อย่าเข้ามาใกล้บ้านฉันนะโว้ย อย่าเข้ามานะ
คนนอก
อย่าเข้ามาใกล้ครอบครัวฉัน
ออกไปให้พ้นจากตรงนี้นะ
อย่าเข้ามาใกล้บ้านฉัน
รัฐนอร์ทแคโรไลนา ปี 1946
หยุด
ฉันอยู่นี่
ฉันอยู่นี่แล้ว
มาเถอะ
ฉันอยู่นี่แล้ว
ลงมาข้างล่าง มาทานมื้อค่ำกัน
แล้วก็คุณเวอร์เน็ตต้า... จำเธอได้ไหม ที่เป็นคนซักผ้า
แต่งงานกับไอ้โง่คนนั้น ที่เคยขายวิสกี้จากกระต๊อบของเขาน่ะ
วิลลี่ ลูกชายของคุณเวอร์เน็ตต้า ทำการ์ดอำลาสวยๆ ให้ฉัน และ...
แม่มีเป็นตั้งเลย
- ใส่อะไรมาด้วยหรือเปล่า - เฮนรี่
หนูน่าจะอยู่บ้านและช่วยดูแลน้องนะ
แต่ใครจะโชว์ให้คุณนายเจนคินส์ เห็นล่ะว่าเกรดสี่ทุกวิชาเป็นยังไง
- แต่หนูได้เกรดสามตั้งหลายตัว - ใช่เลย
มาช่วยแม่เตรียมของหวานหน่อย
นี่ตอนกลางคืนใช่ไหม
นี่เพิ่งทุ่มกว่าๆ
เพิ่งทุ่มกว่าๆ
เอาละ เอาจานให้พ่อก่อนนะ
คุณต้องชอบแน่ๆ
นี่จ้ะ ที่รัก
เฮนรี่ อยู่ก่อนสิ
อยู่ก่อนสิ รูบี้กับฉัน เรา...
เราทำพายมาค่ะ
พายพีชค่ะ
อยู่เถอะค่ะ
คุณเวอร์เน็ตต้า
เธอบอกว่า...
เธอพูดมากใช่ไหมล่ะ
ใช่ค่ะ
เธอพูดมาก
เธอบอกว่าพวกเขากำลัง รับสมัครงานที่โรงงานข้าวฟ่าง
ทำงานบนรถไฟสิคะพ่อ จะได้เอาของจากที่อื่นๆ มาให้หนู
เป็นความคิดที่ดีนะ รูบี้
พวกเขาเดินรถระหว่าง มอร์เฮดกับริชมอนด์
มาถึงบ้านทันมื้อเย็น
ที่นั่นมีชายหาดไหมคะแม่
จำตอนที่เราเรียนเรื่องแผนที่ ที่โรงเรียนได้ไหมจ๊ะ
รูบี้ ลี กลับไปที่ห้อง
- เราทำพายนั่นให้พ่อนะคะ - ไม่เป็นไรจ้ะ
ไม่เป็นไรนะ พ่อก็แค่เหนื่อย โอเคนะ
ค่ะ
พวกเขาไม่ให้เราถือปืนเลย
อะไรนะ
คนผิวสี "ไม่พร้อมต่อสู้" หรืออะไรทำนองนั้น
- สิ่งที่พวกนั้นทำกับเรา คุณจะไม่... - อะไร อะไรเหรอที่รัก มีอะไร
อย่างกับว่าสู้กับพวกเยอรมันยังไม่พอ แต่ยังใช้เราเหมือนเราเป็น...
กองทัพกับการทดลองไร้สาระของพวกเขา
แก๊สประสาท แก๊สมัสตาร์ด
"จำว่ามันมีผลยังไง" พวกมันบอกเราแบบนั้น
ดูว่าส่งผลกับพวกเยอรมันยังไง
ไม่ใช่พวกเรา
พวกเขาทำแบบนั้นกับคุณเหรอ
บางคนเจอแย่กว่านี้
กลิ่นมัน...
พวกมันเรียกว่าแก๊สมัสตาร์ด แต่ถ้าคุณสูดเข้าไปนะ
กลิ่นมัน...
หอมหวาน
คุณเข้าใจผมไหม ลัก
ลูกสาวทำพายให้ผม
แต่ผมกินไม่ได้ด้วยซ้ำ
ไม่เป็นไรนะ ฉันเสียใจ ฉันเสียใจจริงๆ
ผมไม่ได้ตั้งใจจะโยน...
คุณช่วยบอกลูกได้ไหม
ไม่บอก
แต่เราบอกลูกด้วยกันได้
ผมต้องรวบรวมสติก่อน...
นี่ๆ
เราทำได้น่า
เฮนรี่
แกมาทำอะไรที่นี่
มาจากไหนเนี่ย
ไม่มีใครทำอะไรแกแล้วนะ
- เฮนรี่ - ว่าไง
หมาน้อยตัวนี้ มาเขี่ยประตูพยายามจะเข้าบ้าน
พระเจ้า
ผมจะเรียกมันว่าจ่า
คุณคิดว่าไง
ใช่ แกคือจ่านะ โอเคไหม
ตำรวจคอมป์ตัน เปิดประตูเดี๋ยวนี้
วันที่สาม
ตำรวจคอมป์ตัน เปิดประตูเดี๋ยวนี้
- พ่อคะ - เกรซี่
นั่งกับแม่นะ เกรซี่ จีน
เปิดประตู
- ขอคุยด้วยหน่อย - ลัก หายใจเข้าลึกๆ ที่รัก
หายใจ โอเคนะ
แป๊บเดียวพวกนั้นก็ไปแล้ว โอเคนะ
เร็วสิ
- เรารู้ว่าพวกคุณอยู่ในนั้น เปิดประตูนะ - เรารับมือได้
อย่าต้องให้พังประตูเข้าไปนะ
ตำรวจคอมป์ตัน เปิดประตู
- ยกมือขึ้น - หยุดนะ
ยืนชิดกำแพงไว้ ชิดกำแพงสิ
ทำไมถึงเปิดประตูช้าขนาดนี้
ลูกสาวผมกลัวครับ คุณตำรวจ
รู้ไหมใครอื่นที่กลัว
เพื่อนบ้านคุณไง มีคนแจ้งมาว่าเธอมีปืน
- ทำไมเธอถึงมีปืน - ผมล็อกเก็บไปแล้ว
อีสต์คอมป์ตันไม่ใช่ละแวกบ้านแบบนั้น
คนพวกนี้เป็นคนดี ทำงานหนัก
นี่คนไหนกันเนี่ย
วางรูปน้องชายหนูลงนะ
เอาละ ทุกคน เลิกมุงกันได้แล้ว
จ่าคะ ฉันเบ็ตตี้ เวนเดลล์ ฉันเป็นคนโทรไปแจ้ง
ขอบคุณครับ แต่ผมต้องให้ทุกคน ออกไปจากถนนนี้ ไปเถอะ
จ่าคะ ผู้หญิงคนนั้นถือปืนออกมา
และเธอก็หันไปทางบ้านฉัน
แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะ คุณนายเวนเดลล์
สามีเธอคิดได้เลยคว้าตัวเธอ เข้าไปด้านในก่อนที่เธอจะทำร้ายใคร
เธอพูดโวยวายไม่ได้ความเหมือนคนบ้า
แล้วพอเธอกลับเข้าบ้านล่ะ
ว่าไงนะคะ
พอเธอกลับเข้าบ้าน
เธอก็ไม่เป็นภัยต่อคุณ และครอบครัวคุณอีก
ผมเข้าใจถูกไหม
ด้วยความเคารพนะคะ
ฉันไม่เข้าใจว่ามันจะทำให้ฉัน รู้สึกปลอดภัยกว่าเดิมยังไง
คุณนายเวนเดลล์
ถ้าการขู่ไม่ได้นำไปสู่การดำเนินการอะไร
ผมก็ทำอะไรไม่ได้มากนักหรอก
คุณเข้าใจไหม
เข้าใจค่ะ
เอาละ ไปได้แล้ว
- ไปเถอะ สาวๆ - เปล่าประโยชน์จริงๆ
ไปกันได้แล้ว คุณด้วย ไปเถอะ
วางเขาลงนะ
ให้ตายสิ พวกคุณสองคนทำอะไรกัน
เอาละ
มีใครอยากบอกผมว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ไหม
แย่จังนะ
คุณก็รู้ บางครั้งเจ้าของคนก่อน
จะทิ้งกับดักไว้
หรือยาพิษ
ที่นี่มีสัตว์รบกวนเยอะ ทั้งหนู สกังก์ แร็กคูน พอสซัม
ให้ตายสิ สัตว์พวกนี้
เสียหาย
คุณคิดว่าอาจมีคนบุกเข้ามาเหรอ
ผมคิดว่าคงมีแต่หมาที่ผ่านเข้ามาได้
ภรรยาคุณ
เธอ...
เธอออกไปหยิบหนังสือพิมพ์ตอนเช้า พร้อมปืนที่ใส่กระสุนแล้วเสมอเหรอ
- จะจับผู้หญิงที่ฆ่าหมาหนูไหมคะ - เกรซี่ จีน เงียบไว้
"ผู้หญิง" เหรอ ใครพูดถึงผู้หญิงกัน
- คุณเวร่า เธอบีบคอหนู - เกรซี่ พอได้แล้ว
ใครคือคุณเวร่า ทำไมคุณถึงไม่พูดถึงเธอ
ไม่ค่ะ อาจมีผู้หญิงบุกรุกเข้ามา แล้วบีบคอลูกสาวฉัน
นี่ค่ะ
นี่
นี่ ไปไหนแล้ว
- เคยอยู่ตรงนี้นี่ - แม่คะ หยุด หยุดเถอะค่ะ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
ดูเหมือนว่าเมื่อเช้าจะมีคนมาหาพวกคุณนะ
ถ้าเธอมาอีก บอกให้เราทราบนะครับ คุณผู้หญิง
เธอ...
ทำตัวไม่ค่อยปกติเท่าไหร่พักนี้ แต่เราจะช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นเร็วๆ นี้
- หวังว่างั้นนะครับ คุณเอโมรี่ - ครับ
ผมหวังแบบนั้นจริงๆ
ผมเสียใจเรื่องหมาของคุณนะ
โชคร้ายที่อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้
เราจะคอยเฝ้าระวังในละแวกนี้ คอยดูรอบๆ
คุณช่วยระวังไม่ให้มีปัญหาเกิดขึ้นอีกนะ
- ได้ครับ - โอเคครับ
ต่อหน้าผู้ชายคนนั้น
- ทำเหมือนฉันเสียสติ - มันเป็นอุบัติเหตุ
- เหยียบย่ำของของเรา - ผมคุยกับพวกเขาแล้ว
คุณยิ้มให้เขา เหมือนกับพวก...
อะไร
ไม่ใช่วันนี้นะ ลัก
นี่เป็นฝีมือใครสักคน เฮนรี่
เป็นฝีมือใครสักคน ฉันมั่นใจ
เขาดูหน้าต่างแล้ว มีบานนึงเสียหาย
สัตว์ที่ไหนก็เปิดบานนั้นได้
จ่าอาจออกไปข้างนอกก็ได้
บอกผมหน่อยว่าอย่างน้อย คุณก็คิดว่ามันเป็นไปได้
และเป็นไปได้มากกว่าที่จะมีใคร คลานเข้ามาทางหน้าต่าง
ที่แทบจะใหญ่ไม่พอสำหรับเด็ก แล้วก็ลงมือ...
ด้วยมือเปล่า
ลองคิดดูสิ
ง่ายๆ และเย็นชาแบบนั้น
แค่นั้นแหละ ลัก
เกรซี่จะไปบอกคนอื่น เรื่องเพื่อนในจินตนาการของเธอไม่ได้
เธอเป็นเด็กนะ เฮนรี่
ไปบอกพวกคนขาวเนี่ยนะ
โรงเรียนมัธยมอีสต์คอมป์ตัน
ไปแสดงฝีมือให้พวกนั้นเห็นเลย
แม่เสียสติไปแล้วเหรอคะ
อย่าพูดอะไรแบบนั้นนะ
- แม่มีปืน - พ่อรู้
- แม่ไปข้างนอก พ่อคะ ทุกคนเห็น - แม่ผ่านเรื่องอะไรมามาก
และตอนที่แม่คุยกับตำรวจ
แม่เหมือนเป็นคน...
มันน่าอายมาก
ฟังนะลูกรัก
พ่อรู้ว่าลูกคิดว่าลูกโตแล้ว
แต่นี่ลูกกำลังพูดถึงแม่อยู่นะ เข้าใจไหม
หนูขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไรลูก
ลูกคงจำไม่ได้
ตอนนั้นลูกคงไม่ได้ อายุมากไปกว่าเกรซี่ตอนนี้
แต่พ่อก็สติไม่ค่อยดีเหมือนกัน ตอนที่กลับบ้านมาจากกองทัพ
แต่พ่อบอกได้ว่าแม่ของลูก คือคนที่ช่วยให้พ่อหายเป็นปกติ
และเราจะช่วยแม่กัน
ช่วยแม่ ไม่ว่าเธอต้องการอะไร จนกว่าเธอจะรู้สึกเป็นตัวเองอีกครั้ง
ตกลงตามนี้นะ
เอาละนะ
ไปได้แล้ว
- จับมือแม่แล้วนะ - จับแล้ว
เด็กดี
หนาวจัง เราลงมาที่นี่ทำไมคะแม่
ก็
ตำรวจบอกว่ามีหน้าต่างบานนึงเสียหาย
มาซ่อมกันก่อนพ่อจะกลับบ้านดีไหมจ๊ะ
รออยู่นั่นนะ
แม่ไม่อยากให้ลูกเหยียบ โดนอะไรโดยไม่ได้ตั้งใจ
เขาพูดถูก
เกรซี่
เกรซี่ ไปทำอะไรตรงนั้น แม่บอกให้อยู่ตรงนี้ไง
เกรซี่
เธอบอกว่าไม่ใช่หน้าต่างค่ะแม่
ใครบอก
โอเค เกรซี่ เราต้องหยุดพูดถึง เรื่องคุณเวร่าแล้วนะลูก
เธอไม่มีอยู่จริง
แต่เธอมองแม่อยู่นะคะ
แม่ไม่เห็นเหรอ
ตอนนี้แม่ไม่ได้กลิ่นเธอเหรอคะ
กลิ่นเธอเป็นยังไง
บางครั้ง ตอนกลางคืน
หนูได้ยินเธอเดินอยู่ตรงทางเดิน
แต่หนูได้กลิ่นเธอก่อนเสมอ
กลิ่นเธอเหม็นมากค่ะแม่
เหม็นมากจริงๆ
กลิ่นแบบไหนเหรอ
เหมือนสิ่งที่ตายแล้วค่ะแม่
เห็นเธอหรือเปล่าคะแม่
แม่ไม่เห็นอะไรเลยลูก
แต่แม่รู้สึกใช่ไหมคะ
ถ้าแม่บอกว่ารู้สึก ลูกสัญญานะว่าจะไม่บอกพ่อ
หนูสัญญา
ลูก...
ลูกมีหนังสือคุณเวร่ามาสักพักแล้ว
เธอได้ไปหาหนูที่บ้าน ที่นอร์ทแคโรไลนาหรือเปล่า
เธอเริ่มก่อกวนหนูตั้งแต่เราย้ายมาที่นี่
มีอะไรบางอย่างที่ไม่ดีในบ้านหลังนี้
หนูไม่ชอบเลย
แม่ล่ะคะ
ไม่เป็นไรนะลูก
สำหรับตอนนี้
เราแค่ต้องพยายาม
พ่อลูกทำงานหนักจริงๆ เพื่อบ้านหลังนี้
ลูกพยายามหน่อยได้ไหม เพื่อแม่นะ
ต้องอย่างนี้สิลูกแม่
หนูไม่อยากให้เธอทำอะไรหนู
ลูกจ๊ะ ไม่มีใครจะทำอะไรหนูทั้งนั้น
ถ้ามีคนพยายามแม้แต่จะแตะเส้นผม เส้นเดียวของลูก แม่จะทำอะไรจ๊ะ
- เล่นงานพวกมัน - ใช่แล้ว
หนูรักแม่ค่ะ
แม่ก็รักลูกจ้ะ
เบ็ตส์ มาเร็วจัง
ยุ่งเหรอ
มันเรียกว่าฟิกเกอร์เอต เอามาจาก นิตยสาร เฮาส์คีปปิง
มีหมอในนิวยอร์กซิตีที่ค้นพบว่า สาวๆ รู้สึกหิว
แปดครั้งต่อวันโดยเฉลี่ย
ฉันไม่รู้มาก่อนเลย
นั่นรถคันใหม่หรือเปล่า ที่ตรงทางรถเข้าบ้าน
เธอก็รู้ ของเล่นของผู้ชายน่ะ
แปดลูก แปดมื้อต่อวัน เป็นเวลาแปดวัน
ฟังดูเป็นเรื่องไร้สาระ แต่ก่อนเธอจะตัดสิน
- ฉันลดไปได้เกือบสองกิโลในสามวัน - เยี่ยมไปเลย
จำได้ไหมว่าฉันน้ำหนักเท่าไหร่ หลังจากคลอดบ็อบบี้ ไม่เอาอีกแล้ว
มิดจ์
เธอดูดีมาก
เธอดูดี แต่ว่า...
- ฉันยังต้องลดเพิ่มอีกนิดหน่อย... - หล่อนมีปืน
และตำรวจเมื่อเช้า... ถ้าเรียกว่าตำรวจได้นะ
ทำเหมือนกับเป็นเรื่องธรรมดา เหมือนหล่อนรดน้ำต้นไม้ในสวน
ถ้าตำรวจเข้ามาเกี่ยวข้องแล้ว ฉันมั่นใจว่าปัญหาจะคลี่คลายได้
- ได้สิ - ใช่
ปัญหาจะคลี่คลาย เพราะเราจะต้องทำอะไรบางอย่าง
ในคืนนี้ ที่การประชุมสมาคมเจ้าของบ้าน
มาร์ตี้ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เดลต้อง...
เบ็ตส์ ฉันว่าให้พวกหนุ่มๆ จัดการดีกว่านะ
นี่คือบ้านเธอนะ มิดจ์
ถ้าเกิดบ็อบบี้ หรือเดล จูเนียร์ เล่นอยู่ข้างนอกล่ะ
ถ้าพวกเขาเห็นหล่อนเข้าล่ะ
หรือเกิดเรื่องร้ายกว่านั้น
มันเริ่มต้นแบบนี้แหละ
การเปลี่ยนแปลง
จากครอบครัวเดียว
แต่มันไม่ใช่แค่ครอบครัวเดียวหรอก
ฉันอ่านเจอในหนังสือพิมพ์
นี่เป็นบทความเกี่ยวกับละแวกบ้าน ที่ชื่อเคนซิงตัน ในชิคาโก
พอพวกมันรู้สึกสบายใจกับที่นี่
ถ้าเราปล่อยให้พวกมันรู้สึกสบายใจ พวกมันจะเริ่มโทรบอกคนอื่น
แล้วก็จะมีอีกครอบครัวย้ายเข้ามา
แล้วก็มาอีก
และอีกไม่นาน ทั้งถนน
ถนนของเรา จะกลายเป็น...
ให้เดลอ่านก่อนจะขึ้นพูดคืนนี้นะ
ละแวกบ้านในชิคาโก "ไม่ต้อนรับนิโกร"
เป็นข้อมูล
มิดจ์ ไม่เป็นไรหรอก เราจะไล่พวกมันออกไป เราแค่ต้อง...
ฉันอยากบอกเธอ แต่ว่า...
เธอกำลังจะย้ายบ้าน
เดลบอกคลาร์กเมื่อคืน ฉันคิดว่าเขาจะ...
เขาไม่ได้บอก
เขาเอาแต่ประจบคนสำคัญ ที่โรงงาน มันได้ผล
พวกนั้นอยากให้เขาดูแล โรงงานแถบชายฝั่งตะวันตกทั้งหมด
รถคันใหม่...
ฉันก็อยากจะโมโห แต่ฉันว่าฉันชอบมากกว่าเขาอีก
- ย้ายบ้าน - แค่แอนะไฮม์นี่เอง เธอต้องชอบแน่ๆ
เธอต้องมาเยี่ยมนะ สัญญานะ
บ้านใหม่มีห้องหลายห้องเลย
เธอกับคลาร์กแวะมาพักช่วงสุดสัปดาห์ก็ได้
ยุ่งมาก
เธอต้องยุ่งอยู่แล้ว เพราะมีเรื่องหลายๆ อย่าง
มีอีกอย่างนะ
ฉันยังไม่ได้บอกใครเลย แม้แต่เดล
ยังไม่ได้บอกน่ะ
ฉันท้อง
ฉันกังวลมากเลย กังวลเรื่องเธอ เรื่องแนต
พระเจ้า กับ...
คนพวกนี้
ผู้หญิงคนนั้นที่มีปืน
นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเลี้ยงเด็กอีกต่อไปแล้ว ถ้าเธอกับคลาร์กมี...
มี...
ดีแล้วล่ะ มิดจ์ ขอให้โชคดีกับบ้านหลังใหม่นะ
เลิกเหม่อได้แล้วเพื่อน
อย่างน้อยก็เขียนอะไรบ้าง
ผมกรอกใบพนันแข่งม้า ได้จนเสร็จเลยก่อนมื้อเที่ยง
นายนั่นมีตาทิพย์ เห็นทุกอย่าง รู้ทุกอย่าง
- ขอบใจนะ - ไม่เป็นไร
ผมชื่อเฮนรี่
อืม ผมรู้
แกรี่
ยินดีที่ได้ช่วย
สายไปแล้ว
นั่งลงสิครับ
สะดวกสบายดีไหม
ครับผม
ผมไม่ได้ยินเลย
ครับผม
ผมบอกอะไรให้นะ
หัวใจผมรักทุกชีวิตที่พระเจ้าสร้างขึ้นมา
แต่อย่ามาหลอกใช้ผมนะ เอโมรี่
ครับท่าน ไม่ครับ
ใช่ๆ ต้องงั้นสิ
ผมปกป้องคุณจากผู้บริหารนะ เอโมรี่ คุณรู้ไหม
รู้ไหม
บางทีคุณอาจจะสังเกต ว่าเรามีนิโกรไม่มากนักที่นี่
เหรอครับ
เอาละ คุณมีอารมณ์ขันนะ
"โรเชสเตอร์!"
นั่นแจ็ก เบนนี่
ไม่ชอบเหรอ เอโมรี่ เขาฮามากเลยนะ
เขาตลกมากจริงๆ ขอผมถามอะไรคุณอย่าง
คุณมีทีวีใช่ไหม
ไม่ครับ เราเพิ่งย้ายมา แต่ผมวางแผนว่าจะซื้อ
จากไหนนะ จอร์เจียใช่ไหม
นอร์ทแคโรไลนา
อย่าสนเรื่องเล็กน้อยเลย ย้ายมาเป็นไงบ้างล่ะ
ก็ดีครับ
คือก็ต้องปรับตัวครับ เหมือนทุกๆ อย่าง แต่อนาคตคงดีมากครับ
ผมเข้าใจดี
ผมมาจากนิวเฮเวน
ใช่
ผมจะบอกอะไรให้นะ
ถ้าคุณเจอขนมครูลเลอร์อร่อยๆ ที่นี่ คุณโทรหาผมก่อนเลยนะ
ได้เลยครับ
- ถ้ามีอย่างอื่น... - อย่ามาโกหกผม เอโมรี่
- คุณอู้งานอยู่ข้างนอก... - เปล่าครับ
เปล่าเหรอ จริงเหรอ
แล้วทำอะไร
ถ้าให้ผมพูดตรงๆ นะครับ คุณเบิกส์
ก็แค่...
หมาของครอบครัวเรา มันตายเมื่อเช้านี้
พระเจ้าช่วย
ลูกๆ ผมเสียใจมาก
ตอนหมาผมตาย...
มันอายุ 11 ปี
สะโพกแย่ขนาดที่เราต้องอุ้มมัน ไปข้างนอกเวลามันต้องถ่าย
ผมไม่อายเลยที่จะยอมรับว่า ผมร้องไห้เหมือนเด็กนักเรียนหญิงเลย
แต่...
เจ็บก็ต้องทำงาน เอโมรี่
เจ็บก็ต้องทำงาน ทำงานต่อไป
ได้ครับ
ผมบอกให้เปิดแฟ้มเหรอ
เอาไปให้สกังก์เวิกส์ก่อนมื้อเที่ยงนะ
- ได้ครับ - เยี่ยม
"ความหวังคือวิหคที่เกาะอยู่ในจิตวิญญาณ
"ที่คอยขับร้องเพลงที่ปราศจากถ้อยคำ อย่างไม่หยุดหย่อน
"ให้เราได้ยินเสียงไพเราะแม้ยามลมแรง และมีแต่พายุที่แกร่งกล้าเท่านั้น
"ที่ทำให้นกน้อย ที่ทำให้คนมากมายได้อบอุ่นตัวนี้สั่นสะท้าน
"ฉันได้ยินมาในแดนดินที่หนาวเหน็บ และในห้วงสมุทรที่สุดแสนพิสดาร"
"ความหวัง" คือวิหค
นี่คือบทกลอนที่โด่งดังที่สุดของเธอ
ใครบอกได้บ้างว่าใครเป็นคนแต่ง
จ๊ะ
ครูเพอร์คินส์คะ
กลอนนี้แต่งโดยเอมิลี่ ดิกคินสัน
เงียบ
พอได้แล้ว
เงียบนะ
เงียบเลย
รีด เธออยากเรียนอังกฤษพื้นฐาน ซ้ำเป็นรอบที่สามหรือไง
ใบทัณฑ์บน - รูบี้ เอโมรี่ สาเหตุ - รบกวนห้องเรียน
เธอชื่ออะไร
รูบี้
เลอค่าเป็นอัญมณีเลยสินะ
เธอหน้าสวยนะ สำหรับคนผิวสี
เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง
ฉันชื่อดอริส
สวัสดี
หนูไม่เด็กไปหน่อยเหรอที่จะเป็นช่างไม้
เราจะซ่อมหน้าต่างค่ะ
เหรอจ๊ะ หนูโชคดีแล้วล่ะ
ช่างซ่อมหน้าต่างที่เก่งที่สุด ในลอสแอนเจลิส
บอกว่านี่คือร้านซ่อมหน้าต่างที่ดีที่สุด
ไม่ซื้อขนมนะ
ระวังนะ เกรซี่ จีน
เกรซี่
เกรซี่ ตอบแม่เดี๋ยวนี้นะ
เกรซี่
ขวาน
สวยมากเลยใช่ไหม
สงสัยจัง...
เคยคิดไหมว่าเนื้อสมอง หน้าตาเป็นยังไง คุณเอโมรี่
ถ้ามีผู้หญิงเลวฆ่าหมาผม
ผมอาจจะสงสัยนะ
แม่คะ ใกล้เสร็จหรือยังคะ
ได้คุยกับเดลเรื่องอะไรบ้างไหม
- ให้ตายสิ เบ็ตส์ เรื่องแอนะไฮม์หรือ - ไม่บอกให้เข้าทางเธอหรอก
- ห่างไปแค่ชั่วโมงเดียวเอง - มันไม่ใช่ระยะทาง คลาร์ก
มันเริ่มต้นขึ้นแล้ว
พวกมันย้ายเข้ามา แล้วเดลก็รีบขาย คิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ
- ไม่รู้สิ - เขารู้
นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น
เดี๋ยวคุณก็เห็น
เดลได้เลื่อนตำแหน่ง และพวกเขาพยายามมีลูกอีกคน
พวกเขาอาจต้องการพื้นที่เพิ่ม
หมายความว่ายังไง
ไม่มีอะไร
ย้ายบ้านเพราะเขารู้ว่า อีกหน่อยจะเป็นยังไง
ถ้าพวกมันอยู่ต่อ บ้านเขาจะไม่มีค่าอะไรเลย
ว่าแล้วเชียวว่าเธอทำตัวแปลกๆ
จะไปไหนก็ไป
คุณไม่ควรโกรธเธอนะ เบ็ตส์
เธอเป็นคนดี
ให้ตายสิ เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ
เพื่อนที่ดีที่สุดก็แค่ คนที่ยังไม่ได้ทดสอบเท่านั้นแหละ คลาร์ก
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
ตอนนี้เรารู้แล้ว
ไอ้เวรนั่น
ควรจะกล่าวถึงวิธีที่จะขับไล่พวกมันออกไป
และเขารู้ว่าตัวเองจะย้ายออก
เขายังไม่ได้ย้าย เขายังทำได้นะ
จากท้ายรถบรรทุกที่กำลังขับออกไปเหรอ
"ค่อยๆ นะ ทุกคน สู้กันต่อไป
"อย่าลืมส่งจดหมายเรามาให้ด้วยนะ" ช่างหัวเขาสิ
ไม่เอาน่า เบ็ตส์
คุณทำสิ
ฉันตัดข่าวไว้หมดแล้ว ยังไงคุณก็ ฉลาดกว่าไอ้มองโกลอยด์นั่นอยู่แล้ว
- ให้มาร์ตี้จัดการ - เขายิ่งแย่ไปใหญ่
ทำไมเราไม่ย้ายไปวัตส์เลยล่ะ
คุณต้องเป็นคนทำ
คุณรู้ว่าควรพูดอะไรเสมอ
เป็นเหตุผลหนึ่งที่ฉันตกหลุมรักคุณ
ไม่ใช่เพราะลักยิ้มเหรอ
คุณทำได้ คลาร์ก
คุณแสดงให้เดลกับมิดจ์
และทุกคนได้เห็นว่า การยืนหยัดแน่วแน่มันเป็นยังไง
ว่าไงคะ
โอเค เบ็ตส์ แต่ถ้าผมทำแล้ว
คุณต้องออกไปคืนดีกับมิดจ์นะ โอเคไหม
คุณจะไปไหนน่ะ
ฉันเกือบลืมไป
ขอคืนดีน่ะ มิดจ์อยากได้น้ำตาล
โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง ลูกรัก
ก็ดี
"ก็ดี" เหรอ
พ่อคาดหวังมากกว่านั้นจากเด็กที่ฉลาดที่สุด ในโรงเรียนมัธยมปลายอีสต์คอมป์ตัน
ก็โอเคค่ะ
หนูเป็นคนเดียวในห้องที่เคยอ่าน งานของเอมิลี่ ดิกคินสัน
- เหรอ - แหงอยู่แล้ว
นี่สิลูกพ่อ
เอมิลี่ ดิกคินสันเหรอ
เอาละ
แล้วหนูล่ะจ๊ะ สาวน้อย
ได้ช่วยแม่ที่บ้านหรือเปล่าวันนี้
หนูกับแม่ซ่อมหน้าต่างที่ห้องใต้ดินค่ะ
- ดีมากเลยนะลูก - ค่ะ
หลังจากที่เราเห็นคุณเวร่า
คือหนูเป็นคนเห็น แม่แค่รู้สึกเฉยๆ
โอเค
งั้นแม่คงต้องเล่าให้พ่อฟังทีหลังนะ
อะไรเหรอ
ทำเองที่บ้าน
คุณพูดถูก
ที่คุณบอกตำรวจพวกนั้น
พักนี้ฉันไม่เป็นตัวของตัวเอง
แต่ฉันเริ่มรู้สึกดีขึ้นแล้วนะ
พ่อคะ
เฮนรี่
คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ