Magandang umaga. Puwede ka bang umabante?
-Nakaharang ka sa spot ko. -Sa iba ka pumarada.
Ano iyon?
Sabi ko, puwede ka bang umabante? Nakaharang ka sa spot ko.
-Lintik na negra. -Ano ang tawag mo sa akin?
Tarantado!
LA WEEKLY MAGPROTEKTA AT MAGLINGKOD?
DI PINAPANSIN NG LAPD ANG ISA PANG SERIAL KILLER
Reeve.
Marami na akong nakitang ganito, pero…
MAGPROTEKTA AT MAGLINGKOD?
"Tumabi ka, Southside Slayer, may makakasama ka.
Ayon sa mga source sa Parker Center,
isang bagong serial killer ang naghahasik ng lagim sa mga Black,
at ginagawa ng LAPD ang lahat para 'wag itong pansinin."
Reeve, nasa task force ka.
Sa tingin mo, di natin ito pinapansin?
-Ako, hindi. -Alam ko rin iyan.
Ginulpi mo ang isang mahalagang impormante, halos nabulag siya.
Suwerte ka, walang may video camera doon.
Isa siyang abusadong bugaw,
nambubugaw ng mga babae sa mga pinakadelikado sa South Central.
O di ba iyon mahalaga dahil NHI na naman siya?
Narinig mo na ba akong gumamit ng salitang iyan?
Di mo kailangan, sir. Ginagamit na ito ng mga pinapamunuan mo.
No humans involved? Hindi, kapag sa Brentwood nakatira ang mga biktima…
Nagulat akong wala iyan sa artikulo mo.
-Di ako ang sumulat… -Di ikaw ang source?
Sigurado akong di iyon si McKinney.
Hindi mo ako sinunod.
Ang ginawa mo ay hindi pagsunod sa direktang utos
na 'wag munang makipag-usap sa press.
Inaalis mo ako sa kaso?
Para makalusot ka?
Lintik, hindi. Si McKinney ang inaalis ko.
Responsibilidad mo na ang kasong ito.
Sinabi mo sa lungsod na ito na may bagong serial killer.
Ngayon, problema mo na iyan.
Ang aga mo.
Oo, gusto kong magrelaks dito nang hindi ka bantay-sarado sa akin.
Kukunin ko lang ang mga order form.
Kailangan mo ba ng tulong?
Bantay-sarado ako sa iyo.
-Aalis na ako. -Sige.
Di kami bukas.
Inihahanda lang kita.
Gusto kang kausapin ni Lieutenant sa opisina niya nang 2:00.
Tungkol sa nangyari kanina?
Di kami magkasundo ni McKinney. Kailangan ko ng bagong partner.
Tinanong ako kung sino ang gusto ko. Sabi ko, ikaw.
Oo naman. Nagbibiro ka?
-Oo, ikararangal kong… -Kumalma ka.
Patawad. Nasasabik lang ako.
Sa totoo lang, mataas ang tingin ko sa iyo mula nang dumating ako sa RHD.
Paano kung sabihin ko sa iyong ako ang source ng artikulo sa Weekly?
Problema ba iyon para sa iyo?
Dahil kinausap mo ang press tungkol sa isang serial?
Ganoon nila nahuli si Night Stalker, tama?
Kung di nakipag-ugnayan si Gil Carrillo,
baka marami pang napatay.
Beat cop ako noong nangyari iyon.
Kami ni Gil, magkapitbahay kami.
Siya ang dahilan kung bakit gusto ko sa Homicide.
Oo, pero magkaiba ang pagsubaybay kay Night Stalker sa media.
Iba ang humawak ng serial homicide na kaso.
Tiyak kang ayos sa iyo?
Pumatay na siya noon. Di ka magsisimula nang ganito kahusay.
Oo. Walang pisikal na ebidensiya.
-Walang print, buhok… -Walang pagkakamali.
-Sa tingin ko, kilala niya sila. -Bakit?
Dahil sa karahasan, sobra ang ginawa niya para mapahiya sila.
Mukha itong personal at paghihiganti.
Puwedeng kapalit ang mga biktima ng mga taong nanakit sa kaniya.
Tulad ni Bundy. Pinatay niya ang mga babaeng kamukha
ng babaeng nanakit sa puso niya.
Asikasuhin natin ang mga foster home record mula sa DCFS.
Sa tingin ko pa rin, tumira sa bahay ni Mott bilang bata ang pumapatay.
Tingnan mo kung may rekord, o kung isa sa kanila si Curtis Maynard.
Sige po.
Bakit sila inilagay sa masisikip na lugar? Di niya sila itinatago.
Naglagay siya ng mga panlinis papunta sa bangkay ni Mott.
Sa mga kasangkapan sa kuwarto ni Maynard,
para bang itinuturo niya iyon.
Gusto niyang makita natin.
-Oo. Pero, ano? -Siya.
Paano kung nadarama niyang nakatago siya?
Tulad ni Zodiac at Son of Sam?
Di ako magugulat kung makikipag-ugnayan siya sa atin, tulad nila.
Gusto niyang mapansin siya.
Hi.
Puwede ba akong pumasok?
Oo.
Hulaan mo ang ginawa ko kanina.
Ano?
Umalis na ako sa trabaho ko.
Kailangang mas mataas ang mga mithiin ko.
-Edmund… -Ayos lang talaga.
May kasabihan nga, "Nasa Diyos ang awa, nasa tao ang gawa."
Ngayon, kailangan kong galingan.
"Mas binabasbasan ang matatapang."
Oo. Matapang talaga.
Pero, gusto kong sabihin,
masaya ako dahil pinagsisikapan mo ang pangarap mo.
Ikaw?
Ano ang pangarap mo?
Umaarte ako nang kaunti noong high school, pero…
Ewan ko, mahirap kapag may anak ka na.
Hindi naman sa pangarap kong maging receptionist,
pero binubuhay kami nito.
Nauunawaan ko. Kailangan din ng mundo ang mga receptionist.
Sa totoo, gusto ko ang trabaho ko.
At gusto ko ang mga katrabaho ko.
Alam mo, para kaming pamilya.
At karaniwang lumalabas kami para uminom pagkatapos ng trabaho kapag Biyernes.
Sino, ikaw at mga kaibigan mong babae?
Oo, kami nina Courtney, Stella at Donovan.
Oo, masayang kasama si Donovan.
Iyong may kamera?
Oo.
Ang casting assistant.
Ayos lang bang magbanyo ako sandali?
ANG MASAYANG TAHANAN PAGBUO NG PLANO SA BUHAY MO
Edmund, ano ang ginagawa mo?
Edmund.
Edmund, di ito nakakatawa.
-Edmund, tumigil ka. -Di ko kaya.
Di ko maalis sa isip ko ang imahe mo.
Edmund, pakiusap, tumigil ka.
Ikaw…
Pira-piraso.
Pakiusap, Edmund. May anak ako, natatandaan mo ba?
Natatandaan mo ba si Kenny?
Edmund, kailangan niya ako. 'Wag mong gawin ito.
Pakiusap.
Wow.
Wow, iyon ay… Ang galing mong mag-improv.
Ibig kong sabihin…
Nadama ko talaga ang takot mo.
Kumusta ako? Mahusay ba ako?
Oo.
Oo? Ayos.
Ayos!
Gumagabi na. Aalis na ako.
RHD. Si Reeve ito.
Ikaw ba ang detective sa mga pagpatay na iniulat sa Weekly?
Oo. Sino ka?
Kailangan nating magkita bukas.
May impormasyon ako.
At ano ang pangalan mo?
34, North Western Avenue. 8:00 a.m.
May dalawa pang pagpatay.
Sige, paano mo nalaman…
Hello?
Tao po?
May tao po ba?
Ako si Detective Reeve ng LAPD.
Tao po?
Ikaw ba ang tumawag sa akin?
Ako si Victor.
Bakit tayo nasa dilim, Victor?
Sa magulang mo ba ito?
Nakatira sila sa itaas.
May impormasyon ka sa mga pagpatay…
Dito rin tumira ang mga kapatid ko.
Sina Sue-Yeon at So-Young.
Ngayon, patay na sila.
Pinatay ang mga kapatid ko.
-Noong isang buwan. -Sila ang binanggit mo kagabi?
-Paano sila namatay, Victor? -Hindi.
Sabihin mong di mo guguluhin ang mga magulang ko.
Dalawampung taon na sila sa United States.
Mabubuti sila.
-Kailangan mong huminahon. -Marami na silang napagdaanan.
Uy, huminahon ka.
-Di ako manggugulo… -Ang mga pulis…
Kinuwestiyon nila ang tatay ko, ipinahiya siya.
Di siya ang gumawa no'n.
-Pinakawalan siya, at ngayon, sila… -Victor.
-Wala silang ginagawa ngayon. -Victor, makinig ka.
Sa Homicide ako.
Nauunawaan ko ang lungkot mo.
Walang nagmamalasakit.
At malaya pa rin ang pumatay.
Victor.
Ano ang nangyayari?
Ayos lang po.
Pulis siya.
Mahal!
Mahal, labas ka rito!
Narito lang po ako para tumulong, okey?
-Ano ito? -Kumalma ka.
Pulis siya.
Labas.
-Labas! -Sir,
di ko sadyang mapaiyak ang asawa mo. Tutulong ako.
Ayaw namin sa pulis.
Tapos na.
Tigilan n'yo kami!
Di siya nandito para sa inyo!
May tiwala ako sa kaniya.
Matutulungan niya tayo.
-May gumalaw ba ng… -Wala.
Ganito nila mismo iniwan ang lahat.
Tinatakpan talaga nila ang salamin?
Sinimulan nila ilang araw bago sila mamatay.
Ano ito? Nakatakip ng kumot ang salamin.
Hindi, wag…
Pinagdikit nila ang mga kama nila?
Oo.
Ilang araw bago sila mamatay. Takot silang matulog nang magkahiwalay.
Kilala mo ba siya? Ang lalaking kinakatakutan ni Bb. Bernice?
Ayaw niyang makatulog.
Ayaw rin niyang makatulog kami.
Gumagawa sila ng home videos?
Lagi. Gustong maging artista ni Sue-Yeon.
Alam mo ba kung nasaan ang mga iyon?
May lumang vent doon, air conditioning.
Gaano sila kataas?
Halos kasintaas mo.
Matalik na magkaibigan sila.
Mahilig silang sumayaw.
Biglang naging kakaiba ang kilos nila.
Sabi nila, isang hapon, may sumusunod sa kanila noong pauwi sila,
pero di nila siya mailarawan.
Akala ko, ganoon lang talaga ang mga teenager.
Akala ko, nagiging paranoid lang sila.
Sue-Yeon?
Sue-Yeon.
Takot na takot ako, Sue-Yeon.
Nakikita mo ba siya?
Nakatitig siya sa akin.
Siya iyon. Siya iyon.
-Sa may poste ng ilaw. Nakikita mo siya? -Kita ko.
-Naroon siya. -Nakatingin siya sa atin.
Ang lalaking pula ang buhok.
Nakikita ko siya.
-Binanggit ba nila ito sa iyo? -Hindi.
Naroon siya.
Nakikita ko siya.
Naroon siya.
Nakatingin siya sa akin.
Natagpuan ko sila kinabukasan.
Takot na takot ako, Sue-Yeon.
Maniwala ka man o hindi, maraming tao sa labas
ang nag-iisip ng pagpunta mo rito, at takot talaga sila sa iyo.
Baka wasakin ko ang lahat.
Nakakahilakbot ang lahat.
Isang tao lang, nakakahilakbot.
Napaka-insecure talaga natin bilang mga tao,
natatakot sa isang tao, natatakot na pakawalan siya,
baka sirain niya ang lahat.
Paano ka makipag-usap sa mga tao?
Tumindig ka at pumili ng pinakamalalang simbolo ng takot,
"Ayan, nasa akin na ang takot ninyo.
Nasa akin na ang takot ninyo.
At ang kapangyarihan ang takot, at kapangyarihan ang kontrol.
Ako ang hari ng buong planeta. Paghaharian ko ang buong mundo."
Mas malaki ang mundo ng kabaliwan kaysa mundo ng katinuan.
Napakaliit lang ng katinuan.
Maliit na mundo ang katinuan, pero ang kabaliwan ang siyang uniberso.
Hindi.
Ikaw ang pinakamalinis na nakilala ko.
Patawad.
May nagpapakaba sa iyo.
Nadama mo na ba na parang may mangyayaring masama?
Na parang kapag kumilos ka nang partikular o kapag may ginawa ka…
Mamamatay ang mga mahal mo sa buhay?
Tulad ng galawin ang isang lapis?
Mahirap ipaliwanag. Kalimutan mo na.
Sandali. Hindi. Gusto kong unawain ang sinasabi mo.
Sa tingin mo, ang paggawa ng mga bagay
ay magpapabago sa kalalabasan ng mga bagay na wala namang kinalaman dito?
Parang tanga lang, pero nadarama ko iyon.
-Isang damdaming mayroon ako. -Pero paano kung hindi?
Kung ganoon, kapag walang masamang nangyari,
mapapatunayan mong di mo ito dapat intindihin.
Sandali lang.
Nangyari ito noong isang buwan pero wala ito sa database?
May ginawang kalokohan ang mga taga-divisional homicide bureau,
kaya di umabot sa CCAD ang ulat nila
dahil nasa record box lang ito ng klerk nila.
Nang 30 araw?
Walang divisional detective ang gustong magpasa ng kaso sa Parker Center.
Alamin mo kung may mga bagong naka-parole na may pulang buhok.
-Pati ang mga pscyhiatric na ospital. -Sige.
Dalawang Black na adult.
Isang lalaki, isang babae.
At dalawang Korean na teenager.
Ano ang koneksiyon? Paano siya pumipili ng biktima?
Kilala ba niya sila?
Duda ako riyan. Walang nakasaksi sa taong ito.
Isang lalaking may pulang buhok sa mga lugar na ito?
Sino ang di pinapansin anuman ang lahi niya?
Kartero? Basurero?
O pulis.
Walang sapilitang pagpasok sa mga crime scene.
Bubuksan mo ang pinto mo kapag may pulis, kahit anong oras.
Ang lalaking may pulang buhok.
Nagpupuyat ka?
Patawad.
Dapat, mas magsaya ka, Reeve.
Napakasipag mong magtrabaho.
-Ano ang pinapanood natin? -Wala tayong pinapanood.
Ano ang ginagawa mo rito, McKinney?
Dalawampung minuto na mula nang mag-last call,
at di pa ako handang umuwi.
Kaya naisip kong dumaan dito, tingnan kung ano'ng mayroon.
May problema sa desk mo?
Puwede ba nating simulang muli ang relasyon natin?
Wala tayong relasyon.
Oo.
Buweno…
Baka…
Baka, magbago iyon.
May trabaho pa ako, McKinney. Okey?
Trabaho, trabaho.
Iyon lang ang mahalaga sa iyo. Alam ko namang may gusto kang patunayan.
Gusto mong ipakita sa kanila kung sino ka, tama?
Ipakita sa kanilang di lang politikal ang pagkuha sa iyo.
Patawad.
-Patawad. -Para sa?
Para sa lahat.
Dahil sa mga ginawa ko sa iyo.
Sa tingin ko, di ako ang pinakamatulunging partner.
Sana 'wag ka namang maarte.
Kumusta ang anak mo?
Mag-isa lang siya kapag lagi kang nagtatrabaho?
Umuwi ka na, McKinney.
-Itulog mo na lang iyan. -Ano?
Natatakot ka ba?
Dapat ba?
Baliw ka.
Medyo gusto ko iyon.
Normal ang mga test mo.
Baka anxiety. May problema ba sa pamilya?
Iba ito.
Baka altapresyon. Karaniwan ito.
May family history ka nito?
Inatake sa puso ang tatay ko.
Ayos lang ba kung paiinumin kita ng beta blockers, para ligtas,
at patitingnan kita sa cardiologist?
Sige.
-Kumusta ka? -Uy, Pa.
Ang husay mo.
Pero, bantayan mo ang durmmer sa kaliwa mo.
Wala siyang ritmo.
Oo. Pero tatay niya ang direktor ng banda, kaya…
Grabe.
Gaano ka katagal dito?
May tugtog kami mamaya sa San Diego.
May sound check ako sa loob ng tatlong oras.
Pumunta ka rito mula San Diego para bisitahin ako nang sampung minuto?
Oo naman.
Sino pang magsasabi sa iyong mas galingan mo pa?
Sige.
Kumusta ang mama mo?
Ayos naman siya.
Na-miss kita, iho.
Tandaan mo iyan.
-Saan ka galing? -Sa paaralan.
Akin na ang bag mo.
May ginawa ba akong mali?
Papahirapan mo ba ako?
Saan mo nakuha iyan?
Arestado ba ako?
Natatakot ka ba?
Alam ng tatay mong nagma-marijuana ka?
Di mo man maisip, pero magkatulad tayo.
Bihira lang din sa bahay ang tatay ko.
Pero, sa sarili niyang paraan, tinuruan niya ako ng ilang bagay.
Na masakit mahampas ng belt.
Ikumusta mo ako sa nanay mo.
Edmund Gaines.
Pakiusap, umalis ka na.
Narinig mo ba ako?
Umalis?
Pero kararating ko lang.
Patawad.
Uy.
Hindi…
Uy.
Hindi, Edmund, di ka mag-o-audition para dito.
-Ano'ng problema? Bakit hindi? -Umuwi ka na. Di ito para sa iyo.
Hindi. Para ito sa akin.
Papel ko ito. Ano…
Sabi mo, bagay ito sa akin.
Makinig ka…
Narinig mo si Stella. Umalis ka na.
Tatawag ako sa pulisya.
Sabi mo, bagay ito sa akin.
Sabi mo, bagay ito sa akin!
Nagbibiro ka ba?
Ang aga mong umuwi.
Pag-uusapan natin ito kapag malinaw na ang isip mo.
Gutom ka?
Bago ka lang bang nagma-marijuana?
Madalas kang gumamit?
Hindi naman.
Siguro, kapag stressed ako.
Alam kong maraming nangyayari sa buhay mo.
Ang paghihiwalay namin ng tatay mo.
Mahirap ang pagbabago.
Oo.
Minsan, may mga ginagawa ako para kumalma.
Tulad ng pagma-marijuana?
Uy. Nauunawaan kita.
Napakahirap ng buhay.
Pati sa akin.
Kaya gusto kong nagtatrabaho lagi.
Kapag may gumawa ng krimen,
dapat lutasin ko, dahil isa lang ang sagot.
Alam kong lagi akong nagtatrabaho.
Pero gusto kong lapitan mo ako kapag may inaalala ka.
Puwede nating pag-usapan ang kahit ano.
May nangyari kanina.
-Nakuha mo ang badge number? -Hindi. Puwedeng tumigil ka?
-Ang pangalan? -Hindi?
-Nakuha mo ang pangalan niya? -Natatakot ako.
Binantaan ako ng malaking Ronald McDonald na iyon.
"Ronald McDonald?" Ano ang sinasabi mo?
Inikot niya ako, nagsasabi ng mga kakaiba.
Di ko alam kung saan kami pupunta. Ano bang dapat kong gawin?
-Patay siya sa akin. -Puwede bang bagalan mo?
Lintik.
Ano ang problema mo? Bakit may ganito ka?
-Diyos ko, 'wag ngayon. -Hindi, ngayon.
Wala iyan, Ma. Okey?
Masama ang pakiramdam ko.
Ibinigay iyan ng doktor bilang pag-iingat. Ayos lang ako.
Normal ang resulta ng mga test.
-Iha… -'Wag muna ngayon, Ma.
Pakiusap.
Paano tayo makakahanap ng pagmamahal kung di natin mahal ang sarili natin?
Kapag hindi matibay ang ego mo,
na karaniwang nabubuo noong bata tayo,
para kang nagtatayo ng bahay sa isang di matatag na pundasyon.
Mahina ang kalidad ng ganoong bahay.
Ang isang taong may mahinang pang-unawa sa realidad,
naaakit sa mga mapanganib at mapanirang landas.
Kapag sumapit ang mga di maiiwasang unos sa buhay,
sa isang iglap, maaaring gumuho ang bahay,
bumagsak.
Binantaan ako ng malaking Ronald McDonald na iyon.
McKinney, tumigil ka!
Tama na! Tumigil ka!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce