อาณาจักรทาลโดเร อยู่ใต้แทบเท้าของข้าแล้วแท้ๆ
แต่คอนเคลฟก็ยังทำให้ข้าผิดหวัง
ให้ข้าไปเถอะ ฝ่าบาท ข้าจะจัดการภัยคุกคามของท่านเอง
เจ้ามีพรสวรรค์
แต่เพราะอัมบราซิลเสียท่าไปแล้ว
ตอนนี้ภารกิจของไรชาน จึงสำคัญมากกว่าอื่นใด
เราไม่ได้อยู่ตามลำพัง
มีบางอย่างอยู่ตรงนี้
อะไรน่ะ
ทวยเทพ
ใช่
ไม่ช้าลูกๆ ของข้า จะกลายเป็นทวยเทพ
ไม่นะ
ตำนานยอดนักรบ
หนึ่งวันก่อนหน้า
ธอร์แด็กกลายเป็นจอมคลั่ง และไร้เหตุผลไปแล้ว
เขาตั้งใจจะกวาด ทองคำทั้งหมดในทาลโดเร
ไม่ใช่เพื่อสนองความโลภของตน แต่เพื่อจุดประสงค์อื่น
จุดประสงค์อะไร
- เลิกเจ๊าะแจ๊ะกันได้แล้ว - กร็อก อย่า...
โอเค เจ๊าะแจ๊ะต่อก็ได้
ทุกคนในห้องนี้ล้วนมีเป้าหมายร่วมกัน
ปลิดชีพราชาแห่งเถ้าถ่าน
และถ้าพวกเจ้าร่วมมือกับข้าละก็ เราจะบรรลุเป้าหมายนั้นได้
เราเห็นมากับตาว่าเจ้าทำอะไรได้บ้าง
พวกพ้องเจ้าทำลายไบโรเดน
ทุกคนในหมู่บ้านเราตายเกือบหมด รวมถึงแม่ของเราด้วย
ใช่ว่ามังกรทุกตัวจะเหมือนกันหมด
บางตัวอาจโหดร้าย
บางตัวอาจหลักแหลม
แต่บางตัวก็อาจซื่อตรง
ธอร์แด็กทำแบบนั้นกับเจ้าเหรอ
ก็ไม่เชิง แต่ยังไงเขาก็ต้องชดใช้อยู่ดี
งั้นเจ้าก็ต้องการแก้แค้น
คงคุ้นเคยกับการล้างแค้นดีเลยสินะ
งั้นเจ้าก็รู้ว่ามันอาจมอบ พันธมิตรที่ไม่ธรรมดาให้ได้
แล้วเขาทำอะไรกับเจ้ากันแน่ คู่รักทะเลาะกันรึไง
ไม่ใช่เพราะสิ่งที่ธอร์แด็กทำหรอก...
แต่เป็นสิ่งที่เขาไม่ทำต่างหาก
ติดอยู่ในมิติแห่งเพลิง ถูกล่ามไว้ด้วยสมอวิญญาณ
ธอร์แด็กเป็นนักโทษ ผู้น่าสมเพชแห่งเปลวไฟ
กระทั่งข้าแอบเข้าไปในไพราห์ เพื่อทำข้อตกลงกับเขา
คำสาปรูนทำให้ข้าเจ็บปวด
แต่เพราะอยู่รอดมานานหลายศตวรรษ ธอร์แด็กจึงรู้วิธีรักษาคำสาป
ปลดปล่อยข้า จอมหลอกลวงผู้เป็นโรค และข้าจะปลดปล่อยเจ้าจากความทรมาน
พันธะของสมอแห่งจิตวิญญาณนั้น มิอาจถูกทำลาย
แต่ด้วยเวทมนตร์ของข้าช่วย เขาจึงอยู่เหนือมันได้
ผสานเข้ากับมัน
พลังธาตุของมันหล่อหลอมกับร่างกายเขา
และแปดเปื้อนจิตใจของเขา
ข้าขอให้เขาใช้ความปรานี...
แต่อัญมณีนั้นมอบอำนาจที่ชั่วร้ายแก่เขา
และโทสะที่ไม่อาจควบคุมได้
เขาเรียกตัวเองว่าราชา
สั่งให้ข้าไปเสาะหาเหล่าผู้ภักดี คอนเคลฟของเขา
- แล้วการรักษาล่ะ - ไม่มีทางรักษา
งั้นทำไมเจ้าไม่สังหารเขา เวทมนตร์เจ้าทำให้เขาเป็นแบบนั้นนี่
ด้วยคริสตัลบนหน้าอกของเขา เขาไม่อาจถูกโค่นด้วยคนเพียงคนเดียว
แต่ถ้าร่วมมือกัน...
ไม่มีคำว่า "ร่วมมือ" หรอก นังบ้า
เจ้าเป็นคนเปิดรอยแยกนั่น
ชาวไพราห์กว่าครึ่งต้องตายไปเพราะเจ้า
ข้าเป็นผู้ปลดปล่อยเขา ใช่
เขาสังหารคนของเจ้า ก็ถูก
เดาว่าเจ้าคงอยากให้ข้าตายสินะ อาชารี
นั่นยังน้อยไปด้วยซ้ำ
ความปราถนาของเจ้า จะเป็นจริงในไม่ช้า
บาดแผลนี่มีแต่จะแย่ลงทุกวัน
ก่อนแผนของเขาจะสำเร็จ ธอร์แด็กจะต้องชดใช้ที่โกหก
แผนเหรอ แผนอะไร เรื่องไร้สาระนี่เริ่มฟังไม่ขึ้นแล้วนะ
กองทัพมังกรธาตุกลุ่มใหม่ ที่เกิดขึ้นจากไข่ของเขาเอง
ถ้าไข่ของเขาในเอม่อนฟักเมื่อไหร่ละก็ โลกของเจ้าจะนองไปด้วยเปลวเพลิง
นิมิตของข้า
ไข่พวกนั้นจะฟักเมื่อไหร่
ไม่กี่สัปดาห์ หรืออาจจะไม่กี่วัน
แล้วเรามัวรออะไรอยู่
- พวกเรามีชิ้งส่วง... - ชิ้นส่วน
ใช่แล้ว เราใช้พวกมันปราบอัมบราซิลได้
ไปบุกปราสาทนั่นแล้วซัดมันเลย
พวกเจ้าบุกปุ๊บก็ถูกฆ่าปั๊บน่ะสิ
พวกเจ้ามีชิ้นส่วนก็จริง แต่ยังไม่ใช่ชิ้นที่พวกเจ้าต้องใช้
เกราะผู้พลีชีพแห่งรุ่งอรุณ
เกราะเวทมนตร์ที่ปัดเป่าเพลิงนรกได้
มันเคยใช้สังหารมังกรมาแล้ว
และมันก็จะทำอีกครั้ง
เดาว่าเจ้าคงไม่ได้พกมันมาด้วย
ใส่ในกระเป๋าเบิ้มๆ หรือในย่ามหรอกนะ
มันอยู่ที่อังก์คาเรล
อัมบราซิลพบมัน ก่อนที่พวกเจ้าจะสังหารเขา
ตอนนี้นักล่าสมบัติคนอื่นกำลังตามล่ามันอยู่
เพราะงั้นจะมัวเสียเวลาไม่ได้แล้ว
ไรชาน ไปตายห่าซะ
ใครๆ ก็กุเรื่องขึ้นมาได้
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นกับดัก และเราจะไม่ยอมหลงกลแน่
คำตอบคือไม่
พวกเจ้าทุกคนเห็นพ้องกับอาชารีงั้นเหรอ
เราทีมเดียวกัน
หากไร้ซึ่งพันธมิตร ข้าคงต้องตาย พวกเจ้าก็เช่นกัน
แต่ถ้านี่เป็นทางที่พวกเจ้าเลือกละก็...
ไม่ๆ อย่าปล่อยให้นางทำ
คีมา
ชอน เป็นอะไรรึเปล่า
ตื่นขึ้นในอ้อมแขนเจ้าอีกแล้ว เจ้าควรเริ่มเก็บเงินข้าได้แล้วนะ
จะพูดครั้งสุดท้ายนะ กร็อก นี่ข้าเอง
งั้นก็พูดอะไรที่มีแต่ผู้ดูแลเยนเนน เท่านั้นที่จะรู้มาหน่อยสิ
บางครั้งเจ้าจะสวมมงกุฎ
และเรียกตัวเองว่าแกรนด์ พูบาห์ เดอ มายองเนส ตอนที่ไม่มีใครดู
ใช่แหละ นี่นางตัวจริง
ขอบคุณบิดารุ่งอรุณ ที่นางแค่ขังท่านเอาไว้ในคุก
มันอาจจะเลวร้ายกว่านี้ก็ได้
แต่ยังมีคำถาม เรากล้าพอจะไปชิงเกราะนี่มารึเปล่า
ยอมร่วมมือกับไรชาน
ไม่มีทาง นางเป็นคนสังหารกษัตริย์ยูเรียล แบบนี้ก็เหมือนทำข้อตกลงกับปีศาจ
แต่มันจะเท่ขนาดไหน ถ้าเราขี่มังกรเข้าไปปราบไอ้เวรนั่น
"จ๊ะเอ๋ ธอร์แด็ก เอากรดไปกิน"
นางพ่นพิษน่ะ
จริงด้วย "จ๊ะเอ๋ ธอร์แด็ก เอาพิษไปกิน"
ถ้านางช่วยปราบพวกคอนเคลฟ งั้นมันก็คุ้มค่านะ
ข้าก็ไม่ชอบเหมือนกัน
แต่ไรชานเลือกที่จะทำร้ายเราก็ได้นี่
นางแค่อยากมาคุย งั้นบางทีเราก็ควรรับฟัง
ฟังคำฆาตกรหมู่น่ะเหรอ
บางครั้งจรรยาบรรณทางศีลธรรม ก็ควรต้องยืดหยุ่นเพื่อประโยชน์ส่วนรวมนะ
ไม่! ข้าจะไม่มีวัน ทำให้อาชารีต้องเสียเกียรติ
ข้าจะตามนางไปเอง
งั้นพวกเราจะไปกันทางหน้าต่างใช่ปะ
ใครก็ตามที่อยู่ตรงนั้น คืนนี้เจ้าคงไม่อยากมากวนข้าแน่
ข้าก็ว่างั้นแหละ
จะให้ร่วมมือกับปีศาจนั่น
หลังจากสิ่งที่นางทำกับคนของข้า
ข้ารู้
ส่วนคนอื่นๆ ในทีม
เหมือนว่าความเห็นของข้า ไม่สำคัญตลอดเลย
แต่ข้าว่าสำคัญนะ
จริงเหรอ แวกซ์
เจ้าเปลี่ยนไปจริงๆ ข้าคิดถึงเจ้า
มีหลายเรื่องเลยที่ข้าต้อง ทำความเข้าใจ กับผู้คุมน่ะ
แล้วเข้าใจรึเปล่า
ไม่ทุกอย่าง แต่ก็มากพอ
มันมีความสมดุลอยู่
ราวกับว่าในที่สุดข้าก็พร้อม เจอกับอะไรก็ตามข้างหน้า
ข้าดีใจที่เจ้ามีคนที่คอยสนับสนุนอยู่
คีคิ ข้าเป็นคนนั้นให้เจ้าได้นะ
ถ้าหากเจ้าต้องการ
ตอนนี้ข้าต้องการมากเลยละ
หลุมศพของวอกซ์มาคินา
โทษทีๆ จูบแย่มากเลยเหรอ
ข้ารู้สึกถึงลิ้นเจ้า มันทำข้าตกใจน่ะ
และข้ายังมือใหม่อยู่ แถม...
เปล่าๆ มันยอดมากเลย
ข้าแค่... ประหม่า
และ... ข้าอยากขอเวลาสักครู่
โอเค
ข้าจะเดินกลับไปก่อนแล้วกัน พวกนั้นจะได้ไม่สงสัย
งั้นไว้เจอกันนะ
ตื่นเช้าจัง
หลับไม่ลง ข้าเกลียดทางเลือกของเรา
เกลียดที่มันทำให้ คนในกลุ่มบาดหมาง
บ้าชะมัด
อะไรกวนเจ้าอยู่กันแน่ ที่รัก
ตอนที่พวกไบรอาร์วูดมาเยือน ไม่มีใครเลี่ยงได้
แต่เรื่องนี้ ข้าทำได้
ข้าพาเราหนีมาที่นี่และไรชานก็ตามมา
ข้าทำให้พวกเราเจออันตรายอีกแล้ว
ข้ามักชื่นชมเสมอ เวลาที่เจ้าวิเคราะห์ตัวเอง
แต่บางครั้งเจ้าก็ควรอภัยให้ตัวเองบ้าง
ไม่มีใครแก้ไขอดีตได้
แต่เราอาจลองได้
เจ้ารู้จักข้าดีกว่า ที่ข้ารู้จักตัวเองซะอีก เวกซาห์เลีย
และเจ้าพูดถูก ข้าต้องสนใจปัญหาที่อยู่ตรงหน้า
คือการซ่อมเจ้านี่
ไม่ใช่ไอ้นี่ ขยะชัดๆ
ข้ารู้ว่าเราทำได้
ทำด้วยกัน
จริงสิ
ข้ากำลังคิดว่า
ไรชานจะโกหกรึไม่ก็ไม่สำคัญหรอก ถ้าเราเข้าถึงไข่พวกนั้นได้
และถ้ามันเป็นเรื่องจริง พวกเราก็จะมีพันธมิตร
แต่ถ้าไม่ใช่เรื่องจริง...
เราจะใช้ชิ้นส่วนของพวกเราจัดการ
งั้นปลุกคนอื่นๆ เลยดีไหม
ทริงเค็ต
ต้นตะวัน หากได้ยินเสียงข้า อวยพรให้เราด้วย
ภารกิจลอบเข้ารังมังกร
เจ้ามาไกลจาก การแอบขโมยของในร้านข้าเยอะเลย
พ่อลูกครึ่งเอลฟ์สุดหล่อของข้า
ก็นะ เกมเดิมๆ แค่กำแพงใหญ่กว่า
ของที่เจ้าต้องการ น่าจะช่วยให้โชว์นี้ไปได้สวย
สมแล้วที่ข้าไว้ใจ ชอน
รู้สึกแปลกทุกครั้งที่ทำแบบนี้
ที่นี่เละเป็นขี้เลย
ดีจังที่ได้กลับมาบ้าน
โอเค ล้อมวงกัน
อย่างที่รู้ ข้าจะบุกไปทางอากาศอย่างกล้าหาญ
ซึ่งล้มเหลวแน่นอน
บอกว่าแน่นอนก็เกินไป
มีโอกาสคว้าน้ำเหลวสูงมาก
- ใช่ ก็นะ... - อันนี้เห็นด้วยกับเวกซ์
ขอบใจมาก เด็กดื้อ
ถ้าแบบนั้น ทุกคนจะได้ภารกิจหนุนหลัง
ใช่ ข้าทำหน้าที่คุมหิน
ข้ากับกร็อกจะเข้าไปใกล้ๆ ด้วยชิ้นส่วนของพวกเรา
ชิ้งส่วง
โดยมีข้าคอยบินวนอยู่รอบๆ
ข้าจะคอยจับตาดูแวกซ์
ส่วนข้าจะเตรียมพร้อม ให้สัญญาณเมื่อเขาทำพลาด
ถ้าหาก ถ้าหากข้าทำพลาด
แน่นอนพี่ชาย แน่นอน
แผนฟังดูเลิศ คงไม่น่ามีอะไรพลาดหรอก
ไม่นะ
เวรละไง ทำอะไรสักอย่าง
ให้พวกมันลองชิมของเล่นเราหน่อย
ดาบผู้สลักตำนาน โฮ้!
แมลงมาอีกตัวแล้ว
ฉิบหาย
เป้าที่ใหญ่ขึ้น
เฮ้ย ธอร์แด็ก
มาเร็ว เราต้องไปช่วยพวกเขาสู้
บ้าชะมัด นางพูดถูกหมดเลย
ทั้งเรื่องไข่ ทั้งเรื่องรัง
แค่ชิ้นส่วนยังไม่พอ พวกเราต้องหนีแล้ว
นี่น่ะเหรอชิ้นส่วนที่อัมบราซิลปราถนา
วัตถุโบราณของพวกเจ้า จะกลายเป็นเถ้าถ่านข้างศพพวกเจ้าเอง
ไปเลย หาที่หลบ!
ไพค์
เราต้องหาที่ซ่อน ด่วน!
เร็วเข้า ในนั้น
หนีก็ไม่ได้ ซ่อนก็ไม่ได้ เอาไงดีพวก
ช่างอวดดีนัก ที่กล้าบุกมาถึงรังของข้า
- ไรชาน - ระวังมือหน่อย
นี่เป็นความผิดของเจ้า เจ้าบอกธอร์แด็กว่าเราจะมา
เจ้าโง่ ข้าเตือนพวกเจ้าแล้ว
พาพวกเราออกไปแล้วเราจะตัดสินใจใหม่
ในที่สุดก็เจอคนที่มีเหตุผล
มาใกล้ๆ
มากอดกัน ทุกคนอยู่ใกล้กันไว้
ช่วยนางดับไฟนั่นที
ข้าเอาอยู่ แค่ต้อง...
คีคิ...
อยู่นิ่งๆ อย่าเพิ่งขยับ
ทีนี้จะเชื่อใจข้าได้รึยัง
ถ้างั้นก็รีบไปอังก์คาเรล
พวกเจ้าปลอดภัยดี ลูกหลานของข้า ปลอดภัย
แต่พวกมันเข้ามาใกล้ขนาดนี้ได้ยังไง
ไม่เป็นไร มันจะไม่มีทางเกิดขึ้นอีก
เพราะข้าจะให้วอกซ์มาคินามาหาข้า
และพวกมันจะต้องมอดไหม้
อังก์คาเรล ทวีปแห่งมาร์เค็ต
อังก์คาเรล อัญมณีแห่งมาร์เค็ต
เรื่องตลกก็คือมันเคยเป็นบ้านเก่าข้า
ตรงนี้คือตลาดซันคัทอันโด่งดัง
เขตริมแม่น้ำ
ที่ที่เจ้าจะพบกับทุกอย่างที่ใจปราถนา
ข้าหมายถึงทุกอย่างจริงๆ
ชายในเครื่องแบบแสนน่ากลัวพวกนั้น คือหัตถ์แห่งออร์ด
ผู้พิทักษ์ของจักรพรรดิผู้ลึกลับ แห่งดินแดนนี้ จามอน ซา ออร์ด
และถ้าไปตามถนนเส้นนี้
จะเป็นที่ที่เพื่อนมังกรของเจ้า บอกว่าเราจะพบชิ้นส่วนนั่น
เดาว่าเจ้าคงไม่อยากบุกเข้าไป ขโมยของล้ำค่าให้เราสินะ
ตอนนี้ข้าเป็นแค่พ่อค้าแล้ว สหาย
แผนบุกรุกวังของพวกเจ้าน่ะเหรอ ข้าคงไม่สนใจแล้วละ
แต่ถ้าต้องการข้าละก็ ข้าจะไปจิบสตัสแมนแถวๆ นี้
ท๊าดา
เฮ้ กิล
ถ้าเพื่อนของเจ้ากำลังมองหา คณะดนตรีเร่แถวๆ นี้ละก็
เขาควรจะเริ่มจากที่ไหนเหรอ
เจ้าคิดจะไปไหนกันแน่
เวกซ์ จำได้ไหมว่าเจ้าติดหนี้ข้าอยู่
โอเค รู้นะว่าต้องทำอะไร แค่ขโมยของง่ายๆ ถึงบ้านทันมื้อค่ำแน่
พูดน่ะง่ายกว่าทำ
นี่มันเที่ยงวัน มีคนจับตาดูอยู่ทุกที่
งั้นก็ยกเลิก
อะไรล่ะ ไรชานถือไพ่ทั้งหมด และเราก็ทำตามแผนของนางเป๊ะๆ
แวกซ์
เรามีทางเลือกอื่นด้วยเหรอ
ข้าก็ไม่รู้
แต่ข้าขอปฏิเสธที่จะเชื่อว่า
ทางเลือกของเรา มีแค่ทำตามไรชานหรือล้มเหลว
คีย์เลท ข้า...
เพอร์ซี่ เสียงนั่นเหมือน...
เราไม่ใช่พวกเดียวที่อยากได้เกราะนั่น
แผลพวกนี้
นี่ แข็งใจไว้ ใครทำแบบนี้กับเจ้า
นางยังอยู่ตรงนั้น
เพพเพอร์บ็อกซ์เหรอ เป็นไปไม่ได้
เพอร์ซี่ เราต้องมีสตินะถ้าอยากจะ...
- ข้าตามอยู่ เพอร์ซี่ - รอเดี๋ยว
ทุกคนหมอบลง
- ขอโทษด้วย - ข้าจะรักษาเขา
เวกซ์ ไม้กวาดเจ้า ตามมันไป
- ข้าให้สแกนแลนไปแล้ว - ว่าไงนะ
แวกซ์ ระวัง!
เวรละ ขอโทษ
คณะดนตรีเร่แสนอัศจรรย์ ของดร.เดรนเซล
- หาเครื่องเทศอยู่เหรอ - โทษที ว่าไงนะ
ของแซ่บๆ ไหม เครื่องเทศแซ่บๆ
ห๊ะ คือ ก็บางครั้ง...
ไม่ๆ ไม่ใช่ตอนนี้
ข้าจะไปหาลูกสาว
นางแซ่บไหม
พวก...
ดร.อันนา ริปลีย์
ทำไมข้าไม่แปลกใจเลยนะ เพอร์ซิวัล
เจ้าปะติดปะต่อเรื่อง ได้เร็วกว่าทุกคนที่ข้ารู้จัก
ส่งชิ้นส่วนมาซะ แล้วข้าอาจจะไว้ชีวิตเจ้า
ชิ้นไหนดีล่ะ
ดาบผู้สลักตำนานก็มีประโยชน์ดี กระทั่งเจ้าชิงมันไป
เจ้าพัฒนาต้นแบบเก่าของข้า น่าชื่นชมแฮะ
หนีไม่พ้นแล้ว ริปลีย์ เจ้าตัวคนเดียว
นั่นแหละประเด็น เพอร์ซิวัล ข้าไม่เคยตัวคนเดียว
เราเคยมีข้อต่อรองกันอยู่ เพอร์ซี่
และข้าก็ยินดีที่จะสะสาง
ที่ระลึกแด่ แลนซ์ เรดดิก
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล ฑิตธีมา