คนนอก
คุณนายเอโมรี่
ดูเหมือนทอเรซีนจะได้ผลดีนะคะ
ที่นี่เป็นที่หลบภัย คุณเห็นด้วยไหมคะ
วันนี้มีคนดีๆ มาหาเราด้วยค่ะ คุณหมอมอยนิฮาน
สวัสดีครับ คุณเอโมรี่
ฉันได้รับแจ้งว่า คุณยังไม่กินอาหารใช่ไหม ลักกี้
- แต่เธอบอกว่าฉันกินนี่ได้... - เรียกฉันว่าคุณนายเอโมรี่
ครอบครัวฉัน
ฉันจะได้เจอครอบครัวเมื่อไหร่
- เราคุยกันไว้ว่าไงเรื่องการตื่นเต้น - ฉันไม่ได้...
ฉันไม่ได้ตื่นเต้น
ดีค่ะ
คนทำได้ก็สอนคนอื่นนะ เอลล่า เม
ฉันจะดูเธอให้เองค่ะ คุณหมอ
คอยสังเกตนะ ลักกี้ เธอต้องคอยสังเกต
เธอโชคดีมาก
ทางการนอร์ทแคโรไลนา ยืนยันเรื่องของคุณ
ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้า
คุกไม่ใช่ที่ที่เหมาะสมสำหรับเธอ
เธอมีอาการป่วย ไม่ได้เป็นอาชญากร
ผมแค่ต้องการคุยกับเธอ
- เกี่ยวกับสิ่งที่เธอทำกับลูกชายคุณน่ะเหรอ - เธอไม่ได้ทำอะไรเลย
- แน่นอนค่ะ - พวกนั้นเอาตัวเธอไปเร็วมาก
ผมไม่ทันได้บอกเธอว่าผมต้องทำอะไร
คุณจะบอกอะไรเธอคะ
คุณเอโมรี่ ฉันเห็นพฤติกรรมแบบนี้มาก่อน ฉันเชี่ยวชาญเรื่องนี้ค่ะ
คุณรู้หรือเปล่าว่ามีผู้หญิงนิโกรหลายคน
บางคนอาการแย่กว่าภรรยาคุณ
เข้ามาอยู่ที่นี่ เพราะพวกเธอได้ทำเรื่องแย่ๆ เอาไว้
การรักษาของฉัน ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าได้ผลดี
สิ่งที่ไม่ช่วยอะไร คือการที่คุณพยายามขอพบเธอทุกวัน
เธอต้องรู้ว่าผมมาหา
และรู้ว่าผมไม่ได้โกรธ และผมเข้าใจ
ผมคิดว่าผมเข้าใจ สาเหตุที่เธอทำสิ่งที่เธอทำลงไป
เมื่อถึงเวลา คุณจะบอกเธอได้
ตอนนี้บอกไปก็จะทำให้ จิตใจเธอปั่นป่วนเปล่าๆ
คุณหมอ ผมรู้จักภรรยาผม
นี่เป็นการควบคุมตัวโดยไม่สมัครใจ เข้าใจความหมายไหมคะ
คือคุณจะคุมตัวเธอไว้นานแค่ไหนก็ได้ ที่คุณต้องการ
นานเท่าที่จำเป็นสำหรับเธอ
เพื่อที่เราจะได้ช่วย
อย่างน้อยก็ให้เธอเจอลูกๆ เถอะ
- พวกเธอต้องการเจอแม่ - หลังจากสิ่งที่พวกเธอเห็นเหรอคะ
ฉันไม่ใช่นักจิตวิทยาเด็ก แต่มันคงทำให้รู้สึกแย่มากเลย
คุณต้องเน้นไปที่การดูแลลูกๆ
พวกเธอเป็นยังไงบ้าง
เด็กๆ ปรับตัวง่าย
ฉันจะบอกเธอว่าคุณแวะมาหา
และคุณกับลูกๆ กำลังรับมือกับเรื่องนี้
แต่คุณห่วงเรื่องเยียวยาเถอะค่ะ
คุณหมอครับ นี่คือการรักษาแบบไหน
พูดตรงๆ นะ ส่วนมากฉันก็แค่รับฟัง
วันที่เก้า
ผมทำแบบที่คุณชอบเลย
นมกับน้ำตาลสองก้อน
ยังไงก็คงร้อนเกินไปอยู่แล้ว
ปล่อยให้เย็นสักหน่อยนะ
คุณสังเกตเห็นวอลเปเปอร์ไหม
จำได้ไหม
ใช้เวลานานเลยกว่าจะหาลายเดียวกันได้
แต่ผมก็เป็นคนแน่วแน่ได้นะ
ฟังนะ
ผมต้องเดาขนาดชุดของคุณ
แต่ผมซื้อชุดสีชมพูมาให้
คุณไม่ค่อยใส่สีชมพูเท่าไหร่
ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก เบ็ตตี้
คุณไม่ต้องกลัวไปนะ
โอเค การมัดตัวคุณไว้
มันเป็นการปกป้องคุณ
ส่งมือคุณมาสิ
ครีมทาเต้านม เอาไว้ใช้กับหัวนมหมูตัวเมีย
จะทำให้แผลหายได้นะ
ยื่นมือมาสิ
นี่จอร์จเองนะ คุณรู้จักผม
คุณเป็นผู้หญิงที่ดี เบ็ตตี้
และผมก็อยากคิดว่าผมเป็นคนดีเหมือนกัน
และผมรู้ว่าคนอื่น จะมองความรักของเรายังไง
คนอื่นที่ไม่เข้าใจน่ะ
ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วหนีไปกับคนส่งนมเหรอ
ผมรู้ว่ามันสุดโต่งไปหน่อย
ไม่เป็นไรนะ
เดี๋ยวคุณก็เห็น
ผมอยากให้คุณรู้
ว่าผมพร้อมเมื่อคุณพร้อม
โอเค
เขาตามลูกขว้างเร็วข้ามไหล่ลูกนั้น แต่ไม่ทัน
ผสมมาเหรอ
เปล่า ฉันก็แค่หยิบมาจากตู้เย็น แล้วก็เอามาให้เลย
- มีอะไร - คือ ฉันแค่... คือว่า...
เรามีเงินเก็บอยู่บ้าง
นี่มันเรื่องอะไร พนันได้เลยว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่
เราย้ายบ้านกันดีไหม
เรื่องเยอะขนาดนี้ คงไม่มีใครโทษเราหรอก
ได้ฟังเรื่องที่เบ็ตตี้พูดสักเรื่องไหม
ยัยคนสูงส่งนั่นคิดว่าตัวเองสูงส่งกว่าคนอื่น
ฉันว่าเธอหนีไปเอง
คงเจอใครสักคน แล้วก็หนีไป
คุณจะไปรู้อะไร
เธอเป็นคนเดียวที่นี่ที่กล้าหาญ
แต่คุณกลับจะหนีไปเฉยๆ เหรอ
- ผมผิดหวังในตัวคุณนะ - มาร์ตี้
- เคาะด้วย - เห็นหรือยัง
"จ่าเมืองคอมป์ตันถูกยิงตาย"
- พระเจ้า - คาดว่าโดนแก๊งอาชญากรยิง
ฉันพูดไว้ว่าไงล่ะ นี่เป็นความผิดพวกเรา
ทำไมคุณไม่ไปธนาคารก่อนล่ะ ดูว่าบางที...
หุบปากเรื่องนี้เลยนะ
มันจะส่งต่อไปถึงลูก ทำให้ลูกผมขี้ขลาด
แล้วนายล่ะ อยากหนีเหมือนกันหรือเปล่า
นายก็เป็นผู้หญิงด้วยใช่ไหม ปอดแหกทั้งคู่
ฉันเอาด้วย มาร์ตี้
ฮัลโหล
เปล่า ไม่มีอะไร ไม่มี
เธอจะโทษหล่อนเหรอ ถ้าหล่อนทำแบบนั้น
เธอก็รู้ว่าคลาร์กทำกับหล่อนยังไง
นี่เป็นความลับนะ
มาร์ตี้คิดว่าพวกคนผิวสีจับเบ็ตตี้ไป
เธอก็รู้จักมาร์ตี้ เวลาเขาเชื่ออะไรบางอย่าง เขาจะ...
เขาไม่ยอม ฉันลองแล้ว
ฉันไม่รู้ เรื่องทั้งหมดนี้...
หมอบอกว่าความเครียดพวกนี้ ไม่ดีต่อลูกเลย
ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ ฉันไม่รู้นะว่าเราจะมั่นใจแบบนั้นได้ไหม
เธอคิดงั้นเหรอ
คุณนายโบมอนต์
อาร์เน็ตต์
พวกเขาทำอะไร...
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ
ฉันเห็นเขา
ผู้ชายคนนั้น
เขาคุยกับฉัน
และผ่านฉัน
ตอนที่เขาบังคับให้คุณทำร้าย ครอบครัวของคุณ
เขาพูดกับคุณหรือเปล่า
เขาบอกฉันว่าเขาสั่งการฉันได้
เขารู้จักพระคัมภีร์ดี
- เขาพูดเหมือนกับเป็นพระเจ้า... - คุณนายเอโมรี่
คุณเข้ามาในนี้ไม่ได้นะ
ฉันรู้จักเธอ ฉันแค่...
ไม่เอาน่า ผมไม่อยากมีปัญหา
- พวกเขาทำอะไรกับเธอ - คุณอยู่ในที่ที่ดี
มีผู้หญิงผิวสีสองสามคนที่เข้ามา พวกเธอมีปัญหา
แต่คุณหมอ
เธอแก้ไขอาการพวกนี้เก่ง
ทำให้พวกเขารู้สึกดีขึ้น
เธอรู้สึกอะไรบ้างไหม
เลิกพูดกับฉันนะ
คุณคะ ช่วยส่งข้อความ ไปหาครอบครัวฉันให้หน่อยได้ไหม
ได้โปรด
ขอโทรหาแค่ครั้งเดียว
คุณนายเอโมรี่
คุณหมอผู้หญิงคนนั้น เธอรับฟังคนไข้
ถ้าคุณทำให้ทุกอย่างเรียบง่าย
ไม่มีทางที่เธอจะไม่ให้คุณโทรศัพท์หรอก
ได้โปรดเถอะค่ะ
ถ้าเป็นครอบครัวคุณล่ะ
คุณโดนขังอยู่ที่นี่หลายวัน พวกเขากังวลหนัก
ถ้าเป็นผม และผมห่วงครอบครัว
ผมจะตะโกนจากหลังคา
ผมไม่ยอมแพ้หรอก
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
คุณดูดีจัง
ขอบคุณค่ะ จอร์จ
อะไร
ไม่มีอะไร
แค่...
นี่มัน...
ดีใช่ไหม
เชิญเลยครับ
ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่า คุณทำอาหารเก่งขนาดนี้ จอร์จ
ให้พูดตรงๆ นะ ผมทำเป็นแค่สองอย่าง
คุณกำลังกินอย่างที่หนึ่งอยู่
ผมไม่เรื่องมากนักหรอก
ผมชอบทุกอย่างที่คุณทำแหละ
แด่...
อนาคต
แด่อนาคต
นี่ไวน์ชาบลีส์ จากฝรั่งเศส
คุณไม่ชอบเหรอ
ก็แค่...
ปกติฉันดื่มพร้อมกับน้ำแข็งสองสามก้อน
แต่ไม่เป็นไรนะ
เป็นสิ
นี่เป็นบ้านคุณแล้วนะ
แกนี่โง่จริงๆ จอร์จ
คุณชอบยังไง คุณก็จะได้แบบนั้น
หนูกลัว
พ่อรู้ๆ
มานี่มา
ไม่เป็นไรนะ
เราแค่เก็บของนิดหน่อย แล้วก็ไป
เราต้องกลับไปบ้านป้าเฮเซิลด้วยเหรอ
ใช่ แค่สักพักน่ะ
อยู่ใกล้ๆ ครอบครัวก็ดีออก
เราต้องอยู่ใกล้ๆ กันไว้
พอแม่กลับมาบ้าน จะได้หาเราเจอไง
หนูไม่อยากให้แม่หาเจอ แม่ทำร้ายน้องชายหนู
ไม่ใช่นะ เราคุยเรื่องนี้แล้วไง
ไม่เอาน่า เกรซี่ พี่ช่วยนะ
ไปเอาของเรากันเถอะ
จ่าเมืองคอมป์ตันถูกยิงตาย
นี่ ไอ้ดำ
นี่จอร์จ
- ถ้าเราควรจะอยู่ด้วยกัน... - ฟ้าลิขิตไว้ เบ็ตตี้
ขังฉันไว้ใต้ดินแบบนี้ มันไม่ใช่วิธีที่ฉัน...
ที่เราควรจะใช้ชีวิตเลย
จริงของคุณ
คุณมักจะฉลาดกับเรื่องต่างๆ เสมอ
บางทีฉันน่าจะไปอยู่กับคุณบนบ้าน เหมือนกับคนปกติ...
ถ้านี่เป็นรักแท้
ก็ไม่มีอะไรต้องห่วง
เอาไวน์อีกไหม เบ็ตตี้
โอเค จอร์จ
ผมขอโทษนะที่คุณรู้สึกแบบนี้
เส้นทางแห่งรักแท้ไม่เคยราบรื่น
ถ้าผมต้องพิสูจน์ให้คุณเห็น ผมก็จะทำให้ได้
ถ้าคุณไม่รักผม ถ้าคุณอยากไปจากที่นี่
มันจะเป็นสิ่งที่ยากที่สุดที่ผมเคยทำ
แต่ผมรักคุณพอที่จะยอมเสี่ยง
- พ่อคะ - พ่อ
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ะ ดูสิใครกลับมา
พ่อกลับมาบ้านแล้ว
ปล่อยเธอนะ
พร้อมจะบอกเราหรือยัง ว่าแกทำอะไรกับเบ็ตตี้
- ผมไม่เคยคุยกับผู้หญิงคนนั้นด้วยซ้ำ - เราไม่เชื่อ
ได้โปรด ปล่อยเราไปเถอะ
- เกรซี่ - ดูนังนี่ด้วย เอิร์ล
ไม่ ฟังนะ ไม่ๆ ฟังนะ
ฟังนะ ผมผิดเอง ผมคนเดียว ใช่ไหม
พวกเธอเป็นแค่เด็ก มาสะสางกับผมนี่
ปล่อยพวกเธอไป แล้วมาสะสางกับผม
ไปให้พ้น
โอเค
ทีนี้ ถ้าแก...
หรืออีดำสติแตกที่อยู่บ้านนี้
รู้อะไรบางอย่าง
- ไม่รู้ครับ - ไม่รู้สินะ
ไม่ๆ ผู้หญิงคนนั้น...
- เธอชื่อเบ็ตตี้ - โอเค เบ็ตตี้
เราไม่เคยคุยกันด้วยซ้ำ
ไม่เคยเลย
ไม่นะครับ
นี่ๆ
อายุเท่าไหร่ แม่หนู
- สิบสี่ - สิบสี่เหรอ
- นี่ - ถ้าเป็นหมาก็ถือว่าโตเต็มที่แล้ว
อย่ายุ่งกับเธอนะ อย่ายุ่งกับเธอ
เอาไอ้ตัวเล็กนี้ไปที่ห้องใต้ดิน
- เกรซี่ - ไปสิ
- ไม่นะ - นี่
- พ่อคะ - เกรซี่
พ่อคะ
ลงมาสิวะ
แกแกร่งดีนะ ไอ้ดำ ฉันยอมรับเลย
ไปทำอาหารให้เราหน่อย
มองเขาทำไมล่ะ ไปสิ
- เอิร์ล พาเธอไปห้องครัว - มาสิ แม่หนู ไม่เป็นไรหรอก
ทำอาหารเป็นไหม
ค่ะ
เยี่ยมเลย
งั้นก็ทำสิ
ฉลาดนี่
เถอะน่า
ปล่อยลูกๆ ผมไปเถอะ
แกนั่งอยู่นี่ทุกวัน คอยมองเบ็ตตี้
เธอสวย ไม่มีใครโทษแกหรอก
- ไร้สาระ - จะบอกว่าเธอไม่สวยเหรอ
คุณก็รู้ว่าผมไม่รู้ไม่เห็น ว่าเธออยู่ที่ไหนตอนนี้
- แต่แกก็รู้อะไรบางอย่าง - ไม่ครับ
อะไร นี่แกเป็นหมอหรือไง
ก็แค่คนทำงาน
เหมือนคุณ
จะเหมือนฉันได้ไงวะ
ผมเป็นวิศวกร
จบมหาวิทยาลัยด้วย ได้เงินเท่าไหร่
พ่อคนรวย ถูกบังคับมาอยู่กับคนธรรมดา
ได้โปรดเถอะ
ผมไม่มีธุระอะไรกับบ้านหลังนั้นเลย
แกอาจไม่มี
- หมายความว่าไง - เมียโรคจิตของแกไง
ทุกคนรู้ว่ามันฆ่าเด็ก
- ไม่จริงนะ - อะไร มันมาพร้อมกับบ้านนี้เหรอไง
อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเหรอ
มีคนขาวที่ไหนก็ไม่รู้มาฆ่าลูกเรา
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
โอเค ไอ้ดำ
โอเค
ขอฉันเจอครอบครัวหน่อย
- ให้ฉันเตือนพวกเขาทีเถอะ - พวกเขาไม่มาเจอคุณหรอก ลักกี้
- อะไรนะ - พวกเขากลัวคุณ
และพูดตรงๆ นะ ฉันเข้าใจพวกเขา
- คุณรู้ได้ยังไง - ฉันคุยกับสามีคุณ
เขาเห็นด้วยว่า ไม่ให้ใครมารบกวนคุณจะดีที่สุด
ไม่นะ
ใช่สิ
คุณทำอะไรกับผู้หญิงพวกนี้
ฉันดูแลนิโกรมาหลายสิบคนแล้ว
และฉันเข้าใจว่าแรงกดดันที่คุณต้องเจอ
มันต่างจากแรงกดดันของผู้หญิงปกติ
ฟังนะ อีเลว
บางทีสิ่งที่ฉันทำมันอาจจะผิด แต่ฉันไม่เคยทำร้ายลูกตัวเอง
- คนที่ทำคือผู้หญิงผิวขาวชั่วๆ เหมือนแก - ไปกันเถอะ
- ที่ฆ่าลูกฉัน - ฉันหวังไว้ว่าคุณจะไม่สติแตกขนาดนี้
ให้ฉันเจอครอบครัว ให้ฉันเจอพวกเขา
คุณ...
ผมไม่รู้ชื่อคุณด้วยซ้ำ
เป็นเพื่อนบ้านที่ไม่ดีเท่าไหร่นะ
แต่ผมรู้ว่าคุณเป็นพ่อคน
และผมเคยเห็นภรรยาคุณ
แกไม่ควรมองเมียฉันนะ
ผมรู้ว่าการอยากปกป้องพวกเขา
มันเป็นยังไง
- แต่คุณรู้สึกว่าคุณทำไม่ได้ - หมายความว่าไง
ผมไม่ได้จะสื่อแบบนั้น
ฉันก็ดูแลตัวเองและครอบครัวได้ดีนะ
จนแกกับครอบครัวโผล่มา
ใช่แล้ว
แบมือออกมา
แบมือ
พ่อคะ อย่านะ พ่อคะ พ่อ
- ปล่อยเธอไป - ฉันลงมือแน่ๆ
เอาปืนจ่อนังนั่นไว้ เอิร์ล
ก็ได้ๆ
เอาเลย
- และแกไม่รู้ว่าเบ็ตตี้อยู่ไหนใช่ไหม - ฉันไม่รู้ๆ
ฉันไม่รู้
จะไปไหนล่ะ แชปแมน
หมอบไว้เลยนะ
อยู่นิ่งๆ ไว้ ไอ้หนู
อยู่นิ่งๆ ไว้เลย
- พ่อคะ - แกไม่อยากทำแบบนี้หรอก
พระเจ้าไม่อยากให้เป็นแบบนี้
แกยังเดินจากไปได้นะ
พวกแกอาจชอบติดคุก แต่ฉันไม่ชอบหรอก
ดึงมันขึ้นไป
พ่อ พ่อ พ่อคะ
ลูกๆ อย่ามองนะ
ปล่อยฉัน
ไอ้เวร
ไปให้พ้น
หวัดดี
ทำไมฉัน...
หวัดดี
ลักกี้
ช่วยฉันด้วย
- ลักกี้ - ได้โปรดเถอะ
ถ้าพวกเขาคิดว่าคุณจะก่อปัญหาอีก...
คุณพักผ่อนเถอะนะ
แต่พวกเขาไม่เข้าใจ
- คุณก็รู้ว่าฉันไม่ได้บ้า - ลักกี้
คุณไม่อยากให้ผมซวยไปด้วยใช่ไหม
- อย่างน้อยก็เลิกมัดฉันได้ไหม - ก็แค่ป้องกันไว้ก่อน
คุณจะได้ไม่ทำร้ายตัวเอง
ก่อนขั้นตอนในคืนนี้
ว่าไงนะ
คุณเสียสติไปแล้ว คุณหมอคิดว่ายิ่งเร็วก็ยิ่งดี
คุณจะหลับไม่รู้สึกตัวไปจนเสร็จ
ให้พูดตรงๆ นะ ผมว่าแบบนี้ดีที่สุดแล้ว
โธ่ นังหมูดำตัวเมีย
แกน่าจะฟังฉัน
ลูกๆ แกฟังฉัน
พวกมันรู้ที่ต่ำที่สูง
แต่แก...
สร้างมาจากมนตร์ดำแบบไหนกัน
ความวิปริตแบบไหนที่ให้แกต่อสู้
กับพันธมิตรของฉัน
อย่ามายุ่งกับครอบครัวฉัน
ลักกี้
ชื่อแกนี่ช่างย้อนแย้ง
คิดว่าครอบครัวแก จะกีดกันฉันออกจากหัวได้เหรอ
ด้วยหัวใจที่ต่ำช้า
บาปหนาของพวกมัน
นังหมูตัวเมีย
พอฉันจากแกไป
จากที่แห่งนี้
ฉันจะให้พวกมันฉีกเนื้อกันเองเป็นชิ้นๆ
ชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ไม่นะ
เพราะความแข็งแกร่งของแก ในการทดสอบนี้
ควรได้รับความเมตตาจากฉัน
ฉันจะให้พวกนั้นเอาสมองแกไป
แกจะได้ไม่ต้องรู้ว่าแกมีครอบครัว
ความเมตตานั้นใกล้จะมาถึงแล้ว
แต่สำหรับตอนนี้
แกต้องรำลึกถึงความชั่วช้าของตัวเอง
ขณะที่ฉันยินดีกับผลงานของฉัน
คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ