Evimden uzak durun lan!
ÖTEKİLER
Ailemden uzak durun!
Uzak durun buradan!
Evimden uzak durun!
KUZEY KAROLİNA 1946
Dur.
Ben buradayım.
Gel.
Ben buradayım.
Aşağıya gel. Akşam yemeği yiyelim.
Bayan Vernetta'yı hatırlarsınız. Çamaşırları alan.
Kulübesinde viski üretip satan o aptalla evlenmişti.
Bayan Vernetta'nın oğlu Willy bana bir veda kartı hazırlamış.
Annemde bir sürü var.
-İçinde para olan var mı? -Henry.
Ben evde kalıp bebeğe yardım etmeliyim.
Peki Bayan Jenkins'e pekiyi dolu karneyi kim gösterecek?
-Pekiyi alamıyorum ki. -Aynen öyle.
Gel de tatlılarda yardım et.
Gece oldu, değil mi?
Yediyi geçti.
Pekâlâ. İlk önce babana tabak ver.
Bayılacaksın.
Al bakalım bebeğim.
Henry, otursana.
Otur. Ruby ile ben...
Turta yaptık.
Şeftalili.
Otur.
Bayan Vernetta...
Dedi ki...
Çok konuşuyor, değil mi?
Evet.
Çok konuşuyor.
Sorgum fabrikasında işe alımlar başlamış.
Trenlerde işe girsene baba. Bana her yerden bir şeyler alırsın.
Harika bir fikir Ruby.
Morehead'den Richmond'a bir hat var.
Akşama evde olursun.
Orada sahil de var mı anne?
Okulda harita çizmiştik, hatırlıyor musun?
Ruby Lee, odana git.
-Babam için yapmıştık. -Sorun değil.
Bir şey yok. Baban yorulmuş sadece, tamam mı?
Tamam.
Silah tutmamıza bile izin vermediler.
Ne?
Siyahi askerler savaşa hazır değilmiş, öyle bir şey diyorlardı.
-Bize yaptıklarını görsen... -Ne? Ne yaptılar canım?
Almanlarla savaşmak yetmezmiş gibi bir de bizi kullandılar.
Ordunun saçma deneylerinde kullanıldık.
Sinir gazı, hardal gazı...
"Etkileri tanımak için" dediler.
Lanet Almanlara olan etkisini görmek içinmiş.
Bizim için değilmiş.
Bunu sana onlar mı yaptı?
Diğerleri kadar kötü değildi.
O koku...
Hardal gazı diyorlar ama gazın içinde kalınca...
Kokusu
tatlı geliyor.
Tatlı.
Anlıyor musun Luck?
Kızım bana turta yaptı
ve onu yiyemedim bile.
Geçti artık. Tamam mı? Çok üzgünüm.
Atmak istememiştim.
Ona söyleyecek misin?
Hayır
ama söyleyebiliriz.
Önce kendime gelmem lazım.
Bunu aşacağız.
Henry?
Burada ne işin var?
Nereden geliyorsun?
Artık sana bir şey yapamazlar.
-Henry. -Efendim?
Ufaklık içeri girmeye çalışıyordu.
Tanrım.
Ona Çavuş diyeceğim.
Nasıl olur?
Evet, sen bir çavuşsun, tamam mı?
Compton Polisi. Açın.
ÜÇÜNCÜ GÜN
Compton Polisi. Açın kapıyı.
-Baba! -Gracie!
Annenle otur Gracie Jean.
Açın kapıyı!
-Sizinle konuşmalıyız. -Luck, nefes al canım.
Nefes al, tamam mı?
Birazdan hepsi geçecek. Tamam mı?
Hadi.
-İçeride olduğunuzu biliyoruz. -Bunu aşacağız.
Kapıyı kırdırtmayın!
Compton Polisi! Açın!
-Eller yukarı! -Durun!
Duvara geç!
Niye bu kadar geç açtın?
Kızlarım korkmuştu Memur Bey.
Korkan başkaları da var.
Komşuların. Karının silahı varmış.
-Silahla ne işi var? -Silahı kilitledim.
Doğu Compton öyle bir mahalle değildir.
Bunlar terbiyeli, çalışkan insanlar.
Bu hanginizsiniz?
Kardeşimi yerine koy!
Pekâlâ millet. Herkes biraz geri çekilsin.
Çavuş. Betty Wendell. Ben aramıştım.
Teşekkürler ama şu an herkesin bu caddeden çıkması gerek. Hadi.
Çavuş, o kadının elinde silah vardı.
Benim evime bakıyordu.
Sonra ne oldu Bayan Wendell?
Kocası, kadın birine zarar vermeden içeri sokacak kadar anlayışlıydı.
Kadın deli gibi atıp tutuyordu ve öfkeliydi.
Peki eve girince ne oldu?
Pardon?
Kadın eve girdikten sonra
size ve ailenize olan tehdit bitmişti.
Doğru mu anlıyorum?
Kusura bakmayın da
bu beni nasıl güvende hissettirecek, anlamıyorum.
Bayan Wendell,
eğer tehdit bir eyleme dönüşmezse
karşılığında yapabileceğim pek bir şey olmaz.
Anlıyor musunuz?
Anlıyorum.
Tamam. Gidelim.
-Hadi hanımlar. -İşe yaramaz herif.
Devam edin. Siz de. Hadi.
Onu bırakın!
Tanrı aşkına! Siz ikiniz ne yapıyorsunuz?
Pekâlâ.
Burada neler döndüğünü söyleyecek var mı?
Ne yazık.
Bazen evin eski sahipleri
tuzakları bırakır.
Ya da zehirleri.
Burada her tür iğrenç yaratık vardır. Fare, kokarca, rakun, sıçan...
Tanrım, o şeyler var ya...
Bozuk.
Biri girmiş olabilir mi?
Bence oradan anca bir köpek girebilir.
Eşiniz...
O...
Sabahları gazeteleri tabancayla mı alır?
-Köpeği öldüren kadını bulacak mısınız? -Gracie Jean, sus.
"Kadın" mı? Kadın olduğunu kim söyledi?
-Bayan Vera. Beni boynumdan tuttu. -Gracie, kes şunu!
Bayan Vera da kim? Neden bahsetmediniz?
Bir kadın eve girip kızımın boynunu sıkmış olabilir.
Burası.
Burasıydı. Nerede?
-Tam buradaydı. -Anne, dur. Lütfen dur.
Burada neler oluyor?
Bu sabah gerçekten de size gelmişler.
Bir daha gelirlerse haber verin.
Eşim...
Son zamanlarda kendinde değil ama yakında onu iyileştireceğiz.
-Umarım Bay Emory. -Evet.
Umarım öyle olur.
Tekrarlıyorum, köpeğiniz için üzgünüm.
Maalesef bu tip kazalar olur.
Mahallede devriye gezeceğiz. Gözümüz burada olacak.
Başka sorun çıkmasın, tamam mı?
-Tamam. -Pekâlâ.
O adamın yanında
-deliymişim gibi davrandın. -Bu kazaydı.
-Eşyalarımızı karıştırdılar. -Onlarla konuştum.
Bir de adama sırıtıyordun, sanki...
Ne?
Devam ettirme Luck.
Bunu birisi yaptı Henry.
Birisi yaptı. Biliyorum.
Pencerelere baktı. Biri bozuk.
Herhangi bir yaratık onu açabilir.
Belki Çavuş dışarıdaydı.
En azından bunu kabul ettiğini söyle.
Çocuğun bile geçemediği bir pencereden
birinin sürünerek geçip bunu yapması...
Bir de çıplak elleriyle.
Meseleye doğru yaklaş.
Acı ama gerçek.
Hepsi bu Luck.
Gracie insanlara hayalî arkadaşlarını anlatamaz.
O daha çocuk Henry.
Beyazlara anlatıyor.
DOĞU COMPTON LİSESİ
Git ve onlara gücümüzü göster.
Annem deli mi?
Sakın böyle bir şey söyleme.
-Silahı vardı. -Biliyorum.
-Dışarıdaydı baba. Herkes onu gördü. -Zor günler geçirdi.
Bir de polisle konuşma şekli...
Sanki deli gibi.
Utanç vericiydi.
Bak kızım,
büyüdüğünü sanıyorsun, biliyorum
ama annenden bahsediyorsun, tamam mı?
Özür dilerim.
Önemli değil.
Sen hatırlamazsın bile.
Gracie'nin yaşlarındaydın.
Eve döndüğümde aklımı kaçırmış hâldeydim.
Ama beni kendime getiren annendi.
Biz de aynısını ona yapacağız.
Tekrar kendisi gibi hissedene dek ona yardım edeceğiz.
Anlaştık mı?
İşte böyle.
Hadi bakalım.
-Annenin elini tuttun mu? -Evet.
Aferin kızıma.
Çok soğuk. Niye buraya geldik anne?
Çünkü
polisin dediğine göre bu pencerelerden biri bozukmuş.
Baban gelmeden tamir edelim. Ne dersin?
Sen orada kal.
Kazara bir şeye basma.
Haklıymış.
Gracie?
Gracie, orada ne yapıyorsun? Burada dur dedim.
Gracie.
Pencereyle alakalı olmadığını söyledi anne.
Kim söyledi?
Gracie, Bayan Vera'yı bırakmalısın. Tamam mı canım?
O gerçek değil.
Ama şu an sana bakıyor.
Göremiyor musun?
Kokusunu alıyor musun anne?
Nasıl kokuyor?
Bazen geceleri
koridorda yürüdüğünü duyuyorum.
Ama her zaman önce kokusunu alırım.
Kötü kokuyor anne.
Gerçekten kötü.
Ne tür bir koku bu?
Ölü şeyler gibi anne.
Onu gördün mü anne?
Hayır, bir şey görmedim canım.
Ama hissettin, değil mi?
Evet dersem babana söyleme, söz mü?
Söz.
Sen...
Bayan Vera kitabın uzun süredir yanında.
Kuzey Karolina'dayken daha önce hiç ziyaret etmiş miydi?
Biz buraya gelene dek benimle uğraşmıyordu.
Bu evde kötü bir şey var.
Hoşuma gitmedi.
Sence?
Bence normal.
Şimdilik.
Sadece denemeliyiz.
Baban bu ev için çok çalıştı.
Sen de dener misin? Benim için.
İşte benim kızım.
Bayan Vera beni almasın.
Hiçbir şey seni almayacak.
Senin saçına elini sürmeye çalışana annen ne yapar?
-Pataklar mı? -Aynen öyle.
Seni seviyorum anne.
Ben de seni canım.
Betts! Erkencisin.
Meşgul müsün?
Adı sekizli diyet. Housekeeping dergisinde buldum.
New York'tan bir doktora göre kadınlar günde
ortalama sekiz kez acıkıyormuş.
Bilmiyordum.
Girişteki araba yeni mi?
Erkekler ve oyuncakları işte.
Sekiz yumurta. Sekiz gün boyunca günde sekiz kez.
Kulağa saçma geliyor ama söyleyeyim,
-üç günde iki kilo verdim. -Harika.
Bobby'den sonraki kilolarım var ya, bir daha almam.
Midge.
İyi görünüyorsun.
Gerçekten. Ama...
-Hâlâ biraz kilom var... -Kadının silahı vardı.
Ve bu sabahki polis... Neresi polisse artık.
Kadın bahçesini suluyormuş gibi davrandı.
Olaya polis karıştıysa eminim kendiliğinden düzelir.
-Düzelecek. -Evet.
Kendiliğinden düzelecek. Çünkü biz bir şey yapacağız.
Bu gece ev sahipleri toplantısında.
Marty'nin hiçbir boktan haberi yok. Dale ise...
Betts, bence bu işi erkeklere bırakalım.
Burası senin yuvan Midge.
Küçük Bobby veya Dale Junior dışarıda oyun oynasaydı ne olurdu?
Ya kadını görselerdi?
Veya daha beteri.
Hep böyle başlar.
Böyle değişir.
Tek bir aileyle.
Ama asla bir taneyle kalmıyor.
Gazetelerde okuyordum.
Chicago'daki Kensington adındaki bir mahalle hakkında makale.
Onlar orada rahata varınca...
Rahat ettikleri zaman telefon açmaya başlıyorlar.
Sonra bir aile daha geliyor.
Bir tane daha.
Çok geçmeden tüm cadde...
Bizim caddemiz...
Bu akşam konuşmadan önce Dale bunu okusun.
CHICAGO MAHALLESİ "ZENCİLERE HAYIR" DİYOR
Silahlanma...
Midge. Her şey düzelecek. Onları çıkaracağız. Sadece...
Sana söylemek istedim ama...
Taşınıyorsunuz.
Dale dün gece Clarke'a söylemiş. Haberin vardır...
Bana söylemedi.
Fabrikadaki kodamanlara yağ çekip duruyordu. İşe yaradı.
Batı işlerini yönetmesini istiyorlar.
Yeni araba...
Kızmaya çalıştım ama sanırım ondan daha çok sevindim.
-Taşınıyorsunuz. -Anaheim'a. Orayı seversin.
Ziyarete gel. Söz ver.
Yeni evimizde çok oda var.
Hafta sonu kaçamağı için Clarke ile gelin!
Çok yoğunuz.
Elbette öylesiniz. O kadar şey oluyor, evet.
Başka bir konu daha var.
Kimseye söylemedim, Dale'e bile.
Şimdilik yani.
Ben hamileyim.
Çok endişeliyim. Senin için. Nat için.
Tanrım, buradaki
o insanlar...
Silahlı kadın.
Burada artık çocuk yetiştirilmez. Keşke sen ve Clarke da...
Şey...
Ne güzel Midge. Yeni evinde bol şans.
Kendine gel dostum.
En azından kalemini oynat.
Öğle yemeğinden önce yarış kuponu dolduruyorum.
Her şeyi gören göz her şeyden haberdar.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Ben Henry.
Evet, biliyorum.
Gary.
Teşekküre gerek yok.
Çok geç.
Otur lütfen.
Rahat mısın?
Evet efendim.
Seni duyamıyorum.
Evet efendim.
Seninle bir şey paylaşayım.
Tanrı'nın yarattığı her varlığa sevgi beslerim
ama bunu kötüye kullanma Emory.
Tamam efendim, asla.
Tabii. "Evet efendim, aman efendim."
Senin için kurulu karşıma aldım Emory. Biliyor musun?
Belki fark etmişsindir. Burada pek fazla siyahi yok.
Yok mu?
Tamam, mizah anlayışı olanları severim.
"Rochester!"
Jack Benny'den.
Bilmiyor musun? Emory, adam çok komik.
Kesinlikle çok komik. Sana bir soru sorayım.
Televizyon setin var mı?
Hayır efendim. Yeni taşındık ama almayı planlıyorum.
Neresi? Georgia, değil mi?
Kuzey Karolina.
Öyle olsun. Durumlar nasıl?
İyi.
Her şey gibi alışmak lazım ama güzel olacak.
Kesinlikle anlıyorum.
Ben New Haven'lıyım.
Evet.
Sana bir şey söyleyeyim.
Burada güzel hamur işi yapan yer bulursan önce bana haber ver, tamam mı?
Tamam efendim.
-Başka bir şey... -Bana yalan söyleme.
-Orada çalışıyormuş gibi yapıp... -Hayır efendim.
Hayır mı? Gerçekten mi?
Ne yapıyorsun peki?
Dürüst olmam gerekirse Bay Berks,
sadece...
Ailemizin köpeği bu sabah öldü.
İnanmıyorum.
Kızlarım çok üzüldü.
Benim küçük köpeğim öldüğünde...
On bir yaşındaydı.
O kadar kötüydü ki tuvaleti için dışarı taşıyorduk.
Söylemekten utanmıyorum, liseli bir kız gibi ağladım Emory.
Ama...
Acını içine göm Emory.
Devam et. Çalışmaya geri dön.
Tamam efendim.
Açmanı söyledim mi?
Öğle yemeğinden önce Skunk Works'e götür.
-Başüstüne. -Harika.
"Umut, o tüylü şeydir Ruha konan
"Söyler sessiz bir melodiyi Hiç durmaz bir an
"Bunların en tatlısı fırtınada duyulur Acı dolu bir fırtına
"Küçük kuşun gururunu incitir Birçoğunun da içini ısıtır
"Onu duydum en soğuk diyarda En yabancı denizde"
"Umut" o tüylü şeydir.
En ünlü şiiri.
Kimin yazdığını söyleyecek var mı?
Evet?
Bayan Perkins.
O şiiri Emily Dickinson yazdı.
Sessizlik!
Yeter!
Sessiz olun!
Sessizlik!
Birinci sınıf edebiyatını üçüncü kez mi almak istiyorsun Bay Reed?
CEZA KÂĞIDI - RUBY EMORY SEBEP - SINIFTA DİKKAT DAĞITMAK
Adın ne?
Ruby.
Mücevhersin, değil mi?
Siyahi bir kıza göre güzel bir yüzün var, biliyor musun?
Fikrin değişir.
Ben Doris.
Merhaba.
Marangoz olmak için küçük değil misin?
Pencereyi tamir ediyoruz.
Öyle mi? O zaman şanslısın.
En iyi pencere tamircileri
buranın en iyi tamir dükkânı olduğunu söyler.
Şeker yok.
Dikkatli ol Gracie Jean.
Gracie?
Gracie, annene cevap ver.
Gracie.
Gracie?
BALTALAR
Güzeller, değil mi?
Acaba...
Beyin etinin nasıl görüneceğini hiç düşündünüz mü Bayan Emory?
Şıllığın teki köpeğimi öldürseydi
sanırım ben de merak etmeye başlardım.
Anne, işimiz bitti mi?
Dale ile hiç konuştun mu?
-Of be Betts. Anaheim mı? -O kadına bu zevki yaşatmazdım.
-Bir saatlik mesafe. -Mesele yol değil Clarke.
Değişim başlıyor.
Onlar taşındı, Dale birdenbire satıyor. Sence tesadüf mü?
-Bilmiyorum. -O biliyor.
Bu sadece başlangıç.
Göreceksin.
Dale terfi aldı ve yeni bir çocuk için uğraşıyorlardı,
belki daha geniş bir ev lazımdır.
Bu ne demek yani?
Hiç.
Ne olacağını bildiği için taşınıyor.
Onlar kalırsa evi değersizleşecek.
Tuhaf davrandığını biliyordum.
Canları cehenneme.
Bunun için kızamazsın Betts.
O iyi bir kız.
Tanrı aşkına, o senin en iyi arkadaşın.
En iyi arkadaşlık birini sınayana kadardır Clarke.
Artık biliyorum.
Biliyoruz.
Adi herif.
Onları evden çıkarma konusunda konuşma yapacakken
şimdi kendisi taşınıyor.
Henüz taşınmadı. Konuşabilir.
Nakliye kamyonunun arkasından mı?
"Devam edin millet. Mücadeleyi sürdürün.
"Mektuplaşmayı unutmayalım." Başlarım ona.
Yapma Betts.
Sen konuş.
Tüm kupürler bende. O mongoldan daha zekisin zaten.
-Marty yapsın. -O daha beter.
Onun yerine Watts'a taşınsak ya?
Senin konuşman gerek.
Söylenecek doğru sözleri hep bilirsin.
Sana âşık olma sebeplerimden biri bu.
Bunlar değil mi?
Yapabilirsin Clarke.
Dale'e, Midge'e ve herkese
dik durmanın nasıl olduğunu gösterebilirsin.
Ne dersin?
Tamam Betts ama bunu yaparsam
Midge ile barışacaksın, tamam mı?
Nereye gidiyorsun?
Neredeyse unutuyordum.
Zeytin dalı. Midge'e şeker lazımdı.
Okul nasıldı kızım?
İyi.
"İyi" mi?
Doğu Compton Lisesi'nin en zeki kızından daha fazlasını bekliyorum.
Normaldi.
Sınıfta Emily Dickinson okuyan tek kişiydim.
-Öyle mi? -Tabii ki sensin.
İşte benim kızım.
Emily Dickinson demek.
Pekâlâ.
Peki ya sen küçük hanım?
Bugün buralarda annene yardım ettin mi?
Annemle bodrumdaki pencereyi tamir ettik.
-Ne kadar naziksin. -Evet.
Bayan Vera'yı gördükten sonraydı.
Onu ben gördüm. Annem sadece hissetti.
Tamam.
Sanırım annen bana sonra anlatır.
O ne?
Ev yapımı.
Haklıydın.
Polislere dediklerin konusunda.
Son zamanlarda kendimde değilim.
Ama şimdiden daha iyi hissetmeye başladım.
Baba?
Henry.
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal