หากไม่มีวอกซ์มาคินาแล้ว ข้าคงทำอะไรแบบนี้ไม่ได้แน่
หรือสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ด้วย
เกิดบ้าอะไรขึ้นวะเนี่ย
นางเอาเขาไป ไรชานเอาศพของธอร์แด็กไป
คีคิ เจ้าโอเครึเปล่า
จะโอเคได้ไง
นางวางกับดักเรา แล้วเราก็เดินเข้าไปติดกับจังๆ
เราไม่รู้นี่นา
ข้ารู้
ที่ผ่านมาข้ารู้มาตลอด แต่ก็พูดให้ใครเชื่อไม่ได้เลย
เจ้าจะโทษตัวเองเรื่องนี้ไม่ได้นะ
ไม่เลย แวกซ์
ทุกครั้งที่ข้ายกเรื่องนี้ขึ้นมา ทุกครั้งที่ข้าพูดถึงมัน
ข้าก็จะโดนตั้งคำถาม สงสัย มองข้าม
จากกลุ่มของตัวเอง
เดี๋ยวก่อน
เจ้าจะทำอะไร
ข้าจะไม่มัวนั่งรอ ความเห็นชอบจากใครอีกแล้ว
ช้าจะไม่พึ่งใครอีกต่อไป
- คีย์เลท ได้โปรดเถอะ - ไม่
ไม่ต้องตามข้ามา
คีย์เลท
ตำนานยอดนักรบ
คีย์เลทพูดถูกนะ
พวกเราหลอกตัวเอง
โน้มน้าวกันไปมา ว่าเราจะแก้ปัญหาได้ถ้าเราช่วยกัน
แล้วเจ้าไม่เห็นด้วยเหรอ
ก่อนจะเป็นวอกซ์มาคินา มีแค่เจ้ากับข้า
และเราไม่เคยปล่อยให้งานไม่สำเร็จ
เจ้าจะไปตามล่าริปลีย์เหรอ
ข้านึกว่าการแก้แค้นให้ท่านแม่ จะทำให้รู้สึกดีขึ้น
แต่ไม่เลย
เพราะข้ารู้ว่ายังมีอีกเรื่องที่ต้องถูกแก้ไข
แล้วกลุ่มของเราล่ะ
ไม่มีกลุ่มอีกแล้วละ
ถ้านี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการ น้องข้า ข้าก็จะไปกับเจ้า
มันเกิดอะไรขึ้นกับพวกเราเนี่ย
ก็คือ... ไม่ได้ผลเหรอ
ร่างกายของเขาหายดีแล้ว แต่เขาไม่ยอมฟื้นขึ้นมา
ได้ลองสวดภาวนารึยัง
ข้าไม่รู้ว่ามันจะช่วยได้ไหม
งั้นข้าขอลองอะไรหน่อย
สแกนแลน
เฮ้ย สแกนแลน
ตื่นได้แล้วไอ้ขี้เกียจ ข้ามีเหล้านะเว้ย
กับสาวๆ แก้ผ้า
แล้วก็สาวๆ แก้ผ้าเปียกเหล้าด้วย
ให้ตายเถอะ
ปกติมันได้ผล
หรือเขาอาจไม่อยากตื่นกันนะ
เพลงของเคย์ลี่่
สหาย เจ้าอาจพูดถูก
ข้าต้องไปหาอัลลูรา
ห้ามขยับจนกว่าข้าจะกลับมา
ได้เลย
โรงเตี๊ยม
โทษทีๆ ข้าไพค์เอง หวัดดี เจ้ารู้จักข้า มั้งนะ
นี่ เคย์ลี่่อยู่ห้องไหนงั้นเหรอ
หก
ขอบใจพวก
ข้าพานางมาส่ง
เจ้าเป็นผู้เยียวยานี่ ทำไมข้าต้องทำอะไรบ้าๆ แบบนั้นด้วย
เพราะเขาเป็นห่วงเจ้านะ เป็นห่วงจริงๆ
ข้าไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้ กับใครมาก่อนเลย
เว้นแค่ตัวเขาเอง
เขากำลังแต่งเพลงนี้อยู่
เป็นเพลงเพื่อเจ้า
เหรอ
แล้วทำไมเขาถึงไม่เคยมาหาข้าเลย
เขาพยายามแล้ว
เคย์ลี่ เขายอมเสี่ยงทุกอย่าง เพื่อมาหาเจ้า
ฟังนะ ข้ารู้จักสแกนแลนมานาน
และเราก็ผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะ
เจ้าสองคน แบบว่า...
ไม่ใช่ ทวยเทพ ไม่
คือ... โอเค ก็ได้
ข้าเคย... รู้ใช่ไหม เราเคยพยายามจะ...
ช่างเรื่องนั้นเถอะ
เจ้าทำให้เขาแสดงบางอย่าง แบบที่ไม่มีใครทำได้
และไม่รู้สิ
เจ้าอาจทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อก็ได้
ไอ้เวร สแกนแลน ชอร์ตฮัลต์
แบบนั้นแหละ เจ้าเพื่อนสีเขียว
คีย์เลท
ข้าจะเป็นผู้นำเผ่าอาชารีได้ยังไง ขนาดคนแค่หกคน
เพื่อนหกคน ข้ายังทำให้พวกเขาฟังไม่ได้เลย
อุปสรรคเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต
เหมือนสวนของแม่ไง
ตอนที่นางจากไป
พ่อทั้งรดน้ำมากไป รดน้ำน้อยไป
จนทุกอย่างเหี่ยวเฉาไปหมด
แต่พ่อก็ไม่เคยถอนมันทิ้ง
เมล็ดพันธุ์ยังอยู่ในนั้น
มันแค่อยู่ใต้ผืนดิน
เฝ้ารอการกลับมามีชีวิตอีกหน
แต่ข้าไม่มีโอกาสอีกแล้ว
มันไร้ประโยชน์ หากข้าหาไรชานไม่เจอ
ท่านรู้บางอย่าง
ท่านพ่อ บอกข้ามา
มีพิธีกรรมโบราณอย่างหนึ่ง
มันสามารถใช้ค้นหาคน ที่อยู่ห่างไกลออกไปได้
นั่นแหละสิ่งที่ข้าต้องการ ข้าต้องทำอะไรบ้าง
เจ้าห้ามทำ
พิธีกรรมนั่นอันตรายมาก
มีเพียงอาชารีแห่งผืนดิน ไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้
พวกนั้นจะไม่ยอมบอก หากไม่ได้รับอนุญาตจากสภา
งั้นท่านก็เรียกประชุมได้เลย
สติลเบน
ถิ่นของพวกเวร ที่ไม่น่าไว้ใจที่สุดในอาณาจักรแล้ว
เจ้าแน่ใจนะ
ถ้าไม่ยอมแปดเปื้อน เจ้าก็ชะล้างโลกใบนี้ไม่ได้หรอก
งั้นเชิญเจ้าก่อนเลย
คอร์ริน สภาได้มารวมตัวกันแล้ว
เจ้าเรียกพวกเรามาด้วยธุระอันใด
ขอบคุณ อูเวนดา เหล่าสภาชิกสภา ข้า...
อันที่จริง ข้าอยากคุยกับพวกท่าน
ข้าคือคีย์เลท ธิดาของ...
ทำไมเจ้าไม่ไปทำอริยจาริกของตน
ข้าขอรับรองเลย
เราคงไม่เรียกพวกท่านมาที่นี่ ถ้าไม่ใช่เรื่องด่วนจริงๆ
ในการต่อสู้ที่เอม่อน
ข้าได้ร่วมสู้กับเผ่าอาชารีไฟผู้ห้าวหาญ
ที่ยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อสู้กับธอร์แด็ก
พวกเราชนะ
อย่างน้อยก็ก่อนที่ไรชานจะหักหลังเรา
และข้าคิดว่า...
ข้ารู้ว่ามันเป็นหน้าที่ของข้า ที่ต้องหยุดยั้งนาง
นี่จึงเป็นเหตุผลที่ข้าอยากให้พวกท่าน ประกอบพิธีค้นหาแห่งอาชารีดิน
ว่าไงนะ ไร้สาระ
ไม่มีวัน
เจ้ายังไม่พร้อม
ข้าไม่ใช่เด็กสาวคนเดิม ที่พวกท่านเคยรู้จักตอนจากไปแล้ว
ข้ารอดชีวิตมาจากอาณาจักรเฟย์
ดั้นด้นไปยังนรกแห่งเดสพาธ
ข้าผ่านพ้นเปลวเพลิง และกลายเป็นหนึ่งเดียวกับมัน
พวกท่านไม่รู้หรอกว่าไรชานทำอะไรได้บ้าง
เหล่าอาชารีเคยรับมือ กับมังกรตนนี้มาก่อน
เหล่าผู้เฒ่าของเราสร้างบาดแผลให้นาง
จนนำไปสู่จุดจบของนางในท้ายที่สุด
เดี๋ยวนะ
เราสาปนางด้วยโรคนั่นงั้นเหรอ ข้า... ข้าไม่...
มีอีกหลายเรื่องที่เจ้ายังไม่รู้ คีย์เลท
เจ้ายังผ่านการทดสอบได้ไม่ถึงครึ่งทาง
แล้วตอนนี้เจ้ามาขอร้องอะไร
ให้ข้ามอริยจาริกของตน แล้วเรียนรู้พิธีแสนอันตรายนี่น่ะเหรอ
มันอาจฆ่าเจ้าได้เลย
ข้ารับมือได้
งั้นเหรอ
แม่ของเจ้าก็พูดเช่นนั้น และไม่มีใครได้ยินข่าวนางอีกเลย
ในฐานะอาชารี ภารกิจของเรา คือปกป้องรอยแยก
ไรชานอาจโทษเราที่ทำให้นางเป็นเช่นนั้น
เจ้าอาจมีความแค้นส่วนตัวกับนาง
แต่นั่นไม่อาจมาแทนที่ภารกิจของเจ้า
และมันก็ไม่ใช่เหตุผลให้ต้องเสี่ยง
ขอปฏิเสธคำขอนี้
ท่านพ่อ
พ่อขอโทษด้วย คีย์เลท
พ่อคงต้องถอนตัวจากการตัดสินใจนี้
โรงเหล้าเดอะบัคเก็ตแอนด์สเปด
ไอ้ขี้โกง
พวกโง่
เจ้ากำลังดึงดูดความสนใจ
ไปให้พ้นหน้าข้าซะ
เพพเพอร์บ็อกซ์นี่
เจ้าจิ๋วนี่น่ะเหรอ ข้าเก็บมันมาจากดาร์คโทว์
เจ้าหาเรื่องผิดคนแล้ว ไอ้หนุ่ม
แค่จะถามว่า ได้เพพเพอร์บ็อกซ์นั่นมาจากไหน
ข้าจะตอบก็ได้ หรือไม่ก็ปาดคอเจ้าซะ
อย่าคิดทำร้ายคนที่มีเสื้อคลุมสิ
ไม่มีลูกปัดบนแผลเป็นของเจ้า
งั้นเราทั้งคู่คงเป็นสหายสินะ
เวกซ์ ปล่อยเขาก่อนน้องสาว
เขากำลังจะฆ่าเจ้านะ
ไม่ใช่ เขาเป็นพวกแคลสพ์
โทษที นางค่อนข้างจะ...
- นางอาจจะดู... - ไม่ต้องห่วง
ข้าก็มีน้องสาวเช่นกัน
โคตรจะรักนางเลย
งั้นมาเริ่มกันใหม่ดีไหม
ลูกจะอยู่กับแม่เสมอ
แล้ววันหนึ่ง ลูกจะพร้อม กับการเดินทางของลูกเอง
ลูกเพียงแค่ต้องฟัง
มีเรือลำหนึ่งจอดเทียบเข้าออก ตรงชายฝั่งลูซิเดียน
เพื่อขนส่งอาวุธพวกนี้
ไม่มีทั้งธง ไม่มีทั้งสัญลักษณ์
มาหยุดที่นี่เพื่อเติมของ
เจ้าพอรู้ไหมว่าเรือจะกลับมาอีกทีเมื่อไหร่
เทียบท่าแค่ตอนกลางคืน ไม่มีบอกเวลาล่วงหน้า
งั้นข้าว่าเราน่าจะหาที่พักสักหน่อย
จากนี้ไปเจ้าจัดการเองนะ
ข้าจะไม่ยุ่งกับไอ้พวกเวรนั่นหรอก
ขอบใจมาก สหาย
ไม่มีมิตรในหมู่โจร
จำเอาไว้ละ
หนี้ต้องล้างด้วยเลือด
แล้วเจอกัน
ขอสายลมดูแลพวกเจ้า ขณะที่เจ้ากลับสู่เผ่าของตน
เมื่อไฟดับลง สภานี้จะสลายตัว
ยังก่อน
ธุระของเรายังไม่เสร็จสิ้น
ท่านยังไม่ได้ฟังข้า
สภานี้มีกฎนะ คีย์เลท
ไม่หรอก ไม่ใช่พวกเขา
มีคนบอกข้าว่าการต่อสู้ครั้งนี้ ไม่คุ้มค่าให้เสี่ยง
เตือนให้ระวังตัวไว้
บอกให้เฝ้ารอโรคร้ายของไรชาน
บอกให้หุบปาก แล้วทำตามอริยจาริกของตนซะ
แต่นั่นไม่ใช่การเป็นผู้นำ มันคือความขลาดเขลา
เจ้าพูดด้วยความมั่นใจที่ตนเองก็ยังไม่มี
แม่ของเจ้ารู้ดี...
ข้าไม่ใช่แม่ของข้า
ข้ามีเส้นทางของตัวเอง
ผู้นําที่แท้จริงจะพร้อม ยอมสละทุกอย่างเพื่อสิ่งที่เชื่อ
นั่นคือคนที่ข้าจะเป็น เมื่อได้นั่งอยู่ในสภา
ในฐานะสุ้มเสียงแห่งพายุ
ใช่ อาชารีมีหน้าที่เพื่อผู้คนของเรา
แต่เราก็ยังมีหน้าที่ต่อเอ็กซานเดรียด้วย
จะชอบหรือไม่ เราก็เป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้
และข้าก็พร้อมที่จะสู้เพื่อมัน
ข้าพร้อมตายเพื่อคนที่ข้ารัก
ท่านปฏิเสธข้าได้ ท่านหัวหน้าอูเวนดา
แต่ข้าจะไม่ยอมออกจากสนามนี้
จนกว่าจะได้ยิน เช่นนี้จากสมาชิกสภาแต่ละคน
ในเมื่อพิธีกรรมนี้เป็นของผู้คนเผ่าข้า
ก็ต้องพิจารณาความเห็นของเราด้วย
เราคือเผ่าอาชารี แต่คีย์เลทพูดถูก
เราก็เป็นชาวเอ็กซานเดรียด้วย ถึงเวลาที่เราจะทําตัวให้สมกับที่เป็นแล้ว
พาทิซ เจ้าไม่มีอะไร เกี่ยวข้องกับมังกรตัวนี้
เจ้าไม่สามารถทำพิธีกรรมให้นางได้
นั่นจึงเป็นเหตุผล ที่ข้าจะสอนเด็กคนนี้
แล้วพวกเจ้าที่เหลือเห็นด้วยงั้นเหรอ
ขอบคุณที่ยืนหยัดเพื่อลูกสาวของข้า
เก็บคำขอบคุณไว้เถอะ คอร์ริน
การได้รับอนุญาตจากสภาเป็นเรื่องง่าย หากเทียบกับสิ่งที่รออยู่
มีหลายคนตายเพราะพยายามทำพิธีกรรมนี้
แล้วเราจะเริ่มกันเมื่อไหร่
ยังไม่เจออะไร
เราควรลงไปข้างล่าง แล้วก็บังคับให้พวกนั้นพูด
เด็กดื้อ ข้ารู้ว่าเจ้าอยากหานาง แต่เราจะขาดสติไม่ได้นะ
แน่นอน ต้องมีแผน
เอาแบบนี้ไหม
ข้าจะลองไปแอบฟังพวกนั้น
เจ้าอยู่เฉยๆ นะ
เยี่ยมเลย
ต้องใช้เวลาหลายปี กว่าเผ่าอาชารีดินจะช่ำชองพลังของตน
เพื่อดึงเอาพลังงานจากปฐพี กลายเป็นหนึ่งเดียวกับผืนดิน
แต่ที่นี่ ณ ใจกลางจุดตัดกัน ของเส้นเวทลึกลับ
มันจะช่วยให้เจ้า เข้าถึงความสามารถนั้นได้
รูปปั้นพวกนี้แปลกจัง
พิธีกรรมจะควบคุมพลังใจกลาง
แต่ถึงเป็นที่นี่ ก็ยากนักที่จะเชี่ยวชาญ
เดี๋ยวนะ...
นี่คือคนเหรอ
จําไว้ว่าเจ้าครอบครองอะไรอยู่ ในฐานะอาชารี
พลังแห่งสายลมพัดเป่าผมเจ้า
พลังของศิลาอยู่แทบเท้าของเจ้า
เหมือนเส้นเวทพวกนี้
เจ้าคือแกนหลักที่ธาตุต่างๆ จะไหลเวียนผ่านไปมา
และทันทีที่ท่านสอนข้า ข้าจะใช้สิ่งเหล่านั้น
แต่ข้าสอนไม่ได้
เพราะข้ามีความสามารถนั้นแล้ว
เหมือนกับที่ต้นเอล์มใหญ่ งอกมาจากเมล็ดพันธุ์เดียว
เจ้าต้องเหนี่ยวพลังของเจ้า และปล่อยให้มันเติบโต
เรือนี่นา
รอมามากพอแล้ว ข้าจะไม่พลาดแน่
เกี่ยวไว้
รับทราบ
นิสัยแย่ๆ จะพาเจ้าไปตายเอาได้นะ
ดูซิว่าเราเจออะไร
ตาเจ้าทอยเต๋าแล้ว
เราจับได้ว่า มีคนแอบย่องเบาแถวท่าเรือ เร็วเข้า
ให้ตายเถอะ เวกซ์
เชื่อมต่อกับผืนดิน
ศิลา โคลนตม ความไม่สมบูรณ์
แบบนี้เหรอ
ดี ทีนี้ก็ด่ำดิ่งลงไป แต่ช้าๆ
ถ้าเสียการควบคุม เจ้าอาจสูญเสียตัวตน
ฟังแล้วสบายใจขึ้นเยอะ
ข้า... สัมผัสได้ถึงความขมขื่น
ใช่แล้ว สายโยงความเป็นปรปักษ์ ระหว่างเจ้ากับไรชาน
มันแทรกผ่านผืนดิน เหมือนกับรากไม้ที่เน่าเฟะ
ตามมันไปผ่านผืนดิน ผ่านก้อนศิลา
ตามมันไปถึงนาง
ท่านหัวหน้า นี่มัน... มันมากเกินไป
ข้าเชื่อมต่อไม่ไหว
ตั้งสติเอาไว้ คีย์เลท
ไม่ๆ มันกำลังดึงข้าลงไป
คีย์เลท
ทำไมข้าถึงทำไม่ได้
เจ้ามาทำบ้าอะไรที่นี่
เปล่า ข้าหลงทางน่ะ
เจ้าไม่หลงแล้วนี่ไง
โทษทีนะ คนสวย ต้องยกสมอเรือแล้ว
หยุดก่อน
หัวหน้าบอกให้ข้าทำเอง
ทำไม นางสนอะไรด้วย
ไปนางเองไหม เชิญเจ้าเลย
น่าสนใจนี่...
ตะขอของเจ้าอยู่ไหน นิโคไล
ก็นะ อย่างน้อยข้าก็ลองแล้ว
เฮ้ย
ไม่นะ เวรเอ๊ย
คิดบ้าอะไรของเจ้า เจ้าเกือบทำเราซวยกันหมด
ข้าขอโทษ ข้า...
ถ้าข้าหยุดละก็ แม้เพียงชั่วครู่
ทุกอย่างที่ข้ารู้สึกเกี่ยวกับเพอร์ซี่ มันจะย้อนกลับมา
อย่างที่ข้าบอกไง
ข้าอยู่ข้างเจ้า
แต่เรื่องนี่จะสำเร็จ ก็ต่อเมื่อเจ้าอยู่ข้างข้าด้วย
ข้ารู้
และข้าก็อยู่ข้างเจ้า
เฮ้ย ผู้บุกรุก ผู้บุกรุก
ตัดเชือก
ออกเรือเลย
คงทำเงียบๆ ไม่ได้แล้วละ
เวกซ์ ช่วยหน่อย
บ้าเอ๊ย
ขอบใจ น้องสาว
ธรรมชาติรับรู้ได้ เมื่อมีบางสิ่งฉุดรั้งเจ้า
ทีนี้ลองใหม่อีกครั้ง
ตั้งสมาธิ เชื่อมต่อกับผืนดินอีกหน
ข้าจะต้องไม่ล้มเหลว
ไรชานงั้นเหรอ
ไม่ มันคืออย่างอื่น
ทางสะดวก
ยินดีต้อนรับขึ้นเรือ
ริปลีย์
ยินดีรับใช้
เวรจริง
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล ฑิตธีมา