ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
-Κρατηθείτε! -Ντίσα!
Ξύπνησε ένα βουνό της φωτιάς.
Οι δονήσεις του εδάφους
απλώθηκαν στα οστά της γης,
κατέστρεψαν τους ηλιαγωγούς μας,
την ικανότητά μας να καλλιεργούμε.
Όχι, όχι.
Αυτά τα Δαχτυλίδια θα είναι πάνω από κάθε δύναμη που επινόησε
Νάνος ή Άνθρωπος.
Θα είναι Δαχτυλίδια της Δύναμης.
Δύναμης να θεραπεύσετε το βουνό σας.
Αν φέρεις στον πατέρα σου ένα μέσο για να σώσει το βασίλειό του
ίσως είναι ο τρόπος, να κερδίσεις πάλι τον σεβασμό του.
Ίσως, ακόμα και την κληρονομιά σου.
Πρόσβαλες τον πατέρα μου;
Αν κακολογήσεις ξανά τη Βασίλισσα, εσύ θα υποφέρεις από αναπηρία.
Έγινα κατανοητός;
Βασίλισσα των ψεμάτων!
Είναι ακατάλληλη να κυβερνά!
Ο Βασιλιάς μου είπε τα τελευταία του λόγια,
και είπε ότι έφταιγε αυτό... του το έδωσε αυτή.
Αυτή η πέτρα των Ξωτικών είναι η βασίλισσά σας!
-Σιωπή! -Το πάλαντιρ είναι δικό μου.
Φόνισσα!
Μαύρη μαγεία!
Φαραζόν!
Ο Υψηλός Βασιλεύς σας πιστεύει ότι οι Νάνοι είναι ανάξιοι.
Μάλιστα, απαγόρευσε τη σφυρηλάτηση άλλων Δαχτυλιδιών.
Δεν έχουμε χρόνο να κουβεντιάζουμε για να τον πείσουμε ποιος αξίζει βοήθεια.
Τι κάνεις εκεί;
Του λέω ότι θα κλείσω το σιδηρουργείο.
Θα πεις ψέματα στον Υψηλό Βασιλέα;
Θα μας προσφέρω τον χώρο ώστε να ολοκληρώσουμε το έργο μας.
Αυτήν τη δύναμη στο Ερέγκιον, δεν την εμπιστεύομαι.
Μου είπες κάποτε
ότι τη μοίρα των Ξωτικών την καθορίζουν σοφότερα μυαλά από τα δικά μας.
Αν προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε για να ξεγελάσουμε τον θάνατο,
μπορεί να οδηγηθούμε σε μεγαλύτερη καταστροφή.
Αναρωτιέμαι...
Κι αν είχες δίκιο;
Μια λεγεώνα Ορκ εισέβαλε στα εδάφη των Ξωτικών.
Αυτό το μονοπάτι.
Υποθέτω ότι οδηγεί στο...
Ερέγκιον, άρχοντά μου.
Ο Υψηλός Βασιλεύς πρέπει να το μάθει πριν ο οικοδεσπότης μας πάει στη Μόρντορ.
Εκεί πέρα.
Πήγαινε στο Λίντον. Θα τους απασχολήσω όσο μπορώ.
Πάρ' το.
Πάρ' το, Έλροντ.
Ένα αστέρι λάμπει την ώρα της συνάντησής μας,
αρχόντισσα Γκαλάντριελ.
Ο ΆΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΏΝ: ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΊΔΙΑ ΤΗΣ ΔΎΝΑΜΗΣ
Από εδώ, κύριε.
Όπως βλέπεις, προσπαθούμε να σκάψουμε νέο ηλιαγωγό,
για να φτάσουμε στο φως του ήλιου.
Αλλά μέχρι στιγμής, κάθε μας προσπάθεια έκανε το βουνό πιο ασταθές.
Πάρε εκείνη την αξίνα. Βάλε την αξίνα εδώ.
Αν τραβήξεις την αξίνα... Είσαι έτοιμος;
Χάνω τον χρόνο μου εδώ.
Εντάξει!
Συμβαίνει κάτι, κύριε;
Όχι.
Όχι, σύντομα όλα θα πάνε καλά.
Ναι.
Σκάψτε εδώ.
Κύριε, αυτός είναι θεμέλιος βράχος.
-Αν τον ρίξουμε... -Μου εξηγείς την τέχνη εμβάθυνσης;
Εδώ είναι που πρέπει να σκάψουμε. Κάνε ό,τι σου λέω.
Δώσ' μου την αξίνα σου.
-Πατέρα... -Την αξίνα!
Νάρβι!
Η βάρδια έληξε!
Φύγετε! Πηγαίνετε σπίτια σας!
-Καλό αυτό. -Μένα μου λες.
Τελειώσαμε;
Κύριε. Μήπως να σταματήσεις για να πάρεις αέρα;
Δεν χρειαζόμαστε αέρα, αλλά φως.
Κύριε! Μη!
Πατέρα, όχι!
Την επόμενη φορά που θα σε διατάξω να σκάψεις...
να το κάνεις.
Εδώ. Εδώ.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα. Σκάψτε.
Να λυπάστε όσους κατοικούν επάνω.
Σκλάβοι του ήλιου.
Αλυσοδεμένοι στον ακατάπαυστο ρυθμό της αφύπνισης και του ύπνου.
Στο Καζάντ-ντουμ είμαστε ελεύθεροι από την τυραννία του.
Εδώ, φέρνουμε τον ήλιο σε μας.
Επιτέλους, ξημέρωσε άλλη μια φορά
στο βουνό μας!
Καζάντ...
Ντουμ!
Νάνοι και Ξωτικά δουλεύουν μαζί.
Ειπώθηκε ότι ήταν αδύνατον.
Αλλά η συνεργασία μας κατόρθωσε αυτό το θαύμα.
Και σήμερα, ξεκινάμε με ένα νέο όνειρο,
για να παγιώσουμε τη φιλία μας στην πέτρα.
Νάρβι...
Η μεγάλη στιγμή του Νάρβι.
Ιδού...
οι Θύρες του Ντούριν.
Η νέα Δυτική Πύλη του βουνού μας.
Απρόσιτη. Ορατή μόνο στο σεληνόφως.
Και φυλάσσεται με σύνθημα, γνωστό μόνο σε φίλους.
Σημειώστε, σιδηρουργοί,
να προσέχετε πολύ τον Νάρβι όσο είναι εδώ.
Όχι μόνο επειδή είναι αριστοτέχνης.
Πικρόχολος, αλλά είναι.
Αλλά είναι και διαβόητος κλέφτης. Μην επιτρέψετε να χαθούν κοσμήματα.
Καλά, ψάξε εσύ τις τσέπες του.
Σε μια διαρκή φιλία...
μεταξύ Ξωτικών και Νάνων.
Η φιλοξενία εκτιμάται πολύ.
Υπερβολικά; Τα σχόλιά μου.
Σε ενθάρρυνα να είσαι σύντομος.
Δεν θυμάμαι να το είπες αυτό.
Ναι, δεν ακούς πάντα.
Μόλις σου μπει μια ιδέα στο μυαλό.
Έπρεπε να είχα μιλήσει περισσότερο.
Για να τιμήσω τη συμβολή σου.
Συγχώρεσέ με.
Δυσκολεύομαι να αισθανθώ χαρά,
όταν τα θύματα της ανόδου της Μόρντορ υποφέρουν ακόμα.
Δαχτυλίδια για Ανθρώπους;
Δεν είπα τίποτα για Δαχτυλίδια.
Είναι το παιχνίδι που παίζεις, έτσι δεν είναι;
Σπέρνεις ζιζάνια στο μυαλό των άλλων και μετά τους πείθεις
ότι ο καρπός τους είναι δική τους σκέψη.
Νόμιζα ότι τα μυαλά μας ήταν ένα σε αυτό.
Μήπως άλλαξες γνώμη;
Αυτή η νύχτα είναι για τους Νάνους. Θα μιλήσουμε για τους Ανθρώπους αύριο.
Προτιμώ να μιλήσω γι' αυτούς τώρα.
Οι Άνθρωποι φταίνε κατά πολύ για τη δυστυχία τους.
Και πληροφορήθηκα ότι οι Άνθρωποι των Νοτίων Χωρών
βοήθησαν τον Άνταρ στην κατάκτησή του.
Μόνο ορισμένοι.
Σε πολλούς από τους υπολοίπους
δόθηκαν νέα σπίτια, από το είδος τους, από το Νούμενορ.
Έχεις πάει ποτέ στο Νούμενορ;
Όχι.
Είναι θαυμαστό.
Αλλά τραυματισμένο.
Παραπαίει μεταξύ δόξας και καταστροφής.
Φοβάμαι το Νούμενορ.
Πιο πολύ από κάθε χώρα στη Μέση Γη.
Ήλπιζα ότι τα Δαχτυλίδια θα του πρόσφεραν σταθερότητα.
Δεν μπορούμε να δώσουμε τα Δαχτυλίδια στους Ανθρώπους.
Ο κίνδυνος της φθοράς είναι πολύ μεγάλος.
Όποια προβλήματα κι αν λύσουμε θα είναι τίποτα
μπροστά σε αυτά που θα δημιουργήσουμε.
Ναι.
Έχεις δίκιο.
Ασφαλώς. Οι Άνθρωποι είναι πολύ αδύναμοι.
Μα όταν πέφτει το σκοτάδι,
υπάρχουν πάντα κάποιοι που ανατέλλουν και λάμπουν.
Έρεντιλ, Τούορ,
Μπέρεν, γιος του Μπάραχιρ.
Τι ακριβώς μου προτείνεις;
Βρίσκουμε Ανθρώπους έμπιστους.
Τους σοφότερους, τους ευγενέστερους, τους αγνότερους στην καρδιά.
Από το Νούμενορ ως το Ρουν, εντοπίζουμε εννέα Δαχτυλιδοφόρους
με εννέα μεγάλα βασίλεια των θνητών.
Εννέα;
Η τελειότητα των Τριών.
Τρις τελειοποιημένα.
Στην τρίτη μας σφυρηλάτηση, θα φτιάξουμε εννέα.
Έχουμε κατορθώσει σπουδαία πράγματα, φίλε μου.
Ας μην προκαλούμε την αποτυχία...
επιτρέποντας στις δυνατότητές μας να ξεπεράσουν τα όριά τους.
Λυπάμαι. Η απάντησή μου είναι όχι.
Τα Δαχτυλίδια της Δύναμης ολοκληρώθηκαν.
Ασφαλώς.
Δεν χρειάζεται να απολογείσαι. Πολύ καλά.
Θα κατασκευάσω τα Εννέα μόνος μου.
Τον έχεις δει ποτέ; Στις δυτικές θάλασσές μας.
Ο λευκός πύργος της Ερεσέα...
η πύλη για τις Αθάνατες Χώρες.
Δεν τον έχω δει.
Μόνο το πιο κοφτερό μάτι μπορεί.
Και μόνο από την κορυφή του Μενελτάρμα.
Υποθέτω ότι τα Ξωτικά επίτηδες τον τοποθέτησαν εκεί.
Έτσι ώστε κάθε ηλιοβασίλεμα να θυμίζει ότι οι μέρες μας τελειώνουν
και οι δικές τους όχι.
Ότι όσο ψηλά κι αν σκαρφαλώσουμε,
κάποια πράγματα θα μείνουν για πάντα άπιαστα για τα χέρια μας.
Το Σκήπτρο είναι στα δικά σου τώρα, πατέρα.
Δεν είναι αρκετά υψηλό αυτό;
Όλη μου τη ζωή πίστευα ότι ήταν.
Το Σκήπτρο είναι όπως το φτιάχνεις.
Η Εποχή των Ανθρώπων έφτασε, πατέρα. Ας την αδράξουμε.
Ας φτιάξουμε το Νούμενορ που πάντα έβλεπες στο μάτι του μυαλού σου.
Κάποτε, όταν βύζαινες ακόμα,
η μητέρα σου προφήτεψε ότι εσύ θα είχες άσχημο τέλος.
Η μητέρα μου;
Τι είπε;
Εντυπωσίασέ με στην αποστολή που πρόκειται να σου αναθέσω
και θα σου πω.
Αν αποτύχεις, θα πρέπει να βρω άλλες θέσεις όπου θα μου φανείς χρήσιμος.
Φαραζόν!
Άκουσέ τους.
Υπάρχουν κι άλλες φωνές εκεί έξω.
Ο Βάλαντιλ μου είπε ότι στην Παλιά Συνοικία,
προσεύχονται μέρα και νύχτα για σένα.
Για τη Βασίλισσά τους.
Τη Βασίλισσά μας.
Διάταξέ μας όλους και μαζί θα το διορθώσουμε.
-Η Ναυτική Φρουρά σου είναι πιστή. -Ελέντιλ...
-Μπορούμε να πολεμήσουμε μαζί. -Ελέντιλ.
Εσύ άνοιξες ξανά την καρδιά μου στον δρόμο των Πιστών.
Ορκιστήκαμε να υπηρετούμε.
Θέλεις να μείνεις άπραγη
ενώ οι λύκοι γλείφουν την κούνια;
Τι είδες; Στο πάλαντιρ.
Είδα τον εαυτό μου.
Χαμένο.
Πάνω στ' άλογο από την πόλη στο...
Δεν ξέρω πού.
Οπότε δεν το είδες.
-Τι να είδα; -Ίσως να άλλαξε.
Τι εννοείς;
Δεν δίνονται όλες οι μάχες για να κερδηθούν.
Ορισμένες φορές η σιωπή της καρδιάς είναι η μεγαλύτερη νίκη όλων,
η μεγαλύτερη εκδήλωση πίστης που μπορεί να δώσει κανείς.
Δεν καταλαβαίνω.
Χρόνια ολόκληρα, αυτό το πάλαντιρ
μου έδειχνε μόνο την πτώση του νησιού μας.
Όταν το άγγιξες εσύ, εκείνο το όραμα χάθηκε.
Άλλαξε σε νέο δρόμο.
Η βασιλεία του Φαραζόν είναι κομμάτι εκείνου του δρόμου.
Το ίδιο κι εσύ.
Ζήτησες τη διαταγή μου.
Τώρα δόθηκε.
Όσο κι αν σε πιέζουν, όσο κι αν προσπαθούν ν' αρπάξουν,
δεν πρέπει να θέσεις σε κίνδυνο το νέο πεπρωμένο του Νούμενορ.
Πρέπει να παραμείνεις ήρεμος στο μάτι της καταιγίδας.
Γύρνα στο σκάφος σου, Πλοίαρχε.
-Το προσφέρεις οικειοθελώς; -Ναι.
Δεν είσαι πλέον Ναυτικός Φρουρός. Φύγε. Άλλος.
Παραταχθείτε.
Υποπλοίαρχε.
Εντάξει. Από εδώ.
Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Όποιος θεωρείται πιστός στην Αντιβασίλισσα, χάνει το αξίωμά του.
Με τίνος την εντολή;
Με τη δική μου.
Συγγνώμη. Ήλπιζα να σ' το πω νωρίτερα.
Ο άρχοντας Μπέλζαγκαρ ήθελε να σε κατηγορήσει για προδοσία.
Παρ' όλα αυτά, η ανατροπή μιας βασίλισσας σου εξασφάλισε προαγωγή.
Πώς τολμάς να μειώνεις τη θλίψη μου σε τιποτένια φιλοδοξία;
Ο αδερφός μου πέθανε επειδή η Μίριελ κοίταξε μια πέτρα των Ξωτικών.
Χλευάζεις αυτό που είναι ιερό.
Χλευάζω αυτό που είναι παράλογο.
Ο Αρ-Φαραζόν είναι βασιλιάς σου.
Δέξου το, πατέρα. Σε ικετεύω.
Ακολουθείς επικίνδυνο δρόμο.
Ο δικός σου είναι φτιαγμένος από θάλασσα.
Πρόσεχε να κρατάς τα πόδια κάτω, είναι μεγάλη απόσταση ως τον βυθό.
-Είσαι έτοιμος; -Είναι όλα εκεί;
-Ναι. -Άλλος.
Στάσου. Όλα είναι από το ίδιο πλοίο. Έλεγξέ τον, τώρα.
-Σημάδεψέ το. -Μάλιστα.
Να διατηρήσουμε έναν κατάλογο.
Ο Πλοίαρχος αποχωρεί!
Δεν είναι πλοίαρχος πια.
Έχει δίκιο.
Δεν είμαι.
Πλοίαρχε.
-Ευχαριστώ, Πλοίαρχε. -Οι Βάλαρ σε προστατεύουν.
Αρκετά.
-Ευχαριστώ, Πλοίαρχε. -Ευχαριστώ, Πλοίαρχε.
-Οι Βάλαρ να σ' έχουν καλά. -Ευχαριστώ, κύριε.
Οι Βάλαρ να σ' έχουν καλά.
Ευχαριστώ, Πλοίαρχε.
Αρκετά.
-Ευχαριστώ, Πλοίαρχε. -Ευχαριστώ, Πλοίαρχε.
Πώς νομίζετε ότι θα τελειώσει αυτό; Σιωπή!
-Ευχαριστώ, Πλοίαρχε. -Να 'σαι καλά, Πλοίαρχε.
-Πλοίαρχε, Ελέντιλ. -Οι Βάλαρ να σ' έχουν καλά.
Βάλαντιλ.
Ίσως μπορώ να σε βγάλω από τον κατάλογο.
Θα μιλήσω στον Βασιλιά.
Θα το κάνεις για μένα;
Είσαι από τους παλιότερους φίλους μου.
Νομίζω ότι ξεκαθάρισες ποιοι είναι οι φίλοι σου.
Ευγενέστατε Υψηλέ Βασιλέα.
Γράφω αυτήν την επιστολή για να εκφράσω τη μεγάλη χαρά μου
για την επιτυχία που είχαν τα Τρία Δαχτυλίδια στο Λίντον.
Όπως μου ζητήθηκε, το σιδηρουργείο είναι σκοτεινό και το εργαστήριο άδειο.
Ηρεμία έχει κυριαρχήσει στην πόλη, και προβλέπω λαμπρότερες ημέρες.
Ελπίζω ότι σύντομα θα μπορέσεις να μας επισκεφθείς.
Έως τότε, παραμένω όπως πάντα,
ο πιστός σου υπηρέτης, άρχοντας Κελεμπρίμπορ.
Η αρμάδα μας είναι έτοιμη για αναχώρηση. Τι περιμένουμε λοιπόν;
Όλα είναι καλά στο Ερέγκιον.
Η επιστολή αποδεικνύει ότι η Γκαλάντριελ έκανε λάθος.
Κι ενώ διστάζουμε, ο στρατός του Άνταρ ισχυροποιείται ημέρα με την ημέρα.
Για να εισβάλουμε, πρέπει να αναχωρήσουμε τώρα.
Ο εχθρός μας είναι στη Μόρντορ.
Είσαι έτοιμος να στοιχηματίσεις το μέλλον της Μέσης Γης
βασιζόμενος στους ψίθυρους του Δαχτυλιδιού;
-Εσύ το επεδίωξες αυτό. -Το ξέρω.
-Από την αρχή. -Εγώ το επεδίωξα. Το ξέρω.
Είναι δώρο του Άουλε να μαθαίνεις ν' ακούς το βουνό,
κι αυτό το δώρο βελτιώνεται και καλλιεργείται μια ζωή.
Και αυτό είναι...
Μοιάζει κάπως σαν ζαβολιά.
Ναι, είναι ο Ντούριν ο Τρίτος.
Νομίζω ότι ξέρει ένα δυο πράγματα για τη δύναμη.
Αυτή η δύναμη θα δοκίμαζε ακόμα και τους πιο ενάρετους Νάνους.
Εύχομαι ο πατέρας σου να μην παραστρατήσει.
Είναι τέλειο.
Διακόσια γι' αυτό εκεί.
Διακόσια; Για μια αναθεματισμένη πέτρα;
Είναι κρύσταλλος συντονισμού.
Δεν με νοιάζει κι αν είναι κάρο με έξι άλογα. Δεν το πληρώνω.
Φταίει ο νέος νόμος του Βασιλιά.
Για κάθε νόμισμα, άλλο ένα πάει στο στέμμα.
Φόρο Δαχτυλιδιών, το λέει.
Φόρο Δαχτυλιδιών;
Κύριε, το κοριτσάκι μας έχει γενέθλια την άλλη βδομάδα.
Θα μας κόψεις λίγα για χάρη της; Θα σου δώσουμε 100.
-Εκατό; -Εκατό.
Πώς σου φαίνεται;
Αυτό είναι καθαρή ληστεία.
Εκατόν πενήντα;
-Πρόσεχε. -Με συγχωρείς.
-Κοίτα πού πηγαίνεις! -Κυλάει.
Φαίνεται πως το κλώτσησες.
Κυρία, λυπάμαι που μπαίνω στον δρόμο σας.
Το έχω, το έχω. Όχι, δεν το έχω.
Λοιπόν...
Πού βρίσκεσαι, μικρό...
Τι;
Τι είναι αυτό;
Εδώ είσαι.
Απεσταλμένοι των επτά βασιλείων των Νάνων,
σας συγκέντρωσα όλους εδώ σήμερα επειδή η Μέση Γη αλλάζει.
Τα άκρα της τεντώνονται.
Τα οστά της τρίζουν.
Κάποια σκοτεινή βούληση απειλεί όλα τα βασίλειά μας.
Αλλά χάρη στον Άουλε, ο λαός μου πέρασε τη δοκιμασία.
Σύντομα θα την περάσουν και οι δικοί σας.
Και θα ανέλθουμε μαζί σε μια νέα εποχή για τη φυλή μας...
με τη βοήθεια μιας δύναμης που θα αλλάξει τα πάντα.
Επτά Δαχτυλίδια.
Επτά άρχοντες.
Και δεμένη στο καθένα... δύναμη.
Δύναμη πάνω στη γη.
Δύναμη πάνω στον βράχο.
Δύναμη να διαμορφώσουμε το πεπρωμένο όλων των Νάνων.
Τα Δαχτυλίδια δεν είναι για εσάς, αλλά για τους αφέντες σας.
Πηγαίνετε πίσω και πέστε τους ότι τα βασίλειά σας θα μοιραστούν αυτό το δώρο.
Αλλά έχει ένα τίμημα.
Το Καζάντ-ντουμ δεν θα πεινάσει ξανά.
Υπάρχει χρυσός από κάτω μας.
Πρέπει να σκάψουμε βαθύτερα.
Μα ποιος έβαλε περιορισμούς;
Εσύ, κύριε. Πριν δεκαετίες.
Τότε σβήσ' τους.
Να σβήσω... Μα, κύριε...
Σβήσ' τους, Βαθυστόχαστε, ειδάλλως θα τους βρω...
-Πού είναι; -Εσύ το έβγαλες.
Πού είναι; Τι το έκανες;
Εκεί είναι, κύριε. Εσύ το έβγαλες.
Είπες ότι το χέρι σου το ένιωθες βαρύ.
Το ένιωθα. Το ένιωθα.
Αρχίστε να σκάβετε, στα σημεία που σημάδεψα.
Κύριε.
Σταμάτα!
Υπάρχει κάτι κάτω από τα ορυχεία.
Η Ντίσα το άκουσε.
Ένα ανώνυμο κακό, αρχαίο και πανίσχυρο.
Δεν πρέπει να σκάψεις.
Έχεις τις διαταγές σου, Βαθυστόχαστε.
Νάρβι, σε ικετεύω.
Βαθυστόχαστε. Έχεις τις διαταγές σου.
Οι Τραγουδιστές της Πέτρας λένε ότι ακούν το βουνό.
-Τι; -Με αυτό το Δαχτυλίδι, μπορώ να το βλέπω.
Κάθε φρεάτιο, κάθε μετάλλευμα, κάθε πετράδι.
Τόσες χιλιάδες χρόνια,
δεν έχουμε πάρει ακόμα ούτε δαχτυλήθρα από τον ωκεανό των πλούτων του.
Η Ντίσα κάνει λάθος.
Δεν υπάρχει κίνδυνος.
-Άρχοντά μου. -Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω.
Είσαι καλά;
Με ξεγελούν τα μάτια μου;
Όχι.
Χυτεύουμε ένα νέο σχέδιο για ένα Δαχτυλίδι.
Η Μιρντάνια προσπαθούσε να αλλάξει το μέγεθός του όταν...
Πού είναι;
-Πρόσεχε! -Αφέντη!
Πηγαίνετε πίσω!
Σταμάτα.
Ανάπνεε.
Τι συνέβη;
Ήμουν σε ένα μέρος σαν αυτό,
αλλά τυλιγμένη σε ομίχλη και σκοτάδι, και...
Είδα... εγώ...
Στην αρχή, νόμιζα ότι ήταν το καμίνι του σιδηρουργείου.
Αλλά δεν ήταν αυτό.
Τι ήταν;
Ήταν ψηλό...
και το δέρμα του ήταν φτιαγμένο από φλόγες.
Ήρθε προς το μέρος μου, ανασαίνοντας βαριά, βρομώντας θάνατο,
και είδα...
Είδα τα μάτια του.
Ανελέητα και αιώνια.
Νομίζω ότι ήταν εδώ.
Νομίζω ότι ήταν εδώ ανάμεσά μας, εξαρχής!
Είσαι μαζί μας τώρα.
Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι.
Κοίτα γύρω.
Όλα είναι καλά.
Τι διαφορετικό κάνατε αυτήν τη φορά;
Ο Άρχοντας των Δώρων συμφωνεί ότι οι Άνθρωποι διαφθείρονται εύκολα.
Προσπαθήσαμε να ενισχύσουμε το κράμα προσθέτοντας κι άλλο μίθριλ.
Όχι!
Αν θέλατε να το κάνετε αυτό, θα έπρεπε...
Εσύ...
Θα μας γλίτωνες αμέτρητες ώρες μόχθου,
αν μας πρόσφερες αυτήν τη μόνη συμβουλή.
-Άρχοντα Κελεμπρίμπορ. -Θα έπρεπε...
Άρχοντά μου, ο Ντούριν ο Νεότερος έφτασε από το Καζάντ-ντουμ.
Πες του να περιμένει.
Λέει ότι είναι επείγον. Κάτι για τα Δαχτυλίδια.
Θα δω τι θέλει.
Όχι.
Όχι. Θα πάω εγώ.
Τι εννοείς "άλλαξε";
Σαν να είναι πιο ψυχρός. Πιο αψύς.
Τώρα μου λένε ότι αρνείται να μοιραστεί τα άλλα Δαχτυλίδια
εκτός αν οι Νάνοι-άρχοντες υποσχεθούν μισό μερίδιο από τα ορυχεία τους!
Μα δεν είναι άπληστος. Ποτέ δεν ήταν.
Εγώ...
Είναι πιθανό το Δαχτυλίδι που φοράει...
Όχι.
Χρησιμοποιήσαμε την ίδια διαδικασία, Ντούριν,
τα ίδια υλικά, ακόμα και τα ίδια εργαλεία για τα Τρία.
Δεν μπορεί να υπάρχει ψεγάδι στα Δαχτυλίδια σας.
Τότε ίσως, το ψεγάδι είναι του Δαχτυλιδοποιού.
Τι εννοείς;
Πόσα ξέρεις πραγματικά γι' αυτόν τον Άναταρ;
Είσαι πολύ γενναία.
Κάποιοι που βλέπουν τον Αθέατο Κόσμο δεν νιώθουν ποτέ ξανά καλά σε αυτόν.
Εσύ τον έχεις δει;
Ναι.
Στο φως του, τα πράγματα φαίνονται όπως είναι.
Όντα με διαφορετικές αποχρώσεις φωτός...
Και το σκοτάδι του.
Με οδύνη λέω
ότι δεν επιθυμούσα να δει κανείς σας αυτό που είδες
ώσπου να τον βοηθήσω να θεραπευτεί.
Μιλάς για τον άρχοντα Κελεμπρίμπορ;
Ναι.
Το τίμημα που του απέσπασε
η δημιουργία των Τριών και των Επτά, τον άφησε εξασθενημένο.
Ευάλωτο στη σκιά.
Οπότε, αυτό που είδα...
Υποσχέσου ότι δεν θα μιλήσεις σε κανέναν γι' αυτό.
Ούτε σε εκείνον.
Υπόσχομαι.
Τι παράξενο.
Όταν το φως έπεσε στα μαλλιά σου,
για μια στιγμή, φάνηκες τέλεια ομοίωσή της.
Ποιανής ομοίωση;
Της αρχόντισσας Γκαλάντριελ, φυσικά.
Οι ψυχές εκείνων που χάσαμε λαχταρούν τη γαλήνη.
Απόψε, θα τους βοηθήσουμε να τη βρουν.
Ώσπου να συναντηθούμε ξανά στη μακρινή και καταπράσινη χώρα
κάτω από μια γοργή ανατολή.
Αυτός ο βωμός θα γκρεμιστεί με εντολή του Βασιλιά.
Γυρίστε στα σπίτια σας.
Παιδί μου, είναι ο παλαιότερος βωμός στο Νούμενορ.
Εμποδίζει το νέο υδραγωγείο.
Φύγετε οικειοθελώς ή φύγετε με τη βία.
Ο Βασιλιάς στέλνει τη συγγνώμη του.
Πώς αισθάνεσαι να έχεις μια κόρη που ντρέπεται για σένα;
Τον άκουσες, γέρο. Έξω!
Πιάστε τα χέρια του.
Σταθείτε. Σταθείτε!
Εγώ θα τον συνοδεύσω έξω.
Αν δεν φυλαχθεί, οι ψυχές για τις οποίες θρηνεί θα χαθούν.
Δώσ' του το κειμήλιο.
Δώσ' του το, μικρέ.
Δεν ξέρω αν το γνωρίζεις, αλλά έχω προαχθεί σε...
Κρατήστε τον.
Ο βωμός είναι για τους Πιστούς. Βασιλιάδες δεν είναι ευπρόσδεκτοι εδώ.
Δεν σε βλέπω να προσεύχεσαι.
-Είθε οι Βάλαρ να με συγχωρέσουν. -Γιατί;
Σταμάτα! Όχι!
Βάλαντιλ!
Όχι! Βάλαντιλ!
Όχι!
Όχι! Βάλαντιλ, άφησέ το κάτω!
Άφησέ το κάτω, παιδί μου.
Είναι διαταγή.
Μάλιστα, Πλοίαρχε.
Όχι.
Όχι, όχι, όχι.
Όχι.
Όχι, όχι. Γιε μου.
Όχι.
Ενημερώστε τον δεσμοφύλακα ότι αυτός προκάλεσε την εξέγερση.
Όχι, σου λέω ότι κάτι δεν πάει καλά με τα Δαχτυλίδια των Νάνων!
Ή ο βασιλιάς Ντούριν κάνει κατάχρηση του Δαχτυλιδιού του.
Όχι!
Όχι, δεν το πιστεύω αυτό.
Επειδή δουλεύεις τόσο αριστοτεχνικά τα μέταλλα,
να προσέχεις μήπως κάποιος σε χειραγωγεί.
Βλέπεις μαχαίρια εκεί που δεν υπάρχουν.
Και εσύ τα αγνοείς, ώσπου να φτάσουν στον λαιμό σου.
Όχι. Αρκετά.
Μήπως...
με κάποιο τρόπο...
μετέβαλες τα Δαχτυλίδια, ναι ή όχι;
Όχι.
Μαζί το κάναμε.
Τι είναι αυτά που λες;
Αυτά είναι θέματα πνεύματος, όσο και τέχνης.
Και αυτήν τη φορά, προσθέσαμε την εξαπάτηση στην επεξεργασία.
Εξαπάτηση;
Τι εξαπάτηση θα μπορούσες να...
Η επιστολή.
Όχι.
Όχι, αυτό ήταν...
Είπες ψέματα.
Αυτό δεν ήταν ψέμα.
Ο Υψηλός Βασιλεύς σου συμφώνησε στα Τρία.
Αλλά τα Επτά σφυρηλατήθηκαν κάτω από έναν μανδύα εξαπάτησης.
Πρέπει να πας στο Λίντον πάραυτα,
και να ομολογήσεις στον Υψηλό Βασιλέα.
Ειδάλλως όλα θα επιδεινωθούν.
Όχι, αν το κάνω αυτό...
δεν θα μου επιτρέψει ξανά να σφυρηλατήσω.
Αν δεν το κάνεις αυτό,
θα βυθιστούμε απευθείας...
πιο βαθιά μέσα στη δίνη.
Πατέρα, έχω πάει στο Ερέγκιον.
Σου λέω, κάποια μοχθηρία μπήκε σ' αυτά τα Δαχτυλίδια.
Δεν πρέπει να τα χρησιμοποιούμε πια.
Ο χρόνος και η πίεση διαμορφώνουν έναν Νάνο,
όπως μπορούν να διαμορφώσουν έναν βράχο.
Ήλπιζα ότι η αποξένωσή μας θα βοηθούσε στη διαμόρφωσή σου, γιε μου.
Αλλά δεν περίμενα πόσο θα διαμόρφωνε εμένα.
-Πατέρα... -Είμαι περήφανος για σένα.
-Όχι. -Είμαι περήφανος για σένα.
Η επιθυμία σου να συνεργαστείς με τα Ξωτικά έσωσε το βασίλειό μας.
Γι' αυτό τώρα, περισσότερο από ποτέ,
σε χρειάζομαι.
Χρειάζομαι το τσεκούρι σου στο πλευρό μου.
Πρίγκιπα Ντούριν.
Ντούριν...
Ντούριν, τι σου είπε; Μήπως...
Προσπάθησα.
-Μα... -Ντούριν, όχι.
Προσπάθησα να του το πω.
Ντούριν...
Ορκίσου.
Ορκίσου μου ότι δεν θα φορέσεις ποτέ κανένα από αυτά τα Δαχτυλίδια.
Ορκίζομαι.
Υπάρχει ικανότητα αλλόκοτη στην καρδιά της πέτρας και του μετάλλου.
Ακόμα κι όταν ένα έργο είναι στον κόρφο του καλλιτέχνη, αρχίζει να...
τον παρακούει.
Αποτύχαμε. Ο καθένας από εμάς.
Τα σχέδια εκτελέστηκαν ως την τελευταία λεπτομέρεια, άρχοντά μου.
Αλήθεια;
Κάθε τελευταίο σφυροκόπημα έγινε με τελειότητα;
Ή μήπως, ύβρις και νωθρότητα συμμάχησαν ώστε να αμβλύνουν την προσοχή σας;
Πρέπει να εξιλεωθούμε για τα λάθη μας με τον μόνο τρόπο που μπορούμε,
ολοκληρώνοντας τα Δαχτυλίδια μαζί.
Τα Εννέα δεν πρέπει μόνο να βοηθήσουν τους Ανθρώπους,
αλλά και να φέρουν ισορροπία σε όλο το έργο.
Πρέπει να αντλήσουν δύναμη από τα Τρία.
Και κάπως...
να λυτρώσουν τα Επτά.
Πρέπει να μας λυτρώσουν όλους.
Θα εργαστούμε μέρα και νύχτα.
Νέα σχέδια. Νέα κράματα. Νέα επεξεργασία.
Θα είμαι μαζί σας σε κάθε βήμα.
Και όποιος καταβάλλει έστω και κατά μία τρίχα λιγότερη
από τη μέγιστη προσπάθειά του, πλέον...
δεν θα είναι σιδηρουργός του Ερέγκιον.
Έγινα κατανοητός;
Ναι, άρχοντά μου.
Αρχίζει τώρα.
Φίλοι μου. Μην αποθαρρύνεστε.
Ο αφέντης σας ίσως φαίνεται παράλογος.
Οι απαιτήσεις του άμετρες ή ακόμα και ανέφικτες.
Επειδή ξέρει πόσο πολύ εξαρτάται από την επιτυχία σας.
Ξέρω, όμως, ότι δεν θα τον απογοητεύσετε.
Ούτε εμένα.
Εγώ, πάντως, είμαι βέβαιος
ότι θα ολοκληρώσουμε τα Δαχτυλίδια της Δύναμης.
Ναι.
Να ξεκινήσουμε;
Ναι, φυσικά, άρχοντά μου.
Άρχοντας των Δώρων πράγματι.
Ας ξεκινήσουμε.
Υψηλέ Βασιλέα!
Υψηλέ Βασιλέα, οι Ορκ δεν είναι στη Μόρντορ.
Μια λεγεώνα κατευθύνεται στο Ερέγκιον.
Η Γκαλάντριελ είχε δίκιο.
Πρέπει να στείλεις τον στρατό στο Ερέγκιον αυτήν τη στιγμή.
Αυτό δεν είναι δυνατόν.
Έχω λόγους να πιστεύω ότι ο Σάουρον είναι ο αρχιτέκτονας όλων αυτών.
Υψηλέ Βασιλέα, το Ερέγκιον είναι το κόσμημα των Ξωτικών.
Αν πέσει, θα είναι θανάσιμο πλήγμα για όλους στη Μέση Γη.
Στείλε ενισχύσεις!
Ο στρατός μας δεν μπορεί να νικήσει τον Άνταρ και τον Σάουρον μαζί.
Όχι μόνος.
Κάντε πίσω!
Με αηδιάζουν.
Εμπρός.
-Πρόσεχέ την. -Ησύχασε.
Ναι.
Σε έφερα εδώ
όχι ως κρατούμενη...
Αλλά ως πιθανή σύμμαχο.
Διότι μοιραζόμαστε έναν κοινό εχθρό.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Λυκούδης
Επιμέλεια Γιώργος Μικρογιαννάκης