ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
Το βουνό είναι σαν ζωντανό.
Τραγούδησέ του σωστά και θα αντηχήσει το τραγούδι σου,
θα σου δείξει πού να κάνεις εξόρυξη, πού ν' ανοίξεις σήραγγα
και πού ν' αφήσεις το βουνό ανέγγιχτο.
Πατέρα...
Είναι παραπάνω από ό, τι φανταζόμασταν.
-Βασιλιά Ντούριν, υπάρχει... -Αρκετά!
Συλλάβετε το Ξωτικό.
Ο Έλροντ είναι σαν αδερφός μου,
σαν να ξεπετάχτηκε από τη μήτρα της ίδιας μου της μητέρας.
Πώς τολμάς!
Επικαλείσαι τη μνήμη της μητέρας σου
για να υπερασπιστείς την απόφασή σου να προδώσεις τη φυλή σου;
Εσύ πρόδωσες τη φυλή μας!
Βεβηλώνεις το στέμμα που φοράς!
Άφησέ το.
Δεν είναι δικό σου πια.
Από τη σκιά ήρθες.
Στη σκιά σε διατάζω να επιστρέψεις!
Είδες πάλι το όνειρο χθες το βράδυ, έτσι;
Στο όνειρο, υπάρχει ένα είδος... κλαδιού.
Κάτω από τ' αστέρια.
Φαίνεται ότι μας ακολουθούν.
Φυλλομετρούσα το παλιό βιβλίο του Σάντοκ.
Νομίζω ότι είναι οδηγίες.
Καλώς ήρθατε στη γη του Ρουν.
Γιατί το κοιτάζεις έτσι;
Σαν να έχεις ξανάρθει εδώ.
Μόνο στα όνειρα.
Πες μου τ' όνομά σου.
Έχω πολλά ονόματα.
Πού είναι ο Χάλμπραντ;
Έχει φύγει. Κι αμφιβάλλω αν θα επιστρέψει.
Κι αν ποτέ επιστρέψει, κανείς μας να μην έχει επαφή μαζί του.
Ο σύντροφός σου, αυτός ο Χάλμπραντ, δεν ήταν αυτός που ισχυριζόταν.
Δεν είναι αυτός που πίστευα.
Είναι ο Σάουρον.
Πρέπει να δοθεί στα χέρια του άρχοντα Κελεμπρίμπορ.
Πρέπει να ενημερωθεί αμέσως ότι ο Χάλμπραντ είναι ο Σάουρον.
Συγχώρησέ με, άρχοντά μου, αλλά μόλις έφτασε ένας μαντατοφόρος.
Θα του επιτρέψουμε την είσοδο;
ΚΑΖΑΝΤ-ΝΤΟΥΜ
Βραστός τυφλοπόντικας...
Περίμενε.
-Πολύ ακριβό. -Τι;
Δεν είμαστε άποροι.
Εσύ είπες ότι θα ήταν συνετό να σφίξουμε το ζωνάρι.
Ή δεν υπολόγισες τον εαυτό σου σε αυτό που είπες;
Παντρεύτηκες έναν πρίγκιπα.
Αλλά είσαι δεμένη με έναν απόκληρο.
Είμαι δεμένη με τον Νάνο που αγαπώ.
Και δεν θα αντάλλαζα την καρδιά του με ένα ορυχείο γεμάτο οπάλια της φωτιάς.
Θα ήταν ωραία να είχαμε οπάλια, πάντως.
Ναι, θα ήταν.
Προσπάθησες να μιλήσεις στον πατέρα σου...
Ντίσα, ξέρεις ότι δεν θα δεχτεί να με δει.
Δεν ρώτησα αυτό.
Γιατί θα πρέπει εγώ να ζητήσω ακρόαση;
Αυτός αποκήρυξε εμένα!
Είναι ξεροκέφαλος σαν ξυλοπόδαρο.
Πιο εύκολα λυγίζεις τούβλο.
Μπορείς να...
Ντίσα...
Κρατήσου.
Είπα, κρατηθείτε!
Ντίσα!
Ντούριν.
Όχι.
Ο ΆΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΏΝ: ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΊΔΙΑ ΤΗΣ ΔΎΝΑΜΗΣ
Αυτά τα χώματα θα σας δώσουν
γλυκά άνθη και πάλι.
Αγαπημένε μου αδελφέ.
Άρχοντα Κελεμπρίμπορ.
Δεν μου είπαν ότι είχες φτάσει.
Ποιες είναι οι ειδήσεις;
Είχα έναν απρόσμενο επισκέπτη.
Επέστρεψε ήδη;
Γκαλάντριελ...
Δεν είναι οι σπόροι που φύτεψες εσύ;
Τρία δαχτυλίδια έχουνε οι Ξωτικοί-βασιλιάδες απ' τον ουρανό κάτω.
Εφτά για τους Νάνους-άρχοντες, παλάτια που 'χουνε στα βράχια.
Εννιά οι Άνθρωποι οι θνητοί που 'χουν τη μοίρα του θανάτου.
Πρέπει να επιτεθούμε από βόρεια.
Μπαίνουμε εδώ, ανάμεσα στο Έρεντ Λίθουι και το Έφελ Άρμεν.
Θα ήταν φρονιμότερο να επιτεθούμε στον Άνταρ από ανατολικά.
Και πού βρίσκεται ο Σάουρον;
Οι κατάσκοποι μάς πληροφορούν ότι ο Σάουρον ταξίδευε στη Μόρντορ.
Μάλλον θέλει να παραγκωνίσει τον Άνταρ και να διεκδικήσει τον στρατό του.
Αν κινηθούμε γρήγορα,
ίσως συνθλίψουμε δύο αράχνες κάτω από μία μπότα.
Τι λέει η Διοικήτρια των Βόρειων Στρατιών;
Η Γκαλάντριελ;
Να στείλουμε πλοία στον Άντουιν,
να εισβάλουν στη Μόρντορ από δυτικά.
Φρόντισε τις προετοιμασίες.
Δεν χρειάζομαι μάτι αετού
για να δω ότι οι σκέψεις σου πετούν μακριά στον ορίζοντα.
Τι τις βαραίνει;
Ο Σάουρον μπορεί να ταξίδεψε στη Μόρντορ,
αλλά δεν είμαστε βέβαιοι ότι θα παραμείνει εκεί.
Τι σε κάνει να το λες αυτό;
Ο Σάουρον...
δεν βλέπει τον εαυτό του ως κύριο μιας άγονης γης,
αλλά ολόκληρης της Μέσης Γης.
Θέλει να την κυβερνήσει όχι μόνο κατακτώντας την,
αλλά και λυγίζοντας τα μυαλά όλων των λαών της.
Γι' αυτό, δεν χρειάζεται στρατούς...
αλλά Δαχτυλίδια.
Και δεν μπορεί να τα κατασκευάσει χωρίς τον Κελεμπρίμπορ.
Ο Σάουρον είναι μόνος, χωρίς στρατό ή σύμμαχο.
Το Ερέγκιον προστατεύεται από δύο ποταμούς
με χιλιόμετρα παραπετάσματος από πέτρα των Νάνων, πάχους τριών μέτρων.
Να είσαι βέβαιη, ο Κελεμπρίμπορ και τα μυστικά της τέχνης του
είναι ασφαλή.
Σου λέω, κάποιο συγκαλυμμένο κακό πλησιάζει το Κελεμπρίμπορ.
Το σχέδιο του Σάουρον εξελίσσεται ακόμα και τώρα.
Το ξέρω.
Πώς;
Από τότε που φόρεσα αυτό το Δαχτυλίδι, αισθάνθηκα...
αντιλήφθηκα...
αναλαμπές του αθέατου κόσμου...
σαν όνειρα απρόσκλητα, που συνωστίζονται στον νου μου όταν ξυπνά.
Πιστεύεις ότι τα Δαχτυλίδια αφύπνισαν την ικανότητά σου
να βλέπεις αυτό που δεν έχει συμβεί ακόμα;
Έχουν αφυπνίσει τη δική σου;
Έχω δει βουνά να γκρεμίζονται.
Νερά να στεγνώνουν. Και σύννεφα μαύρα να μαζεύονται πάνω από πύργους λευκούς.
-Στείλε με στο Ερέγκιον. -Γκαλάντριελ...
-Αν ο Σάουρον είναι εκεί... -Μην αντιμετωπίσεις ξανά τον Σάουρον.
Λένε ότι μόλις ο Πανούργος αποκτήσει την εμπιστοσύνη ενός όντος,
αποκτά την ικανότητα να πλάθει τις σκέψεις του.
Να εξαπατά όχι μόνο καρδιά και μυαλό, αλλά και μάτια και αφτιά.
Να μεταβάλλει την πραγματικότητα.
Εσύ έχεις ήδη προσβληθεί μία φορά.
Ναι.
Ξέρει το μυαλό μου.
Κι εγώ το δικό του.
Γι' αυτό πρέπει να τον αντιμετωπίσω.
Μόνο εγώ μπορώ να τον σκοτώσω.
Κάποτε τον θεωρούσες φίλο σου.
-Ο Χάλμπραντ δεν ήταν... -Τον Σάουρον.
Δεν πρέπει να τον αντιμετωπίσεις μόνη.
Κι αν υποθέσουμε... ότι δεν ήμουν μόνη;
ΕΡΕΓΚΙΟΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ-ΣΙΔΗΡΟΥΡΓΩΝ
Ο άρχοντας Κελεμπρίμπορ λυπάται, αλλά δεν θα σου επιτρέψει την είσοδο.
Δεν μπορώ να του μιλήσω αυτοπροσώπως;
Είναι απασχολημένος.
Αλλά σου εύχεται καλή τύχη στο ταξίδι σου.
Μου ζητάς να φύγω;
Ο άρχοντας του Ερέγκιον σου το ζητάει.
Εγώ λέω να περιμένω εδώ.
Μήπως και αλλάξει γνώμη.
Έφυγε;
Όχι. Αρνείται να φύγει, άρχοντά μου.
Μπορεί να αρνηθεί όσο θέλει.
Υποσχέθηκα στην αρχόντισσα Γκαλάντριελ ότι δεν θα τον συναντήσω ξανά.
Συμβαίνει και κάτι ακόμα;
Πιστεύω ότι τραυματίστηκε, άρχοντά μου.
Άσ' τον εκεί.
Θα φύγει πολύ σύντομα.
Από μέρα σε μέρα θα έρθουν μαντατοφόροι από το Λίντον με ειδήσεις.
ΚΑΡΑΣ ΓΚΑΕΡ ΔΥΤΙΚΟ ΡΟΥΝ
Τι νέα από τα λευκά φτερά;
Η σκιά του Σάουρον βαθαίνει.
Λένε ότι πήρε νέα μορφή για να εξαπατήσει τους εχθρούς του.
Και ο Ιστάρ;
Ακούω φήμες από ρακοσυλλέκτες αλατιού και κλέφτες μουμακίλ.
Φήμες για έναν κουρελή γέρο που ταξιδεύει ανατολικά με δύο ανθρωπάκια.
Είναι χαμένος. Ευάλωτος.
Μα δεν θα είναι για πολύ.
Πρέπει να τον βρούμε πριν μάθει να τιθασεύει τις δυνάμεις του.
Ίσως, το αίμα που έχυσα για να σε φέρω μπροστά μου
θα έπρεπε να είχε ξοδευτεί σε πιο χρήσιμους υπηρέτες.
Κύριε.
Επέστρεψε ένας από τους ανιχνευτές που έστειλες.
Τον βρήκες;
Δεν τον βρήκα απλώς. Ξέρω και πώς να τον αιχμαλωτίσω.
Θεράπευσε την κατάρα στη σάρκα μας και θα σου φέρω τον Ιστάρ αλυσοδεμένο.
Τι σε κάνει να πιστεύεις, ένας θνητός όπως είσαι εσύ,
ότι θα μπορούσες να νικήσεις έναν Ιστάρ
ενώ οι πιο δυνατοί ακόλουθοί μου δεν μπόρεσαν;
Ο Ιστάρ θα παραδοθεί σε μένα, διότι αν δεν το κάνει,
θα σκοτώσω τα ανθρωπάκια που αποκαλεί φίλους.
Μήπως το Ντόντερικ;
Ντόντερικ;
Εντάξει. Αντγουάιζ;
Είναι ωραίο όνομα. Παρ' όλα αυτά, δεν θα είναι δικό μου.
Ξέρω.
Φρενταγκάρντ.
Δεν καταλαβαίνετε;
Κανείς δεν σου δίνει ένα όνομα.
Είναι δικό σου ήδη.
Είναι αυτό που είσαι.
Και όταν το ακούς, νιώθεις την καρδιά σου να λάμπει.
Θα το ακούσεις κάποια μέρα.
Είμαι σίγουρη.
Θα ανακαλύψουμε ποιος είσαι.
Το 'ξερα!
Λέει ότι αν στρίψουμε βορειοανατολικά,
θα κόψουμε στη μέση αυτό το σκέλος του ταξιδιού.
Εκεί πέρα. Ελάτε!
Προτιμώ να αποφύγουμε το μονοπάτι
που θα ξεμείνουμε από νερό την πρώτη μέρα
και θα πεθάνουμε από τη ζέστη τη δεύτερη.
Μα μπορεί να γελιέμαι;
Μήπως το Ντόντερικ;
Είπες ήδη το Ντόντερικ.
Όχι, δεν το είπα.
-Το είπες. -Το είπες.
Πώς πάει η τροφοσυλλέκτρια αυτήν τη φορά;
Βρήκα μόνο έναν σκορπιό κι έναν κάκτο.
Ο σκορπιός με τσίμπησε, έπεσα και, ξέρεις...
-Έτσι βρήκα τον κάκτο. -Έτσι βρήκες τον κάκτο.
Δεν μπορείς απλώς, τι να πω, να φτιάξεις λίγο ακόμα νερό;
Φοβάται ότι θα χάσει τον έλεγχο πάλι χωρίς γκαντ.
Θα βρούμε ένα γκαντ. Έχει άφθονα κλαδιά εδώ.
Δεν γίνεται έτσι, Πόπι.
Σωπάστε.
Τι είναι;
Στον άνεμο. Το ακούτε αυτό;
-Ακούγεται σχεδόν σαν... -Οπλές.
Είναι ακόμα κοντά. Στ' άλογα!
Ποιοι ήταν;
Δεν ξέρω.
Ακολουθούν το διάβα μας.
Θα ήταν φρόνιμο να βρούμε άλλο.
Βρήκαμε ήδη.
Κανείς δεν ξεστρατίζει.
-Κανείς δεν βαδίζει μόνος. -Κανείς δεν βαδίζει μόνος.
Όλοι οι κήποι ξεράθηκαν μετά τον σεισμό.
Και όχι μόνο οι κήποι.
Αφθονούν οι μαύροι οιωνοί σε όλα τα βασίλεια των Νάνων.
Λένε ότι έπεσε κατάρα στο βουνό όταν ο πρίγκιπας άφησε να μπει το Ξωτικό.
Μήπως εσείς οι δύο διασπείρατε εικασίες;
-Όχι. -Ούτε να το φανταστούμε.
Ωραία, γιατί οι φήμες είναι σαν ωδικά πτηνά.
Ακούγονται καλά θηράματα από μακριά, αλλά από κοντά είναι άδειο πιάτο.
Δεν είναι αλήθεια, λοιπόν;
Ότι συμβαίνει κάτι τρομερό;
Θ' αποδείξουμε ότι δεν συμβαίνει.
-Βασιλιά Ντούριν. -Βασιλιά Ντούριν.
Ντίσα.
Νάρβι, τι αναφέρεις;
Κύριε.
Πριν λίγο καιρό, ξύπνησε ένα βουνό της φωτιάς.
Και παρόλο που βρίσκεται μακριά στον νότο μας,
οι δονήσεις του εδάφους που προκάλεσε
απλώθηκαν στα οστά της γης κι έφτασαν ως εδώ,
κατέστρεψαν τους ηλιαγωγούς μας
και μαζί τους, την ικανότητά μας να καλλιεργούμε σοδειές.
Οπότε, η προφανής λύση είναι
να βάλουμε τους σκαφτιάδες να επισκευάσουν τους αγωγούς
και να φτιάξουμε καινούριους. Όμως...
Κάθε Τραγουδιστής της Πέτρας που έφερες, απέτυχε να βρει ένα ασφαλές μονοπάτι.
Δυστυχώς είναι αλήθεια.
Με την έγκρισή σου, κύριε, θα βρούμε το φως.
Την έχετε.
Εννέα αιώνες,
οι Τραγουδιστές της Πέτρας έθρεψαν τον ιερό δεσμό μας με αυτόν τον βράχο.
Και όλα αυτά τα χρόνια, ούτε μία φορά,
ούτε μία φορά δεν έπαψαν να μας προσφέρουν.
Τώρα, όμως, όποια κι αν είναι η αιτία,
ο δεσμός έσπασε.
Το χέρι του σκότους έκλεισε γύρω από το Καζάντ-ντουμ .
Σκάψε προσεκτικά, Βαθυστόχαστε.
Ντίσα.
Να μιλήσουμε;
Σοβαρά, θα με κάνεις να ρωτήσω;
Εννοείς τα εγγόνια σου; Καλά είναι.
Πεθύμησαν να σου τραβήξουν τα γένια, αλλά...
Δεν χρειάζεται να το κάνεις πιο δύσκολο απ' όσο είναι.
Περίεργο. Συνεχώς λέω το ίδιο σ' εκείνον.
Σίγουρα ο Ντούριν ξέρει ότι μίλησα με θυμό!
Αν ακούω συγγνώμη, Βασιλιά, ζήτα την από τον άντρα μου.
Γιατί να ζητήσω εγώ συγγνώμη;
Αυτός εξαπέλυσε την προσβολή!
Σου λέω, είναι...
Ξεροκέφαλος σαν γογγύλι;
Μία ακόμα κοινή ιδιότητα που έχετε εσείς οι δύο.
Αυτό που εσύ λες "ξεροκεφαλιά",
κάποιοι Νάνοι το λένε "δύναμη".
Φαντάζομαι ότι χρειάζεται δύναμη για να κρατάς κακία τόσο βαριά.
Για να κρατάς την πληγωμένη σου καρδιά τόσο σφιχτά δεμένη, που μόλις πάλλεται.
Ναι, όντως.
Μόλις που πάλλεται.
Επόμενο είναι να μην ακούμε το βουνό.
Ο Βασιλιάς κωφεύει στη θλίψη του γιου του.
Μάζεψε το τσεκούρι σου, Ντίσα!
Θες να δείξεις αληθινή δύναμη;
Κάλεσε τον γιο σου να έρθει.
Θα απαντήσει.
Αν, όμως, βασιστείς σε εκείνον, οι κορυφές του Ζιράκζιγκιλ θα λιώσουν,
και η έχθρα σας θα υπάρχει ακόμα.
Καμιά ηλιαχτίδα ακόμα.
Άλλο ένα αδιέξοδο.
Θα πρέπει να δουλεύουμε όλη νύχτα. Ορίστε.
-Βγάζεις φουσκάλες, βλέπω. -Δεν είναι ντροπή. Κι εγώ έβγαλα.
-Αλήθεια; -Ναι. Όταν ήμουν πέντε χρονών!
Ναι, χέρια παλατιού.
Γυάλιζε κοσμήματα όλη του τη ζωή.
Μη μου φοβάσαι, Πρίγκιπα, μόνο 13 ώρες έμειναν.
Ναι. Αυτός φταίει που βρεθήκαμε σ' αυτό το μπλέξιμο.
Και ο πατέρας του.
Άπλωσε χέρι πάνω μου ξανά, και θα σ' το δαγκώσω από τη ρίζα.
Πώς ήταν το ορυχείο;
Το ίδιο πάνω κάτω.
Πού είναι τα μικρά;
Είπαν ότι δεν πεινούσαν. Πάλι.
Δεν έχουν κι άδικο.
Τούτη η σίκαλη είναι σαν περσινό ψωμί.
Είναι περσινό ψωμί.
Γιατί δεν αγοράζουμε καινούρια σιτηρά από την επιφάνεια;
Υπέροχη ιδέα!
Μα ποιον θα βρούμε στο Ντίμριλ Ντέιλ για να πείσει τον πατέρα σου;
-Μην αρχίζεις. -Να σκεφτώ...
Είπα μη.
Ξεκαβάλα το καλάμι σου και ζήτα συγγνώμη!
-Μου φέρνεις δυσπεψία. -Ωραία! Άκου τα σωθικά σου!
Τ' ακούω!
Και πάλι λένε ότι είχα δίκιο.
Αν δεν είχε διώξει τον Έλροντ να σαπίσει,
θα είχαμε τροφή 500 χρόνια!
Νομίζεις ότι το θέμα είναι η τροφή;
Δεν μπορούμε ν' ακούμε πια τα βουνά.
Φοβάμαι, Ντούριν.
Φοβάμαι.
Ντίσα... Έλα εδώ.
Είμαστε Νάνοι.
Θα βρούμε τρόπο.
Πάντα βρίσκουμε.
Πώς;
Τα γράμματά μας στον Κελεμπρίμπορ έχουν μείνει αναπάντητα.
Φοβάμαι ότι ο Σάουρον είναι στο Ερέγκιον.
Ο Υψηλός Βασιλεύς δέχθηκε να στείλει εκεί εμένα και μια μικρή ομάδα,
για να βεβαιωθούμε ότι η πόλη του είναι ασφαλής.
Σου ζητώ να έρθεις μαζί μας.
Όπως σου αρέσει να μου υπενθυμίζεις, Γκαλάντριελ...
είμαι ένας απλός πολιτικός.
Και έχεις την εμπιστοσύνη του Υψηλού Βασιλέα.
Πιστεύει στην αφοσίωσή σου.
Ένας σκύλος είναι αφοσιωμένος. Και δεν χρειάζεται λουρί.
Αρνείται να με στείλει χωρίς εσένα.
Για ποιον λόγο;
-Ξέρεις τον λόγο. -Σε ρωτάω αν τον ξέρεις.
Ο Υψηλός Βασιλεύς πιστεύει ότι αν αντιμετώπιζα μόνη τον Εχθρό,
ίσως να ήμουν ευάλωτη στην εξαπάτηση.
Και γιατί να το πιστεύει αυτό;
Σταμάτα, Έλροντ.
Κι άλλη φορά αψήφησες τις διαταγές του.
Γιατί όχι τώρα;
Επειδή έχει δίκιο.
Ο Σάουρον με χρησιμοποίησε.
Έπαιξε πάνω μου, λες και ήμουν άρπα, μια μελωδία που δεν ήταν της επιλογής μου.
Ήταν απολύτως της επιλογής σου.
Ο Σάουρον κοίταξε μέσα σου,
ανέσυρε το τραγούδι της ψυχής σου, νότα προς νότα,
και έκανε τον εαυτό του αυτό ακριβώς που χρειαζόσουν.
"Ο Χαμένος Βασιλιάς" που θα σε οδηγούσε στη νίκη.
Του έδωσες όλα όσα ήθελε και τον ευχαρίστησες γι' αυτό.
Τώρα έκανε το ίδιο στον Γκιλ-Γκάλαντ.
Και σε κάθε Ξωτικό στο Λίντον.
Γι' αυτό σε χρειαζόμαστε. Βοήθα μας να βγούμε απ' τον λαβύρινθο.
Δεν μπορείτε να βγείτε.
Ο λαβύρινθος είναι δικός του.
Όσο μένετε μέσα του, έχετε ήδη χάσει.
-Μπορεί να σε θέλει στο Ερέγκιον... -Σε παρακαλώ, Έλροντ.
Δεν θα τον αφήσω να μπει στο μυαλό μου.
Δεν μπορώ.
Δεν έφυγε ποτέ, Γκαλάντριελ.
Όταν επιλέξατε να φορέσετε τα Δαχτυλίδια,
επιλέξατε όλοι να γίνετε συνεργάτες του.
Δεν θα συμμετέχω σε αυτό.
Μου υποσχέθηκες κάποτε...
"Αν έστω κι ένας ψίθυρος φήμης" αυτού που φοβόμουν αληθέψει,
δεν θα ησυχάσεις μέχρι να διορθωθεί.
Αν η φιλία μας σήμαινε κάτι για σένα,
σε παρακαλώ, φύγε.
Δεν θέλεις να ζήσεις στην ομορφιά;
Αφέντη Κίρνταν, δεν μπορώ να εμπιστευτώ τα Δαχτυλίδια.
Τι είναι ομορφιά, όταν γεννιέται, εν μέρει, από το κακό;
Όχι λιγότερο όμορφη.
Όχι στα μάτια μου.
Θα έριχνες τους στίχους του Ρούμιλ στη φωτιά,
επειδή ο ποιητής ήταν μέθυσος;
Ο Ρούμιλ ήταν μέθυσος;
Και μη σου πω για τον Ντάερον.
Ανυπόφορος.
Αλλά μια φωνή,
μια φωνή που θα έκανε τον ήλιο να κλάψει πύρινα δάκρυα.
Κρίνε το έργο,
και άσε να κρίνει όσους το δημιούργησαν
ο πανόπτης κριτής.
Αυτό φαίνεται αδύνατο.
Ονομάζεται ταπεινότητα.
Και είναι δύσκολη για τους πιο πολλούς.
Αλλά είναι η πιο αληθινή μορφή αντίληψης.
Μακάρι να μάθαινα τη γαλήνη σου.
Μπορείς.
Δεν καταλαβαίνουμε ακόμα απολύτως αυτά τα Δαχτυλίδια.
Όμως δες τη δύναμη που ασκούν σε κάθε μορφή ζωής.
Στα χέρια του Σάουρον, θα μπορούσαν να κάνουν ανυπολόγιστο κακό,
ελέγχοντας το μυαλό και τη θέληση όλων.
Γι' αυτό πρέπει να παραμείνουν στα χέρια των Ξωτικών.
Δικαίως φοβάσαι αυτήν τη δύναμη, Έλροντ.
Αλλά μην αφήνεις τον φόβο να σε κάνει να μη βλέπεις πώς θα χρησίμευε για καλό.
Διότι δεν κρατά ο εχθρός σου αυτά τα Δαχτυλίδια...
αλλά οι πιο έμπιστοι φίλοι σου.
Αν πιστεύεις ότι ξεστράτισαν, μην τους εγκαταλείπεις,
αλλά άνοιξε τα μάτια σου και καθοδήγησέ τους...
Πριν το σκοτάδι απλωθεί σε ολόκληρη τη Μέση Γη
και μας τυφλώσει όλους.
Χρειάζεσαι ξεκούραση.
Αποκλείεται, εγώ...
Ξύπνα!
Τι κάνεις εκεί; Έλα πίσω!
Το είδα. Ξέρω ότι το είδα. Έλα.
Πόπι, δεν αναπνέει πια!
Εκεί! Ναι! Νόρι, το βλέπω!
Τι βλέπεις;
Νερό.
Πώς μπορεί κάποιος που δεν έχει φάει τόσο καιρό
να ζυγίζει τόσο πολύ;
Πάρε τα πόδια σου!
Σε παρακαλώ.
Βιάσου, Πόπι!
Έλα!
Το κατάφερα.
Έλα.
Θα τα καταφέρεις.
Μα τις κατσίκες, ζεις.
Για μια στιγμή, νόμιζα ότι σε χάσαμε.
Κανένας από μας δεν θα χάσει τον άλλον.
Θα έκλαιγα, αλλά τα μάτια μου είναι πολύ στεγνά.
Τι είναι;
Δεν πιστεύεις...
Δεν είναι αλλιώτικη από τη ράβδο που είδα στο όνειρο.
Νόρι...
Πίναμε νερό μόνο.
Τι κάνεις;
Νόρι, πέσε κάτω!
Σταμάτα! Καν' το να σταματήσει!
Γιατί δεν το σταματάει;
Δεν μπορεί!
Βοήθησέ μας!
Νόρι!
Έρχομαι!
Κρατήσου!
Νόρι!
Χάθηκε.
Όντως;
Το έχω ονομάσει ιθίλντιν.
Φτιάχτηκε από το τελευταίο κομμάτι ασημιού μίθριλ.
Μακριά από το σεληνόφως, είναι σχεδόν αόρατο.
Είναι.
Πολύ αόρατο.
Ο επισκέπτης μας, είναι...
Η νύχτα είναι κρύα, κύριε.
Να του πάω ένα σάλι;
Όποιος κι αν είναι ο λόγος της παρουσίας σου εδώ...
αν δεν φύγεις οικειοθελώς, θα απομακρυνθείς με τη βία.
Δεν μπορώ να σε υπομένω άλλο.
Είπε ότι θα το έλεγες αυτό.
Η Γκαλάντριελ; Έχεις μιλήσει μαζί της;
Εσύ όχι;
Δεν της μίλησα.
Από τότε που έφυγε για το Λίντον.
Οπότε δεν ξέρεις τίποτα γι' αυτό που συνέβη;
Τίποτα για τα Δαχτυλίδια;
Τι έγιναν τα Δαχτυλίδια;
Είχαν επιτυχία;
Καλύτερα να ρωτήσεις εκείνη.
Δεν είναι εδώ.
Εσύ είσαι.
Και ο Υψηλός Βασιλεύς;
Σίγουρα δεν θα αμελούσε να στείλει μήνυμα...
Μάλιστα.
Είναι η πιο παλιά ιστορία, έτσι;
Οι αληθινοί δημιουργοί μοχθούν μέχρι να ματώσουν
και έρχονται αυτοί, παίρνουν ό, τι θεωρούν επικερδές
και ξεχνούν τελείως εμάς.
Επικροτώ την υπομονή σου.
Πού πηγαίνεις;
Δεν υπάρχει λόγος να μένω όπου δεν με θέλουν.
Στάσου.
Χάλμπραντ, σε παρακαλώ. Πες μου.
Τα Δαχτυλίδια. Είχαν επιτυχία;
Έκαναν θαύματα.
Άρα, τα Ξωτικά...
Ναι.
Και το Λίντον;
Ναι.
-Κλαις; -Όχι.
Πανηγυρίζω.
Δεν έχεις την παραμικρή ιδέα...
πώς νιώθει κανείς.
Μετά από τόσο καιρό, μετά από τόσους αιώνες,
επιτέλους να δημιουργεί κάτι.
Θα ανοίξω μπουκάλι της Πρώτης Εποχής.
Το έχω φυλάξει.
Κελεμπρίμπορ...
Είσαι φίλος μου;
Ναι, ασφαλώς.
Γιατί;
Επειδή δεν υπάρχει χώρος για μισές αλήθειες
μεταξύ αυτών που συνεργάστηκαν τόσο στενά όσο εμείς.
Κι όμως υπάρχουν πολλά που δεν ξέρεις.
Πολλά που θέλω να σου πω.
Όμως...
Φοβάσαι.
Βλέπεις; Ποτέ δεν μπόρεσα να σου κρύψω κάτι.
Λοιπόν...
Ηρέμησε.
Ό, τι κι αν θέλεις να μου πεις, θα το δεχτώ με ανοιχτή καρδιά.
Δεν ήρθα για να πιω στην επιτυχία των Δαχτυλιδιών των Ξωτικών.
Αλλά για να σε παρακαλέσω να φτιάξεις Δαχτυλίδια για Ανθρώπους.
Δαχτυλίδια για Ανθρώπους;
Έσωσες τα Ξωτικά.
Τα Ξωτικά δεν είναι Άνθρωποι.
Οι Άνθρωποι είναι άπληστοι.
Οι κίνδυνοι της φθοράς είναι μεγαλύτεροι.
Ακόμα κι αν ήθελα να σφυρηλατήσω Δαχτυλίδια,
οι Νάνοι δεν θα μου προμήθευαν μίθριλ.
Νομίζω ότι οι Νάνοι έχουν το δικό τους δίλημμα.
Τι δίλημμα; Τι είναι αυτά που λες, Χάλμπραντ;
Δεν με λένε Χάλμπραντ.
Τι;
Όταν η Γκαλάντριελ ανακάλυψε την αλήθεια, με εξόρισε.
Δεν ριψοκινδυνεύω να συμβεί το ίδιο με σένα.
Οπότε... υποθέτω ότι δεν είσαι Βασιλιάς.
Όχι. Δεν είμαι Βασιλιάς.
Δεν είμαι Νότιος.
Δεν είμαι καν... θνητός.
Τι είσαι;
Υπάρχουν δυνάμεις σε αυτόν τον κόσμο πέρα από το κακό, Κελεμπρίμπορ.
Και ορισμένες φορές στέλνουν βοήθεια,
με τη μορφή ενός απεσταλμένου.
Μαντατοφόρου που στάλθηκε για να προσφέρει καθοδήγηση στους φρόνιμους.
Τι είδους καθοδήγηση;
Η άνοδος της Μόρντορ ήταν μόνο η αρχή.
Αυτήν ακριβώς τη στιγμή, όλα στη Μέση Γη ισορροπούν στο χείλος της αβύσσου.
Σύντομα, κάθε βασίλειο θα πέσει.
Όχι μόνο των Ξωτικών, αλλά και των Νάνων. Και των Ανθρώπων.
Το σκοτάδι γίνεται ισχυρότερο.
Τα Δαχτυλίδια είναι η τελευταία μας ελπίδα να επαναφέρουμε το φως.
Εμείς οι δύο έχουμε δουλειά.
Δεν μπορείς να περιμένεις να πιστέψω
ότι είσαι μαντατοφόρος των Βάλαρ...
Χάλμπραντ...
Χάλμπραντ!
Περπάτησα μέσα από τη σκόνη και τις ερήμους μακρινών χωρών...
σε αναζήτηση ενός τεχνίτη που κατέχει την τέχνη για να σώσει τη Μέση Γη.
Έρχεται καταιγίδα, Κελεμπρίμπορ.
Μπορώ να σου προσφέρω τη γνώση που κανείς άλλος δεν κατέχει.
Μπορώ να ξεκλειδώσω τις μέγιστες ικανότητές σου.
Και όταν η δουλειά μας ολοκληρωθεί,
ποτέ ξανά ο κόσμος δεν θα σε παραβλέψει ως απλό απόγονο του Φέανορ
αλλά θα τιμά παντοτινά εσένα...
Τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.
Μην υποκλίνεσαι σε μένα.
Μα έχω δει τη φυσική σου μορφή.
Σήκω.
Η δουλειά μας ξεκινά τώρα.
Πώς να σε αποκαλώ;
Είμαι συνεργάτης σου.
Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.
Μοιράζομαι χαρίσματα.
Άναταρ.
Ο Άρχοντας των Χαρισμάτων.
Με κάλεσες.
Έχεις νέες διαταγές, Διοικήτρια.
Αναχωρείς για το Ερέγκιον με το πρώτο φως, με πέντε από τα γενναιότερα Ξωτικά.
Εγώ...
Ευχαριστώ που το ξανασκέφτηκες.
Δεν πρέπει να ευχαριστείς εμένα.
Έλροντ.
Είμαι ευγνώμων που αποφάσισες να μπεις στον λόχο μου.
Φοβάμαι ότι παρεξήγησες, Γκαλάντριελ.
Ο Έλροντ δεν θέλει να μπει στον λόχο σου.
Αλλά να τον διοικήσει.
Τι είναι; Είναι ο Έλροντ;
Είναι ενός είδους πρόσκληση...
από τον άρχοντα Κελεμπρίμπορ.
Θέλει οι Νάνοι να έρθουν στο Ερέγκιον.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Λυκούδης
Επιμέλεια ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΚΡΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ