Fundament naszego domu, naszego życia, powstaje w dzieciństwie.
Czy to Edmund Gaines?
Udało nam się znaleźć informacje o pana siostrze.
Stabilizacja.
Cześć, jestem Dawn.
Edmund.
Rodzinne kolacje.
Nie jest moją prawdziwą matką.
Spędziłam pierwsze trzy lata życia
w rodzinie zastępczej z agresywną psychopatką.
Wolałabyś, bym cię tam zostawiła?
Są one deskami podłogowymi dobrze uformowanej struktury ego.
Jeśli znów cię tu zobaczę, aresztuję cię.
Masz tu nie wracać.
Wszystko, o czym napisałeś, jest tym, przez co teraz przechodzę.
Już nie wiem, co jest prawdziwe. Nie wiem, kim jestem.
Jeśli dzieci nie czują się bezpieczne, pojawia się rodzaj emocjonalnej zgnilizny.
Pozostawiona sobie pleśń może się rozprzestrzeniać,
zarażając żywiciela,
a w niektórych przypadkach
prowadzić do brutalnych zachowań.
ONI: STRACH
Najnowsza wiadomość o śmierci nieletniego
pod opieką funkcjonariuszki LAPD.
Rzecznicy policji
odmówili komentarza, rodzina dziecka także.
Dwa dni temu dziesięcioletni Benito Alvarez zmarł
pod opieką detektyw Dawn Reeve z wydziału zabójstw.
W związku z niedawną sprawą Rodneya Kinga
opinia publiczna obawia się
nadużywania władzy przez policję.
Nie masz gorączki.
Wciąż mi zimno, mamo.
Chcesz o tym porozmawiać?
Nie wiem.
Nikt tego nie widział.
Szedł prosto na mnie, a nikt tego nie widział.
Czego nie widział?
Najpierw zbliżał się do mnie powoli,
ale potem był szybki.
Jak spojrzałem mu w oczy...
widziałem tylko...
rude włosy.
- Mamo, czy ja wariuję? - Nie, nie wariujesz.
A jeśli on wróci?
Nie wróci.
Nie pozwolę na to.
Już dobrze.
- Halo? - Hej, tu Cory.
Widziałem wiadomości.
- Ja tego nie... - Wiem.
Nie musisz tego mówić.
Nie skrzywdziłabyś tego chłopca.
Jak się trzymasz?
Bywało lepiej.
A Kel?
Opiekuję się nim,
ale się boję, Cory.
Boję się, że coś się z nim dzieje.
Coś się z nim dzieje? Co masz na myśli?
Mam przyjechać?
To by naprawdę pomogło.
Dobrze, będę tak szybko, jak się da.
Mogę przywitać się z Kelem?
Teraz śpi, więc...
Jest prawie południe.
Nie jest sobą. Nie wiem, co jest nie tak.
Dobrze. Rozumiem.
Powiedz mu, że przyjadę.
Kochanie, chcesz zupę pomidorową?
Nie jestem głodny, babciu.
Dobrze się czujesz?
Halo?
Rezygnujesz z mojej słynnej zupy.
Zostaw tacę. Zjem później.
No chodź, kochanie.
Rozgrzeje ci kości.
Cory?
Cory, coś przerywa.
Jedz tę pieprzoną zupę.
Kel?
Co się stało?
Mamo!
Weszłam tu, a on zaczął krzyczeć.
Boże, jest lodowaty!
- Zupa go rozgrzeje. - Nie chcę jebanej zupy.
Mamo, odłóż to i daj mu chwilę.
Nie. Nie tam.
Mamo, zabierz ją na dół.
Podgrzeję mu koce.
Co się dzieje? Co jest?
Czułem go, ale brzmiał jak babcia.
Mówię prawdę.
Dobrze, wiem.
Wiem.
Wiem. Już dobrze.
Już dobrze.
Mamo?
Tak, kochanie.
Jedno z nas dziś umrze.
Zeszłam do piwnicy. Ktoś jest w domu.
Zostań z nim. Zamknij drzwi.
...35 East Street. Dom jednorodzinny. Południowy wschód.
Brak oświetlenia zewnętrznego.
Najbliższa latarnia uliczna jest około 20 metrów stąd.
...włamania przez frontowe drzwi.
Zaciągnięte zasłony w salonie...
Zasłony zaciągnięte w salonie i jadalni.
Pleśń na suficie...
- Co się dzieje? - Nie wychodź...
Na ścianie w jadalni wisi zegar w kształcie gwiazdy.
Stanął o 3.17.
Szkło jest pęknięte.
Ślady walki?
...na podłodze w szafie w sypialni...
...mówi, że jestem za duża, by się tak bawić.
Co? To nieprawda.
Jak byłam małą dziewczynką, miałam wymyślonego...
Wymyślonego przyjaciela...
Mamo?
Co z nim?
Śpi.
Nic ci nie jest?
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Nie wiem, co się dzieje.
Te rzeczy...
Dzieciak w moim aucie, nie wiem, jak to się stało...
Co?
Wszyscy coś widzieli.
A teraz Kel też to widzi.
Najpierw ta kobieta w rodzinie zastępczej...
Bernice Mott.
Widziałam jej zdjęcie w twoim biurze.
Mamo?
Mamo, o co chodzi? Co wiesz?
Ma na imię Edmund.
Kim jest Edmund?
To twój brat bliźniak.
Tatuś nazywał was papużkami nierozłączkami.
Nie dało się was rozdzielić.
Gdy wychodziłaś z pokoju,
on krzyczał.
Było nam tak ciężko.
Staraliśmy się was do siebie przekonać miłością i zabawkami.
Kto zna dziecko, które nie lubi zabawek?
W wasze trzecie urodziny zorganizowaliśmy dla was przyjęcie.
A Edmund przyszedł ze Szmacianym Andym.
Chciałam go zastąpić pięknymi czarnymi lalkami.
Chciałam, żebyście z Edmundem kochali siebie samych i szanowali,
byście wiedzieli, że jesteście piękni.
Ale miał napad złości. Po prostu podarł te lalki.
Ściskał tę brudną białą lalkę.
Byłam taka sfrustrowana.
Zabrałam ją i wyrzuciłam.
Wyrzuciłam ją do kosza, ale następnego dnia wróciła.
Zabrałam cię do parku.
A William został w domu z Edmundem.
I wtedy jego serce...
Tego dnia twój tatuś zmarł.
Kiedy wróciliśmy, tata leżał na podłodze.
A Edmund trzymał jego lekarstwo.
Bawiąc się nim jak zabawką.
Starałam się nie być na niego zła,
ale nie mogłam zapomnieć tego wspomnienia.
Robił się coraz bardziej niegrzeczny.
Nie miałam wsparcia.
Byłam sama.
Nigdy, przenigdy nie mogłabym cię oddać.
Ale nie mogłam...
Po prostu nie mogłam zatrzymać jego.
Musiałam to zrobić.
Panie, zmiłuj się, musiałam oddać go z powrotem do tego miejsca.
A ty po prostu...
krzyczałaś za nim.
Każdego dnia cię przytulałam,
aż pewnej nocy...
Musiałam ci powiedzieć
że twój brat nie był prawdziwy.
Powiedziałam ci, że to był twój
- wymyślony przyjaciel. - Wymyślony przyjaciel.
Wymyślony przyjaciel.
- Przyjaciel. - Halo?
- Tu Reeve. - Hej, jak się trzymasz?
Potrzebuję pomocy.
Potrzebuję...
Potrzebuję informacji z rejestru Mottów.
- Mam brata bliźniaka o imieniu Edmund... - Wiem.
Próbowałem ci powiedzieć wtedy u Benny'ego.
- Sprawdziłeś go? - Tak.
Edmund Gaines.
Muszę go znaleźć. Masz adres?
Wiem...
Pewnie kazano ci ze mną nie rozmawiać, ale potrzebuję tych informacji.
Musisz mi powiedzieć, gdzie go znajdę.
Raczej gdzie jest pochowany.
Zmarł dwa lata temu.
Przykro mi.
Nie chciałem ci mówić w ten sposób.
Pani detektyw?
Pani detektyw Reeve?
Mamo?
Tak, kochanie.
Mogę cię o coś zapytać?
Jasne. O co chodzi?
Lubiłaś go pieprzyć?
Co?
Lubiłaś pieprzyć Reggiego?
Co?
Pewnie ma dużego kutasa, co?
Na pewno.
Nigdy cię tutaj nie było.
Był lepszy od taty?
Był?
Kel, przestań.
Był?
Mamo!
Kel.
Mamo, mamo.
On chce mnie zabić.
Już dobrze.
Mama tu jest.
Jestem tu. Pomogę ci.
Już dobrze.
Jestem tu.
Jestem.
Halo?
Athena, to ja.
Kyong-ah?
Wybacz, że cię zwolniłam.
Przesadziłam.
Przyjdź dziś do sklepu.
Po co?
Kto mówi?
Jeśli chcesz, aby twoja kochana córeczka przeżyła,
przyjdź do sklepu.
Edmund.
Zostaw moją rodzinę w spokoju.
Edmund?
Moje pigułki.
Jakie to uczucie, mamusiu?
Otwórz to.
Nie widzisz, że on umiera?
Ty skurwysynu!
Nie!
Znów mnie odesłałaś.
Dlaczego? Wiedziałaś, że mnie skrzywdzi.
- Prawda? - Nie.
Nie wiedziałam. Przepraszam!
Odpowiedz!
Mamo.
Mamo, co się stało?
Gdzie babcia?
Mamo, co się stało?
Mamo!
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski