COMPTON TYLKO DLA BIAŁYCH
KOLOROWI PRECZ
ONI
Dobra, księżniczko.
Czas na bal.
-Która godzina? -Pora cię przygotować.
Pięć mililitrów haldolu.
-Mogę prosić o wodę? -Oczywiście.
Po zabiegu.
Może tak to nie wygląda,
ale to dar, który przyniesie ci wielką ulgę.
Proszę. Mogę najpierw skorzystać z łazienki?
Proszę.
Nie chcę popuścić.
Jesteśmy już na balu?
Już prawie.
Kurwa.
Obyś spróbował.
Tatusiu!
Zostańcie tutaj.
Tatusiu!
Pieprzony asfalt!
Jego pieprzona...
Jebane murzyniątko zabiło...
Obróć się.
Sukinsynu...
I kto jest teraz bambusem?
O Boże!
Pieprzony małpiszon!
Mam dziecko w drodze, asfalcie.
Miałeś gdzieś, gdy chodziło o moje dzieci.
Zostaw go! Marty! Skarbie.
Każ jej się zamknąć.
Wszystko w porządku, skarbie.
-Nic mu nie jest. -Nic mi nie jest, kochanie.
Wezwę policję.
No dalej. Zrób to.
A twój facet dostanie kulkę w głowę.
Ty brudny czarnuchu!
Nie, proszę, nie!
Nie!
Chcesz wiedzieć, co znaczy stracić dziecko?
Twardziel z ciebie, co?
-Ręce do góry! -Mamusiu!
Patrz na mnie, jak do ciebie mówię.
Tatusiu!
Zabierz siostrę do waszego pokoju.
Morderca!
-Zostań tu. -Nie zostawiaj mnie!
-Idę po tatusia! -A jak pani Vera...
-Ona nie istnieje. -Widziałam ją. I mama...
Mamy tu nie ma.
Pani Vera nie istnieje.
Powtórz. Ona nie istnieje.
Ona nie istnieje.
Zostań tu. Zamknij oczy i nie otwieraj, póki nie wrócę. Obiecujesz?
Obiecuję.
Ruby!
Przysięgam wierność fladze
Stanów Zjednoczonych Ameryki
i republice,
którą symbolizuje...
Zabłysną dziś!
Nasi chłopcy dziś zabłysną. Zagrają jak nikt!
Gdy zajdzie słońce, wzejdzie księżyc
Nasi chłopcy zabłysną.
Nasi chłopcy dziś zabłysną. Zabłysną dziś!
Nasi chłopcy dziś zabłysną...
Jednemu, niepodzielnemu narodowi
który każdemu gwarantuje wolność i sprawiedliwość.
Słońce zajdzie Księżyc wzejdzie
Nasi chłopcy zabłysną
Nasi chłopcy dziś zabłysną. Zabłysną dziś!
Dziewczynki!
Ruby Lee?
Gracie Jean?
LOŻA DLA KOLOROWYCH
Lubimy oglądać filmy, co nie, panie Henry?
Tu jest bezpieczniej niż na zewnątrz z tymi szczwanymi białasami.
Niecnotami.
Gdzie są?
Kto taki?
Moje córki, czarnuchu.
Jeśli choć włos im z głowy spadnie...
A co mi do nich i ich ślicznych główek?
Za to ty pewnie już swoje wycierpiałeś,
jeśli chodzi o małe dzieci.
Gadaj, gdzie są.
Gadaj.
Chcesz je zobaczyć,
to rozejrzyj się
i sam zobacz.
SZATNIA
CZARNE HOLLYWOOD
Biedny pan Henry.
Powtórzę, co już raz powiedziałem.
Nigdy nie zjawa się we właściwym miejscu
o właściwym czasie.
Ani u szefa Berksa,
ani we własnym domu,
kiedy białasy przyszły powiesić cię na sufitowej belce.
Ale tamtego dnia to co innego.
Słodki Boże, tamtego dnia.
Biedna pani Lucky
chciała zatrzymać go na trochę,
by spędzić ranek z córeczkami
i tym słodkim maluszkiem.
Ale pan Henry już coś sobie zaplanował.
Chciał zabrać córeczki do kina.
Kupić prażoną kukurydzę,
zanim się skończy.
Dlatego
tamtego dnia
wyszedł godzinę wcześniej.
O jedną godzinę wcześniej.
Pan Henry wreszcie miał znaleźć się we właściwym miejscu
i o właściwej porze.
Pan Henry.
Pewnie spodoba się panu ten film.
Piękny dzień.
Tak.
To prawda.
Myślałam, że mnie lubisz.
Spieprzaj do piekła, diable.
Wiesz, czemu się spotkałyśmy?
Czemu cię wybrałam?
Bo ja wiem.
Wiem, kim chcesz być, a kim nie chcesz.
Miała broń. Przed domem.
Na oczach wszystkich. Było mi wstyd.
Czego chcesz?
Nie chcę być taka jak oni.
Nie chcę już być... brzydka.
-Nie będziemy jak mama. -Nie będziemy jak mama.
-Przestań! -Za późno, Ruby.
Już jesteś taka jak ona.
Trzymała twojego braciszka w pudełku, ta maciora.
Spalić ten przeklęty dom!
-Spierdalać! -Nic tu po was!
Nie!
Co robiliście w piwnicy u Emorych?
Pokazywaliśmy tym małpiszonom, że to nasze miejsce.
-Marty! -Zamknij się, suko!
Chroniliśmy dzieło naszych ojców.
A ty traktujesz to, co mamy, jako dar zamiast przypisane prawo.
Wiesz, kto to powiedział?
Twoja żona.
Nie warto marnować kuli na pieprzonego zdrajcę.
Ciota.
-To nie twoje miejsce! -Czarna suka!
Mogłam zgadnąć. Zaatakowałaś mojego synka!
Betty miała rację co do was. Domyśliła się!
-A co z Betty? -Morderczyni!
-Bydło! -To nasz dom!
-Po coście tu przyjechali? -Co zrobiłaś Betty?
-To nie twoje miejsce! -To nasz dom!
Wracajcie, skąd przyszliście!
Na początku
Bóg stworzył
niebo i ziemię.
Wtedy Bóg rzekł:
„Niechaj się stanie światłość!”.
I stała się światłość.
A potem Bóg rzekł:
„Niechaj zbiorą się wody w jedno miejsce
i niech się ukaże powierzchnia sucha!”.
Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią.
Dziewczynki?
Na co ci książka?
Pani Vero!
Mama?
Nic z tego, suko!
Mamo!
PANI VERA RADZI
I kiedyś zostanę nauczycielką. Jak mamusia.
Mam tu przy sobie
mądrą dziewczynkę, więc sobie poradzę.
Nie będziesz jak mama!
Naprawdę wróciłaś, mamusiu?
Tak, kochanie. Mamusia wróciła.
Wróciłam.
Gdy twój tatuś oglądał film w kinie,
mama miała inne plany.
Czysta pościel.
Czyste dziecko.
Musiałam, Ruby Lee.
-Zanim skończył się film... -Czyściuteńkie.
Zanim wróciliśmy do domu...
A teraz pora na ciebie.
Ruby Lee.
Moja Ruby.
Już dobrze, skarbie.
Już dobrze.
To, co się stało tamtego dnia
twojemu bratu
i mnie...
Nie musisz o tym wiedzieć.
Ale musisz wiedzieć jedno.
Nigdy bym cię nie skrzywdziła, Ruby Lee.
Nigdy w życiu.
Nie wiesz tego?
Czemu jesteś moją Ruby?
Bo lśnię jak rubin.
Właśnie.
Przepraszam, mamo.
Chodź tu.
Nie musisz przepraszać.
Za nic. Słyszysz? Za nic.
Za nic.
Już dobrze.
To twoje dziecko?
Tak.
Jak ma na imię?
Pytam...
jak ma na imię?
Chester.
Radzę się teraz skupić, panie Henry.
Nie dam rady.
Siadaj, czarnuchu!
Dasz mi go?
Wynocha!
Jestem tu!
To najlepszy moment.
Jestem tu.
Czemu panu to robią, panie Henry?
Białasy biorą wszystko, jakby im się to należało.
Jakby wszystko było dla nich.
Zabiorą ci żonę
i twoje dziecko.
I twoją pracę.
I twój dom.
Kiedy wreszcie przestaną, panie Henry?
-Nigdy. -No właśnie.
Zaczną od małego palca
i kto wie na czym skończą.
Została mi jedna kula.
Nie potrzebujesz kul.
Tamtego dnia nie ochroniłeś żony i syna,
ale możesz ochronić swoją rodzinę teraz.
Wyjdź tam.
Wyjdź z pustymi rękami.
I pokaż białasom to, co chcą zobaczyć.
Bestię!
Polną bestię!
Bestię!
Polną bestię!
Polna bestia!
Co teraz zrobisz?
Polna bestia!
Co teraz zrobisz?
Polna bestia!
Chcą zabierać.
I zabierać!
Zabierać!
-Henry. -I zabierać...
Luck.
Powinienem był...
Powinienem był tam być.
-Powinienem był tam być. -Nie mogłeś tego przewidzieć.
Żadne z nas nie mogło.
Przepraszam.
Chciałem to naprawić.
Praca.
Dom.
Wiem.
Wszyscy to wiemy.
A tam są dwie dziewczynki, które potrzebują tatusia.
Ja też cię potrzebuję.
Damy radę, Henry.
Damy radę, Luck.
Co teraz zrobisz?
Nie jesteś mną.
Nigdy mną nie będziesz.
Wyjdę pierwszy.
Wyprowadź dziewczynki za sobą.
Nie wychodź tam, tato.
Nic mi nie będzie, kochanie.
Jasne?
Nic nam się nie stanie.
Co się nam przytrafiło?
Co jeśli wrócą?
Już nigdy nie wrócą, jasne?
-A oni? -Nie będziemy przed nimi uciekać.
Przed nikim już nie będziemy uciekać.
Lucky.
Macioro.
Dość uciekania.
Mamo?
Luck.
To nie koniec, Henry.
Po co tu przyszłaś?
To nie twój problem, diable.
Raczej to,
że teraz tu jestem.
Zakłóciliście porządek rzeczy.
Bóg chciał, by nasza wspólnota zachowała czystość.
Intencji,
zamiarów
i krwi.
Kto dał wam prawo?
Sam Bóg.
Napisane jest, że wasza podła, gnuśna rasa ma cierpieć i tyrać na nasze żądanie.
-Ja się z tym nie spotkałam. -Wredna bestio.
Wzięłaś pod uwagę,
że to się nie skończy?
Że ta klątwa was prześladuje.
Przyszła za wami w nasze strony
i nie opuści was, gdy wyruszycie gdzie indziej.
Mieliście przymierze.
Świętą więź, której nie dotrzymaliście.
Tamtego dnia Go zawiedliście.
Też doświadczyłem tego bólu.
Utraty dziecka.
Ukochanego, słodkiego synka.
Pozostawiona wyrwa
musi być zapełniona.
Oferuję ci dar,
jakiego mnie nie było dane otrzymać.
Porzuć cierpienie.
Tam czekają cię same męczarnie.
Ból.
Zaś tu,
przy nim,
zaczniesz od nowa.
Mój skarb.
Tak, twój skarb.
Mój synek.
Jestem tu.
Straciłam synka.
Ty też?
To jedyne, co nas łączy, diable.
Próbowałeś mnie oślepić. Nas wszystkich.
Byśmy przestali widzieć, kim jesteśmy.
Ale jestem tu, sukinsynu.
I widzę cię.
Widzę cię.
DZIEŃ 10
ONI
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski