ความเดิม
ขุนเขาเองก็มีชีวิต
หากขับร้องได้ถูกต้อง มันจะก้องสะท้อนตอบกลับเป็นเพลง
เผยที่ควรขุด จุดใดเป็นอุโมงค์
ชี้ทางออกจากภูเขาโดยไร้รอยขีดข่วน
ท่านพ่อ
มันมีมากกว่าที่เราคาดไว้
- ราชาดูริน มี... - หยุดพูด
จับเอลฟ์ไว้
เอลรอนด์แทบเป็นพี่น้องแท้ๆ ของข้า
ราวกับผ่านครรภ์อยู่ไฟโดยแม่ของข้าเอง
บังอาจนัก
กล้าเอ่ยอ้างชื่อแม่เจ้า
เพื่อปกป้องการคิดทรยศเผ่าพันธุ์ตนเอง
ท่านต่างหากที่ทรยศพวกเรา
ท่านทำลายความศักดิ์สิทธิ์ ของมงกุฎบนหัว
ไม่ต้อง
มันไม่ใช่ของเจ้าแล้ว
เจ้ามาจากเงามืด
จงกลับสู่เงามืด
เมื่อคืนท่านฝันอีกแล้วใช่ไหมล่ะ
ในฝันนั่นคล้ายกับว่ามีกิ่งไม้
ใต้หมู่ดาว
ดูท่าเราจะถูกสะกดรอย
ข้าไปคุ้ยบันทึกเก่าๆ ของลุงซาด็อค
ข้าว่ามันเอาไว้บอกทิศ
ขอต้อนรับสู่แผ่นดินรูห์น
ทำไมท่านมองอย่างนั้นล่ะ
อย่างกับท่านเคยมาที่นี่
แค่มาในฝัน
บอกชื่อเจ้ามา
ข้ามีหลายสมญานาม
ฮัลบรันด์อยู่ไหน
เขาไปแล้ว และคงจะไม่กลับมาอีก
แต่หากเขากลับมา ห้ามเราคนใดข้องแวะด้วยอีก
เอลรอนด์แจ้งแก่ข้าว่าสหายของท่าน หาใช่เป็นดังที่เขาอ้าง
เขามิใช่คนที่ข้าคิด
เขาคือเซารอน
จงมอบให้ถึงมือลอร์ดเคเลบริมบอร์
เขาต้องรู้ว่าฮัลบรันด์คือเซารอน
ขออภัยท่านลอร์ด มีผู้นำสารเดินทางมา
เราจะอนุญาตให้เข้าหรือไม่
คาซัด-ดูม
สตูว์หางตุ่น สตูว์หางตุ่น...
เดี๋ยว
- แพงเกินไป - อะไรนะ
เราไม่ใช่ยาจกตกยาก
ท่านพูดเองว่าเราต้องมัธยัสถ์เข้าไว้
หรือที่เคยพูดนั่นไม่นับตัวเอง
ท่านร่วมหอกับเจ้าชาย
แต่ยามนี้มาลงโรงกับผู้ต้องเนรเทศ
ข้าลงโรงกับคนแคระที่ข้ารัก
ข้าจะไม่ยอมแลกสิ่งใดกับหัวใจเขา ต่อให้เป็นเหมืองโอปอลไฟ
แต่ได้โอปอลด้วยคงจะดี
ใช่ นั่นคงดี
ท่านได้ลองคุยกับท่านพ่อ...
ดิซา เจ้ารู้ว่าเขาไม่ยอมพบข้าแน่
นั่นไม่ใช่คำถามของข้า
ข้าจะไปขอเข้าเฝ้าทำไมก่อน
ท่านพ่อตัดขาดข้าเอง
เขาก็ดื้อรั้นดึงไม่ไปอย่างกับตอหิน
ให้ดัดก้อนอิฐยังจะง่ายกว่า
ดังนั้นช่วยพอ...
ดิซา
ระวังภัย
ข้าบอกให้ระวัง
ดิซา
ดูริน
ไม่
ไม่ ไม่ๆ
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ แหวนแห่งอำนาจ
แผ่นดินนี้จักมอบแก่ท่าน
บุปผชาติงามจักแบ่งบานอีกครา
พี่ชายที่รัก
ลอร์ดเคเลบริมบอร์
ไม่มีใครบอกว่าท่านมาแล้ว
มีข่าวใด
มีผู้มาเยือนโดยไม่คาดฝัน
เขากลับมาแล้วรึ
กาลาเดรียล
นี่คือเมล็ดพันธุ์ที่ท่านหว่านเพาะไม่ใช่รึ
แหวนสามวง แด่ราชาเอลฟ์ใต้แผ่นฟ้า
เจ็ดวงแด่เจ้าชาวแคระ ในท้องพระโรงศิลา
เก้าวงนั้นหนาแด่มนุษย์ผู้ไร้นิรันดร์
เราควรโจมตีมอร์ดอร์จากทางเหนือ
เข้าทางนี้ ตรงเอเร็ดลิธุย ตัดเอเฟลอาร์เนน
จู่โจมอดาร์ทางตะวันออก นั่นจะรอบคอบกว่า
แล้วเซารอนอยู่ที่ใด
หน่วยสอดแนมแจ้งว่าล่าสุด พบเซารอนขณะมุ่งเข้าสู่มอร์ดอร์
เราเชื่อว่ามันตั้งใจจะยึดอำนาจ จากอดาร์และชิงกองทัพ
หากเราเร่งรุด
เราอาจย่ำบดแมงมุมสองตัว ให้แหลกในคราวเดียว
ผู้บัญชาการทัพเหนือว่าอย่างไร
กาลาเดรียล
เราควรส่งกองเรือทวนกระแสแม่น้ำอันดูอิน
บุกเข้ามอร์ดอร์จากฝั่งตะวันตก
จงไปเตรียมการ
มิต้องมีนัยน์แหลมคมดั่งอินทรี
ยังมองเห็นว่าใจท่านล่องลอยไปไกล
มีเรื่องใดกวนใจท่าน
เซารอนอาจเดินทางไปถึงมอร์ดอร์
แต่เราไม่อาจปักใจเชื่อว่าเขาอยู่ที่นั่น
ไยจึงพูดเช่นนั้น
เซารอน
มิได้เห็นตนเป็นเจ้าแผ่นดินแล้งร้าง
แต่เป็นผู้ครองมิดเดิ้ลเอิร์ธ
มันหวังจะปกครองโดยใช้พละกำลังเข้าพิชิต
และครอบงำดวงจิตทุกหมู่เหล่า ให้ทำตามประสงค์
โดยการนั้น มันจึงไม่ต้องการกองทัพ
แต่จำต้องใช้แหวน
และไม่อาจสร้างได้ หากปราศจากเคเลบริมบอร์
เซารอนโดดเดี่ยวไร้กองทัพและพันธมิตร
เอเรกิออนโอบล้อมด้วยแม่น้ำสองสาย
กำแพงศิลาชาวแคระ หนาสิบฟุตทอดยาวหลายไมล์
วางใจเถิด เคเลบริมบอร์และทักษะของเขา
ปลอดภัยดี
ข้าบอกได้ มีภัยร้ายอำพรางกาย คืบเข้าใกล้เคเลบริมบอร์
แผนของเซารอนดำเนินไปแม้ในขณะนี้
ข้ารู้
รู้ได้อย่างไร
ตั้งแต่สวมแหวนวงนี้ ข้ารู้สึก...
หยั่งรู้...
นิมิตแห่งภพลี้ลับ
ราวกับฝันมาเยือนโดยมิได้ร้องขอ ผุดบังจิตของข้าในยามตื่น
ท่านเชื่อว่าแหวนจุดประกายศักยภาพ
ให้ท่านเห็นนิมิตของเหตุที่ยังไม่เกิด
มันจุดพลังใดแก่ท่านหรือไม่
ข้าเห็นขุนเขาถล่ม
ลำธารแห้งผาก เมฆดำทะมึนปกคลุมหอคอยขาว
- ส่งข้าไปเอเรกิออน - กาลาเดรียล...
- หากเซารอนอยู่ที่นั่น ข้าจะส่งข่าว... - ท่านผจญกับเซารอนอีกไม่ได้
ลือกันว่าเมื่อจอมลวงหลอก ได้ความไว้วางใจจากเรา
มันจะสามารถปลุกปั้นความคิดของคนผู้นั้น
บิดเบือนความคิดจิตใจ ทั้งยังลวงหูตา
ผันแปรความจริงแท้ของคนผู้นั้นได้
ท่านถูกผจญมาแล้วครั้งหนึ่ง
ใช่
มันหยั่งรู้จิตของข้า
ข้าก็หยั่งรู้จิตของมัน
ดังนั้นข้าจึงต้องเผชิญกับมัน
ข้าเท่านั้นจึงสังหารมันได้
ท่านเคยนับถือเขาเป็นมิตรสหาย
- ฮัลบรันด์ไม่ใช่... - เซารอน
ท่านไม่อาจเผชิญกับเขาตามลำพัง
แล้วหากข้าไม่ไปตามลำพัง
เอเรกิออน อาณาจักรแห่งเอลฟ์ช่าง
ลอร์ดเคเลบริมบอร์ขออภัยที่ ต้องแจ้งว่าเจ้าไม่สามารถเข้ามาได้
ข้าขอคุยกับเจ้าตัวโดยตรงไม่ได้รึ
นายของข้าติดภารกิจอื่น
แต่ท่านอวยพรให้เจ้าโชคดีกับการเดินทาง
นี่จะขอให้ข้ากลับไปงั้นรึ
ลอร์ดแห่งเอเรกิออนขอให้เจ้ากลับไป
งั้นข้าจะรอตรงนี้
เผื่อว่าเขาเปลี่ยนใจ
เขาไปหรือยัง
ยัง เขาไม่ยอมกลับ ท่านลอร์ด
เขาจะไม่ยอมก็ตามแต่ใจเขา
ข้ารับปากเลดี้กาลาเดรียลไว้ก่อนไป ว่าจะไม่สุงสิงกับเขาอีก
มีเรื่องอื่นอีกรึ
ข้าเชื่อว่าเขาบาดเจ็บ ท่านลอร์ด
ช่างเขา
เดี๋ยวเขาก็ไปเอง
ผู้นำสาส์นจากลินดอน ควรมาส่งข่าวภายในเร็ววัน
คารัส กายร์ รูห์นตะวันตก
เจ้าปีกขาวคาบข่าวใดมา
เงาของเซารอนยิ่งทึบทะมึน
เขาได้เปลี่ยนรูปโฉมเพื่อตบตาศัตรู
แล้วอิสตาร์ผู้นั้นเล่า
ในหมู่คนขุดเกลือ กับเหล่าโจรมูมากิลต่างร่ำลือ
มีชายชราคลุมผ้าขี้ริ้ว มุ่งไปทางตะวันออกกับฮาล์ฟลิ่งสองตน
เขาลืมหลง อ่อนแอ
แต่จะเป็นเช่นนั้นอีกไม่นาน
เราต้องได้ตัวเขามา ก่อนเขาจะรู้วิธีใช้พลังเวท
หรือข้าจะหลั่งเลือดโดยสูญเปล่า ไปกับการเรียกใช้เจ้า
แทนบริวารคนอื่นๆ ซึ่งจะมีประโยชน์กว่า
นายท่าน
นักแกะรอยที่ส่งไปคนหนึ่งกลับมาแล้ว
เจอตัวหรือยัง
ไม่ใช่แค่เจอ ข้ารู้ด้วยว่าจะจับตัวยังไง
ถอนคำสาปแก่เรา แล้วข้าจะนำอิสตาร์ใส่ตรวนมามอบให้
ทำไมมนุษย์เดินดินเช่นเจ้า
กล้าคิดว่าจะเอาชนะอิสตาร์ได้
ในเมื่อสาวกผู้เก่งกาจของข้ายังทำไม่ได้
อิสตาร์จะสยบแก่ข้า เพราะหาไม่แล้ว
ข้าจะสังหารฮาล์ฟลิ่ง สหายของเขา
โดเดอริกล่ะดีไหม
โดเดอริก
ก็ได้ๆ แอนไวส์
ชื่อเพราะดี แต่ทั้งนี้ยังไม่ใช่ชื่อของข้า
รู้ละ
เฟรดาการ์ด
ไม่เข้าใจรึ
ไม่มีใครตั้งชื่อแทนเราได้
เรามีชื่อของเราแล้ว
ชื่อนั้นคือตัวเรา
เมื่อได้ยินคราใด ใจเราจะเปล่งประกาย
สักวันท่านจะได้ยิน
ข้าแน่ใจ
เราจะได้รู้กันว่าท่านเป็นใคร
นึกแล้วเชียว
ในนี้บอกถ้าไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
เราจะลัดไปได้ตั้งครึ่งทาง
โน่นไง ไปกันเถอะ
ใจข้าอยากเลี่ยงเส้นทางนี้
เพราะน้ำเราจะหมดภายในวันแรก
และตายเพราะไอแดดในวันที่สอง
แต่ข้าคงคิดไปคนเดียว
ชื่อโดเดอริกล่ะดีไหม
เจ้าพูดชื่อนั้นไปแล้ว
ไม่เคยเสียหน่อย
- พูดแล้ว - พูดแล้ว
เที่ยวนี้เก็บของได้อะไรมาบ้าง
เจอแต่แมงป่องกับตะบองเพชรกอหนึ่ง
แมงป่องต่อยข้า ข้าล้มคะมำแล้วก็...
- ไปเจอตะบองเพชรเข้า - ไปเจอตะบองเพชรเข้า
ไม่รู้สิ ท่านเสกน้ำขึ้นมาไม่ได้เหรอ
เขากลัวคุมไม่อยู่เพราะไม่มีไม้
งั้นก็หาไม้มาสักอันสิ แถวนี้มีกิ่งไม้เยอะแยะ
ไม่น่าจะทำงั้นได้หรอก ป๊อป
เงียบก่อน
อะไรเหรอ
เสียงตามลม ได้ยินนั่นไหม
- ฟังดูเหมือน... - กีบม้า
พวกนั้นอยู่ไม่ไกล ขึ้นม้า
พวกเขาเป็นใคร
ข้าไม่รู้
พวกเขาสะกดรอยตามเรามา
แปลว่าเรามองหาทางอื่นกันดีกว่า
เราก็หาแล้ว
ใครก็ห้ามออกนอกทาง
- ใครก็อย่าเดินลำพัง - ใครก็อย่าเดินลำพัง
สวนทุกแห่งโรยรานับแต่เกิดแผ่นดินไหว
ไม่ใช่แค่สวน
ลือกันว่าลางร้ายคืบคลาน รุกเข้าปกคลุมอาณาจักรชาวแคระ
บ้างก็ว่าภูเขาต้องสาป ตั้งแต่เจ้าชายให้เอลฟ์นั่นเข้ามา
เจ้าสองคนคงไม่พูดเลื่อนลอย ไร้แก่นสารกันใช่ไหม
- ไม่ - ข้าไม่บังอาจ
ดี เพราะข่าวลือก็เหมือนนกครวญเพลง
ฟังไกลๆ คล้ายมีเนื้อหา แต่แท้จริงนั้นกลวงเปล่า
แสดงว่าไม่จริงใช่ไหม
ไม่มีเหตุร้ายอะไรใช่ไหม
เราจะไปพิสูจน์กันว่ามันไม่มีจริง
- ราชาดูริน - ราชาดูริน
ดิซา
นาร์วี รายงานมา
พระองค์
ไม่นานมานี้ ภูอัคคีตื่นขึ้นมา
แม้ว่าจะอยู่ไกลถึงทางใต้
แต่มันสั่นสะเทือนแผ่นดิน
ลามไปทั่วแก่นหล้า กระทั่งมาถึงตรงนี้
ช่องแสงของเราจึงถล่ม
ทำให้การเพาะปลูกเสียหายไปด้วย
ทางแก้ไขที่ชัดเจน
ย่อมเป็นการตั้งหน่วยขุด ซ่อมบำรุงช่องแสง
และเจาะช่องใหม่ แต่ทว่า...
ผู้ขับกล่อมศิลาทุกคนที่ท่านพามา ไม่อาจชี้จุดปลอดภัยได้ถูก
เกรงจะเป็นความจริง
หากราชาอนุญาต พวกเราจะถามหาแสงสว่าง
ข้าอนุญาต
เป็นเวลาเก้าศตวรรษ
ผู้ขับกล่อมศิลาฟูมฟัก สัมพันธ์ศักดิ์สิทธิ์ของเราต่อขุนเขา
ตลอดมาไม่เคยมีครั้งใด
ไม่เคยเลยที่ไร้คำตอบจะมอบให้
ยามนี้ ไม่ว่าด้วยเหตุใด
สายสัมพันธ์นั้นขาดสะบั้นแล้ว
ความมืดเข้าโอบล้อมคาซัด-ดูม
ไปขุดให้ดีเถิด ผู้นำขุด
ดิซา
ขอสักครู่
จะให้ข้าต้องเอ่ยปากจริงรึ
ถ้าถามถึงหลานๆ พวกเขาสบายดี
เด็กๆ คิดถึง อยากดึงเคราท่านปู่ แต่...
อย่าให้ลำบากใจกันไปมากกว่านี้
น่าขำ ข้าก็พร่ำบอกคำนั้นกับเขา
ดูรินย่อมรู้ดีว่าข้าลั่นปากด้วยโทสะ
ถ้านั่นเป็นคำขออภัยจากราชา เชิญท่านลองตรัสกับสามีข้า
ทำไมข้าต้องเป็นฝ่ายขอโทษ
เขาเป็นผู้ก่อเหตุระคายใจ
ข้าจะบอกให้ เขา...
หัวรั้นดึงดันราวกับหัวพาร์สนิปติดราก
นั่นก็เป็นคุณสมบัติของพวกท่านทั้งคู่
ที่เจ้าเรียกว่าหัวรั้น
คนแคระอีกมากเรียกว่าความแข็งแกร่ง
ต้องแกร่งมากทีเดียว หากจะถือสาเอาโทษเป็นหนักหนา
เก็บกักหัวใจชอกช้ำให้มิดชิด จนมันแทบไม่เต้นอีก
ใช่ เป็นดังนั้น
เป็นดังนั้นจริง
มิน่าเล่า เราจึงไม่ได้ยินเสียงขุนเขา
เพราะราชาโสตดับ ไม่รับฟังความเศร้าของบุตร
ยั้งคมปากเจ้าเสีย ดิซา
ท่านอยากแสดงความแกร่งที่แท้จริงงั้นรึ
เรียกบุตรของท่านมา
แล้วเขาจะมา
แต่หากรอให้เขามาเอง ยอดภูซิรักซิกิลคงจะต้องละลาย
ก่อนความบาดหมางของพวกท่านจะยุติ
ยังไม่เห็นแสงตะวัน
เจอทางตันอีกแล้ว
เราจะต้องทำงานกันทั้งคืน นั่นปะไร
เป็นแผลพุพองสิท่า ไม่ต้องอายหรอก แม้แต่ข้ายังมี
- เจ้ามีด้วยรึ - มีสิ ตอนอายุห้าขวบ
แหม มือชาววัง
ขัดเพชรพลอยมาตั้งแต่เกิด
อย่ากลัวไป เจ้าชาย ทำงานต่ออีกแค่ 13 ชั่วโมง
ใช่ เพราะเขาเราจึงเดือดร้อนกันอย่างนี้
เพราะพ่อเขาด้วย
ลองแตะข้าอีกที ข้าจะกัดนิ้วนั่นให้ขาด
ในเหมืองเป็นอย่างไร
เหมือนเดิม
เด็กๆ อยู่ไหนกัน
บอกว่าไม่หิว อีกแล้ว
ข้าไม่โทษลูกหรอก
ข้าวนี้รสชาติเหมือนขนมปังเก่าค้างปี
มันคือขนมปังเก่าค้างปี
ทำไมไม่เอาขึ้นไปแลกเป็นธัญพืชใหม่ๆ
ความคิดบรรเจิดนัก
แต่จะหาใครในหุบเขาดิมริล ไปกล่อมพ่อท่านดีล่ะ
- อย่าเริ่ม - ขอคิดก่อน
บอกว่าอย่าเริ่ม
ปีนลงจากยอดอัตตาแล้วไปขอขมาซะ
- แค่ฟังก็ท้องอืดแล้ว - ดี จะได้ฟังเสียงประท้วงในตัวบ้าง
ฟังอยู่
ใจก็ยังบอกว่าข้าทำถูกแล้ว
ถ้าเขาไม่ทอดทิ้งเอลรอนด์ไม่ดูดำดูดี
ป่านนี้เราคงมีกินไปอีก 500 ปี
ท่านคิดว่าแค่เรื่องของกินงั้นรึ
เราไม่ได้ยินเสียงขุนเขาแล้ว
ข้ากลัว ดูริน
ข้ากลัว
ดิซา มานี่
พวกเราชาวแคระ
เราจะเจอหนทาง
เราหาเจอทุกครั้ง
อย่างไรกัน
จดหมายจากเราถึงเคเลบริมบอร์ ทุกฉบับไร้การตอบกลับ
ข้าเกรงว่าเซารอน อาจอยู่ในเอเรกิออน
จอมราชันยอมส่งข้ากับคนกลุ่มหนึ่งไปที่นั่น
เพื่อดูแลความปลอดภัย ของเคเลบริมบอร์และเมือง
ข้าขอให้เจ้าไปกับเรา
แม้ท่านชอบย้ำเตือนข้านัก กาลาเดรียล
แต่ข้าเป็นเพียงนักการรัฐ
ด้วยเหตุนั้นจอมราชันจึงวางใจเจ้า
เขาเชื่อในความแน่วแน่ของเจ้า
สุนัขย่อมแน่วแน่ ยิ่งผูกสายจูงยิ่งรีบรุดทำตามสั่ง
เขาไม่ยอมส่งข้าไปหากเจ้าไม่ไปด้วย
เพราะเหตุใดกันนะ
- เจ้ารู้อยู่แล้ว - แล้วเจ้าล่ะรู้ไหม
จอมราชันเชื่อว่า หากข้าเผชิญกับศัตรูตามลำพัง
ข้าอาจหวั่นไหวต่อคำลวง
แล้วทำไมเขาคิดเช่นนั้น
พอเถิด เอลรอนด์
ท่านเคยฝ่าฝืนคำสั่งจอมราชัน
ทำไมครั้งนี้ไม่ทำ
เพราะเขาคิดไม่ผิด
เซารอนหลอกใช้ข้า
ข้าถูกฝืนให้ร่ายรำตามทำนองที่มันบรรเลง
ท่านสมัครใจเองทั้งสิ้น
เซารอนเพ่งลึกลงในจิตของท่าน
บรรจงดีดทุกท่วงทำนอง จากแก่นวิญญาณของท่าน
ปั้นตนให้เป็นดังที่ท่านต้องการ
"ราชาผู้สาบสูญ" ผู้จะนำท่านไปสู่ชัยชนะ
ท่านมอบทุกอย่างที่มันต้องการ ทั้งยังทำตามอย่างยินดี
และมันทำเช่นเดียวกัน กับกิล-กาลัด
กับเอลฟ์ทั้งปวงในลินดอน
เราจึงต้องพึ่งเจ้า ช่วยเราหาทางออกจากวงกตนี้
ไม่มีทางออกไปได้
วงกตนี้เป็นของมัน
ตราบใดที่ยังอยู่ในวงกต ท่านก็ได้พ่ายมันแล้ว
- มันคงอยากให้ท่านไปเอเรกิออน - ขอเถิด เอลรอนด์
ข้ายอมให้มันครอบงำอีกไม่ได้
ยอมไม่ได้
มันไม่เคยจากไป กาลาเดรียล
เมื่อเลือกสวมแหวน
พวกท่านได้เลือกเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับมัน
ข้าไม่ขอข้องเกี่ยวด้วย
เจ้าเคยให้สัญญา
"หากข่าวลือแม้ลมกระซิบ" เป็นจริงดังที่ข้าหวั่นใจ
เจ้าจะไม่เลิกราจนกว่าแก้ไขได้สำเร็จ
ถ้ามิตรภาพของเรา เคยมีค่าต่อท่านแม้สักนิด
โปรดกลับไปเสีย
เจ้าไม่ปรารถนาโลกอันแง่งามรึ
ท่านอาจารย์เคียร์ดัน ข้าไม่อาจไว้ใจแหวนเหล่านี้ได้
ความงามนั้นเป็นเช่นไร หากถือกำเนิดจากความชั่วร้าย
ไม่งามด้อยไปกว่าเดิม
ข้าไม่มองเช่นนั้น
เจ้าจะโยนลำนำของรูมิลเข้ากองไฟ
เพราะกวีร่ำเมรัยหัวราน้ำอย่างนั้นรึ
รูมิลน่ะหรือเมาหัวราน้ำ
แล้วอย่าได้ถามถึงดายรอน
ร้ายเหลือทน
แต่เสียงของเขา
เสียงที่อาจทำตะวันแทบร่ำไห้เป็นไฟธาร
จงวิจารณ์ตัวผลงาน
ปล่อยให้การวิจารณ์ตัวผู้สร้าง
เป็นงานของพระพิพากษ์ผู้แลเห็นสรรพสิ่ง
นั่นแทบเป็นไปไม่ได้
นั่นเรียกว่ารู้จักถ่อมตน
และยากยิ่งนักสำหรับคนส่วนใหญ่
แต่เป็นการหยั่งรู้อันบริสุทธิ์จริงแท้
ข้าหวังให้ใจรู้จักความสงบได้เช่นท่าน
ใจเจ้ารู้ได้
เรายังไม่เข้าใจแหวนเหล่านี้อย่างถ่องแท้
แต่ดูจากอำนาจที่ครอบงำสรรพชีวิต
หากตกอยู่ในมือเซารอน มันจะบันดาลความชั่วร้ายเหนือคณานับ
บังคับจิตและเจตจำนงทั้งปวงได้
ฉะนั้นแหวนต้องอยู่กับผองเอลฟ์
เพราะเจ้ารู้คิด จึงกลัวฤทธิ์เดชของมัน เอลรอนด์
แต่อย่าให้ความกลัวบังตา จนไม่อาจเห็นทางใช้มันเพื่อการดี
เพราะผู้ถือแหวนหาใช่ศัตรูของเจ้า
พวกเขาเป็นมิตรแท้ที่เชื่อใจได้อย่างที่สุด
หากเชื่อว่ามิตรเดินทางผิด จงอย่าทอดทิ้งเขา
แต่ควรเปิดตาเราให้กว้าง และนำทางเขาไป
ก่อนความมืด จะแผ่คลุมทั่วมิดเดิ้ลเอิร์ธ
และทำเราทั้งผองมืดบอด
ท่านต้องพักก่อน
ไม่ต้องเลย ข้า...
ตื่นสิ
ทําอะไรน่ะ กลับมานี่
ข้าเห็นแล้ว ข้ารู้ว่าข้าเห็น มาเถอะ
ป๊อปปี้ เขาไม่หายใจแล้ว
นั่นไง โนริ ข้าเห็นแล้ว
เห็นอะไร
น้ำ
คนไม่ได้กินอะไรตั้งหลายวัน
ยังตัวหนักเท่านี้ได้ไง
เร็วเข้า
ขอละ ขอที
เร็วเข้า ป๊อปปี้
เร็วเข้า
ได้แล้วๆ
ตื่นสิ
เร็วเข้า
ท่านจะต้องหาย
ค่อยยังชั่ว ท่านยังไม่ตาย
เมื่อกี้ข้านึกว่าเราเสียท่านไปแล้ว
พวกเราจะไม่มีวันเสียกันไป
ถ้าตาไม่แห้งป่านนี้ร้องไห้แล้ว
มีอะไร
ไม่คิดว่า...
ก็ไม่ถึงกับต่างจากไม้เท้าที่เห็นในฝัน
โนริ
เราแค่ดื่มน้ำกัน
ทำอะไรน่ะ
โนริ หมอบ
หยุด หยุดนะ หยุดที
ทำไมเขาไม่หยุดล่ะ
เขาหยุดไม่ได้
ช่วยด้วย
โนริ
ข้ามาช่วยแล้ว
ทนไว้
โนริ
มันหายไป
จริงรึ
ข้าเรียกมันว่าอิธิลดิน
ทำจากมิธริลเสี้ยวสุดท้ายที่เหลือ
เมื่อไร้แสงเดือน มันก็แทบไร้ร่องรอย
ใช่แล้ว
แทบมองไม่เห็น
ผู้มาเยือนของเรา เขายัง...
คืนนี้หนาวนัก ท่านลอร์ด
ข้าควรนำผ้าห่มไปให้เขาไหม
ไม่ว่าเจ้ามาด้วยสาเหตุใด
ถ้าไม่ไปแต่โดยดี เราจะใช้กำลังขับไล่
ข้าเสวนากับเจ้าไม่ได้อีกต่อไป
นางบอกไว้ว่าท่านจะพูดอย่างนั้น
กาลาเดรียลน่ะรึ เจ้าได้คุยกับนางแล้ว
ท่านยังไม่ได้คุยรึ
ยัง
ตั้งแต่นางกลับไปลินดอน
งั้นท่านก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ไม่รู้เรื่องแหวน
แหวนทำไมรึ
มันใช้ได้ผลไหม
ท่านไปถามนางเองดีกว่า
นางไม่อยู่ที่นี่
เจ้าอยู่
แล้วจอมราชันล่ะ
คงไม่ละเลยถึงขั้นไม่ส่งข่าว...
เข้าใจแล้ว
อย่างที่สำนวนเก่าแก่เขาว่าใช่ไหม
ผู้สร้างตัวจริงมานะบากบั่น จนกระทั่งห้อเลือด
ส่วนพวกนั้นเข้ามาตักตวงประโยชน์
และลืมพวกเราไปหมดสิ้น
ข้าชื่นชมความอดทนของท่านนะ
เจ้าจะไปไหน
อยู่ไปก็ไร้ประโยชน์ ในเมื่อที่นี่ไม่ต้องการข้า
เดี๋ยว
ฮัลบรันด์ บอกข้าที
แหวน ใช้ได้หรือไม่
ได้ผลอย่างน่าอัศจรรย์
แล้วพวกเอลฟ์...
ใช่
แล้วลินดอน
ใช่แล้ว
- ท่านร้องไห้ - ไม่
ข้าปลื้มปีติ
เจ้าพอเข้าใจบ้างไหม
ความรู้สึกนี้
ใช้เวลาเนิ่นนาน ผ่านมาหลายศตวรรษ
สุดท้ายก็ได้ประดิษฐ์ผลงาน
ข้าจะไปเปิดขวดไวน์บ่มจากยุคที่หนึ่ง
เก็บเอาไว้เสียนาน
เคเลบริมบอร์
ท่านเป็นสหายข้าหรือเปล่า
เป็นสิ แน่นอน
ถามทำไม
เพราะเราไม่ควรปิดบังความจริงต่อกัน
ในหมู่คนทำงานใกล้ชิดเช่นท่านกับข้า
แต่กลับมีเรื่องอีกมากที่ท่านยังไม่รู้
มีอีกมากที่อยากบอกท่าน
เพียงแค่...
เจ้ากลัว
ข้าไม่เคยปิดบังอะไรจากท่านได้เลย
นั่น...
สบายใจเถิด
ไม่ว่าเจ้าอยากบอกอะไร ข้าพร้อมเปิดใจรับฟัง
ข้าไม่ได้มาเยือน เพื่อดื่มฉลองแก่แหวนเอลฟ์
แต่มาวอนขอ ให้ท่านสร้างแหวนเพื่อมนุษย์
แหวนเพื่อมนุษย์งั้นรึ
ท่านช่วยพวกเอลฟ์ไว้ได้
เอลฟ์ไม่เหมือนมนุษย์
มนุษย์ละโมบโลภมาก
เสี่ยงต่อการถูกครอบงำได้รุนแรงกว่า
ต่อให้ข้าอยากหลอมแหวนเพิ่ม
คนแคระก็ไม่มีทางยอมให้มิธริล
ข้าว่าคนแคระกำลังพบปัญหาของพวกเขา
ปัญหาอะไร เจ้าพูดถึงอะไรกัน ฮัลบรันด์
ข้าไม่ได้ชื่อฮัลบรันด์
อะไรนะ
เมื่อกาลาเดรียลรู้ความจริง นางขับไล่ข้า
ข้าไม่กล้าเสี่ยงเช่นนั้นกับท่านอีกคน
ข้าขอเดาว่าเจ้าไม่ใช่ราชัน
ไม่ใช่ราชัน
ไม่ใช่คนเซาท์แลนด์
ไม่ใช่กระทั่ง... มนุษย์
เจ้าเป็นใคร
พิภพนี้มีพลานุภาพ เหนืออำนาจชั่วร้าย เคเลบริมบอร์
บางครั้งพวกเขาจะส่งความช่วยเหลือ
มาในรูปลักษณ์ของทูต
เป็นผู้นำสาสน์ ถูกส่งมานำทางแก่ผู้ที่มีปัญญา
แนวทางแบบใดกัน
มอร์ดอร์เรืองอำนาจ นั่นแค่จุดเริ่มต้น
ขณะนี้ทั้งมิดเดิ้ลเอิร์ธหมิ่นเหม่บนขอบเหว
ในไม่ช้า ทุกอาณาจักรจะล่มสลาย
ไม่ใช่แค่เอลฟ์ แต่รวมถึงคนแคระและมนุษย์
ความมืดจะยิ่งรุนแรงทบทวี
แหวนแห่งอำนาจเป็นความหวังสุดท้าย ในการกอบกู้แสงสว่าง
ท่านกับข้ามีงานต้องทำ
เจ้าจะหวังให้ข้าเชื่อ
ว่าเจ้าเป็นทูตนำสาสน์แห่งวาลาร์
ฮัลบรันด์
ข้าย่างผ่านธุลีและเนินทรายไกลโพ้น
เสาะหาศิลปินผู้ครองทักษะ เพื่อจะกอบกู้มิดเดิ้ลเอิร์ธ
พายุกำลังมา เคเลบริมบอร์
ข้าจะมอบวิชาแก่เจ้า ซึ่งไม่มีผู้ใดอื่นครอบครอง
ข้าจะไขศักยภาพยิ่งใหญ่ในตัวเจ้า
และเมื่องานของเราเสร็จสมบูรณ์
โลกจะไม่มองข้ามเจ้า เห็นเป็นเพียงทายาทแห่งเฟอานอร์
แต่จะเทิดทูนเจ้าตราบนิรันดร์
เจ้าแห่งแหวน
เจ้าไม่จำเป็นต้องคำนับข้า
แต่ข้าได้เห็นรูปกายดั้งเดิมของท่าน
ลุกขึ้น
งานของเราเริ่มขึ้นแล้ว
ข้าควรเรียกท่านอย่างไร
ข้าเป็นพันธมิตรของเจ้า
เป็นเพียงเท่านั้น
ผู้แบ่งปันของกำนัล
อันนาทาร์
เจ้าแห่งของกำนัล
ท่านเรียกข้ามา
ท่านได้รับคำสั่งใหม่ ท่านแม่ทัพ
ท่านจะเดินทางไปเอเรกิออนเมื่อรุ่งสาง พร้อมกับห้าเอลฟ์ผู้กล้า
ข้า...
ขอบคุณที่ไตร่ตรองอีกครั้ง
ท่านไม่ควรขอบคุณข้า
เอลรอนด์
ข้าซึ้งใจนักที่เจ้าตกลงเดินทางไปกับข้า
ท่านคงเข้าใจผิดแล้ว กาลาเดรียล
หน้าที่ของเอลรอนด์ มิใช่ร่วมเดินทางกับท่าน
แต่เป็นผู้นำท่าน
มีอะไร มาจากเอลรอนด์รึ
เหมือนเป็นบัตรเชิญ...
จากลอร์ดเคเลบริมบอร์
เขาอยากให้คนแคระไปยังเอเรกิออน
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล เจียระไน ไชยสาร