- Żadnych odcisków... - Żadnych pomyłek.
Zabijał już wcześniej.
Kto mógłby przekroczyć granice rasowe i nie zostać zauważony?
Listonosz? Śmieciarz?
Albo policjant.
Patrzy prosto na mnie. To on.
Mężczyzna z rudymi włosami.
Pracujesz po nocach?
Jak tam twój syn?
Co robi sam przez całą noc, kiedy ty pracujesz?
Wyniki są w normie.
Zapiszę beta-blokery, tak dla pewności.
Skurwysyny, to...
Rozjebię cię.
Zadzierasz ze mną, ziomku.
Edmund, nie weźmiesz udziału w castingu.
Mówiłaś, że będę dobry.
Mówiłaś, że będę dobry!
Gdy nie masz silnego ego,
zwykle utrwalonego w dzieciństwie,
to jakbyś budował dom na niestabilnych fundamentach.
W jednej chwili dom może się zawalić.
Fundament naszego domu, naszego życia,
powstaje w dzieciństwie.
Stabilizacja, rutynowy porządek.
Jak rodzinne kolacje, bajki na dobranoc, urodziny.
Łatwo uznać te powszechne zwyczaje za coś oczywistego.
Ale są one deskami podłogowymi dobrze uformowanej struktury ego.
ZDROWY DOM 2 MILIONY SPRZEDANYCH EGZEMPLARZY!
Jeśli dzieci nie czują się bezpieczne, docenione, celebrowane,
pojawia się rodzaj emocjonalnej zgnilizny.
Psychiczna pleśń.
Pozostawiona sobie pleśń może się rozprzestrzeniać,
zarażając swojego żywiciela szeregiem chorób.
Socjopatia,
tendencje patologiczne.
A w niektórych przypadkach pociąg do brutalnych zachowań.
Cześć, tato.
Czytałem o twojej książce w Weekly. Pomyślałem, że wpadnę.
Edmund?
Co ty tutaj robisz?
Czytałem twoją książkę. Jest naprawdę świetna.
Czytam i wydaje mi się, jakbyś mówił prosto do mnie.
Albo o mnie.
Gdy mówisz o pękniętym fundamencie...
Edmund, przejdźmy się.
Nie jestem zły, że o mnie nie napisałeś.
Mimo że jestem twoim synem.
Piszesz o Lacey.
O swoich pacjentach, obcych.
Edmund, przejdźmy się.
Po prostu czuję to wszystko, o czym mówisz.
- Zajmę się tym. - Pleśń, bez korzeni, niezwiązany.
- Edmund. - Mamo.
Jaka miła niespodzianka.
Wejdźmy do środka, żebyśmy mogli porozmawiać.
Nie!
Chcę porozmawiać tutaj,
z tatą.
Tata wie wszystko o zgniłym fundamencie.
Myślałem o moim fundamencie.
Myślałem o moich 12 urodzinach.
Myślałem wtedy, że jedziemy do Cheddara,
ale zamiast tego zawiozłeś mnie do...
sierocińca.
Ja tylko...
Ja tylko chciałem...
Lacey?
Czy to Lacey?
- Nie. - Czekaj, ja tylko...
- Chcę z tobą porozmawiać. - To Lacey.
Tak dawno jej nie widziałem.
Edmund, nie możesz tu tak po prostu przychodzić.
Przepraszam. Ja tylko...
Co? Potrzebujesz pieniędzy?
Nie, ja tylko...
Chcę wiedzieć, dlaczego zostawiłeś mnie w urodziny.
Próbowaliśmy, Edmundzie.
Tak długo się staraliśmy.
Poświęciliśmy dla ciebie tyle czasu i energii.
Chodziłeś do dobrej szkoły,
na pozalekcyjne zajęcia sportowe, żebyś się rozwijał.
Lubiłem aktorstwo.
Chciałem, żebyś wyrzucił z siebie całą tę energię.
Miałeś problemy z kontrolowaniem emocji,
wieczne napady złości.
Skończyłeś 12 lat, przechodziłeś okres dojrzewania.
To złożona sprawa.
Tymczasem pojawiła się Lacey, nasza prawdziwa...
Biologiczne dziecko.
Musieliśmy ją chronić.
Nie mogłeś dać mi solidnych fundamentów?
Planu?
Czy nie to właśnie robisz?
Budujesz?
- Miałeś na to lata. - Niektórych nie da się naprawić.
Może wtedy nie wiedziałeś tego, co wiesz teraz.
Nie napisałeś książki.
- Muszę wracać. - Tato, proszę.
Wszystko, o czym napisałeś, jest tym, przez co teraz przechodzę.
Już nie wiem, co jest prawdziwe. Nie wiem, kim jestem.
Ja po prostu...
Martwię się, że stanie się coś bardzo złego.
Więc poszukaj pomocy.
ONI: STRACH
Mamo, możemy gumę?
Dobrze, po jednej gumie.
DARYL GATES SZEF POLICJI KRYTYKOWANY
On tak to utrudnia.
Mąż jest policjantem.
Nie tego nam teraz trzeba.
Mój mąż też jest policjantem. Detektywem.
Naprawdę?
Który oddział?
Rozbój i zabójstwa.
Rampart.
Jestem Angela Smith.
Wendy McKinney. Miło mi.
Niewielu ludzi to rozumie.
Krytykują, ale nie wiedzą, co wiąże się z tą pracą.
Nieregularne zmiany, dłużący się czas, okropne rzeczy, które widzą.
Amen, siostro.
W zeszły piątek mój mąż wrócił do domu o czwartej rano.
Mój musiał być na tej samej imprezie,
bo chyba w ogóle nie wrócił wtedy do domu.
Chyba wyszłyśmy za tego samego faceta.
W zeszły wtorek też pracował całą noc?
W zeszły wtorek...
Mamo, ten pan do nas macha.
Pora na nas, dziewczyny.
- Jedziemy do tatusia? - Tak.
Nie bywa zbyt często w domu, ale jak już jest, dzieci go uwielbiają.
McKinney nie ma alibi na noc morderstwa Maynarda.
Nie wrócił do domu na noc.
Co masz?
Chodź.
Gadałem z innymi wydziałami
o przestępstwach pasujących do opisu sprawcy.
Myślałem o byłym więźniu w El Monte, ale miał solidne alibi.
Namierzam kolejny trop, ale ten facet może być poza stanem.
A co z McKinneyem?
- Podejrzewasz go? - Jeszcze nie.
Ale pasuje do opisu świadka,
mógł mieć dostęp i zadarł z moją rodziną,
więc na razie go nie wykluczam.
Mój były szef sprawdził dla mnie jego osobiste akta.
Znalazł kilka skarg na zachowanie.
Skargi na użycie siły, brutalność.
Nie więcej niż dwudniowe zawieszenie, ale...
Jedna rzecz się wyróżniała.
Zabójstwo w '82.
- Lamar Watkins. - Był w to zamieszany?
Nie, był wtedy patrolowym. Pierwszy na miejscu zdarzenia.
Inny dzielnicowy zaprzeczył jego wersji wydarzeń.
Wydział wewnętrzny wszczął śledztwo.
Co napisano w raporcie?
Nie ma raportu.
Zamknęli śledztwo po kilku dniach.
Ten drugi gliniarz tydzień później odszedł ze służby.
Masz adres?
Tak?
Dzień dobry. Szukam pana Jamesa Stensona.
- Dlaczego? - Jestem detektyw Dawn Reeve.
Wydział rozbojów i zabójstw.
Chciałabym zadać panu kilka pytań.
- Nie mogę pomóc. - Zna pan Donalda McKinneya.
Badam jego sprawę.
Powodzenia.
Próbuje mnie zastraszyć. Groził mojej rodzinie.
Muszę wiedzieć, czy coś mi grozi.
- Co chce pani wiedzieć? - Dlaczego pan odszedł?
Czy to miało coś wspólnego z morderstwem Lamara Watkinsa?
Nasza rozmowa
pozostanie poufna.
Będzie łatwiej, jak pani pokażę.
McKinney i ja patrolowaliśmy ten sam rewir '81.
Pewnego wieczoru zaprosił mnie na imprezę.
To była jakaś inicjacja.
Chciał, żebym dołączył do jego grupy.
Jakiej grupy?
Takiej ze zwyczajową zmową milczenia, tylko że razy 100.
Przynajmniej tak mi się z początku wydawało.
Morderstwo Lamara Watkinsa...
McKinney miał z tym coś wspólnego?
Przyjechałem na miejsce.
Kilku chłopaków z grupy już tam było.
Mówili, że to zemsta gangu.
Ale odniosłem inne wrażenie.
Morderstwa gangów, jakie widziałem,
zawsze wiązały się z ranami postrzałowymi czy od noża.
Żona Watkinsa była obecna.
Bała się z nami rozmawiać, zwłaszcza z McKinneyem.
Spisałem jej zeznanie.
Przysięgała, że to ci gliniarze to zrobili.
Raport McKinneya nie zgadzał się z tym, co widziałem.
Zgłosiłem to, więc mnie zaatakowali.
Faceci w maskach.
Nie mogłem udowodnić, że to oni, ale wiedziałem to.
Jako rytuał inicjacyjny
wytatuowali mi insygnia na prawej łydce.
Pewnego dnia straciłem rozum.
Wyciągnąłem brzytwę i je wyciąłem.
Chciałbym, żeby ktoś mnie ostrzegł.
Z McKinneyem lepiej nie zadzierać.
DARMOWY SHOW
CAŁKIEM NAGIE
Cześć.
Hej.
Co chcesz robić?
Zwolnij. Jeszcze nie włączyłam licznika.
Możesz tam zaparkować.
Lubisz prywatność?
To twój pierwszy raz?
Chcesz, żebym rozpięła ci spodnie?
Jak ci się to stało?
Słucham?
Czemu tak skończyłaś?
- Jak, skarbie? - Tak.
Co to za życie?
A ty co robisz, by związać koniec z końcem?
Straciłem pracę.
To czemu tak się wywyższasz?
Przynajmniej próbowałem.
Byłem aktorem.
Tak?
W czym grałeś?
Trzymaj.
- Hej. - Chcesz więcej?
Chcesz więcej?
Trochę spadło na podłogę, podnieś to.
Podnieś to!
Spójrz na siebie.
Przeżyłaś traumę w dzieciństwie.
Nie masz struktury ego.
Twoje życie nie ma fundamentów...
Dobra, koniec randki.
Wypuść mnie. Teraz.
Słyszałaś o „paradygmacie szczęśliwego domu”?
Otwórz drzwi, skurwielu.
Twoi rodzice wiedzą, co robisz?
Twoim rodzicom pewnie nawet na tobie nie zależy.
Jesteś niczym.
Jesteś niewidzialna.
- Puść mnie. - Mogłabyś zniknąć
i nikt by się o tym nie dowiedział.
Hej, skarbie.
Niepotrzebnie się nabuzowałeś.
Proszę cię.
Daj spokój, skarbie.
Zróbmy to, po co tu przyjechaliśmy.
Ty nim jesteś?
Prawda?
Wypuść mnie stąd!
- Otwórz drzwi! - Otwórz drzwi!
Wypuść mnie stąd!
Wyjdźcie z pojazdu. Ręce na widoku.
Dajcie znać, jak coś znajdziecie.
Mieszkasz na Domino Street w Van Nuys.
- Zgadza się? - Tak.
Co cię sprowadza do centrum?
Byłem dzisiaj wszędzie.
Tak?
Szukasz czegoś konkretnego czy tylko podziwiasz widoki?
Rano pojechałem do Hancock Park, żeby odwiedzić tatę.
- Mieszka w Hancock Park? - Tak.
Spędziłem z nim czas.
Potem wybrałem się na przejażdżkę.
- Żeby przewietrzyć głowę? - Tak.
Zawsze przyjeżdżasz do Figueroa Corridor, żeby przewietrzyć głowę?
Nie.
Dziś pierwszy raz.
Przepytaliśmy tę dziewczynę.
Jest w opłakanym stanie. Nie byłeś jej przeciętnym klientem.
Co ty sobie myślałeś, kiedy zgarnąłeś ją z sobą?
Spójrz na mnie.
- Nie chciałeś uprawiać z nią seksu? - Nie.
To czego od niej chciałeś?
Chciałeś ją skrzywdzić?
Powiedziała, że chciałeś ją skrzywdzić. Była przerażona.
- Tak? - Znaleźliśmy kasety VHS.
To, co na nich jest?
Straszysz takie dziewczyny?
Krzywdzisz je?
W ciągu dwóch lat zamordowano 16 prostytutek,
wszystkie z Corridor.
Co najmniej 10 zostało powiązanych z mordercą z Southside.
Mordercą z Southside?
Morderca z Southside.
Edmund!
Zabiłeś kiedyś człowieka?
To nie następstwa są wyjątkowe.
Tylko sam proces.
By zwabić ofiarę.
Wiesz?
To nie następstwa są wyjątkowe.
Tylko sam proces.
Ból.
Cierpienie.
Spojrzenie w ich oczach.
Spojrzenie...
Spojrzenie w ich oczach.
Opuszczające ich światło.
Ich strach...
Zamrożony...
Na zawsze.
Zamro...
Strach zostaje zamrożony na zawsze. Strach zostaje...
Strach zostaje zamrożony na zawsze. Strach zostaje zamrożony...
Każda dziewczyna
na równi
ekscytująca.
To te małe różnice sprawiają,
że każda jest wyjątkowa.
Tak.
Wyjątkowa.
To nie nasz gość.
- Jak to? - To fałszywe zeznania.
Jest znacznie wyższy niż w opisie.
Świadek musi się mylić, bo ten facet...
To casting, Marsh.
On przegaduje rolę.
To jakiś aktorzyna. Te taśmy...
Oglądałem, jak ćwiczy ten monolog 50 pieprzonych razy.
To wariat, ale nie nasz.
Co z tobą nie tak, sukinsynu?
Marnujesz nasz czas na to gówno?
Niewart papierkowej roboty.
Jest nikim.
Co ty tu robisz?
Muszę iść.
Nigdzie nie pójdziesz.
Hej, co się tu dzieje?
Co jest, kurwa?
Zapytam jeszcze raz.
Co tu robisz, Reeve?
Wczoraj wiozłeś mojego syna.
Cholernie go przestraszyłeś.
Chciałem z tobą o tym porozmawiać.
Wyjaśnić sprawę.
Więc jechałaś za mną tutaj,
z mojego domu,
żeby ze mną pogadać?
Co tak naprawdę tu robisz?
Trzymaj się z dala od mojej rodziny, McKinney.
Chętnie. Mówisz, masz.
- Tylko spokojnie, dobrze? - Jestem spokojny.
Jesteście spokojni?
Tak, jestem zajebiście spokojny.
Słuchaj, nie wiem, dlaczego tu jesteś, i nie obchodzi mnie to.
Trzymaj się z dala ode mnie i mojej rodziny, kurwa.
Powiem ci, jak będzie.
Nie zbliżaj się do mnie.
A to się nie wydarzyło.
IMPREZA HALLOWEENOWA '78
6. PRZYJĘCIE URODZINOWE DONOVANA
Pomyśl życzenie i zdmuchnij świeczkę.
Gotowi na tort? Dajcie znać.
Tort!
STO LAT, DONOVAN
Dziś jest twój dzień.
Ile masz teraz lat?
Mam sześć lat.
Jaki duży chłopiec.
Fajne prezenty?
- Co dostałeś? - Rower.
Mogę iść się pobawić?
Wszystkiego najlepszego, synku.
Nie wiedziałam, że jesteś w domu.
Martwisz się czasami, że jesteś okropną matką?
Jesteś wspaniałą matką.
Nie mówiłam o sobie.
Kochanie...
Dlaczego mnie okłamujesz, mamo?
Okłamuję?
Co jest w pudełku?
Myślisz, że nie wiem o pudełku w twojej szafie?
Co w nim jest, mamo?
Co jest w pudełku?
Nic.
Kłamiesz.
Babciu?
Wszystko w porządku?
Edmund?
Co to, kurwa, jest?
Przestań. Nie musisz tego robić.
Mamo?
Czemu nie śpisz?
Wszystko w porządku?
Z Kelem wszystko okej?
Tak bardzo cię kocham.
Twój ojciec...
bardzo cię kochał.
Musisz usłyszeć, jak bardzo cię kochaliśmy.
Boję się ciebie, mamo.
Powiedz mi, co się dzieje.
Jesteś adoptowana.
Leki nasercowe, które ci przepisano...
To z powodu choroby serca twojego ojca.
Ale ty na to nie chorujesz.
To nie jest twój biologiczny ojciec.
A ja nie jestem twoją biologiczną matką.
Nie mogliśmy mieć własnych dzieci.
A ty byłaś wyjątkowym darem.
Ostatnim fragmentem dla naszej rodziny.
Planowałam ci powiedzieć, jak dorośniesz.
Ale wtedy byłaś już
tak dobrze przystosowana i szczęśliwa.
Nie mogłam ci tego odebrać.
Jesteś moim dzieckiem.
A ja byłam twoją matką.
Nie mogę... Nie dam rady.
- Twoja biologiczna matka zostawiła to. - Mamo, nie dam rady.
Nie chciałam, żebyś czuła, że czegoś ci brakuje.
- Przestań. - Że jesteś niekompletna.
Przestań mówić!
- Mamo, czemu krzyczysz na babcię? - Idź do swojego pokoju.
Proszę, nie odchodź. Porozmawiajmy o tym.
Pomyśl życzenie.
Co to jest?
Pomyśl życzenie i zdmuchnij świeczkę.
Edmund?
Proszę, wypuść mnie.
Gdzie ja jestem?
Pomyśl życzenie i zdmuchnij świeczkę.
Byłeś w moim mieszkaniu?
Gotowi na tort? Dajcie znać.
Dlaczego je masz?
Dziś jest twój dzień.
Ile masz teraz lat?
Sześć.
Jaki duży chłopiec.
Fajne prezenty?
Co dostałeś?
Rower.
Mogę iść się pobawić?
Wszystkiego najlepszego, synku.
Podaj imię i nazwisko do kamery.
Proszę.
Proszę, podaj imię i nazwisko do kamery.
Donovan Wright.
Ubiegam się o rolę młodego Donovana Wrighta.
Powiedz to!
Ubiegam się o rolę młodego Donovana Wrighta.
Dziś jest twój dzień.
Ile masz teraz lat?
Mam sześć lat.
Fajne prezenty?
Co dostałeś?
Rower.
Mogę iść się bawić?
Przepraszam. Po prostu jesteś naprawdę kiepski.
Spróbuj jeszcze raz.
Akcja.
Rower.
Mogę się pobawić?
Jeszcze raz!
Rower.
Mogę... Proszę, mogę już iść...
Edmund.
Proszę.
Bracie.
Już dobrze.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski