Zrobiłem zdjęcia rentgenowskie i nastawiłem
niektóre kości do sekcji zwłok.
W sumie dwadzieścia pięć złamań.
- Swoje w życiu widziałem... - To kilku zabójców.
16-letni dzieciak, zbudowany jak Bo Jackson.
Pewnie gangster.
Zebrał kumpli i trochę zaszalał.
Myślisz, że licealiści z ołowianymi rurami
złamali jej kość ogonową, krzyżową, L1, L3, T6, C5, C6, C7?
A ty co myślisz?
Tak połamane ciała zostały przejechane przez pociągi.
Żadne z obrażeń nie pasuje do tego rodzaju urazu.
- Zastanawiam się, jakie inne maszyny... - Też o tym pomyślałam.
Może jakaś zgniatarka do śmieci.
Ale to oznaczałoby, że zabójca wyciągnął ją z domu
na teren przemysłowy, zabił ją,
wrócił z ciałem, wsadził ją pod zlew,
wszystko w ciągu jednej nocy, nie zwracając niczyjej uwagi.
Chyba że uznacie, że zrobił to chłopak.
Groził innym dzieciom, żeby go nie wydały.
Ale skąd w takim razie brak siniaków.
Mógł połamać jej kości i ustawić jej ciało później?
To jakieś wyjaśnienie.
Bez bicia serca krew gromadzi się w dolnych częściach.
Można wywierać nacisk bez powstania siniaków.
Ale z tego, co wiem, zmarła w wyniku wstrząsu neurogennego.
Co to jest?
Powikłania związane z urazami kręgosłupa.
Powikłania.
Mówisz, że nie umarła od razu?
Po kilku minutach.
Miała dom pełen dzieci. Jakim cudem nikt jej nie usłyszał?
Porażenie strun głosowych.
Skręcono jej kark, ale nie na tyle, by ją zabić.
Komunikacja między mózgiem a ciałem zostaje utracona.
Mott chciała krzyczeć, ale jej płuca nie otrzymały tej wiadomości.
Więc była przytomna.
Jakby kazał jej to oglądać.
ONI: STRACH
Prawa noga ofiary została złamana i wygięta do tyłu.
Widoczne rozległe złamania.
Co robisz?
Przesłuchuję nagrania z miejsca zbrodni.
Sprawdźmy rejestr z opieki społecznej. Wszystkich, którzy mieszkali w tym domu.
Wcisną nam jakieś kity.
Nie chcą, żeby te akta były brane pod uwagę na procesie.
- Więc? - Tak tylko mówię.
Najprostsza odpowiedź jest zazwyczaj właściwa.
Wielki potężny dzieciak, który miał do niej dostęp.
Dobra.
Papierkowa robota.
Co?
Chodzi o życie tych ludzi.
Wiesz co?
Nieważne. Masz to w dupie.
Chodzi o... Dobra.
- Myślisz, że o to tu chodzi? Spoko. - O co?
Słuchaj, moja pierwsza dziewczyna...
była czarna.
Więc...
Ta sprawa Rodneya Kinga? Nie wierzę.
Nieźle popieprzone.
Nienawidzę glin.
To po prostu kolejny gang.
Zawsze czepiają się mojego kuzyna Ernesta.
Potem chcą udawać, że nic się nie stało.
- Tak. Jest nieciekawie. - „Jest nieciekawie”?
Nigdy się ciebie nie czepiali?
Pewnie.
Tak, pewnie.
Okej.
W porządku?
Tak, spoko.
Ale muszę lecieć.
To nie ma nic wspólnego z naszą sprawą.
Ten sam profil ofiary, osiem kilometrów od Mottów.
Tego nie wiadomo.
Co ty tu robisz, Reeve?
Sposób działania jak Southside.
Przepytaliście już świadków?
Jak widać, tubylcy są trochę wzburzeni. Nie chcą współpracować.
Hej, nie karm zwierząt, Reeve.
- Jesteś gliną, siostra? - Zdrajczyni.
- Widzieliście, co się stało? - Gówno widziałam.
- Znacie ofiarę? - Na pewno nie.
Wiem tylko, że to zabójca z Southside.
Zabija tu siostry, a wy gówno robicie.
Za cholerę.
Dobrze wiecie.
- Ale to nie jakiś białas. - Halo!
- Co zrobisz? - Przepraszam.
Przepraszam.
To był on.
Znałeś ją?
Wszyscy umrzecie!
Hej! Nie uciekaj!
Kuźwa.
- Psy! - Zasłużyłeś sobie.
Psy!
Policja!
- Co on zrobił? - Na podłogę!
Psy!
- Pokaż ręce! - Zostaw go!
- Czego od niego chcecie? - Ręce do góry, cofnij się!
Wynocha z mojego domu!
Ręce do góry, cofnij się.
- Co robisz w moim domu? - Odłóż broń!
Wypierdalaj!
Nie zbliżać się!
- Kurwa, co tu robisz? - Cofnij się!
- Chcesz się zabawić, suko? - Stój!
- Chcesz się zabawić? - Stój!
Jebana suko!
Ile ci płacą za sprzedanie duszy?
Znalazłaś drogę w dół?
Pieprzony pies!
Pokaż ręce.
Pokaż łapy, już!
Pokaż łapy!
Dlaczego uciekałeś?
Bo się boję.
Gdybyś się zatrzymał, gdy prosiłam, nie miałbyś się czego bać.
Nie chodzi o ciebie.
Jesteśmy obserwowani.
Nie mogłem wyjść z domu.
Musiałem kupić mleko dla niemowląt.
- Policja! - Nie strzelaj. On ma dziecko.
Skurwysyn.
Nie, nie strzelaj! On ma dziecko!
Gdzie prochy? Wiem, że coś pichcisz!
Szedłem do domu, do syna, zanim coś się stanie.
Przeszukamy całe mieszkanie.
Odwróć materac, wyciągaj szuflady.
Teraz. Wstawaj, natychmiast!
Odwróć materac i wysuń szuflady!
Co to, kurwa, jest?
Nie! Przestań!
McKinney, przestań!
Wystarczy!
Przestań! Wystarczy.
Na lustrach są prześcieradła.
Nie! Nie rób tego...
Kurwa, gdzie dragi?
Nie, przestań.
Cześć.
Nie ruszaj się, kurwa.
Są tutaj?
McKinney, wystarczy.
Wystarczy!
Proszę pana.
Proszę pana!
Pieprzyć to.
Szkoda naszego czasu.
Już dobrze. Tatuś z tobą jest.
Halo?
- Halo. - Halo? Jest pan tam?
Kuźwa.
- Telefon był wyłączony... - Halo?
Halo.
- Halo. - Dzień dobry.
Niestety nie udało mi się znaleźć informacji, o które pan prosił.
Nie mogłam zlokalizować wniosku. Kiedy go pan złożył?
Co? Jak to?
Dopiero rozmawiałem z kobietą, była bardzo pomocna.
Powiedziała, że to będzie...
Przepraszam, z kim pan rozmawiał?
Marjorie. Rozmawiałem z Marjorie siódmego.
Przykro mi, Marjorie już tu nie pracuje.
Nie ma wzmianki o tym wniosku.
Może prześlę panu...
Wypełniłem wszystkie formularze miesiąc temu.
Wielokrotnie rozmawiałem z Marjorie.
I z Sebastianem. Nie był zbyt pomocny.
Ale powinien istnieć zapis wniosku.
Proszę, to...
To bardzo ważne.
Proszę czekać.
- Halo, proszę pana? - Tak.
- Znalazłam pana wniosek. - Świetnie.
Spełnienie tego typu próśb zajmuje dużo czasu,
jeśli w ogóle będziemy w stanie.
Dwa do czterech tygodni...
Jak ma pani na imię?
Beatrice.
Bea...
Dziękuję, Beatrice.
3/13 ZNÓW Brak odpowiedzi
Odezwę się w przyszłym tygodniu, ale jeśli mogłaby pani coś zrobić...
Dobrze, miłego dnia.
Raz, dwa, trzy.
Halo?
Hej, Edmund. Tu Rhonda z biura Stelli.
Cześć.
Dzwonię, bo obiecałam, że się z tobą skontaktuję...
- Tak, gdybyś coś dla mnie znalazła. - Tak.
Trafiłam na coś innego...
- Co to jest? - Horror.
Tak, to rola zabójcy.
Dla mnie?
Wiem, niezupełnie o tym myślałam,
ale scenariusz nie określa rasy,
a koleś przez cały film nosi maskę.
Powinien być duży, a ty jesteś wysoki.
Tak.
Pomyślałam, że byłoby fajnie.
W takich rolach nigdy nie obsadzają braci.
- To... - Wiem, że to nie jest...
Jesteś takim słodkim facetem.
Nie daj się zwieść pozorom.
Ale może być fajnie, prawda?
- Warto spróbować. - Oczywiście.
Dziękuję.
Jak tam praca?
Naprawdę?
Czasami lubię udawać, że jestem...
normalna.
W takim razie zobaczmy.
Dzisiaj wypłaciłem ugodę facetowi,
który potknął się na popękanym chodniku przed biblioteką publiczną
i złamał sobie...
Naprawdę?
Jak ci minął dzień?
Wiesz, praca to praca.
To musi być szaleństwo.
Dobrze, że skończyliśmy już z tym gównem.
Chcesz?
- Jestem blisko... - Kurwa, nie waż się.
Nie waż się.
Policja!
Otwierać albo wchodzimy!
Otwierać drzwi!
Otwierać!
Policja! Natychmiast otwierać drzwi!
Widzieliście, co zrobili mojemu dziecku?
To moje dziecko.
Curtis miał jakichś wrogów?
Nie rozumie pani, co tu się działo?
Tego nie zrobił żaden wróg.
Żaden człowiek nie jest zdolny do takiego zła.
Sam diabeł odwiedził to miejsce.
Kiedy ostatnio rozmawiała pani z synem?
Wczoraj wieczorem.
Był przerażony.
Błagał, żebym przyjechała.
- Która była godzina? - Mówił, że tu byliście.
Wcześniej.
Nie wydawał się wam przestraszony?
Dlaczego taśma klejąca?
Zmusił dziecko, by patrzyło.
Ma pani syna?
Wie pani, co robią naszym chłopcom.
Ostrożnie.
Nie!
Niech mnie pani nie dotyka.
Nie zabierajcie mi dziecka!
Naprawdę nie sądzisz, że to seryjny zabójca?
- Nie widziałeś... - Nie mówię, że nie są połączone.
Biorąc pod uwagę podobieństwa obrażeń, pewnie tak.
Mówię, że to celowe zabójstwa.
To nie są przygodne ofiary, prostytutki, uciekinierzy, bezdomni.
To mieszkańcy LA znalezieni we własnych domach,
zamordowani z brutalnością sugerującą osobistą zemstę.
Myślę, że zabójca znał te ofiary.
On je ustawia, tak jak Hillside...
Zabójca znał te ofiary,
dlatego szukam związku między ostatnią ofiarą a Malcolmem.
- Mężczyzną z domu zastępczego... - To 16-letni chłopak.
Curtis był dilerem narkotyków.
Malcolm może być narkomanem. Czekam na wyniki toksykologiczne.
16-letni chłopiec by tego nie zrobił, nawet naćpany.
Mamy dwa miejsca zbrodni. Żadnych odcisków, krwi, włosów, włókien.
Szukamy skrupulatnego zabójcy,
który już zabił i zabije ponownie.
- Nie, chwila. - Znowu ma ten wyraz twarzy.
- Co powiedziałeś? - Posłuchaj, po kolei.
Nie chcemy seryjnego zabójcy.
Ale taki się pojawił.
Zachowajmy rozsądek. Opierajmy się na faktach.
Poczekamy na następną ofiarę, może na kolejną.
Dobra. A jeśli powiem, że masz rację?
To seryjny morderca. Co teraz?
- To coś zmienia? - Więcej środków.
Kazałem sześciu detektywom sprawdzać naszych gliniarzy przez Kinga.
Detektywi patrolują miasto. Jest aż tak ostro.
Jednostka analizy behawioralnej FBI musi stworzyć profil.
A ja zostanę prezydentem. Marzenia.
- Możemy zwołać konferencję prasową... - Kiedy?
Przed czy po dzisiejszej piątej rozmowie szefa z mediami?
Tak byśmy powiedzieli, gdyby byli studentami USC?
- O tym mówię. - Serio, Reeve?
Nad Southside pracowało 50 detektywów. Nie mogłaś go dorwać.
A teraz mamy dwóch. A zabójca wciąż jest na wolności.
Chcesz ściągnąć na nas dodatkową kontrolę?
Cały czas chodzi tylko o nas?
Mamy straszyć już przerażoną społeczność?
Powinniśmy pokazać ludziom, że nam zależy.
Powinniśmy powiedzieć im prawdę.
Ukrzyżowaliby nas za to.
Wszystkie pieprzone media, programy polityczne,
sesje rady miejskiej...
- Bo nie próbujemy... - Koniec rozmowy.
Nie będę już o tym dyskutował.
Opanuj się.
Słuchaj McKinneya.
Chcesz o tym pogadać?
A ty?
To popieprzone.
To samo...
Niezupełnie, ale przydarzyło się mojemu przyjacielowi Troyowi.
Miałam 14 lat, on 17, i myślałam, że go zabiją.
Czemu zostałaś policjantką?
No...
Myślałam, że jeśli to ja będę miała odznakę,
nic złego się nie wydarzy.
LA Weekly. Zabriskie.
Halo?
- Mam coś dla ciebie. - Detektyw Reeve?
Nie możesz użyć mojego nazwiska.
W South Central jest nowy seryjny morderca.
Pierwsza ofiara, Bernice Mott. Druga, Curtis Maynard.
Oboje byli śledzeni na kilka dni przed morderstwami.
Mówili, że widzieli kogoś pod swoimi domami w nocy.
Jak ich obserwuje.
Dlaczego mi to mówisz?
Ludzie powinni wiedzieć.
Chcę ostrzec społeczność.
A jeśli ktoś ma jakieś informacje, chcielibyśmy je poznać.
A konferencja prasowa?
Departament nie chce teraz przyjąć takiego podejścia.
- Nie zgadzają się z tobą? - Nie mogę podać więcej szczegółów.
Kuźwa.
HALLOWEEN KOSZMAR Z ULICY WIĄZÓW
PIĄTEK, TRZYNASTEGO VI: JASON ŻYJE
STRONY ZABÓJCA
Szukasz mnie?
A może o mnie mówisz, bracie?
Wiedz, że kiedy patrzysz na mnie,
widzisz pełną transformację mężczyzny.
Nie jestem już Hulkiem. Jestem Hulksterem.
Tak, Hulkamania!
Zaczynamy.
To wyjątkowa chwila.
A kiedy każę ci coś zrobić, masz to zrobić.
Tata duch.
Raz, dwa, trzy.
Mamo?
BAW SIĘ ZE ŚWINKAMI!
Spójrz, kochanie, to Cheddar.
Jezu.
Idziemy.
Hej, cofnij się!
Cofnij się!
Tommy, chodź tutaj.
Uciekamy!
Co ty, kurwa, robisz?
Odłóż ten pieprzony nóż.
Oszalałeś?
Idiota.
Co z tobą nie tak?
Przepraszam. Ja nie...
Ja nie... Przepraszam.
Wiesz co? Zwalniam cię.
- Czekaj... - Wzywam gliny.
Przepraszam, kochani.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski