DEPARTAMENT WOJNY PRZEDSTAWIA
WITAJCIE W DOMU
Amerykański sen trwa.
Wujek Sam i G. I. Bill of Rights robią wszystko,
by pomóc chłopakom stanąć na nogi.
ZAPISY STUDENTÓW
Edukacja, szkolenia zawodowe,
tanie hipoteki i nie tylko.
NOWE DOMY
Urząd ds. Weteranów znalazł już domy
pięciu milionom młodych rodzin.
A gdzie, spytacie,
osiedlają się ci ambitni Amerykanie?
W Mieście Aniołów, wiadomo.
To najszybciej rozrastające się miasto w USA.
W całym Los Angeles
trwa budowa nowych osiedli.
Na zachód, moi mili.
Przyszłość Ameryki jest w słonecznej Kalifornii.
ONI
MAPA LOS ANGELES I OKOLIC KLASYFIKACJA STREF MIESZKALNYCH
A POŻĄDANE - B W MIARĘ POŻĄDANE C DEGRADACJA - D ZAGROŻENIE
A POŻĄDANE
B W MIARĘ POŻĄDANE
C DEGRADACJA
West Compton było zielone.
ZAGROŻENIE
Bez czarnych czy Meksykanów.
Ale, jak widzicie, w ciągu dekady
całe osiedle zmieniło barwę na czerwoną.
Musieli wręcz wybudować więcej domów
dla Murzynów chętnych tam zamieszkać.
Co jesteś skłonny nam zaoferować?
Siedmioprocentowe odsetki
na nieruchomości nabyte przez Southland.
Siedem? W Sun Trust oferują nam cztery.
Nie zdzieraj z nas.
Napędzimy ci klientów.
Sprzedacie domy za podwójną cenę i do tego
hipoteka na 20%?
Chwila.
Bierzecie od czarnych jeszcze więcej?
Z tego nikt się nie wygrzebie.
Gdyby twój bank miał prawo udzielać pożyczek czarnym,
-też byś tak robił. -Bez przesady.
Sześć procent i dobijemy targu.
Ratusz zatwierdzi nowe projekty Southland w East Compton,
gdy kupią wszystkie domy.
-To nic pewnego. -Wiem, o czym mówię.
Chicago. Baltimore. Lansing...
Oakland, Seattle...
Umieli przewidywać.
Jedna czarna rodzina w zamożnej białej okolicy,
a reszta natychmiast skłonna będzie wybulić.
Czarni nie są głupi. Też nie chcą mieć takich sąsiadów.
Tylko w Ameryce ludzie zapłacą podwójną cenę
za coś, na co i tak ich nie stać.
Co będzie, jak odkryją, że zostali naciągnięci?
Może pani Koistra pożyczy ci podpaskę higieniczną.
Wywiążą się z rat? Dobrze dla nas. Nie wywiążą się? Też.
Oby się nie wywiązali.
-Nieruchomości wracają na rynek. -Po wyższej cenie.
Okolica należy do czarnych.
Bez dostępu do tradycyjnej hipoteki.
-Chcesz liczydło? -Wujku.
-Sześć procent. -Tak jest.
Jak wygląda prognoza?
Pani Koistra zda nam raport. Że tak powiem.
Tak.
Dobry początek.
Dziś sprzedaliśmy drugą nieruchomość w promieniu dwóch przecznic.
Czarne rodziny, zwłaszcza weteranów,
tłumnie ciągną na zachód.
Chwila. Dwie rodziny w obrębie dwóch przecznic to tłumy?
Mówiłeś, że jest bystra.
Przybywają tu i nie wahają się kupować w ciemno.
Na razie to tylko dwie rodziny,
ale, ostrożnie szacując, za pół roku
-East Compton będzie jak West Compton. -Spójrzcie na mapę.
To nasza gorączka złota. I to my mamy monopol.
Jeśli mogę...
Zrobiłam rozeznanie i mogę stwierdzić,
że tam, gdzie wprowadzają się czarni, wartość domów rośnie.
No tak.
Więc zamiast tworzyć nierealną bańkę cenową,
niszczyć osiedla i życie tym ludziom,
zaoferujmy konkurencyjne oprocentowanie kredytów.
Nadal możemy osiągnąć zyski.
-Gdzieś ty ją znalazł? -Nie jesteśmy komunistami.
Co za naiwność.
Ujął nas twój zapał.
Masz większe jaja niż ci goście z Compton.
Mówię, że na dłuższą metę...
Mogłaś troszczyć się w domu o dzieci czy męża,
ale znalazłaś swoje powołanie.
Nie spieprz tego, ulegając swoim kobiecym słabościom.
Jeśli to cię przerasta, to idź to fryzjera...
Ojej.
Dwadzieścia procent? Od kwoty głównej?
To normalne przy tego typu transakcji.
Wiem, że to sporo, ale bierzemy na siebie całe ryzyko,
gdyż tradycyjne banki nie udzielają czarnym
kredytów na domy w ekskluzywnych osiedlach.
Kochanie, za 30 lat dom będzie nasz.
Z możliwością wcześniejszej spłaty, gdy wasze warunki ulegną poprawie.
Posiadłość tylko dla osób rasy kaukaskiej.
My w bujanych fotelach, wokół biega gromadka wnuków.
Przyszłość rodziny jest bezcenna.
A to co?
OSOBA POCHODZENIA CZARNEGO
To bez znaczenia.
Mamy w ogóle prawo tu zamieszkać?
-Pani Helen już to wyjaśniała. -Świat się zmienia.
Bierzecie w tym udział. To ekscytujące.
Powiem bez ogródek.
Początki bywają trudne,
ale po kilku dniach wszystko się ułoży.
Słyszeliśmy o pewnych incydentach w Bell i West Compton.
Stare dzieje. Teraz?
Trudno o przyjemniejszą okolicę.
Mieszka tam pani?
Na razie odkładam do skarbonki, ale...
Ufam ci.
Nie przewiduję kłopotów,
ale wprowadzając się w nocy, wywołacie mniej zamieszania.
Widziałaś dzisiejszy komiks?
-Zawsze mnie powala. -Tak.
I jak nam poszło?
Pilnuj swojej działki.
Zjedz coś na poprawę humoru.
Nie mam czasu.
Daj spokój. Zostań.
Zadam ci pytanie.
Ile nieruchomości zdołasz opchnąć?
Skąd mam wiedzieć? To początek.
Moglibyśmy poszerzyć zasięg i razem zbić fortunę.
-Razem? -Tak.
Nie bądź taki pazerny.
To ja dbam o to, by nie było zamieszek w East Compton.
Nie podnoś głosu.
Gdyby nie ja, te asfalty
dyndałyby od Palmer Drive do autostrady.
I za to ci płacimy.
Nie pojmuję cię.
To normalne chcieć więcej.
Ludzka natura.
No cóż. Jeszcze ze dwie transakcje i wystarczy.
-Chrzanisz. -Myśl sobie, co chcesz.
Wciągnęłaś mnie w to.
Chcesz przerwać, zanim się rozkręcimy?
Myślisz, że nie znam przepisów?
To moja pieprzona robota.
A ty łamiesz prawo.
Ty też.
Nie.
Płacisz mi gotówką.
Nie ma mnie, jestem jak duch.
Za to ty podpisujesz umowy w imieniu swojej firmy.
To wszystko jest na papierze.
Bierzesz to na siebie.
Nazwisk twoich szefów nie ma na tych umowach.
Jeśli mnie odstawisz,
to sama się pogrążysz.
-Posłuchaj... -Nie.
Wypłaczesz się lesbom w pierdlu.
Pociągniemy to do samego końca.
Mamy już dwa domy.
Kto następny?
Rodzina Emorych. Dziś się wprowadzają.
Odpłynęłaś? Coś jeszcze powinienem wiedzieć?
Nie. To zwykła rodzina.
Mąż, żona, dwójka dzieci. Chyba dziewczynki. On jest inżynierem...
Nie piszę o nich artykułu do Life.
Mam gdzieś, kim są.
Sprawdzam, ilu ludzi bym potrzebował,
gdyby Kong wpadł w szał.
Osiedlowy komitet powitalny pewnie da mu popalić, że tak powiem.
Lepiej coś zjedz. Strasznie zbladłaś.
-Pieprzę cię. -Nie wiedziałem, że jestem w twoim typie.
To ty sprzedajesz domy czarnuchom.
Wiesz, co robią kobietom?
Nie cackają się jak biali.
-Słuchaj... -Coś w tym stylu?
Płacz.
Popłaczesz się?
Przestaniesz to robić?
Sprzedawać im domy?
Niech tylko zjawią się w East Compton smoluchy bez mopa w ręce...
Przepraszam, co to znaczy?
Proszę się tym nie przejmować.
Jak mówiłam, panie Emory,
tego typu zastrzeżenia utraciły moc prawną.
Wiedziałeś?
Dom należy do państwa.
Ktoś chyba
chce brzoskwinkę.
Mamusia już idzie.
Jestem tu.
Zaraz wracam.
Hej, Sierżant.
Piękny dzień.
Tak.
To prawda.
Zgubiła się pani?
Nic z tych rzeczy.
Przechadzałam się i zobaczyłam ten piękny dom.
-Sierżant, wracaj. -Nic nie szkodzi.
No popatrz. Jaki dobry pies.
Lubisz mnie, co?
Odeszły czasy,
gdy w sercu czułem radość.
Ustał ciężki znój
na polach bawełny.
Tatuś mi to śpiewał.
Uwielbiam tę piosenkę.
A ty?
Nie znam jej.
Odchodzę z tego padołu
do lepszego miejsca.
Gdzie głosy wzywają
Starego... Joe
Sierżant.
Jestem tu, kochanie.
To twoje dziecko?
Tak.
-Jak ma na imię? -Chester.
Chester.
Radzę pani już pójść. I to już.
Mój mąż zaraz wróci.
Ten, co poszedł gdzieś z dwiema dziewczynkami
jakąś godzinę temu?
Widzieliśmy go.
Dasz mi go?
Słucham?
Twojego synka.
Bardzo bym chciała.
Dasz mi go?
Wynocha!
Jestem tu.
Skarbie! Już dobrze.
Jestem tu.
Już dobrze. Zobacz.
Odchodzę z pokornie schyloną głową,
gdzie głosy wzywają starego Joe.
Jestem tu.
Kota do wora.
Jeszcze raz.
Kota do wora.
„Bóg tak umiłował świat,
że Syna swego Jednorodzonego dał,
aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął,
ale miał życie wieczne.
Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił,
ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.
Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu,
a kto nie wierzy, już został potępiony,
„bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego”.
„I rzekł:
nagi wyszedłem z łona matki
i nagi tam wrócę.
Dał Pan i zabrał Pan.
Niech będzie imię Pańskie błogosławione!”. Amen.
Coś ty powiedziała?
Że Pan Wszechmogący ma wobec nas plan.
On daje i On zabiera...
Gdy przyjdzie po twojego synka,
pozdrów Go ode mnie.
Prędzej znajdziemy Klan w Monroe
niż drani, którzy to zrobili.
W Monroe wieszają czarnych, by zrobić sobie cień.
Weź, golnij sobie.
Masz rodzinę.
Gdyby mnie to spotkało,
wolałbym zginąć z ręką zaciśniętą wokół szyi białasa
niż żyć z tym...
Zamknij się, Woody.
Ty nie masz dla kogo żyć. On tak.
Mamusiu?
Kota do wora.
Zerwałyśmy je dla ciebie dziś rano.
Boję się jej, Ruby.
Smuci się tylko.
My też.
Niedługo jej przejdzie.
Tak sądzisz?
Kota do wora!
Nie chcę być jak mama.
Nie będziemy jak mama. Powtórz.
-Nie będziemy jak mama. -Nie będziemy jak mama.
Ochronisz nas, prawda, tatusiu?
Zawsze, kochanie.
Nie martw się.
Już tu nie przyjdą. Obiecuję wam.
Jestem tu. Nic się wam nie stanie.
Co jak mama już nie wróci?
Wasza mama wciąż tu jest.
Ale nie jest sobą, tatusiu.
Nie słyszysz?
Jak z nim rozmawia?
Jakby oszalała.
Cicho bądź.
Nie mów tak o mamie.
Po tym, co przeszła.
Brak słów, by to opisać.
Ale ja ją ochronię.
Ochronię was wszystkie.
Obiecuję.
Mój synek.
Halo?
Przy telefonie.
Tak. Nadal jestem bardzo zainteresowany.
Mam rodzinę w Kalifornii.
Dziękuję. Dziękuję panu.
Też się cieszę na spotkanie.
Luck!
Pora na nas.
Dwie dziewczynki na dole potrzebują swojej mamy.
Ja też cię potrzebuję.
Sam nie dam rady.
Poradzimy sobie, skarbie.
Pamiętasz, kto mi to powiedział?
Nieważne, gdzie będziemy.
Jak daleko.
On zawsze będzie z nami.
Zawsze będzie z nami.
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski