Mrs. Emory,
mukhang tumatalab sa'yo ang Thorazine.
Kanlungan ang lugar na 'to, 'no?
Maayos ang pagbisita natin ngayon, Dr. Moynihan.
Kumusta, Mrs. Emory?
Balita ko, ayaw mo pa ring kumain, Lucky.
-Pero sabi niya, puwede kong kunin-- -Mrs. Emory dapat.
Ang pamilya ko.
Kailan ko makikita ang pamilya ko?
-Ano'ng sabi namin sa pagkagigil? -Hindi...
Hindi ako nanggigigil.
Mabuti.
Magtulungan kayo, Ella Mae.
Babantayan ko siya, Doktor!
Makinig ka, Lucky. Kailangan mong makinig.
Napakaswerte niya.
Kinumpirma ng otoridad sa North Carolina ang kwento mo.
Nakakalungkot.
Hindi akma sa kanya ang bilangguan.
Medikal ang kundisyon niya, hindi kriminal.
Kailangan ko lang siyang makausap.
-Tungkol sa ginawa niya sa anak n'yo? -Wala siyang ginawa.
-Syempre. -Kinuha nila siya agad,
'di ko nasabi kailangan kong sabihin.
Ano'ng sasabihin mo sa kanya?
Mr. Emory, nakita ko na ang ganitong kilos. Dito ako magaling.
Alam mo bang may ilang babaeng Negro,
ang ilan ay mas malala pa sa asawa mo,
na pumunta rito dahil may kahindik-hindik silang ginawa?
Subok nang napakamatagumpay ng paggamot ko.
'Di nakakatulong ang pagsubok mong bisitahin siya araw-araw.
Dapat niyang malamang pumunta ako.
At hindi ako galit. At naiintindihan ko.
Kung ba't niya ginawa ang ginawa niya.
Sa tamang oras.
Ngayon, mababagabag lang siya.
Kilala ko ang asawa ko.
'Di boluntaryo ang pananatili niya rito, naiintindihan mo?
Mananatili siya rito hangga't gusto n'yo.
Hangga't kailangan niya.
Para makatulong kami.
Makita man lang niya sana ang mga anak niya.
-Kailangan nila ang mama nila. -Matapos ang nasaksikan nila?
'Di ako child psychiatrist, nakakabigla siguro 'yon.
Kailangan mong pagtuunan ang mga anak mo.
Kumusta sila?
Matibay ang mga bata.
Sasabihin ko sa kanya na dumaan ka,
at nagpapakatatag kayo ng mga bata.
Pero pagtuunan n'yo ang makabawi.
Doktor, anong paggamot?
Sa totoo lang, nakikinig lang ako.
IKA-9 NA ARAW
Ginawa ko ang gusto mo.
May gatas at 2 asukal.
Masyado pa sigurong mainit.
Palamigin mo muna.
Napansin mo ba ang wallpaper?
Nakikilala mo ba?
Medyo matagal bago ko nahanap ang parehong pattern,
pero determinado ako.
Alam mo,
hinulaan ko ang size mo.
Ibinili kita ng ilang damit na pink.
'Di ka masyadong nagpi-pink.
'Wag mo 'yang galawin, Betty.
'Wag kang matakot.
Ha? Ginapos kita
para sa sarili mong proteksyon.
Akin na ang mga kamay mo.
Pamahid sa suso ng baboy.
Pantanggal ng mga markang 'yan.
Akin na ang mga kamay mo.
Si George 'to. Kilala mo ako.
Mabuti kang babae, Betty.
At gusto kong isipin na mabuting tao rin ako.
At alam ko ang hitsura ng pagmamahalan natin sa mga taong
hindi makaintindi.
Babaeng may asawa, nakipagtanan sa letsero?
Alam ko, mukhang matindi.
Ayos lang.
Makikita mo.
Gusto kong malaman mo
na handa ako 'pag handa ka na.
Sige.
Hinabol niya 'yong overhand fastball at 'di niya naabutan.
Ano, inalog mo ba?
Hindi, naglakad lang ako mula sa icebox papunta rito.
-Ano? -Alam mo, kasi... May...
May kaunting ipon tayo.
Ano'ng patutunguhan nito? 'Di siguro maganda.
Paano kung lumipat na lang tayo, 'no?
Sa lahat ng 'to, wala namang puwedeng sumisi sa'tin.
Narinig mo ba ang sinabi ni Betty?
Ang babaeng mapagmalaki, akala niya, mas magaling siya sa lahat.
Siguro, lumayas na 'yon.
Siguro, may nahanap siya at lumayas na siya.
'Di mo 'yon alam.
Siya lang ang may lakas ng loob dito.
Ngayon, gusto mo na lang umalis?
-Nakakadismaya ka. -Marty!
-Kumatok ka! -Nakita mo na ba 'to?
."Patay sa Pamamaril ang Sarhento ng Compton."
-Diyos ko! -Pinaghihinalaang pamamaril ng gang.
Ano bang sinasabi ko? Tayo ang may kasalanan dito.
Ba't 'di ka muna pumunta sa bangko? Tingnan mo, baka--
Tigilan mo na 'yan!
Nakakahawa 'yan, nagiging duwag ang anak ko.
Ikaw? Gusto mo na ring tumakbo?
Pareho kayong mga babae.
Handa ako, Marty.
Hello?
Wala. Wala. Wala.
Pero masisisi mo ba siya, kung ginawa nga niya 'yon?
Alam mo ang trato ni Clarke sa kanya.
Sa'ting dalawa at sa poste sa likod-bakod,
sa tingin ni Marty, dinakip ng mga ibang kulay si Betty.
Kilala mo si Marty. Kapag may naiisip siya...
Hindi niya gagawin. Sinubukan ko na.
Ewan ko. Ang lahat ng 'to...
Sabi ng doktor ko, 'di mabuti para sa baby ang lahat ng stress na 'to.
Ba't mo nasabi? Ewan ko kung makakasiguro tayo.
Sa tingin mo?
Mrs. Beaumont...
Arnette...
Ano'ng ginawa nila...
Ano'ng nangyari sa'yo?
Nakita ko siya.
'Yong Lalaki.
Nakipag-usap siya sa'kin.
At sa pamamagitan ko.
Noong pinasaktan niya sa'yo ang pamilya mo,
kinausap ka ba niya?
Sabi niya, puwede niya akong utusan.
Alam niya ang salita ng Diyos.
-Para siyang diyos kung magsalita-- -Mrs. Emory.
Hindi ka puwede rito.
Kilala ko siya. May--
Halika na, ayokong mapahamak.
-Ano'ng ginawa nila sa kanya? -Nasa mabuting lugar ka.
May ilang babaeng iba ang kulay na alam mo na, may problema.
Pero ang doktor...
mahusay siya sa paggamot sa kanila.
Sa pagpapabuti sa pakiramdam nila.
May nararamdaman ba siya?
'Wag mo 'kong kausapin.
Sir, may ipapasabi sana ako sa pamilya ko?
Pakiusap?
Isang tawag lang.
Mrs. Emory,
'yong babaeng doktor, nakikinig siya.
Kung ipapaliwanag mo sitwasyon mo,
pagbibigyan ka niya sa tawag na hinihingi mo.
Pakiusap.
Paano kung pamilya mo 'yon?
Ilang araw kang nakakulong dito, alalang-alala sila.
Kung ako, at nag-aalala ako sa pamilya ko.
Ipagsisigawan ko.
'Di ako susuko.
Kahit ano'ng mangyari.
Ang ganda mo.
Salamat, George.
Ano?
Wala.
Kasi...
Ito...
Nakakatuwa 'to, 'no?
Kain na tayo.
Ang galing mo palang magluto, George.
Sa totoo lang, dalawa lang ang alam kong iluto,
at kinakain mo 'yong isa.
'Di ako maarte.
Kahit anong gawin mo, magugustuhan ko.
Para...
Sa hinaharap.
Chablis ito. Galing France.
Ayaw mo?
Kasi...
Kadalasang nilalagyan ko 'to ng yelo.
Pero ayos lang.
Hindi.
Dito ka na nakatira.
Ang tanga mo, George.
Kung ano'ng gusto mo, 'yon ang makukuha mo.
Natatakot ako.
Alam ko. Alam ko.
Halika.
Ayos lang.
May kukunin lang tayo, tapos, aalis na tayo.
Kailangan ba nating bumalik kay Tita Hazel?
Oo. Sandali lang.
Mabuting makasama ang pamilya.
Kailangan nating maging malapit,
para pag-uwi ng mama n'yo, mahahanap niya tayo.
Ayoko. Sinaktan niya ang kapatid ko.
Hindi, napag-usapan na natin 'to.
Halika, Gracie. Tutulungan kita.
Kunin natin gamit natin.
Patay sa Pamamaril ang Sarhento ng Compton
Hoy, tsonggo.
George...
-Kung tayong dalawa talaga-- -Itinadhana ito, Betty.
Kung ikukulong mo ako sa ilalim ng lupa, hindi ako...
hindi tayo mabubuhay nang matiwasay.
Tama ka.
Ang galing mo sa mga bagay-bagay.
Baka puwede akong tumira kasama mo sa bahay gaya ng normal na...
Kung totoong pag-ibig 'to,
wala kang dapat ipag-alala.
Wine pa, Betty?
Sige, George.
Pasensya na at ganito ang nararamdaman mo.
Hinding-hindi swabe ang takbo ng totoong pag-ibig.
Kung kailangan kong patunayan sa'yo, gagawin ko.
Kung hindi mo ako mahal, kung gusto mong umalis...
ito ang pinakamahirap na gagawin ko,
pero sapat ang pagmamahal ko sa'yo para sumugal.
-Daddy? -Daddy!
Aba, tingnan mo nga naman kung sino'ng bumalik.
Nandito na si Daddy.
Tantanan mo siya!
Sasabihin mo na ba ang ginawa mo kay Betty?
-Hindi ko kinausap ang babaeng 'yon. -'Di kami naniniwala sa'yo.
Pakiusap, tantanan n'yo na kami.
-Gracie! -Bantayan mo 'yan, Earl.
Hindi, tingnan mo!
Tingnan mo! Ako lang. Ako lang, ha?
Bata lang sila. Ako ang harapin n'yo.
Pakawalan n'yo sila, at ako ang harapin n'yo.
Bitawan mo 'ko.
Sige.
Ngayon, ikaw...
o 'yong baliw na katulong na nakatira dito,
may alam kayo.
-Wala, sir. -Ewan ko.
Hindi, hindi! 'Yong babae...
-Betty ang pangalan niya, -Sige, Betty.
Hindi kami nag-usap.
Kahit kailan.
Sir, 'wag!
Hoy, hoy!
Ilang taon ka na, bata?
-Katorse. -Katorse?
-Hoy! -Sa aso, matanda ka na.
Layuan mo siya! Lumayo ka sa kanya!
Dalhin mo 'yong maliit sa basement.
-Gracie. -Tara.
-Hindi. -Hoy!
-Daddy! -Gracie!
Daddy!
Bumaba ka roon!
Ang tibay mo, nognog, bilib din ako sa'yo.
Ipagluto mo kami.
Ba't mo siya tinitingnan! Dali na!
-Earl, dalhin mo siya sa kusina! -Sige na, anak, ayos lang.
Marunong ka magluto?
Oo.
Sakto.
Iluto mo na.
Ang talino.
Sige na.
Pakawalan n'yo ang mga anak ko.
Nakaupo ka rito araw-araw habang pinapanood si Betty.
Maganda siya. Masisisi ka ba?
-Kalokohan! -'Di ba siya maganda?
Alam mong wala akong kinalaman kung nasaan man siya.
-Oo, pero may alam ka. -Wala, sir.
Doktor ka ba o ano?
Nagtatrabaho lang.
Tulad n'yo.
Kalokohan, tulad ko.
Engineer ako.
Nagkolehiyo ka. Magkano ang sweldo mo?
Sosyal kang nognog ka, na puwersadong mamuhay kasama ng mga ordinaryo.
Pakiusap.
Wala akong pakialam sa bahay na 'yon.
Baka hindi ikaw.
-Ano'ng ibig sabihin noon? -'Yong baliw mong asawa,
alam ng lahat na pumatay siya ng bata.
-'Di 'yon ang nangyari. -Ano, kasama sa bahay?
Gusto mong malaman ang nangyari?
Pinatay ng mga gagong puti ang anak namin.
'Yon ang nangyari.
Sige, nognog.
Sige.
Ipakita n'yo ang pamilya ko.
-Babalaan ko sila. -Ayaw ka nilang makita, Lucky.
-Ano? -Natatakot sila sa'yo.
At sa totoo lang, naiintindihan ko.
-Paano mo nalaman? -Nakipag-usap ako sa asawa mo.
Sumang-ayon siyang makakabuti kung hindi ka maiistorbo.
Hindi.
Oo.
Ano'ng ginagawa mo sa mga babaeng 'to?
Dose-dosenang Negrong babae ang inalagaan ko.
At naiintindihan kong iba ang mga kinakaharap ninyo
kaysa sa mga normal na babae.
Makinig ka sa'king puta ka.
Baka mali ang ginawa ko, pero 'di ko sinaktan ang anak ko.
-Puting putang katulad mo ang gumawa noon! -Tara na.
-Ang pumatay sa anak ko! -Umasa akong 'di ka pa ganito kalala.
Hayaan n'yo akong makita ang pamilya ko!
Mister...
Ni hindi ko nga alam ang pangalan mo.
'Di 'yon gawain ng mabuting kapitbahay.
Pero alam kong ama ka...
At nakita ko na ang asawa mo...
'Di mo dapat tinitingnan ang asawa ko.
Alam ko ang pakiramdam
na gusto mo silang protektahan.
-Pero parang 'di mo magawa. -Ano 'yon?
'Di 'yon ibig kong sabihin.
Napoprotektahan ko naman nang maayos ang pamilya ko
hanggang sa dumating kayo ng pamilya mo.
Tama.
Ibukas mo ang palad mo.
Daddy, 'wag mong gawin! Daddy, Daddy!
-Bitawan mo siya! -Gagawin ko talaga.
Itutok mo lang 'yan sa kanya, Earl.
Sige na. Sige na.
'Yan.
-At wala kang ideya kung nasaan si Betty? -'Di ko alam! 'Di ko alam!
'Di ko alam!
Saan ka pupunta, pare?
Dumapa ka lang!
'Wag kang gumalaw, boy.
'Wag kang gumalaw.
-Daddy! -Ayaw mo 'to.
Ayaw 'to ng Diyos.
Puwede pa kayong umatras.
Mahilig man kayo sa kulungan, pero ako, hindi masyado.
Itaas natin siya.
Daddy! Daddy! Daddy!
Mga anak, 'wag kayong tumingin!
Ibaba n'yo ako!
Lintik!
Bitaw!
Tulong?
Bakit ako...
Tao po?
Lucky...
Tulungan mo ako!
-Lucky! -Pakiusap, pakiusap.
Kung sa tingin nila, susumpungin ka na naman...
Magpahinga ka lang.
Pero 'di nila naiintindihan.
-Alam mong 'di ako baliw! -Lucky...
Ayaw mo akong mapahamak, 'di ba?
-Pero pakialis mo na 'to. -Pag-iingat lang 'yan.
Para 'di mo masaktan sarili mo.
Bago ang procedure ngayong gabi.
Ano?
Malala ka na, sa tingin ng babaeng doktor, mas mabuti kung mas mapapaaga.
Matutulog ka lang.
Sa totoo lang, 'yon ang pinakamabuti.
Ah, itim na baboy.
Kung nakinig ka lang sana sa'kin.
Nakikinig sa'kin ang pamilya mo.
Alam nila ang lugar nila.
Pero ikaw...
Sa ano'ng klaseng itim na salamangka ka gawa?
Anong kabuktutan ang nagtutulak sa iyong labanan
ang alyansa ko?
Layuan mo ang pamilya ko!
Lucky.
Hindi bagay sa'yo ang pangalan mo.
Sa tingin mo ba, mapipigilan ako ng mga kamag-anak mo?
Na makapasok sa mga utak at puso nilang
hindi matapat at natutukso?
Baboy,
'pag iniwan na kita rito,
sa lugar na ito,
uutusan ko silang wasakin ang isa't isa,
nang paunti-unti.
'Wag!
Dahil sa lakas mo sa pagsubok na 'to,
naawa ako.
Hahayaan ko silang kunin ang utak mo.
Para makalimutan mo nang nagkaroon ka ng pamilya.
At malapit nang ibigay ang awang 'yon.
Pero sa ngayon,
dapat mong pag-isipan ang kasamaan mo,
habang ipinagdiriwang ko ang pinaghirapan ko.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alyssa Lesaca
Mapanlikhang Superbisor