உன்னை நம்பினேன்.
நீ செய்த இந்த விஷயம், திக்விஜய்,
நான் உனக்கு உரிமை தரலை.
உன்னிடமிருந்து உரிமை பெற தேவையில்லை.
அது எப்பவுமே என்னுடையது.
இல்லை.
இந்த பாடல்கள் மீது உனக்கு உரிமையில்லை.
பண்டிதரய்யா இதை ராதேவிடம் கொடுத்தார்.
பண்டிதரய்யா நிறைய தவறுகள் செய்திருக்கார்.
உன்னை விட இது யாருக்கு நல்லா தெரியும்?
திக்விஜய்.
மோஹினி. அவன் சொல்வது சரி.
அவரது தவறுகளின் மீதே கவனம் செலுத்தினேன்.
அவரை தொடர்ந்து வெறுத்தேன்.
ஆனா அதற்கு எனக்கு கிடைச்ச பலன்?
வெறும் கசப்பு.
அந்த கசப்பு என்னை அமைதியாய் வாழ விடலை,
அவரது சரியான முடிவுகள் மீதும் என்னை கவனம் செலுத்த விடலை.
உன்னை வாரிசு ஆக்காம இருந்த முடிவு போல.
ஒரு வாரிசுக்கான பொறுப்புகளை ராதேவிற்கு கையாளத் தெரிந்திருந்தால்
நமது பாரம்பரியத்தை சரியான வழியில் முன்னேற்றுவான்.
நானே தான் உங்களிடம் வந்தேன்.
ஆனா அனைவரும் இந்த சிறுபிள்ளைத்தனத்தில் ஈடுபட்டீர்.
யாராவது பெரியவனா நடந்துக்கணுமே.
நீ பெரியவன் தான், திக்விஜய்,
ஆனா உன் வீட்டில். இந்த குடும்பத்தில் அல்ல.
இதை செய்ததால் நீ வெற்றி பெற்றதாக நினைச்சேனா
அப்ப போய் கொண்டாடு.
ஆனா சேர்ந்து கொண்டாட யாரும் இருக்க மாட்டாங்க,
இப்ப இல்ல, எப்பவும் இல்ல.
பத்திரிகையாளர்கள் காத்துட்டிருக்காங்க.
பத்திரிகையாளர்கள், சார். காத்துட்டிருக்காங்க.
பெரிய தவறு செய்துட்டேன்.
என்னை மன்னிச்சிடுங்க.
மோஹினி.
இப்படி பண்ணாதே.
நான் பல தவறுகள் செய்துள்ளேன்.
நீ சொல்லிக்காட்டியதே இல்லை.
ஒண்ணு செய்வோம்.
எல்லாம் நலமாகும்.
பந்திஷ் பேண்டிட்ஸ்
ராதேவுடன் மீண்டும் பழக தொடங்கினேன், அது உனக்கு செய்யும் அநியாயம்.
அரை இறுதியில், என்னைப்பத்தியே நினைச்சேன், அது குழு விஷயத்தில் நியாயமில்லை.
அயான், நான் போயிட்டா நல்லது.
நீங்கள் அழைக்கும் எண்...
ஏன் அழைச்சுட்டே இருக்கே?
அயான், என்ன பிரச்சனைனு மீண்டும் சொல்லேன்.
சொன்னேனே! தான் ஒரு சுமைனு நினைக்கறா, அதான் ஓடிட்டா.
கடித்தத்தையாவது காட்டேன்.
எது தேவையோ சொல்லிட்டேன்.
மக்களே, பரவாயில்லை. அடுத்து என்ன செய்யனு பார்ப்போம்.
-தமன்னா போயிட்டா... -இருங்க. பதட்டம் வேணாம்.
அவளுக்கு தனிமை தேவைப்படுது போல. நாளைக்கே வந்திடுவா.
நந்தினி மேடத்திடம் தெரியப்படுத்த வேணாம். இன்றிரவு ஓய்வு.
-நாளை சந்திச்சு திட்டமிடுவோம். -திட்டம் போட்டாச்சு.
அவளே சொல்லிருக்கா, எப்பவும் தன்னைப் பத்தியே யோசிக்கறால்ல?
இந்த குழு அதை விடப் பெரிது. எனவே அவ தொலையட்டும்.
தமன்னா இல்லாமல், தோனி இல்லாத இந்திய அணி போலுள்ளது.
இதற்கு நான் தான் காரணம்.
-அவர்களிடம் பேசணும். -ஹேய்.
இதில் உன் தவறு என்ன? இது ஒரு போட்டி.
கபீர், அவ தன் கனவுகளை கைவிட நான் காரணமா இருக்க விரும்பலை.
சரி. இப்படி செய்வோம். அவளிடம் போ,
நீ இறுதி போட்டியில் தோற்பதா சொல்லிடு. கோப்பை அவளுக்கு.
நமக்கு சமாதான பரிசு போதும்.
-அத்தனை எளிதல்ல. -ஹீரோ ஆகப் பார்க்காதே.
நீ தான் அவளின் வில்லன்னு ஏத்துக்கோ.
நீ அம்ரிஷ் பூரி, ஷாருக்கான் அல்ல.
நீ நல்லவனா நடக்க பார்க்கற, ஆனா சொதப்பறே.
எப்பவுமே வெல்லணும்னு பார்க்காதே. சிலசமயம் ஒதுங்கி நிற்பதே நல்லது.
புரிஞ்சுதா? வா.
கவலை வேணாம்.
செய்வன அறிவோம். அவங்க கிட்ட ஒரு முறை காட்டுவோம்.
என்ன நடக்குதுனு பார்ப்போம். சரியா?
ரொம்ப தீவிரமான விவாதம் போல. ஏதாவது யோசனை கிடைச்சுதா?
-ஹை, மேடம். -ஹை.
-ஹை.
என் யோசனை, எங்களது தொடக்கங்கள் வெவ்வேறு மாதிரி.
அப்ப, ஒரு கலவை ஏன் செய்யக்கூடாது?
ராக், ஜாஸ் போன்று நமக்கு பிடிச்ச இசைவகைகளை ஒரு பட்டியலிட்டு
-பின் பாடல் உருவாக்கலாம்... -தமன்னா எங்கே?
-மேடம், தமன்னா குழுவை விட்டு போயிட்டா. -என்ன?
ராதேவிடம் தோற்றதில்...
குழு விட்டு போயிட்டானா என்ன அர்த்தம்?
-என்ன சொன்னா அவ? -இது தான்.
குழுவையும் போட்டியையும் விட்டு வீட்டுக்கு திரும்பிட்டா.
எப்படி இறுதிப்போட்டிக்கான யோசனை சொல்லலாம் உங்க குழு முழுமையற்றதா இருக்கையில்?
மத்தவங்க இருக்காங்க. சமாளிச்சுக்கலாம்.
சரியா? தொடங்குவோம்.
யாருக்குமே கவலை இல்லையா?
ஷீலா! அவளை கூப்பிடு!
அவளை திரும்பி வர சொல்லு! இதை கூடி சரி செய்வோம்.
மேடம், தமன்னா கூப்பிடறதா இல்லைனு நாங்க ஏற்கனவே முடிவெடுத்துட்டோம்.
"நாங்க"னா நீ முடிவெடுத்த.
மேடம், நீங்க எங்க வழிகாட்டி,
ஆனா ஒரு உறுப்பினர் குழுவுடன் ஒத்துப்போகலைனா,
அது அனைவரின் மன உறுதியையும் குலைக்கும் தானே?
அகம்பாவத்தினால் ஒரு உறுப்பினர் வெளியேறினா
அது மன உறுதியை குலைக்காதா?
குழு சேர்ந்து இல்லனா ஜெயிச்சு என்ன பயன்?
ஜெயிக்கற்து எனக்கு முக்கியம்.
வித்தியாசமா வாழ்ந்தீங்க, வருந்தறேன். எல்லாரும் அப்படி வாழணும்னு இல்லை.
அயான்!
அவன் பேசட்டும்.
எப்படி வித்தியாசமா வாழ்ந்தேன்?
மேடம், நீங்க வெளி உலகிற்கே போந்தில்லை.
பழைய நினைவுகளை காரணம் காட்டி கல்லூரியிலேயே இருந்துட்டீங்க, அவரோ...
யாரு?
மேடம், உங்க அனுபவத்தினால் இங்கு பயனில்லை.
அயான், யாரு?
இம்ரோஸ் தன் கடந்தகாலத்தை விட்டு போய்டார்லே?
நீங்க குழுவை உடைச்சப்போ!
எங்க இருக்காரு பாருங்க.
இந்த போட்டியில் நாம் வெல்லணும்னா, அதையே தான் செய்யணும்.
சரி.
தொடரவும்.
மேடம்! எங்களை மன்னிக்கவும். நாங்க யாரும் அப்படி நினைக்கலை.
அயான் மனவருத்தத்தில் உள்ளான்...
இதை நான் பல முறை கேட்டிருக்கிறேன்.
பழகிடுச்சு.
ஏன் உங்களுக்கு புரியலை இந்த பாடல்கள் எங்களதுனு.
எங்க குடும்பத்திற்கு சொந்தம். எங்க அப்பாவின் பாடல்கள்!
இருக்கலாம், ஆனா பதிப்புரிமை திக்விஜய்யிடம்.
போட்டி விதிகள் தெளிவா இருக்கு.
இறுதிச்சுற்றுக்கு, வெளிவராத சொந்தப் பாடலைத்தான் பாடணும்.
சகோ, அது சாஸ்திரிய இசைக்கு கிடையாது.
திக்விஜய் வெளியிட்ட பாடல்,
அது ராத்தோர்களுக்கு சொந்தம்.
அவர் பதிப்புரிமை பெற முடியாது!
நான் சாஸ்திரிய இசை நிபுணனும் அல்ல, வக்கீலும் அல்ல.
இன்னும் 15 நாள் இருக்கு.
புது பாடல் இசையமைக்க அது போதுமானது தானே?
இது அநியாயம்.
ராதே, இந்த முழுமையற்ற பாடல் தொகுப்பிலிருந்து எடுக்கப்பட்டதா?
-ஆம். -திக்விஜய் இதை பயன்படுத்தலை.
சரி, முதல் ராகத்திற்கு இவைதான் சாத்தியமான தேர்வுகள்,
ரெண்டாவதிற்கு இவை.
-சேர்ந்து... -கண்ணா.
இது பாப் இசையல்ல. கணக்கு இங்க சரிவராது.
இது சாஸ்திரிய இசை.
அனன்யா, மன்னிக்கவும்.
உன் நோக்கம் சரியா இருக்கு,
ஆனா இப்ப பயனில்லை. எல்லாம் முடிஞ்சுது.
முடிஞ்சுதா?
என்ன கருமம்? இது உனக்கு வேடிக்கையா?
இது இறுதிப்போட்டி, சகோ! நாம ஏதாவது பாடணும்.
ஹாப்பி பர்த்டே பாடு.
ட்விங்கிள் ட்விங்கிள், ராதே ஹேட் அ லிட்டில் லேம்ப், ஏதாவது பாடு!
பண்டிதரய்யாவின் பாடலை பாடணும் என்பதே நோக்கம்.
உங்களுக்குலாம் தெரிஞ்சிருக்கணுமே
பண்டிதரய்யா எப்படி இசையமைச்சிருப்பார்னு?
அதை முடித்த பின்தான் எங்களுக்கு சொல்லித் தந்தார்.
பந்திஷ் இசையமைக்கும் போது எங்கேயோ போய்டுவார், ராதே
ராகம் முடிந்த பின் தான் அவர் திரும்புவார்.
எங்களிடம் எதுவும் சொன்னதில்லை, எங்களுக்கும் கேட்க பயம்.
அவருக்கு பேருந்து டிக்கட்கள் வாங்கியிருக்கேன்.
பிகானேருக்கு.
ஆனா அங்கிருந்து எங்கு போவார்னு தெரியாது.
பழைய கோவில், தெற்கு பிகானேர்.
என்ன?
தன் ரகசியங்களை பண்டிதரய்யா என்னிடம் பகிர்ந்துள்ளார்.
எங்களுக்குள் ஆழ தொடர்பு.
எல்லாம் புத்தகத்தில் இருக்கு, மக்களே!
இந்த குழப்பத்தை தொடங்கிய புத்தகத்தை யாரும் படிக்கலையா?
-மண்ட்ரேகர் புத்தகமா? -ஆம்!
படிங்க, மக்களே! அவரைப்பற்றி நிறைய கிசுகிசுக்கள் அதில் உண்டு!
மிக... சுவாரஸ்யமானவை.
மன்னிக்கணும்.
பிகானேரில் ஒருவரின் பெயரை கூட மண்ட்ரேகர் குறிப்பிட்டிருப்பான்.
பசந்தி.
-பாப்... -மார்லீ.
-பாப் மார்லீ இல்லை. -அவரது பெயர் பைரவ் சிங்.
அவர் தந்தை திரு வியாஸிற்கு தப்லா வாசிச்சார்.
பைரவ் சிங் பண்டிதரய்யாவிற்கு வாசிச்சார்.
அவர்கள் பால்ய நண்பர்கள்.
பண்டிதரய்யா தனியா வம்சம் துவங்கினார், ஆனா அவர்களது நட்பு தொடர்ந்தது.
பிகானேர்
பைரவ் சிங் இப்பவும் பிகானேரில் வாசிக்கிறார், தனிமையில்.
பண்டிதரய்யா பற்றி அவரிடம் கேட்டப்போ அவர் நிறைய பகிரலை.
அவரிடம் பேசிப் பாருங்க, நீங்க பேரன் தானே.
உங்களிடம் பேச வாய்ப்பிருக்கு.
பைரவ் மாமா?
வணக்கம், சிங் சார்.
ராதே மோஹனை தெரிஞ்சுக்காம அவரது இசையை எப்படி தெரிஞ்சுப்பீங்க?
-பண்டிதரய்யாவின் சிஷ்யர்கள் நாங்க. -நீங்க பண்டிதரய்யாவை அறியலாம்,
நான் ராதே மோஹன் பத்தி பேசறேன்.
அவர் பண்டிதர் ஆகும் முன்னரே இசையுடனான அவரது உறவு துவங்கியது.
அப்ப சொல்லுங்க. அவரது வாழ்க்கை பற்றி தெரிஞ்சுக்க விரும்பறோம்.
இல்லை, மகனே, ராகத்திற்கு பின்னுள்ள நுட்பத்தை தெரிஞ்சுக்க விரும்பற.
-அது உண்மையல்ல. -உண்மைதான்.
அப்ப ஏன் இதுக்கு முன்னாடி வரலை?
டிவி போட்டியில் ஜெயிக்கணும்னுதான் இப்ப வந்திருக்கீங்க.
எப்படியோ, அந்த ராகத்தில் இசையமைக்க ராதே மோஹன் கத்துத் தரலைனா,
அப்ப அதற்கு காரணமிருக்கும்.
நீங்க தகுதியற்றவர்கள் என்று அவர கருதியிருக்கலாம்.
இவங்களுக்கு டீ, தின்பண்டம் கொடு.
குழுவில் நான் தான் பெரிய பிரச்சனை.
என்னால் தான் அரைஇறுதியில் தோற்றோம்.
ராதேவை மீண்டும் இறுதிச்சுற்றில் சந்திக்கணும்...
மேடம்...
எங்களது விஷமிக்க உறவு இன்னொரு முறை குறுக்கிட விடமாட்டேன்.
மேடம்...
சிறு கிராமத்திலிருந்து வந்தேன், தமன்னா.
எனக்கு இசை,
என் இதயத்தில் முளைத்து மலைகளில் மோதும் எதிரொலி.
பின், இம்ரோஸ் என் வாழ்வில் வந்தான்.
இசைக்கல்லூரிக்கு கூட்டி போனான்.
கல்லூரியை விட இசை மிகப்பெரியது.
அதை எனக்கு புரிய வைத்தான்.
அவனை காதலித்தேன்,
புது வாழ்க்கைக்கு என்னை அறிமுகப்படுத்தியவனை.
வகுப்பில் முதல் மாணவியானேன்.
ஆனா எனக்கு ஆசையெல்லாம் இன்னும் மேல படிக்கணும்னு.
ஆனா இம்ரோஸ்...
பேரையும் புகழையும் விரும்பினான்.
நானோ அவனை விரும்பினேன்.
எனவே குழு தொடங்கினோம், மிகவும் பிரபலம் ஆனோம்.
ஆனா...
நான் உணர்ந்தேன்,
என் இசையை தொலைக்கிறேன் என,
என்னையும் சேர்த்து.
ஒரு தருணத்தில் இம்ரோஸுக்கு கொடுக்க என்னிடம் எதுவுமே இல்லை.
பின்னர்,
ஓடினேன், என் குழுவை விட்டு, இம்ரோஸை விட்டு,
என் இசையையே விட்டு ஓடினேன்.
ஆனா இசை என்னை சும்மா இருக்க விடலை.
கலை ஒரு வரம், தமன்னா,
ஆனா அது சாபமும் கூட.
அதிலிருந்து நீ தப்ப முடியாது.
காதலைப் போல.
ராதேவை உன்னால் மறக்கவே முடியாது,
உன் இசையிலிருந்தும் நீ தப்பவே முடியாது.
உன் வாழ்க்கையில் இவை இரண்டும் தனித்துவமான யதார்த்தங்கள்.
அதை ஏத்துக்கோ, ஆனா ஒன்றாய் சேர்த்துடாதே.
இப்போதைக்கு,
உன் குழுவிற்கும் உன் இசைக்கும்
நீ தேவை.
எங்கள் பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலளி, கண்ண பிரானே
பன்கே பிஹாரி
சேட்டையான ஷ்யாம்
ஓ, என் கிரிதரனே
எங்கள் பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலளி, கண்ண பிரானே
கண்ணா...
-மிக அருமையா பாடினீங்க. -என்ன அழகான குரல்.
நன்றி. நன்றி.
மிக அருமையா பாடினீங்க.
-ராஜஸ்தானுக்கு பெருமை சேரிப்பீங்க. -நன்றி, நன்றி.
மன்னிக்கணும்.
என்ன நடந்தது?
-செருப்பைக் காணலை. -அவை வேணுமா?
-திருப்பி கொடுக்க, எதுக்கு திருடினீங்க? -எங்கிருந்து வந்த?
-உங்களுக்கு என்ன? -ராதே மோஹன் உனக்கு எப்படி சொந்தம்?
-பண்டிதரய்யாவை எப்படி தெரியும்? -உனக்கு தான் பண்டிதரய்யா.
அவன் என் ஆள். நீங்க பாடிய பாசுரம், அது என் ராதேவினுடையது.
அவன் பாடுவான், நான் இங்கு செருப்பு திருடுவேன்.
நாங்க அனைவரும் அனாதைகள், கோவிலில் விடப்பட்டவர்கள்.
மேலும் எங்களில் ராதே மட்டுமே நேர்மையானவனா இருந்தான்.
பேசத் தொடங்கும் முன்பே பாடத் தொடங்கினான்.
எங்கள் பணி முடியும்வரை அவனை பாடச் சொல்லி மிரட்டுவோம்.
ஒரு நாள், பண்டிதர் வியாஸ் அவன் பாடுவதைக் கேட்டார்.
-என் பணம்? -போடா.
தனது ஸ்ருதி, ஆன்மா இரண்டிலுமே சுத்தமாக இருந்தான்.
தனக்கு எது சொந்தமோ அதற்காக எப்பவும் போராடுவான்.
-திருடறியா? -இது என் பணம்!
-எதுக்கு? -பாட்டு பாடினேன்.
யார் சொல்லி தந்தது?
பண்டிதர் வியாஸ், தனக்காக வாரிசை தேடிட்டிருக்கையில்,
ராதேவிடம் ஒரு ஒளியைக் கண்டார். அனாதைக்கு வீடு கிடைத்தது,
பிகானேர் கரானாவிற்கு வாரிசு கிடைத்தது.
ராதேவிற்கு சொல்லிக் கொடுப்பதில் பண்டிதர் வியாஸ் மூழ்கிப் போனார்,
வெளியுலகிலிருந்து தனது குடும்பத்தை முற்றிலும் தனிமைப்படுத்தினார்.
ஜோத்பூரின் அரசர் சங்கீத் சாம்ராட்டிற்கு உங்களை அழைத்துள்ளார்.
போயிடுங்க.
அந்த நாலு சுவர்களுக்குள் ராதே தனது திறமையை பட்டி தீட்டினான்.
தனது மகளை பண்டிதர் வியாஸ் ராதேவிற்கு மணமுடித்து புதிய அடையாளம் தந்தார்.
ராதே மோஹன் ராத்தோர்.
நீ அமர்ந்திருக்கும் இடம், இதுவே உன் தாத்தாவின் முதல் வீடு.
ஆனா நீ தான் இந்த குழுவை உருவாக்கின.
நீ சொந்தமா இசையமைச்சே..
இதுவரை நான் ஒரு சொந்தப்பாட்டு கூட போட்டதில்லை.
உன்னால் தான் என் முடியில் நீல நிறம் அடிச்சேன்.
தமன்னா, உன்னால் முடியும். உன்னை நம்பறோம்.
உன் குழுவிற்கு, உன் இசைக்கு நீ தேவை.
குழுவில் எனக்கு இடமில்லை என்பதை அறிவேன்.
இதை ஒரு முறை கேளுங்க.
இறுதிப்போட்டிக்கு உதவலாம்.
இல்ல அர்த்தமற்றதா இருந்தா நிராகரிச்சுடுங்க.
மேடம்?
தமன்னா, இரு.
எங்கள் பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலளி, கண்ண பிரானே
எங்கள் பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலளி
கண்ண பிரானே
இப்படி செய்யாதேப்பா.
உன்னை ஒவ்வொரு முறையும் நிராகரிக்கும் பாவத்தை செய்ய வைக்காதே.
நான் வேற என்ன செய்ய?
பண்டிதரய்யா உங்களுக்கு என்னவா இருந்தார்,
அவர் செய்தது சரியா தவறா, எனக்கு எதுவும் தெரியாது.
ஆனா அவர் எப்படி இருந்திருந்தாலும், என்னவா இருந்திருந்தாலும்,
அவர் என் கடவுளா இருந்தார்.
அவர் எங்களை விட்டு போன பின்,
இந்த கோவிலில் பாடிய அனாதை சிறுவன் போல தான் நானும் உணருறேன்.
எங்கள் இலக்கு புகழ் அல்ல.
நாங்க பண்டிதரய்யாவின் கதையை உலகிற்கே கூற விரும்பினோம், பெருமையுடன்.
இந்த ராகம் அவரது கதையில் ஒரு முழுமையற்ற பகுதி.
அதை நிறைவேற்ற நீங்க எங்களுக்கு உதவுவீங்கன்னு நம்பினேன்.
இல்லனா, முழுமையற்ற பாடலையே பாடறோம்.
ஆனா அதை முடிக்க நான் முயற்சி கூட செய்யலைன்னா,
நான் எப்படி அவரது வாரிசு ஆக முடியும்?
எனவே நாளை,
இந்த ராகத்தின் மர்மங்களை கண்டறிய நானும் என் குடும்பமும் மீண்டும் வருவோம்.
உங்களிடம் மீண்டும் வருவேன்.
நீங்க உதவுவீங்க என்ற அதே நம்பிக்கையுடன்.
மீண்டும் நீங்க என்னை நிராகரிக்கலாம். நீங்க பெரியவர்.
உங்களுக்கு உரிமை உண்டு.
இசை, பிடிவாதம்,
ரெண்டுமே பண்டிதரிடமிருந்து உனக்கு வந்திருக்கு.
உன் குடும்பத்தை நாளை கூட்டி வா,
பண்டிதரய்யா எங்க எல்லா பாடலுக்கும் இசையமைச்சாரோ அங்கே ஒத்திகை செய்வோம்.
வணக்கம்.
இந்த பக்கம்.
முழுமை பெறாத ராகம்.
இது அவரது கடைசி பாடலா இருந்திருக்கணும்.
வாங்க, தொடங்கலாமா?
சும்மா ஒரு யோசனை.
விசித்திரமா இருக்கு.
வித்தியாசமா இருக்கு, ஆனா சுவாரஸ்யமா இருக்கு.
இதற்கும் நமது வேர்களுக்கும் சம்பந்தம்?
இசையில் நமக்கு ஆர்வம் ஏன் வந்ததுனு நினைவிருக்கா?
எனக்கும் இல்லை.
ஏன்னா காரணமே இருந்ததில்லை.
ஆனா வளர்ந்த பிறகு, இசையில் நிபுணத்துவம் பெற காரணம் தேடினோம்.
மக்கள் ஏற்கணும். சகாக்களினால் அழுத்தம்.
இந்திய இசைக்குழு சாம்பியன்ஷிப்.
நாம் யார் என்பதை மறந்தோம்,
என்னவா ஆகணும் என்பதிலேயே கவனம் செலுத்தினோம்.
நம்மிடமிருந்தே நாம் ஓடத் தொடங்கினோம்.
ஆனா நாம் எவ்வளவு தூரம் ஓடினாலும்,
நமது எதிரொலி நம்மை வந்து சேரும்.
நமது குரல் எனும் எதிரொலி.
நாம யாரு,
என்னவா இருந்தோம்,
நமது வேர்கள்.
உன் பாடல் அழகா இருக்கு, தமன்னா.
ஆனா அதை பயன்படுத்த முடியாது.
ஏன்னா என்ன பாடணும்னு எங்க குழு ஏற்கனவே முடிவெடுத்தாச்சு.
நாங்க முடிவை மாத்திகிட்டால் ஒழிய.
மேடம், இந்த பாடல் அபாரமா இருக்கு. நாம் இதை பாடலாமே.
அயான்!
நன்றி.
வேணாம். உன் பாடல் சிறப்பா இருக்கு.
நீ என்னைவிட சிறந்த இசையமைப்பாளர்னு எப்பவும் சொல்லுவேன்.
நான் கேட்டதில் மிகச்சிறந்த பாடல்களில் இதுவும் ஒன்று.
-இதற்கு நான் தகுதியற்றவள். -ஆம்.
என் இதயத்தை உடைத்தாய்.
ஆனா இது என் மனக்கசப்பு,
நான் இதை சமாளிச்சுக்கறேன், சரியா?
அயான், மன்னிச்சிடு. என்னை மன்னிச்சிடு.
எனக்கு சொல்ல எதுவுமே இல்லைனு நான் நினைச்சதுண்டு.
எனது முதல் சொந்த பாடல் இசையமைத்தேன்.
நன்றாக உணர்ந்தேன்.
-கேட்டேன். மிக அருமை. -தெரியும்.
தமன்னா, குழுவிற்கு மீண்டும் வருக.
உன்னை மன்னிச்சுட்டேன்னு மட்டும் நினைக்காதே.
இதுவரை நீங்க பயிற்சி செய்ததை பாடிக் காட்டுங்க.
ஐபிசியின் இறுதிச்சுற்றுக்கு நான்கு நாட்கள் உள்ளன.
முதல் ஐந்து குழுக்கள் போட்டியிடுவர்.
தற்போதைய முக்கிய கேள்வி...
முதல் ஐபிசி சாம்பியன் யாராக இருப்பார்கள்?
இந்தியாவை கேட்போம், அவங்க தேர்வு என்னன்னு?
சகோதரர் ராதே தான் வெல்வார்!
அதிக்ரமன்!
-ராயல்டி ஃப்ரீ தான். -ராத்தோட் கரானா.
-ட்ரினிடி. -ஜ்வாலாமுக்ஹி!
இந்த போட்டியில் வெல்ல எந்த குழுவிற்கு திறனுள்ளது என்பதை காண்பது சுவாரஸ்யம்.
இப்ப இரு ராகங்களின் சாரத்தை காணலாம்.
4 நாளில் ஐபிசி இறுதிபோட்டியில் தெரியும்.
இந்தியாவின் இதயத்தை எந்த குழு கொள்ளை கொள்ளும்?
-அயான். -நிச்சயமா, தமன்னா.
மோஹினி மேடம் அருமையா பாடறாங்க.
ராத்தோட் கரானா.
யார் வெல்வார்கள்?
ஜ்வாலாமுக்ஹி!
இந்திய இசைக்குழு போட்டியின் முதல் சாம்பியன் யார்?
என் உதவி பயனுள்ளதா இருந்ததுனு நம்பறேன்.
பைரவ் ஜி, நீங்க இல்லாம இந்த ராகம் முழுமை பெற்றிருக்காது.
உங்களால பண்டிதரய்யாவிடம் இன்னும் நெருங்கிட்டதா உணருறோம்.
உங்களுக்கு கஷ்டம் இல்லனா, மீண்டும் இங்க வர விரும்பறோம்.
இது உங்க பாரம்பரியம்.
நான் பராமரிப்பாளர்.
ஹலோ, நண்பர்களே. முதலில், நீங்க எங்களுக்கு காட்டிய அன்பிற்கு மிக்க நன்றி.
உங்களுக்கே தெரியும், ராத்தோட் கரானா ஐபிசி இறுதிப்போடியில் பங்குபெறுது.
தனது பாடல்கள் அனைத்தையும்
என் தந்தை ராதே மோஹன் ராத்தோட் படைத்த இடத்தில் தான் நான் நிற்கிறேன்.
எனக்கு பின்னாடி நீங்க பார்ப்பது, எங்களது கரானாவின் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க
தாளக் கற்கள்.
உங்க குடும்பம் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்கது,
தாளமயமானதும் கூட.
ஆம். திரு கைலாஷ் பண்டிதரய்யாவின் அத்தியாயத்திற்கு பெயர் கூட வைத்திருந்தார்.
"ராத்தோட் கரானா: லயமிக்க குடும்பத்தின் லயமற்ற கதை. "
அந்த எழுத்தாளர் பித்தலாட்டக்காரன்!
ஏதோ குப்பையை எழுதிருக்கான்!
அதை விடுங்க.
-அந்த புத்தகத்தை மறந்துட்டோம். -நான் மறக்கலை.
பண்டிதரய்யா தனது சொந்த குடும்பத்தை ஏன் விட்டுட்டு போகணும்?
உண்மை என்னன்னா குரு அய்யா அவரை வெளியே துரத்தினார்.
ஒரு ஐந்து வயது குழந்தையை அதன் தந்தையிடமிருந்து பிரித்தார்,
உங்களுக்குலாம் தெரியுமே.
பண்டிதரய்யா தன் குருவிற்கு எதிரா பேசவே முடியலை,
ஆனா நான் பேசுவேன்.
வீட்டில் உண்ண எதுவுமே இல்லை.
அப்பா, எனக்கு பசிக்குது.
ஆனா பண்டிதர் வியாஸ் மிகுந்த அகம்பாவத்துடன் இருந்தார்,
வேறொருவரின் முன்னால் பாடுவதை கடுமையாக எதிர்த்தார்.
ராதே மோஹனையும் அவர் பாட விடலை.
ஒவ்வொரு வருடமும், சங்கீத் சாம்ராட்டிற்கு அழைப்பு வரும்,
அவர் நிராகரிப்பார்.
குருவே, இன்று வரை சங்கீத் சாம்ராட்டிற்கு நீங்க ஏன் போகலைன்னு எனக்கு புரியுது.
ஆனா என் மகனை வெறும் வயற்றில் தூங்குவதை இனி பார்க்க முடியாது.
-உங்க அனுமதியுடன்... -என் பேரன் பசியில் செத்தாலும்,
எந்த அரசன் முன்னாடியும் பாட மாட்டேன்.
ராதே மோஹனால் தனது வழிகாட்டியை பகைச்சுக்க முடியலை.
ஆனா அவன் அடுத்து எடுத்த முடிவு, ஒரு சிஷ்யன் எடுத்ததல்ல, ஒரு தந்தையுடையது.
பிகானேர் கரானாவிலிருந்து வர்றேன். இன்று நான் நல்லா பாடறதெல்லாம்
என் குருவான திரு கேதார்நாத் வ்யாஸிற்கு சமர்ப்பணம்.
நான் செய்யும் தவறுகள் என்னுடையவை.
சாம்ராட் பட்டத்துடன், ஜோத்பூரில் தங்களது இசைக்கு
வரவேற்பு கூடும் என்ற நம்பிக்கையில் ராதேமோஹன் தனது குருவிடம் சென்றான்,
தனது மகனுக்கும் சந்தோஷமான வாழ்க்கை கிடைக்கும்னு நம்பினான்.
ஆனா குரு ஜி அவனது பேச்சை கேட்கலை.
என் அனுமதியின்றி என் இசையைப் பாடின.
என் இசையிலோ பிகானேர் கரானாவிலோ உனக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை.
முன்னமும் நீ திருடன், இன்றும் நீ திருடன்.
என்னை பிகானேர் கரானாவிலிருந்து துரத்தலாம்,
ஆனா இந்த இசையில் எனக்கு உரிமை உண்டு, குருவே,
அந்த பணத்தில் எனக்கு உரிமை இருந்தது போல.
இந்த இசை உங்களை, என்னை விட மிகப் பெரியது.
-இந்த இசை சாக விட மாட்டேன், குருவே. -வெளியே போ!
நீங்க என்னை சிஷ்யனா கருதாம இருக்கலாம்,
ஆனா எனக்கு நீங்க தான் எப்பவுமே வழிகாட்டி.
பிறகு உரிமைகளை தனது சிஷ்யனிடமிருந்து பெற்றார்.
குரு தட்சணையா,
நீ ஒரு வாக்கு கொடுக்கணும்,
நீ வந்த மாதிரியே இந்த வீட்டை விட்டு போகணும், தனியா.
இதற்கு பின், என் மகள், என் பேரன் திக்விஜய் யாருடனும் உனக்கு உறவு இல்லை.
ராதே மோஹன் புதிய பெயருடன் ஒரு வம்சம் துவங்கினான்,
ஆனா தனது பெயரை தனது சொந்த மகனுக்கு தர முடியலை,
தான் உயிராய் நேசித்த மகன்.
மன்னிக்கணும்.
வாழ்க்கை முழுக்க நாம் ஒன்றை எதிர்த்து போராடறோம்,
பின் அது உண்மையே இல்லை என்று தெரிய வருது...
ஒருத்தன் என்ன செய்வான்?
இப்ப புரியுது, என் தாத்தா
என் அப்பா பத்தி ஏன் தப்பாவே பேசினார்னு.
அம்மா ஏன் அவரை தடுப்பாங்கனு.
அப்பா என்னை துரோகம் செஞ்சுட்டார்னு நினைச்சுட்டே தான் வளர்ந்தேன்.
என்மீது அக்கறை இல்லை.
என் உரிமை பறித்தார்.
ஆனா இப்ப உண்மை தெரிந்த பின்,
அதை வெச்சு நான் என்ன செய்ய?
இது உன் தவறல்ல, திக்விஜய்.
நீ என்ன செய்வே?
இந்த பெரியவங்க ஏன் அடுத்த தலைமுறையிடம்
முழு உண்மையை பகிர்வதில்லைனு தெரியலை.
அவங்க நேர்மையா இருந்திருந்தா...
அப்பா உயிருடன் இருந்திருந்தா, அவரிடம் போய் நான்...
அவரை கட்டியணைச்சுப்பேன்.
பண்டிதரய்யாவின் தொகுப்பிலிருந்து எந்த பாடல் வேணும்னாலும் எடுத்துக்கோங்க.
பதிப்புரிமை பத்தி கவலை வேணாம்.
வக்கீல்களை, அமைப்பாளர்களை நான் பார்த்துக்கறேன்.
அதற்கு அவசியம் இருக்காது.
பண்டிதரய்யா பத்தி இன்னொரு விஷயம் தெரிஞ்சுகிட்டேன்.
நமது வேர்களுடன் தொடர்புடையது.
எங்கள் பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலளி, கண்ண பிரானே
கண்ண பிரானே
நீ எதுவேண்ணா பாடு, சாமி பாட்டு கூட பாடுனு சும்மா சொன்னேன்.
உண்மையா சொல்லலை.
இது இந்திய "பஜனை" போட்டியல்ல.
ஆர்க்யா சொல்வது சரி. இந்த பாடலை ஏன் பாடறோம்?
-ஜோக் ராகத்தை பூர்த்தி செய்தாச்சு. -ஏன்?
இது பண்டிதரய்யாவின் பாடல்.
என் சிறுவயதில் இதை எனக்காக பாடுவார்.
நினைவிருக்கு.
இந்த பாசுரத்தை அவர் படைத்தார்
கரானானா என்னனு தெரியாத வயசுலேயே.
இதில் தான் அவரது மாசற்ற உண்மையான சாராம்சம் இருக்கு,
எந்த கலப்பும் இன்றி.
ராத்தோட் கரானா, பிகானேர் கரானா ரெண்டுமல்ல.
இந்த பாசுரம் நம்மை இணைக்கிறது.
இதை தயார் செய்வோம்.
சரி, ஆனா நமக்கு இரண்டு நாட்களே உள்ளன
இதை தயார் செய்து போட்டி வடிவத்திற்கு கொண்டு வர.
இப்ப நம் இசையை எந்த வடிவத்திற்கும் மாற்றியமைக்க வேணாம்.
பார்வையாளர்கள் இனி விருந்தாளி அல்ல.
இப்ப நம்மவர்கள்.
எனவே, நம் இசையை அப்படியே வழங்குவோம்.
வீட்டு உணவு மாதிரி.
பெண்களே, கனவான்களே!
இந்திய இசைக்குழு சாம்பியன்ஷிப்பின் முதல் இறுதிப்போட்டிக்கு கரவொலி எழுப்பவும்!
இந்திய இசைக்குழு சாம்பியன்ஷிப் பெரும் இறுதிப்போட்டி இரவு
என்னமா பாடினாங்க!
ஜ்வாலாமுக்ஹிக்கு கரவொலி எழுப்பவும்!
தங்களது வேர்களை காட்ட ராயல்டி ஃப்ரீயை அழைக்கிறோம்!
இன்று, உங்க இசையை அல்ல, அவங்க உங்க கதையை கேட்கணும்.
சரியா?
ஆசிகள்.
உன்னை பார்க்க ஒரு காரணம் கிடைச்சுது,
வராம இருக்க முடியலை.
போயிடறேன்.
பாட்டை கேட்கலையா?
உன்னுடன் கேட்கலாமா?
நாம சேர்ந்து ஒரு பாட்டு கேட்டு ரொம்ப நாளாச்சு.
இந்த இரவு
என்னருகே உறங்குகின்றது
இந்த சந்திரன்
இங்கு எங்கேயோ ஒளிந்துள்ளது
இந்த காட்சிகள் அனைத்தும்
இரவின் இந்த நட்சத்திரங்கள்
அனைத்தும் பாடுகின்றன
ஒரு தாலாட்டு
இதுவே என் ஆசை
இந்த கனவுகள் நனவாகணும்
இதுவே என் ஆசை
அவை நம்முடையதாகணும்
இதுவே என் ஆசை
நட்சத்திர சவாரி செய்யணும்
கொஞ்சம் கடன் வாங்கணும்
வானிடமிருந்து
உன் கனவு
நீ ஒரு தொலைந்த பயணி
உனக்குள்ளே தொலைந்தாய்
நீ ஒரு தொலைந்த பயணி
நீ எதை தேடுகிறாயோ அதுவாகவே ஆகிறாய்
நீ எதைத் தேடுகிறாயோ அது உன்னுள் தொலைந்து கிடக்கிறது
ஆம், அது உண்மை
ஏற்கனவே விதைக்கப்பட்ட கனவை நீ தேடுகிறாய்
என் கர்மா
என் பிரமைகள்
நான் கத்துகிறேன், கதறுகிறேன்
வா, இப்பொழுதே!
இந்த தொலைந்த பயணிக்கு தெரியாது
வானிடமிருந்து...
ஆம்
இந்த வானம்
இந்த இரவு
என்னருகே உறங்குகின்றது
இந்த சந்திரன்
இங்கு எங்கேயோ ஒளிந்துள்ளது
இந்த காட்சிகள் அனைத்தும்
இரவின் இந்த நட்சத்திரங்கள்
அனைத்தும் பாடுகின்றன
ஒரு தாலாட்டு
இதுவே என் ஆசை
இந்த கனவுகள் நனவாகணும்
இதுவே என் ஆசை அவை அனைத்தும் நம்முடையதாகணும்
ஓ, வானமே
வானிடமிருந்து
மீண்டும் ஒரு முறை! மீண்டும் ஒரு முறை! மீண்டும் ஒரு முறை!
ராதே.
என் ஆசிகள்.
பெரியப்பா.
உன்னை வாரிசாக்கியது,
பண்டிதரய்யாவின் சரியான முடிவு.
என் ஆசிகள்.
ஆனா இந்த கரானாவிற்கு வெறும் ஒரு குரல் கிடையாது.
நீங்களும் எங்களுடன் பாடணும்
இன்றிலிருந்து.
அதை போட்டியில் அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.
இது போட்டியை விட பெரியது, பெரியப்பா.
நம் கரானா பற்றியது,
நம் குடும்பம் பற்றியது.
போலாமா, அண்ணா?
ஸ்ருதி பிடிப்போம்.
அடுத்து இசைக்க வரவிருப்பவர்கள் ராத்தோட் கரானா!
கரவொலி எழுப்பவும்!
ராதே.
உன்னுடைய மேலாளரா சொல்றேன், இது மோசமான யோசனை.
இது ஒரு தற்கொலை.
இந்த பாசுரம் வேலைக்காகாதுனு இப்பவும் தோணுது.
ஆர்க்யா.
ஆனா நான் உன் கிருஷ்ணன்.
கண்ணபிரான் சொல்வது போல, நம்ம கடமை எதுவோ அதை செய்யணும்.
என் ஆசிகள்.
இன்று, நாங்க எது நல்லா பாடறோமோ அது பண்டிதர் ராதேமோஹன் ராத்தோருக்கு அர்ப்பணம்.
ஏதாவது தவறு செய்தோமானால்...
அது எங்களுடையது.
எங்கள் பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலளி, கண்ண பிரானே
பன்கே பிஹாரி, சேட்டையான ஷ்யாம்
ஓ, என் கிரிதரனே
எங்கள் பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலளி, கிரிதரனே
புல்லாங்குழல் வாசி, மாட்டுக்கு தீனி போடு
அன்பை பரப்பு, முராரி
ஓ, முராரி, மகிழ்ச்சியின் உருவானவனே
ராதையுடன்
எங்கள் பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலளி, கண்ண பிரானே
மீண்டும் வரவேற்கிறோம் மாபெரும் இறுதிப் போட்டிக்கு,
இந்திய இசைக்குழு சாம்பியன்ஷிப்பின்!
ஆஹா!
ஆம்! காத்திருந்த தருணம் வந்தது.
ஐந்து அற்புதமான குழுக்கள், அருமையாக பாடினீர்கள்.
ஆனா இதில் ஒரு குழு மட்டுமே
இந்தியாவின் முதல் குழு சாம்பியன்!
எனவே, நடுவர்களே, தீர்ப்பு சொல்லுங்க!
நாம தொடங்குவோம்,
ராயல்ட் ஃப்ரீயுடன், உங்க பாடல் அதிர்ச்சியூட்டியது, குழப்பியது.
அதாவது, எப்படி இப்படி ஒரு அற்புதமான பாடலை உருவாக்க முடியும், மக்களே?
அற்புதமான கற்பனை, துல்லியம் மற்றும் வசீகரம்.
இன்னொரு பக்கம், ராத்தோட் கரானா மிகுந்த தூய உள்ளத்துடணும்
பக்தியுடனும் இந்த பாசுரத்தை பாடினர். எங்களை கவர்ந்திழுத்தனர்!
ஜ்வாலாமுக்ஹியின் அபாரமான இசையையும் நாம் பாராட்டியே ஆகணும்.
என்ன சொல்றீங்க, மக்களே?
ஆனா சந்தேகமே இல்லை,
இன்றைய மாலையில் சிறப்பாக பாடியது இந்த தலைசிறந்த குழு,
வேர்கள் என்ற கருவை மிகவும் நூதனமாக கையாண்டனர்.
எண்ணி பார்க்க முடியலை!
எனவே, ஐபிசியின் வெற்றியாளர்,
கசௌலியிலிருந்து,
ராயல்ட் ஃப்ரீ!
வெற்றியாளர்களுக்கு கரவொலி எழுப்பவும்!
நீ சாதிச்சுட்ட!
இல்லை, நாம் சாதிச்சுட்டோம்!
மேடம், இது உங்களது. இது உங்களால் தான்!
-மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள். -நன்றி.
வாழ்த்துக்கள்!
நன்றி.
வணக்கம்.
நீங்க ஜோத்பூரின் பெருமை.
ஆனா இப்பவும் எங்க ஆசையை நிறைவேத்தலை.
சொல்லுங்க, அரசரே.
பண்டிதரய்யாவின் நினைவாக ஒரு விழா நீங்க எடுக்கணுமே, நினைவிருக்கா?
உங்கள் ஆணைப்படியே.
ஜெயிச்சுட்டோம்!
ஓ, கடவுளே!
இது மிக அழகா இருக்கு, சகோ!
-சாதிச்சுட்டோம்! -சரி, மக்களே. மக்களே!
இப்ப நீங்க செய்ய வேண்டியது மயங்கற அளவு பார்ட்டி பண்ணனும்.
ஆனா அப்புறம் இந்த வெற்றியை மறந்துடணும்.
ஏன்னா இதை நீங்க மறக்கலனா, இதைவிட மேம்பட முடியாது.
சரிதானே?
-பார்ட்டி. -பார்ட்டி!
-சார், இது உங்களுக்கும் சொந்தம். -இல்லை.
பேபாகியான் இல்லனா இங்க நாங்க நிக்க முடியாது.
கொண்டாட்டத்தில் நீங்களும் கலந்துக்கணும். சரிதானே, நந்தினி மேடம்?
பழைய பழக்கங்கள்.
சரியான நேரத்துல கவித்துவமா வெளியேறிடுவா.
எங்களுக்குள்ளான ஒப்பந்தம்
நறுமணம் போகாமல் பார்த்துக்கொள்வது.
எனவே, மலரின் பயணத்தில் ஒரு பகுதி
உன் புத்தகத்தில் வாழ்வது.
அயான் இந்த வரியை பல பெண்களிடம் பயன்படுத்தியுள்ளான், சார்.
நிச்சயமா இருக்கும்!
இதற்கு அப்புறம் ஒண்ணு வரும். நான் பாடினதில்லை.
ஆனா கவிஞர்களுக்குள் ரகசியம் இது,
உங்களிடம் சொல்றேன்.
-சொல்லுங்க! -ஆம்!
ஆனா என் புத்தகத்தில் நான் பாதுகாத்தது,
அந்த மலரை நான் பறிக்காதிருந்திருந்தால்,
அதன் மணம் என் நினைவுகள் எனும் பூச்செண்டில் நிரந்தரமாக இருக்கும்.
நீங்க ரொம்ப அதிர்ஷ்டசாலி,
அவ உங்க வழிகாட்டியா இருப்பது.
நம்பிக்கையோடு இருக்கேன்,
ஒரு நாள், அந்த கவிதாயினி
இந்த முட்டாளை தேர்ந்தெடுத்து தன்னுடன் வைத்துக் கொள்வாள்.
இருங்க.
என்ன சொல்றீங்க?
ஆம், கவிதையில் வரும் மலர்
நந்தினி அல்ல, நான் தான்.
நந்தினி இதை எனக்காக எழுதினா.
நான் போனபின், எனக்கு எக்கசக்கமா கவிதைகள் பரிசளிச்சா.
என் முதல் ஆல்பத்திற்கு அவைதான் உத்வேகம்.
நீங்க அதிர்ஷ்டசாலி.
என் ஆசிகள்.
ஆளே மாறினது போல இருக்கே.
என்னைவிட நீ அதிகமா மாறிட்ட.
நிச்சயமா.
ஒருவழியா உன்னை தோற்கடித்தேனே.
இந்த வெற்றிக்கு உன்னைவிட தகுதியானவள் யாருமில்லை, தமன்னா.
நன்றி.
போன சுற்றில் நான் செய்ததற்கு உன்னால் முடிஞ்சா என்னை மன்னிச்சிடு.
முயற்சிக்கிறேன்.
ஆனா உனக்கு தான் மிகப்பெரிய வெற்றி.
இந்த கரானாவை ஒரு குடும்பமா மாத்திட்டே.
பண்டிதரய்யா உயிருடன் இருந்திருந்தா ரொம்ப பெருமை பட்டிருப்பார்.
நாம?
நாம இங்கிருந்து எங்கே போவோம்?
ராதே.
ஐ லவ் யூ.
நாம் ஒருவருக்கொருவர் மட்டும் சொந்தம் கிடையாது.
நம் இசைக்கும் நாம் சொந்தம்.
அதிலிருந்து எவ்வளவு நாள் தான் ஓட முடியும்?
நான் ரொம்ப நாளா ஓடிட்டிருக்கேன்,
இன்று, என்னையே நான் கண்டறிந்தேன்.
உன்னுடன் இருந்தேன்னா மீண்டும் என்னை தொலைத்து விட வாய்ப்பிருக்கு.
உன்னைப் போல் நான் புத்திசாலி இல்லை, தமன்னா.
எனவே உனக்காக காத்திருப்பேன்.
காத்திருப்பேன்.
எப்பவுமே.
பந்திஷ் பேண்டிட்ஸுக்காக ஒரு முறை ஆடுவோம்.
-எனக்கு ஆடத் தெரியாதே. -கவலை வேணாம்.
நான் சொல்லித் தர்றேன்.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு பிரசன்னா சிவராமன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் நந்தினி ஸ்ரீதர்