หยุดนะ นี่เจ้าจะ... เฮ้ย
โอเค ทางสะดวก
เอาละ นักโทษคนไหน คือเป้าหมายของเรา
บอกแล้วไง หัวหน้าลัทธิ ได้เงินอื้อเลย ถ้าพาเขาแหกคุกได้
เจ้าน่ะ ใช่พวกเดียวกับลัทธินั่นรึเปล่า
ว่าไงนะ
ห้องขังอื่นไม่มีคนเลย หมอนี่ต้องเป็นไอ้เวรที่เราตามหาแน่ๆ
ถ้าตามหาเรฟวิ่ง มิสติกอยู่ละก็ พวกเจ้ามาช้าไปสองวัน
ดูเหมือนการกักขัง จะไม่ใช่บัญญัติที่หมอนี่เห็นชอบเท่าไหร่
อือ แหวะ
บ้าเอ๊ย คงต้องบอกลา เงินรางวัลนั่นแล้วสินะ
หรืออาจจะไม่
เจ้าดูไม่เหมาะจะมาอยู่ในที่แบบนี้เลย
ตลกดีนะ
เจ้าน่ะเหมาะ
พอดีเราถังแตก ส่วนเจ้าก็สำเนียงเหมือนคนมีเงิน
ถ้าช่วยเจ้าแหกคุกออกมา เราจะได้เงินเท่าไหร่
ข้ากล้าพูดได้ว่าเยอะพอดู
ถ้าข้าไม่ได้ถังแตกแบบตอนนี้น่ะนะ
นั่นเป็นสิ่งที่เจ้าควรจะพูด หลังเป็นอิสระแล้วสิ
จะเหนื่อยโกหกไปทำไม
อีกเดี๋ยวเจ้าก็จะได้รู้ ว่าข้าไม่มีเงินสักแดง
อันที่จริง ข้าโดดเดี่ยวบนโลกนี้
บางทีเจ้าอาจจะพอเข้าใจ
กลายเป็นว่าเมื่อเจ้าอยู่ในจุดที่ตกต่ำสุด ความจริงกลับเป็นสิ่งเดียวที่ใช้ต่อรองได้
การยอมรับว่าเจ้าต้องการความช่วยเหลือ นั่นช่วยเปลี่ยนใจผู้คนได้
เจ้าเจรจาได้ห่วยแตกมาก รู้ตัวใช่ไหม
แต่โคตรจริงใจเลย
เจ้าอาจต้องการ ความจริงใจเช่นนี้เข้าสักวัน
ดีมาก
มาดูกันว่าความจริงจะพาเราไปที่ไหน
ว่าแต่เจ้าชื่ออะไรล่ะ
ตำนานยอดนักรบ
ประชาชนชาวไวต์สโตนนั้น คุ้นเคยกับความสูญเสียดี
ความโศกเศร้าคือเพื่อนบ้าน ที่เราคุ้นเคยที่สุด
แต่กระนั้น ความเศร้าสลด ของโศกนาฏกรรมครั้งนี้ก็โหดร้ายนัก
เพราะผู้ที่เป็นดั่งพี่ชายที่รัก มิตร
และบุตรชายผู้สูงศักดิ์นั้น ได้ถูกพรากไปจากเราอีกครั้ง
เช่นเดียวกับครอบครัวของเขา เพอร์ซิวัล เดอโรโลเป็นชายผู้อุทิศตน
ให้กับบ้านเกิดและภักดีต่อประชาชน
แม้จะไม่ได้เคร่งศาสนา
เขาก็ยังเชื่อมั่นในไวต์สโตน ด้วยทุกอณูในตัวเขา
ความรักของเขาจะมีคุณค่า ต่อประวัติศาสตร์ของเรา
แต่จิตใจของเขา จะช่วยส่องนำทางเราไปยังอนาคต
ด้วยทุกชั่วโมงยามในชีวิตเขา ที่ได้สลักเสลาสิ่งสืบทอดให้กับเรา
ผ่านสิ่วอันไร้ซึ่งกาลเวลา
ในตอนที่เราล้ม เพอร์ซี่กลับยืนหยัดสู้
เตือนให้เราได้รู้ว่าความหวังนั้น เป็นเพลิงที่ควรคู่จะถูกจุดต่อไป
แม้วันนี้เราจำต้องบอกลากัน
แต่บิดารุ่งอรุณจะยังคงช่วยรักษา เปลวไฟนิรันดร์ให้ลุกโชนในตัวเราทุกคน
ขออธิษฐานในนามของพระองค์
โปรดมอบแสงสว่างแก่ที่อันมืดมิดเถิด
เกิดอะไรขึ้น
เพอร์ซี่อยู่ที่ไหน
ฟังนะ มีเหตุผลที่ข้าคอยกดดันเจ้าเรื่องนี้
ข้าหลงรักเจ้า
- น้องพี่ - ข้าพูดคำนั้นไม่ได้
ข้าไม่เข้มแข็งพอ
เจ้าเป็นคนที่เข้มแข็งที่สุดที่ข้าเคยรู้จัก
ข้ามัวกังวลว่าเขาจะแสดงออกยังไง เจ้าจะแสดงออกยังไง
ข้าปิดกั้นใจตัวเองในตอนที่ควรจะเปิด
ให้ตาย ข้ามันตัวซวยชัดๆ
ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ
ความรักของข้าทำลายทุกสิ่งที่ได้สัมผัส
การได้รู้สึกมากแบบนั้นอีกครั้ง ทำให้ข้าหวาดกลัว
และตอนนี้ เพอร์ซี่ก็จะไม่มีวันได้รับรู้อีกแล้ว
เขาต้องรู้อยู่แล้ว
เขาอาจเป็นพวกรักสันโดษ งี่เง่าแถมขี้โมโห
แต่เพอร์ซี่ก็ฉลาดกว่าข้า
และทุกครั้งที่เจ้าจ้องเขา ข้าก็รู้
- พี่รู้เหรอ - ไม่รู้ก็คงโง่แล้ว
และเขาก็ไม่ใช่คนโง่
ถึงอย่างนั้น เรื่องที่ไม่ได้พูดไป ก็จะยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ข้าจะทนอยู่กับมันได้ยังไง ใครจะทนได้กัน
- ไง - ไง
เวกซ์โอเครึเปล่า
เจ้าโอเครึเปล่า
ข้าขอโทษที่วิ่งหนี จากเรา
เข้ามาข้างในสิ
อนาคตทำให้ข้าหวาดกลัวมานานแล้ว
แต่มันคืออนาคตที่ยังไม่ได้ถูกเขียนขึ้นมา
และข้าก็เริ่มคิดว่า ชะตากรรมคือสิ่งที่เราสร้างขึ้น
จะกลัวก็ไม่เป็นไรหรอกนะ
แต่เราจะเผชิญหน้าได้ทุกอย่าง หากเราอยู่ด้วยกัน
คืนนี้ข้าไม่อยากอยู่คนเดียวเลย เจ้าล่ะ
ข้าไม่เคยอยากอยู่คนเดียวเลยสักคืน
ไม่ใช่ความผิดเจ้าหรอก สแกนแลน
ข้าน่าจะรั้งไม่ให้เจ้าไป
แล้วทำไมไม่ทำล่ะ
เมื่อทุกทางเลือกล้วนเลวร้าย เจ้าควรจะตามเสียงหัวใจไป
งั้นเหรอ
แล้วจะเป็นยังไงถ้าทางนั้นก็ล้มเหลวล่ะ
เพลงของเคย์ลี่
ยังมีหนทางอยู่นะ
ต้องการอะไร
เพื่อแสดงความเสียใจ
และวางแผนเพื่อสู้กับธอร์แด็กในครั้งหน้า
เจ้ามันกล้ามากนะ
เราขาดกันแล้ว จําได้ไหม
ลูกๆ มากมายของเขาฟักออกมาแล้ว
และอีกหลายสิบตัวจะตามมาในไม่กี่วัน
หากไม่อยากสูญเสียทาลโดเร เหมือนที่เสียเพื่อนของเจ้าไปละก็
ข้าแนะนำให้เราคุยกันใหม่
เราต้องการเวลา พวกเรากำลังเสียใจ น้องสาวข้าเปราะบางอยู่
ข้าไม่ได้จะผลักให้พวกเจ้า ต้องมาแบกรับเรื่องนี้
แต่ถึงเวลาแล้วที่เจ้าต้องได้รู้ความจริง
เกี่ยวกับครอบครัวเจ้า และธอร์แด็ก
เวกซ์ เราต้องคุยกัน เจ้า...
นี่มันอะไร
ตอนนี้ข้าไม่มีประโยชน์อะไรกับทุกคนแล้ว
ไม่มีสมาธิเลย ข้าต้องไปทำหัวให้โล่ง
- ทริงเค็ตกับข้าจะไปตั้งแคมป์... - เวกซาห์เลีย เจ้าไปไม่ได้
ความเจ็บปวดที่เจ้าเผชิญ
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจ้ากับข้าเผชิญหน้ามัน
อะไร เจ้าจะบอก...
เรื่องการทำลายล้างที่ธอร์แด็กเล่า
การโอ้อวดถึงเมืองทั้งหลาย ที่ถูกเขาเผาจนวอด
พอร์ตคัลลาวอน เกรมเมแดช ไบโรเดน
ใช่ บ้านเกิดของเจ้า ถ้ายังจำได้อยู่
ท่านแม่
ชะตาของพวกเจ้าผูกติดไว้ กับราชาแห่งเถ้าถ่าน
ตั้งแต่เจ้ายังเป็นเด็กแล้ว
ถึงเวลาที่เจ้าต้องหยุดเพิกเฉย
ธอร์แด็กคือชะตากรรมของเจ้า
ความเศร้านั้น มันขวางพวกเรามาหลายปี
บางทีอาจจะทั้งชีวิตของเราเลย
และการสูญเสียเพอร์ซีไป ก็อาจจะเป็นแบบเดียวกัน
ถ้าเรายอมให้มันเกิดขึ้น
เจ้าจะบอกอะไร
เด็กดื้อ เราอาจแก้แค้น ให้กับพวกเขาทั้งคู่ได้
มีลูกมังกรเป็นโหลที่บุกทำลายไวต์สโตน
และตามที่ไรชานบอก รังของธอร์แด็กจะฟักในเร็ววันนี้
- หากมันเกิดขึ้นละก็... - พวกเราฉิบหายตายห่ากันหมดแน่
มันคงจะแย่แน่ๆ ใช่
ไม่มีใครไว้ใจนางน้อยกว่าข้าอีกแล้ว
แต่เป็นเพราะเราไม่ได้ฟังนางครั้งก่อน เพอร์ซี่ถึงถูกฆ่า
แต่จะยึดเอม่อนคืน
จากมังกรที่อันตรายที่สุดในโลกเนี่ยนะ
พวกเจ้าเคยลองทำมาแล้วนี่นา
ถ้าเจ้าไม่ได้มีกองทัพซ่อนไว้ละก็ มันจะต่างจากครั้งก่อนยังไง
แล้วถ้าเรามีกองทัพขึ้นมาล่ะ
โธ่เอ๊ย กร็อก ข้าบอกแล้วไง ว่าอย่ากินของในห้องแล็บเพอร์ซี่
เปล่านะ ข้าหมายถึง ทุกที่ที่เราไป เราล้วนได้ผูกมิตร
- ใช่ และสร้างศัตรูด้วย - นั่นก็ใช่
แต่ถ้าธอร์แด็กชนะขึ้นมา
จะเพื่อนหรือศัตรู ทุกคนก็ซวยกันหมดนี่นา
นี่เป็นปัญหาที่ใหญ่กว่าไวต์สโตนนะ ใหญ่กว่าทาลโดเรด้วยซ้ำ
เขาพูดถูก บางทีข้าอาจโน้มน้าว ให้พวกอาชารีมาช่วยได้
เราไปขอให้ซาห์ร่ากับแคช ในวาสเซลไฮม์มาช่วยได้
และเอิร์ธเบรกเกอร์ กรูน
หมอนั่นมันสัตว์ประหลาดชัดๆ
เป็นความคิดที่น่าทึ่งมาก กร็อก
แต่เจ้ากำลังพูดถึงนักสู้เพียงหยิบมือ ที่กระจัดกระจายไปทั่ว
ข้าว่ามันคงไม่พอ
แล้วถ้าเป็นทหารนับพันนายจากซินกอร์นล่ะ
นั่นคงจะสร้างความแตกต่างได้แน่
แล้วจะมัวรีรออะไรล่ะ
ไพราห์
วาสเซลไฮม์
ไวต์สโตน
เวสเปอร์ ทิมเบอร์แลนด์
ให้ตายสิ ทำไมข้าต้องเป็นเหยื่อล่อตลอดเลย ซี
เพราะว่าเจ้ามีเสน่ห์เกินต้านไงล่ะ แคชที่รักของข้า
นั่นก็ถูกต้องที่สุด
โอเค มาเถอะ เอาหมอนี่ไปรับรางวัลกันดีกว่า
แล้วเทคจะจ่าย ค่าหัวหมอนั่นเท่าไหร่ล่ะ
ร้อยเหรียญทองเหรอ หรือว่าห้าสิบ
ไม่ใช่ แค่ 25
แล้วถ้ามีอะไรที่ทำให้พวกเจ้า ได้เงินเยอะกว่านั้นล่ะ
- เจ้าพูดถึงมังกรสินะ - ไม่ๆๆ ไม่เอา
ครั้งล่าสุดที่เราไปพัวพันกับพวกเจ้า เราเกือบถูกฆ่าตาย
ไม่เอาน่า ไม่อยากแก้มือรึไง
หรือไม่ก็เงินรางวัลที่มากกว่านั้น
ก็ได้ เรารู้ว่าเราเป็นหนี้บุญคุณพวกเจ้า
แต่คำว่าเกือบตายกับตายแน่นอน มันต่างกันมากโขอยู่นะ
โทษนะ ข้ากับซี เราไปกันแบบแพ็คคู่
พูดถึงคู่ แล้วน้องสาวเจ้าล่ะ
ซินกอร์น
งั้นเจ้าก็ทำสำเร็จ ได้ธนูเฟนธราสมาแล้ว
เดาว่าคงมารับคำชื่นชมจากข้าสินะ
ดีใจที่ได้พบเช่นกัน ท่านพ่อ
แต่ไม่ใช่ ข้าไม่ต้องการการยอมรับ
ข้ามาเพื่อสิ่งที่ขอได้ยากยิ่งกว่านั้น
กองทัพของเราเหรอ
ได้ยินมาว่าพวกเจ้ากําลังรวบรวมทัพ แต่ข้าเกรงว่านั่นคงเป็นไปไม่ได้
ธอร์แด็กอยากจะยึดเอม่อนก็ยึดไป
กองทัพของเราคงอยู่เพื่อปกป้องซินกอร์น
กองทัพของท่านน่ะขอไม่ยาก
งั้นเจ้าอยากได้อะไรจากข้าล่ะ
ข้าอยากให้ท่านยอมรับความจริง
มังกรเป็นผู้สังหารท่านแม่ เอเลน่า
ข้าใช้เวลาหลายปีคิดว่า การที่นางตายเป็นความผิดของข้า
ว่าเราคือเหตุผลที่ท่านส่งนางไปไบโรเดน
และถ้าเราไม่ได้เกิดมา นางก็อาจยังมีชีวิตอยู่
และรู้ไหมว่าทำไมข้าถึงเชื่อแบบนั้น
เพราะท่านก็เชื่อเช่นกัน
ท่านโทษเราว่าทำให้ท่านแม่ต้องตาย
ไร้สาระ ข้าไม่เคยพูดอะไรแบบนั้น
ท่านหันหลังให้ลูกๆ ของตนเอง
ในช่วงเวลาที่เราต้องการ ท่านปิดกั้นเรา
ปล่อยให้เราดูแลตัวเอง ในโลกที่ความรักและความหวังถูกกลืนกิน
คําแนะนําเดียวที่ท่านมอบให้ คือปกป้องหัวใจของเรา
ไม่เปิดใจให้ใครเข้ามา
และตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าทำไม
เพราะท่านหยิ่งยโสเกินกว่า ที่จะยอมรับว่าท่านรักนาง
การตายของนางทำให้ท่านเจ็บปวด พอๆ กับเรา นั่นคือความจริง
นั่นมันนานมาแล้ว
- ข้าเดินหน้าต่อแล้ว - แต่ข้ายัง
ท่านสอนว่าความรักของข้าคือยาพิษ
ข้าได้เรียนรู้บทเรียนนั้นมาอย่างดี
ข้าเอาแต่ปฏิเสธหัวใจ ที่ชายแสนดีผู้หนึ่งหยิบยื่นให้มาตลอด
กระทั่งมันสายเกินไป
และตอนนี้ข้ายอม ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้กอดเขา
เพื่อให้ได้บอกความรู้สึกกับเขา
เพื่อจะไม่ต้องเป็นคนโง่ แบบที่ท่านทำให้ข้าเป็น
แต่ทุกคนต่างมีความเจ็บปวดของตน และเขาก็จากไปแล้ว
เวกซาห์เลีย...
ข้าขอโทษ
นี่เป็นข้อต่อรองเดียวที่ข้ามี ท่านพ่อ
ความจริง
หากท่านยังเหลือความรักให้ข้า หรือให้ท่านแม่อยู่แม้สักนิดละก็
นำทัพไปยังเอม่อนแล้วพิสูจน์มันที
และหากไม่ใช่เพื่อเราแล้ว
ช่วยนึกถึงเหล่าคนที่จะอยู่บนโลกนี้ เมื่อท่านจากไปแล้ว...
ถ้ายังมีสิ่งใดหลงเหลืออยู่
แคชกับซาห์ร่าปฏิเสธคำเชิญของเรา เท่านี้จะเพียงพอรึเปล่า
ข้าอยู่นี่แล้ว
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะเผชิญหน้ามันด้วยกัน
ไม่ใช่ชะตาของข้า ไม่ใช่ชะตาของเจ้า
ชะตาของเรา
ทำอะไรอยู่น่ะ
บางครั้งการร้องเพลงก็ทำให้ข้าสงบลง
นี่มัน "เพลงของเคย์ลี่"
เนื้อเพลงของเจ้าไพเราะมาก สแกนแลน เจ้าได้ให้นางดูรึยัง
ไม่ และก็จะไม่ทำ
ข้าพยายามจะเป็นพ่อ และเป็นส่วนหนึ่งของทีมนี้
และข้าก็ทำพังทั้งคู่
อาจจะมีทางออกก็ได้นะ
มีสิ
ไม่เอาเรื่องกวนใจอีกแล้ว
พวกเจ้าต้องได้เห็นนี่ซะก่อน
ทหาร หยุด
แม่เจ้าโว้ย
นางทำได้
เดินขบวนทัพ
ขอให้พระองค์ช่วยยุติเปลวเพลิง แห่งการล้างแค้นและสงคราม
ง้างให้สุด
ยิง
เอาละ ทหารของเราพร้อมแล้ว แผนจู่โจมคืออะไร
เราจะตีขนาบข้างจากสองฝั่ง
ทัพซินกอร์นของท่าน นักรบของกรูน และเพลการ์ดจากไวต์สโตน
จะบุกผ่านประตูเมืองเข้าไป และยึดจุดฟักไข่ของธอร์แด็ก
โดยมีผู้ควบคุมไฟกับเผ่าอาชารีแห่งลม คอยเป็นโล่คุ้มกันการโจมตีจากเปลวไฟ
อัลลูราและข้าจะใช้เวทมนตร์ ของเราช่วยด้วยอีกแรง
และขณะที่กองกําลังภาคพื้นดิน เข้าปะทะกับลูกๆ ของธอร์แด็ก
วอกซ์มาคินาจะใช้การเบนความสนใจนี้ บุกเข้ารังของมัน
แล้วพวกเจ้าจะเข้าไปได้ยังไง
ข้าเคยไปสำรวจมาแล้ว เราจะเข้าไปทางอากาศ
ไม่ได้ผลแน่ มีลูกๆ มังกรคุ้มกันอยู่
แล้วเจ้าคือใครกัน
นาง... เอ่อ...
สายข่าวของเรา นางชื่อลาร์คิน เป็นรหัสลับน่ะ
ที่ด้านหลังของรังธอร์แด็ก มีทางเข้าที่ไม่ถูกคุ้มกันอยู่
อุโมงค์ข้างหน้าผา เล็กเกินไปสำหรับมังกร
แต่ใหญ่พอที่คนจะเข้าไป
เจ้าแน่ใจนะว่าอุโมงค์นั้นเปิดอยู่
ข้าขอให้คำมั่น
ถ้างั้น เราจะจัดการพวกตัวเล็ก ขณะที่พวกเจ้าใช้ชิ้นส่วนจัดการธอร์แด็ก
มีเกราะด้วย ถ้าข้าทำให้มันใช้งานได้
นั่น... ดูเป็นแผนที่ดีนะ เลดี้เวกซาห์เลีย
แต่มันจะได้ผลใช่ไหม
มันต้องได้ผล
ทหารราบ จัดขบวนทัพ
โชคดีนะ
เป็นเกียรติมากที่ท่านอยู่ข้างเรา
สตอร์มลอร์ดอยู่เคียงข้างเจ้า เจ้าต้องการแค่นั้นแหละ
พร้อมหรือยัง กร็อก
เวกซ์ ข้าขอโทษที่ตอนนั้นไม่ได้อยู่ด้วย
ข้ารู้ สแกนแลน
บางทีหลังจากวันนี้ไป เราอาจให้อภัยกับตัวเองได้
พร้อมไหม น้องสาว
เพื่อเพอร์ซี่ เพื่อท่านแม่
เพื่อเอ็กซานเดรีย!
บ้าเอ๊ย บินต่ำ
ตรงนั้นไม่มีทางเข้าเลย
มีควันแต่ไม่มีไฟ เป็นไปได้ยังไงกัน
และไม่มีกองกำลังต่อต้านด้วย
พวกนั้นน่าจะเห็นเรา หรืออย่างน้อยก็น่าจะเห็นข้าแล้วสิ
โชคดีที่เรายังมีทางเข้าของไรชาน
แล้วถ้ามันไม่มีล่ะ
เห็นแล้ว ลงจอดตรงนั้น
ควันเยอะมาก
เรามองไม่เห็นอะไรเลย
หยุดก่อน
ลูกมังกร!
นักเวทไปด้านหน้า
ประจำตำแหน่ง
เตรียมเครื่องยิงหน้าไม้
ทำไมพวกมันไม่โจมตีล่ะ
รู้สึกได้ไหม
บรรลัยแล้ว
ไม่นะ นางหักหลังเรา
มันถูกผนึกเหรอ
ยังร้อนอยู่
ธอร์แด็กคงหลอมปิดมัน เมื่อไม่ถึงชั่วโมงก่อนแน่
กร็อก เจ้าต่อยทะลุมันได้ไหม
แต่มันคงเสียงดังหน่อยนะ
ให้ตาย ข้าแกร่งกว่าที่คิดอีกแฮะ
ข้าไม่คิดว่าใช่ฝีมือเจ้านะ พี่เบิ้ม
บ้าชะมัด บอกแล้วไงว่าไว้ใจนางไม่ได้
เดี๋ยวนะ งั้นก็หมายความว่า...
ท่านพ่อ
ออกจากรังตัวเองเหรอ
โอ้ ทวยเทพ
ข้าทำอะไรลงไป
"การบุกล้อมเอม่อน"
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ควบคุมงานแปล ฑิตธีมา