"ถึงแม้ว่าโดยหลักๆ แล้วจะเป็น สแกนแลน ชอร์ตฮัลต์ผู้กล้าหาญ
"ที่เป็นคนสังหาร มังกรแสนน่าสะพรึงอัมบราซิล
"และปลดปล่อยเมืองเวสตรูนให้เป็นอิสระ จากเงื้อมมือทรราช
"เหล่าวอกซ์มาคินาคนอื่นๆ
"ก็มีส่วนช่วยเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งไม่ได้สำคัญมาก
"จบบริบูรณ์"
อ่านอีกรอบสิฮะ ท่านปู่
ได้ไหมคะ
ตอนที่มีมังกรน่ากลัวมากเลย
น่ากลัวสุดๆ
ไม่รู้สิ
ใกล้ได้เวลาเข้านอนแล้ว
แม่ของหลานจะว่าไงล่ะ
ก็ได้จ้ะ
อีกเรื่องนึงก็น่าจะได้อยู่
จากนั้นต้องไปนอนนะ
เอาละ ล้อมวงเข้ามาเด็กๆ
พวกเจ้ากำลังจะได้ฟัง วิธีที่ปู่ใช้เพื่อนำพาวอกซ์มาคินา
ผ่านเหมืองโบราณของแคร็กแฮมเมอร์
เดี๋ยวนะ...
อะไรเนี่ย
"ตื่นได้แล้ว" เหรอ
ข้า...
สแกนแลน เร็วเข้า
ลืมตาสิ
ไม่เอาน่า ชอร์ตฮัลต์ ขอร้อง
เจ้าต้องตื่นได้แล้ว
ช่างแม่ง
แวกซ์
ทำอะไรวะเนี่ย ข้ากำลังฝันหวานอยู่เลย
งั้นก็ยินดีต้อนรับกลับสู่ฝันร้ายที่สุดของเจ้า
เวรละ
ตำนานยอดนักรบ
นั่นเป็นแผนของพวกนั้นเหรอ
เข้าไปในตูดมันเนี่ยนะ
แหม ก็ถ้าพูดถึงสแกนแลนน่ะนะ
นี่มันหายนะชัดๆ
เราต้องใช้เรือเหาะเพื่อตามพวกนั้น
หรือเราอาจไม่ต้องใช้
พร้อมรึยัง กิกี้
บินกันเลย
ให้ตายสิ มันเร็วชะมัด
บินนิ่งๆ ไว้ คีย์เลท
ยิงมันเลย
เป้ายังไม่เคลียร์
เร็วขึ้นอีก คีย์เลท เราจะตามไม่ทันแล้ว
เกาะไว้นะ กร็อก
จะสลัดข้าให้หลุดต้องแรงกว่านี้
ใช่แล้ว ไอ้สารเลว
มีอะไรก็ใส่มาเลย
เวรละไง
หวัดดี
เราจะทำยังไงดี กลับออกไปทางตูดอีกรอบเหรอ
มีกรดเยอะเกินไป
แผลจากรอยมีด
ไม่มีทางที่เราจะมุดผ่านรอยนั่นไปได้หรอก
งั้นเราก็ต้องเจาะรูให้ใหญ่ขึ้นอีก
เอาเพื่อนข้าคืนมา
ตายซะ
ไม่
รอก่อนนะ เพื่อน
เขาอยู่ไกลเกินไป เราไปไม่ทันแน่
ไม่เอาน่า กร็อก
ทำอะไรที่ฉลาดๆ สิ
คิดๆ
ใช่แล้ว
เพื่อน
ข้ามาแล้ว
ทนไว้นะ กร็อก
อดทนไว้
ให้ตายเถอะ ต้องใช้เวลาทั้งชาติแน่
ทำไมต้องมีแต่ไอ้กรดบ้านี่ด้วยวะเนี่ย
แวกซ์
สูงแฮะ
เจ้าช่วย...
ได้ จัดให้
ทะลวงกำปั้นได้สวย
ต้องซ้อมเป็นปีๆ น่ะ
- ไอ้พวกแมลง - ไม่นะ
สแกนแลน
ผู้คุม ข้าต้องการท่าน
นักรบของท่านต้องการท่าน
ข้าเป็นของท่าน
และข้าไม่หวาดกลัวอีกแล้ว
ปีกงั้นเหรอ
เพื่อน ข้าตกหลุมรักเจ้าซะแล้วสิ
ข้า... ข้าทำต่อไม่ไหว
ขอโทษนะ เพื่อน
ไม่เป็นไร ไพค์กี้
ข้ารู้สึกดีขึ้น...
ใจเย็นๆ
แวกซ์
เจ้างดงามมาก
ข้าได้ไม้กวาดส่วนเจ้ามีปีก
ได้ไงเนี่ย
ต้องมีศรัทธามั้งนะ
ข้าเห็น...
ฉิบหายละ กร็อก
ไพค์
- นี่ ข้าจับ... - เจ้าจับข้าอยู่สินะ
ขอบใจนะ สแกนแลน
เราฆ่ามังกรได้รึเปล่า
เกรงว่าจะไม่
มันมุ่งหน้าไปที่ภูเขานั่น
เราต้องรีบแล้ว
รีบเหรอ ล้อกันเล่นรึไง
กร็อกเจ็บหนัก ไพค์ก็ไม่ไหวแล้ว แถมมันยังได้ดาบผู้สลักตำนานไปอีก
เขาพูดถูก
เราเสียเปรียบ
เราไล่มันออกจากเวสตรูนได้ นั่นอาจจะเพียงพอแล้ว
เราฉีกทะลุท้องของมัน ไม่ได้ทำให้มันช้าลงด้วยซ้ำ
นั่นเป็นไอเดียของเจ้า
และมันก็ล้มเหลว
เราจะเสี่ยงดวงอีกทำไม
ไม่มีหรอกนะคำว่าดวง
ว่าไงนะ
เราทุกคนล้วนมีช่วงเวลาที่อยากถอยหนี
แต่ไม่ใช่ตอนนี้
ฟังนะ ข้ารู้ว่าพวกเราบาดเจ็บ
แต่อัมบราซิลก็เจ็บเหมือนกัน
ตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของเราแล้ว
ใช่
เราตายแน่
อัมบราซิล
ธอร์แด็ก
เจ้ามีสิ่งที่ข้าต้องการสำหรับการอุบัติ
ทองของข้าอยู่ไหน
ขออภัยด้วย ฝ่าบาท
อัมบราซิล เกิดอะไรขึ้น
ซุ่มโจมตีน่ะสิ
แล้วชิ้นส่วนอื่นๆ ล่ะ
กำลังจะมาหาพวกเรา
พวกโง่นั่นกำลังเอามาให้เรา ด้วยตัวพวกมันเอง
แล้วเจ้าจะเอาชนะพวกมันยังไง
เราควรหนี เจ้าบาดเจ็บ
งั้นเหรอ
น่าประทับใจ
เมื่อพวกนั้นตาย เราจะได้ชิ้นส่วนทั้งหมดที่เราต้องการ
ถ้ำพาซวยบนภูเขาอีกถ้ำแล้ว
ทำไมพวกมังกรถึงชอบอะไรแบบนี้
ถ้าเราเห็นข้างในได้ก็ดีสิ
ข้าไปเอง ใส่ชุดนี้แล้ว ข้าเร็วแรงทะลุนรกเลย
ไปคนเดียวเหรอ
เจ้าแน่ใจนะ พี่ชาย
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาสำหรับความขี้ขลาด
เดี๋ยวข้าจะรีบกลับมา
แวกซ์ เดี๋ยว
ข้า...
จำไว้นะ คำปลอดภัยคือ "เชงก้า"
นี่
ไม่เป็นไรใช่ไหม สแกนแลน
นางก็เรียกข้าว่าไอ้ขี้ขลาดเหมือนกัน
บอกว่าข้าวิ่งหนีจากทุกอย่าง
ข้าก็แค่...
ข้าไม่อยากทำให้นางผิดหวังอีกแล้ว
ทำให้ใครผิดหวังกัน
ลูกสาวข้า
เคย์ลี่น่ะเหรอ
ถ้าเจ้าไม่อยากทำให้นางผิดหวังอีก งั้นก็อย่าทำสิ
ฟังดูง่ายนะ
ไม่ง่ายหรอก
อะไรที่ง่ายๆ มันไม่มีค่า
แกอยู่ไหน ไอ้สารเลวจอมซ่อนแอบ
เจ้าเอาชิ้นส่วนมาส่งให้สินะ
ช่างใจดีเสียจริง
จริงๆ แล้วข้าว่าจะกลับพอดีน่ะ
ยังเร็วไม่พอ
ลูกนกตัวน้อยที่น่าสงสาร
ข้าจะถอดชุดเกราะนั่นออก จากศพเน่าๆ ของเจ้า
ยังหักอยู่
ข้าไม่ชอบเลย
มีบางอย่างเกิดขึ้น
เจ้าสัมผัสได้ถ้าแวกซ์มีอันตรายใช่ไหม
ข้าก็อยาก แต่ข้าไม่รู้สึก...
อะไรเลยเหรอ
งั้นก็เข้าไปกันเถอะ
- ข้าจะอยู่กับกร็อกเอง - เราจะแยกกันงั้นเหรอ
รอด้วย
เกราะของเจ้าเป็นของข้าแล้ว เรเวนตัวน้อย
วางเขาลงซะ
ชิ้นส่วนอีกชิ้นให้ข้าได้สะสม
มันหายไปแล้ว
เวรเอ๊ย ไม่เอาแล้วนะ
ข้างบน
ข้าช่วยเอง แวกซ์
เพอร์ซี่
เว็กซ์
ได้ตัวแล้ว
วอกซ์
ขอบคุณที่มารับ
พาเราออกไปจากที่บ้าๆ นี่เร็ว
ข้างล่างนี่ มีทางออกอยู่
มันใกล้เข้ามาแล้ว
เชงก้า
ไม่เป็นไร เจ้าปลอดภัยแล้ว
- ก็เกือบน่ะ - โอเค เราได้ตัวแวกซ์แล้ว
งั้นย่องออกไปด้านหลังกัน
เราจะไม่หนี
ข้าต้องพูดแบบนี้อีกกี่ครั้งกัน
เราชนะไม่ได้หรอก
เขาพูดถูกนะ
โอเค ถ้าเราออกไป แล้วกลับมาพร้อมคนช่วยล่ะ
ไม่มีทาง เรากลับมาไม่ทันหรอก
อยู่นั่นเอง
พวกเจ้าไม่เห็นเหรอ
ถ้าผู้คุมให้ข้าได้เห็นอะไรแล้วละก็ แปลว่าชะตานั้นจะเกิดขึ้นจริงๆ
คนของคีย์เลท ฝูงของกร็อก พ่อของเรา
พวกเจ้าคิดว่านั่นบังเอิญทั้งหมดเหรอ
เราควรต้องอยู่ที่นี่
เจ้าควรต้องอยู่ที่นี่
ช่างหัวผู้คุมของเจ้าสิ
นางไม่ได้คุมชะตาของข้าซะหน่อย
ไม่ สแกนแลน เจ้าคุมเอง
เจ้าจะหนีไปก็ได้หรือลุกขึ้นสู้
เจ้าสนด้วยเหรอ
กับความผิดทั้งหมด ที่เจ้าเคยก่อไว้ในชีวิตน่ะ
เจ้าคงต้องทำดีอีกมากโขเลยละ
แวกซ์ ข้า...
ชิ้นส่วนของพวกเจ้า นำทางข้ามาหาพวกเจ้าเอง
เพอร์ซี่
พอได้แล้ว
เวรจริงๆ
เฟนธราส
มาจบการเล่นสนุกนี้กันดีกว่า
ดูตัวเจ้าสิ
ของว่างเคี้ยวยาก
งั้นทำไมไม่เคี้ยวข้าแทนล่ะ ไอ้เวรตะไล
ไอ้ขี้ขลาดเอ๊ย
สนับมือพวกนั้นจะเป็นของข้า
กร็อก
ช่วยหน่อยได้ไหม
สิ่งหนึ่งที่ข้าได้เรียนรู้จากชีวิตนี้
ไม่มีใครกลับมาช่วยเจ้าหรอก
แล้วเจ้าเตรียมใจจะทำยังไง
โอเค
ไม่เอาน่า สแกนแลน
เจ้าต้องช่วยทีมให้ได้
เพื่อเคย์ลี่
เพื่อหลานในจินตนาการของเจ้า
ไม่ละ ช่างหัวมัน
น้องข้า
จากทุกเรื่องที่ข้าได้ยินมา เจ้าคงจะหนีอีกสินะ
ทำพลาดซะแล้วละ
กร็อก
เราเอาชนะมันไม่ได้
ภูเขาลูกนี้จะเป็นสุสานของพวกเจ้า
ถ้านั่นเป็นชะตาของเรา ก็คงต้องเป็นแบบนั้น
ข้าติดค้างคำขอบคุณให้พวกเจ้า
เพราะพวกเจ้าได้มอบชิ้นส่วน แห่งความหลากหลายมาให้ข้าถึงสามชิ้น
สองต่างหาก
เล่มนี้ของข้า
ไม่
เดี๋ยว สแกนแลนอยู่ไหน
ไม่นะ
แวกซ์ ช่วยหน่อย
ไอ้โง่...
ไม่เอาน่าๆ
พระเจ้า
ไม่นะ
ไพค์ เจ้าช่วย...
สแกนแลน
เจ้าทำได้
เจ้าอาจไม่รู้ว่าเจ้าทำอะไรได้บ้าง
แต่ข้ารู้มาตลอด
ลูกสาวของเจ้าต้องภูมิใจแน่ๆ
"และข้าก็ตกหลุมรักเจ้าด้วย สแกนแลน"
เดี๋ยวนะ เจ้ายังไม่ตายงั้นเหรอ ไอ้ทุเรศ
อุ๊ย
เจ้าไม่เป็นไร
- ไอ้บ้าเอ๊ย - อย่าทำแบบนี้อีกนะ
อะไรเรืองแสงอยู่ล่ะนั่น
ในที่สุด
ขุมทรัพย์จริงๆ
เราใช้พวกนี้บูรณะเวสตรูนได้
ของข้า
อะไรวะ
เจ้าได้ชิ้นส่วนแล้ว ตอนนี้ยังได้กุญแจเวทมนตร์อีกเหรอ
ข้าฆ่ามังกรได้ใช่ไหมล่ะ
งั้นข้าควรจะได้กุญแจวิเศษทุกอย่าง
เดี๋ยว ว่าไงนะ เดี๋ยวก่อนเลย กร็อกกับข้าก็ช่วยเยอะอยู่นะ
ใช่ ถูกเผง
เราทุกคนมีส่วนร่วม
ไม่ ใช่ งั้นก็สรุปตามนั้น
งั้นไปไหนกันต่อดี
ไวต์สโตน
เราต้องบอกให้ทุกคนได้รู้ว่า เรายังมีความหวัง
โครมาคอนเคลฟไม่ได้ไร้เทียมทาน
- ค่อยๆ ก่อน - ใช่ ช้าๆ
โชคชะตาสินะ
ข้านึกว่าเจ้าจะวิ่งหนีไปซะอีก
ก็เกือบแล้ว
แต่ข้าก็นึกขึ้นได้ว่า ถึงแม้ข้าจะไม่เชื่อในผู้คุม
แต่เจ้าเชื่อ
และข้าก็เชื่อในตัวเจ้า
โชคชะตา
ทำให้เจ้าประหลาดใจได้
ช่วยเหลือเจ้า
เพิ่มพูนความแข็งแกร่งของเจ้า
หรืออาจทำลายความมั่นใจของเจ้า
เผยความผิดพลาดของเจ้า
ทำให้เจ้ากังขากับเป้าหมายของตน
โชคชะตาน่ะทุเรศของจริงเลย
แต่พวกเราบางคนก็โชคดี
ที่สามารถควบคุมชะตาได้
และให้มันนำพาไปยังทางที่ดี
ความยุติธรรม
ความเท่าเทียม
สิ่งเหล่านั้นเปรียบดั่งสหายข้า
และพวกพ้องของเรา
ดังนั้นเพื่อเป็นเกียรติแก่การเสียสละ การอุทิศตน
และความดื้อรั้นสุดจะทน
ข้าขอดื่มให้กับวอกซ์มาคินา
- ดื่ม - ดื่ม
เก็บไปหนึ่ง ยังเหลืออีกสาม
ใช่ มังกรสุดแกร่งทั้งสาม
ลำพังแค่ธอร์แด็กเรายังขังมันไว้ ในมิติไม่ได้เลย
แม้แต่ราชาแห่งเถ้าถ่านก็ต้องมีจุดอ่อน
ท่านรู้จักมังกรพวกนี้เหรอ ผู้ดูแลเยนเนน
ข้ารู้
ก่อนที่ข้าจะพูดต่อ...
ฟังคำข้าซะ
คิดก่อนที่พวกเจ้าจะลงมือ
เข้าใจด้วยว่าทุกอย่าง ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น
นางยึดร่างของเยนเนน
นางคือ...
- เวร ชอน กิลมอร์ - อัลลูรา
- ไม่นะ - แคส
- อัลลูรา - ไม่นะ
ข้าว่าเป็นยิ่งกว่ามังกรธรรมดา
สมาชิกของโครมาคอนเคลฟ
ไรชาน
เจ้าทำอะไรกับพวกเขา
ข้าต้องทำให้พวกเจ้าฟัง
และเดี๋ยวนี้การสนทนาส่วนตัว ก็เกิดขึ้นยากยิ่งนัก
ระวังมารยาทของเจ้าหน่อย
เจ้าไม่ต้องห่วงเรื่อง สหายที่หลับใหลไปหรอก
พวกนั้นต้องพักผ่อน
ข้ามาหาพวกเจ้าในฐานะพันธมิตร
เพื่อจะหยุดธอร์แด็ก พวกเจ้าต้องการ มากกว่าแค่ชิ้นส่วนพวกนั้น
เจ้าจะต้องการความช่วยเหลือ
แล้วทำไมเราถึงต้องฟังเจ้าด้วย
เจ้าสัมผัสถึงข้าไม่ได้ด้วยซ้ำนะ ที่รัก
ข้าจะฆ่าพวกเจ้าทั้งหมด ตอนที่พวกเจ้าเข้ามาในห้องนี้เลยก็ยังได้
เชื่อเถอะถ้าข้าบอก
ข้าเกลียดธอร์แด็กมากพอๆ กับพวกเจ้า
พูดมาสิ
ธอร์แด็กกลายเป็นพวกไร้เหตุผล เสียสติ
เขาต้องการจะปล้น ทองทั้งหมดของทาลโดเร
แต่ไม่ใช่เพื่อสนองความโลภ
เพื่อจุดประสงค์อื่น
จุดประสงค์อะไร
วอรูกัล เจ้านำข่าวอะไรมา
อัมบราซิลถูกสังหาร โดยผู้ครอบครองชิ้นส่วนแล้ว ฝ่าบาท
อีกไม่นานพวกนั้นจะมาหาเรา
ให้พวกมันมา
กองทัพใหม่รออยู่
กองทัพที่ในไม่ช้าจักครองโลกใบนี้
และนำพาความรุ่งโรจน์ มาสู่โครมาคอนเคลฟ
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร