Co za tupet? I to w moim legowisku.
To nic. Nie skrzywdzą cię.
Nie pozwolę na to. Tak...
Vox Machina jest bardziej nieuchwytna, niż się spodziewałam.
Ale dowiem się, gdzie są. Zapewniam.
Łaknę krwi, nie zapewnień.
Jeśli ona ich nie znajdzie, ja to zrobię.
Nie! Do tego potrzebny jest pies gończy, nie buldog.
Dlaczego tak nalegasz? Ukrywasz coś?
To ty ukryłeś prawdę o lekarstwie.
Ciesz się, że pozwoliłem twoim zdradzieckim płucom oddychać.
Kamień w piersi wpędza cię w paranoję.
Śmiesz drwić z mojej mocy?
Vorugal, roześlij wieści po królestwach.
Kto przyprowadzi mi Vox Machinę,
otrzyma udział Raishan w naszym imperium.
Jeśli cenisz sobie swoje żałosne życie, lepiej znajdź ich pierwsza.
Daję ci dwa dni.
A teraz zostanę z rodziną.
Już wkrótce, moje dzieci.
Ciała naszych wrogów posłużą wam za kołyski,
a ich wieczna agonia będzie waszym mlekiem.
LEGENDA VOX MACHINY
W dziesiątkę.
To zły znak.
Właściwie to oznacza szczęście. Zwłaszcza w miłości.
No to mogłem powiesić takie gniazdo w sypialni.
Dziwnie w chuj.
Zapomnijmy na chwilę o wiciu gniazdka.
Zbroja Męczennika Świtu jest najwyraźniej w piekle.
Naprawdę chcemy tam iść?
Byłaby z tego świetna piosenka.
Vox Machina piekło podbiła już
Tam mieszka demon Zerxus
Na rydwanie w płomieniach
Z dźwiękiem jego imienia Scanlan, demon i bóg, zaklęcie rzucił znów
Jeszcze to doszlifuję.
Nawet jeśli, to jak się tam dostaniemy?
Znamy pewien sposób. Pomoże nam stara znajoma.
Dohla? Nie ma mowy. Jędza chciała mnie zabić.
Nie dramatyzuj, minęły lata.
Kima, ploteczki. Lecisz, lala.
Nasza była towarzyszka dołączyła do Zgromadzenia Drakonii.
Strzegą ukrytej szczeliny, wrót piekieł.
Drakonia nie jest lodowym, dryfującym pustkowiem?
A Dohla tak się na mnie wściekła, że się tam przeniosła.
Potrzebujemy tej zbroi.
Dacie radę zakopać topór wojenny,
żebyśmy tam weszli?
Nie lubię zostawiać Whitestone bez ochrony.
Spójrz na to z drugiej strony. Ptaki nie lubią śniegu.
Doceniam twoje obawy, bracie,
ale długo już rządzę tym miastem.
Gilmore ulepszył zaklęcie maskujące,
a Yennen spodziewa się dobrej frekwencji po żniwach.
Blada Gwardia urosła do poziomu sprzed Briarwoodów.
Zapewniam, że nic nam nie będzie.
A może pod twoją nieobecność
zetnę Drzewo Słońca i zbuduję sobie kanu.
No tak. Brzmi cudownie.
Jutro wielki dzień. Wszystko w porządku?
Tak, oczywiście.
Rozmawialiśmy o...
O kanu.
Rozumiem.
Gdybyś chciał mi opowiedzieć o kajakach,
to nie idę spać.
- Zadurzyłeś się po uszy. - Co z tego?
I tak by nam nie wyszło.
Bracie, kobiety łatwo rozszyfrować.
Jak cię panna prosi do komnaty, to idziesz.
Wiem, że związki w drużynie bywają problematyczne...
Nie. Vex, czuję do ciebie pewną sympatię i...
Pieprzyć to.
Kto tam?
Percival.
Liczyłem, że porozmawiamy...
Oczywiście.
Chcesz pogadać przed czy po?
Chwileczkę.
Cześć.
Wejdź. Akurat...
Usiądę, jeśli...
Pewnie, siadaj.
Posłuchaj...
- Wybaczam. - Nie możemy być razem.
Będą kłopoty.
Już się zamykam.
Przecież się całowaliśmy.
Wiem, ale to się nie uda.
Naszą przyszłość spowija cierpienie. Widziałem to.
Matrona? Znowu?
Nie tylko. Gdy ukończysz Aramenté...
Myślisz, że nie wiem?
Rola Głosu Nawałnicy
to odpowiedzialność na całe wieki.
Dłużej niż nasze życie. Moje.
Nie warto jutro pocierpieć, by dziś się radować?
Nie zrobię ci tego.
Jako drużyna ciągle podejmujemy ryzyko.
Idziemy do piekła po zbroję, ale...
- Dla mnie nie zaryzykujesz. - Nieprawda.
Jeśli boisz się na mnie otworzyć,
to może lepiej już idź.
- Gdybyś widziała to, co ja... - Precz!
Kiki, proszę cię!
Miło się gadało.
Nowa piosenka?
Coś w tym stylu.
Miałaś kiedyś szansę wyznać komuś, co czujesz,
ale stchórzyłaś?
Tak, miałam.
Nieważne, jak nawaliłeś z Keyleth.
Jestem przy tobie.
Nie w tym sensie.
O kuźwa, bo ja...
ODWAGA
Ja pierdolę. Położyłaś rękę...
- Spokojnie. - Kurwa, co ze mną nie tak?
Chciałam być miła.
Wrócę do magicznego klubu i walnę się w twarz.
Moment, dokąd?
Pike... Przepraszam.
- Ja tylko... - Ty... To ja już...
- No, Drakonia. - Tak że tego.
Właśnie.
Allura szykuje krąg teleportacyjny.
To dobrze. Szkoda drzew.
A wy dokąd?
Rany, Jarett. Lewą ręką miecz złapałeś?
Po pierwsze, przestań to robić.
Po drugie, chciałaś, żebyśmy zdobyli Zbroję.
Thordak już coś podejrzewa.
To zły moment, by zostawić dom bez opieki.
Jeśli czegoś spróbujesz, gdy nas nie będzie, przysięgam...
Macie dwa dni i ani chwili dłużej.
DRAKONIA KONTYNENT WILDEMOUNT
Witajcie w Drakonii. Mam nadzieję, że macie rękawiczki.
- Ta przyjaciółka... - Dobrze, że tego nie słyszała.
O co z wami biega?
Powiedzmy, że bycie w niebezpieczeństwie
z kimś bliskim prowadzi
do spięć.
Będzie czekać po drodze. Ostrzegam.
Tak jest. Będą czekać, gdy pani wróci.
Allura!
Dohla, dobrze cię widzieć.
Rany, jak ja tęskniłam. I Kima Potężna, Kima Odważna.
Kima Łatwowierna. Jak żyćko?
Sama nie wiem. Nic się nie zmieniłaś.
Wasza wiadomość mnie zaskoczyła.
Ale brzmiała poważnie.
Jeśli Wrota Despath mogą wam pomóc,
Drakonianie wam je udostępnią.
Nowi przyjaciele, przed wami wędrówka. Nie zostawajcie w tyle.
To pewnie kawałeczek.
Dobra, jednak daleko!
- Jesteś cała? - Muszę być.
To tutaj.
Ale co takiego?
- Nikt nie pilnuje wrót? - Są dobrze ukryte.
A jak coś,
wieczny ogień piekielny odstrasza intruzów.
Jedna osoba nie otworzy wrót.
Można to zrobić tylko z tej strony. Ktoś musi zostać.
Kima i ja zostaniemy.
- Ja też. Stanę na czatach. - Ja też zostanę.
Skoro sądzisz, że pomożesz.
Wchodzimy, znajdujemy Zbroję i idziemy w diabły.
Gra słów zamierzona?
Brama się zamknie.
Otworzymy ją dokładnie za 12 godzin.
Dwanaście? Nie mam tylu palców. Ma ktoś 12 palców?
Jak ci się skończą, licz na stopach.
Szybko, zamyka się.
Powodzenia, Vox Machino.
Papatki!
O w mordę. Kurtki nie będą potrzebne.
Dis, stolica piekła.
- Ja zdissuję kamień. - Że co?
No mówiłeś, że „diss”.
Też chciałem.
Nie, Dis, takie miasto.
A to diss, ale kamień.
Boże. Skupmy się na poważnych sprawach, co?
Na przykład tych. To dusze?
Tak, niestety.
Zło naszego świata trafia tu za karę.
Jak, do czorta, mamy się włamać?
Kolejna gra słów.
Muszę przyznać, że trochę obawiałem się tego spotkania.
Wiesz, ja i Ally...
Przepraszam, jeśli cię zraniłam.
O czym ty gadasz?
Nic do mnie nie czułaś?
Czułam? Kima, jesteśmy dorośli.
Były zauroczenia, ale miałyśmy zadanie.
To było jasne, że jesteście sobie przeznaczone.
Czyli nie żywisz urazy?
Nawet o tym nie myślałam.
- Więc... - Co tam?
Wczoraj wieczorem...
Ano, fajnie było.
I co?
Zaparzę herbatę.
I tyle? Koniec rozmowy?
Nie powinniśmy o tym pogadać? O tym, co dalej?
Nazwij to schadzką, jak chcesz.
Albo pomyłką. Nazywaj to, jak chcesz.
Chcę wiedzieć, czego ty chcesz. Chyba że boisz się to powiedzieć.
Nie boję się. Bo...
Vex?
Wiedział, gdzie jesteśmy?
Tutaj! Musimy się ukryć.
Tak, zmykajcie.
Vorugal z radością was dopadnie.
Jesteśmy bezpieczne.
Na pewno?
Na ziemię!
W końcu wyjdziecie z ukrycia.
- Żyjecie? - Usłyszy nas.
Sprawdzam, co u reszty. Też czasem powinnaś.
Widzisz? Nic im nie jest.
Wszystko w porządku?
Musimy ruszać. Na zachodni grzbiet.
Nie, lepiej wejdźmy na ten szczyt.
Trochę na widoku, ale to ty znasz okolicę.
Oddalamy się od bramy!
Musimy wrócić, żeby wypuścić przyjaciół.
Bo was to obchodzi.
Co, kurwa? Jasne, że obchodzi.
Wybacz, ale zdarzało się wam zostawiać towarzyszy na śmierć.
Byłam tuż obok, gdy pokonaliśmy Thordaka.
Przelałam tyle samo krwi.
A gdy nadszedł czas na pochwały,
wy trafiłyście do Rady Tal'Dorei
i pięknej wieży z kości słoniowej.
A ja skończyłam tu, w śniegu.
Dohla, nie wiedziałam, że chcesz być w Radzie.
Założyłyśmy, że jesteś szczęśliwa. Przykro mi.
Mnie także.
Miło to słyszeć.
Ale już za późno.
Nic dziwnego.
Zatraciłyście się w dziecinnej miłości.
Drakonia nigdy nie porzuciła mnie, a ja nie porzucę jej.
- Przestań! Vorugal zobaczy. - Co robisz?
Sygnał alarmowy?
- Skazałaś nas na śmierć! - Nie „nas”. Was.
Smoki przysięgły ocalić mój lud.
Gdy im was oddam, otrzymam moc, którą mi odebrałyście.
Zdrajczyni!
Ally!
Znów zaślepiła cię miłość.
Jak to wyłączyć?
Idzie tu.
Tu was mam.
Oby zabił cię pierwszy, żeby Kima mogła patrzeć, jak umierasz.
Suka.
Możemy odłożyć tę rozmowę?
Tam są! Ci, których szukasz!
Bez obaw, nie gryzę.
Połykam ofiary w całości.
Allura, wyczarujesz tarczę pod nami?
Nie wiem, jak to miałoby...
Ożeż!
Może nie zauważyłyście, ale jest tuż za nami!
Uwaga, urwisko.
Nieźle kierujesz.
Niech to szlag.
Już nie uciekniecie.
- Lawina! - Nie!
Kima!
Uwaga!
Dalej, przerośnięty idioto!
Dawno powinni być martwi. Na co czekasz?
Chcę zobaczyć krew!
Czyżby?
- Dohla! - Nie!
Nie.
Dobrze, poszukam waszej przyjaciółki.
Wszystko w porządku?
Nic mi nie jest. Sprawdź, co z Vex. Ja poszukam wyjścia.
Vex.
Dobrze, że jesteśmy razem.
Percy, jeśli chodzi o tamto...
Oboje wiemy, że między nami iskrzy.
Może, ale nie jestem gotowa powiedzieć to, co chcesz usłyszeć.
Związki są... niebezpieczne.
Spójrz, co się dziś stało.
Wszyscy, których kochałam... Zawsze źle się kończy.
Jakbym przynosiła pecha.
Jestem gotów zaryzykować.
Zależy mi na tobie.
Dlatego nie możemy być razem.
Rozumiesz?
Jak wolisz.
Nie ma stąd wyjścia.
A Kima...
Żyje, słyszysz?
Nasi przyjaciele szukają Artefaktu
w najgorszym możliwym miejscu.
Ale wiem, że przeżyją.
Bo znam ich serca.
A ty znasz serce Kimy.
Wyjdziemy z tej jaskini, do cholery.
Nie będzie łatwo,
jednak trzeba to zrobić dla tych, których kochamy.
Za wszelką cenę.
Musimy uwierzyć, że będzie dobrze.
A jeśli nie będzie?
To wszystko stracone.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski