Na miejscu zobaczyliśmy, co zrobił rząd Pakistanu
z organizacją krykieta, żeby nas ściągnąć.
Gdy wylądowaliśmy...
Armia eskortowała nasze opancerzone auto do hotelu.
Nad nami leciał helikopter, zamknięto sklepy.
Niesamowite, co zrobili, żeby zorganizować w kraju mecz.
Nie musieliśmy jechać. Mogliśmy się wystraszyć.
Uznać, że to zbyt wiele.
Wiedzieliśmy, ile to pochłonęło pracy.
Ile to znaczy nie tylko dla Pakistanu, ale i dla krykieta.
Australijski krykiet wraca do Pakistanu.
Pozostała jedna niezamknięta kwestia.
Przyszłość Justina Langera.
LUTY 2022 TRZY TYGODNIE DO MECZÓW W PAKISTANIE
Justin Langer dotarł dziś do Perth.
To były już trener reprezentacji.
Związek zaproponował mu półroczny kontrakt, ale on odmówił.
Skomentujesz ostatnie 24 godziny?
Odejście JL-a to szok.
Jesteś rozczarowany?
Myślał, że związek go wspiera.
DZIENNIKARZ
Stali za nim i nagle się odwrócili.
Chciał być trenerem. Ale półroczny kontrakt to policzek.
ODBIJAJĄCY
Drużyna ewoluowała i czas zacząć zmianę.
PREZES ZWIĄZKU CRICKET AUSTRALIA
Był trenerem na mistrzostwach i na Ashes.
Teraz ma odejść?
Mając drużynę liderów, która dobrze sobie radzi,
KOMENTATORKA
nie potrzeba autorytetu trenera.
Oddalili się od siebie.
DZIENNIKARZ
Już do siebie nie pasowali.
Wszystko zmieniło się po Ashes, bo to był koniec kontraktu.
KAPITAN DRUŻYNY TESTOWEJ
Związek coś tam powiedział, ale nic zaskakującego.
LANGER POD LUPĄ – 30 STYCZNIA 2021
Rozmawialiśmy o tym przez dwa lata.
PRESJA NA ZMIANĘ – 27 MAJA 2021
Stracił paru graczy, tych niewłaściwych.
RZUCAJĄCY
Cztery lata to długa kadencja głównego trenera.
RZUCAJĄCY
Drużyna przez te lata się zmieniła.
Potrzebujemy innej ekipy wspierającej.
Innego trenera niż cztery lata temu, gdy zaczynał JL.
Przed nami cztery mecze testowe...
Na początku sprawdził się genialnie.
Po meczu w RPA się pozmieniało.
WSZECHSTRONNY
Kibice chcieli nam kibicować.
ODBIJAJĄCY
Pomógł drużynie.
ODBIJAJĄCY
Obecny stan drużyny zawdzięczamy wkładowi JL-a.
DZIENNIKARZ
Sukces zwykle gwarantuje posadę trenerowi.
A tu było inaczej. Powstał spór.
Tu aż cuchnie układem.
103 MECZE TESTOWE DLA AUSTRALII
Odkąd tylko rok temu zaczęły wypływać brudy.
Byli zawodnicy oskarżali obecnych, zrobiła się awantura.
Zawodnicy myśleli, że wiedzą wszystko.
Nie wiedzieli.
96 MECZÓW TESTOWYCH DLA AUSTRALII
Jestem zły i rozczarowany. To brak szacunku.
73 MECZE TESTOWE DLA AUSTRALII
„Cummins może i zdobył punkty w serii Ashes,
„ale zawiódł jako kapitan”.
Lato było dla Cumminsa pełne wyzwań.
Musiał skomentować sytuację, która pochłonęła naród.
GRACZE MILCZĄ
To był przełomowy moment w jego kapitanowaniu.
CUMMINS PROSZONY O KOMENTARZ
Chciałem coś powiedzieć.
Uznałem, że wylewa się tyle brudów, że lepiej zaczekać parę dni.
Usiadłem i zacząłem spisywać myśli.
„Justin postanowił zrezygnować. W obliczu komentarzy kibiców
„oraz Cricket Australia pragnę wyjaśnić kilka kwestii.
„Aby lepiej reprezentować kraj i wykorzystać nasz fundament,
„potrzebujemy innego stylu. Innych umiejętności trenera.
„To przekazaliśmy związkowi.
„Wielu byłych zawodników służyło mi radą, za co dziękuję.
„Inni udzielali wywiadów, za co również dziękuję.
„To wszystko wynika z miłości do gry i wsparcia kolegi.
„Byłym zawodnikom powiem jedno.
„Wy staliście za swoimi drużynami, a ja stanę za swoją”.
RZUCAJĄCY
To były niezwykłe, elokwentne, przemyślane słowa.
Wsparł swoją drużynę.
Pomyślałem,
że jest silnym kapitanem.
ROZGRYWKI W PAKISTANIE – WYLOT
Gdy reprezentacja ogłosiła, że poleci do Pakistanu,
DZIENNIKARKA
pomyślałam, że uwierzę, gdy zobaczę.
Nie byli tam od 24 lat.
Chcieli coś pokazać, lecąc tam.
Wszystko miało sens.
Mogło być pięknie.
Sprawdziłem plany.
Przylot w porządku, eskorta też.
Nazywam się Frank Dimasi.
KIEROWNIK OCHRONY
Zajmuję się ochroną reprezentacji.
Wcześniej pracowałem w policji
oraz w policji federalnej jako antyterrorysta.
Powrót do Pakistanu po 24 latach to nie lada przedsięwzięcie.
Dla nas i dla Pakistańczyków.
Zawsze będą wady i zalety.
Zminimalizujemy ryzyko.
Przylecieliśmy na miejsce przed północą.
Wojsko pakistańskie ustawiło blokady na drogach
wokół lotniska.
Mieliśmy je w całości dla siebie.
W Indiach, Pakistanie i Sri Lance jest sporo samochodów.
A my nie widzieliśmy żadnego całą drogę, 45 minut.
Jestem Pakistańczykiem, ale nigdy tam nie grałem.
Nigdy.
Grałem z Pakistanem, ale nie tam.
To była gratka.
Po wygranym Ashes dwa lata nie graliśmy za granicą.
Byliśmy gotowi ruszyć w trasę
i pokazać, że możemy zagrać wszędzie.
SALA ZEBRAŃ
To dobre miejsce na rozpoczęcie
po spotkaniu sprzed kilku tygodni.
JL, zmiana trenera...
Liczy się przejrzystość.
Gdyby ktoś miał pytania czy wątpliwości.
Jak to było.
W porządku?
Takie wyjazdy najlepiej pokazują,
co zauważyłem przez ostatnie miesiące.
Bardziej się martwimy grą.
Nie musimy się martwić komentatorami u siebie,
bo oni nie wiedzą, jak było.
Dbamy o siebie.
Z psychologicznego punktu widzenia na subkontynencie
mieliśmy dobre i złe mecze.
Pamiętam serię w Sri Lance sprzed kilku lat.
Plan na mecz był doskonały, powinniśmy byli wygrać.
Rozegraliśmy to idealnie.
A potem przerżnęliśmy, zwątpiliśmy w siebie.
Mamy trzy różne plany na trzy różne mecze.
Musimy trzymać się założeń.
Pierwszy plan jest najlepszy.
A tu mamy zmiany, nowego trenera.
Mamy niezłą sytuację początkową.
Jeśli ktoś ma wątpliwości i obawy,
niech śmiało powie. Nawet jak chce się przytulić.
To mój dziennik. Żona go znalazła.
Leżał gdzieś. Przywołuje wspomnienia.
Fajnie, ale nie wszystkie są dobre.
Opisałem tu dwa pierwsze mecze testowe z RPA.
Tak.
Zawiera masę cytatów,
którymi kieruję się do dziś.
Sprawiają, że wstaję z uśmiechem.
Dzieciaki to widzą.
Tak najlepiej zacząć dzień.
Tylko nad tym mam kontrolę.
Pięknie! Teraz ja.
Dziewczyny uwielbiają...
Cenią sobie każdą chwilę z tatą.
Świetnie sobie radzi z dziećmi. Lubi rywalizację.
Czego by ich nie uczył, czy to piłki, gimnastyki czy tańca,
zawsze pokazuje, na co go stać.
Super.
-Brawo! -Patrz, tato!
-Tata chce zobaczyć. -Brawo!
Gdy urodziła się Indi, żałowałem, że nie bywam w domu.
Candice siedziała z dwójką dzieci.
Teraz, pod koniec kariery, spędzam w domu więcej czasu.
Dzieci rosną. To dla mnie najważniejsze...
-Zobacz, tato! -Brawo!
Jak David wyjeżdża, nie jest łatwo.
Ale dajemy radę.
Mamy duże wsparcie wokół.
Ale gdy kładę dziewczynki spać,
zawsze wołają tatę.
Po kilku tygodniach za nim płaczą.
Nie jest łatwo.
„Uśmiechy są takie same.
„Serca też są takie same. Kimkolwiek są”.
David uwielbia być blisko rodziny. Nie chodzi tylko o nas.
Chodzi też o to, jak radzi sobie na wyjazdach.
„Piernikowy ludzik!”
No dobrze.
Śpij słodko, kocham cię.
Prawie gotowe.
Tak jest.
Ochrona na niesamowitym poziomie.
To nie tylko wypad na mecz.
Tu chodziło o coś więcej.
Zrobili, co obiecali. Czuliśmy się bezpiecznie.
Dla krykieta to wspaniale.
PIERWSZY MECZ TESTOWY PINDI CRICKET STADIUM, RAWALPINDI
Pakistańscy kibice są cudowni. Ciszyli się z naszego przyjazdu.
NIE ZWLEKAJCIE WIĘCEJ 24 LAT
Australię powitano jak nigdy wcześniej.
DZIENNIKARZ
Czuć było, że to wdzięczny naród,
który wita ważną część krykietowego świata.
Musimy jeździć tam, gdzie nie jeździmy uprzywilejowani.
Powinniśmy wiedzieć, co się dzieje wokół
i jakie to jest wyjątkowe.
DZIĘKUJEMY, AUSTRALIO
Dobrą atmosferę pierwszego dnia zaburzyła śmierć Roda Marsha.
DZIENNIKARZ
Grał, zanim większość z nas się urodziła. Miał na nas wielki wpływ.
Był głównym selekcjonerem przez parę lat.
Rod był dla nas jak dziadek. Zawsze rozmawiał z moimi córkami.
On i Ros zawsze nam towarzyszyli. Świetni ludzie.
Dobrze znałem Roda.
Często się z nim nie zgadzałem.
Ale kochałem go za to, jaki jest.
Pierwszy mecz zadedykujemy Rodowi w dniu jego śmierci.
Uczcimy go krótką ceremonią.
Wracaliśmy, gdy się dowiedzieliśmy.
DZIENNIKARZ
Ciężko w to uwierzyć. Jakby świat się zatrzymał.
Skończyliśmy grę i wracaliśmy autobusem.
David Warner obrócił się i powiedział,
że w Tajlandii zmarł Shane Warne.
Wieczorem usiedliśmy z piwem i wspominaliśmy Warniego.
To był nasz człowiek. Lojalny.
Zmarł w tak młodym wieku.
Warnie to symbol mojej młodości
i wspaniałej reprezentacji.
Uosabiał zalety australijskiego krykieta.
Na Ashes zawsze się wyróżniał.
Jego występy były niemal aktorskie.
RZUCAJĄCY
Chłopaki musieli sobie z tym poradzić.
Następnego dnia mieliśmy mecz do wygrania.
Warnie by tego chciał.
Zacznę od tego, że za nami trudne dni.
Straciliśmy ważne osoby dla australijskiego krykieta.
PO. GŁÓWNEGO TRENERA
Zachęcam, byście o tym mówili.
Możemy wam pomóc, wystarczy o tę pomoc poprosić.
DZIEŃ DRUGI
Zawodnicy muszą się wykazać. Za nimi ciężki dzień.
Kapitanowi zależy, by przełamać impas.
Na razie 140 runów. 337 rzutów.
To ważny poranek dla Australii.
Piękne w tym wyjeździe jest to,
że Australia nie grała w Pakistanie od 24 lat.
Drużyna nie czuła się jak u siebie,
nie znała boiska.
Nikt z nas nie grał dotąd na Rawalpindi.
Słyszeliśmy, że to ich najlepsze boisko.
Sprężyste, do szybkich piłek.
Okazało się strasznie trudne.
Ciężko było to wygrać.
To trudne boisko.
Trzeba było się namachać.
Dawaliśmy z siebie wszystko.
Presję na Australii aż czuć.
Reprezentacja rzadko wygrywa na subkontynencie.
Nie wygrała tam od 11 lat.
To obcy teren, a do tego trudny.
Wyjdzie Babar Azam.
Za nami 476 runów. Kluczowy jest czas.
Australijczycy spędzili dwa dni na boisku.
Muszą być wyczerpani.
Powiedziałem Usiemu, że to potrwa.
Będzie wyczerpująco, również mentalnie.
Muszę się wyeliminować.
Trafienie! Tego im było trzeba!
Nie powinien cię wyeliminować!
Nie powinien, kuźwa!
Tu trzeba cierpliwości.
Tam nie można się zmuszać.
-Dziewięćdziesiąt siedem. -Łap!
Złapana!
Pakistan łapie piłkę.
Czemu się na to zdecydował?
Nie wiem, co sobie myślał.
DZIEŃ PIĄTY
Bezbramkowy innings dla Australii.
W pierwszym zdobyła tylko cztery bramki.
Nie był to przyjemny mecz.
Tak się nie gra w krykieta.
Koniec overa i meczu.
Najgorszy mecz, w jakim grałem.
-Wzmacnia charakter. -Zaiste!
Wiele osób pyta...
Po tym meczu Australia musi się mocno zastanowić.
Nie zdobywali bramek.
Tu pojawił się znak zapytania.
Czy obraliśmy właściwą taktykę?
To wkręty do przedniej osłony.
Związek spytał,
jak może nam umilić czas w hotelu na najbliższy miesiąc.
Czas do roboty. Zaczynam swój dzień.
Chłopaki nie żałowali.
Po chwili David Warner rzucił, że potrzebny nam symulator golfa.
Zrobił screena, pokazał.
Marnus zażyczył sobie ekspresu do kawy.
Steve Smith mleka owsianego.
Cam Green kosza do rzucania.
Mieliśmy więcej zabawek niż w żłobku.
Zupełnie odmieniliśmy koncepcję życia w izolacji.
-Wystarczy. -Tak, daj filiżankę.
Na takich wyjazdach nie można wychodzić z hotelu.
Teraz mogliśmy wyjść na kawę, ruszyć się z pokoju.
Powstała miła miejscówka,
żeby posiedzieć i pogadać.
Nauczyliśmy się żyć w izolacji.
Znajdować sobie zajęcie w hotelowym pokoju.
-Nie! -Jestem do bani.
Z zamkniętymi oczami gram lepiej niż Nathan Lyon.
Jestem lepszy od kapitana. On nie umie grać.
Nie ma zawodowego krykiecisty, który przez ostatnie dwa lata
grał w Call of Duty tyle, co ja.
To towarzyska gra. Gram ze Starcym i Joshem Hazlewoodem.
Czasem z Pattym, choć on nie umie.
Nie wiem, dokąd mam iść.
Patty nie potrafi grać w Call of Duty.
O nie, słyszę kroki.
To straszne.
Fajnie, bo można mu mówić, że jest do dupy.
Jestem lepszy niż Nathan Lyon.
Przestraszyłem się.
Koniec gry.
Gotowi? To nie potrwa długo.
Pomyślałem, że opowiem wam o Pakistanie.
Tu się urodziłem.
Nie ma na to lepszego sposobu
niż mały quiz dla braci.
Zobaczymy, jak im pójdzie.
Najważniejsze w znajomości z Usim
jest poznanie jego kultury, pochodzenia i wiary.
W którym roku powstał Pakistan?
A: 1942.
B: 1947.
C: 1949.
-„B”. -Który to rok?
-1947? -Tak.
-Zgadza się. -Tak jest!
Wcześniej były tu Indie Brytyjskie.
Migracja 17 milionów ludzi w 1947 roku pozwoliła na utworzenie Pakistanu.
To największa migracja w historii świata.
Wrócił do domu, do rodziny. To było dla niego wyjątkowe.
-Kim jestem? -Usi!
Jeden z najlepszych pakistańskich krykiecistów.
Skończyłem studia w wieku 21 lat
i wkrótce zająłem się krykietem.
W testowym debiutowałem po roku 2000.
Uchodzę za najbardziej stylowego krykiecistę świata.
Wychowałem się w zachodnim Sydney.
Zgadza się!
To nie ma znaczenia. Chciałem tu być.
Nie byliśmy w Pakistanie od 24 lat. To wyjątkowa okazja.
Dla kibiców i dla obecnych tu zawodników.
To szczególna chwila dla mnie i dla pakistańskiego krykieta.
Na pewno będziecie to miło wspominać.
Super, co? Mam nadzieję, że wam się podobało.
Pamiętam pobyt z matką w domu w dzieciństwie.
Cieszę się, gdy Usiemu smakuje.
To moje błogosławieństwo. Gotuję i razem jemy obiad.
-Pięknie wygląda. -Pycha.
Nie lubię oglądać meczów z rodziną.
Wielu razem nie oglądaliśmy.
Wszyscy mi mówili, że będę grał dla Australii. Nie lubiłem tego.
„Mój syn świetnie gra. Jeszcze zagra w reprezentacji”.
Serio?
Nawet wtedy, gdy grał w drużynach dziecięcych,
drużyna na nim polegała.
Ciągle zdobywał runy. Jak odpadał, to przegrywali.
Mówiono,
że Pakistańczyk nigdy nie zagra dla Australii.
A ja mówiłem, że to się okaże.
KARACZI, PAKISTAN
Karaczi, ojczyzna Khawajów.
Stąd pochodzi moja rodzina.
W dzieciństwie podróżowałem. W Pakistanie tylko grałem w krykieta.
Tata opowiadał, jak za młodu oglądał tu mecze.
Moi bliscy mieszkają niedaleko stadionu.
Teraz zagram przeciwko Pakistanowi,
drużynie, którą oglądałem.
Coś niesamowitego.
DRUGI MECZ TESTOWY – STADION W KARACZI
Jesteśmy gotowi na drugi z trzech meczów testowych.
Pierwszy nie został rozstrzygnięty. Jest o co walczyć.
Ładny rzut, ale daleko odbity.
Miło się patrzyło na Usmana Khawaję w Pakistanie.
Jakby się do tego urodził.
Znów po stronie nogi. Powtórka.
Pięknie uderza. Lepiej.
Czasem rywale zapominali, że znam urdu.
Rizwan jest przebiegły.
Zna paszto i wie, że ja nie znam.
Dlatego używa tego języka.
Czasem rozumiałem, jaki rzut nakazywał.
Wiedziałem, czego się spodziewać.
Odbiłem, bo wiedziałem, gdzie rzuci.
Piękne odbicie Khawajy.
Rzucający na mnie spojrzał.
„Zrozumiałeś to?” „Tak”.
Bez pośpiechu i z klasą.
Do kolejnej setki brakuje mu jednego odbicia.
Podczas gry nie okazuję emocji.
Po raz pierwszy od dawna pomyślałem o ojcu.
Będzie to oglądał i wspominał, jak oglądał mecze Australii.
A teraz jego syn gra w Karaczi. Spodoba mu się to.
Szybki singiel. Cieszy się.
Co za występ! Genialna gra Khawajy.
Super, że ugrał tu setkę.
To wyjątkowa chwila.
Cieszyłem się, również ze względu na jego rodziców.
Dałem tacie wspaniały prezent.
Zrobiłem zdjęcie tablicy honorowej w Karaczi, na której był Hayden.
Wszyscy gracze z przeszłości, z różnych krajów i z Pakistanu.
A na dole moje nazwisko. Wysłałem mu zdjęcie.
Khawaja dobija do 150. Co za innings.
Przyjechałem do Karaczi, do jego małej ojczyzny.
Trafiłem na tablicę z zawodnikami, których w dzieciństwie podziwiał.
Nie ma lepszego prezentu.
Niestety pokonały mnie proste piłki.
To nie tak, że rywal dobrze gra.
Może trochę uznania?
Ale nie miałem podwójnych błędów.
Pierwsze serwisy wychodziły mi w 85%. Coraz lepiej.
Pewnie przegram do zera, ale się staram.
Dalej!
Kiepsko grasz.
Tak to jest, jak się nie zdobywa runów.
Trzeba grać w tenisa.
DZIEŃ CZWARTY
Australia góruje w tym meczu nad Pakistanem.
Osiem bramek. Liczą na przewagę.
Zapomnijmy o wyniku.
Trzeba grać i już.
Mówią, że przeciwnik się nie starał,
wskazują liczbę udanych overów i tak dalej.
No ale przed nami są świetni gracze.
To kapitan, Babar Azam.
To ich współczesny bohater.
Kapitan i lider. Łatwo się nie podda.
JESTEM TU DLA KRÓLA BABARA
To jeden z trzech najlepszych odbijających na świecie.
Potrafi nam zaszkodzić.
Bliska piłka. W stronę bandy.
Ładnie. Cztery runy.
Od razu było czuć, że jest u szczytu formy.
Ciężko będzie go wyeliminować.
Kolejna pięćdziesiątka Azama.
Babar Azam idzie naprzód.
Próbowaliśmy bokiem, górą,
odbiciami, odwrotnym wymachem.
Pokazał klasę.
Jeśli Babar będzie tak grał, Pakistańczycy nie stracą wiary.
Staraliśmy się, ale odbijał wszystko.
Co za odbicie! Wysoko!
Ryk tego lwa obwieszcza setkę!
Babar Azam, ukłony!
Co za walka.
Wybitny. Wyjątkowy innings
Babara Azama.
Australijczycy musieli się martwić, że nie wygrają w jeden dzień.
To pierwsza drużyna, która przegra przez maleńki błąd.
DZIEŃ PIĄTY
Na subkontynencie rzadko trwa to tak długo.
Szansa w piąty dzień, zostało osiem bramek.
Możemy grać z uśmiechem na twarzy.
Dobrze się bawić.
No bo gdzie wolelibyśmy być?
Największym wyzwaniem był wysiłek fizyczny.
AUSTRALIA PROWADZI 313
Trzeba było się podnieść i walczyć.
Babar Azam zaczyna. Odbija za cztery.
Byliśmy lepsi. Nie mogliśmy tylko zdobyć bramki.
Babar Azam i mistrzowskie 150 runów.
Łatwo zachować spokój, gdy się wygrywa.
A mecze trwają dwa, trzy dni.
Ale gdy wszyscy są padnięci i nic nam nie wychodzi,
pojawiają się przeszkody.
Zostało 36 overów.
Cóż za kontratak Pakistanu.
Tworzenie okazji jest naprawdę trudne.
Dlatego trzeba je wykorzystywać.
Zawodnicy tylko czekają na piłkę.
Szansa.
Trafiają się szanse, które mogą odmienić grę.
Niewykorzystane znikną.
Łapie!
Na boisku sporo się dzieje. Jeszcze raz?
Do końca meczu jeszcze daleko.
Pojawiają się okazje, ale dobrzy gracze dają ich mało.
Wiedzą, że mecz potrwa, ile się da.
Zmienili sposób rzutu, szukają bramki.
Nathan Lyon atakuje.
Rzucanie jest jak rozwiązywanie problemów.
Jak mam rozwiązać problem?
Cztery, Babar Azam.
Złapał? Babar Azam!
Zabrakło czterech runów do nieuchwytnych dwóch setek.
Australia odzyskuje wiarę.
Nathan Lyon odzyskuje wiarę.
Zacząłem wierzyć.
Mamy ich w szachu. Możemy wygrać.
Faheem Ashraf idzie do jaskini lwa.
Pierwsza piłka! Pięknie.
Bramka! Kolejna.
Australijczycy są w ekstazie, czują już wygraną.
Udało nam się coś ustrzelić.
Usman też parę razy nieźle zagrał.
Australia chce trzech bramek na 30 rzutów.
Próbuje... Upuścił? Chyba tak.
Nie udało się.
To odpowiedź Australijczyków.
Wypadła mu z rąk. Tak.
Khawaja nie dowierza.
Można było to wygrać.
Stworzyli dość okazji.
Tak jest. Koniec meczu testowego.
Pakistan nie przegrywa.
MECZ NIEROZSTRZYGNIĘTY
Australia!
Po drugim meczu testowym pesymistycznie uznałem,
że stracili szansę, drugiej nie będzie.
Zastanawiałem się,
jak to wpłynie na ich psychikę.
Czasem nierozstrzygnięcie to porażka.
No i nie wygraliśmy.
Uważam, że mogliśmy wygrać.
Nie wykorzystaliśmy szans. To krykiet.
Trzeba go kochać.
Tak bardzo się staraliśmy.
Okazja przeszła nam dosłownie koło nosa.
Jest jak wcześniej.
Kolejny nierozstrzygnięty.
Mój kumpel mawiał, że wygrywa ten, kto łapie.
Nawet na najwyższym poziomie. Nie daliśmy rady.
Stąd trzy stracone bramki na koniec.
Po kilku zagrywkach zyskaliśmy szanse.
Jak określić, czy odnieśliśmy sukces? Po tworzonych okazjach?
Czy po wyniku?
Jeśli dobrze nam idzie tworzenie okazji,
zwiększamy szansę na wygraną.
Emocje z wygranej lub przegranej
zawsze będą nam towarzyszyć.
Tu musimy rozmawiać o tworzeniu okazji.
Jeśli je tworzyliśmy, to nie ma co zmieniać.
TRZECI MECZ TESTOWY STADION GADDAFI, LAHORE
To nie Ashes,
gdzie mecze testowe trwały trzy dni.
Tam każdego dnia grano do upadłego.
Zawsze chodziło o rzucających.
Na żywo ze stadionu Gaddafi. Zaczynamy. Próba numer trzy.
I kolejna, udało się. Warner.
Teraz Labuschagne. Afridi załatwił obu.
Gdy Pakistan przetrwał drugi mecz, pomyślałem, że wrócił do gry.
Wiedzieliśmy, że będzie ciężko. Pogodziliśmy się z tym.
Teraz Khawaja, zaszalał. Za sześć.
Wszystko rozstrzygnie trzeci mecz.
Piękne uderzenie.
Dwaj odbijający niszczą Australię.
Mówiliśmy o chwilach, które trzeba chwytać.
NERWY NA WODZY AUSTRALIO
W Australii liczą się pierwsze piłki.
Na subkontynencie nic nie dają.
Gra się tak, żeby odbijający nie trafiał w piłkę.
Trzeba liczyć, że sytuacja się zmieni.
Nathan i ja zdobyliśmy bramkę. To była nasza szansa.
Czas na szybkiego rzucającego.
Cummins. Dobra decyzja kapitana.
Kluczowe będą rzuty Pata Cumminsa.
To była chwila oczekiwania.
Czułem, że piłka wróci.
Czas na Starca i mnie. Wyczułem okazję.
W powietrzu, co za chwyt!
Cóż to był za chwyt.
Rewelacja, Pat Cummins.
Musieliśmy kontrolować odległość. Stawiać na nudne ustawienia.
Zachowaliśmy spokój. Rzucający byli genialni.
Wytrzymali, wywierali presję.
Trafia. Doskonała odległość.
Pat zdobył bramki. Doskonale.
To było coś.
Dobrze to wygląda. Prosta decyzja.
Imran Khan mówił, że szybcy rzucający to najlepsi kapitanowie.
W Pakistanie potrzebny był kapitan rzucający.
Taki, który dysponował umiejętnościami
i wiedzą, jakich nie ma odbijający.
Krawędź. Dobrze złapana.
Cummins to pierwszy fast bowler, który zdobył w tej serii pięć bramek.
To nasz najlepszy rzucający, ale też kapitan.
To wszystko może podnieść na duchu.
W trzecim meczu Australia miała przewagę.
Znów opartą na setce Khawajy.
Pat Cummins zaryzykował i sprawił, że cel jest osiągalny.
Został jeden dzień, Australii na razie idzie dobrze.
Ale to jeszcze nie sukces.
DZIEŃ PIĄTY
Jeśli nastał ostatni dzień serii
i nadal nic nie jest jasne,
pojawia się wielkie napięcie.
Takie mecze są najlepsze.
Za nami 14 dni zmagań dwóch drużyn.
Pakistan ma spore szanse.
Czasu zostało dużo, runów niewiele.
W piątym dniu szansa na zwycięstwo była duża.
Ale znów grał Babar Azam.
Jeśli ktoś może tego dokonać, to on.
-Piękny strzał. -Rzut do Babara.
Odbija. Będą cztery.
Świetnie. Nie odpuści.
Będzie uderzał tam za każdym razem.
W pewnym momencie sytuacja się zmieniła.
Nagle wyglądało na to, że Pakistan może wygrać.
Jest banda. Dojdzie do 50.
To 21. pięćdziesiątka Azama.
To kapitan. Ostoja, która spaja Pakistan.
Mecze testowe niemal nigdy nie pozostają nierozstrzygnięte.
W końcu ktoś się wyłamuje.
Mocno w lewo. Jest tam zawodnik.
Upuścił.
Niedobrze.
Modliliśmy się o kolejny błąd Azama.
Jedna sekunda, panowie.
Wezmę nową piłkę i pójdę na tamtą stronę.
Na razie świetnie nam idzie.
Jeszcze się trafi okazja. Bądźcie czujni.
Dwie i pół godziny presji. Zachowajcie spokój.
Smithy podszedł do mnie rano.
Objął mnie i kazał mi być pewnym siebie.
Podkręcać najlepiej na świecie.
Chyba się go boją.
Rozegrał ponad 100 testowych, zdobył ponad 400 bramek.
Trzeba być pewnym siebie i im pokazać.
Nathan Lyon rzuca nową kookaburrą.
Każdy wynik jest możliwy, jak w Karaczi.
Tymi słowami dodał mi otuchy, by dać z siebie wszystko.
Babar Azam łatwo się nie podda.
Będzie walczył.
Co zrobiłem? Zaufałem sobie.
Świetny chwyt. Niesamowity!
Przy sznurówkach.
Kibice zamilkli.
Genialny chwyt.
Dzięki tej bramce wiedzieliśmy, że się uda.
Wiedzą, że to ich mecz.
Dalekie odbicie.
Zawodnik już czeka. Co za chwyt!
Trafienie! Słupki przewrócone.
Co za zakończenie. Co za zawodnik!
Niesamowity kapitan.
Totalny mistrz rzutów.
Pat Cummins i jego wspaniała drużyna.
Od wygranej Australii w Pakistanie
minęło 24 lata i 15 dni.
Piętnaście dni, wygraliśmy ostatniego dnia.
Co za ulga.
Brawa dla Australii.
Żadna reprezentacja Australii nie zachowała tu takiego spokoju.
To jedna z najbardziej satysfakcjonujących wygranych.
Ze względu na wysiłek i współpracę.
Każdy miał swój wkład. Świetnie.
Gratulacje, pięknie.
Wygrana w Pakistanie. Musicie być dumni.
Jestem dumny, bo trzymaliśmy się planu.
PO. GŁÓWNEGO TRENERA
Wspaniałe zwieńczenie ostatniego dnia.
Jestem z was dumny. Zasłużyliście.
Brawo. Gratulacje.
To był niesamowicie zorganizowany wyjazd.
Naprawdę wyjątkowo.
Wspaniale było wrócić z krykietem do Pakistanu.
Chłopcy zostawili po sobie spuściznę.
Jako jedna z najważniejszych drużyn świata
postanowili odwdzięczyć się krykietowi.
To nasze największy osiągnięcie
w drodze do sukcesu.
Wielka rzecz,
naprawdę wyjątkowa.
Na początku kadencji Pata Cumminsa
Australia wygrała u siebie Ashes.
Potem dokonała przełomu w Pakistanie.
Ale świat krykieta pełny jest wyzwań.
Czy w Sri Lance znów się uda?
Australia ma kłopoty.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger