Nie wiem, co chcesz osiągnąć, Anno.
Próbowałem, tego nie da się naprawić.
Tak? To lepiej nie mrugaj, bo wagonik gra i buczy.
O rety. Znów mnie zaskoczyłaś.
Co my byśmy zrobili bez twojego umysłu?
Twoje dary zmienią świat, Anno.
Sama zdecyduj, jak z nich korzystać.
Tato?
Zgromadzenie.
- Chyba nie... - Kopalnie.
Chcą je przejąć.
Szybko!
Magowie!
Doskonale.
Tato?
Anno...
Uciekaj.
LEGENDA VOX MACHINY
- Ile ofiar? - Ponad 500.
Ośmiuset rannych. Jeszcze więcej zaginionych.
Ocalałych należy chronić.
Gilmore, jak szybko zdołasz rzucić zaklęcie maskujące?
Nie ma już czego maskować.
Smoki wiedzą, że tu jesteśmy.
Znam to spojrzenie. O co chodzi, Percivalu?
Ripley wiedziała, gdzie jest Whitestone,
a wyjawiła to Thordakowi dopiero teraz.
Chyba wiem dlaczego.
- Rezyduum. - Cały zapas. Skradziony.
Okradła miasto, korzystając z zamieszania.
Ripley zna się na maszynach, nie na magii.
Po co jej rezyduum?
Mam pewną teorię.
Thordak wie, gdzie jest miasto. Raishan wie, że jest niestrzeżone.
Jeśli mamy dorwać Ripley, musimy się spieszyć.
Scanlan mógłby użyć Grawera Mitów...
gdyby tu był.
Mogę spytać dawnych znajomych z gildii.
Jeśli ktoś umie złapać węża, to złodzieje.
Nie ma potrzeby. Mam ją.
Obsydianowy termit,
rzadka skała wypalona boskim ogniem podczas Klęski.
Można ją znaleźć tylko w jednym miejscu, na wyspie Glintshore.
Nie zostawiła tego przypadkiem.
- To zaproszenie. - Najwyraźniej.
- I tak pójdziemy. - Nie widzę w tym nic złego.
Skarbie, wiem, że to dla ciebie sprawa osobista.
Na pewno masz nad sobą kontrolę?
Sama mówiłaś, że się zmieniłem.
Obyś miała rację.
Wyruszymy o świcie.
A tak nawiasem, gdzie Scanlan?
Oby miał więcej szczęścia.
WĘDROWNA TRUPA DOKTORA DRANZELA
Kaylie?
Spóźniłem się.
Nie było cię rano w łóżku.
Musiałam wyjść, zanim ktoś się obudzi.
Miło mieć coś tylko dla siebie,
ale z czasem człowiek pojmuje, co jest ważne.
Chcesz im powiedzieć?
Chcę, żebyśmy byli szczerzy ze sobą.
Bardzo bym chciała.
Ale to wiele zmieni.
Muszą się skupić na zadaniu.
- Masz rację. - Zawsze mam.
Patrzcie, zachowują się, jakbyśmy nie wiedzieli.
Co oni, mają nas za jełopów?
Zbezcześcili każdy pokój w pałacu Scanlana.
Słyszałam ich, kiedy na stole bilardowym...
Wystarczy.
Błyskotku, zostaniesz tu. Pilnuj Cassandry i Whitestone.
Oni cię potrzebują, jasne?
Nie widzieliśmy drzew na Glintshore.
Allura nam nie pomoże, bo wylądujemy w oceanie.
To może łódź?
Nie. Polecimy.
Wycieczka!
Chcesz płaszcz?
Dziękuję, skarbie. Ale chyba już dotarliśmy.
Całe szczęście.
Cały dzień bez piwa. Umieram z głodu.
Bez obaw, taka jesienna aura musi skrywać jakąś tawernę.
Zaraz ci z dupy jesień zrobię.
Zaczekajcie. Ja i Percy się rozejrzymy.
Nic nie widzę.
A gdyby to pomogło?
- Co? - Wyznanie prawdy.
Proszę cię. Scanlan będzie mi cisnął do śmierci.
Keyleth uzna mnie za hipokrytę.
A mój brat? Nie chcę myśleć, co by ci zrobił.
Na pewno tylko o to chodzi?
Żeby mnie chronić?
Czemu to takie ważne?
Zaczekaj.
Co to jest?
Powiedzmy pozostałym.
Z powietrza się nie zbliżymy.
Jeśli ktoś tam jest, nie zobaczymy go.
A on nie zobaczy nas.
Ścieżka. Jak miło.
Zapewne jest najeżona pułapkami.
Daj na chwilę.
Weź se własne śniadanie rozwalaj!
Mam. Wiadomość od Ripley.
- Herb de Rolów. - Coś jest nie tak.
Łatwo poszło.
- Niemal... - Niemal za łatwo.
Sorki, zawsze chciałam to powiedzieć.
Wyszło super.
Vax prawie skończył.
Musimy być gotowi...
Nie bez powodu naciskam.
Kocham cię.
Percivalu...
- To... - Rozbrojone.
Ruszajmy.
Grubcia, idziemy.
- Jest cicho. Aż trochę... - Aż trochę zbyt cicho.
Sorki.
Widzieliście tam kogoś z góry?
Vex?
Nie. Znaczy tak.
Byli tam strażnicy, jakby marynarze.
Percival.
Orthax.
Vax? Vax!
Matko?
Kto ci to zrobił?
Ty, Vex'ahlio.
Twoja miłość zabija.
Percy.
Kuźwa.
Witaj, Percivalu.
Spóźniłeś się.
Witaj w swojej fabryce.
Oto linia produkcyjna zasilana wspaniałą baterią,
która łączy magię Peleryny Kabala
z silnikiem parowym i rezyduum z Whitestone.
Wszystko inspirowane twoim projektem.
Tym się zajmowałaś oprócz dziesiątkowania moich rodaków?
Wyświadczyłam ci przysługę.
Zawsze gardziłeś obowiązkami szlachcica.
Jak śmiesz...
Kiedy trujący gaz wedrze się do umysłów twoich przyjaciół,
uwolnisz się od wszelkich zobowiązań.
Zaczniemy z czystą kartą.
Chyba oszalałaś, jeśli myślisz, że pomogę zdrajczyni Whitestone!
Drobna niedogodność.
Musiałam improwizować, skoro Zbroja była fałszywa.
Jedyny problem stanowią skoki napięcia.
Co godzinę, jak w zegarku.
Spójrz na siebie.
Już próbujesz to rozwiązać.
Dlaczego się opierasz, Percy?
Ten dreszczyk, ta ambicja.
Przecież tym właśnie jesteś.
Zmieniłem się. Przegnałem Orthaksa.
Kosztowny błąd.
Ale nie da się zerwać tej współpracy.
Gdy się odnaleźliśmy, nie opierałam się tak jak ty.
Ucieszyła mnie ta wnikliwość, jasność umysłu i moc.
Zaakceptowałam to, kim jestem. I stałam się przez to o wiele silniejsza.
Teraz Orthax pochłonie dusze zabitych twoją bronią.
W zamian każdy otrzyma moc,
aby dowolnie z niej korzystać.
Ale jakim kosztem?
Za twoją duszę?
Magowie odebrali nam rodziny.
To nie pragnienie zemsty przyciągnęło do nas Orthaksa.
Było na odwrót.
Masz rację.
Łudziłem się. Udawałem, że zapomniałem.
Może pora pogodzić się z tym, że pewne blizny się nie zagoją.
Zbyt dobrze to rozumiem.
Oboje to rozumiemy.
Jesteśmy bardzo podobni, Anno. Nie jesteśmy idealni.
Ale moje niedoskonałości mnie nie osłabiają.
One mnie definiują.
Łapać go!
Mówiłem, że jest bezużyteczny. Daj mi jego duszę.
- Dobrze. Czas dobić targu. - Czas dobić targu.
Dość!
Everlight?
Mówiłem, że jej przy tobie nie będzie.
Bogowie obiecują miód i wino, przysięgają, że będą przy tobie trwać.
Kłamią.
Puść mnie!
Chcesz pomóc swoim sojusznikom? Odkupić ich winy?
Więc uwierz w siebie. I tylko w siebie.
Prawda znajduje się w twojej krwi.
Kiki!
Szlag.
Vaksowi to przychodzi łatwiej.
To na nic, Percy.
Broń jest gotowa. Ja tylko kończę to, czego ty nie mogłeś.
Będziemy mieć na rękach krew każdej niewinnej ofiary.
Nie wezmę w tym udziału.
Nie powstrzymasz postępu.
Proszę, nie zostawiaj mnie.
Proszę...
Nikt nie przeżył!
Co? Nie udało się?
Pike?
Dziękuję.
Nie, matko. Proszę.
Słyszałam krzyki.
Matka.
Pomóż mi z wielkoludem.
Biblioteka? Słowa? Same słowa?
Czemu nie ma obrazków?
- Pikey, znowu cię skrzywdziłem? - Nie, brachu.
Ale padam, kurwa, z nóg.
Moment. Gdzie jest Percy?
Ukrywasz się jak tchórz.
Tym razem przyjaciele cię nie ocalą.
Proch? Kiepska kryjówka, de Rolo.
Miałeś wiele okazji, by mnie zabić.
Twoja słabość kosztować cię będzie życie.
Siedem... sześć...
Jeden.
Percivalu!
Czekaj, Orthax!
Zawsze byłeś sprytny, Percivalu.
Teraz możesz się zemścić.
Możesz patrzeć, jak płonę.
Nie chcę zemsty, Anno.
Twoje czyny zniszczyły życie wielu, nie tylko mnie.
Zasługujemy na sprawiedliwość.
Nie rozumiem. Dlaczego okazujesz mi litość?
Wiem, jak działa ten demon.
Jego nienawiść płonie w twoich żyłach.
Śmierć byłaby łaską.
Ale mogę pomóc ci się go pozbyć.
To wymaga czasu i pokuty, ale odnajdziesz drogę.
Twój umysł może być darem dla świata.
Ty mówisz poważnie.
Vex.
Percy!
Tak pochłonięci
Że nie znali dalszej drogi
Ale więź między nimi była wieczna
Miłość zwyciężyłaby
Gdyby nie musieli się spieszyć
Nieświadome serca, groźby...
Nie!
Ale życie toczy się szybko Coś poszło nie tak
Pobiegła do niego Lecz on nie żył już
Nie! Pike!
Niech weźmie wdech
Nie żyje.
Bo nic już nie zostało
Już nigdy nie będziemy tacy sami
To nie tak miało się skończyć
Nie zostawiaj mnie.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski