-Walang print, buhok… -Walang pagkakamali.
Pumatay na siya noon.
Sino'ng makakatawid sa racial bounderies na di mapapansin?
Kartero? Basurero?
O pulis.
Nakatitig siya sa akin. Siya iyon.
Ang lalaking pula ang buhok.
Nagpupuyat ka?
Kumusta ang anak mo?
Mag-isa lang siya kapag lagi kang nagtatrabaho?
Normal ang mga test mo.
Ayos lang ba kung papainumin kita ng beta blockers, para ligtas?
Mga tarantadong pumupunta…
Yayariin ko kayo.
Wag mo akong gaguhin…
Hindi, Edmund, di ka mag-o-audition para dito.
Sabi mo, bagay ito sa akin.
Sabi mo, bagay ito sa akin!
Kapag hindi matibay ang ego mo,
na karaniwang nabubuo noong bata tayo,
para kang nagtatayo ng bahay sa isang di matatag na pundasyon.
Sa isang iglap, maaaring gumuho ang bahay.
Ang pundasyon ng ating tahanan, ng ating buhay,
ay binubuo sa pagkabata.
Katatagan, rutina, at nakagawian.
Halimbawa, mga pagsasalo ng pamilya, kuwento bago matulog, kaarawan.
Napakadaling balewalain ang mga kaugaliang ito.
Pero ang mga ito ang bumubuo sa isang matatag na ego.
THE HEALTHY HOME 2 MILYONG KOPYA ANG NAIBENTA!
Kapag nadarama ng mga bata na di sila ligtas, kinikilala, ipinagdiriwang,
magkakaroon ng emosyonal na pagkasira.
Isang amag sa isipan.
Kapag di ito ginamot, puwedeng kumalat ang amag
at magdudulot ng maraming karamdaman sa may taglay nito.
Sociopathy,
pathological tendencies.
At sa ilang kaso, nagiging marahas.
Hi, Pa.
Nabasa ko sa Weekly ang book signing mo. Naisip kong pumunta.
Edmund?
Ano ang ginagawa mo rito?
Binabasa ko ang libro mo. Ang ganda talaga.
Sa lahat ng isinulat mo, parang kinakausap mo ako.
O tungkol sa akin 'yon.
Noong tinalakay mo ang sirang pundasyon…
Edmund, maglakad-lakad muna tayo.
Di ako galit na di mo ako binanggit sa libro mo.
Kahit na anak mo ako.
Binanggit mo si Lacey.
Ang mga pasyente mo, mga estranghero.
Edmund, halika't mag-usap tayo.
Damang-dama ko lang talaga ang mga sinasabi mo.
-Ako na ang bahala. -Ang amag, walang ugat, hindi nakatali.
-Edmund. -Ma.
Edmund, nakakagulat ka naman.
Pasok tayo, para magkumustahan.
Hindi!
Gusto kong dito makipag-usap
kay Papa.
Alam ni Papa ang tungkol sa mga bulok na pundasyon.
Iniisip ko ang sarili kong pundasyon.
Iniisip ko ang aking ika-12 kaarawan.
Akala ko, pupunta tayo sa Cheddar's,
pero sa halip, inihatid mo ako sa…
Sa group home na iyon.
Gusto ko…
Gusto ko lang…
Lacey?
Si Lacey ba iyon?
-Hindi. -Sandali, gusto ko lang…
-Gusto kitang kausapin. -Si Lacey iyon.
Ang tagal ko na siyang di nakita.
Edmund, di ka puwedeng pumunta rito nang ganito lang.
Patawad po. Gusto ko lang…
Ano? Kailangan mo ng pera?
Hindi. Gusto ko lang…
Gusto ko lang malaman kung ba't mo ako iniwan noong ika-12 ko.
Sinubukan namin, Edmund.
Sinubukan talaga namin.
Napakaraming oras at lakas ang iginugol namin sa iyo.
Ipinasok ka sa magandang paaralan,
ini-enrol ka sa mga sports kung saan puwede kang humusay.
Gusto kong umarte.
Gusto kong ilabas mo ang lahat ng enerhiya mo.
Alam mong may problema ka sa pagkontrol sa mga emosyon mo,
lagi kang nagta-tantrum.
Ikaw ay 12 at nagbibinata.
Lahat ng kasama no'n.
Samantala, naroon si Lacey, ang aming tunay…
Ang aming biological na anak.
Dapat naming tiyaking ligtas siya.
Ba't di ninyo ako nabigyan ng magandang pundasyon?
Isang blueprint?
Di ba, iyon ang ginagawa mo?
Arkitekto?
-Ilang taon na. -May mga taong di na maaayos.
Baka di mo pa alam noon pero alam mo na ngayon.
Di mo pa naisusulat ang libro.
-Dapat na akong bumalik. -Pa, pakiusap. Pakiusap.
Lahat ng isinulat mo ang mismong pinagdaraanan ko ngayon.
Di na ako sigurado kung ano'ng totoo. Di ko na nga kilala ang sarili ko.
At gusto ko lang…
Nag-aalala ako na may napakasamang mangyayari.
E di, magpatingin ka.
Ma, puwede ba kaming mag-gumball?
Sige, tig-isa kayo.
DARYL GATES HEPE NG L.A.P.D TINUTULIGSA
Napakahirap dahil sa kaniya.
Pulis ang asawa ko.
Di iyan ang kailangan ngayon.
Pulis din ang asawa ko. Detective siya.
Talaga?
Aling dibisyon?
Robbery-Homicide.
Sa Rampart siya.
Ako si Angela Smith.
Ako si Wendy McKinney. Hello sa iyo.
Oo, dahil kaunti lang ang nakakaunawa.
Namumuna sila, pero di nila nauunawaan ang trabaho nila.
Ang kakaibang mga shift, mahabang trabaho, mga nakakakilabot na nakikita nila.
Sang-ayon ako sa iyo.
Noong Biyernes, 4:00 a.m. na umuwi ang asawa ko.
Baka magkasama sila
dahil di nga ako sigurado kung nakauwi siya no'n.
Baka iisa lang ang asawa natin.
Umalis ba siya noong nakaraang Martes?
Noong nakaraang Martes…
Ma, kinakawayan tayo ng lalaking iyon.
Sige, oras na para umalis.
-Pupuntahan ba natin si Papa? -Oo.
Lagi man siyang wala, pero kapag nasa bahay siya, masaya ang mga bata.
Di alam kung nasaansi McKinney noong pinatay si Maynard.
Di siya umuwi magdamag.
Ano'ng mayroon ka?
Tara.
Tiningnan ko ang lahat ng dibisyon
tungkol sa mga krimen na tulad ng sa suspek natin.
Tiningnan ko ang isang ex con sa El Monte, pero may alibi siya.
May tinitingnan pa ako, pero baka wala sa estado ang taong iyon.
Si McKinney?
-Sa tingin mo, suspek siya? -Hindi pa.
Pero angkop siya sa paglalarawan,
may access siya at ginulo niya ang pamilya ko,
kaya tatanggalin ko lang siya kapag natanggal siya.
Pinaimbestigahan ko siya sa dati kong boss.
May nakitang ilang mga comment card at 181.
Mga karaniwang reklamo ng pananakit at karahasan.
Dalawang araw na suspensiyon ang pinakamatinding parusa, pero…
May isang kapansin-pansin.
Pagpatay noong 1982.
-Kay Lamar Watkins. -May kinalaman si McKinney?
Hindi, patrolman siya noong panahong iyon. Una sa crime scene.
Isa pang beat cop ang nagkuwestiyon sa kuwento niya.
Nag-imbestiga ang IA.
Ano ang sabi ng report?
Walang report.
Isinara nila ang imbestigasyon ilang araw pagkabukas nito.
Ang isa pang pulis, nagretiro pagkaraan ng isang linggo.
May address ka?
Ano iyon?
Magandang hapon. Hinahanap ko si Mr. James Stenson.
-Bakit? -Ako si Detective Dawn Reeve.
Mula sa Robbery-Homicide.
May gusto sana akong itanong.
-Di kita matutulungan. -Kilala mo si Donald McKinney.
Iniimbestigahan ko siya.
Palarin ka sana.
Sinusubukan niya akong takutin. Nagbanta siya sa pamilya ko.
Gusto kong malaman kung mapanganib siya.
-Ano ang gusto mong malaman? -Bakit ka nagbitiw?
May kinalaman ba ito sa pagpatay kay Lamar Watkins?
Lahat ng pag-uusapan natin,
mananatiling kumpidensiyal.
Mas madali kung ipapakita ko sa iyo.
Mga patrolman kami ni McKinney sa parehong beat noong 1981.
Isang gabi, inanyayahan niya ako sa isang party.
Parang initiation.
Gusto niyang makasama ako sa grupo niya.
Anong klaseng grupo?
Parang blue code of silence na pinatindi.
Iyon ang una kong naisip.
Pinatay si Lamar Watkins…
Sa tingin mo, may kinalaman doon si McKinney?
Ako ang rumespondeng pulis.
Ang ilang nasa grupo, naroon na sila.
Sabi nila, paghihiganti raw ito ng isang gang.
Pero parang di naman ganoon para sa akin.
Lahat ng pagpatay ng mga gang,
laging may tama ng baril, o kutsilyo.
Naroon ang asawa ni Watkins.
Takot na takot siyang kausapin kami, lalo na si McKinney.
Kinuha ko ang pahayag niya.
Sumumpa siyang mga pulis ang may gawa no'n.
Iba ang ulat ni McKinney sa nakita ko.
Kaya nagsalita ako, at doon nila ako sinimulang guluhin.
Mga nakamaskara.
Di ko mapapatunayang sila iyon, pero alam ko.
Bilang bahagi ng initiation,
tinatuan nila ng simbolo ang kanang binti ko.
Isang araw, nabaliw ako.
Kumuha ako ng labaha at tinanggal iyon.
Sana may nagbabala sa akin.
Mahirap makabangga si McKinney.
LIBRENG PALABAS
HUBAD NA HUBAD
Hi.
Uy.
Ano ang gusto mo?
Dahan-dahan. Di pa tumatakbo ang metro ko.
Puwede kang pumarada roon.
Gusto mo ba ng privacy?
Ito ba ang unang beses mo?
Gusto mo bang hubaran kita?
Paano ito nangyari sa iyo?
Ano iyon?
Paano naging ganito ang buhay mo?
-Tulad ng ano, mahal? -Tulad nito.
Anong klaseng buhay ito?
Ano ba ang pinagkakakitaan mo?
Nawalan ako ng trabaho.
Bakit parang napakayabang mo?
Ako, sinubukan ko.
Aktor ako.
Talaga?
Sa ano?
Dito.
-Uy. -Gusto mo pa?
Gusto mo pa?
Heto. Mayroon pa sa sahig, kunin mo.
Kunin mo!
Tingnan mo ang sarili mo.
Para kang batang iniwan.
Wala kang ego.
Walang pundasyon ang buhay mo…
Tapos na tayo.
Palabasin mo na ako. Ngayon din.
Narinig mo na ang "Healthy Home Paradigm?"
Buksan mo ang pinto, tarantado.
Alam ba ito ng mga magulang mo?
Pusta ko, walang pakialam ang mga magulang mo sa 'yo.
Wala kang kuwenta.
Walang may pakialam.
-Palabasin mo na ako. -Puwede kang mawala,
at walang makakaalam no'n.
Ano ba, baby?
Baby, bakit ba ang init ng ulo mo?
Ano ka ba?
Sige na, baby.
Gawin na natin ang gusto natin.
Ikaw siya?
Di ba?
Palabasin mo ako!
-Buksan mo ang pinto! -Buksan mo ang pinto!
Palabasin mo ako!
Lumabas kayo ng kotse. Itaas ninyo ang inyong mga kamay.
Sabihin mo kapag may nakita ka.
Nakatira ka sa Domino Street sa Van Nuys.
-Tama ba iyon? -Oo.
Bakit nasa bayan ka?
Marami akong pinuntahan ngayon.
Ganoon ba?
May hinahanap ka, o namamasyal lang?
Pumunta ako kanina sa Hancock Park para bisitahin ang tatay ko.
-Nakatira siya sa Hancock Park? -Oo.
Ilang oras din kami.
Tapos, nagmane-maneho lang ako.
-Gusto mong mag-relax? -Oo.
Lagi kang pumupunta sa Figueroa Corridor para mag-relax?
Hindi.
Ngayong gabi lang ako nakapunta roon.
Kinausap namin ang babaeng kasama mo.
Grabe ang ginawa mo sa kaniya. Para bang di ka karaniwang customer.
Ano ang iniisip mo noong sinundo mo siya, Edmund?
Uy.
Tumingin ka sa akin.
-Ayaw mong makipag-sex sa kaniya? -Ayoko.
Ano ang gusto mo sa kaniya?
Gusto mo ba siyang saktan?
Sabi niya, ginawa mo iyon. Takot na takot siya.
-Takot siya? -Nahanap namin ang mga VHS.
Iyon ang naroon?
Nananakot ka ng mga babaeng tulad niya?
Sinasaktan mo sila?
Pinatay ang labing-anim na prostitute sa huling dalawang taon,
lahat mula sa Corridor.
Di bababa sa sampu ang nakaugnay sa Southside Slayer.
Southside Slayer?
Southside Slayer. Southside Slayer.
Edmund?
Nakapatay ka na ba ng tao?
Hindi ang resulta ang masaya.
Ang proseso nito.
Ang pamamaraan.
Alam mo ba iyon?
Hindi ang resulta ang masaya.
Ang proseso nito.
Ang sakit.
Ang pagdurusa.
Ang itsura ng mga mata nila.
Ang itsura…
Ang itsura ng mga mata nila.
Ang pagkawala ng liwanag nito.
Ang kanilang takot…
Hindi mawawala…
Magpakailanman.
Hindi…
Hindi mawawala ang takot magpakailanman. Hindi mawawala…
Hindi mawawala ang takot magpakailanman. Hindi mawawala ang takot…
Bawat babae,
pare-parehong
nakakasabik.
Ang maliliit na pagkakaiba
ang nagpapaespesiyal sa bawat isa.
Oo.
Espesiyal.
Di siya ang suspek.
-Ano? -Di totoo ang sinasabi niya.
Mas matangkad siya nang isang talampakan.
Nagkamali siguro ang saksi, dahil siya…
Galing iyon sa audition, Marsh.
Linya iyon sa isang script.
Isa siyang laos na aktor. Ang mga tape…
Pinanood ko siyang pinapraktis ang monologue na iyon nang 50 beses.
Baliw siya, pero di ang suspek.
Ano ang problema mong lintik ka?
Bakit mo sinayang ang oras namin?
Sayang lang.
Wala siyang kuwenta.
Ano ang ginagawa mo rito?
Aalis na ako.
Hindi ka puwedeng umalis.
Hoy, ano'ng mayroon?
Ano?
Tatanungin ulit kita.
Ano ang ginagawa mo rito, Reeve?
Hinatid mo ang anak ko kahapon.
Tinakot mo siya.
Gusto ko lang pag-usapan iyon.
Ayusin ang lahat.
Kaya sinundan mo ako rito,
mula sa bahay ko,
para kausapin ako?
Ano talaga ang ginagawa mo rito?
Layuan mo ang pamilya ko, McKinney.
Gusto ko iyon. Sabihin mo lang.
-Kumalma ka, okey? -Kalmado ako.
Kalmado ba kayo?
Oo, kalmadong-kalmado.
Makinig ka, di ko alam kung bakit ka narito, at wala akong pakialam.
'Wag mo lang akong guguluhin at ang pamilya ko.
Ganito ang mangyayari.
Di mo ako lalapitan.
Di ito nangyari.
IKAANIM NA KAARAWAN NI DONOVAN
Humiling ka at hipan mo ang kandila.
Sino'ng may gusto ng cake? Sabihin n'yo.
Ako!
MALIGAYANG KAARAWAN DONOVAN
Ngayon ang espesiyal na araw mo.
Ilang taon ka na ngayon?
Anim po.
Ang laki mo na.
Nagustuhan mo ang mga regalo mo?
-Ano ang nakuha mo? -Bisikleta.
Puwede na ba akong maglaro?
Maligayang kaarawan, mahal ko.
Anak, di ko alam na nakauwi ka na.
Tinatanong mo ba sa sarili mo kung masama kang nanay?
Mabuti kang nanay.
Di ako ang pinag-uusapan natin.
Iha…
Bakit ka nagsisinungaling sa akin, Ma?
Nagsisinungaling?
Ano ang nasa kahon?
Sa tingin mo, di ko alam ang tungkol sa kahon sa closet mo?
Ano ang nasa loob, Ma?
Ano ang nasa kahon?
Wala.
Nagsisinungaling ka.
Lola?
Lola, ayos ka lang?
Edmund?
Ano ito?
Tumigil ka. Di mo ito kailangang gawin.
Ma?
Bakit gising ka pa?
Ma, ayos lang ba ang lahat?
Ayos lang ba si Kel?
Mahal na mahal kita.
At ang tatay mo…
Mahal na mahal ka niya.
At kailangan mong marinig kung gaano ka namin kamahal.
Ma, tinatakot mo ako.
Sabihin mo ang nangyayari.
Ampon ka.
Ang gamot sa puso na inireseta sa iyo ng doktor mo…
Dahil iyon sa sakit sa puso ng tatay mo.
Pero wala ka no'n.
Di siya ang iyong biological na tatay.
At di ako ang iyong biological na nanay.
Hindi kasi kami magkaanak.
At ikaw ay isang napakaespesyal na kaloob.
Hulog ng langit sa aming pamilya.
Pinlano kong sabihin sa iyo kapag nakakaunawa ka na.
Pero pagsapit no'n,
napakasaya mo na.
Ayokong kunin iyon sa iyo.
Anak kita.
At nanay mo ako.
Di ko ito… Di ko ito kaya.
-Ito ang iniwan ng tunay mong ina. -Di ko kaya, Ma.
Ayokong ipadama sa iyo na may kulang sa buhay mo.
-Tumigil ka. Tumigil ka. -Na may problema ka.
Tumigil ka sa pagsasalita!
-Ma, bakit mo sinisigawan si Lola? -Kel, pumunta ka na sa kuwarto mo.
Pakiusap, 'wag kang aalis. Pag-usapan natin 'to.
Humiling ka.
Ano ito?
Humiling ka at hipan mo ang kandila.
Edmund?
Pakawalan mo ako.
Nasaan ako?
Humiling ka at hipan mo ang kandila.
Edmund, pumasok ka ba sa apartment ko?
Sino'ng may gusto ng cake? Sabihin n'yo.
Bakit nasa iyo ang mga ito?
Ngayon ang espesiyal na araw mo.
Ilang taon ka na ngayon?
Anim po.
Ang laki mo na.
Nagustuhan mo ang mga regalo mo?
Ano ang nakuha mo?
Bisikleta.
Puwede na ba akong maglaro?
Maligayang kaarawan, mahal ko.
Sabihin mo sa kamera ang pangalan mo.
Pakiusap.
Sabihin mo sa kamera ang pangalan mo.
Ako si Donovan Wright.
At mag-o-audition ako sa papel na batang Donovan Wright.
Sabihin mo!
Mag-o-audition ako sa papel na batang Donovan Wright.
Ngayon ang espesyal na araw mo.
Ilang taon ka na ngayon?
Anim po.
Nagustuhan mo ang regalo mo?
Ano ang nakuha mo?
Bisikleta.
Puwede akong maglaro?
Patawad. Napakapangit mo kasing umarte.
Ulitin mo.
Aksiyon.
Bisikleta.
Puwede akong maglaro?
Ulit!
Bisikleta.
Puwede… Puwede akong…
Edmund.
Pakiusap.
Kapatid.
Okay lang 'yan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce