiało, dźgnij mnie.
Nie będę się opierał. Zasłużyłaś.
Nie.
Znów byś mi uciekł.
Zrobię coś gorszego.
Zostawię cię z tym brzemieniem.
Jest twoje...
tato.
Zaczekaj.
Mogłabyś...
Co za szajs.
Pozwól mi...
-Zdrówko. -Zdrówko.
Czemu tam jest napis „tylko dla zwierząt”?
Nie wiem.
Ale idę po dolewkę.
-No i mówię: „Na pewno”... -Dla mnie?
Dziękuję.
Ejże. To moje.
Przyniosłam napitek, bracie.
Co jest, kuźwa?
-Proszę, czempionie. -Uwolnij nas od tego świata.
Poprowadź nas w zaświaty.
Czego wy, kurwa, chcecie?
Ona patrzy.
Co za noc, nie?
Niezapomniana.
Miałeś kiedyś...
Głupota, nieważne.
Mów śmiało.
No cóż.
Czy twoje życie kiedyś się zmieniło tak, że nie wiedziałeś, co dalej?
Odkąd jesteśmy drużyną? Każdego dnia. Ciągłe zmiany.
Zawsze uciekałem.
Zaczynam myśleć, że najgorsze rzeczy biorą się ze strachu,
ale może najlepsze też.
Nie da się wybrać roli,
ale artysta i tak ją odegra.
Przepraszam, to nie pomaga.
Mówisz, że strach nie może nas ograniczać?
Chyba tak.
Trzeba zaryzykować.
W Westruun nie ma już złota.
Dlaczego go jeszcze nie dostarczono?
Jest tam coś jeszcze.
Kolejny artefakt.
Potężniejszy niż ten.
Ponownie dajesz się zwieść.
Zapewniam cię, królu, wszystko będzie gotowe
na twoje przybycie.
Jeśli to cię opóźni choćby o dzień,
twoje ciało spłonie.
Nie docenia twojej mocy.
Z tymi rękawicami nie musiałbyś się przed nim płaszczyć.
Jeszcze jedna wizyta.
Stopię to miasto i wyciągnę artefakt z gruzów.
Ty dostaniesz moc, a ja zasoby.
Umowa pozostaje w mocy.
Oby to było dobre.
Daj znać, jak trupa będzie wyjeżdżać.
Nie chcę tu być.
Już niedługo, Kaylie.
Nie baluj tyle.
Chyba oka nie zmrużyłeś.
Udzielisz mi kapłańskiej rady?
Pewnie. Co tam?
No dobra.
Załóżmy, że się dowiedziałaś, że masz szczeniaka,
i chciałaś się przespać z tym szczeniakiem.
Powiedz, że to metafora.
Dobrze. Słuchajcie.
Potrzebujemy dobrego planu na smoka.
Masz taki?
Co takiego mam mieć?
Być może uda mi się pomóc.
Smok ma przewagę w powietrzu,
więc musimy go uziemić.
Myślałem o prawie przeciwstawnych sił Gershy
i pułapkach aktywowanych przez wroga.
Przydałoby się kilka zabezpieczeń,
ale dzięki odpowiednim materiałom...
Możemy zrobić tak.
Wyłaź, proszę, Vex.
Słychać cię z daleka.
Nie schlebiaj sobie.
Nie ja tak hałasowałam.
Cześć.
Dobrzy jesteście.
Serio byłam głośno?
Dlaczego się wymykasz?
Matrona kruków.
Jest w mojej głowie. Wzywa mnie.
Pomyślałem, że odpowiem.
Idziemy z tobą.
To przeze mnie.
Nie ma w tym niczyjej winy.
Sam muszę znaleźć odpowiedzi.
Nie odchodź daleko ode mnie.
Halo?
Dziwne.
Słyszałam, że stadko Matrony jest ultraprzerażające.
Kręcą je tortury, głód
i ceremonialne obdzieranie ze skóry, lewatywy i...
Przestań.
Zestresowana nawijam bez przerwy.
Ostatnio był taki zamknięty w sobie.
Wiem, że coś do niego czujesz.
Nie musimy teraz o tym gadać. Ani nigdy, w sumie.
Znam mojego brata i wiem, że mu na tobie zależy.
Tak sądzisz?
Może.
Ale czy w tej sytuacji to ma znaczenie?
To zawsze ma znaczenie.
Vex, co mam zrobić?
Nie pozwól mu odejść.
Nie rozumiem.
Gdzie ja...
Jeśli zawarliśmy jakiś pakt, dotrzymam jego warunków.
Czego żądasz?
Zaryzykować.
Czempionie.
Vax'ildanie.
Wreszcie się zjawiłeś.
Moja siostra żyje.
Spłacę ten dług.
Czego chcesz?
Mojego życia?
Duszy?
Mam zostać twoją marionetką?
Nici Przeznaczenia nie sterują marionetkami.
Łączą życie z przeznaczeniem.
Przeznaczenie cię dotknęło.
Możesz dostrzec i naginać nici wokół siebie.
Pojmij pełnię tego, czemu służysz, czempionie.
Żyjących łączy jedno doświadczenie.
Śmierć.
Twoją matkę, siostrę, nawet ciebie.
Musimy chronić tę piękną chwilę,
gdy dusza otrzymuje nowy cel.
Dusze, które widzę... Mam je poprowadzić?
W pewnym sensie.
Ochrona świętości między życiem a śmiercią.
To nasze zadanie.
Twoje zadanie.
Akceptujesz tę cenę?
A jaki mam wybór?
Akceptuję.
Czy lękasz się śmierci?
-Oczywiście, że tak. -Niepotrzebnie.
Obserwuję cię dłużej, niż myślisz.
Lekkomyślnie dążysz do realizacji przeznaczenia,
niczym płomień.
Mój piękny czempionie,
wielu rzeczy można się bać,
ale nie śmierci.
To ona nadaje życiu sens.
Zawsze tam była, prawda?
Vax.
Tak się martwiłyśmy... Ja pierdolę.
Wszystko gra. Aż za dobrze.
Bzdura. Czyja to krew?
Widziałem ją.
Kroczymy właściwą ścieżką.
Ona nas obserwuje.
-Ale... -Wracajmy.
Wyjaśnię po drodze.
Dobra.
Ciśnienie aktywuje cewki na poprzeczce,
co w połączeniu ze śrubą napinającą zawias szczęk chwyta ofiarę,
przytwierdzając ją do podstawy.
Proste jak konstrukcja cepa.
Co?
Idźcie kopać tam.
Kopanie nie jest najważniejsze.
Istotne jest to, jak pułapka...
Ja pieprzę!
Trochę przygłup, co?
Grog.
To należy do ciebie.
Krwawy Topór Kevdaka?
Obyś używał go bardziej honorowo niż mój ojciec.
Gadasz może?
Nic nie gada.
Biorę.
Wóz gotowy.
Kaylie, ja...
Posłuchaj.
Nie musisz ze mną rozmawiać.
Mogę się zmienić. Koniec z burdelami.
Wiem, że to brzmi obrzydliwie, ale dla mnie to wielki krok.
Zaczekaj. Dokąd jedziecie?
Jak najdalej od smoków. Może do Ank'Harel.
W Marquet?
A co cię to?
Zawsze czegoś mi brakowało.
Myślę, że właśnie ciebie.
Nie takiego ojca chciałaś, ale będę się starał.
Wyrządziłeś tyle zła, że sporo pracy przed tobą.
Weź przynajmniej to.
Niczego od ciebie nie chcę.
Wszyscy gotowi?
Czas zarżnąć smoka.
Dwudziestu pół-olbrzymów, trzy artefakty i jedna pułapka.
Mam wrażenie, że to nie wystarczy.
Jeśli Umbrasyl stanie na płycie,
uda się.
-A jeśli nie? -Rozpęta się piekło.
Najmniejsza danina dotąd.
Mądrze robicie, ukrywając się.
Cholera.
Ognia!
Nie dajcie mu odlecieć!
Błyskawicą w pysk
Idziesz gdzieś?
Z całych sił! Jest tam, gdzie...
Nie poskromicie mej mocy.
To nowość.
-Gdzie się podział? -Chuja widzę.
-Nie widzę. -Za krew!
Ja pierdolę.
Kuźwa.
Volantire.
Keyleth!
Nic nie działa.
Użyj Tytanowych Knykci.
No to do dzieła.
Nie traficie, nie widząc celu.
Ale ja was widzę.
Scanlan.
Chcesz się zabić?
Wybacz. Muszę coś udowodnić.
Ty?
Okazuje się, że jestem czempionem Matrony Kruków.
A ja mam dziecko.
Wygrałeś.
Wymyśliłem plan, ale z tych pojebanych.
Takie są najlepsze.
Musimy dostać się do wnętrza smoka.
Do wnętrza?
-Przez pysk pełen kwasu? Nie. -Jest sposób.
Drugą stroną.
Mam cię.
A oni dokąd?
Dłoń Scanlana
O Boże.
Nie sądziłem, że się uda.
To był błąd.
Dobra. Niech teraz skurwiel spróbuje odlecieć.
Odlecisz wtedy, kiedy ci na to pozwolę.
Leży! Walić w niego ze wszystkiego!
Gotów?
Nie poskromicie mnie.
Nigdy.
Scanlan.
Nieudacznicy.
Mam wasz artefakt. Posiądę je wszystkie.
Nie może nam uciec.
O nie.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski