ONI
Odeszły już czasy,
Gdy w sercu czułem radość.
Ustał ciężki znój
na polach bawełny
Kot do wora.
DZIEŃ 4
NIE CHCIAŁEM CIĘ BUDZIĆ WZIĄŁEM DZIEWCZYNKI, ZARAZ WRACAMY, H
Wracaj tu.
Daj mi ten patyk.
Mamusiu!
Skarbie.
-Halo. -Hazel?
-Lucky Emory? To ty? -Tak.
Luck! Ciekawa byłam, jak długo Emory będzie was ukrywał
w tym East Compton. Podoba ci się tam?
Szczerze mówiąc, Hazel,
jak dziś się stąd nie wyrwę,
to komuś przyłożę.
Znam ten typ.
Z miejsca rozpoznam.
Nie da pan sobie wcisnąć więcej bubli.
Wie pan, o czym mówię.
Choć ostatni zakup kapelusza raczej się nie udał.
Dał się pan wrobić.
Dlatego pokażę panu tylko jeden odbiornik.
Zasługuje pan na ten sam system domowej rozrywki co ja.
-Myśli pan? -Ja to wiem.
Skoro moja żona chwaliła się sąsiadom, to co dopiero pańska.
Jej znajomym szczęki opadną na widok tej motoroli.
Mama nie ma znajomych.
To teraz będzie ich miała.
W Sears & Roebuck jest taniej.
Pogadam z właścicielem.
Może coś poradzę.
Słuchajcie...
Zamiast czekać, aż mama pójdzie z nami do kina,
zrobimy sobie kino w domu.
Razem będziemy oglądać.
Co pan powie na darmową dostawę?
Zgoda.
Pewnie macie setkę kuzynów. Teraz zechcą u was nocować.
Tatusiu.
Tatusiu!
Kiedy?
-Za jakieś dwie godziny. -Dwie?
Może być.
To dla pana.
Pewnie ma pan setkę kuzynów, którzy lubią lody.
Musimy dziś skrócić nasze spotkanie przy kawie.
Zaprosiłam dziewczyny i...
Ostatnio mamy tu urwanie głowy.
Skoro masz gości, to nie będę przeszkadzał.
Nie tak od razu, George.
Tyle że mamy dziś mniej czasu.
No tak. Jasne.
Dobrze się czujesz?
Opowiadaj.
O czymkolwiek.
Dobrze.
Tajemnica handlowa. Mleko czekoladowe.
Z brązowych krów.
George Bell.
Pewnie nabierasz naiwne gospodynie domowe,
które nie znają się na hodowli zwierząt.
Jak jakąś spotkam, to ci powiem.
Próbowałeś tych ciasteczek?
Byłaś kiedyś na prawdziwej farmie, Betty?
Pani Wendell.
Jeśli kiedyś...
Jeśli chciałabyś kiedyś
się stąd wyrwać.
Nie wiem, czy mężatce przystoi wyjazd
na czyjąś farmę, kiedy tylko najdzie ją ochota.
Nie miałem...
Clarke oczywiście też. Oboje. Na moje zaproszenie.
-Nie insynuowałam, że... -Ma się rozumieć.
Ja tylko...
Oferta jest aktualna. Ty i Clarke jesteście zaproszeni.
Żeby odetchnąć od tego wszystkiego.
Co robisz dziś wieczorem?
Całkiem się przez was spłuczę.
LODY
Gdzie usiądziemy?
Przy barze. Chodźcie.
Koktajl, szejk czy float?
Proszę dwa floaty z lodami i kawę.
Jasne. Już się robi.
Miłego dnia.
Skarbie? Chodź tu.
-Tutaj. -Mama wyszła.
Jest pan lekarzem, panie Emory?
Nie, ale dzięki.
Za parę dolarów zainstalujemy sprzęt. Podłączymy antenę na dachu.
Nie trzeba.
-Wielkie dzięki. -Luzik.
Dziękuję.
Długo tutaj mieszkacie?
-Tutaj? -W Compton.
-Kilka dni. A co? -Jeszcze dwie dostawy.
Uważajcie na siebie.
Powoli, szelmy.
Przestań!
Chwila.
Boże, znalazłaś nas!
Kuzyn Henry tyle o tobie opowiadał.
Opowiedz mi o Compton.
Pozwól, że to wezmę.
Wybacz. Powinnam przynieść ciasto.
Co tu się dzieje?
Cześć.
Pamiętam, jak miałaś dziewięć lat.
-Miałam wstąpić do sklepu. -Zapomniała o cieście.
Ze sklepu?
Cieszę się, że zapomniałaś. Chodź tu, moja piękna.
Gdy tu przychodzisz, nie musisz niczego przynosić.
Hazel o ciebie zadba. Chodź.
Zmykać mi stąd. No już, Junebug. Zabieraj kolegów.
Usiądź tutaj.
Przyniosę ci koktajl. Otwórz drzwi, Cynthia.
Cześć, Cynthia. Jestem umówiona.
O Boże. To pewnie Rosalie.
Tylko ty nie dostałaś wiadomości.
Odwołałam dziś wszystkie wizyty.
Poznaj żonę mojego kuzyna, Lucky.
-Cześć. -Cześć. Mogę po niej?
Przyjrzyj się. Według ciebie coś nie tak z jej włosami?
To babka z Compton.
To nie peruka.
Chodź tu.
Zarezerwuję dla ciebie całą sobotę.
Zapłać z góry dwa dolary.
-Będę wyglądać jak Sojourner Truth. -Nie moja wina.
Mam płacić z góry za dzisiejszą wizytę?
Żeby zarezerwować sobotę.
-Miałyśmy coś zjeść. -Daj dwa dolary.
Wróć za godzinę.
Junius!
Kogo ja tu widzę?
Junius. Ale wyrosłeś.
-Dobrze cię widzieć. -Ciebie też.
Lucky tu jest! Chodźmy!
-Idziemy. -Chodź, skarbie.
-To tak zwany bullshot. -Co?
Wódka, bulion wołowy i sos worcester.
-Dobry. -Widzicie?
A teraz sama im powiedz.
Okropność. Powiedz im.
No cóż, Tommy to...
Nieraz oberwał pasem, nie jest niewiniątkiem...
Nikt nie twierdzi, że to aniołek, ale nie o to tu chodzi.
A o co, Betty?
Muszę podać obiad. Niektóre z nas muszą karmić dzieci.
Chodzi o to, że wasze...
Że nasze dzieci nie zasługują na chłostę gałęzią z drzewa.
-O Boże. Z drzewa? -Nie wychłostała go.
Sama im powiedz.
Najpierw Tommy pędził jak...
-A potem ta Murzynka... -Wymachiwała...
Miała w ręce...
Miała patyk.
Widziałam.
Ktoś wczoraj widział, że miała w ręku broń, czy tylko ja?
Sama nie wiem.
Może Midge i Dale wiedzą, co robią.
Wyjeżdżając.
Powiem Marty'emu,
żeby wspomniał coś wieczorem na zebraniu rady osiedla.
Nie trzeba.
Clarke przygotował prezentację.
Ktoś musiał przejąć pałeczkę po Dale'u.
Czyli Clarke?
Tak.
Wie, co należy powiedzieć,
poza tym jesteśmy tutaj prawie od początku.
Celuj w typa, Marty.
Gracie, wracaj do środka.
I to już.
Tak jest, mała. Idź się pobawić.
Hej! Złaź tu, czarnuchu.
Nareszcie.
Panowie.
Pano...
Zejdź. Pogadamy.
Zanim podniesiecie tę puszkę czy potem?
Niechcący upuściłem.
Twoja suka uderzyła mojego syna.
Więc utniemy sobie pogawędkę.
Mam dzieci w domu.
-My też. -Co ci powiedziałem?
Moja żona zbiła ci syna.
Może nie zbiła, ale...
nieźle go nastraszyła.
Niech zejdzie i opowie swoją wersję.
Nie ma żadnej wersji.
Złazisz czy mamy tam wejść?
Jak tu wejdziecie,
to zejdziecie dużo szybciej.
Jeśli ja zejdę,
wynik będzie taki sam, tyle że potrwa to dłużej.
Twardziel z ciebie, co?
-Załatwimy to na zebraniu. -Teraz to załatwimy.
-Złazisz czy nie? -Musisz poprosić.
Nie prosi, tylko ci każe.
Poprosisz tak,
żeby nie było żadnych nieporozumień, gdy spełnię twoją prośbę.
-Grozisz nam? -Najpierw ty.
Potem ty. A potem ty.
Jest nas trzech.
Te małpoludy to siłacze.
Poproś.
Marty...
To twoj bachor.
Niech ta dzikuska nie zbliża się do mojego syna! Jasne?
Mamy cię na oku, King Kongu.
Chwila.
Nie widzieliśmy Lucky od proklamacji Lincolna.
Proponuję toast.
-Wszyscy. -Świetny pomysł.
Chciałabym go wygłosić.
Dziękuję, Hazel.
Za szynkę. I za wszystko.
I dziękuję wszystkim.
Choć nie wszystkich was znam,
a wy nie znacie mnie, bo straciliśmy kontakt, ale...
W porządku, nie spiesz się.
Czuję się tu mile widziana.
Wśród rodziny.
Was też zapraszam.
Do Compton.
To niedaleko. Odwiedźcie nas.
Dziękuję.
Na zdrowie!
Gdzie dokładnie mieszkacie?
Na Palmer Drive.
Palmer...
-Słyszałaś o tej rodzinie? -Nie rozpowiadaj plotek.
-O czym? -Zamieszkała tam rodzina kolorowych.
Żona obdarła dzieci ze skóry, a mąż ususzył im główki.
W kółko powtarzasz te brednie.
Spadaj! Jak by nie było, nie robimy takich rzeczy, chyba że...
-To wina białych. -Lepiej słuchać, zamiast paplać.
Powodzenia, Luck.
Przyda ci się.
Zdrowie Luck!
-Zdrowie! -Zdrowie Luck!
Gracie, nie dotykaj tacek, są gorące.
-Nie słyszałaś? -Halo?
Naprawdę?
Wcale jej nie zabraniam.
Dobrze się bawicie?
Założę się.
Następnym razem. Dobrze. Też cię kocham.
Nie musimy czekać, prawda?
Wasza mama została na kolację u cioci Hazel.
Panie i panowie, przedstawiamy prawdziwą historię.
Nazwiska zmieniono, by chronić reputację niewinnych.
Spraw sobie perukę.
Straciłabyś interes.
A ty mi płacisz?
Połowa moich klientek ma peruki.
Nikt tu nie pokazuje swoich włosów poza tobą, wieśniaro.
-Dbasz o mojego kuzyna? -Lepiej zajmij się moją fryzurą.
Paniusia z Compton raczy wybaczyć.
-U nas wszystko gra. -To dobrze.
A jak tam te wasze urwisy? Troje ich macie, prawda?
Masz delikatną głowę.
I gotowe.
Z Hazel nie zginiesz.
Wychowałam piątkę w tych trzech pokojach.
W Compton pewnie macie sporo miejsca.
Dawniej mieliśmy mnóstwo.
Tutaj wszyscy siedzą sobie na głowie.
No cóż, tutaj
mogę paradować ze swoim czarnym tyłkiem,
gdzie tylko mi się podoba.
Pieprzyć Jima Crowa.
Przyprowadź tu swoje córki, a dam ci zniżkę rodzinną.
Pewnie nie wiesz, ale Junius ma smykałkę do nożyczek.
Jak tylko twój synek podrośnie,
Junius zrobi mu takie fale, że nabawisz się choroby morskiej.
Jak mu tam? Chester?
Co z tobą?
Nie podoba ci się?
Przyzwyczaisz się.
Wracaj na przyjęcie.
Muszę iść. Pora na mnie.
-Muszę iść. -Już? Nie.
-Nie idź. -Muszę.
Henry zajmuje się dziewczynkami. Dzwoniłam. Nie idź jeszcze.
W razie czego od razu do mnie dzwoń.
Pospieszymy na odsiecz.
Może Clarke'a zatrzymali w pracy.
-Zjawi się. -Tak.
Inni też pracują, a przyszli na czas.
Będzie tu.
Dość tych podchodów. Otwieram zebranie.
Troszkę się spóźnia. Zaplanował mowę.
Widocznie zaplanował, że się spóźni.
No dobra.
Chcecie zdążyć na odcinek Detektywa Martina Kane'a?
To nie zwlekajmy. O czym ta dyskusja?
Przepędzić kolorowych!
No dobrze.
Razem z kumplami odwiedziłem dziś tego czarnucha.
-Żeby wiedział, że pora pakować manatki. -Słusznie.
Tak. Earl przy tym był.
Nie przestaniemy naciskać i zobaczycie.
Długo tego nie zniosą.
Nie mówimy tu o przemocy jako takiej.
-Czemu nie? -Powinniśmy.
Wystarczy dokuczyć kolorowym na tyle,
by chcieli się jak najszybciej wynieść.
Powoli i wytrwale.
Tak właśnie wygramy.
-Ale jak? -„Jak?”
Powoli i wytrwale, Len, przecież mówię.
Mogę coś powiedzieć?
Jasne.
W roku 1900 w Compton odkryto złoża ropy.
Wiem to, bo mój ojciec zarządzał rafinerią Beverly Hills Oil Field.
Zatrudniał około 1000 ludzi.
Kto dał ci pracę, Marty?
Kolorowy?
Usiądź, Betts. Nie potrzebujemy...
Czym zajmowali się kolorowi pomiędzy rokiem 1876 a 1900?
Tragarze, nianie...
Tymczasem nasi ojcowie i dziadkowie budowali świat.
Nasz świat.
Odnoszę wrażenie,
że niektórzy z obecnych tu mężczyzn wolą działać powoli i wytrwale.
Ale wiecie co?
Tak właśnie rozrasta się pleśń.
Same to wiecie.
-Nie da się tego usunąć. -Właśnie!
Otóż to. Gdy się pojawi, jest już za późno.
Nie da się tego usunąć. I powoli
ta czarna pleśń zaczyna wszystko porastać.
Dlatego musimy...
Musicie...
chronić to, co mój ojciec... Co wasi ojcowie tu stworzyli.
Nie powoli i wytrwale, ale natychmiast, do cholery.
Niektórzy traktują to jak dar, a nie dziedzictwo.
Dzięki skutecznej kampanii w Gardenie
jedyna czarna rodzina, która tam zamieszkała,
po tygodniu już uciekła.
To dowód na to, że musimy działać.
I pójść do więzienia?
Za to, że chcesz chronić swoją rodzinę?
Swój dom?
Gdybym była mężczyzną, nie zastanawiałabym się.
A co jeszcze mielibyśmy zrobić?
Cokolwiek byłoby lepsze niż nic.
Powiedzmy tylko,
że sprawimy, iż zatęsknią za czarem Południa,
przed którym tak uciekali.
Zatem, panowie,
pytam każdego z was z osobna,
kto pisze się na to, by przepędzić stąd tych Murzynów?
Imponujące.
Proszę pani?
Wezwę policję.
W West Compton też się pienili
z powodu paru czarnych, a teraz proszę.
Większość mieszkańców to czarni.
Ceny nieruchomości wręcz poszły w górę.
Gdy byłem mały, były tu same farmy.
Gdy tu przychodziłem,
w okolicy nie widać było żywej duszy.
To miejsce było moje.
Dziś człowiek nie ma gdzie zebrać myśli.
Tylko tutaj, w tej... puszce.
Czasem, późno w nocy,
tyle mi się nazbiera,
że czuję, że tracę zmysły.
Nie ma się co dziwić.
Rozumie pani?
Nie zwariowałam.
Razem przeszukaliśmy ten autobus.
Pani, ja, kierowca.
Był pusty.
Wczoraj dała pani popis z pistoletem męża.
Dziś powiadomili nas, że ścigała pani małego Dentona z kijem w dłoni.
Zaczyna wyłaniać się pewien schemat.
Będę musiał opowiedzieć się po którejś stronie.
Nie lepiej, bym był po pani stronie?
Chciałabym wrócić do domu.
Zróbmy tak,
opowiem pani mężowi, co się stało.
Nie.
Wydaje mi się,
że wasza rodzina może się tu zadomowić.
Problem w tym, że źle do tego podeszliście.
Jeśli sąsiedzi mają was zaakceptować,
to muszą poczuć się przy was bezpiecznie.
No dobrze.
Betts, zapytam jeszcze raz...
Był na dachu, wolny jak ptak.
Marnie wam poszło, co?
Masz u mnie dług.
No dobrze, pora kończyć...
Dziękujemy wszystkim...
Zaczynałem się martwić.
Dziewczynki już śpią.
Próbowały nie zasnąć. Czekały.
Dobrej nocy!
Chciały ci to pokazać.
O co chodzi?
Chce ci się pić?
Czekaj.
Hazel i ci durnie potrafią wypić.
Przejdzie ci. Wypij.
Hazel nieźle cię urządziła.
Mężczyźni...
Szarpali mnie.
-Co? -Szarpali mnie.
Nie widziałam ich...
Przyszli tu i mówili, że ścigałaś jakiegoś chłopaka.
To nie tak...
Uderzyłaś go? Nie będę się gniewał.
Nikogo nie uderzyłam...
Dobrze.
Byłam w autobusie.
Nic nie widziałam.
Tylko te dłonie.
To było nienaturalne.
Wiem, co mnie spotkało.
Luck, to, co cię spotkało...
To, co spotkało naszego synka tego dnia...
Tamtego dnia?
Nie mówię o tamtym dniu.
To się dzieje teraz. Tutaj.
Jeśli ci dranie coś ci zrobili lub powiedzieli...
To nie oni.
Nie tylko oni.
W tym domu jest coś złego.
Czuję to. Coś koszmarnego.
Powiedz, że mi wierzysz.
-Luck... -Muszę to usłyszeć.
BENZYNA
Trzyma ci ptaszka, jak się odlewasz?
Żadne powoli i wytrwale.
MURZYŃSKIE NIEBO
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski