Ofiara to Bernice Mott, matka zastępcza.
Nie chciała zasnąć.
Ani tego, żebyśmy my zasnęli.
Szukamy skrupulatnego zabójcy,
który już zabił i zabije ponownie.
Znowu ma ten wyraz twarzy.
Bądźmy rozsądni. Liczą się fakty.
Poczekamy na następną ofiarę, może na kolejną.
Skąd to masz?
Jestem aresztowany?
Boisz się?
Podejrzewasz go?
Pasuje do opisu świadka i zadarł z moją rodziną.
Mężczyzna z rudymi włosami.
Do Lincoln Heights wezwano ostatnio policję.
Wydaje się, że to były egzorcyzmy.
Powiesz mi, co się dzieje? Kogo się boisz?
Mówi, że to sprawa kościoła, a nie policji.
Czułaś kiedyś, że stanie się coś złego?
Jeśli zachowasz się w określony sposób, twoi bliscy umrą?
Dzwonię z wydziału opieki społecznej.
Udało nam się znaleźć
informacje o pana siostrze.
Jeśli znów cię tu zobaczę, aresztuję cię. Rozumiesz?
Cieszę się.
Boję się ciebie.
Powiedz, co się dzieje.
Jesteś adoptowana.
Jesteś tego pewna?
Niszczę je,
twoje ulubione zabawki.
Reeve!
Jesteś ze mną?
Reeve.
Musisz mi powiedzieć, co się stało.
Nie wiem.
Nie pomogę ci, jeśli nie wiem, czego bronię.
Powiedz mi, co się naprawdę stało.
Nie mam pojęcia.
Chyba nie myśli pan,
że ja to zrobiłam?
Jesteś świetnym detektywem.
Doskonały instynkt, niezrównane poświęcenie.
Wiedziałem, że będziesz wielkim atutem
w momencie, w którym cię zatrudniłem.
Komendant nazwał mnie wariatem,
jak powiedziałem, że będziesz dowodzić wydziałem rozbojów i zabójstw.
Ale ty nie słuchałaś.
Ostrzegałem cię wiele razy...
Ale ty ciągle naciskałaś.
A teraz to, śmierć w radiowozie. Brak naocznych świadków.
Zostawiłaś partnera w potencjalnym miejscu zbrodni.
Sama podałaś im gwoździe.
Ukrzyżują cię, po cichu.
A co z tym zwarciem szeregów, poruczniku?
Nie zabiłam tego chłopca.
Wie pan o tym.
- Proszę. - Sama jesteś sobie winna.
Wewnętrzny otwiera dla ciebie 118.
Pani detektyw, co ma pani do powiedzenia rodzinie Benito Alvareza?
Pani detektyw?
ONI: STRACH
Świadkowie twierdzą, że dziecko znaleziono martwe
z tyłu nieoznakowanego radiowozu.
To auto detektyw Dawn Reeve z wydziału rozbojów i zabójstw LAPD.
Będziemy informować państwa na bieżąco.
Poproszę o broń.
Jestem aresztowana?
Zostaje pani zatrzymana
na czas śledztwa w sprawie śmierci Benito Alvareza.
Dostanie pani przymusowy urlop do odwołania.
- Ręce. - Czy to konieczne?
Za mną.
- Czarna suka. - Jak mnie nazwałeś?
Do kreski.
Bez spuszczania.
Musimy porozmawiać.
Wiem, jestem dziś trochę nieobecna.
Nie tylko dzisiaj.
SZMACIANY ANDY
To dużo pieniędzy, towar wart setki dolarów.
Nie sprzedasz tu tej lalki.
- Dlaczego nie? - Bo to czarna dzielnica.
- Ta lalka jest obraźliwa. To rasizm. - To żaden rasizm.
Wszyscy kupują te lalki.
Chodzi o minstreli i czarną twarz.
- Że niby ja tak myślę? - Nie.
Mówię ci, co to znaczy dla mnie.
Wcześniej nie sprzedawaliśmy tej lalki.
- Nie mów mi, jak prowadzić sklep. - Znam naszych klientów.
I odmawiam sprzedaży tej lalki.
Kiedy przejęłam sklep, zatrzymałam cię.
Nie musiałam, ale byłaś dobrym pracownikiem.
Teraz pracujesz wolno, niechlujnie.
Wyrzucasz towar do śmieci.
Co będzie następne? Jak mogę ci zaufać?
Zaufać? Jak długo tu pracuję?
Rodzice przychodzą tu po zabawki, bo mnie znają.
Nie chcesz ich sprzedawać.
W porządku.
Mogę prowadzić sklep bez ciebie.
Jak to?
Powinnaś mnie przeprosić.
W takim razie nie możesz tu pracować.
Zwalniam cię.
Dziesięć lat.
To pani zdecydowała o zabraniu Benny'ego?
Tak.
Pani partner, detektyw Diaz, się zgodził?
Nie.
Dlaczego nie?
Proszę zapytać detektywa Diaza.
Kiedy opuściła pani dom Alvarezów?
O 23.44.
Według danych ze szpitala
przyjechała pani dokładnie o północy.
Na pewno?
Tak. Dojazd zajmuje najwyżej osiem minut.
Co robiliście w ciągu drugich ośmiu minut?
Musiałam przegapić kilka zakrętów.
Spieszyłam się. Ulice w tej okolicy bywają mylące.
Dojazd zajął mi chwilę.
Jakimi ulicami pani jechała?
Nie pamiętam. Było ciemno. Nie widziałam dobrze.
- Zjechała pani na pobocze? - Nie.
Jak Benny został odpięty?
Pewnie sam to zrobił.
- Wsiadła pani na tylne siedzenie? - Nie.
Więc twierdzi pani, że przez osiem minut się pani zgubiła.
Twierdzę, że z powodu ciemności i mojej determinacji,
by dowieźć ofiarę do szpitala i uratować jej życie,
mogłam przegapić nazwy ulic, o ile były tam oznaczenia.
Gdzie jest pani pałka?
Widzieliście ciało Benny'ego.
Myślicie, że pojedyncza pałka może wyrządzić takie obrażenia?
To my zadajemy pytania.
Nigdzie nie idziesz.
Pani pałki nie było w dowodach.
- Gdzie ona jest? - Nie noszę jej.
- Zgodnie z procedurami? - Nie.
Ale przez ostatnie 18 miesięcy nikt nie narzekał.
Kiedy ostatnio nosiła pani pałkę?
Dobrze się pani czuje?
Zna pani tego mężczyznę?
Potrzebujemy ustnej odpowiedzi do protokołu.
Tak.
To informator, którego napadła pani 18 miesięcy temu.
Wtedy ostatni raz używała pani pałki?
Tak.
Złamanie kości nosowej, uszkodzenie oczodołu,
złożone złamanie kości promieniowej, liczne rany szarpane...
Zamknęli tę sprawę w '89.
To ma związek z obecnym śledztwem.
Po tym incydencie została pani wysłana na przymusowy urlop?
Tak.
Sąd nakazał terapię?
Tak.
Oraz ukończenie terapii dotyczącej kontroli gniewu. Tak?
Tak.
Czy od tamtego incydentu zachowywała się pani agresywnie?
Na miejscu zbrodni wytypowała Curtisa Maynarda
i rozpoczęła pieszy pościg,
narażając na niebezpieczeństwo jego i funkcjonariuszy.
A to tylko na służbie.
Sugeruje pan, że Reeve zachowywała się agresywnie poza służbą?
Niczego nie sugeruję.
Regularnie mnie prześladuje.
Ostatnio udała się za mną z domu do domu znajomego.
Kiedy?
W sobotni wieczór.
Nie tak się to potoczyło, a on o tym wie.
Tak czy nie? Śledziła pani detektywa McKinneya?
Nie, nie śledziłam go.
Skłamała pani o brutalnym zachowaniu.
Nie skłamałam.
Jeśli ktoś ostatnio zachowywał się agresywnie,
to właśnie McKinney.
On nie jest objęty dochodzeniem.
Utrzymuje pani, że mówiła prawdę podczas całego śledztwa?
Zgadza się.
Pije pani alkohol?
Nie więcej niż inni policjanci.
- Bierze pani narkotyki? - Co? Nie.
WYNIK POZYTYWNY / PONAD NORMĘ
Dobrze się pani czuje?
Podepnijcie mnie.
Hej, co się dzieje? Coś się stało?
Zrobiłem coś?
Nie kumam. Myślałam, że jesteśmy przyjaciółmi.
Co? Przecież jesteśmy.
To dlaczego nic nie mówiłeś?
Bądź ze mną szczery.
Natalie, nie wiem, o czym ty mówisz.
Poważnie?
Naprawdę będziesz kłamać w tej sprawie?
Ukrywasz, że twoja mama jest policjantką, spoko.
Ale nie jest tylko psem.
To dzieciobójczyni.
Posłuchajcie, mamy dziś wyjątkowych gości.
Powitajmy oficera Beckera i Lwa Darena.
Dzień dobry.
W imieniu komendanta Gatesa i LAPD
opowiemy wam dziś o niebezpieczeństwach związanych z narkotykami.
Chcemy, byście byli bezpieczni.
Hej, zna pan mamę Kela, prawda?
Ona was przysłała?
Dobrze. Uspokójcie się wszyscy.
Pewnie zauważyliście już narkotyki w waszej społeczności.
Niektórzy w tej klasie pewnie już je zażywają.
To nie są prawdziwi przyjaciele.
Zrobią wszystko, byście też się odurzali.
Jeśli kolega na imprezie proponuje ci działkę, powiedz nie.
Marihuana jest niebezpieczna, wywołuje odlot.
Gdy palisz trawkę, tracisz kontrolę.
Porozmawiajmy o trzech R. Rozpoznanie...
Cześć, Kelvin.
Dobrze się czujesz?
Denerwujesz się?
Chcesz się pobawić?
Dotknij biurka.
Świetnie. Teraz dotknij nosa.
Dotknij biurka.
Dotknij nosa.
Dotknij biurka.
Dotknij podłogi.
Przestań.
- Dotknij podłogi. - Przestań!
Dotknij podłogi.
Proszę odpowiadać tylko „tak” lub „nie”.
- Nazywa się pani Dawn Reeve? - Tak.
Jest pani detektywem w wydziale rozbojów i zabójstw?
Tak.
Czy toczy się wobec pani śledztwo w sprawie śmierci Benny'ego Alvareza?
Tak.
Czy Benny Alvarez żył, gdy wyjechaliście z domu?
Tak.
Żył, gdy przyjechaliście do szpitala?
Nie.
Czy ktoś wsiadł do pojazdu
między wyjściem z domu a przyjazdem do szpitala?
Nie.
- Czy zostawiła pani Benny'ego samego? - Nie.
Gdy zostawiła pani detektywa Diaza,
planowała pani skrzywdzić Benny'go Alvareza?
Nie.
- Zabiła pani Benny'ego? - Nie.
Czy Benny popełnił samobójstwo?
Miał napady złości, ale nie sądzę...
Tak czy nie?
Nie.
- Widziała pani, jak ktoś go zabija? - Nie.
Miała ani kontakt z Bennym Alvarezem przed nocą, gdy został zamordowany?
Powiesz mi, kogo się boisz?
On chce mnie zabić.
- Kto? - Ten człowiek.
W dniu...
Tak czy nie?
Tak.
Miała pani kontakt z Curtisem Maynardem przed nocą, gdy został zamordowany?
- Przepraszam. - Wszyscy umrzecie!
Hej! Nie uciekaj!
Tak.
Miała pani kontakt z Bernice Mott przed nocą, gdy została zamordowana?
Nie.
Miała pani kontakt z Bernice Mott przed nocą jej morderstwa?
Wiem, dlaczego pan to robi. To nie zadziała.
Po raz ostatni, proszę odpowiadać tylko „tak” lub „nie”.
Naraża pani na szwank całe zeznanie.
Miała pani kontakt z panią Mott przed nocą jej morderstwa?
Nie.
Spędziła pani czas w domu pani Mott jako dziecko?
Co? Nie.
Chciałem jej powiedzieć.
- Może powinnaś odpuścić tę sprawę? - Co?
Za dużo powiązań.
Nie więcej niż w innych.
Opieka społeczna potwierdziła, że Reeve spędziła tam trzy lata.
Chyba nie pamięta.
To nie był odpowiedni moment.
Dlaczego nie?
Przebywała pani w domu zastępczym pani Mott w latach 1958-1961?
Słucham?
Była pani adoptowana?
Powtórzę pytanie.
Była pani adoptowana?
- Masz ciężki okres. - Daj kluczyki.
- Mogę prowadzić. - Nie. Nie ufam ci.
- Przyjechałam ci pomóc. - Daj kluczyki!
Kel, denerwujesz się przed dzisiejszym występem?
Będziesz świetny.
Z czym wystąpisz?
Nie, czekaj. Nie mów mi.
Wolę niespodziankę.
Prawo jazdy też oddaj.
Próbujesz mnie ukarać. Powiedziałaś swoje.
Nie. Nie możesz prowadzić w takim stanie.
Zresztą potrzebuję auta.
Racja, bo twój jest miejscem zbrodni.
Jeśli musisz jechać, daj mi znać.
Nie rób ze mnie dziecka.
Dlaczego tak traktujesz babcię?
Nie zrobiła nic złego.
Prawda, babciu?
Dobra.
Powiem ci, bo ona tego nie zrobi. Zasługujesz na prawdę.
Nie jest moją prawdziwą matką.
Kelvin, cokolwiek powie matka, jestem twoją babcią,
zawsze nią byłam i zawsze będę.
Kim jest jego babcia? Chciałabym wiedzieć.
Gdy mama była mała, adoptowaliśmy ją z dziadkiem.
A wcześniej spędziłam pierwsze trzy lata życia
w rodzinie zastępczej z agresywną psychopatką.
Wolałabyś, bym cię tam zostawiła?
Chyba zapominasz, że wychowywałam cię sama przez 30 lat.
Stworzyłam dom dla ciebie i twojego syna.
Marginalizowałam swoje potrzeby.
Moim priorytetem zawsze był twój dobrostan.
Jasne.
Nie musiałam wiedzieć, bo jestem tak dobrze przystosowana?
Świetnie mi idzie, prawda?
Spójrz na mnie.
Mówią o mnie w całej telewizji. Jestem w zasadzie celebrytką.
Mogę być najsłynniejszą policjantką z LAPD.
A tak przy okazji, dlaczego jestem gliną, babciu?
Dlaczego?
Podążałam śladami człowieka, którego nigdy nie znałam,
który wychowywał mnie przez całe 15 minut przed śmiercią.
Wystarczy.
Przeproś babcię.
Nie.
Nigdy nie wybaczę jej tego, co zrobiła.
Zawsze tak robisz.
Odpychasz ludzi, obwiniasz innych.
Jakbyś nigdy nie była problemem.
Obwiniałaś tatę o rozwód.
On przynajmniej mnie wspierał.
To ty zawsze pracowałaś nocami, nie tata.
To ciebie nigdy nie było.
Przecież chciałam być.
- Kel, wiesz, jak zarabiam na życie. - Tak.
I to wszystko?
Wszystkie noce jeździłaś do pracy?
- Dokąd idziesz? - Myślisz, że chcę tu z tobą być?
W szkole nazywają cię dzieciobójczynią.
Muszę iść na występ.
Nie waż się tam przychodzić.
Witajcie na próbie technicznej przed tym ważnym wieczorem.
Chłopcze, zjarany jesteś?
Kel!
Boisz się?
Kel.
Kel! Z drogi!
Kel, to ja.
Już dobrze.
To mama. Dobrze.
To mama.
Mamo, chyba coś jest ze mną nie tak.
Już dobrze.
Już dobrze. Jestem tutaj.
Już dobrze.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski