ความเดิม
- ระวังภัย! - ดิซา!
ภูอัคคีตื่นขึ้นมา
แผ่นดินสะเทือนเลือนลั่น
ลามไปทั่วสันหลังผืนพิภพ
ทำให้ช่องแสงของเราถล่ม
ทำลายการเพาะปลูกของเรา
ไม่ ไม่ๆ
แหวนเหล่านี้จะทรงอานุภาพ กว่าอาวุธใดที่เคยสร้าง
โดยคนแคระหรือมนุษย์
จะเป็นแหวนแห่งอำนาจ
อำนาจแห่งการเยียวยาขุนเขา
นำวิธีกู้อาณาจักรไปให้บิดาท่าน
อาจเป็นทางให้เขากลับมานับถือ
กระทั่งยอมมอบมรดกคืนให้
เจ้าสบประมาทพ่อข้ารึ
กล้าหมิ่นราชินีอีกครั้ง เจ้าจะได้ทุพพลภาพเสียเอง
ข้าพูดชัดเจนหรือยัง
ราชินีโป้ปด
นางไม่เหมาะจะปกครอง
ขณะใกล้วายชนม์ ราชาได้ตรัสกับข้า
บอกว่านางปรึกษากับ... สิ่งนี้
ศิลาเอลฟ์นี้คือราชินีของท่าน
- หุบปาก - พาลันเทียร์เป็นของข้า เราต้องใช้มัน
- คนทรยศ! - ฆาตกร!
มนตร์ดำ!
ฟาราโซน ฟาราโซน ฟาราโซน
ฟาราโซน
จอมราชันของเจ้าเชื่อว่า คนแคระไม่คู่ควร
แท้จริงแล้ว เขาห้ามหลอมแหวนใดๆ เพิ่มอีก
เราไม่มีเวลามาปั้นคำ เกลี้ยกล่อมว่าผู้ใดควรให้ช่วย
เจ้าจะทำอะไร
ข้าบอกเขาว่าข้าจะปิดโรงหลอม
เจ้าจะโกหกจอมราชันของเจ้ารึ
ข้าจะให้พื้นที่เราทำงานจนเสร็จสมบูรณ์
พลังอำนาจในเอเรกิออนนั่น ข้าไม่ไว้ใจมันเลย
ท่านเคยบอกข้าไว้
การตัดสินชะตาของเอลฟ์ เป็นหน้าที่ของผู้เรืองปัญญากว่าเรา
การพยายามเปลี่ยนชะตา โกงความตาย
อาจนำสู่หายนะอันรุนแรงยิ่งกว่า
ข้าเฝ้าครุ่นคิด...
หรือท่านจะพูดถูก
ออร์คเดินทัพเข้าสู่เขตแดนเอลฟ์
เส้นทางนั้น
คาดว่านำไปสู่...
เอเรกิออน นายท่าน
ข่าวนี้ต้องไปถึงจอมราชัน ก่อนทัพเรือเราจะล่องสู่มอร์ดอร์
ตรงนั้น
รีบไปลินดอน ข้าจะรั้งพวกมันไว้ตราบเท่าที่ทำได้
รับไป
รับไปสิ เอลรอนด์
ดาราทอแสงยามเมื่อเราพบกัน
เลดี้กาลาเดรียล
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ แหวนแห่งอำนาจ
ทางนี้พระองค์
อย่างที่เห็น เรากําลังขุดช่องใหม่
เพื่อจะเปิดรับแสงแดด
แต่ยิ่งเราทำไป รังแต่จะยิ่งทำให้ขุนเขาสั่นคลอน
หยิบค้อนนั่น สกัดตรงนี้
ถ้าดึงตรงนั้นนะ เอ้า พร้อมไหม
ใครมันจะอยากเสียเวลาตรงนี้
เอ้า พอก่อนๆ
มีอะไรหรือพระองค์
ไม่
ไม่ แค่ครู่เดียวก็จะเรียบร้อย
เออ
ขุดตรงนี้
พระองค์ นั่นเป็นฐานราก
- หากขุดไป... - เจ้ากล้าสาธยายวิธีขุดกับข้างั้นรึ
เราต้องขุดตรงนี้ ทำตามคำสั่ง
ส่งขวานมา
- ท่านพ่อ... - ขวาน!
นาร์วี
เลิกงานแล้ว
ไป กลับบ้านไป
- ดีเชียว - ไม่ต้องบอกซ้ำ
เลิกงานแล้วรึ
พระองค์หยุดพักหายใจ รับอากาศสักครู่ไม่ดีรึ
เราไม่ต้องการอากาศ เราต้องการแสง
พระองค์ อย่า
ท่านพ่อ ไม่นะ
คราวหน้าข้าสั่งให้ขุด
จงขุด
นี่ ตรงนี้
ได้ หนึ่ง สอง สาม สี่ ขุด
น่าสังเวชพวกอาศัยเบื้องบน
ตกเป็นทาสดวงอาทิตย์
ถูกล่ามไว้กับ วงจรฟื้นตื่นและหลับใหลของมัน
ในคาซัด-ดูมนี้ เราเป็นอิสระจากสุริยทรราช
ที่นี่ เรานำดวงอาทิตย์มาสู่เรา
ในที่สุด รุ่งอรุณก็มาถึงอีกครา
ในขุนเขาของเรา
คาซัด
ดูม!
เอลฟ์กับคนแคระร่วมมือกัน
เคยกล่าวกันว่าเป็นไปไม่ได้
แต่เราร่วมมือกันจนบรรลุปาฏิหาริย์นี้
และวันนี้ เราเดินทางสู่ความฝันใหม่
เพื่อประทับมิตรภาพของเราไว้ในศิลา
นาร์วี
นาร์วีได้อวดแล้ว
ดูเถิด
ประตูแห่งดูริน
ทวารประจิมแห่งใหม่ของขุนเขาเรา
แกร่งเกินทะลวง มองเห็นใต้แสงจันทร์เท่านั้น
และใช้รหัสผ่านที่รู้กันเพียงในหมู่มิตรสหาย
ระวังด้วย ช่างทั้งหลาย
คอยเฝ้าดูนาร์วีขณะทำงานไว้ให้ดี
ไม่ใช่แค่เพราะเขาเป็นศิลปินที่เก่งกาจ
กลั้นใจยอมรับเลย
แต่ยังเป็นโจรขึ้นชื่อเสียด้วย อย่าให้อัญมณีใดๆ หายไปเด็ดขาด
ใช่ ลองตรวจกระเป๋าเสื้อดูสิ
แด่มิตรภาพที่ยั่งยืน
ระหว่างเอลฟ์กับคนแคระ
ขอบคุณที่ต้อนรับขับสู้อย่างดี
มากไปรึ คำของข้า
ข้าแนะให้เจ้าพูดแค่สั้นๆ
จำไม่ได้เลยว่าท่านแนะเช่นนั้น
เจ้าใช่ว่าตั้งใจฟังเสมอไป
ยามเมื่อความคิดฝังใจไปแล้ว
ความจริงแล้ว ข้าน่าจะพูดมากกว่านั้น
เพื่อยกย่องคุณความดีของท่าน
อภัยให้ข้าด้วย
ข้าทำใจรื่นเริงได้ยากยิ่ง
เมื่อรู้ว่ายังมีผู้ทุกข์เข็ญ เพราะมอร์ดอร์เรืองอำนาจ
แหวนแก่มนุษย์
ข้าไม่ได้เอ่ยถึงแหวนแม้แต่น้อย
แต่นี่คือกลของท่านมิใช่รึ
ท่านหว่านเมล็ดพันธุ์ในใจผู้อื่น จากนั้นจึงหว่านล้อม
ให้เชื่อว่าผลนั้นเกิดจากความคิดเราเอง
ข้านึกว่าเรื่องนี้ใจเราตรงกัน
หรือว่าใจเจ้าเปลี่ยนไป
คืนนี้ฉลองแก่คนแคระ มาเถิด พรุ่งนี้ค่อยว่ากันเรื่องมนุษย์
ข้าอยากให้เราคุยกันตอนนี้
ความทุกข์ของมนุษย์ โดยมากเกิดจากการกระทำของตน
ข้าได้ทราบมาว่ามนุษย์แดนใต้
ช่วยอดาร์จนได้ชัยชนะตั้งแต่แรก
แค่บางส่วนเท่านั้น
พวกที่เหลือล้วนได้บ้านใหม่ไปแล้ว
จากพวกนูเมนอร์ที่เป็นเผ่าพันธุ์เดียวกัน
เจ้าเคยไปเยือนเกาะนูเมนอร์หรือไม่
ไม่
ที่นั่นงามเด่น
แต่ร้าวฉาน
หมิ่นเหม่ว่าจะรุ่งโรจน์หรือร่วงโรย
ข้าหวั่นเกรงนูเมนอร์
มากกว่าแดนใดในมิดเดิ้ลเอิร์ธ
ข้าเคยหวังไว้ว่าแหวนของเรา จะช่วยให้ที่นั่นเป็นปึกแผ่น
เราไม่อาจมอบแหวนแก่มนุษย์
การเสี่ยงจะถูกครอบงำนั้นมากเกินไป
ปัญหาที่เราอาจแก้ไข เทียบไม่ได้เลย
กับปัญหาที่เราอาจก่อขึ้นใหม่
ใช่
เจ้าพูดถูก
แน่นอน มนุษย์อ่อนแออย่างยิ่ง
แต่เมื่อความมืดมาเยือน
จะมีผู้ที่ผุดลุกขึ้นทอแสงเสมอ
เออาเรนดิล ทูออร์
เบเรน บุตรแห่งบาราเฮียร์
ท่านจะเสนออย่างไรแน่
เราจะหามนุษย์ที่วางใจได้
เรืองปัญญา ทรงคุณธรรม บริสุทธิ์ใจ
จากนูเมนอร์ถึงรูห์น เราจะเลือกผู้ครองแหวนเก้าคน
จากแดนมรรตยะอันยิ่งใหญ่ทั้งเก้า
เก้ารึ
ความสมบูรณ์ของไตรธำมรงค์
สมบูรณ์มากเป็นสามเท่า
ในการหลอมแหวนครั้งที่สาม เราจะประดิษฐ์ขึ้นเก้าวง
เราบรรลุความยิ่งใหญ่ไปแล้ว สหาย
อย่าได้เสี่ยงล้มเหลว
โดยไขว่คว้าสิ่งที่อยู่เกินเอื้อม
ขออภัย แต่ข้าต้องปฏิเสธ
แหวนแห่งอำนาจถูกสร้างครบถ้วนแล้ว
แน่นอน
เจ้าไม่จำเป็นต้องขออภัย ถ้าเช่นนั้น
ข้าจะหลอมนวธำมรงค์เอง
เจ้าเคยเห็นหรือไม่ ฝั่งตรงข้ามทะเลประจิม
หอคอยขาวแห่งเอเรสเซอา
มรรคาสู่ดินแดนอมตะ
ข้าไม่เคยเห็น
ผู้ที่สายตากว้างไกลเท่านั้นจึงมองเห็น
และต้องเพ่งมอง จากยอดเมเนลทาร์มาเท่านั้น
ข้าเชื่อว่าพวกเอลฟ์จงใจตั้งไว้ที่นั่น
เพื่อเตือนใจทุกสนธยาว่า วันคืนเราต้องจบสิ้น
แต่วันของเอลฟ์นั้นเป็นนิรันดร์
ไม่ว่าเราจะปีนป่ายสูงเพียงใด
ก็มิอาจคว้าสิ่งที่ไม่มีวันอาจเอื้อม
คทาเป็นของท่านแล้ว ท่านพ่อ
นั่นสูงส่งไม่พออีกรึ
ตลอดชีวิตข้าเคยเชื่อเช่นนั้น
คทาคือสิ่งที่ท่านได้มา
ยุคของมนุษย์มาถึงแล้ว ท่านพ่อ พวกเราควรกอบโกย
พวกเราควรสร้างนูเมนอร์ ตามวิสัยทัศน์ของท่าน
ครั้งเมื่อเจ้ายังเป็นทารก
แม่ทำนายไว้ว่าเจ้าจะลงเอยน่าอนาถ
แม่น่ะรึ
แม่ว่าอย่างไร
ทำงานที่ข้าจะมอบหมายนี้ให้ดี
แล้วข้าจะบอกเจ้า
หากเจ้าล้มเหลว ข้าก็ต้องส่งไปทำประโยชน์ที่อื่น
ฟาราโซน ฟาราโซน ฟาราโซน!
ฟังเสียงพวกเขาสิ
ข้างนอกยังมีเสียงอื่นๆ อีก
วาลันดิลบอกว่าในย่านเมืองเก่า
ประชาชนสวดภาวนาเพื่อท่านทั้งวันทั้งคืน
เพื่อราชินีของพวกเขา
ราชินีของพวกเรา
เพียงท่านบัญชามา เราจะร่วมกันแก้ไขเหตุนี้
- เหล่านาวิกยังภักดีต่อท่าน - เอเลนดิล...
- หากร่วมกันเราสู้ได้ - เอเลนดิล
ท่านเป็นผู้เปิดใจข้า เข้าสู่วิถีแห่งผู้ศรัทธาอีกครั้ง
เราสาบานตนว่าจะรับใช้
แต่บัดนี้ท่านกลับอยากนิ่งเฉย
ขณะที่ฝูงหมาป่ารุมจ้องทำลาย
ท่านเห็นอะไรในพาลันเทียร์
ข้าเห็นตัวเอง
หลงทาง
ขี่ม้าจากเมืองหลวงไปยัง...
ไม่รู้ว่าที่ไหน
แสดงว่าท่านยังไม่เห็น
- เห็นอะไรกัน - มันอาจเปลี่ยนไปแล้ว
ท่านหมายถึงอะไร
การศึกทุกครั้ง ไม่จำเป็นต้องรบเพื่อชนะ
บางครั้งการทำใจให้นิ่ง เป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เป็นการแสดงศรัทธายิ่งใหญ่ที่สุด เท่าที่เราพึงทำได้
ข้าไม่เข้าใจ
หลายปี พาลันเทียร์นั้น
เผยให้ข้าเห็นแต่ภาพการล่มสลายของเรา
แต่เมื่อท่านสัมผัสนั้น นิมิตนั้นกลับหายไป
เปลี่ยนสู่วิถีใหม่
การที่ฟาราโซนได้ครองราชย์ก็อยู่ในวิถีนั้น
ท่านเองด้วยเช่นกัน
ท่านขอให้ข้ามีบัญชา
ท่านได้รับแล้ว
ไม่ว่าพวกเขาจะผลักไสท่าน หรือมุ่งหวังฉกฉวยสิ่งใด
อย่าให้ชะตาใหม่ของนูเมนอร์ มีอันเป็นไปโดยเด็ดขาด
ท่านต้องนิ่งสงบขณะอยู่กลางตาพายุ
กลับไปที่เรือของท่าน นายกอง
- เจ้ายอมสละแต่โดยดีใช่ไหม - ใช่
เจ้าไม่ใช่นาวิกแล้ว ไปได้ ถัดไป
เดินเรียงแถว
นายธง
เอาละ ทางนี้
นี่เรื่องอะไรกัน
ผู้ภักดีต่อราชินีนาถ ถูกปลดประจำการทั้งหมด
ใครเป็นคนสั่ง
ข้าสั่ง
ขออภัย ข้าก็หวังจะบอกท่านพ่อก่อน
ลอร์ดเบลซาการ์ อยากจับพวกท่านโทษฐานก่อกบฏ
แต่ชิงบัลลังก์ราชินีกลับทำให้เจ้าได้เลื่อนขั้น
ท่านช่างกล้าดูแคลน ความเศร้าของข้าเป็นแค่ความใฝ่สูง
พี่ข้าตายไป เพราะมิริเอลส่องศิลาเอลฟ์นั่น
เจ้าลบหลู่สิ่งศักดิ์สิทธิ์
ข้าเย้ยหยันสิ่งที่ไร้แก่นสาร
อาร์-ฟาราโซนคือราชาของท่าน
ยอมรับเถอะท่านพ่อ ข้าขอร้อง
ท่านกำลังเดินไปบนทางอันตราย
ส่วนทางของเจ้าลงสู่กลางน้ำเค็ม
ระวังใต้ฝ่าเท้าให้ดีเถอะ เพราะยังอีกไกลกว่าจะถึงก้นบึ้ง
- พร้อมไหม - ของครบแล้วใช่ไหม
- ใช่ - ถัดไป
ถือไว้ หมดนี้มาจากเรือลำเดียวกัน ตรวจทานเขาก่อนไป
- จดไว้ - รับทราบ
ทำรายการไว้เป็นหลักฐาน
นายกองขึ้นฝั่ง
เขาไม่ใช่นายกองของใครแล้ว
เขาพูดถูก
ข้าไม่ใช่
นายกอง
- ขอบคุณนายกอง - วาลาร์คุ้มครองท่าน
พอได้แล้ว
- ขอบคุณท่านนายกอง - ขอบคุณนายกอง
- วาลาร์คุ้มครองท่านนายกอง - ขอบคุณนายกอง
- วาลาร์คุ้มครอง - ขอบคุณท่าน
ขอบคุณท่านนายกอง
พอเสียที
- ขอบคุณท่านนายกอง - ขอบคุณท่านนายกอง
คิดว่าจะจบยังไง เงียบนะ!
- ขอบคุณท่านนายกอง - วาลาร์คุ้มครองท่านนายกอง
- นายกองเอเลนดิล - วาลาร์คุ้มครองท่าน
วาลันดิล
ข้าอาจไปขอให้ถอดเจ้าจากรายชื่อได้
ข้าจะไปเข้าเฝ้าราชา
เจ้าจะทำเพื่อข้ารึ
เจ้าเป็นสหายเก่าแก่คนหนึ่งของข้า
เจ้าแสดงออกชัดแล้วว่าสหายเจ้าเป็นใคร
จอมราชันผู้ทรงเกียรติ
ข้าเขียนจดหมายฉบับนี้ เพื่อแสดงความปีติยินดีอย่างยิ่ง
เมื่อทราบถึงผลสำเร็จ ในลินดอนจากไตรธำมรงค์
ตามคำขอ บัดนี้โรงหลอมมืดสนิท และห้องทำงานว่างเปล่า
ความสงบอันล้ำค่าได้ปกคลุมทั่วเมือง และข้าแลเห็นวันสดใสอยู่เบื้องหน้า
หวังว่าท่านจะมาเยือนได้ในเร็ววัน
ก่อนถึงวันนั้น ข้ารับใช้ผู้นี้
จงรักภักดีต่อท่านเสมอ ลอร์ดเคเลบริมบอร์
ทัพเรือพร้อมเดินทางแล้ว เรารออะไรกันอยู่
เอเรกิออนสงบสุขดี
จดหมายนั้นพิสูจน์ว่ากาลาเดรียลคาดผิด
ทุกขณะที่เราลังเล ทัพอดาร์ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นทุกที
หากคิดโจมตี เราต้องเดินทางเดี๋ยวนี้
ศัตรูของเราอยู่ที่มอร์ดอร์
ท่านพร้อมจะเดิมพันอนาคตมิดเดิ้ลเอิร์ธ
กับเสียงพร่ำกระซิบจากแหวนนั่นรึ
- ท่านกดดันข้าเอง - ข้ารู้
- ตั้งแต่แรก - ข้ารู้ ข้าเอง ข้ารู้
แต่ทักษะการสดับเสียงขุนเขา เป็นพรจากเทพอาวเล
ทักษะนั้นต้องฝึกฝนและขัดเกลาทั้งชีวิต
แต่นี่...
รู้สึกเหมือนกลโกงอย่างไรพิกล
ท่านพ่อคือดูรินที่สาม
เขาย่อมรู้วิธีออกฤทธิ์บ้างไม่มากก็น้อย
ฤทธิ์เดชพรรค์นั้นจะทดสอบจิตใจ แม้เป็นคนแคระที่ยึดมั่นคุณธรรมสูงสุด
ข้าภาวนาให้พ่อท่านไม่หลงทางไปเสียก่อน
นี่แหละไร้ที่ติ
สองร้อยได้แค่ก้อนเดียว
สองร้อย แลกหินเวรตะไลนั่นก้อนเดียว
นี่หินแก้วปรับแต่งเสียง
ให้เป็นเกวียนเทียมม้าหกตัวข้าก็ไม่จ่าย
ไปโทษกฎใหม่ของกษัตริย์โน่น
ทุกเหรียญที่จ่ายไป เข้าพระคลังเพิ่มอีกหนึ่ง
บรรณาการแหวน เขาเรียกอย่างนั้น
บรรณาการแหวน
ท่าน นี่เป็นของขวัญวันเกิด ลูกสาวเราในสัปดาห์หน้า
เห็นแก่เด็กน้อยสักนิดได้ไหม เรายอมจ่ายหนึ่งร้อย
- ตั้งหนึ่งร้อย - หนึ่งร้อย
พอรับได้ไหม
นี่มันโจรปล้นเหมืองชัดๆ
ร้อยห้าสิบได้ไหม
- ระวังหน่อย - เคราอาวเล ขออภัย
- เดินดีๆ สิ - กลิ้งไปแล้ว
เจ้าคงเผลอไปเตะ
ขออภัยที่ต้องแทรก
ได้แล้วๆ ได้แล้ว อุ๊ย หลุดอีก
ทีนี้ละ
อยู่ไหนเล่า เจ้า...
อะไรนี่
นี่อะไรกัน
อยู่นี่เอง
ทูตจากอาณาจักรคนแคระทั้งเจ็ด
ข้าเรียกพวกเจ้ามาที่นี่ เพราะมิดเดิ้ลเอิร์ธกำลังเปลี่ยนไป
แขนขากำลังขยับขยาย
กระดูกลั่นกรอบ
ภัยมืดคุกคามไปทั่วทุกอาณาจักรของเรา
แต่ด้วยอาวเลเมตตา คนของข้าจึงผ่านการทดสอบ
ในไม่ช้า คนของเจ้าก็จะสอบผ่าน
และร่วมกันลุกขึ้นเข้าสู่ยุคใหม่ของผองเรา
ด้วยอานุภาพที่จะเปลี่ยนทุกสิ่ง
แหวนเจ็ดวง
แด่เจ้าคนแคระทั้งเจ็ด
แต่ละวงผนึกไว้ด้วย... อำนาจ
อำนาจเหนือแผ่นดิน
อำนาจเหนือศิลา
อำนาจเปลี่ยนชะตา คนแคระทั้งมวลไปตลอดกาล
แหวนเหล่านี้ไม่ได้มีให้พวกเจ้า แต่เพื่อนายเหนือหัวเจ้า
กลับไปบอกว่าอาณาจักรพวกเจ้า อาจได้แบ่งใช้สมบัตินี้
แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน
คาซัด-ดูมจะไม่ขาดแคลนอีกต่อไป
มีทองคำอยู่เบื้องล่างเรานี้
เราควรขุดลึกลงอีก
แต่ใครเป็นคนกำหนด
ท่านเป็นผู้กำหนด เมื่อหลายสิบปีก่อน
ยกเลิกเลย
ยกเลิก แต่ท่าน...
ยกเลิกกฎ ผู้นำขุด มิฉะนั้นข้าจะ...
- มันอยู่ไหน - ท่านถอดออกเอง
มันอยู่ไหน เจ้าทําอะไรกับมัน
มันอยู่นั่นไงท่าน ท่านถอดออกเอง
ท่านบอกว่ามือเริ่มถ่วงหนัก
ใช่แล้วๆ
เริ่มขุดในจุดที่ข้าทำเครื่องหมายไว้
พระองค์
ช้าก่อน
มีบางอย่างอยู่ใต้เหมือง
ดิซาได้ยินเองกับหู
ภัยร้ายไร้นามจากบรรพกาลที่ทรงพลังนัก
เราไม่ควรขุด
เจ้าได้คำสั่งแล้ว ผู้นำขุด
นาร์วี ข้าขอร้องท่าน
ผู้นำขุด เจ้าได้คำสั่งแล้ว
นักขับกล่อมศิลา กล่าวเสียงเพรียกจากขุนเขา
- อะไรนะ - ด้วยแหวนนี้ ข้ามองเห็น
ซอกทุกแห่ง แร่ทุกก้อน มณีทุกชิ้น
หลายพันปีมานี้
เราช่วงใช้ไปเพียงเศษเสี้ยว จากขุมสมบัติมหาศาล
ดิซาเข้าใจผิด
ไม่มีอันตรายอะไร
- ท่านลอร์ด - อะไรรึ
ข้าไม่รู้
ท่านเป็นอะไร
ตาข้าพร่ามัวไปเองหรืออย่างไร
ไม่
เรากำลังออกแบบแหวนวงใหม่
มีร์ดาเนียพยายามลดขนาด แต่แล้ว...
นางอยู่ไหน
- ระวัง! - อาจารย์
ถอยไป
หยุดก่อน
หายใจ
เกิดอะไรขึ้น
ข้าอยู่ในที่คล้ายกับที่นี่
แต่หมอกและความมืดปกคลุม แล้ว...
ข้าเห็น...
แรกสุด ข้าเข้าใจว่าโรงหลอมลุกไหม้
แต่กลับไม่ใช่
มีอะไรรึ
ร่างมันสูง
ผิวกายเป็นเพลิง
มันย่างเข้าหาข้า ลมหายใจโชยกลิ่นมรณะ
แล้วข้าก็เห็น...
ข้าเห็นแววตาของมัน
ไร้ปรานีและลึกสุดหยั่ง
ข้าว่ามันเคยอยู่ตรงนี้
ข้าว่ามันอยู่ที่นี่กับเรามาแต่แรก
ตอนนี้เจ้าอยู่กับเรา
ไม่มีอะไรต้องกลัว
มองไปรอบๆ สิ
เจ้าปลอดภัยดี
ครั้งนี้เจ้าทำอะไรต่างไปจากเดิม
เจ้าแห่งของกำนัลกังวลเรื่องเดียวกับท่าน มนุษย์ถูกครอบงำได้ง่ายเกินไป
เราจึงเสริมความทนทาน ของโลหะผสมโดยเพิ่มมิธริล
ไม่นะ ไม่ได้
ถ้าอยากทําแบบนั้นน่าจะ...
เจ้า...
เราจะประหยัดเวลาไปได้มาก
หากเจ้ายอมชี้แนะแก่เราสักคำ
- ลอร์ดเคเลบริมบอร์ - ท่าน...
ขออภัยท่านลอร์ด ดูรินผู้เยาว์ มาเยือนจากคาซัด-ดูม
ไม่ บอกให้รอไป
เขาบอกเป็นเรื่องด่วนเกี่ยวกับแหวน
ข้าจะไปถามเขาให้
ไม่
ไม่ ข้าไปเอง
อย่างไรที่ว่า "เปลี่ยนไป"
เขาเย็นชาขึ้น ลุแก่โทสะง่ายขึ้น
แล้วคนก็บอกว่าพ่อข้า ไม่ยอมแบ่งแหวนให้ใคร
เว้นแต่เหล่าเจ้าชาวแคระ จะยอมยกส่วนแบ่งในเหมืองครึ่งหนึ่ง
พ่อข้าไม่เคยโลภ ไม่เคยเป็นเช่นนั้น
ข้า...
เป็นไปได้หรือไม่ว่าแหวนที่เขาสวม...
ไม่
เราใช้กระบวนการเดียวกัน ดูริน
วัสดุเดียวกัน แม้แต่เครื่องมือ ยังเป็นชุดเดียวกับไตรธำมรงค์
แหวนพวกท่านไม่มีทางบกพร่องไปได้
งั้นความบกพร่องอาจจะอยู่ที่ผู้สร้าง
หมายความว่าอย่างไร
ท่านรู้จักอันนาทาร์ผู้นั้นดีแค่ไหน
เจ้ากล้าหาญมาก
ผู้ที่เคยเห็นภพลี้ลับ แทบไม่มีวันสงบใจกับภพนี้ได้อีก
ท่านเคยเห็นมันรึ
ใช่
ยามเมื่อต้องแสง สรรพสิ่งล้วนปรากฏในรูปแท้
สรรพชีวิตแห่งแสงเงาต่างกันไป
และในห้วงอนธการ
ข้าปวดใจเหลือเกินที่ต้องกล่าว
แต่ภาพที่เจ้าเห็น ข้าไม่หวังอยากให้ใครได้เห็น
จนกว่าข้าจะช่วยเยียวยาเขาได้
ท่านหมายถึง... ลอร์ดเคเลบริมบอร์
ใช่
งานสร้างได้เรียกพลังจากเขา
ไตรธำมรงค์และสัปตะธำมรงค์ ทำให้จิตใจเขาเสื่อมถอย
หวั่นไหวต่อเงามืด
ถ้าเช่นนั้นภาพที่ข้าเห็น...
รับปากข้าว่าเจ้าจะไม่พูดเรื่องนี้กับใคร
รวมถึงเขาด้วย
ข้ารับปาก
ประหลาดนัก
ยามที่แสงกระทบเรือนผมของเจ้า
ครู่หนึ่ง เจ้าดูคล้ายนางแทบไม่ผิดเพี้ยน
คล้ายใครกันรึ
เลดี้กาลาเดรียลน่ะสิ จะเป็นใครได้
ดวงวิญญาณของผู้ที่จากเราไปโหยหาสันติ
คืนนี้ เราจะช่วยพวกเขาตามหาความสงบ
จนกว่าเราพบกันอีกครั้ง ณ แผ่นดินเขียวขจีอันไพศาล
ใต้รุ่งทิวาปรากฏพลัน
วิหารแห่งนี้เป็นที่อโคจร ตามพระราชโองการ
กลับบ้านไปได้แล้ว
ลูกเอ๋ย ที่นี่คือวิหาร เก่าแก่ที่สุดในนูเมนอร์
มันขวางทางระบายน้ำใหม่
จะไปแต่โดยดี หรือต้องให้ใช้กำลัง
กษัตริย์ฝากขออภัยมา ณ ที่นี้
รู้สึกยังไงที่มีลูกสาวอับอายพ่อ
อย่าพยายามขัดขืน
ได้ยินแล้วนี่ตาเฒ่า ออกไป
จับแขนเขาไว้
เดี๋ยว
ข้าจะพาเขาออกไปเอง
หากไม่เก็บรักษาไว้ ดวงวิญญาณที่นางร่ำไห้ถึงจะดับสูญไป
คืนอัฐิให้เขา
ให้เขาไป เจ้าหนุ่ม
เจ้าอาจลืมตัว แต่ข้าได้เลื่อนขั้นเป็น...
จับมัน
วิหารนี้เป็นของผู้ศรัทธา เราไม่ต้อนรับทหารพระราชา
ข้าไม่เห็นเจ้าสวดภาวนา
- วาลาร์โปรดอภัยให้ข้า - เรื่องอะไร
ไม่ หยุดนะ
ถอยไป
วาลันดิล
อย่า วาลันดิล!
อย่า!
อย่า วาลันดิล วางลง
วางเถอะลูก
นี่เป็นคําสั่ง
รับทราบนายกอง
ไม่
ไม่นะ ไม่ๆ
ไม่
ไม่นะลูกพ่อ
ไม่
แจ้งผู้คุมว่าเขาเป็นคนเริ่มก่อจลาจล
ไม่ๆ ข้าบอกว่าแหวนคนแคระ มีความบกพร่อง
หรือราชาดูรินใช้แหวนในทางผิด จึงหาทางโยนโทษให้
ไม่
ไม่ ข้าไม่เชื่อ
ผู้ชำนาญการปั้นหลอมโลหะเช่นเจ้า
พึงระวังอย่าให้ใครมาปั้นกล่อมได้
ท่านระแวงภัยที่ไม่มีอยู่จริง
ส่วนเจ้าเพิกเฉยจนภัยมาถึงตัว
ไม่ พอที
ท่าน...
ไม่ว่าในทางใด
ได้ปรับแต่งแหวนคนแคระหรือไม่
ไม่
เราทำร่วมกัน
ท่านพูดถึงอะไร
งานนี้เป็นกิจแห่งจิตวิญญาณ เท่ากับที่เป็นงานฝีมือ
ครั้งนี้เราได้ผสมการหลอกลวงเข้าไป
หลอกลวงรึ
ท่านจะหลอกลวงอะไร...
จดหมาย
ไม่
ไม่นะ นั่น...
เจ้าโป้ปด
นั่นไม่ใช่คำโป้ปด ข้า...
จอมราชันของเจ้า ยอมให้สร้างไตรธำมรงค์
แต่เราหลอมสัปตะธำมรงค์ โดยแฝงการลวงหลอก
เจ้าต้องรีบไปยังลินดอน
สารภาพความจริงต่อจอมราชันของเจ้า
มิฉะนั้นเรื่องราวจะยิ่งเลวร้าย
ไม่ ทําแล้วเขาจะ...
เขาจะไม่อนุญาตให้ข้าสร้างอะไรอีก
หากไม่ทำ
เราจะยิ่งจมดิ่ง
ถลำลึกสู่วังวน
ท่านพ่อ ข้าไปเอเรกิออนมา
ข้าว่าแหวนเหล่านี้ เกิดจากความชั่วร้ายบางอย่าง
เราต้องไม่ใช้มันอีก
เวลาและความกดดัน สามารถปลุกปั้นคนแคระ
ได้แน่แท้พอกับที่ปั้นศิลา
ข้าหวังว่าความห่างเหินของเรา จะช่วยปลุกปั้นเจ้า ลูกพ่อ
แต่ข้าไม่คาดว่า มันจะเปลี่ยนข้าไปมากเท่านี้
- ท่านพ่อ อย่า... - พ่อภูมิใจในตัวเจ้า
- ไม่ - พ่อภูมิใจในตัวลูก
เจ้าปรารถนาจะร่วมมือกับเอลฟ์ เพื่อกอบกู้อาณาจักรเรา
ดังนั้นเวลานี้จึงจำเป็นยิ่งกว่าคราใด
ข้าต้องการเจ้า
ข้าต้องการคมขวานเจ้าเคียงข้างข้า
เจ้าชายดูริน
ดูริน
ดูริน เขาว่าอย่างไร เขา...
ข้าพยายามแล้ว
- แต่... - ดูริน ไม่นะ
ข้าพยายามบอกเขาแล้ว
ดูริน
สาบานมา
สาบานกับข้า ท่านจะไม่สวมแหวนเหล่านั้นเป็นอันขาด
ข้าสาบาน
แร่และแก่นศิลามีอำนาจประหลาด
แม้งานยังอยู่ในห้วงคิด แต่มันกลับเริ่ม...
ดื้อด้านต่อต้านศิลปิน
เราพลาดไป เราทุกคน
เราทำตามการออกแบบ ถูกต้องทุกกระเบียด ท่านลอร์ด
จริงรึ
ค้อนที่ทุ่มไปแต่ละครั้ง ไร้ที่ติแล้วจริงรึ
หรือความลำพองและเกียจคร้าน บดบังความใส่ใจของเจ้า
เราต้องแก้ไขข้อบกพร่อง โดยมีทางเดียวที่ทำได้
เราต้องสร้างแหวนด้วยกันให้เสร็จสมบูรณ์
แหวนทั้งเก้าต้องทำ มากกว่าการช่วยเหลือมนุษย์
แต่ต้องสร้างสมดุลยภาพแก่ทั้งปวง
นวธำมรงค์จะดึงพลังจากไตรธำมรงค์
และในทางหนึ่ง...
ต้องไถ่ถอนสัปตะธำมรงค์
มันต้องไถ่ถอนความผิดเราทุกคน
เราจะทำงานทั้งวันทั้งคืน
ออกแบบใหม่ โลหะผสมชนิดใหม่ กระบวนการใหม่
ข้าจะอยู่ด้วยทุกขั้นตอน
และหากใครคนใดออมแรง
ไม่อุตสาหะทุ่มเทจนสุดกำลัง
ผู้นั้นจะไม่ใช่ ช่างฝีมือเอเรกิออนอีกต่อไป
ข้าพูดชัดเจนหรือไม่
รับทราบท่านลอร์ด
เริ่มงานได้
ไม่เบาทีเดียวนะ
มิตรสหาย อย่าเพิ่งหมดกำลังใจ
นายของพวกเจ้าอาจดูไร้เหตุผล
เรียกร้องเอาแต่ใจ ถึงขั้นเป็นไปไม่ได้
แต่นั่นเพราะเขารู้ว่า ต้องพึ่งพาความสำเร็จของพวกเจ้า
และข้ารู้ว่าเขาจะไม่ผิดหวัง
ข้าก็เช่นกัน
ข้าคนหนึ่ง แน่ใจว่า
เราจะสร้างแหวนแห่งอำนาจ จนเสร็จสมบูรณ์
ใช่
เริ่มงานกันเลยดีไหม
ได้ รับทราบท่านลอร์ด
สมเป็นเจ้าแห่งของกำนัล
ไปทำงานกัน
จอมราชัน
พวกออร์คไม่ได้อยู่ในมอร์ดอร์
มันยกทัพมุ่งหน้าไปยังเอเรกิออน
กาลาเดรียลคาดไว้ไม่ผิด
ท่านต้องจัดทัพไปเอเรกิออนทันที
นั่นเป็นไปไม่ได้
ข้ามีเหตุให้เชื่อว่าเซารอน เป็นผู้วางแผนทั้งหมดนี้
จอมราชัน เอเรกิออนเป็น เพชรน้ำงามแห่งอาณาจักรเอลฟ์
หากนครล่มสลาย มิดเดิ้ลเอิร์ธจะสะเทือนอย่างหนัก
ท่านต้องส่งทัพไปช่วย
กองทัพเราไม่สามารถเอาชนะ ทั้งอดาร์และเซารอน
ไม่อาจทำโดยลำพัง
มาเลย มา
ถอยไป
น่ารังเกียจ
ไปสิ
- ระวังนาง - ไม่เป็นไร
ได้
ข้าพามาที่นี่
ไม่ใช่ดั่งนักโทษ
แต่เพราะอาจเป็นพันธมิตรได้
เพราะเรามีศัตรูร่วมกัน
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล เจียระไน ไชยสาร