Goedemorgen. Kunt u naar voor gaan?
-U blokkeert mijn plek. -Parkeer ergens anders.
Pardon?
Ik zei, kunt u naar voor gaan? U blokkeert mijn plek.
-Zwart kreng. -Hoe noemde u me?
Godver.
LA WEEKLY - BESCHERMEN EN DIENEN?
LAPD HEEFT GEEN OOG VOOR NIEUWE SERIEMOORDENAAR
Reeve.
Ik ken vernietigende stukken, maar dit...
BESCHERMEN EN DIENEN?
'Opschuiven, Southside Slayer, je hebt gezelschap.
'Volgens bronnen van Parker Center
'heeft een nieuwe seriemoordenaar het gemunt op de zwarte gemeenschap
'en de LAPD doet er alles aan om het te negeren.'
Reeve, je zat in de taskforce.
Vind jij dat we wegkijken?
-Ik niet. -Dat weet ik.
Je hebt een informant in elkaar geslagen en bijna verblind.
Gelukkig had niemand een camera.
Het was een agressieve pooier
die meisjes in het slechtste deel van South Central liet werken.
Of maakt dat niet uit omdat ze een onmens was?
Ik heb die term nooit gebruikt.
Dat hoeft ook niet. Uw mannen gebruiken hem.
De slachtoffers zijn geen onmensen als ze in Brentwood wonen...
Gek dat dat niet in je artikel staat.
-Ik heb dat niet geschreven. -Was je niet de bron?
Ik weet dat het McKinney niet was.
Je deed het achter mijn rug om.
Dat is het negeren van een bevel
om nu niet met de pers te praten.
Haalt u me van de zaak af?
En je dat plezier doen?
Echt niet. Ik haal McKinney eraf.
Het is nu jouw verantwoordelijkheid.
Je hebt verteld dat er een nieuwe seriemoordenaar rondloopt.
Nu is het jouw pakkie-an.
Je bent vroeg.
Ik neem graag de tijd zonder dat je me gadeslaat met je arendsogen.
Ik kom alleen bestelformulieren halen.
Heb je hulp nodig?
Ik zie die arendsogen wel.
-Ik ga al. -Oké.
We zijn niet open.
Ik zeg het vast.
De inspecteur wil je om 14.00 uur spreken.
Over vanmorgen?
McKinney kan mijn partner niet meer zijn.
De inspecteur vroeg me een naam. Ik gaf de jouwe.
Echt wel. Meen je dat?
-Ja. Ik zou vereerd zijn om... -Rustig maar.
Sorry. Ik liep te hard van stapel.
Maar ik heb naar je opgekeken sinds ik bij Moordzaken kwam.
Wat als ik zei dat ik de bron was voor dat Weekly-artikel?
Is dat een probleem voor je?
Praten met de pers over seriemoorden?
Zo hebben ze de Night Stalker gepakt, toch?
Als Gil Carrillo niks had gedaan,
konden er veel meer moorden zijn gepleegd.
Ik was een wijkagent toen.
Gil en ik komen uit dezelfde buurt.
Hij is de reden dat ik bij Moordzaken wilde.
Maar Night Stalker volgen in de media is één ding.
Werken aan seriemoorden is iets anders.
Ben je er klaar voor?
Hij heeft eerder gemoord. Zo bekwaam begin je niet.
Ja. Het ontbreken van fysiek bewijs.
-Geen afdrukken of haar... -Of fouten.
-Ik denk dat hij ze kende. -Waarom?
De wreedheid en de moeite die hij nam om ze te vernederen.
Het voelt persoonlijk, wraakzuchtig.
Ze kunnen surrogaten zijn voor mensen die hem hebben gekwetst.
Zoals Bundy. Al die vermoorde vrouwen leken
op die ene vrouw die zijn hart brak.
Laten we achter die pleeggezinlijsten van de jeugdzorg aan gaan.
Ik denk nog steeds dat onze moordenaar als kind bij Mott in huis zat.
Kijk of iemand een strafblad heeft of Curtis Maynard kende.
Oké.
Waarom stopt hij ze in kleine ruimtes? Niet om ze te verbergen.
Hij liet een spoor van schoonmaakmiddelen achter bij Mott.
Met het meubilair naar Maynards kamer
is het of hij de weg wijst.
We moesten ze zien.
-Ja. Maar wat wil hij dat we zien? -Hem.
Wat als hij zich verborgen voelt?
Zoals de Zodiac, Son of Sam?
Hij kan best contact met ons opnemen, net als zij.
Hij wil onze aandacht.
Hoi.
Mag ik binnenkomen?
Ja.
Raad eens wat ik vandaag heb gedaan.
Wat?
Ik heb ontslag genomen.
Ik moet hoger mikken.
-Edmund, ik... -Het is oké.
Het is als dat gezegde: 'Van de nood een deugd maken.'
Nu moet ik de rol krijgen.
'Geluk is met de brutalen.'
Het is wel brutaal.
Maar ik vind het dapper
dat je je dromen najaagt.
En jij?
Wat zijn jouw dromen?
Ik acteerde toen ik nog op school zat, maar...
Het is moeilijk als je een kind hebt.
Ik heb er nooit van gedroomd receptioniste te worden,
maar het betaalt de rekeningen.
Ik begrijp het. Receptionisten zijn ook nodig.
Begrijp me niet verkeerd. Ik hou van mijn werk.
En van mijn collega's.
We zijn een soort familie, weet je.
En op vrijdag gaan we meestal iets drinken samen.
Jij en je vriendinnen?
Ja, ik, Courtney, Stella en Donovan.
Donovan is echt grappig.
De cameraman?
Ja.
De castingassistent.
Kun je me even excuseren? Ik moet naar het toilet.
HET GEZONDE HUIS EEN BLAUWDRUK VOOR JE LEVEN
Wat ben je aan het doen?
Edmund.
Dat is niet grappig.
-Edmund, hou op. -Dat kan ik niet.
Ik krijg dat beeld van je niet uit mijn hoofd.
Hou op, alsjeblieft.
Jij...
In stukken.
Alsjeblieft. Ik heb een zoon, weet je nog?
Kenny, weet je nog?
Hij heeft me nodig. Doe dit alsjeblieft niet.
Alsjeblieft.
Wauw.
Dat was geweldige improvisatie.
Ik bedoel, ik...
Ik voelde je angst echt.
Hoe was ik? Was ik goed?
Ja.
Ja?
Ja.
Het is al laat. Ik moet gaan.
Moordzaken. Met Reeve.
Onderzoek jij de moorden die in de Weekly werden gemeld?
Ja. En jij bent?
Ik wil dat je me ontmoet, morgen.
Ik heb informatie.
En je naam is?
34, North Western Avenue. 8.00 uur.
Er zijn nog twee moorden gepleegd.
Hoe weet je...
Hallo?
Is hier iemand?
Rechercheur Reeve, LAPD.
Hallo?
Ben jij de man die me belde?
Victor.
Waarom moet dit in het donker, Victor?
Is dit van je ouders?
Ze wonen boven.
Je had informatie over de moorden...
Mijn zussen woonden hier ook.
Sue-Yeon en So-Young.
Nu zijn ze dood.
Mijn zussen zijn vermoord.
-Vorige maand. -De doden waar je het over had?
-Hoe zijn ze gestorven? -Nee.
Zeg eerst dat je mijn ouders niet lastigvalt.
Ze zijn al 20 jaar in de Verenigde Staten.
Het zijn goede mensen.
-Je moet kalmeren. -Ze hebben genoeg meegemaakt.
Rustig.
-Ik wil niemand lastigvallen... -De politie...
Ze ondervroegen mijn vader, vernederden hem.
Hij was het niet.
-Ze lieten hem gaan en nu... -Victor.
-Nu doen ze niks. -Luister naar me.
Ik werk bij Moordzaken.
Ik begrijp je verdriet.
Het boeit niemand.
En de moordenaar loopt nog rond.
Victor.
Wat gebeurt er?
Het is in orde.
Ze is een agent.
Lieverd.
Lieverd, kom maar.
Ik wil u alleen helpen. Oké?
-Wat gebeurt hier? -Kalmeer.
Ze zit bij de politie.
Eruit.
-Eruit. -Meneer,
ik wil alleen maar helpen.
Geen politie.
Het is voorbij. Klaar.
Laat ons met rust.
Ze is er niet voor jou.
Ik geloof haar.
Zij kan ons helpen.
-Is er iets aangeraakt sinds... -Nee.
Het is precies zoals ze het hebben achtergelaten.
Bedekten ze altijd de spiegels?
Ze begonnen ermee een paar dagen voordat ze stierven.
Wat is dit, verdomme? Lakens over de spiegels.
Nee. Niet...
Zetten ze de bedden zelf zo?
Ja.
Dagen voordat ze stierven. Ze durfden niet alleen te slapen.
Kende je de man voor wie Miss Bernice bang was?
Ze wilde niet in slaap vallen.
Ze wilde ook niet dat wij in slaap vielen.
Maakten ze video's?
Altijd. Sue-Yeon wilde later acteren.
Weet je waar ze liggen?
Daar is een oud ventilatierooster, airconditioning.
Hoe lang waren ze?
Bijna jouw lengte.
Ze waren beste vrienden.
Ze hielden van dansen.
Ze begonnen zich heel raar te gedragen.
Ze zeiden dat ze naar huis werden gevolgd,
maar ze konden hem niet beschrijven.
Ik dacht dat het was omdat ze tieners waren.
Ik dacht dat ze paranoïde waren.
Sue-Yeon?
Sue-Yeon.
Ik ben zo bang, Sue-Yeon.
Zie je hem?
Hij staart me recht aan.
Hij is het.
-Bij de lantaarnpaal. Zie je hem? -Ik zie hem.
-Daar staat hij. -Hij staart naar ons.
De man met het rode haar.
Ik zie hem.
-Hebben ze over hem gepraat? -Nee.
Daar staat hij.
Ik zie hem.
Daar staat hij.
Hij staart me aan.
Ik vond ze de volgende dag.
Ik ben zo bang, Sue-Yeon.
Geloof het of niet, er zijn veel mensen buiten
die denken dat je vrijkomt en ze zijn echt bang.
Misschien vernietig ik alles wel.
Alles, vreselijk.
Eén klein mannetje, verschrikkelijk.
Tjonge, wat zijn we onzeker als mensen.
We richten onze angst op één man, bang om hem vrij te laten.
Hij kan al het speelgoed breken.
Hoe communiceer je met een groep mensen?
Je neemt het ergste angstsymbool dat er is.
'Zo, nu heb ik je angst.
'Nu heb ik je angst.
'En je angst is je kracht, en je kracht is je controle.
'Ik ben de koning van deze planeet. Ik ga deze hele wereld regeren.'
De waanzin is veel groter dan het gezond verstand.
Gezond verstand is een kleine doos waarin je rondloopt.
Gezond verstand is een kleine wereld, krankzinnigheid is het universum.
Nee.
Je bent de netste jongen die ik ooit heb ontmoet.
Het spijt me.
Iets maakt je nerveus.
Heb je ooit het gevoel dat er iets ergs gaat gebeuren?
Als je je op een bepaalde manier zou gedragen of dingen zou doen.
Dat mensen van wie je houdt dan doodgaan?
Zoals 'n potlood verplaatsen?
Ik kan het niet uitleggen.
Wacht. Nee. Ik wil begrijpen wat je bedoelt.
Je denkt dat dingen die je doet
de uitkomst van totaal ongerelateerde dingen verandert?
Het klinkt stom, maar het is maar een gevoel.
-Dat ik het moet doen. -Maar wat als je het niet deed?
En dan, als er niks ergs gebeurt,
bewijs je jezelf dat het niet hoeft.
Wacht even.
Dit was een maand geleden en stond niet in de database?
De jongens van moordzaken gaven hun archiefafdeling de schuld.
Hun rapporten waren niet te vinden
omdat ze nog in de archiefkast lagen.
Dertig dagen?
Divisies willen hun zaak nooit aan Parker Center overdragen.
Kijk uit naar ex-gevangenen met rood haar.
-Check ook psychiatrische ziekenhuizen. -Ja.
Twee zwarte volwassenen.
Een man en een vrouw.
En twee Koreaanse tieners.
Wat is het verband? Hoe kiest hij ze?
Kende hij ze?
Dat betwijfel ik. Er zijn geen ooggetuigen.
Een roodharige man in deze buurten?
Wie kan deze raciale grenzen ongemerkt overschrijden?
Een postbode? Vuilnisman?
Of een politieagent.
Geen inbraak op de plaatsen delict.
Voor een agent doe je de deur open, hoe laat het ook is.
De man met het rode haar.
Nachtwerk?
Sorry.
Je moet echt meer naar buiten gaan.
Je werkt te hard.
-Waar kijken we naar? -We kijken nergens naar.
Wat doe je hier, McKinney?
De laatste ronde was 20 minuten geleden
en ik was nog niet klaar om te gaan.
Dus ik dacht, ik kom even langs om te zien hoe het ging.
Is er iets mis met jouw bureau?
Kunnen we op de resetknop van onze relatie drukken?
We hebben geen relatie.
Ja.
Nou...
Misschien...
Misschien kan dat veranderen.
Ik heb werk te doen. Oké?
Werk, werk, werk.
Het enige waar je om geeft. Ik snap het. Je wilt wat bewijzen.
Ze laten zien wat je kunt, toch?
Dat je niet zomaar bent aangenomen voor positieve discriminatie.
Sorry.
-Sorry. -Waarvoor?
Voor alles.
Met je klooien zoals ik heb gedaan.
Ik denk niet dat ik je tot steun was.
Je hoeft er niet zo rottig over te doen.
Hoe is het met je zoon?
Wat doet hij de hele nacht alleen terwijl jij werkt?
Ga naar huis, McKinney.
-Ga slapen. -Wat?
Ben je bang?
Zou dat moeten?
Je bent gek.
Dat vind ik wel leuk.
De uitslag is goed.
Het kan angst zijn geweest. Stress thuis?
Dit was anders.
Het kan hoge bloeddruk zijn. Dat komt voor.
Zit het in de familie?
Pa stierf aan een hartaanval.
Zullen we je voor de zekerheid bètablokkers geven
en naar een cardioloog sturen?
Oké.
-Zo, ja. -Hé, pap.
Klinkt goed.
Je moet wel naar die drummer links van je kijken.
Geen ritmegevoel.
Ja. Zijn vader is de bandleider, dus...
Man.
Hoelang ben je hier?
We spelen vanavond in San Diego.
Ik heb een soundcheck over drie uur.
Ben je helemaal uit San Diego gekomen om me tien minuten te komen opzoeken?
Natuurlijk.
Om te zeggen dat je eerste slag te laat komt.
Ja.
Hoe gaat het met mama?
Ze is in orde.
Ik mis je, jochie.
Dat je dat weet.
-Waar kom je vandaan? -School.
Geef mij die tas maar.
Heb ik iets verkeerd gedaan?
Maak je het me moeilijk?
Hoe kom je hieraan?
Ben ik gearresteerd?
Ben je bang?
Weet je vader dat je blowt?
Jij en ik hebben misschien meer gemeen dan je denkt.
Mijn vader was er ook niet vaak.
Maar op zijn eigen manier leerde hij me een paar dingen.
Met de scherpe kant van een riemgesp.
Doe de groeten aan je moeder.
Edmund Gaines.
Je moet vertrekken.
Heb je me gehoord?
Vertrekken?
Maar ik ben net hier.
Het spijt me.
Hé.
Nee...
Hé.
Edmund, je doet hier geen auditie voor.
-Waarom niet? -Ga naar huis. Dit is niet jouw dag.
Nee. Dit is mijn dag.
Dit is mijn rol. Wat...
Je zei dat ik goed zou zijn.
Luister...
Je hebt Stella gehoord. Tijd om te gaan.
Ik bel de politie.
Je zei dat ik goed zou zijn.
Maak je een grapje?
Je bent vroeg thuis.
We praten als je helder kunt nadenken.
Heb je honger?
Is het recent?
Rook je veel?
Niet echt.
Als ik gestrest ben.
Luister, ik weet dat er veel gebeurt in je leven.
Je ouders die uit elkaar zijn.
Verandering is zwaar.
Ja.
Soms doe ik dingen om te kalmeren.
Zoals wiet roken?
Ik begrijp het.
Het leven kan overweldigend zijn.
Ook voor mij.
Daarom hou ik zo van mijn werk.
Als iemand een misdaad pleegt,
moet ik het oplossen. Er is maar één antwoord.
Ik weet dat ik veel werk.
Maar je kunt naar me toe komen als je ergens mee zit.
Je kunt overal met me over praten.
Nou, er is iets gebeurd vandaag.
-Weet je het penningnummer? -Nee. Hou op, mam.
-Weet je zijn naam? -Nee.
-Heb je zijn naam? -Ik was superbang.
Die grote Ronald McDonald bedreigde me.
'Ronald McDonald?' Wat bedoel je?
Hij reed me rond en zei rare dingen.
Ik wist eerst niet waar we heen gingen. Wat moest ik doen?
-Dat meen je niet. -Rij langzamer.
Shit.
Wat is er met je aan de hand? Waarom heb je deze?
-Niet nu. -Ja, nu.
Het is niks, mam. Oké?
Ik voelde me niet lekker.
De arts heeft ze uit voorzorg voorgeschreven. Het gaat goed.
De uitslag was normaal.
-Schat... -Niet nu, alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Hoe kunnen we verwachten liefde te vinden voor we van onszelf houden?
Als je geen sterke egostructuur hebt,
die zich in je jeugd ontwikkelt,
bouw je een huis op een onstabiel fundament.
De constructie van dat huis heeft iets wanhopigs.
Als iemand weinig vat heeft op de werkelijkheid,
is hij aangetrokken tot gevaarlijke, destructieve dingen.
Wanneer de onvermijdelijke stormen van het leven komen,
kan het huis in een oogwenk afbrokkelen,
instorten.
Die grote Ronald McDonald bedreigde me.
McKinney, hou op.
Zo is het genoeg. Hou op.
Ondertiteld door: Esther van Opstal
Creatief supervisor Maaike van der Heijden