Καλημέρα, κύριε. Μπορείτε να κάνετε μπροστά;
-Με κλείνετε. -Πάρκαρε αλλού.
Ορίστε;
Είπα, μπορείτε να κάνετε μπροστά; Με κλείνετε.
-Μαύρη σκρόφα. -Πώς με είπες;
Όχι ρε γαμώτο!
ΑΥΤΟΙ: Ο ΤΡΟΜΟΣ
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ;
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΛΑ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ ΜΑΤΙΑ ΣΕ ΝΕΟ ΣΙΡΙΑΛ ΚΙΛΕΡ
ΡΙΒ
Ριβ!
Έχω δει στοχευμένα δημοσιεύματα, μα αυτό...
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ;
"Κάνε χώρο, Σφαγέα του Σάουθσαϊντ, έχεις παρέα.
"Σύμφωνα με πηγές στο Πάρκερ Σέντερ,
"ένας νέος σίριαλ κίλερ λυμαίνεται τη μαύρη κοινότητα,
"κι η αστυνομία ΛΑ κάνει ό,τι μπορεί για να το αγνοήσει".
Ριβ, ήσουν στην ομάδα κρούσης.
Κι εσύ λες ότι κάναμε τα στραβά μάτια;
-Εγώ, πάντως, όχι. -Εσύ όχι. Ναι.
Μόνο έδειρες έναν καίριο πληροφοριοδότη σχεδόν μέχρι τύφλωσης.
Να χαίρεσαι που δεν είχαν βιντεοκάμερα.
Ήταν κακοποιητικός νταβατζής,
που εξέδιδε κορίτσια σε ένα από τα πιο κακόφημα σημεία του Σάουθ Σέντραλ.
Ή δεν πειράζει επειδή "δεν εμπλέκονται άνθρωποι";
Μ' έχεις ακούσει ποτέ να λέω αυτήν τη μαλακία;
Δεν χρειάζεται, κύριε. Αυτοί εκεί έξω τη λένε κι εσείς το ανέχεστε.
"Δεν εμπλέκονται άνθρωποι"; Δεν το ακούς για θύματα από το Μπρέντγουντ.
Απορώ πώς δεν μπήκε στο αρθράκι σου.
-Δεν το έγραψα εγώ, υπαστυνόμε. -Δεν ήσουν η πηγή;
Ξέρω σίγουρα ότι δεν ήταν ο ΜακΚίνι.
Κινήθηκες πίσω απ' την πλάτη μου.
Αυτό που έκανες ήταν να αψηφήσεις την άμεση διαταγή
να μη μιλήσεις στον Τύπο αυτήν τη στιγμή!
Με βγάζετε απ' την υπόθεση;
Να σου κάνω τέτοια χάρη;
Όχι δα! Βγάζω τον ΜακΚίνι.
Η υπόθεση είναι πλέον δική σου ευθύνη.
Είπες στην πόλη ότι κυκλοφορεί ελεύθερος ένας νέος σίριαλ κίλερ!
Είναι δικός σου αυτός ο σταυρός.
Νωρίς ήρθες.
Ναι, μ' αρέσει να κάνω με το πάσο μου, χωρίς να με παρακολουθείς σαν το γεράκι.
Ήρθα μόνο να πάρω φόρμες παραγγελιών.
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Με παρακολουθείς σαν το γεράκι!
-Φεύγω, φεύγω. -Εντάξει.
ΚΟΥΡΕΛΗΣ ΑΝΤΙ
Δεν είμαστε ανοιχτά!
Μια προειδοποίηση.
Ο υπαστυνόμος σε θέλει στο γραφείο του στις 2:00 μ.μ.
Γι' αυτό που έγινε το πρωί;
Με τον ΜακΚίνι δεν συνεννοούμαστε. Χρειάζομαι νέο συνεργάτη.
Ο υπαστυνόμος μού ζήτησε όνομα, του είπα το δικό σου.
Και γαμώ! Πλάκα κάνεις;
-Ναι, θα ήταν τιμή μου... -Ηρέμησε.
Συγγνώμη. Απλώς ενθουσιάστηκα.
Ειλικρινά, σε θαυμάζω από τότε που ήρθα στο Ληστειών-Ανθρωποκτονιών.
Κι αν σου έλεγα ότι εγώ ήμουν η πηγή για το άρθρο της Weekly;
Θα είχες πρόβλημα μ' αυτό;
Με το ότι τους μίλησες για υπόθεση σίριαλ κίλερ;
Έτσι δεν τσίμπησαν τον Night Stalker;
Αν ο Γκιλ Καρίγιο δεν είχε μιλήσει,
ποιος ξέρει πόσοι φόνοι θα είχαν γίνει;
Ήμουν στις περιπολίες όταν έγινε αυτό.
Με τον Γκιλ ήμασταν γείτονες.
Είναι ο λόγος που ήθελα να μπω στο Ανθρωποκτονιών.
Ναι, μα άλλο να παρακολουθείς τον Night Stalker στα μίντια
κι άλλο να δουλεύεις σε υπόθεση σίριαλ κίλερ.
Σίγουρα θα τα καταφέρεις;
Έχει ξανασκοτώσει. Δεν ξεκινάς τόσο επιδέξια.
Ναι. Η έλλειψη φυσικών τεκμηρίων.
-Ούτε αποτυπώματα ούτε τρίχες... -Ούτε λάθη.
-Γνώριζε τα θύματά του. -Γιατί;
Λόγω βαναυσότητας. Προσπάθησε πολύ να τους ταπεινώσει.
Το νιώθω προσωπικό, εκδικητικό.
Τα θύματα ίσως είναι υποκατάστατα ανθρώπων που τον έχουν πληγώσει.
Όπως ο Μπάντι. Σκότωσε τόσες γυναίκες επειδή έμοιαζαν
με τη γυναίκα που τον πλήγωσε.
Ας προσπαθήσουμε να πάρουμε τα αρχεία απ' την υπηρεσία αναδόχων.
Ακόμη πιστεύω πως ίσως ο δολοφόνος μας έχει περάσει απ' την οικία Μοτ μικρός.
Δες αν έχει κανείς ποινικό μητρώο ή αν κάποιος γνώριζε τον Κέρτις Μέιναρντ.
Ελήφθη.
Γιατί τους χώνει σε μικρά μέρη; Δεν προσπαθούσε να τους κρύψει.
Άφησε ένα μονοπάτι με καθαριστικά που οδηγούσαν στη Μοτ.
Με τα έπιπλα προς το δωμάτιο του Μέιναρντ,
είναι σαν να μας οδηγεί εκεί.
Ήθελε να δούμε.
-Ναι. Τι να δούμε, όμως; -Εκείνον.
Κι αν νιώθει κρυμμένος;
Σαν τον Ζόντιακ, τον Γιο του Σαμ;
Δεν θα με εξέπληττε αν επικοινωνούσε και μαζί μας με κάποιον τρόπο.
Θέλει την προσοχή μας.
Γεια.
Μπορώ να περάσω;
Ναι.
Λοιπόν... Μάντεψε τι έκανα σήμερα.
Τι;
Παραιτήθηκα.
Πρέπει να στοχεύσω ψηλότερα.
-Έντμουντ, εγώ... -Αλήθεια, όλα καλά.
Όπως εκείνο το απόφθεγμα, "Πενία τέχνας κατεργάζεται".
Θα αναγκαστώ να πάρω τον ρόλο.
"Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς".
Ναι. Τολμηρό δεν λες τίποτα!
Πάντως,
σε συγχαίρω που κυνηγάς τα όνειρά σου.
Κι εσύ;
Τι όνειρα έχεις εσύ;
Ασχολήθηκα λίγο με την υποκριτική στο λύκειο, αλλά...
Δεν ξέρω, είναι δύσκολο όταν έχεις παιδί.
Όχι πως ονειρεύτηκα ποτέ να γίνω γραμματέας,
αλλά να βγαίνουν τα έξοδα!
Το καταλαβαίνω. Ο κόσμος χρειάζεται και γραμματείς.
Εντάξει, βασικά, μη με παρεξηγείς. Μ' αρέσει η δουλειά μου.
Κι αγαπώ τους συναδέλφους.
Είμαστε κάπως σαν οικογένεια.
Έχουμε μια παρέα και βγαίνουμε για ποτά μετά τη δουλειά τις Παρασκευές.
Εσύ κι οι φιλενάδες σου;
Ναι, εγώ, η Κόρτνεϊ, η Στέλα κι ο Ντόνοβαν.
Ναι, ο Ντόνοβαν έχει απίστευτο γέλιο.
Ο κάμεραμαν;
Ναι.
Ο βοηθός κάστινγκ.
Με συγχωρείς λίγο; Πρέπει να πάω στην τουαλέτα.
Η ΥΓΙΗΣ ΕΣΤΙΑ ΕΝΑ ΘΕΜΕΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ
Έντμουντ, τι κάνεις;
Έντμουντ.
Έντμουντ, δεν είναι αστείο!
-Έντμουντ, σταμάτα. -Δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να βγάλω απ' το μυαλό μου μια εικόνα σου.
Έντμουντ, σε παρακαλώ, σταμάτα.
Εσένα...
κομματιασμένη.
Σε παρακαλώ, Έντμουντ, έχω έναν γιο, θυμάσαι;
Θυμάσαι τον Κένι;
Έντμουντ, με χρειάζεται. Σε παρακαλώ, μην το κάνεις.
Σε παρακαλώ!
Αυτός ήταν φοβερός αυτοσχεδιασμός!
Βασικά...
Αλήθεια ένιωσα τον φόβο σου!
Εγώ πώς ήμουν; Καλός;
Ναι...
Ναι; Ναι!
Ναι!
Πέρασε η ώρα. Να πηγαίνω.
Ληστειών-Ανθρωποκτονιών. Ριβ.
Είσαι μία απ' τους ντετέκτιβ που ερευνούν τους φόνους που ανέφερε η Weekly;
Ναι. Εσύ ποιος είσαι;
Θέλω να με συναντήσεις αύριο.
Έχω πληροφορίες.
Το όνομά σου;
Λεωφόρος Νορθ Γουέστερν 34. 8:00 π.μ.
Έχουν γίνει άλλοι δύο φόνοι.
Εντάξει, εσύ πώς ξέρεις...
Εμπρός;
Συγγνώμη;
Είναι κανείς εδώ;
Ντετέκτιβ Ριβ, Αστυνομία ΛΑ.
Με ακούτε;
Εσύ μου τηλεφώνησες;
Βίκτορ.
Γιατί συναντιόμαστε στα σκοτάδια, Βίκτορ;
Το μαγαζί των γονιών σου;
Ζουν επάνω.
Είχες πληροφορίες για τους φόνους...
Έμεναν κι οι αδελφές μου εδώ.
Σου-Γιον και Σο-Γιανγκ.
Είναι νεκρές πια.
Οι αδελφές μου δολοφονήθηκαν.
-Τον περασμένο μήνα. -Τα δύο πτώματα που ανέφερες;
-Πώς πέθαναν, Βίκτορ; -Όχι!
Πες ότι δεν θα παρενοχλήσεις τους γονείς μου.
Είκοσι χρόνια ζουν στις ΗΠΑ.
Είναι καλοί άνθρωποι.
-Θέλω να ηρεμήσεις, -Αρκετά έχουν περάσει!
Ηρέμησε.
-Δεν ήρθα να παρενοχλήσω κανέναν... -Οι μπάτσοι...
Ανέκριναν τον πατέρα μου, τον ξεφτίλισαν!
Δεν το έκανε αυτός.
-Τον άφησαν ελεύθερο, και τώρα... -Βίκτορ.
-Και τώρα δεν κάνουν τίποτα. -Βίκτορ, άκουσέ με.
Δουλεύω στο Ανθρωποκτονιών.
Καταλαβαίνω τον πόνο σου.
Δεν νοιάζεται κανείς.
Κι ο δολοφόνος είναι ακόμη εκεί έξω.
Βίκτορ.
Τι συμβαίνει;
Όλα καλά.
Αστυνομικός είναι.
Αγάπη μου!
Αγάπη μου, έλα λίγο!
Κυρία μου, ήρθα για να βοηθήσω.
-Τι έγινε; -Ηρεμήστε, σας παρακαλώ.
Είναι αστυνομικός.
Έξω.
-Έξω! -Κύριε.
Δεν ήθελα να σας ταράξω. Ήρθα για να βοηθήσω.
Τέλος η αστυνομία.
Τελείωσε. Πάει!
Άσε μας ήσυχους!
Δεν ήρθε για σένα!
Εγώ την πιστεύω.
Μπορεί να μας βοηθήσει.
-Έχετε αγγίξει τίποτα από τότε... -Όχι.
Είναι ακριβώς όπως το άφησαν.
Πάντα κάλυπταν τους καθρέφτες;
Άρχισαν να το κάνουν κάνα δυο μέρες προτού πεθάνουν.
Τι σκατά είναι αυτό; Έχει σεντόνια στους καθρέφτες.
Όχι, μη...
Ένωσαν τα κρεβάτια τους;
Ναι.
Λίγες μέρες πριν πεθάνουν. Φοβόντουσαν να κοιμηθούν χώρια.
Τον ήξερες; Τον άντρα που φοβόταν η κυρία Μπερνίς;
Δεν ήθελε να αποκοιμηθεί.
Δεν ήθελε ν' αποκοιμηθούμε ούτε εμείς.
Και γυρνούσαν βιντεάκια;
Διαρκώς. Η Σου-Γιον ήθελε να παίξει στο σινεμά κάποτε.
Ξέρεις πού είναι;
Υπάρχει ένα παλιό φρεάτιο εξαερισμού εκεί πάνω, κλιματισμός.
Τι ύψος είχαν τα κορίτσια;
Σχεδόν όσο εσύ.
Ήταν πάντα κολλητές.
Λάτρευαν τον χορό.
Άρχισαν να φέρονται πολύ παράξενα.
Ένα απόγευμα είπαν ότι κάποιος τις ακολούθησε στο σπίτι,
μα δεν μπορούσαν καν να τον περιγράψουν.
Σκεφτόμουν ότι ήταν λόγω εφηβείας.
Σκεφτόμουν απλώς ότι ήταν υπερβολικές.
Σου-Γιον;
Σου-Γιον!
Φοβάμαι πολύ, Σου-Γιον.
Τον βλέπεις;
Με κοιτάζει κατάματα.
Αυτός είναι!
-Δίπλα στο φως του δρόμου. Τον βλέπεις; -Τον βλέπω!
-Εκεί είναι! -Μας κοιτάζει.
Ο άντρας με τα κόκκινα μαλλιά.
Τον βλέπω!
-Σου τον ανέφεραν ποτέ; -Όχι.
Εκεί είναι!
Τον βλέπω!
Εκεί είναι!
Με κοιτάζει.
Τις βρήκα το επόμενο πρωί.
Φοβάμαι πολύ, Σου-Γιον.
Αν θες το πιστεύεις, αλλά πολύς κόσμος εκεί έξω
σκέφτεται μήπως τυχόν βγεις από δω, και σε φοβάται αληθινά.
Έλεος, μπορεί να τα καταστρέψω όλα.
Τα πάντα, τρομερό.
Ένας ανθρωπάκος, τρομερό.
Πόσο ανασφαλείς είμαστε ως ανθρώπινα όντα,
που βγάζουμε φόβο σ' έναν ανθρωπάκο, φοβόμαστε να τον ελευθερώσουμε,
μην τυχόν σπάσει όλα τα παιχνίδια!
Πώς επικοινωνείς με μια ομάδα ανθρώπων;
Σηκώνεσαι όρθιος, παίρνεις το χειρότερο σύμβολο φόβου και λες
"Ορίστε, τώρα κρατάω τον φόβο σας".
"Τώρα κρατάω τον φόβο σας".
"Κι ο φόβος είναι η δύναμή σας κι η δύναμη είναι ο έλεγχός σας.
"Είμαι ο βασιλιάς όλου του πλανήτη. Θα βασιλέψω σ' ολόκληρο τον κόσμο".
Ο κόσμος της τρέλας είναι πολύ μεγαλύτερος από της λογικής.
Η λογική είναι ένα κουτάκι μέσα στο οποίο σουλατσάρεις.
Η λογική είναι ένας μικρόκοσμος, η τρέλα είναι το σύμπαν.
Όχι.
Είσαι ο πιο τακτικός αδελφός που 'χω γνωρίσει!
Συγγνώμη.
Κάτι σε αγχώνει.
Έχεις ποτέ την αίσθηση ότι θα συμβεί κάτι κακό;
Ότι αν, ας πούμε, φερθείς κάπως ή κάνεις συγκεκριμένα πράγματα,
ίσως πεθάνουν άτομα που αγαπάς;
Αν μετακινήσεις ένα μολύβι, ας πούμε;
Δύσκολο να σου εξηγήσω. Άσ' το.
Κάτσε, όχι. Θέλω να καταλάβω τι εννοείς.
Θεωρείς ότι συγκεκριμένες κινήσεις
θα αλλάξουν την έκβαση τελείως άσχετων πραγμάτων;
Ακούγεται βλακεία, αλλά είναι απλώς μια αίσθηση.
-Μια αίσθηση ότι πρέπει να το κάνω. -Κι αν δεν το έκανες;
Κι αν δεν συμβεί καμία μαλακία,
θα αποδείξεις στον εαυτό σου ότι είναι περιττό.
Μισό λεπτό.
Αυτό συνέβη προ μηνός και δεν ήταν στη βάση δεδομένων;
Το περιφερειακό Ανθρωποκτονιών τα φόρτωσε στο Αρχείο του λέγοντας
ότι οι αναφορές τους δεν έφτασαν στη βάση
γιατί ήταν στην αρχειοθήκη του κλητήρα τους.
Για 30 μέρες;
Κανένας περιφερειακός ντετέκτιβ δεν δίνει υπόθεση στο Πάρκερ Σέντερ.
Μάθε για προσφάτως αποφυλακισθέντες κοκκινομάλληδες.
-Ψάξε και σε ψυχιατρεία. -Ναι.
Δύο ενήλικες μαύροι.
Ένας άντρας, μία γυναίκα.
Και δύο Κορεάτισσες έφηβες;
Τι διάολο σχέση έχουν; Πώς επιλέγει τα θύματά του;
Τους γνώριζε;
Αμφιβάλλω. Δεν έχει αφήσει κανέναν αυτόπτη μάρτυρα.
Ένας κοκκινομάλλης σε τέτοιες γειτονιές;
Ποιος θα περνούσε φυλετικά σύνορα έτσι απαρατήρητος;
Ένας ταχυδρόμος; Ένας σκουπιδιάρης;
Ή ένας αστυνομικός.
Καμία παραβίαση σε κανέναν τόπο εγκλήματος.
Στον αστυνομικό θα άνοιγες την πόρτα οποιαδήποτε ώρα.
Ο άντρας με τα κόκκινα μαλλιά.
Το ξενυχτάς δουλεύοντας;
Συγγνώμη!
Πρέπει να βγαίνεις πιο πολύ, Ριβ.
Δουλεύεις υπερβολικά.
-Τι βλέπουμε; -Τίποτα δεν βλέπουμε.
Τι κάνεις εδώ, ΜακΚίνι;
Πάνε 20 λεπτά που έκλεισε το μπαρ
και δεν ήμουν έτοιμος να το λήξω.
Οπότε, είπα να περάσω απ' το γραφείο να δω τι παίζει.
Έχει κάτι το δικό σου γραφείο;
Μπορούμε να κάνουμε επανεκκίνηση στη σχέση μας;
Δεν έχουμε κάποια σχέση.
Ναι.
Λοιπόν...
Ίσως...
Ίσως αυτό θα μπορούσε ν' αλλάξει.
Έχω δουλειά, ΜακΚίνι. Εντάξει;
Δουλειά, δουλειά, δουλειά.
Μόνο αυτό σ' ενδιαφέρει. Καταλαβαίνω. Θες ν' αποδείξεις κάτι.
Θες να τους δείξεις τη στόφα σου, έτσι;
Να τους δείξεις ότι δεν είσαι άλλη μια πρόσληψη λόγω θετικής δράσης!
Συγγνώμη!
-Συγγνώμη. -Για τι;
Για όλα.
Που σου πήγαινα κόντρα.
Δεν νομίζω πως ήμουν ο πιο υποστηρικτικός συνεργάτης.
Δεν χρειάζεται να φέρεσαι σαν καριόλα.
Πώς πάει ο γιος σου;
Τι κάνει μόνος του όλη νύχτα όσο εσύ δουλεύεις συνέχεια;
Πήγαινε σπίτι, ΜακΚίνι.
-Κοιμήσου να ξενερώσεις. -Τι;
Φοβάσαι;
Θα έπρεπε;
Είσαι τρελή.
Μου ψιλοαρέσει αυτό.
Φυσιολογικές οι εξετάσεις.
Ίσως έφταιγε το άγχος. Στρες στο σπίτι;
Ήταν διαφορετικό.
Ίσως είναι υπέρταση. Δεν είναι ασυνήθιστο.
Υπάρχει ιστορικό στην οικογένεια;
Ο μπαμπάς μου πέθανε από έμφραγμα.
Τι θα έλεγες να σου γράψω β-αναστολείς, για καλό και για κακό,
και να δεις καρδιολόγο το συντομότερο;
Εντάξει.
-Να τος! -Γεια σου, μπαμπά.
Ωραία έπαιξες, μεγάλε.
Τον νου σου σ' εκείνον τον τυμπανιστή στ' αριστερά, όμως.
Έχει τσακωθεί με τον ρυθμό.
Ο μπαμπάς του είναι ο διευθυντής της μπάντας, οπότε...
Ρε φίλε!
Πόσο θα μείνεις;
Απόψε παίζουμε στο Σαν Ντιέγκο.
Έχω δοκιμή ήχου σε κάνα τρίωρο.
Κι έκανες τόσο δρόμο απ' το Σαν Ντιέγκο για να με δεις δέκα λεπτά;
Φυσικά!
Ποιος άλλος θα σου πει ότι αργείς να μπεις;
Ναι! Σωστός.
Τι κάνει η μαμά σου;
Καλά είναι.
Μου λείπεις, πιτσιρίκο.
Να το ξέρεις.
-Από πού έρχεσαι; -Απ' το σχολείο.
Να δω το σακίδιο.
Έκανα κάτι κακό;
Το παίζεις δύσκολος;
Πού το βρήκες αυτό;
Είμαι υπό κράτηση;
Φοβάσαι;
Ξέρει ο μπαμπάς σου για το χόρτο;
Εμείς οι δυο ίσως έχουμε περισσότερα κοινά απ' όσα νομίζεις.
Ούτε εγώ πολυέβλεπα τον γέρο μου.
Με τον τρόπο του, όμως, μου έμαθε μερικά πράγματα.
Χτυπώντας με με μια ζώνη.
Δώσε χαιρετίσματα στη μαμά σου.
Ο Έντμουντ Γκέινς;
Θα σας ζητήσω να φύγετε.
Με ακούσατε;
Να φύγω;
Μα μόλις ήρθα.
Λυπάμαι.
Όχι...
Όχι, Έντμουντ, δεν θα κάνεις οντισιόν!
-Τι έγινε; Γιατί δεν θα κάνω; -Πήγαινε σπίτι. Δεν είναι η μέρα σου.
Όχι. Σήμερα είναι η μέρα μου!
Αυτός ο ρόλος είναι δικός μου! Τι...
Είπες ότι θα ήμουν καλός.
Κοίτα...
Άκουσες τη Στέλα. Ώρα να φύγεις!
Παίρνω την αστυνομία.
Είπες ότι θα ήμουν καλός.
Είπες ότι θα ήμουν καλός!
Πλάκα κάνεις, έτσι;
Νωρίς γύρισες.
Θα το συζητήσουμε όταν καθαρίσει το μυαλό σου.
Πεινάς;
Αυτό με το χόρτο είναι πρόσφατο;
Καπνίζεις πολύ;
Όχι ιδιαίτερα.
Όταν είμαι στρεσαρισμένος.
Άκου, ξέρω ότι συμβαίνουν πολλά στη ζωή σου.
Ο χωρισμός μου με τον μπαμπά σου...
Δύσκολη η αλλαγή.
Ναι.
Μερικές φορές, κάνω πράγματα για να ηρεμώ.
Όπως το χόρτο;
Καταλαβαίνω.
Η ζωή σε πελαγώνει καμιά φορά.
Κι εμένα.
Γι' αυτό μ' αρέσει τόσο πολύ η δουλειά.
Αν κάποιος διαπράξει ένα έγκλημα,
πρέπει να βγάλω άκρη, υπάρχει μόνο μία απάντηση.
Ξέρω ότι δουλεύω πολύ.
αλλά θέλω να ξέρεις ότι μπορείς να μου μιλήσεις αν κάτι σε απασχολεί.
Μπορείς να μου πεις οτιδήποτε.
Βασικά, κάτι έγινε σήμερα.
-Πήρες αριθμό σήματος; -Όχι, λέμε! Σταματάς, μαμά;
-Ρώτησες το όνομά του; -Όχι!
-Ρώτησες το όνομά του; -Φοβήθηκα, γαμώτο!
Αυτός ο τεράστιος κλόουν με απειλούσε.
Ποιος κλόουν; Τι εννοείς;
Μ' έκανε βόλτα κι έλεγε κάτι κουλά.
Στην αρχή δεν ήξερα πού πηγαίναμε. Τι να έκανα;
-Θα τον σκοτώσω, γαμώτο! -Κόβεις λίγο;
Γαμώτο!
Τι σου συμβαίνει; Τι τα θες αυτά;
-Θεέ μου, όχι τώρα! -Ναι, τώρα.
Δεν είναι τίποτα, μαμά, εντάξει;
Δεν ήμουν πολύ στα καλά μου.
Μου τα έγραψαν προληπτικά λόγω μπαμπά. Είμαι μια χαρά.
Έχω φυσιολογικές εξετάσεις.
-Αγάπη μου... -Όχι τώρα, μαμά, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Πώς περιμένουμε να βρούμε την αγάπη αν δεν αγαπήσουμε τον εαυτό μας;
Όταν δεν έχεις μια δυνατή δομή του Εγώ,
που συνήθως εδραιώνεται στην παιδική ηλικία,
είναι σαν να χτίζεις ένα σπίτι σε ασταθή θεμέλια.
Υπάρχει μια αίσθηση απόγνωσης στην κατασκευή του σπιτιού.
Το άτομο δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα,
ελκύεται από επικίνδυνα, ολέθρια μονοπάτια.
Όταν έρχονται οι αναπόφευκτες μπόρες της ζωής,
μέσα σε μια στιγμή, το σπίτι μπορεί να γκρεμιστεί,
να καταρρεύσει.
Αυτός ο τεράστιος κλόουν με απειλούσε!
ΜακΚίνι, σταμάτα!
Αρκετά! Σταμάτα!
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη