Παντοτινό Φως;
Παντοτινό Φως; Εγώ είμαι.
Η Πάικ...
Σ' έχω ανάγκη τώρα πιο πολύ από ποτέ.
Πάικ Τρίκφουτ.
Ένιωσα αδύναμη με το που μπήκαμε στις Κολάσεις.
Θέλω να ξέρω ότι ακόμα...
Τέκνο μου, μην αναζητάς εξιλέωση στο πεδίο των καταραμένων.
Οι Κολάσεις του Ντέσπαθ είναι απαγορευμένες.
Μα γιατί;
Αν βρούμε τον Ζέρξους, θα πάρουμε το απομεινάρι που χρειαζόμαστε.
Η ψυχή σου είναι πολύτιμη.
Αυτοί στην Κόλαση θα τη χρησιμοποιήσουν για κακούς σκοπούς.
Αν με αγνοήσεις, θα καταλήξεις μόνη σου.
Τι πάει να πει αυτό;
Παντοτινό Φως; Περίμενε, σε παρακαλώ!
Πάικ...
Πάικ;
Φώναζα τ' όνομά σου.
Απλώς ήθελα να σιγουρευτώ ότι μας προσέχουν.
Μας στηρίζει η θεά σου;
Ναι. Και βέβαια.
Ωραία. Για να τα καταφέρουμε,
θα χρειαστούμε κάθε είδους θαύματα.
Ο ΘΡΎΛΟΣ ΤΩΝ VOX MACHINA
Να τη, η πόλη Ντις.
Λοιπόν, πώς θα το κάνουμε;
Όλοι εκεί κάτω είτε είναι δαίμονες ή τους τρώει κάποιος δαίμονας.
Σίγουρα δεν μοιάζουμε να ανήκουμε στην κόλαση.
Εκτός κι αν μοιάζαμε. Κοντοστούπη;
Σωστά.
Ας φορέσουμε στολές Ας μακιγιαριστούμε
Ας γίνουμε κολασμένα τρομεροί
-Και γαμώ. -Μεγαλύτερα κέρατα.
Κουνελάκι; Έλα τώρα!
Πλακίτσα έκανα, φιλαράκο.
-Τι λες γι' αυτό; -Ζόρικο.
Πάικ;
Έλα.
Είσαι καλά;
Αυτές τις ψυχές... Μακάρι να μπορούσα να τις βοηθήσω.
Ίσως είχε δίκιο η Κίλεθ.
Αξίζει ένα απομεινάρι τα βασανιστήρια της κολάσεως;
Άκουσες τη Ράισαν. Το χρειαζόμαστε για να νικήσουμε τον Θόρντακ.
Όλα σ' αυτόν τον τόπο είναι στραβά.
Σαν να είναι αμαρτία η παρουσία μας εδώ.
Δεν γίνεται να υπαναχωρήσουμε τώρα.
Όλα θα πάνε καλά, φιλαράκο.
Δεν είναι τόσο χάλια η κόλαση.
Ένα σωρό κόσμος μ' έχει διαολοστείλει.
Ας προχωρήσουμε. Το ξόρκι του Σκάνλαν δεν θα κρατήσει για πάντα.
Συγχώρεσέ με.
Όχι!
Εσείς εκεί. Δεν μου φαίνεστε γνωστοί.
Πού πηγαίνετε;
Έχουμε κάτι χρωστούμενα με την έκπτωτη ψυχή του Ζέρξους Ίλρεζ.
Πάμε να τα εισπράξουμε.
Αλήθεια;
Έχετε τα κότσια να τον δείτε;
Τι στον κόρακα;
Πολύ καλά.
Τι αηδία!
Η παραγγελία σας.
Ποιος έχει σειρά;
Εσύ μυρίζεις αλλιώτικα.
Έχουμε να κάνουμε μπάνιο κάτι χιλιάδες χρόνια.
Συγγνώμη,
ξέρεις πού βρίσκεται το Μπρούτζινο Κρανίο;
Ψάχνουμε κάποιον ονόματι Ζέρξους.
Τους τρόμαξε το όνομά του.
Βρες με.
Ας προχωρήσουμε, μη μένουμε εδώ παραπάνω απ' όσο χρειάζεται.
Τουλάχιστον, η Ομάδα Ντρακόνια απολαμβάνει ήσυχα το χιόνι.
Επιμένω ότι θα ήταν πιο ασφαλές να ανοίγαμε σιγά-σιγά μια τρύπα.
Ναι, αλλά ο τρόπος μου ήταν πιο κουλ.
Κι ο δικός μου θα 'ταν.
Κίμα! Μ' ακούς;
Κίμα!
Δεν μπορεί να είναι μακριά. Τι θες να κάνουμε;
Θα κάνω αυτόν τον παλιοδράκο κομματάκια!
Πάικ, έχεις τα χάλια σου, ακόμα και για δαίμονας.
Λέω να ξαποστάσω εδώ λιγάκι.
Συνεχίστε εσείς το ψάξιμο.
Όλα καλά. Μην ανησυχείτε.
Απλωθείτε. Μην απομακρυνθείτε πολύ, όμως.
Δεν μ' αρέσει ο τρόπος που μας κοιτούν αυτά τα πλάσματα.
Τόση κακία.
Ίσως το Παντοτινό Φως είχε δίκιο.
Κακώς ήρθαμε εδώ.
Μη φοβάσαι. Δεν θα σε πειράξω.
Να βοηθήσω θέλω.
Σε παρακαλώ, εξιλέωσε αυτήν τη γυναίκα με το θεραπευτικό σου φως.
Πάικ!
-Τι συμβαίνει; -Πάει να σπάσει το μυαλό μου.
Αμάν! Σκάνλαν, το ξόρκι σου!
Πώς να συγκεντρωθώ με τις κραυγές;
Θνητοί.
Φρέσκο αίμα.
-Δεν γίνεται να μείνουμε εδώ. -Μην το επαναλάβεις καν.
Πάμε να φύγουμε, Πάικι.
Γαμώτο!
Πού είναι αυτό το Μπρούτζινο Κρανίο;
Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε απ' όλους. Πρέπει να γυρίσουμε στην πύλη.
Όχι χωρίς την πανοπλία.
Έχουν μάτια στον αέρα. Τι κάνουμε;
Από δω.
Παιδιά, εκεί κάτω.
Ναι! Καλά το είδες, φιλαράκο.
Ετοιμαστείτε για άλμα!
Γαμώτο, ίσα που προλαβαίνουμε!
Μπείτε.
Ευχαριστούμε για τη βοήθεια. Ελπίζω.
Από δω.
Τι είν' αυτό το μέρος;
Ωραίο κόλπο.
Βοξ Μάκινα.
Σίγουρα ξέρετε να κάνετε εντυπωσιακή είσοδο.
Πώς ήξερες ότι θα ερχόμασταν;
Όταν καλείς τον διάβολο, εκείνος εμφανίζεται.
Οι κανόνες σ' αυτό το βασίλειο είναι μοναδικοί.
Θα συνιστούσα προσοχή προτού ξεστομίσετε κι άλλα ονόματα.
Τη δική σου παρουσία αισθάνθηκα. Γιατί μου απευθύνθηκες;
Το πραγματικό ερώτημα είναι
τι δουλειά έχει εδώ μια ιέρεια του Παντοτινού Φωτός;
Μας έστειλε η Τζ'μον Σα Ορντ.
Σου άφησε κάτι. Τη Φορεσιά του Ανατέλλοντος Μάρτυρα.
Δεν μου την άφησε. Την έχασε.
Τι εννοείς "Την έχασε";
Σχεδόν κάθε δεκαετία,
η Τζ'μον έρχεται να δοκιμάσει την τύχη της στο τραπέζι μου.
Κακώς πόνταρε τέτοιο αντικείμενο, αλλά έτσι λέει το δίκαιο.
Φαντάζομαι πως έχετε φέρει κάτι ως αντάλλαγμα.
Δεν πιστεύω να ήρθατε ως την Κόλαση μόνο με κούφιες ευχές.
Τι είναι αυτό που λιγουρεύεται ένας δαίμονας; Χρυσάφι;
Για ένα απομεινάρι; Όχι.
Θα πρέπει να κάνετε μια εξαιρετική προσφορά. Ή να τζογάρετε.
Είστε για ένα παιχνίδι τύχης;
Αν νικήσουμε, παίρνουμε τη Φορεσιά.
Τι;
Κι αν νικήσω εγώ, θα μείνεις ως καλεσμένη μου.
Επ' αόριστον.
Πάικ, μην το κάνεις. Θα κλέψει.
Όχι, βέβαια.
Οι κανόνες διαχωρίζουν το Ντέσπαθ
από πραγματικά οικτρά πεδία ύπαρξης όπως τα δικά σας.
Απαγορεύονται οι κλεψιές.
Εντάξει. Τι θα παίξουμε;
Τι στο...
Πάικ;
Κάθισε.
Συμβόλαιο;
Για να 'μαι σίγουρος ότι δεν θα κιοτέψεις.
Πάικ, σε παρακαλούμε! Όχι!
-Είναι... -Ασφαλείς, μα αποσιωπημένοι.
Για να 'ναι δίκαιο το παιχνίδι. Αρχίζουμε;
Τι αγνό αίμα! Πολύ ιδιαίτερο, θα έλεγα.
Θα παίξουμε Πέντε Κρανία.
Πέντε κάρτες για κάθε παίκτη,
τέσσερις με κόκκινο κρανίο και μία με μαύρο.
Μετά το μοίρασμα, δεν μετακινείς τις κάρτες, ούτε αγγίζεις του αντιπάλου.
Πρέπει να βρεις το μαύρο κρανίο μου προτού βρω το δικό σου.
Πώς;
Σε κάθε γύρο, απευθύνεις μια ερώτηση στον αντίπαλο για να το εντοπίσεις.
Όμως, η απάντηση σε κάθε ερώτηση πρέπει να είναι ειλικρινής,
ειδάλλως θα τιμωρηθείς βαριά.
Όπως προείπα, εδώ κάτω έχουμε κανόνες.
Να πάρει! Και γαμώ τις καρέκλες έχουν εδώ.
Δεν το πιστεύω ότι δέχτηκε να παίξει.
Αν κάποιος μπορεί να εντοπίσει κάποια μπαγαποντιά,
είναι η Τρίκφουτ.
Αυτός που ξεκινά πρώτος έχει προφανώς πλεονέκτημα.
Ως καλεσμένη, θα σου κάνω την τιμή.
Ακούω την πρώτη σου ερώτηση.
Εντάξει, ας περιορίσουμε τις επιλογές μας.
Το μαύρο κρανίο είναι δεξιά ή αριστερά της μεσαίας κάρτας;
Δεν νιώθεις την παρουσία του Παντοτινού Φωτός.
Η εξιλεώτριά σου δεν είναι εδώ, έτσι;
Άλλο σε ρώτησα.
Δεξιά.
Η ακριανή. Αυτή είναι η κάρτα σου.
Δυστυχώς, όχι.
Αν και μάλλον έμαθα πιο πολλά σ' αυτόν τον γύρο από σένα.
Άλλωστε, όλοι έχουν μια αχίλλειο πτέρνα, αν ψάξεις αρκετά βαθιά.
Δεν θα με ρωτήσεις κάτι;
Οι φίλοι σου στηρίζονται σ' εσένα.
Πρέπει να καμαρώνεις που 'σαι πάντα εκεί να τους σώσεις.
Να τους εξιλεώσεις.
Δεν είναι παιχνίδι τράπουλας.
Ήξερε ακριβώς με ποια ήθελε να παίξει.
Εγώ ακόμα δεν έχω καταλάβει τους κανόνες.
Πες μου, αγιοτάτη,
σου δόθηκε επιλογή; Ένα μονοπάτι να βαδίσεις;
Τι;
-Δεν επιλέγουμε... -Δεν επιλέγουμε...
-Κάθε μονοπάτι είναι ιερό. -Κάθε μονοπάτι είναι ιερό...
...αρκεί κάποιος να το διασχίζει με ειλικρίνεια.
Ναι, μου δόθηκε επιλογή.
Όπως φαίνεται, ήταν κίβδηλη.
Και τα δύο μονοπάτια είχαν το ίδιο τέλος.
Και σ' εμένα δόθηκε παρόμοια επιλογή. Μου κόστισε την οικογένειά μου.
Ο θεός μου με πρόδωσε.
Όπως θα κάνει κι ο δικός σου.
Όχι.
Προσπαθείς να με χειραγωγήσεις. Δεν θα το πετύχεις.
Έχω ήδη όσα χρειάζομαι.
Προδόθηκες μόνη σου νωρίτερα. Τα μάτια σου.
Η μαύρη κάρτα σου είναι η δεύτερη από αριστερά.
-Όχι! -Φιλαράκo!
Σαχλαμάρες!
Αλλάζεις θέμα έτσι; Κλέβεις!
Πώς; Όλες οι απαντήσεις ήταν ειλικρινείς.
Με ή χωρίς συμβόλαιο, πρόκειται για παρωδία.
Ο μικροτσούτσουνος έχει δίκιο. Δεν θα κάτσω να βλέπω άλλο.
Ίσως δεν πρέπει να...
Ηλίθιο άνετο κάθισμα!
Πάικ Τρίκφουτ, είσαι πλέον δέσμια αυτού του άδυτου,
στην υπηρεσία του Έκπτωτου Ιππότη... για πάντα.
Στάσου. Σε παρακαλώ, δώσε μου άλλη μια ευκαιρία.
Τι άλλο μπορείς να μου προσφέρεις πια;
Τι; Δεν μπορεί!
Ποντάρισμα με αξία, αναμφίβολα.
Μόνο που δεν μου χρησιμεύει πουθενά.
Για τη Φορεσιά του Ανατέλλοντος Μάρτυρα, χρειάζομαι κάτι πιο ουσιώδες.
Τις ψυχές των φίλων σου.
Όχι αυτές. Δεν γίνεται.
Δεν είναι αρκετά ισχυρή η πίστη σου;
Εντάξει. Ένας γύρος, ο νικητής τα παίρνει όλα.
Μια στιγμή. Εμείς είμαστε το ποντάρισμα;
Έτσι φαίνεται. Τρελάθηκε;
Πάικι;
Κατάλαβα γιατί είσαι ευνοούμενη του Παντοτινού Φωτός.
Είσαι εξίσου παράτολμη και όσον αφορά τους φίλους σου.
Αυτήν τη φορά, όμως, θα ρωτήσω πρώτος.
Σειρά μου, δική μου ερώτηση.
Έχεις κάτι το ιδιαίτερο, Πάικ.
Είσαι ξεχωριστή.
Αναρωτήθηκες ποτέ
αν το Παντοτινό Φως σε χρειάζεται περισσότερο απ' ό,τι εσύ εκείνο;
Δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό. Δύο κάρτες;
Ψεύδεσαι προς τον εαυτό σου; Θεούλη μου, δεν το περίμενα.
Δεν είναι δίκαιο.
Σπανίως είναι δίκαιη η αλήθεια.
Μου το έκανες πιο εύκολο. Εμφάνισε την κάρτα στα δεξιά μου.
Κρίμα. Σειρά σου.
Εντάξει. Τέρμα τα κόλπα.
Ποια κάρτα είναι το μαύρο κρανίο;
Ενδιαφέρουσα προσέγγιση.
Αφού απαγορεύονται τα ψέματα, θα σου πω. Αυτή στο χέρι μου.
Η τελευταία στ' αριστερά.
Δύο κάρτες. Τι να ρωτήσω τώρα;
Το βρήκα.
Αναρωτήθηκες ποτέ αν η ζωή σου θα ήταν καλύτερη χωρίς το Παντοτινό Φως;
Ναι.
Δεν είναι απάντηση θεοσεβούμενης αυτή.
Η αριστερή κάρτα.
Μάλλον το παιχνίδι κοντεύει στο τέλος του.
Σκατά.
Πριν με αποτελειώσεις, κάνε μου μια χάρη.
Αν είναι να με κρατήσεις εδώ επ' άπειρον,
δικαιούμαι, τουλάχιστον, να ξέρω ποιος είσαι,
ποιος ήσουν και γιατί με διάλεξες.
Πολύ καλά. Δες το ως τελευταία αβρότητα.
Έρχομαι από μια εποχή πριν από χίλια χρόνια.
Όταν οι θεοί συναναστρέφονταν με τους θνητούς
και τον κόσμο τον κυβερνούσε η μαγεία.
Όπως κι εσύ, προστάτευα τον οίκο μου ως Πρώτος Ιππότης,
και μέλος του Μπρούτζινου Δακτύλιου,
μιας ομάδας παρόμοιας με τη δική σας.
Όπως κι εσύ, υπέθετα πως είχαν τις καλύτερες προθέσεις.
Δεν διέκρινα πως οι φίλοι μου καταδίκασαν τον πολιτισμό μας
με την περιέργεια και την ύβρη τους.
Αναφέρεσαι στη Συμφορά;
Οι θεοί κήρυξαν πόλεμο κατά της Εξάντρια.
Και μέσα στο χάος, βρέθηκα πρόσωπο με πρόσωπο
με τον ίδιο τον Άρχοντα των Βασανιστηρίων.
Όμως, αντί να με καταστρέψει, μου έδωσε μια επιλογή.
Να πεθάνω με τους άλλους ή να σώσω την οικογένειά μου πηγαίνοντας μαζί του.
Θεώρησα ότι αν είχα πολύ χρόνο,
θα επικοινωνούσα μαζί του, θα τον έσωζα, θα εξημέρωνα την ταραγμένη του καρδιά.
Εξαιτίας της ανοησίας μου, είδα τον άντρα και τον γιο μου
να σβήνουν καθώς ο χρόνος κυλούσε αδυσώπητα, χάνοντας κάθε ανάμνησή μου.
Σαν να μην υπήρξα ποτέ.
Εμπιστεύτηκες έναν Προδότη;
Φυσικά και το έκανα.
Όπως κι εσύ ανόητα εμπιστεύεσαι το Παντοτινό Φως.
Μα δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των θεών του πάνω και του κάτω κόσμου.
Λένε όλοι ψέματα!
Λυπάμαι για όσα έχασες.
Αλλά οι φίλοι μου δεν είναι έτσι, ούτε και ο θεός μου.
Περίμενε και θα δεις.
Λοιπόν, έχουμε μια παρτίδα να τελειώσουμε. Και σου απομένει μια ερώτηση.
Εντάξει. Νομίζω πως είμαι έτοιμη.
Εύχεσαι να 'ταν εδώ οι δικοί σου;
Τι;
Επέλεξες αυτήν την ύπαρξη για να σώσεις τον σύζυγο και το παιδί σου.
Λες πως τους αγαπούσες, αλλά το μόνο που ακούω είναι τύψεις.
Συνεπώς, τους θες μαζί σου εδώ σ' αυτόν τον εφιάλτη;
Ή μήπως παραείναι εγωιστικό;
Εγώ...
Απάντησε στην ερώτησή μου.
Εύχεσαι να ήταν εδώ και να υπέφεραν μαζί σου;
Όχι, εγώ...
-Απάντησέ μου! -Και βέβαια όχι!
Αμφιβάλλω αν ήξερες ότι ήταν ψέμα.
Όχι.
Και τώρα η επιλογή μου είναι πολύ πιο απλή.
Άλλωστε, όλοι έχουν μια αχίλλειο πτέρνα, αν ψάξεις αρκετά βαθιά.
Αυτό.
Ωραία έπαιξες, Πάικ Τρίκφουτ.
Δεν περίμενα να είσαι τόσο πανούργα.
Όλοι έχουμε αδυναμίες, ακόμα κι εσύ.
Σπανίως χάνω στο βασίλειό μου. Όμως, αποδέχομαι την ήττα.
Ναι, φιλαράκο! Κοίτα να δεις!
Δόξα τους θεούς.
Τελικά, σε βοήθησε το Παντοτινό Φως, έτσι;
Ναι.
Μόνο η Πάικ θα πάρει σουβενίρ;
Δεν θα ξεχάσω την ιστορία σου. Ευχαριστώ που αποδέχτηκες την ήττα με ευπρέπεια.
Ούτ' εγώ θα ξεχάσω τη δική σου.
Εντάξει. Είναι κανείς άλλος έτοιμος να ξεκουμπιστεί από δω;
Μάλλον όλοι μας.
Ορίστε, πάρτε αυτό. Φέρει το σημάδι μου.
Θα το χρειαστείτε για να διασχίσετε το Ντέσπαθ.
Γιενκ, οδήγησέ τους στην πόρτα.
Και, παρακαλώ, τα χαιρετίσματά μου στην Τζ'μον.
Πω πω, φτηνά τη γλιτώσαμε.
Δεν έχει ιδέα τι ρέει στις φλέβες της.
Όπως και να 'χει,
σπείραμε την αμφιβολία
που θα γεμίζει την ψυχή της με εκδίκηση,
κάθε μέρα που κυλά.
Οι διαταγές σας;
Σκότωσέ τους, εκτός από αυτή.
Είμαστε αίμα του. Ο καιρός της ανόδου του πλησιάζει.
Πολύ πιο εύκολα θα βγούμε απ' ό,τι μπήκαμε.
Ωραία. Δεν θέλω να φάω άλλα παράσιτα.
Τι πιθανότητες έχουμε να μην ήταν για μας αυτό;
Θα έλεγα... 50-30;
Βοξ Μάκινα!
Μισώ τα Μαθηματικά.
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια Παναγιώτης Καρούσος